';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Για το κάτι παραπάνω!
Η High Voltage παίρνει λογικά ρίσκα που μπορούν να τη φέρουν σε θέση ισχύος.
Δημοσιεύτηκε: 05/12/2019 16:50
Μόνο τυχερή μπορεί να αισθάνεται η High Voltage μετά την 11η αγωνιστική του Fantasy Challenge, νούμερο πάντως που διαχρονικά, της "πάει" αρκετά, από τα πρώτα κιόλας χρόνια του παιχνιδιού, οπότε και είχε σημειώσει τη μεγαλύτερη τη μεγαλύτερή της επίδοση, τη σεζόν 2005-06, με 263,1 πόντους (με 10 παίκτες, αλλά χωρίς αρχηγούς). Έκτοτε μπορεί να ...θυμηθεί κι άλλες περιπτώσεις που το Νο. 11 της είχε φέρει γούρι και πιθανώς σχετικές ιστορίες μπορεί να αναφέρονται ήδη σε αναρτήσεις παλαιότερων ετών στο BasketStories. Όσο για την "ιστορική" για την ομάδα επίδοση από τη δεύτερη σεζόν του παιχνιδιού, θα αναρτηθεί στον προσωπικό μου λογαριασμό στο twitter, ως ένα δεύτερο φαντασιακό throwback αρκετά χρόνια πίσω στο παιχνίδι, μετά από αυτό που προηγήθηκε δύο μόλις αγωνιστικές πριν.
Τί συνέβη λοιπόν την προηγούμενη αγωνιστική; Η ομάδα ήταν σχεδόν αποφασισμένη να πουλήσει τον Shane Larkin για χάρη του Νικ Καλάθη, κίνηση όμως που δεν συνδυαζόταν ιδανικά και με τον ερχομό του Facundo Campazzo στη θέση του Κώστα Σλούκα, αφού δεν θα υπήρχε πλέον κάποιος SG στην ομάδα.
Καλάθης και Campazzo βέβαια δικαίωσαν τις προσδοκίες και με το παραπάνω, ενώ η καλή εμφάνιση του Σλούκα, που έφυγε έτσι κι αλλιώς από την ομάδα δεν ήρθε από το πουθενά. Εξάλλου οι προσδοκίες για τον Έλληνα γκαρντ ήταν τέτοιες που ουσιαστικά με απέτρεψε από την αγορά παικτών όπως ο Wilbekin και ο Higgins, καθώς τα σκορ τους θα μπορούσα να τα βρω κι από τον γκαρντ της Φενέρ. Τελικά, ο Σλούκας αποδείχθηκε ακόμα καλύτερος, αξιοποιώντας πάντως και την απουσία του De Colo, αλλά έτσι κι αλλιώς ο ερχομός του Campazzo ήταν μια μακροπρόθεσμη κίνηση που μάλιστα θα είχε (και είχε) οικονομικά οφέλη.
Όπως και να 'χει, τίποτα λάθος έως εδώ. Το μεγαλύτερο λάθος, πιθανώς για όλη τη χρονιά, θα ήταν η επιμονή στον Micic έναντι του Larkin του οποίου την παραμονή θα προτιμούσα ξεκάθαρα στην ομάδα, όχι μόνο λόγω χαμηλότερης τιμής, αλλά και με αγωνιστικά κριτήρια, καθώς μέχρι πρότινος ήταν αυτός που είχε την μπαγκέτα της Εφές κατά κύριο λόγο. Ακόμα την έχει, αλλά ο συμπαίκτης του, όπως αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά, στη μέρα του δεν έχει αντίπαλο.
Έτσι λοιπόν, το πρώτο σενάριο έλεγε να αποχωρήσει απλά ο Larkin για να έρθει ο Καλάθης κι έτσι να παραμείνει ο Micic, όπως και ο Σλούκας. Κάτι που σημαίνει ότι θα παρέμενε στο ρόστερ και ο Shengelia. Υπήρχε πάντως χώρος για να αναβαθμιστεί ο Παπαπέτρου σε Deck.
Το δεύτερο σενάριο θα μπορούσε να απλοποιήσει τα πράγματα αν αγωνιζόταν ο De Colo. Ή μάλλον να τα περιπλέξει και να τα κάνει πολύ χειρότερα, αφού Larkin-Σλούκας, αλλά και Micic αποχωρούσαν για Καλάθη, Campazzo και De Colo. Με Shengelia ξανά εντός ρόστερ, όπως εξάλλου και τον Παπαπέτρου αντί του Deck, αφού δεν υπήρχε χώρος για να πραγματοποιηθεί η αλλαγή. Ευτυχώς μάθαμε έγκαιρα ότι ο Γάλλος δεν θα αγωνιζόταν κι έτσι κατέληξα στο τρίτο σενάριο, που προέκυψε σαν σκέψη μάλιστα μετά την αρχική δημοσίευση με την ανάλυσης της ομάδας.
Στο σενάριο αυτό κυριαρχούσε η θυσία του Shengelia ελέω ΟΑΚΑ για χάρη του Καλάθη, ενώ ο Σλούκας έγινε όπως και να 'χει Campazzo. Τέλος, ο Deck πήρε τη θέση του Παπαπέτρου, μια κίνηση που εξέτασα ξανά τις επόμενες ώρες της δημοσίευσης του update, αφού και η περίπτωση του Milutinov μου ...έκλεινε το μάτι, κυρίως λόγω της απουσίας του Reed, για το ματς με το Μιλάνο. Τελικά βέβαια είπα να μην το παρακάνω με τα συνεχόμενα updates και μπορεί η ομάδα να φορτώθηκε την αναιμική εμφάνιση του Monroe στην Εφές και να έχασε το 33άρι του Σέρβου με τη Μιλάνο, αλλά τουλάχιστον δικαιώθηκε από την ...όχι και τόσο οριζόντια πλέον αλλαγή του Παπαπέτρου με τον Deck. Ο Αργεντίνος μάγεψε με την Ζενίτ, ο Παπ έμεινε σε μέτρια εμφάνιση με την Μπασκόνια και κάπως έτσι η "ζημιά" ως ένα βαθμό αναπληρώθηκε.
Το σημαντικότερο όλων όμως ήταν ότι στο ρόστερ της ομάδας παρέμεινε ο Shane Larkin που έσπασε όλα τα κοντέρ στην αναμέτρηση με την Μπάγερν! 49 πόντοι, το απόλυτο ρεκόρ πόντων στη σύγχρονη Euroleague, με 10/12 τρίποντα και 53 ράνκινγκ και κάπως έτσι η ομάδα βρέθηκε σχεδόν από το πουθενά ωφελημένη. Ίσως όσοι είχατε επίσης τον Larkin στο ρόστερ να μην καταλαβαίνετε την ...ψυχολογική αξία της παρουσίας του στην ομάδα σας, είτε ως αρχηγός, είτε ως απλώς παίκτης, αλλά ρωτήστε και όσους δεν τον είχαν, ή τον πούλησαν μόλις! Κίνηση απόλυτα φυσιολογική στα 2,96Μ, που όμως δεν τους βγήκε καθόλου. Προσωπικά μου θυμίζει το 50άρι ράνκινγκ του Bobby Brown με τη Σιένα αρκετά χρόνια πριν, όπου είχε σκοράρει μάλιστα 41 πόντους, με τον παίκτη να απουσιάζει από το ρόστερ της High Voltage και να προσφέρει μια "υπέροχη" εμπειρία στο νευρικό μου σύστημα.
