';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Χωρίς κενά!
Η High Voltage επενδύει στους παίκτες που έχουν αποδώσει συνολικά και σταθερά καλύτερα, ανάμεσα στα τρία ζευγάρια των playoffs που απομένουν.
Δημοσιεύτηκε: 25/04/2019 17:55
Ανεπαίσθητη άνοδο σημείωσε η High Voltage κατά την 3η αγωνιστική των playoffs, με την ομάδα να συγκεντρώνει 159,5 πόντους και να ανεβαίνει κατά τρεις θέσεις στη γενική κατάταξη και να βρίσκεται πλέον στο Νο. 105, πέντε παραπάνω δηλαδή από τον στόχο την πρώτης εκατοντάδας. Η συγκομιδή πόντων μοιάζει μεγάλη σε σχέση με τις προηγούμενες δύο αγωνιστικές, στην πραγματικότητα όμως είναι μάλλον μικρή, αν αναλογιστούμε ότι οι περισσότερες ανταγωνιστικές ομάδες είχαν σκορ μεγαλύτερα του 170.
Η μοναδική κίνηση που ουσιαστικά "πόνεσε" ήταν η έμπνευση του Shengelia, με τον Γεωργιανό να μένει στο 4 Index Rating και να κόβει έτσι τουλάχιστον 10 πόντους από τη θέση σε σχέση, για παράδειγμα, με τον ανταγωνιστή Higgins που θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση του. Ο Toko είχε ένα μίνι ξέσπασμα στα μέσα του τρίτου δεκαλέπτου και κάπου εκεί φάνηκε να παίρνει μπρος, αλλά ένα γρήγορο φάουλ τον επανέφερε στον πάγκο, ενώ έχω την εντύπωση ότι ένα καλάθι του Voigtmann θα μπορούσε να μετρήσει ως δικό του, μαζί με το επιθετικό ρημπάουντ. Λεπτομέρειες ασφαλώς, με τον Γεωργιανό σε καμιά περίπτωση να μην δικαιώνει την επιλογή μου και να είναι αρκετά άστοχος (σε ...ποιότητα σουτ, όχι απλώς σε ποσότητα), όπως εξάλλου ήταν και μερικοί συμπαίκτες του με πανομοιότυπο μάλιστα τρόπο, βρίσκοντας συνέχεια το πίσω μέρος της στεφάνης, λες και το εντυπωσιακό κάρφωμα του Voigtmann την έριξε μερικούς πόντους σε ύψος!
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του αρχηγού δεν ήταν άσχημη με το 15,4 του Clyburn, εξάλλου ο αρχικός στόχος ήταν να μην υπάρξει κάποια σημαντική ζημιά από εκεί, σίγουρα όμως δεν ήταν και η καλύτερη, όταν ο Poirier που ήταν captain σε πολλές ομάδες έφτανε στο 34, έχοντας εύκολο έργο και πολλά έτοιμα - από επιθετικά ρημπάουντ - καλάθια στη ρακέτα της ΤΣΣΚΑ. Μεγάλη εμφάνιση έκανε και ο Campazzo, αλλά πιστεύω πως θα ήταν σε αρκετά μικρότερο ποσοστό αρχηγός, ενώ κανείς από τους υπόλοιπους παίκτες της ομάδας δεν ξεπέρασε το 20.
Τουλάχιστον ο Καλάθης επανήρθε στα φυσιολογικά σκορ (17), αλλά αυτό τελικά μικρή σημασία είχε, αφού αντίστοιχη επίδοση σημείωσε και ο Micic, ενώ Larkin και De Colo που λογικά αποτέλεσαν αουτσάιντερ στις επιλογές γενικά ξέφυγαν με τα 30άρια τους.
