';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ράνκινγκ με Τόκο!
H High Voltage ακολουθεί τις εμπνεύσεις της και στηρίζεται σε παίκτες στους οποίους είχε ποντάρει πολλά και στην αρχή της σεζόν.
Δημοσιεύτηκε: 23/04/2019 16:41
Θετικό πρόσημο είχε η δεύτερη αγωνιστική των playoffs για την High Voltage, με την ομάδα να διορθώνει μερικά από τα κακώς κείμενα της πρώτης μέρας και να κερδίζει 24 θέσεις στη γενική κατάταξη, με τους 131,2 πόντους που συγκέντρωσε να τη φέρνουν στη θέση 108 πλέον της συνολικής βαθμολογίας.
Η παρουσία παικτών όπως ο Σλούκας, ειδικά μετά το απογοητευτικό πρώτο παιχνίδι, που έπαιξε στα φυσιολογικά του στάνταρ και σημείωσε 21 ράνκινγκ, αλλά και ο Campazzo, με το 28,6 σκορ κόντρα στον Παναθηναϊκό ήταν σημεία-κλειδιά που ωφέλησαν σημαντικά την ομάδα, με τον Αργεντίνο να αποδεικνύεται κομβική κίνηση για την ομάδα ήδη από την αρχή των playoffs και να τη δικαιώνει απόλυτα ως προς τις προσδοκίες της, απόντος και του Llull.
Αντιθέτως, ο Καλάθης ήταν και στο δεύτερο παιχνίδι απογοητευτικός, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 0/11 σουτ. Να σημειωθεί ότι στο πρώτο παιχνίδι ξεκίνησε με 1/11 και απλά ένα σερί στο τέταρτο δεκάλεπτο έσωσε κάπως την παρτίδα. Κοινώς, ο διεθνής γκαρντ έχει ξεκινήσει τις δύο έως τώρα αναμετρήσεις με 1/22 σουτ και το νούμερο αυτό αφενός είναι τρομακτικό, αφετέρου αφήνει μια κάπως πικρή γεύση στην High Voltage, αφού δεν έφερε τον Tomic (15,4) στη θέση του, στη θέση Utilty. Με τον τρόπο αυτό, η βαθμολογική θέση της ομάδας θα αποτελούνταν από δύο ψηφία, αλλά υπάρχει αρκετός χρόνος ακόμα για να επιτευχθεί αυτό.
Φυσικά, ξεφεύγοντας λίγο από το φαντασιακό πλαίσιο στο οποίο και κρίνουμε σχεδόν αποκλειστικά τους παίκτες, είναι τουλάχιστον λυπηρό το όλο "κράξιμο" που έχει δεχθεί ο Καλάθης από διάφορους "μπασκετικούς" και μη τις τελευταίες μέρες. Όσοι μάλιστα ασχολούνται με το Fantasy Challenge διεξοδικά είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι τέτοιες κακές βραδιές έχουν συμβεί και σε άλλους παίκτες που αποτελούν πιο κλασικούς μάλιστα σκόρερ. Εξάλλου, αν ήταν δεινός σουτέρ, ο Καλάθης δεν θα αγωνιζόταν στην Ευρώπη, αλλά θα έκανε όργια στο NBA. Για την ώρα, τα κάνει εδώ, με την παρουσία του σε κάθε τομέα του παιχνιδιού, πλην του σουτ, να είναι εξαιρετική (εξάλλου στο πιο πρόσφατο ματς είχε 4 ρημπάουντ, 7 ασσίστ και 4 κλεψίματα, μεταξύ άλλων) και καλώς ή κακώς, το σύγχρονο μπάσκετ δεν είναι μόνο σκορ, όπως πιθανώς πολλοί να έχουν ξεμείνει να πιστεύουν και να κρίνουν, λες και έχουν πάρει οι ίδιοι πολλά διπλά μέσα στην Μαδρίτη και σε αγώνα playoffs μάλιστα. Τέλος παρένθεσης.