Πέρα από τον Αμερικανό, η ομάδα δικαιώθηκε επί της ουσίας με το 11άρι του Toko στο ΟΑΚΑ, από το οποίο πάντως ο Γεωργιανός δεν έχασε πολλά χρήματα, μόλις 110 χιλιάδες, όμως αυτό θα συμβεί την επόμενη αγωνιστική, αν δεν επανέρθει στα επίπεδα του 20 με την Εφές. Κάτι που σημαίνει ότι η περίπτωσή του θα απασχολήσει αρκετά το σχεδιασμό της ομάδας και αυτή την αγωνιστική.
Από εκεί και πέρα, ο Sikma έμεινε σε ρηχά νερά με το 8,8 με την Ζαλγκίρις και έπιασε ταβάνι στην τιμή με 2,13Μ, ενώ ο Mirotic κατάφερε να διασωθεί στο ναυάγιο της Μπαρτσελόνα με 18 Index Rating. Από εκεί και πέρα, όπως αναφέρθηκε, το δίδυμο της Ρεάλ Campazzo-Deck τα πήγε περίφημα προσφέροντας 24,2 και 27,5 πόντους αντίστοιχα, όπως εξάλλου και ο Καλάθης με τους 25,3 στην κατοστάρα του Παναθηναϊκού με την Μπασκόνια. Απογοήτευσε ο Monroe μέσα στην Εφές (σε ένα ακόμα εκτός έδρας ματς, μετά την Βαλένθια) με 6 Index Rating, ενώ το -1 του Micic ήταν ίσως το πιο γλυκό, ή μάλλον το λιγότερο ενοχλητικό, για να μην υπερβάλλουμε, αρνητικό σκορ που έχω λάβει, αφού δεν υπήρχε κανένα σενάριο με τον Larkin παρόντα στην ομάδα δίχως τον Σέρβο. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο η παρουσία του ήταν αναγκαία συνθήκη για να παραμείνει και ο Larkin και κάπως έτσι μια αγωνιστική που θα μπορούσε να κυλήσει καταστροφικά, αποδείχθηκε ευεργετική.
Συγκεκριμένα, η ομάδα συγκέντρωσε 192,5 πόντους, ανεβαίνοντας έτσι στο Νο. 158 της γενικής κατάταξης, με το μπάτζετ της πλέον να ανέρχεται στα 19,28 εκατομμύρια, που αποτελεί νέο season-high για την ...High Voltage! Ο στόχος των 20Μ πλησιάζει ολοένα και περισσότερο αν και είναι λογικό πλέον οι ρυθμοί οικονομικής ανέλιξης να μειωθούν σχετικά, αφού πλέον κυνηγάμε ξεκάθαρα το σκορ, ενώ όσο "γεμίζουν" τα ρόστερ με παίκτες κλάσης, οι υποτιμημένοι παίκτες δείχνουν πλέον περισσότερο risky επιλογές, με αγωνιστικά κριτήρια. Όταν βέβαια ο Larkin έχει "χτυπήσει" ήδη τα 3,38Μ και παραμένει υποτιμημένος και ένα σωρό ακόμη παίκτες βρίσκονται στα επίπεδα των 2,5 εκατομμυρίων, ακόμα και το μπάτζετ των 20 εκατομμυρίων πιθανώς να μην μοιάζει απολύτως αρκετό. Αν υπάρχει λοιπόν κάτι ενδιαφέρον στην αγορά και από οικονομική άποψη, προφανώς εξετάζεται, αν και πλέον το παιχνίδι σε μεγάλο βαθμό γίνεται με τους πρωτοκλασάτους παίκτες και την τάση που έχουν να ανεβάσουν ή να χάσουν αξία, βάσει των πρόσφατων εμφανίσεών τους.
Αυτή την εβδομάδα το πλέον εύκολο έργο του σχεδιασμού είναι να ξεχωρίσουν οι παίκτες που πρέπει να αποχωρήσουν. Δεν μου αρέσει η λογική των ξεχωριστών σταδίων στις κινήσεις της ομάδας, δηλαδή πρώτα να αποφασίσω ποιοι θα αποχωρήσουν και μετά να "χτενίζω" την αγορά για τους παίκτες που θα τους αντικαταστήσουν, αντιθέτως, θεωρώ ιδανικό το συνδυασμό των δύο αυτών επιμέρους συνιστωσών προκειμένου να προκύψει το καλύτερο δυνατό σενάριο. Ωστόσο αυτή τη φορά στο πρώτο σκέλος τα πράγματα δείχνουν αρκετά ξεκάθαρα.
Micic, Monroe είναι οι μόνοι υπερτιμημένοι παίκτες στο ρόστερ, αφού προέρχονται από εμφανίσεις αρκετά κάτω των μέσων όρων τους (ειδικά ο Σέρβος), ενώ σε στάτους ισορροπίας, ή μάλλον κάποιας υπερτίμησης επίσης έχει φτάσει και ο Sikma, παρόλο που με μια καλή εμφάνιση με την Φενέρ θεωρώ ότι μπορεί να διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα. Αντίθετα, το μέλλον των άλλων δύο παικτών δεν φαίνεται το ίδιο ευοίωνο, με το βαθμό υπερτίμησής τους να είναι αντιστρόφως ανάλογος του επιπέδου δυσκολίας που έχουν να συναντήσουν στην επόμενη αναμέτρησή τους. Έτσι, ενώ η "μισή" Μπασκόνια δείχνει να προσφέρεται για ανάκαμψη για τον Micic, ο Last3 στο 12,17 με τιμή 2,48Μ υπαγορεύει επί της ουσίας την πώλησή του, ενώ ο σέντερ της Μπάγερν δεν παρουσιάζει την ίδια υπερτίμηση, ωστόσο στο περιβάλλον της Μακάμπι και μάλιστα με δεύτερη αρνητική παρουσία σε εκτός έδρας παιχνίδια πρόσφατα, η περίπτωσή του επίσης είναι ανησυχητική. Όσο για τον Sikma, τα 2,13Μ αποτελούν ούτως ή άλλως μια εξαιρετική τιμή πώλησης, εξυπηρετώντας πλήρως, στο οικονομικό σκέλος, το σκοπό για τον οποίο ήρθε στην ομάδα.