Ευτυχώς ο Σλούκας έσωσε την παρτίδα στο τέλος με δύο ζεύγη ελευθέρων βολών και σημείωσε ένα σαφώς πιο αξιοπρεπές ράνκινγκ, ενώ σταθερή αξία παρέμεινε ο Moerman, με το 16άρι στην Βαρκελώνη. Τέλος, ο Tavares άφησε το χειρότερο για το τέλος, αλλά ήταν προφανής η τακτική του Πιτίνο να κλείσει μέσα και να αφήσει τα τρίποντα, από τα οποία τελικά και έχασε βέβαια, ενώ και η ποιότητα του Ayon είναι τέτοια που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος στη σειρά. Τον Tavares βέβαια λίγο πολύ οι περισσότεροι θα τον είχαν, επομένως Shengelia και Captain (άλλη μια φορά) ήταν οι παράγοντες που κάνουν το ποτήρι να φαίνεται μισοάδειο, παρά το θετικό πρόσημο στη βαθμολογική μεταβολή της αγωνιστικής.
Πλέον με ένα ζευγάρι λιγότερο θα πρέπει να βρεθούν οι αντικαταστάτες των Καλάθη, Campazzo και Ayon και η αποστολή αυτή δεν είναι τόσο εύκολη όσο μπορεί να φαντάζει στην αρχή, αφού έχουν προκύψει αρκετές ενδιαφέρουσες εναλλακτικές που δημιουργούν διλήμματα για κάποιες θέσεις. Έτσι, η ομάδα θα προτιμήσει τις λύσεις που έχουν επιδείξει τη μεγαλύτερη σταθερότητα, αφήνοντας ίσως ευκαιρίες για πολύ μεγάλα σκορ, αλλά επενδύοντας και στα πιο "σίγουρα", βάσει της συνολικής εικόνας των παικτών με τους αντιπάλους τους, όλη τη χρονιά.
Στη θέση του Καλάθη μπορεί να έρθει ο Micic, ο οποίος ήταν η εναλλακτική περίπτωση και την προηγούμενη αγωνιστική. Ο Σέρβος σημείωσε 18 Index Rating στο Παλάου Μπλαουγκράνα, παίζει σταθερά πάνω από 30 λεπτά και δείχνει αρκετά στιβαρή και γενικά πιο ασφαλής περίπτωση από τον Larkin, που μπορεί στην καλή του μέρα να αφηνιάζει, ωστόσο με μικρότερο χρόνο συμμετοχής εξαρτάται σε σαφώς μεγαλύτερο ποσοστό από την "καλή" ή την "κακή" του μέρα. Σίγουρα δεν μπορώ να περιμένω κάτι ανάλογο με τα 11/12 σουτ ξανά (πως ήταν ο Καλάθης στην Μαδρίτη ένα πράγμα...), αλλά αυτό ισχύει για τη σύγκριση με τον Micic. Υπάρχουν κι άλλες διαθέσιμες θέσεις για τον Αμερικανό, με τον Campazzo να απελευθερώνει κι άλλη θέση guard.
Εκεί άτυπα μπορούμε να πούμε ότι ο γκαρντ της Εφές μπορεί να αναμετρηθεί με τον Higgins, ή με τον Hanga, μιας και ο περιφερειακός της ΤΣΣΚΑ έχει την ευελιξία SG/SF, ενώ για τη θέση shooting guard της ομάδας παίζει πλέον, μαζί με τον Σλούκα και ο De Colo, μετά την οργιώδη του εμφάνιση στο τρίτο ματς με την Μπασκόνια. Ο Γάλλος και ο Larkin έχουν το καλύτερο μομέντουμ, δεν αποτελούν όμως και επιτομές σταθερότητας και στο κομμάτι αυτό υστερούν των ανταγωνιστών τους.
Όταν για παράδειγμα ο Higgins έχει 5/5 διψήφια φέτος με την Μπασκόνια, όπως εξάλλου και ο Hanga με την Εφές (με μικρότερο μάλιστα το 14 ράνκινγκ), ενώ ο Σλούκας έχει 4/5 διψήφια και 3/5 σκορ μεγαλύτερα του 20, τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι αποτελούν πιο ασφαλείς περιπτώσεις από τους άλλους δύο σκόρερ, που σε μια καλή τους βραδιά μπορούν να απογειώσουν το ράνκινγκ τους, αλλά αν κάτι στραβώσει, πιο δύσκολα μπορούν να σώσουν τα προσχήματα.