Από το υπόλοιπο ρόστερ, Clyburn και Higgins συνέχισαν σε διψήφιους ρυθμούς, παρότι δεν ενθουσίασαν με τα σκορ τους, ειδικά ο δεύτερος, ενώ και η ΤΣΣΚΑ γνώρισε εντός έδρας ήττα από την Μπασκόνια. Αυτό βέβαια λειτουργεί ευεργετικά για το Fantasy, καθώς ακολουθούν σίγουρα δύο σπουδαία ντέρμπι στην Ισπανία.
Αντίστοιχα, από το δίδυμο της Εφές, ο Moerman συνέχισε εξαιρετικά με το 17 Index Rating, ενώ ο Micic αντιμετώπισε περισσότερα προβλήματα αυτή τη φορά, έστω κι έτσι όμως κατάφερε να δώσει ένα 8, το οποίο μοιάζει καλό, μπροστά στη συνολική του παρουσία στο παρκέ.
Τέλος, ο αρχηγός της ομάδας Edy Tavares ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 13 μόνο Index Rating, δίνοντας έτσι 28,6 πόντους, μαζί με το μπόνους νίκης και το διπλασιασμό. Η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός τον έχει περιορίσει αρκετά, αλλά ακόμα κι έτσι είναι σε πολύ καλή κατάσταση και αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να συγκεντρώσει ράνκινγκ.
Όσον αφορά τις λύσεις του πάγκου, πλην του Tomic που θα έπρεπε, βάσει αποτελέσματος, να αποτελεί μέρος του κορμού, ο Vesely συνέχισε στα ρηχά με 10 Index Rating, ενώ ακόμα χειρότερα τα πήγαν οι Kalinic (2) και De Colo (3), με τον Γάλλο να εξακολουθεί να παρουσιάζεται αγνώριστος, αλλά τη συνδρομή του να είναι πλέον απαραίτητη για την ΤΣΣΚΑ αν θέλει να φύγει με ένα διπλό από την Μπασκόνια.
Αυτή την εβδομάδα οι αλλαγές της έδρας είναι που διαφοροποιούν λίγο πολύ τα δεδομένα σε σχέση με τις δύο πρώτες αγωνιστικές, λαμβάνοντας υπόψη βέβαια και τις παρουσίες των παικτών στα δύο αυτά πρώτα παιχνίδια των playoffs, χωρίς όμως να αγνοούμε επίσης και τη γενική τους κλάση, με όλα όσα έχουν δείξει ικανοί να προσφέρουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Κάπως έτσι το έργο μας δυσκολεύει, αφού μπορούν να προκύψουν πραγματικά πολλές πιθανές οχτάδες για την τελική κατάρτιση του ρόστερ της ομάδας.
Ας ξεκινήσουμε όμως από τα εύκολα. Will Clyburn στη θέση του SF, με τον Αμερικανό να σημειώνει σκορ 17 και 16 στα δύο πρώτα παιχνίδια, νούμερα που μπορεί να μην είναι τα κορυφαία της χρονιάς, στην παρούσα φάση όμως είναι υπερπολύτιμα, συγκριτικά και με την απόδοση των άλλων παικτών. Ο Clyburn αποτελεί το Νο. 1 φαντασιακά παίκτη της ομάδας του και έχει πολλές μάχες να δώσει στην έδρα της Μπασκόνια.
Η θέση των SF πάντως έχει αποκτήσει ξαφνικά νέο ενδιαφέρον, με αρκετούς παίκτες να μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να εξεταστούν από την ομάδα. Ένας τέτοιος είναι και ο Adam Hanga που προέρχεται από δύο γεμάτες εμφανίσεις μέσα στην Εφές. Ο Ούγγρος που δεν έκανε άσχημη σεζόν (διψήφιο μέσο όρο ράνκινγκ) έχει να ανταγωνιστεί ουσιαστικά τους power forwards του παιχνιδιού για τη γενική θέση forward, ή ακόμα και τους shooting guards, αν πάρει τη σχετική θέση του κορμού ο Higgins. Μένει στα υπόψη, αλλά μάλλον δύσκολα θα παραμείνει στους οχτώ επικρατέστερους.