Αυτή θα είναι η τριάδα που θα αποχωρήσει. Από εκεί και πέρα, ο Larkin έπιασε 3,38Μ αλλά με μια νέα καλή εμφάνιση (όχι απαραίτητα το ίδιο εντυπωσιακή) θα συνεχίσει σ' αυτά τα επίπεδα, καθώς οι μέσοι όροι του είναι ελαφρώς ακόμα καλύτεροι, ο Campazzo συνεχίζει φουριόζος και παραμένει υποτιμημένος, όπως εξάλλου και ο Deck, που αποτελεί το Νο. 1 από οικονομικής άποψης αυτή την στιγμή στο παιχνίδι. Ο Καλάθης επανήρθε στα γνωστά του στάνταρ και έχει νέο εντός έδρας παιχνίδι, ενώ ο Mirotic, παρότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί υποτιμημένος, είναι σε αρκετά καλό ...φεγγάρι και δεν συντρέχει κάποιος λόγος προβληματισμού. Εξάλλου, έχει τονιστεί πολλάκις ότι η παρουσία του στο ρόστερ έχει καθαρά αγωνιστικό σκοπό, επομένως η όποια χασούρα μπορεί να συμβεί ανά διαστήματα είναι δευτερεύουσας σημασίας, από την στιγμή που ο παίκτης αναμένεται να παραμείνει σταθερά στο ρόστερ σε βάθος χρόνου κι εκτός των άλλων γίνονται κάθε αγωνιστική κινήσεις που ωφελούν οικονομικά την ομάδα (άρα εκτός των άλλων αναπληρώνουν όποια ζημιά μπορεί να προκύψει στους άλλους παίκτες).
Για τους Sikma και Micic υπάρχουν ήδη στο ρόστερ παίκτες που μπορούν να αγωνιστούν στην ίδια θέση, κάτι όμως που δεν συμβαίνει με τον Monroe, που αποτελεί το μοναδικό σέντερ της ομάδας. Έτσι, η αναζήτηση ξεκινά από εκεί με τον παίκτη που θα γεμίσει το κενό της θέσης και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Nikola Milutinov, ο οποίος επανήρθε στα μεγάλα σκορ στο ματς με τη Μιλάνο. Η αλήθεια είναι ότι ανταγωνισμός ιδιαίτερος αυτή την αγωνιστική δεν υπάρχει, με τους Monroe και Jekiri υπερτιμημένους, ενώ ο Ayon δείχνει να απέχει από το να μπει στο παιχνίδι των πλέον κορυφαίων ονομάτων της θέσης αυτή την στιγμή, χωρίς πάντως να είναι γενικά άσχημη περίπτωση. Ο πιο φορμαρισμένος παίκτης βέβαια είναι ο Dubljevic που διατηρεί και βαθμό υποτίμησης, ωστόσο η επερχόμενη αναμέτρηση στην Μαδρίτη με την Ρεάλ αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για την απόκτησή του. Τουλάχιστον όσο στην αγορά υπάρχει και ο σέντερ του Ολυμπιακού, που μπορεί να μην θυμίζει τον παίκτη που κυριαρχούσε φαντασιακά στην αρχή της σεζόν, σε όρους σταθερότητας, ακόμα και στην "στραβή" του μέρα όμως, όπως έγραψε και μια ψυχή, δεν θα απογοητεύσει (όπως πχ έκανε ο Monroe δύο φορές επί τη παρουσία του στην High Voltage).
O Milutinov κοστίζει 2,55Μ ενώ ο Monroe 2,17Μ κάτι που σημαίνει ότι τα περισσευούμενα 0,05Μ προφανώς δεν αρκούν για την αλλαγή αυτή. Έτσι κι αλλιώς βέβαια, στο μυαλό μου ο Milutinov έρχεται στη θέση του Micic, ως δύο από τα πλέον κορυφαία ονόματα του παιχνιδιού, με τον γκαρντ της Εφές να είναι ιδιαιτέρως υπερτιμημένος και τον συμπατριώτη του να μπορεί να χαρακτηριστεί ισορροπημένος με το 33άρι επί της Μιλάνο. Όπως και να 'χει, από τις άλλες δύο κινήσεις θα πρέπει να εξοικονομηθούν κάποια χρήματα, αλλά έτσι κι αλλιώς οι παίκτες που αποχωρούν έχουν αρκετά υψηλές τιμές για να γίνει "καλό" παιχνίδι.
Κάτι που σημαίνει αυτόματα ότι μπορεί να προσεγγιστεί κι άλλος TOP παίκτης, με τον Shengelia φυσικά να τραβάει την κύρια προσοχή, ειδικά από την στιγμή που άλλοι κορυφαίοι παίκτες που δεν είναι ήδη στο ρόστερ είναι επίσης υπερτιμημένοι. Η αλήθεια είναι ότι μου "γυαλίζει" αρκετά και ο James κόντρα στην Ζαλγκίρις, αλλά ο Αμερικανός δείχνει λιγάκι πιο υπερτιμημένος από τον Γεωργιανό και όχι τόσο "υπεραπαραίτητος" για την ομάδα του, με την Μπασκόνια να στερεύει από λύσεις και τον Toko έτσι κι αλλιώς να αποτελεί το Α και το Ω της. Επομένως, δεδομένου ότι και οι δύο είναι υπερτιμημένοι, η προτίμησή μου πάει στον σταρ των Βάσκων, παρότι τα δεδομένα δεν είναι τόσο ελκυστικά πλέον.
Αυτό όχι γιατί φυσικά ο Shengelia δεν αποτελεί το Νο. 1 παίκτη Fantasy μέχρι τώρα στο παιχνίδι (με τον Larkin πλέον βέβαια να φέρει σοβαρές επιφυλάξεις), αλλά διότι ο PF της Μπασκόνια ίσως δείχνει τα πρώτα σημάδια κόπωσης αν συνυπολογίσουμε και την παρουσία του στην ACB, ενώ και η Εφές ως αντίπαλος κάθε άλλο παρά εμπνέει, καθώς αφαιρεί 3,26 μονάδες ράνκινγκ από τους αντίπαλους power forwards. Από την άλλη βέβαια η απουσία του Dunston αλλά και η συνολικότερη παρουσία του Γεωργιανού στην Fernando Buesa Arena φέτος, όπου ο μέσος όρος σκορ του 21,7 σε όλα τα ματς, ανεβαίνει στο 27 εντός έδρας, αποτελούν καθησυχαστικούς παράγοντες. 28 με τον Ολυμπιακό, 28 με την Μπάγερν, 32 με την Μακάμπι, 23 και 24 κόντρα σε ΤΣΣΚΑ και Ζενίτ πρόσφατα είναι οι επιδόσεις του σε Index Rating, δίχως τα μπόνους νίκης, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ο Toko εντός είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το Fantasy.