Ενδεικτικά, ο De Colo πριν το χθεσινό 32άρι είχε δύο μονοψήφια και δύο οριακά διψήφια σκορ κόντρα στους Βάσκους φέτος, ενώ ο Larkin έχει δύο μονοψήφια, ένα αξιόλογο (18) και δύο πραγματικά μεγάλα ράνκινγκ, κόντρα στην Μπαρτσελόνα. Η περίπτωσή του ίσως είναι λίγο πιο safe, λόγω μικρότερου εσωτερικού ανταγωνισμού στην Εφές, ωστόσο φοβάμαι λίγο παραπάνω και την άμυνα της Μπαρτσελόνα, η οποία λογικά θα βγάλει περισσότερη αντίδραση μετά την 100άρα.
Προφανώς στη θέση PF ο Μoerman παραμένει, ενώ δεν υπάρχει κάποια άλλη περίπτωση που να ενθουσιάζει περισσότερο από τον Hanga, ως forward. Έτσι λοιπόν ο Ούγγρος θα πάρει τη θέση του Shengelia, ως άλλος ένας θιασώτης του δόγματος της σταθερότητας και του σίγουρου σχετικά (όσο μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο) σκορ που μπορεί να έχει.
Αναντίρρητα ο Poirier θα είναι ο center της ομάδας και πλέον το μεγάλο ζήτημα είναι η θέση utility που απομένει, με τους De Colo και Larkin να χρήζουν επανεξέτασης, όπως εξάλλου και οι Tomic, Vesely και Dunston που έρχονται από τη θέση 5 για να διεκδικήσουν την τελευταία θέση στο βασικό κορμό.
Τον Κροάτη τον πίστευα αρκετά, αλλά μέχρι τώρα, χωρίς να είναι και κακός, αφού έχει 3/3 διψήφια, δεν έχει δώσει το κάτι παραπάνω στην Μπαρτσελόνα, με τον Dunston να είναι αυτός που κλέβει την παράσταση. Έτσι, αν θέλω ένα απλά διψήφιο σκορ, μπορώ να προτιμήσω και τον Vesely που παίζει σε παρόμοια στάνταρ με την Ζαλγκίρις, έχει όμως και υψηλότερο ταβάνι.
Το τελευταίο μεγάλο εκτός έδρας σκορ του Τσέχου βέβαια έχει να σημειωθεί από την 19η αγωνιστική κόντρα στην Γκραν Κανάρια κι αυτό με κάνει αρκετά επιφυλακτικό για να περιμένω, ή καλύτερα να στηριχθώ στην αφύπνισή του στο τέταρτο ματς της σειράς. Οι μεγάλοι παίκτες βέβαια σε τέτοια παιχνίδια φαίνονται, ενώ πιστεύω πως ο σέντερ της Φενέρ δεν θα βρίσκεται σε πάρα πολλές ομάδες, κάτι που θα διαφοροποιήσει εν μέρει και το ρόστερ της High Voltage, ωστόσο ενώ σαν αρχική ιδέα φαίνεται καλή, στα νούμερα δεν αποτυπώνεται κάτι τέτοιο (όπως και με τον Shengelia).