Στους shooting guards δύο είναι οι παίκτες που ξεχωρίζουν, με τους Σλούκα και Higgins να αποτελούν λίγο πολύ βαρόμετρα για τις ομάδες τους. Τον Σλούκα δύσκολα μπορώ να τον αποχωριστώ μετά το 1-1 της Ζαλγκίρις, ενώ και ο Αμερικανός παρουσιάζεται ιδιαίτερα σταθερός για να αγνοηθεί. Σε περίπτωση που αποτελέσουν και οι δύο μέρος του κορμού λοιπόν θα πρέπει να θυσιαστεί είτε ένας forward, είτε ένας point guard (αν ο Σλούκας πιάσει θέση guard και ο Higgins SG).
Στους point guards λοιπόν τρεις είναι οι παίκτες που ξεχωρίζουν. Ο Campazzo τα έχει πάει περίφημα έως τώρα και παρόλο που το ΟΑΚΑ θα είναι πιο κατηφορικό, δείχνει ικανός να συνεχίσει τις αξιόλογες έστω εμφανίσεις, εφόσον αποτελεί το μοναδικό καθαρόαιμο PG της Ρεάλ. Η αλήθεια είναι ότι η στατιστική του δεύτερου ματς δεν αφήνει πολλά περιθώρια: 13-7-9-5 για 26 Index Rating σε 22,5 λεπτά είναι επίδοση απλά εξαιρετική και κάπως έτσι ο Αργεντίνος θα εξακολουθήσει να αποτελεί μέλος της ομάδας.
Μεταξύ Καλάθη και Micic, ο δεύτερος φάνηκε σαφώς πιο έτοιμος για τις αναμετρήσεις των playoffs, όμως στο δεύτερο ματς δεν ήταν το ίδιο αποδοτικός, παρότι αγωνίστηκε για 35,5 λεπτά, με τον Αταμάν να μειώνει αισθητά το rotation (τα γράψαμε και στο preview για το μεγαλύτερο βάθος των Καταλανών). Σε τρία από τα τέσσερα φετινά ματς με την Μπαρτσελόνα έχει σκορ από 8 μέχρι 10, ενώ υπάρχει φυσικά και το 30άρι της πρώτης αγωνιστικής των playoffs. Δεν ξέρω πάντως αν μου αρκεί αυτός ο οριακά διψήφιος κανόνας για να αγνοήσω τον Καλάθη που χωρίς τις λογικές βέβαια πεποιθήσεις ότι "δεν γίνεται να είναι πάλι τόσο άστοχος", παρουσιάζεται έτσι κι αλλιώς καλύτερος, συνολικά και φέτος στην Αθήνα. Θεωρώ ότι ο ηγέτης του Παναθηναϊκού ξεκινά λίγο πολύ από το ίδιο κατώφλι με τον Micic και ένα οριακά διψήφιο σκορ θα το "γράψει" έτσι κι αλλιώς. Το θέμα είναι το ταβάνι που μπορεί να πιάσει κι αν είναι ανώτερο, ίσως όχι του Micic, αλλά παικτών άλλων θέσεων, καθώς επί της ουσίας μπορεί να συγκριθεί με τον καθένα με την διπλοθεσία παικτών όπως ο Σλούκας και ο Higgins (αν με τη σειρά τους διατηρηθούν στο ρόστερ).
Στους power forwards θα προσπεράσω εξ' αρχής τον Davies, που παρότι επιστρέφει στην έδρα του και μπορεί να επιστρέψει και στις καλές εμφανίσεις, δεν μπορώ να πάρω το ρίσκο εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις που δείχνουν πιο ασφαλείς σ' αυτό το σημείο του παιχνιδιού. Μια τέτοια είναι φυσικά και ο Moerman που παίζει μόνος του στο 4 για την Εφές, ενώ στο δεύτερο ματς δεν βγήκε καν από το παρκέ, γράφοντας 40 λεπτά αγωνιστικής δράσης. Τα σκορ του είναι αξιόλογα και παρότι παίζει πλέον εκτός έδρας, η σταθερότητα και η ποιότητά του, εξασφαλίζουν ουσιαστικά μια θέση για τον ίδιο, ενόψει του Game 3 τουλάχιστον.