Φυσικά, με μια μέτρια ή και απλώς καλή επίδοση, η ενδεχόμενη πτώση της τιμής του μπορεί να είναι πολύ μεγάλη. Από την άλλη όμως, η επιστροφή σε μεγαλύτερα σκορ, πιθανώς τον καθιερώσει πιο ασφαλώς πλέον σε μια τιμή στις τάξεις των 3Μ. Αν λοιπόν μπορεί να αποκτηθεί τώρα, που δεν υπάρχουν άλλες ιδιαίτερες περιπτώσεις ακριβών παικτών που να ενθουσιάζουν στην αγορά, τότε ...ας έρθει.
Προφανώς, στο σενάριο αυτό, τα χρήματα για την τρίτη αλλαγή είναι αρκετά περιορισμένα, μόλις 1,28Μ συγκεκριμένα, κάτι που αυτομάτως φαίνεται να κόβει τα φτερά της ομάδας. Ευτυχώς (;) ο Pleiss κοστίζει 1,29Μ επομένως δεν χρειάζεται να μπω στη διαδικασία να πάρω έναν παίκτη άκρως υποτιμημένο και με potential μεν, που συνολικά όμως δεν με ενθουσιάζει για κάποιο λόγο. Αντιθέτως, το μάτι πέφτει πάνω στον Brandon Davies, που κοστίζει μόλις 1,18Μ εξαιτίας κυρίως του -12 Index Rating που σημείωσε στην Μαδρίτη. Όχι ότι μαγεύει συνολικά ο Αμερικανός έως τώρα στη διοργάνωση, σίγουρα όμως μπορεί να τα καταφέρει πολύ καλύτερα από μια τιμή λίγο πάνω από το εκατομμύριο. Το πρόσφατο 24 με την ΤΣΣΚΑ τον επαναφέρει σε υποτιμημένο status, με τον Last3 του να ανέρχεται πλέον στο 14,23. Ούτως ή άλλως όμως, θεωρώ πως αποτελεί επί της ουσίας υποτιμημένο παίκτη, αγωνιστικά και οικονομικά δηλαδή, εξάλλου οι μέσοι όροι του στην ACB είναι πολύ καλύτεροι, πάνω από τις 17 μονάδες. Έτσι λοιπόν, ο σέντερ της Μπαρτσελόνα μπορεί να αποτελέσει ένα λογικό ρίσκο, που αν "βγει" μπορεί να φέρει συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις ανταγωνιστικές ομάδες.
Η αλήθεια είναι ότι ο Davies είναι ο ...τελευταίος που με προβληματίζει, αφού θεωρητικά οι προδιαγραφές είναι πολύ καλές, βάσει της τιμής των 1,18Μ. Πιο πολύ με ανησυχεί ο Toko, που αποτελεί σαφώς μεγαλύτερο στοίχημα για την αγωνιστική. Η πιθανή επιστροφή του Casspi δείχνει ικανή να ανακατέψει την τράπουλα, αφού ο Ισραηλινός αποτελούσε την επιτομή της σταθερότητας στο διάστημα που αγωνίστηκε στην αρχή της σεζόν. Στην τιμή των 2,22Μ μάλιστα, μπορεί να αναβαθμίσει τον Davies σε παίκτη έως τα 2,05Μ, με τις περιπτώσεις των Lucic, Brown, Thomas και Σλούκα να ξεχωρίζουν. Ο Casspi αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα, όπου ήταν γενικά άστοχος (1/6 δίποντα), αλλά και πάλι κατάφερε να συγκεντρώσει διψήφιο αριθμό αξιολόγησης χάρη στην πληθωρική του παρουσία.
Το ρίσκο εδώ βέβαια είναι προφανές και έχει να κάνει με την ετοιμότητα του Ισραηλινού, ενώ σε οικονομικούς όρους δεν αποτελεί υποτιμημένο παίκτη. Δεδομένου ότι αγωνίζεται εντός έδρας βέβαια, ίσως έχει περισσότερες πιθανότητες για άμεση ανάκαμψη, όμως δεν μπορεί να βάλει κανείς το χέρι του στη φωτιά ότι θα επιστρέψει άμεσα στα 20άρια.
Από εκεί και πέρα, παρά την απαράμιλλη σταθερότητα του Lucic, την ανοδική πορεία του Lorenzo Brown και το ...καυτό στάτους που μπορεί να αποκτήσει ο Thomas κατά τη διάρκεια του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, η προτίμησή μου πηγαίνει μάλλον στη γνωστή λύση του Κώστα Σλούκα. Η αλήθεια είναι ότι ο Thomas "κλείνει" έντονα το μάτι, ωστόσο εντός έδρας ο διεθνής γκαρντ έχει συνολικά καλύτερη εικόνα από τα εκτός έδρας παιχνίδια και εφόσον απουσιάσει ο De Colo διατηρεί υψηλές πιθανότητες για ένα δεύτερο συνεχόμενο μεγάλο σκορ. Εξάλλου και η Άλμπα προσφέρεται αρκετά ως αντίπαλος για ένα νέο μεγάλο ράνκινγκ.
Κάπως έτσι λοιπόν, το δίλημμα της αγωνιστικής διαμορφώνεται σε Shengelia-Davies Vs Casspi-Σλούκα, με το δεύτερο να μπορούσε να βρεθεί σε θέση ισχύος αν ήξερα ότι ο Casspi θα είναι στο 100%. Μου φαίνεται έτσι κι αλλιώς πιο λογικό, λόγω της υπέρογκης αξίας του Toko, όμως δεν κρύβω ότι το πρώτο σενάριο περιέχει ένα πιο ...ιντριγκαδόρικο ρίσκο, αφού αν "βγει" μπορεί να ανεβάσει πιο εύκολα επίπεδο την ομάδα. Αυτή ήταν μάλιστα η αρχική μου σκέψη, επομένως αυτή τη φορά λέω να παραμείνω στο ...ένστικτο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ρόστερ που παρουσιάζεται στην εικόνα δεν επιδέχεται αλλαγών μέχρι την προθεσμία της αγωνιστικής.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, οι μνηστήρες είναι πραγματικά πολλοί. Υπάρχουν οι Καλάθης-Milutinov από το ελληνικό ντέρμπι, ο Campazzo με την Βαλένθια, όπως και φυσικά ο Shengelia εντός έδρας με την Εφές, που στα χαρτιά μπορεί να αποτελεί εκ νέου την πιο ασφαλή επιλογή. Στο ίδιο ματς βέβαια αγωνίζεται και ο Larkin, που δύσκολα μπορεί να παραμεριστεί είναι η αλήθεια. Όλα αυτά καθιστούν τον Mirotic μόλις την έκτη επικρατέστερη επιλογή, κάτι που μαρτυρά το βάθος πλέον της ομάδας. Τελικά, θα αποφύγω παίκτη από το ιδιαίτερο ελληνικό ντέρμπι, όπως και τον Campazzo, με το φόβο το ματς να κριθεί από νωρίς και να μείνει περισσότερη ώρα στον πάγκο. Η πραγματική μάχη είναι μεταξύ Shengelia και Larkin, όπου θα ...αλλαξοπιστήσω αυτή τη φορά και θα χρίσω αρχηγό τον Αμερικανό, καθώς λίγο πολύ ο ίδιος το ...πρόσταξε με το 53άρι της προηγούμενης αγωνιστικής, όπως φυσικά και με τα συνεχόμενα άνω του 20 ράνκινκς. Περισσότερο όλων όμως, δεν θέλω να ...διπλασιάσω το ρίσκο με το στοίχημα του Shengelia, στο αγωνιστικό σκέλος τουλάχιστον. Δεδομένου μάλιστα πως ο γκαρντ της Εφές θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον για captain στις ομάδες, δεν χρειάζεται να ρισκάρω με έξτρα παράγοντα διαφοροποίησης, πλην του Davies.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για τη 12η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
Τί συνέβη λοιπόν την προηγούμενη αγωνιστική; Η ομάδα ήταν σχεδόν αποφασισμένη να πουλήσει τον Shane Larkin για χάρη του Νικ Καλάθη, κίνηση όμως που δεν συνδυαζόταν ιδανικά και με τον ερχομό του Facundo Campazzo στη θέση του Κώστα Σλούκα, αφού δεν θα υπήρχε πλέον κάποιος SG στην ομάδα.