Αντιθέτως, κάτι τέτοιο ισχύει με τον Dunston, που έχει 5/5 διψήφια σκορ με την Μπαρτσελόνα φέτος: 15 και 10 στην Regular Season, 21, 12 και 25 στα playoffs. O Αμερικανός είχε αρνητικά φάουλ αυτή τη φορά (4-1), ωστόσο ήταν ογκόλιθος στην άμυνα με 10 ρημπάουντ, 3 κλεψίματα και 2 μπλοκ, μαζί με 10 πόντους (5/5 δίποντα) και 3 ασσίστ, δείχνοντας και πάλι πανέτοιμος γι' αυτή τη σειρά. Δεν θεωρώ πολύ πιθανό ένα νέο 20άρι στο Παλάου Μπλαουγκράνα, ωστόσο κι αυτός ο κανόνας του διψήφιου σκορ δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί, παρόλο που με τον πιθανό ερχομό του στην ομάδα, αυτή θα περιέχει τέσσερις παίκτες από το ίδιο ματς και τρεις μάλιστα από την Εφές σε έναν αγώνα που αναμένεται να είναι πολύ πιο δύσκολος για την ίδια. Επιπρόσθετα, οι αναγκαστικές αλλαγές από το Ρεάλ-Παναθηναϊκός έφεραν μόνο παίκτες από το ζευγάρι Μπαρτσελόνα-Εφές και η αλήθεια είναι ότι περιμένω πολύ πιο κλειστό ματς αύριο και για τις δύο ομάδες.
Προφανώς, η εναλλακτική του Larkin αφαιρείται για τους ανωτέρω λόγους, ενώ μεταξύ De Colo και Vesely θα προτιμούσα τον πιο πολύτιμο στην ομάδα του Τσέχο. Η εναλλακτική του Dunston λοιπόν θα είναι ο Vesely, στον οποίο με οδηγεί περισσότερο το ένστικτο, όσο η λογική υποτάσσει το σέντερ της Εφές.
Στις θέσεις του πάγκου θα βρεθούν οι De Colo, Larkin και Vesely που έμειναν, για την ώρα, εκτός, όπως και ο Shengelia ...για το γούρι, από την στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει κάτι άλλο να ενθουσιάζει.
Η αρχηγία της ομάδας θα παιχτεί πάλι ανάμεσα σε Clyburn και Poirier κι όσο κι αν "μυρίζει" bad timing, όπως συμβαίνει συχνά πυκνά σε τέτοιες αντιστροφές, δεν μπορώ να προσπεράσω το μομέντουμ του Γάλλου, βάσει και του γενικότερου πνεύματος "σιγουριάς" στο οποίο επένδυσε η ομάδα αυτή την αγωνιστική. Τώρα αν η αναμέτρηση εξελιχθεί σε μονομαχία Clyburn-Shengelia, τότε θα μπορώ απλά να ισχυριστώ ότι η προηγούμενη ανάλυση ήταν ...πολύ μπροστά!
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 34η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει ως εξής:
Devotion.
Η μοναδική κίνηση που ουσιαστικά "πόνεσε" ήταν η έμπνευση του Shengelia, με τον Γεωργιανό να μένει στο 4 Index Rating και να κόβει έτσι τουλάχιστον 10 πόντους από τη θέση σε σχέση, για παράδειγμα, με τον ανταγωνιστή Higgins που θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση του. Ο Toko είχε ένα μίνι ξέσπασμα στα μέσα του τρίτου δεκαλέπτου και κάπου εκεί φάνηκε να παίρνει μπρος, αλλά ένα γρήγορο φάουλ τον επανέφερε στον πάγκο, ενώ έχω την εντύπωση ότι ένα καλάθι του Voigtmann θα μπορούσε να μετρήσει ως δικό του, μαζί με το επιθετικό ρημπάουντ. Λεπτομέρειες ασφαλώς, με τον Γεωργιανό σε καμιά περίπτωση να μην δικαιώνει την επιλογή μου και να είναι αρκετά άστοχος (σε ...ποιότητα σουτ, όχι απλώς σε ποσότητα), όπως εξάλλου ήταν και μερικοί συμπαίκτες του με πανομοιότυπο μάλιστα τρόπο, βρίσκοντας συνέχεια το πίσω μέρος της στεφάνης, λες και το εντυπωσιακό κάρφωμα του Voigtmann την έριξε μερικούς πόντους σε ύψος!