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και μια έμπνευση που με "τρώει" πολύ και παρόλο που δεν έχει πολύ μεγάλη λογική αυτή την στιγμή, θεωρώ πως θα την κάνω πράξη. Ο λόγος για τον Toko Shengelia, που κάθε άλλο παρά ενθουσίασε με την απόδοσή του στα δύο πρώτα παιχνίδια με την ΤΣΣΚΑ, ωστόσο ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του, μετά την επιστροφή του από τραυματισμό. Στο δεύτερο ματς πάντως δεν θεωρώ ότι ήταν τόσο κακός με 8 Index Rating και 0/3 βολές, εξάλλου η σχετική αστοχία είχε γίνει ...κανόνας και πριν τον τραυματισμό του. Εντός έδρας συνήθως παρουσίαζε μια σαφώς καλύτερη εικόνα και δεδομένων των συνθηκών και της κρισιμότητας του αγώνα που ακολουθεί θεωρώ ότι μπορεί να παίξει κοντά στις πραγματικές του δυνατότητες. Ενώ λογικά λοιπόν υπάρχουν παίκτες που στέκουν καλύτερα αυτή την στιγμή, θα ρισκάρω να εμπιστευθώ την κλάση του Τόκο και την έδρα των Βάσκων, με τον ηγέτη της ομάδας να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο.
Κάπως έτσι καταλαμβάνεται η γενική θέση forward της ομάδας, επομένως ο Higgins μπορεί να μπει μόνο ως SG, κάτι που επακόλουθα συνεπάγεται την παρουσία του Σλούκα ως γενικό guard στο ρόστερ. Ας πάμε όμως στους σέντερ πρώτα, ενώ απομένει και η θέση utility.
Εδώ το δίδυμο των Poirier-Tavares μοιάζει κλειδωμένο, αν και δεν με ενθουσίασε ούτε η απόδοση του Γάλλου στο πρώτο ματς, που έφτιαξε το διψήφιο ράνκινγκ του σε αδιάφορο χρόνο παιχνιδιού, ούτε όμως και η εν γένει αξιοποίηση του Tavares από την Ρεάλ, με τον Παναθηναϊκό να τον περιορίζει αισθητά σε σχέση με τα όργια της κανονικής περιόδου. Δύσκολα όμως μπορώ να αγνοήσω κάποιον εξ' αυτών, όταν το διψήφιο σκορ θεωρείται αν όχι δεδομένο, τουλάχιστον πολύ πιθανό και το ταβάνι των δύο παικτών μπορεί να απογειωθεί υπό προϋποθέσεις. Κάπως έτσι ο Tomic θα μείνει και πάλι εκτός κορμού, αν και θεωρώ ότι η περίπτωσή του συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον για τα παιχνίδια της Βαρκελώνης με την Εφές.
Αν θεωρήσουμε ότι οι ψηλοί της ομάδας θα είναι οι Tavares, Poirier, Moerman και Shengelia και ο Clyburn αποτελεί την σταθερά της θέσης SF, περισσεύουν δύο μόνο θέσεις για τους Σλούκα, Higgins, Καλάθη και Micic, μιας και ο Campazzo θα παραμείνει στο ρόστερ. Θέτω τον Σλούκα σε προτεραιότητα από Higgins ως πιο κομβικό παίκτη στην ομάδα του, αλλά και από τον Καλάθη, λόγω συνολικά καλύτερης κατάστασης και πιο ευνοϊκού αντιπάλου (3/4 σκορ μεγαλύτερα του 20). Δεδομένου ότι προτιμώ το potential του εντός έδρας Καλάθη από τον Micic, το δίλημμα προκύπτει μεταξύ του γκαρντ του Παναθηναϊκού και του Higgins.