Καλάθης και Campazzo βέβαια δικαίωσαν τις προσδοκίες και με το παραπάνω, ενώ η καλή εμφάνιση του Σλούκα, που έφυγε έτσι κι αλλιώς από την ομάδα δεν ήρθε από το πουθενά. Εξάλλου οι προσδοκίες για τον Έλληνα γκαρντ ήταν τέτοιες που ουσιαστικά με απέτρεψε από την αγορά παικτών όπως ο Wilbekin και ο Higgins, καθώς τα σκορ τους θα μπορούσα να τα βρω κι από τον γκαρντ της Φενέρ. Τελικά, ο Σλούκας αποδείχθηκε ακόμα καλύτερος, αξιοποιώντας πάντως και την απουσία του De Colo, αλλά έτσι κι αλλιώς ο ερχομός του Campazzo ήταν μια μακροπρόθεσμη κίνηση που μάλιστα θα είχε (και είχε) οικονομικά οφέλη.
Όπως και να 'χει, τίποτα λάθος έως εδώ. Το μεγαλύτερο λάθος, πιθανώς για όλη τη χρονιά, θα ήταν η επιμονή στον Micic έναντι του Larkin του οποίου την παραμονή θα προτιμούσα ξεκάθαρα στην ομάδα, όχι μόνο λόγω χαμηλότερης τιμής, αλλά και με αγωνιστικά κριτήρια, καθώς μέχρι πρότινος ήταν αυτός που είχε την μπαγκέτα της Εφές κατά κύριο λόγο. Ακόμα την έχει, αλλά ο συμπαίκτης του, όπως αποδείχθηκε για μία ακόμη φορά, στη μέρα του δεν έχει αντίπαλο.
Έτσι λοιπόν, το πρώτο σενάριο έλεγε να αποχωρήσει απλά ο Larkin για να έρθει ο Καλάθης κι έτσι να παραμείνει ο Micic, όπως και ο Σλούκας. Κάτι που σημαίνει ότι θα παρέμενε στο ρόστερ και ο Shengelia. Υπήρχε πάντως χώρος για να αναβαθμιστεί ο Παπαπέτρου σε Deck.
Το δεύτερο σενάριο θα μπορούσε να απλοποιήσει τα πράγματα αν αγωνιζόταν ο De Colo. Ή μάλλον να τα περιπλέξει και να τα κάνει πολύ χειρότερα, αφού Larkin-Σλούκας, αλλά και Micic αποχωρούσαν για Καλάθη, Campazzo και De Colo. Με Shengelia ξανά εντός ρόστερ, όπως εξάλλου και τον Παπαπέτρου αντί του Deck, αφού δεν υπήρχε χώρος για να πραγματοποιηθεί η αλλαγή. Ευτυχώς μάθαμε έγκαιρα ότι ο Γάλλος δεν θα αγωνιζόταν κι έτσι κατέληξα στο τρίτο σενάριο, που προέκυψε σαν σκέψη μάλιστα μετά την αρχική δημοσίευση με την ανάλυσης της ομάδας.
Στο σενάριο αυτό κυριαρχούσε η θυσία του Shengelia ελέω ΟΑΚΑ για χάρη του Καλάθη, ενώ ο Σλούκας έγινε όπως και να 'χει Campazzo. Τέλος, ο Deck πήρε τη θέση του Παπαπέτρου, μια κίνηση που εξέτασα ξανά τις επόμενες ώρες της δημοσίευσης του update, αφού και η περίπτωση του Milutinov μου ...έκλεινε το μάτι, κυρίως λόγω της απουσίας του Reed, για το ματς με το Μιλάνο. Τελικά βέβαια είπα να μην το παρακάνω με τα συνεχόμενα updates και μπορεί η ομάδα να φορτώθηκε την αναιμική εμφάνιση του Monroe στην Εφές και να έχασε το 33άρι του Σέρβου με τη Μιλάνο, αλλά τουλάχιστον δικαιώθηκε από την ...όχι και τόσο οριζόντια πλέον αλλαγή του Παπαπέτρου με τον Deck. Ο Αργεντίνος μάγεψε με την Ζενίτ, ο Παπ έμεινε σε μέτρια εμφάνιση με την Μπασκόνια και κάπως έτσι η "ζημιά" ως ένα βαθμό αναπληρώθηκε.
Το σημαντικότερο όλων όμως ήταν ότι στο ρόστερ της ομάδας παρέμεινε ο Shane Larkin που έσπασε όλα τα κοντέρ στην αναμέτρηση με την Μπάγερν! 49 πόντοι, το απόλυτο ρεκόρ πόντων στη σύγχρονη Euroleague, με 10/12 τρίποντα και 53 ράνκινγκ και κάπως έτσι η ομάδα βρέθηκε σχεδόν από το πουθενά ωφελημένη. Ίσως όσοι είχατε επίσης τον Larkin στο ρόστερ να μην καταλαβαίνετε την ...ψυχολογική αξία της παρουσίας του στην ομάδα σας, είτε ως αρχηγός, είτε ως απλώς παίκτης, αλλά ρωτήστε και όσους δεν τον είχαν, ή τον πούλησαν μόλις! Κίνηση απόλυτα φυσιολογική στα 2,96Μ, που όμως δεν τους βγήκε καθόλου. Προσωπικά μου θυμίζει το 50άρι ράνκινγκ του Bobby Brown με τη Σιένα αρκετά χρόνια πριν, όπου είχε σκοράρει μάλιστα 41 πόντους, με τον παίκτη να απουσιάζει από το ρόστερ της High Voltage και να προσφέρει μια "υπέροχη" εμπειρία στο νευρικό μου σύστημα.