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του αρχηγού δεν ήταν άσχημη με το 15,4 του Clyburn, εξάλλου ο αρχικός στόχος ήταν να μην υπάρξει κάποια σημαντική ζημιά από εκεί, σίγουρα όμως δεν ήταν και η καλύτερη, όταν ο Poirier που ήταν captain σε πολλές ομάδες έφτανε στο 34, έχοντας εύκολο έργο και πολλά έτοιμα - από επιθετικά ρημπάουντ - καλάθια στη ρακέτα της ΤΣΣΚΑ. Μεγάλη εμφάνιση έκανε και ο Campazzo, αλλά πιστεύω πως θα ήταν σε αρκετά μικρότερο ποσοστό αρχηγός, ενώ κανείς από τους υπόλοιπους παίκτες της ομάδας δεν ξεπέρασε το 20.
Τουλάχιστον ο Καλάθης επανήρθε στα φυσιολογικά σκορ (17), αλλά αυτό τελικά μικρή σημασία είχε, αφού αντίστοιχη επίδοση σημείωσε και ο Micic, ενώ Larkin και De Colo που λογικά αποτέλεσαν αουτσάιντερ στις επιλογές γενικά ξέφυγαν με τα 30άρια τους.
Ευτυχώς ο Σλούκας έσωσε την παρτίδα στο τέλος με δύο ζεύγη ελευθέρων βολών και σημείωσε ένα σαφώς πιο αξιοπρεπές ράνκινγκ, ενώ σταθερή αξία παρέμεινε ο Moerman, με το 16άρι στην Βαρκελώνη. Τέλος, ο Tavares άφησε το χειρότερο για το τέλος, αλλά ήταν προφανής η τακτική του Πιτίνο να κλείσει μέσα και να αφήσει τα τρίποντα, από τα οποία τελικά και έχασε βέβαια, ενώ και η ποιότητα του Ayon είναι τέτοια που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος στη σειρά. Τον Tavares βέβαια λίγο πολύ οι περισσότεροι θα τον είχαν, επομένως Shengelia και Captain (άλλη μια φορά) ήταν οι παράγοντες που κάνουν το ποτήρι να φαίνεται μισοάδειο, παρά το θετικό πρόσημο στη βαθμολογική μεταβολή της αγωνιστικής.
Πλέον με ένα ζευγάρι λιγότερο θα πρέπει να βρεθούν οι αντικαταστάτες των Καλάθη, Campazzo και Ayon και η αποστολή αυτή δεν είναι τόσο εύκολη όσο μπορεί να φαντάζει στην αρχή, αφού έχουν προκύψει αρκετές ενδιαφέρουσες εναλλακτικές που δημιουργούν διλήμματα για κάποιες θέσεις. Έτσι, η ομάδα θα προτιμήσει τις λύσεις που έχουν επιδείξει τη μεγαλύτερη σταθερότητα, αφήνοντας ίσως ευκαιρίες για πολύ μεγάλα σκορ, αλλά επενδύοντας και στα πιο "σίγουρα", βάσει της συνολικής εικόνας των παικτών με τους αντιπάλους τους, όλη τη χρονιά.
Στη θέση του Καλάθη μπορεί να έρθει ο Micic, ο οποίος ήταν η εναλλακτική περίπτωση και την προηγούμενη αγωνιστική. Ο Σέρβος σημείωσε 18 Index Rating στο Παλάου Μπλαουγκράνα, παίζει σταθερά πάνω από 30 λεπτά και δείχνει αρκετά στιβαρή και γενικά πιο ασφαλής περίπτωση από τον Larkin, που μπορεί στην καλή του μέρα να αφηνιάζει, ωστόσο με μικρότερο χρόνο συμμετοχής εξαρτάται σε σαφώς μεγαλύτερο ποσοστό από την "καλή" ή την "κακή" του μέρα. Σίγουρα δεν μπορώ να περιμένω κάτι ανάλογο με τα 11/12 σουτ ξανά (πως ήταν ο Καλάθης στην Μαδρίτη ένα πράγμα...), αλλά αυτό ισχύει για τη σύγκριση με τον Micic. Υπάρχουν κι άλλες διαθέσιμες θέσεις για τον Αμερικανό, με τον Campazzo να απελευθερώνει κι άλλη θέση guard.