Όσο και αν μ' αρέσει η σταθερότητα του Αμερικανού, δεν μπορώ να αγνοήσω ότι έχει 4/4 διψήφια με την Μπασκόνια φέτος, αλλά μόνο το ένα εξ' αυτών να είναι πραγματικά μεγάλο, το 25άρι εκτός έδρας, σε ένα ματς όμως που έλειπε ο Clyburn. Σε μια γεμάτη περιφέρεια όπως της ΤΣΣΚΑ και σε μια δύσκολη έδρα όπως της Μπασκόνια, νομίζω πως θα προτιμήσω τον Καλάθη, ελπίζοντας να παρουσιαστεί έτοιμος αυτή τη φορά για την αναμέτρηση με την Ρεάλ. Ο παράγοντας έδρα υπέρ του πλέον, σίγουρα ωστόσο δεν μπορώ να βάλω και το χέρι μου στη φωτιά για επιστροφή στα 20άρια.
Περισσότερο απ' όλα όμως, με το ...καπρίτσιο του Shengelia, η ομάδα διαθέτει ήδη τρεις παίκτες από το εν λόγω ματς, νούμερο ανεκτό (εξάλλου τόσοι θα είναι και από το Παναθηναϊκός-Ρεάλ), όμως οι τέσσερις γίνονται μάλλον πολλοί και το ρίσκο αποκτά μια νέα διάσταση. Γνωρίζω ότι δεν έχει πάρα πολλή λογική η απουσία του Higgins ή του Micic από τον βασικό κορμό, όμως θα κυνηγήσω το κάτι διαφορετικό αυτή την αγωνιστική, βάσει προσωπικής έμπνευσης, αλλά και συνολικής κλάσης των παικτών.
Κατά σύμπτωση, τα ρίσκα της ομάδας αυτή την αγωνιστική τυχαίνει να είναι οι παίκτες που την πλήγωσαν στην αρχή περισσότερο, με τον Καλάθη να πραγματοποιεί μερικές κακές εμφανίσεις στο ξεκίνημα της σεζόν και τον Shengelia, παίκτη για τον οποίο έγιναν οικονομικές θυσίες για να βρεθεί από το ξεκίνημα στο ρόστερ, να μην δικαιώνει ακριβώς τις προσδοκίες. Έτσι λοιπόν, η High Voltage στοχεύει στην επιστροφή του ράνκινγκ που είχε χάσει τότε ...με τόκο, αν και υπάρχουν οι πιθανότητες οι μοναδικές επιστροφές να είναι οι λάθος τότε επιλογές. Τουλάχιστον η αγωνιστική αποκτά εξ' αρχής ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον για την ομάδα.
Στον πάγκο η ομάδα θα αποτελείται από τους Higgins, Micic, Hanga και Tomic που έμειναν εκτός κορμού. Δεν υπάρχει απόλυτη κάλυψη στις θέσεις, όμως το σημαντικό είναι ότι ο Micic είναι έτοιμος να αντικαταστήσει τον Καλάθη αν προκύψει κάποιο απρόοπτο, όπως και ο Higgins τους Clyburn και Shengelia, στις θέσεις forward.
To θέμα της αρχηγίας είναι και πάλι αρκετά ζόρικο και δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς όχι απλά την καλύτερη, αλλά ακόμα και τη λιγότερο καλή επιλογή, στη συγκεκριμένη οχτάδα παικτών. O Poirier εμπνέει ειδικά εντός έδρας, όμως ακόμα πιο σταθερός φέτος είναι ο Clyburn, που έχει γράψει τρία μόλις μονοψήφια σκορ, ενώ κόντρα στην Μπασκόνια, εντός έδρας βέβαια, έχει "γράψει" 20, 16 και 17. Με τη σχετική ασφάλεια λοιπόν, ο Αμερικανός θα είναι ο παίκτης του οποίου το σκορ θα διπλασιαστεί.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 33η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει ως εξής:
Devotion.