Πέρα από τον Αμερικανό, η ομάδα δικαιώθηκε επί της ουσίας με το 11άρι του Toko στο ΟΑΚΑ, από το οποίο πάντως ο Γεωργιανός δεν έχασε πολλά χρήματα, μόλις 110 χιλιάδες, όμως αυτό θα συμβεί την επόμενη αγωνιστική, αν δεν επανέρθει στα επίπεδα του 20 με την Εφές. Κάτι που σημαίνει ότι η περίπτωσή του θα απασχολήσει αρκετά το σχεδιασμό της ομάδας και αυτή την αγωνιστική.
Από εκεί και πέρα, ο Sikma έμεινε σε ρηχά νερά με το 8,8 με την Ζαλγκίρις και έπιασε ταβάνι στην τιμή με 2,13Μ, ενώ ο Mirotic κατάφερε να διασωθεί στο ναυάγιο της Μπαρτσελόνα με 18 Index Rating. Από εκεί και πέρα, όπως αναφέρθηκε, το δίδυμο της Ρεάλ Campazzo-Deck τα πήγε περίφημα προσφέροντας 24,2 και 27,5 πόντους αντίστοιχα, όπως εξάλλου και ο Καλάθης με τους 25,3 στην κατοστάρα του Παναθηναϊκού με την Μπασκόνια. Απογοήτευσε ο Monroe μέσα στην Εφές (σε ένα ακόμα εκτός έδρας ματς, μετά την Βαλένθια) με 6 Index Rating, ενώ το -1 του Micic ήταν ίσως το πιο γλυκό, ή μάλλον το λιγότερο ενοχλητικό, για να μην υπερβάλλουμε, αρνητικό σκορ που έχω λάβει, αφού δεν υπήρχε κανένα σενάριο με τον Larkin παρόντα στην ομάδα δίχως τον Σέρβο. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο η παρουσία του ήταν αναγκαία συνθήκη για να παραμείνει και ο Larkin και κάπως έτσι μια αγωνιστική που θα μπορούσε να κυλήσει καταστροφικά, αποδείχθηκε ευεργετική.
Συγκεκριμένα, η ομάδα συγκέντρωσε 192,5 πόντους, ανεβαίνοντας έτσι στο Νο. 158 της γενικής κατάταξης, με το μπάτζετ της πλέον να ανέρχεται στα 19,28 εκατομμύρια, που αποτελεί νέο season-high για την ...High Voltage! Ο στόχος των 20Μ πλησιάζει ολοένα και περισσότερο αν και είναι λογικό πλέον οι ρυθμοί οικονομικής ανέλιξης να μειωθούν σχετικά, αφού πλέον κυνηγάμε ξεκάθαρα το σκορ, ενώ όσο "γεμίζουν" τα ρόστερ με παίκτες κλάσης, οι υποτιμημένοι παίκτες δείχνουν πλέον περισσότερο risky επιλογές, με αγωνιστικά κριτήρια. Όταν βέβαια ο Larkin έχει "χτυπήσει" ήδη τα 3,38Μ και παραμένει υποτιμημένος και ένα σωρό ακόμη παίκτες βρίσκονται στα επίπεδα των 2,5 εκατομμυρίων, ακόμα και το μπάτζετ των 20 εκατομμυρίων πιθανώς να μην μοιάζει απολύτως αρκετό. Αν υπάρχει λοιπόν κάτι ενδιαφέρον στην αγορά και από οικονομική άποψη, προφανώς εξετάζεται, αν και πλέον το παιχνίδι σε μεγάλο βαθμό γίνεται με τους πρωτοκλασάτους παίκτες και την τάση που έχουν να ανεβάσουν ή να χάσουν αξία, βάσει των πρόσφατων εμφανίσεών τους.
Αυτή την εβδομάδα το πλέον εύκολο έργο του σχεδιασμού είναι να ξεχωρίσουν οι παίκτες που πρέπει να αποχωρήσουν. Δεν μου αρέσει η λογική των ξεχωριστών σταδίων στις κινήσεις της ομάδας, δηλαδή πρώτα να αποφασίσω ποιοι θα αποχωρήσουν και μετά να "χτενίζω" την αγορά για τους παίκτες που θα τους αντικαταστήσουν, αντιθέτως, θεωρώ ιδανικό το συνδυασμό των δύο αυτών επιμέρους συνιστωσών προκειμένου να προκύψει το καλύτερο δυνατό σενάριο. Ωστόσο αυτή τη φορά στο πρώτο σκέλος τα πράγματα δείχνουν αρκετά ξεκάθαρα.
Micic, Monroe είναι οι μόνοι υπερτιμημένοι παίκτες στο ρόστερ, αφού προέρχονται από εμφανίσεις αρκετά κάτω των μέσων όρων τους (ειδικά ο Σέρβος), ενώ σε στάτους ισορροπίας, ή μάλλον κάποιας υπερτίμησης επίσης έχει φτάσει και ο Sikma, παρόλο που με μια καλή εμφάνιση με την Φενέρ θεωρώ ότι μπορεί να διατηρηθεί στα ίδια επίπεδα. Αντίθετα, το μέλλον των άλλων δύο παικτών δεν φαίνεται το ίδιο ευοίωνο, με το βαθμό υπερτίμησής τους να είναι αντιστρόφως ανάλογος του επιπέδου δυσκολίας που έχουν να συναντήσουν στην επόμενη αναμέτρησή τους. Έτσι, ενώ η "μισή" Μπασκόνια δείχνει να προσφέρεται για ανάκαμψη για τον Micic, ο Last3 στο 12,17 με τιμή 2,48Μ υπαγορεύει επί της ουσίας την πώλησή του, ενώ ο σέντερ της Μπάγερν δεν παρουσιάζει την ίδια υπερτίμηση, ωστόσο στο περιβάλλον της Μακάμπι και μάλιστα με δεύτερη αρνητική παρουσία σε εκτός έδρας παιχνίδια πρόσφατα, η περίπτωσή του επίσης είναι ανησυχητική. Όσο για τον Sikma, τα 2,13Μ αποτελούν ούτως ή άλλως μια εξαιρετική τιμή πώλησης, εξυπηρετώντας πλήρως, στο οικονομικό σκέλος, το σκοπό για τον οποίο ήρθε στην ομάδα.
Αυτή θα είναι η τριάδα που θα αποχωρήσει. Από εκεί και πέρα, ο Larkin έπιασε 3,38Μ αλλά με μια νέα καλή εμφάνιση (όχι απαραίτητα το ίδιο εντυπωσιακή) θα συνεχίσει σ' αυτά τα επίπεδα, καθώς οι μέσοι όροι του είναι ελαφρώς ακόμα καλύτεροι, ο Campazzo συνεχίζει φουριόζος και παραμένει υποτιμημένος, όπως εξάλλου και ο Deck, που αποτελεί το Νο. 1 από οικονομικής άποψης αυτή την στιγμή στο παιχνίδι. Ο Καλάθης επανήρθε στα γνωστά του στάνταρ και έχει νέο εντός έδρας παιχνίδι, ενώ ο Mirotic, παρότι δεν μπορεί να χαρακτηριστεί υποτιμημένος, είναι σε αρκετά καλό ...φεγγάρι και δεν συντρέχει κάποιος λόγος προβληματισμού. Εξάλλου, έχει τονιστεί πολλάκις ότι η παρουσία του στο ρόστερ έχει καθαρά αγωνιστικό σκοπό, επομένως η όποια χασούρα μπορεί να συμβεί ανά διαστήματα είναι δευτερεύουσας σημασίας, από την στιγμή που ο παίκτης αναμένεται να παραμείνει σταθερά στο ρόστερ σε βάθος χρόνου κι εκτός των άλλων γίνονται κάθε αγωνιστική κινήσεις που ωφελούν οικονομικά την ομάδα (άρα εκτός των άλλων αναπληρώνουν όποια ζημιά μπορεί να προκύψει στους άλλους παίκτες).