Εκεί άτυπα μπορούμε να πούμε ότι ο γκαρντ της Εφές μπορεί να αναμετρηθεί με τον Higgins, ή με τον Hanga, μιας και ο περιφερειακός της ΤΣΣΚΑ έχει την ευελιξία SG/SF, ενώ για τη θέση shooting guard της ομάδας παίζει πλέον, μαζί με τον Σλούκα και ο De Colo, μετά την οργιώδη του εμφάνιση στο τρίτο ματς με την Μπασκόνια. Ο Γάλλος και ο Larkin έχουν το καλύτερο μομέντουμ, δεν αποτελούν όμως και επιτομές σταθερότητας και στο κομμάτι αυτό υστερούν των ανταγωνιστών τους.
Όταν για παράδειγμα ο Higgins έχει 5/5 διψήφια φέτος με την Μπασκόνια, όπως εξάλλου και ο Hanga με την Εφές (με μικρότερο μάλιστα το 14 ράνκινγκ), ενώ ο Σλούκας έχει 4/5 διψήφια και 3/5 σκορ μεγαλύτερα του 20, τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι αποτελούν πιο ασφαλείς περιπτώσεις από τους άλλους δύο σκόρερ, που σε μια καλή τους βραδιά μπορούν να απογειώσουν το ράνκινγκ τους, αλλά αν κάτι στραβώσει, πιο δύσκολα μπορούν να σώσουν τα προσχήματα.
Ενδεικτικά, ο De Colo πριν το χθεσινό 32άρι είχε δύο μονοψήφια και δύο οριακά διψήφια σκορ κόντρα στους Βάσκους φέτος, ενώ ο Larkin έχει δύο μονοψήφια, ένα αξιόλογο (18) και δύο πραγματικά μεγάλα ράνκινγκ, κόντρα στην Μπαρτσελόνα. Η περίπτωσή του ίσως είναι λίγο πιο safe, λόγω μικρότερου εσωτερικού ανταγωνισμού στην Εφές, ωστόσο φοβάμαι λίγο παραπάνω και την άμυνα της Μπαρτσελόνα, η οποία λογικά θα βγάλει περισσότερη αντίδραση μετά την 100άρα.
Προφανώς στη θέση PF ο Μoerman παραμένει, ενώ δεν υπάρχει κάποια άλλη περίπτωση που να ενθουσιάζει περισσότερο από τον Hanga, ως forward. Έτσι λοιπόν ο Ούγγρος θα πάρει τη θέση του Shengelia, ως άλλος ένας θιασώτης του δόγματος της σταθερότητας και του σίγουρου σχετικά (όσο μπορεί να ειπωθεί κάτι τέτοιο) σκορ που μπορεί να έχει.
Αναντίρρητα ο Poirier θα είναι ο center της ομάδας και πλέον το μεγάλο ζήτημα είναι η θέση utility που απομένει, με τους De Colo και Larkin να χρήζουν επανεξέτασης, όπως εξάλλου και οι Tomic, Vesely και Dunston που έρχονται από τη θέση 5 για να διεκδικήσουν την τελευταία θέση στο βασικό κορμό.
Τον Κροάτη τον πίστευα αρκετά, αλλά μέχρι τώρα, χωρίς να είναι και κακός, αφού έχει 3/3 διψήφια, δεν έχει δώσει το κάτι παραπάνω στην Μπαρτσελόνα, με τον Dunston να είναι αυτός που κλέβει την παράσταση. Έτσι, αν θέλω ένα απλά διψήφιο σκορ, μπορώ να προτιμήσω και τον Vesely που παίζει σε παρόμοια στάνταρ με την Ζαλγκίρις, έχει όμως και υψηλότερο ταβάνι.