Η παρουσία παικτών όπως ο Σλούκας, ειδικά μετά το απογοητευτικό πρώτο παιχνίδι, που έπαιξε στα φυσιολογικά του στάνταρ και σημείωσε 21 ράνκινγκ, αλλά και ο Campazzo, με το 28,6 σκορ κόντρα στον Παναθηναϊκό ήταν σημεία-κλειδιά που ωφέλησαν σημαντικά την ομάδα, με τον Αργεντίνο να αποδεικνύεται κομβική κίνηση για την ομάδα ήδη από την αρχή των playoffs και να τη δικαιώνει απόλυτα ως προς τις προσδοκίες της, απόντος και του Llull.
Αντιθέτως, ο Καλάθης ήταν και στο δεύτερο παιχνίδι απογοητευτικός, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 0/11 σουτ. Να σημειωθεί ότι στο πρώτο παιχνίδι ξεκίνησε με 1/11 και απλά ένα σερί στο τέταρτο δεκάλεπτο έσωσε κάπως την παρτίδα. Κοινώς, ο διεθνής γκαρντ έχει ξεκινήσει τις δύο έως τώρα αναμετρήσεις με 1/22 σουτ και το νούμερο αυτό αφενός είναι τρομακτικό, αφετέρου αφήνει μια κάπως πικρή γεύση στην High Voltage, αφού δεν έφερε τον Tomic (15,4) στη θέση του, στη θέση Utilty. Με τον τρόπο αυτό, η βαθμολογική θέση της ομάδας θα αποτελούνταν από δύο ψηφία, αλλά υπάρχει αρκετός χρόνος ακόμα για να επιτευχθεί αυτό.
Φυσικά, ξεφεύγοντας λίγο από το φαντασιακό πλαίσιο στο οποίο και κρίνουμε σχεδόν αποκλειστικά τους παίκτες, είναι τουλάχιστον λυπηρό το όλο "κράξιμο" που έχει δεχθεί ο Καλάθης από διάφορους "μπασκετικούς" και μη τις τελευταίες μέρες. Όσοι μάλιστα ασχολούνται με το Fantasy Challenge διεξοδικά είναι σε θέση να γνωρίζουν ότι τέτοιες κακές βραδιές έχουν συμβεί και σε άλλους παίκτες που αποτελούν πιο κλασικούς μάλιστα σκόρερ. Εξάλλου, αν ήταν δεινός σουτέρ, ο Καλάθης δεν θα αγωνιζόταν στην Ευρώπη, αλλά θα έκανε όργια στο NBA. Για την ώρα, τα κάνει εδώ, με την παρουσία του σε κάθε τομέα του παιχνιδιού, πλην του σουτ, να είναι εξαιρετική (εξάλλου στο πιο πρόσφατο ματς είχε 4 ρημπάουντ, 7 ασσίστ και 4 κλεψίματα, μεταξύ άλλων) και καλώς ή κακώς, το σύγχρονο μπάσκετ δεν είναι μόνο σκορ, όπως πιθανώς πολλοί να έχουν ξεμείνει να πιστεύουν και να κρίνουν, λες και έχουν πάρει οι ίδιοι πολλά διπλά μέσα στην Μαδρίτη και σε αγώνα playoffs μάλιστα. Τέλος παρένθεσης.
Από το υπόλοιπο ρόστερ, Clyburn και Higgins συνέχισαν σε διψήφιους ρυθμούς, παρότι δεν ενθουσίασαν με τα σκορ τους, ειδικά ο δεύτερος, ενώ και η ΤΣΣΚΑ γνώρισε εντός έδρας ήττα από την Μπασκόνια. Αυτό βέβαια λειτουργεί ευεργετικά για το Fantasy, καθώς ακολουθούν σίγουρα δύο σπουδαία ντέρμπι στην Ισπανία.