Για τους Sikma και Micic υπάρχουν ήδη στο ρόστερ παίκτες που μπορούν να αγωνιστούν στην ίδια θέση, κάτι όμως που δεν συμβαίνει με τον Monroe, που αποτελεί το μοναδικό σέντερ της ομάδας. Έτσι, η αναζήτηση ξεκινά από εκεί με τον παίκτη που θα γεμίσει το κενό της θέσης και αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Nikola Milutinov, ο οποίος επανήρθε στα μεγάλα σκορ στο ματς με τη Μιλάνο. Η αλήθεια είναι ότι ανταγωνισμός ιδιαίτερος αυτή την αγωνιστική δεν υπάρχει, με τους Monroe και Jekiri υπερτιμημένους, ενώ ο Ayon δείχνει να απέχει από το να μπει στο παιχνίδι των πλέον κορυφαίων ονομάτων της θέσης αυτή την στιγμή, χωρίς πάντως να είναι γενικά άσχημη περίπτωση. Ο πιο φορμαρισμένος παίκτης βέβαια είναι ο Dubljevic που διατηρεί και βαθμό υποτίμησης, ωστόσο η επερχόμενη αναμέτρηση στην Μαδρίτη με την Ρεάλ αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για την απόκτησή του. Τουλάχιστον όσο στην αγορά υπάρχει και ο σέντερ του Ολυμπιακού, που μπορεί να μην θυμίζει τον παίκτη που κυριαρχούσε φαντασιακά στην αρχή της σεζόν, σε όρους σταθερότητας, ακόμα και στην "στραβή" του μέρα όμως, όπως έγραψε και μια ψυχή, δεν θα απογοητεύσει (όπως πχ έκανε ο Monroe δύο φορές επί τη παρουσία του στην High Voltage).
O Milutinov κοστίζει 2,55Μ ενώ ο Monroe 2,17Μ κάτι που σημαίνει ότι τα περισσευούμενα 0,05Μ προφανώς δεν αρκούν για την αλλαγή αυτή. Έτσι κι αλλιώς βέβαια, στο μυαλό μου ο Milutinov έρχεται στη θέση του Micic, ως δύο από τα πλέον κορυφαία ονόματα του παιχνιδιού, με τον γκαρντ της Εφές να είναι ιδιαιτέρως υπερτιμημένος και τον συμπατριώτη του να μπορεί να χαρακτηριστεί ισορροπημένος με το 33άρι επί της Μιλάνο. Όπως και να 'χει, από τις άλλες δύο κινήσεις θα πρέπει να εξοικονομηθούν κάποια χρήματα, αλλά έτσι κι αλλιώς οι παίκτες που αποχωρούν έχουν αρκετά υψηλές τιμές για να γίνει "καλό" παιχνίδι.
Κάτι που σημαίνει αυτόματα ότι μπορεί να προσεγγιστεί κι άλλος TOP παίκτης, με τον Shengelia φυσικά να τραβάει την κύρια προσοχή, ειδικά από την στιγμή που άλλοι κορυφαίοι παίκτες που δεν είναι ήδη στο ρόστερ είναι επίσης υπερτιμημένοι. Η αλήθεια είναι ότι μου "γυαλίζει" αρκετά και ο James κόντρα στην Ζαλγκίρις, αλλά ο Αμερικανός δείχνει λιγάκι πιο υπερτιμημένος από τον Γεωργιανό και όχι τόσο "υπεραπαραίτητος" για την ομάδα του, με την Μπασκόνια να στερεύει από λύσεις και τον Toko έτσι κι αλλιώς να αποτελεί το Α και το Ω της. Επομένως, δεδομένου ότι και οι δύο είναι υπερτιμημένοι, η προτίμησή μου πάει στον σταρ των Βάσκων, παρότι τα δεδομένα δεν είναι τόσο ελκυστικά πλέον.
Αυτό όχι γιατί φυσικά ο Shengelia δεν αποτελεί το Νο. 1 παίκτη Fantasy μέχρι τώρα στο παιχνίδι (με τον Larkin πλέον βέβαια να φέρει σοβαρές επιφυλάξεις), αλλά διότι ο PF της Μπασκόνια ίσως δείχνει τα πρώτα σημάδια κόπωσης αν συνυπολογίσουμε και την παρουσία του στην ACB, ενώ και η Εφές ως αντίπαλος κάθε άλλο παρά εμπνέει, καθώς αφαιρεί 3,26 μονάδες ράνκινγκ από τους αντίπαλους power forwards. Από την άλλη βέβαια η απουσία του Dunston αλλά και η συνολικότερη παρουσία του Γεωργιανού στην Fernando Buesa Arena φέτος, όπου ο μέσος όρος σκορ του 21,7 σε όλα τα ματς, ανεβαίνει στο 27 εντός έδρας, αποτελούν καθησυχαστικούς παράγοντες. 28 με τον Ολυμπιακό, 28 με την Μπάγερν, 32 με την Μακάμπι, 23 και 24 κόντρα σε ΤΣΣΚΑ και Ζενίτ πρόσφατα είναι οι επιδόσεις του σε Index Rating, δίχως τα μπόνους νίκης, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι στιγμής τουλάχιστον, ο Toko εντός είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το Fantasy.
Φυσικά, με μια μέτρια ή και απλώς καλή επίδοση, η ενδεχόμενη πτώση της τιμής του μπορεί να είναι πολύ μεγάλη. Από την άλλη όμως, η επιστροφή σε μεγαλύτερα σκορ, πιθανώς τον καθιερώσει πιο ασφαλώς πλέον σε μια τιμή στις τάξεις των 3Μ. Αν λοιπόν μπορεί να αποκτηθεί τώρα, που δεν υπάρχουν άλλες ιδιαίτερες περιπτώσεις ακριβών παικτών που να ενθουσιάζουν στην αγορά, τότε ...ας έρθει.