Το τελευταίο μεγάλο εκτός έδρας σκορ του Τσέχου βέβαια έχει να σημειωθεί από την 19η αγωνιστική κόντρα στην Γκραν Κανάρια κι αυτό με κάνει αρκετά επιφυλακτικό για να περιμένω, ή καλύτερα να στηριχθώ στην αφύπνισή του στο τέταρτο ματς της σειράς. Οι μεγάλοι παίκτες βέβαια σε τέτοια παιχνίδια φαίνονται, ενώ πιστεύω πως ο σέντερ της Φενέρ δεν θα βρίσκεται σε πάρα πολλές ομάδες, κάτι που θα διαφοροποιήσει εν μέρει και το ρόστερ της High Voltage, ωστόσο ενώ σαν αρχική ιδέα φαίνεται καλή, στα νούμερα δεν αποτυπώνεται κάτι τέτοιο (όπως και με τον Shengelia).
Αντιθέτως, κάτι τέτοιο ισχύει με τον Dunston, που έχει 5/5 διψήφια σκορ με την Μπαρτσελόνα φέτος: 15 και 10 στην Regular Season, 21, 12 και 25 στα playoffs. O Αμερικανός είχε αρνητικά φάουλ αυτή τη φορά (4-1), ωστόσο ήταν ογκόλιθος στην άμυνα με 10 ρημπάουντ, 3 κλεψίματα και 2 μπλοκ, μαζί με 10 πόντους (5/5 δίποντα) και 3 ασσίστ, δείχνοντας και πάλι πανέτοιμος γι' αυτή τη σειρά. Δεν θεωρώ πολύ πιθανό ένα νέο 20άρι στο Παλάου Μπλαουγκράνα, ωστόσο κι αυτός ο κανόνας του διψήφιου σκορ δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί, παρόλο που με τον πιθανό ερχομό του στην ομάδα, αυτή θα περιέχει τέσσερις παίκτες από το ίδιο ματς και τρεις μάλιστα από την Εφές σε έναν αγώνα που αναμένεται να είναι πολύ πιο δύσκολος για την ίδια. Επιπρόσθετα, οι αναγκαστικές αλλαγές από το Ρεάλ-Παναθηναϊκός έφεραν μόνο παίκτες από το ζευγάρι Μπαρτσελόνα-Εφές και η αλήθεια είναι ότι περιμένω πολύ πιο κλειστό ματς αύριο και για τις δύο ομάδες.
Προφανώς, η εναλλακτική του Larkin αφαιρείται για τους ανωτέρω λόγους, ενώ μεταξύ De Colo και Vesely θα προτιμούσα τον πιο πολύτιμο στην ομάδα του Τσέχο. Η εναλλακτική του Dunston λοιπόν θα είναι ο Vesely, στον οποίο με οδηγεί περισσότερο το ένστικτο, όσο η λογική υποτάσσει το σέντερ της Εφές.
Στις θέσεις του πάγκου θα βρεθούν οι De Colo, Larkin και Vesely που έμειναν, για την ώρα, εκτός, όπως και ο Shengelia ...για το γούρι, από την στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει κάτι άλλο να ενθουσιάζει.
Η αρχηγία της ομάδας θα παιχτεί πάλι ανάμεσα σε Clyburn και Poirier κι όσο κι αν "μυρίζει" bad timing, όπως συμβαίνει συχνά πυκνά σε τέτοιες αντιστροφές, δεν μπορώ να προσπεράσω το μομέντουμ του Γάλλου, βάσει και του γενικότερου πνεύματος "σιγουριάς" στο οποίο επένδυσε η ομάδα αυτή την αγωνιστική. Τώρα αν η αναμέτρηση εξελιχθεί σε μονομαχία Clyburn-Shengelia, τότε θα μπορώ απλά να ισχυριστώ ότι η προηγούμενη ανάλυση ήταν ...πολύ μπροστά!
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 34η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει ως εξής:
Devotion.