Αντίστοιχα, από το δίδυμο της Εφές, ο Moerman συνέχισε εξαιρετικά με το 17 Index Rating, ενώ ο Micic αντιμετώπισε περισσότερα προβλήματα αυτή τη φορά, έστω κι έτσι όμως κατάφερε να δώσει ένα 8, το οποίο μοιάζει καλό, μπροστά στη συνολική του παρουσία στο παρκέ.
Τέλος, ο αρχηγός της ομάδας Edy Tavares ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 13 μόνο Index Rating, δίνοντας έτσι 28,6 πόντους, μαζί με το μπόνους νίκης και το διπλασιασμό. Η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός τον έχει περιορίσει αρκετά, αλλά ακόμα κι έτσι είναι σε πολύ καλή κατάσταση και αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να συγκεντρώσει ράνκινγκ.
Όσον αφορά τις λύσεις του πάγκου, πλην του Tomic που θα έπρεπε, βάσει αποτελέσματος, να αποτελεί μέρος του κορμού, ο Vesely συνέχισε στα ρηχά με 10 Index Rating, ενώ ακόμα χειρότερα τα πήγαν οι Kalinic (2) και De Colo (3), με τον Γάλλο να εξακολουθεί να παρουσιάζεται αγνώριστος, αλλά τη συνδρομή του να είναι πλέον απαραίτητη για την ΤΣΣΚΑ αν θέλει να φύγει με ένα διπλό από την Μπασκόνια.
Αυτή την εβδομάδα οι αλλαγές της έδρας είναι που διαφοροποιούν λίγο πολύ τα δεδομένα σε σχέση με τις δύο πρώτες αγωνιστικές, λαμβάνοντας υπόψη βέβαια και τις παρουσίες των παικτών στα δύο αυτά πρώτα παιχνίδια των playoffs, χωρίς όμως να αγνοούμε επίσης και τη γενική τους κλάση, με όλα όσα έχουν δείξει ικανοί να προσφέρουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Κάπως έτσι το έργο μας δυσκολεύει, αφού μπορούν να προκύψουν πραγματικά πολλές πιθανές οχτάδες για την τελική κατάρτιση του ρόστερ της ομάδας.
Ας ξεκινήσουμε όμως από τα εύκολα. Will Clyburn στη θέση του SF, με τον Αμερικανό να σημειώνει σκορ 17 και 16 στα δύο πρώτα παιχνίδια, νούμερα που μπορεί να μην είναι τα κορυφαία της χρονιάς, στην παρούσα φάση όμως είναι υπερπολύτιμα, συγκριτικά και με την απόδοση των άλλων παικτών. Ο Clyburn αποτελεί το Νο. 1 φαντασιακά παίκτη της ομάδας του και έχει πολλές μάχες να δώσει στην έδρα της Μπασκόνια.
Η θέση των SF πάντως έχει αποκτήσει ξαφνικά νέο ενδιαφέρον, με αρκετούς παίκτες να μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να εξεταστούν από την ομάδα. Ένας τέτοιος είναι και ο Adam Hanga που προέρχεται από δύο γεμάτες εμφανίσεις μέσα στην Εφές. Ο Ούγγρος που δεν έκανε άσχημη σεζόν (διψήφιο μέσο όρο ράνκινγκ) έχει να ανταγωνιστεί ουσιαστικά τους power forwards του παιχνιδιού για τη γενική θέση forward, ή ακόμα και τους shooting guards, αν πάρει τη σχετική θέση του κορμού ο Higgins. Μένει στα υπόψη, αλλά μάλλον δύσκολα θα παραμείνει στους οχτώ επικρατέστερους.