Προφανώς, στο σενάριο αυτό, τα χρήματα για την τρίτη αλλαγή είναι αρκετά περιορισμένα, μόλις 1,28Μ συγκεκριμένα, κάτι που αυτομάτως φαίνεται να κόβει τα φτερά της ομάδας. Ευτυχώς (;) ο Pleiss κοστίζει 1,29Μ επομένως δεν χρειάζεται να μπω στη διαδικασία να πάρω έναν παίκτη άκρως υποτιμημένο και με potential μεν, που συνολικά όμως δεν με ενθουσιάζει για κάποιο λόγο. Αντιθέτως, το μάτι πέφτει πάνω στον Brandon Davies, που κοστίζει μόλις 1,18Μ εξαιτίας κυρίως του -12 Index Rating που σημείωσε στην Μαδρίτη. Όχι ότι μαγεύει συνολικά ο Αμερικανός έως τώρα στη διοργάνωση, σίγουρα όμως μπορεί να τα καταφέρει πολύ καλύτερα από μια τιμή λίγο πάνω από το εκατομμύριο. Το πρόσφατο 24 με την ΤΣΣΚΑ τον επαναφέρει σε υποτιμημένο status, με τον Last3 του να ανέρχεται πλέον στο 14,23. Ούτως ή άλλως όμως, θεωρώ πως αποτελεί επί της ουσίας υποτιμημένο παίκτη, αγωνιστικά και οικονομικά δηλαδή, εξάλλου οι μέσοι όροι του στην ACB είναι πολύ καλύτεροι, πάνω από τις 17 μονάδες. Έτσι λοιπόν, ο σέντερ της Μπαρτσελόνα μπορεί να αποτελέσει ένα λογικό ρίσκο, που αν "βγει" μπορεί να φέρει συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις ανταγωνιστικές ομάδες.
Η αλήθεια είναι ότι ο Davies είναι ο ...τελευταίος που με προβληματίζει, αφού θεωρητικά οι προδιαγραφές είναι πολύ καλές, βάσει της τιμής των 1,18Μ. Πιο πολύ με ανησυχεί ο Toko, που αποτελεί σαφώς μεγαλύτερο στοίχημα για την αγωνιστική. Η πιθανή επιστροφή του Casspi δείχνει ικανή να ανακατέψει την τράπουλα, αφού ο Ισραηλινός αποτελούσε την επιτομή της σταθερότητας στο διάστημα που αγωνίστηκε στην αρχή της σεζόν. Στην τιμή των 2,22Μ μάλιστα, μπορεί να αναβαθμίσει τον Davies σε παίκτη έως τα 2,05Μ, με τις περιπτώσεις των Lucic, Brown, Thomas και Σλούκα να ξεχωρίζουν. Ο Casspi αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα, όπου ήταν γενικά άστοχος (1/6 δίποντα), αλλά και πάλι κατάφερε να συγκεντρώσει διψήφιο αριθμό αξιολόγησης χάρη στην πληθωρική του παρουσία.
Το ρίσκο εδώ βέβαια είναι προφανές και έχει να κάνει με την ετοιμότητα του Ισραηλινού, ενώ σε οικονομικούς όρους δεν αποτελεί υποτιμημένο παίκτη. Δεδομένου ότι αγωνίζεται εντός έδρας βέβαια, ίσως έχει περισσότερες πιθανότητες για άμεση ανάκαμψη, όμως δεν μπορεί να βάλει κανείς το χέρι του στη φωτιά ότι θα επιστρέψει άμεσα στα 20άρια.
Από εκεί και πέρα, παρά την απαράμιλλη σταθερότητα του Lucic, την ανοδική πορεία του Lorenzo Brown και το ...καυτό στάτους που μπορεί να αποκτήσει ο Thomas κατά τη διάρκεια του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, η προτίμησή μου πηγαίνει μάλλον στη γνωστή λύση του Κώστα Σλούκα. Η αλήθεια είναι ότι ο Thomas "κλείνει" έντονα το μάτι, ωστόσο εντός έδρας ο διεθνής γκαρντ έχει συνολικά καλύτερη εικόνα από τα εκτός έδρας παιχνίδια και εφόσον απουσιάσει ο De Colo διατηρεί υψηλές πιθανότητες για ένα δεύτερο συνεχόμενο μεγάλο σκορ. Εξάλλου και η Άλμπα προσφέρεται αρκετά ως αντίπαλος για ένα νέο μεγάλο ράνκινγκ.
Κάπως έτσι λοιπόν, το δίλημμα της αγωνιστικής διαμορφώνεται σε Shengelia-Davies Vs Casspi-Σλούκα, με το δεύτερο να μπορούσε να βρεθεί σε θέση ισχύος αν ήξερα ότι ο Casspi θα είναι στο 100%. Μου φαίνεται έτσι κι αλλιώς πιο λογικό, λόγω της υπέρογκης αξίας του Toko, όμως δεν κρύβω ότι το πρώτο σενάριο περιέχει ένα πιο ...ιντριγκαδόρικο ρίσκο, αφού αν "βγει" μπορεί να ανεβάσει πιο εύκολα επίπεδο την ομάδα. Αυτή ήταν μάλιστα η αρχική μου σκέψη, επομένως αυτή τη φορά λέω να παραμείνω στο ...ένστικτο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ρόστερ που παρουσιάζεται στην εικόνα δεν επιδέχεται αλλαγών μέχρι την προθεσμία της αγωνιστικής.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, οι μνηστήρες είναι πραγματικά πολλοί. Υπάρχουν οι Καλάθης-Milutinov από το ελληνικό ντέρμπι, ο Campazzo με την Βαλένθια, όπως και φυσικά ο Shengelia εντός έδρας με την Εφές, που στα χαρτιά μπορεί να αποτελεί εκ νέου την πιο ασφαλή επιλογή. Στο ίδιο ματς βέβαια αγωνίζεται και ο Larkin, που δύσκολα μπορεί να παραμεριστεί είναι η αλήθεια. Όλα αυτά καθιστούν τον Mirotic μόλις την έκτη επικρατέστερη επιλογή, κάτι που μαρτυρά το βάθος πλέον της ομάδας. Τελικά, θα αποφύγω παίκτη από το ιδιαίτερο ελληνικό ντέρμπι, όπως και τον Campazzo, με το φόβο το ματς να κριθεί από νωρίς και να μείνει περισσότερη ώρα στον πάγκο. Η πραγματική μάχη είναι μεταξύ Shengelia και Larkin, όπου θα ...αλλαξοπιστήσω αυτή τη φορά και θα χρίσω αρχηγό τον Αμερικανό, καθώς λίγο πολύ ο ίδιος το ...πρόσταξε με το 53άρι της προηγούμενης αγωνιστικής, όπως φυσικά και με τα συνεχόμενα άνω του 20 ράνκινκς. Περισσότερο όλων όμως, δεν θέλω να ...διπλασιάσω το ρίσκο με το στοίχημα του Shengelia, στο αγωνιστικό σκέλος τουλάχιστον. Δεδομένου μάλιστα πως ο γκαρντ της Εφές θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον για captain στις ομάδες, δεν χρειάζεται να ρισκάρω με έξτρα παράγοντα διαφοροποίησης, πλην του Davies.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για τη 12η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