Στους shooting guards δύο είναι οι παίκτες που ξεχωρίζουν, με τους Σλούκα και Higgins να αποτελούν λίγο πολύ βαρόμετρα για τις ομάδες τους. Τον Σλούκα δύσκολα μπορώ να τον αποχωριστώ μετά το 1-1 της Ζαλγκίρις, ενώ και ο Αμερικανός παρουσιάζεται ιδιαίτερα σταθερός για να αγνοηθεί. Σε περίπτωση που αποτελέσουν και οι δύο μέρος του κορμού λοιπόν θα πρέπει να θυσιαστεί είτε ένας forward, είτε ένας point guard (αν ο Σλούκας πιάσει θέση guard και ο Higgins SG).
Στους point guards λοιπόν τρεις είναι οι παίκτες που ξεχωρίζουν. Ο Campazzo τα έχει πάει περίφημα έως τώρα και παρόλο που το ΟΑΚΑ θα είναι πιο κατηφορικό, δείχνει ικανός να συνεχίσει τις αξιόλογες έστω εμφανίσεις, εφόσον αποτελεί το μοναδικό καθαρόαιμο PG της Ρεάλ. Η αλήθεια είναι ότι η στατιστική του δεύτερου ματς δεν αφήνει πολλά περιθώρια: 13-7-9-5 για 26 Index Rating σε 22,5 λεπτά είναι επίδοση απλά εξαιρετική και κάπως έτσι ο Αργεντίνος θα εξακολουθήσει να αποτελεί μέλος της ομάδας.
Μεταξύ Καλάθη και Micic, ο δεύτερος φάνηκε σαφώς πιο έτοιμος για τις αναμετρήσεις των playoffs, όμως στο δεύτερο ματς δεν ήταν το ίδιο αποδοτικός, παρότι αγωνίστηκε για 35,5 λεπτά, με τον Αταμάν να μειώνει αισθητά το rotation (τα γράψαμε και στο preview για το μεγαλύτερο βάθος των Καταλανών). Σε τρία από τα τέσσερα φετινά ματς με την Μπαρτσελόνα έχει σκορ από 8 μέχρι 10, ενώ υπάρχει φυσικά και το 30άρι της πρώτης αγωνιστικής των playoffs. Δεν ξέρω πάντως αν μου αρκεί αυτός ο οριακά διψήφιος κανόνας για να αγνοήσω τον Καλάθη που χωρίς τις λογικές βέβαια πεποιθήσεις ότι "δεν γίνεται να είναι πάλι τόσο άστοχος", παρουσιάζεται έτσι κι αλλιώς καλύτερος, συνολικά και φέτος στην Αθήνα. Θεωρώ ότι ο ηγέτης του Παναθηναϊκού ξεκινά λίγο πολύ από το ίδιο κατώφλι με τον Micic και ένα οριακά διψήφιο σκορ θα το "γράψει" έτσι κι αλλιώς. Το θέμα είναι το ταβάνι που μπορεί να πιάσει κι αν είναι ανώτερο, ίσως όχι του Micic, αλλά παικτών άλλων θέσεων, καθώς επί της ουσίας μπορεί να συγκριθεί με τον καθένα με την διπλοθεσία παικτών όπως ο Σλούκας και ο Higgins (αν με τη σειρά τους διατηρηθούν στο ρόστερ).
Στους power forwards θα προσπεράσω εξ' αρχής τον Davies, που παρότι επιστρέφει στην έδρα του και μπορεί να επιστρέψει και στις καλές εμφανίσεις, δεν μπορώ να πάρω το ρίσκο εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις που δείχνουν πιο ασφαλείς σ' αυτό το σημείο του παιχνιδιού. Μια τέτοια είναι φυσικά και ο Moerman που παίζει μόνος του στο 4 για την Εφές, ενώ στο δεύτερο ματς δεν βγήκε καν από το παρκέ, γράφοντας 40 λεπτά αγωνιστικής δράσης. Τα σκορ του είναι αξιόλογα και παρότι παίζει πλέον εκτός έδρας, η σταθερότητα και η ποιότητά του, εξασφαλίζουν ουσιαστικά μια θέση για τον ίδιο, ενόψει του Game 3 τουλάχιστον.
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και μια έμπνευση που με "τρώει" πολύ και παρόλο που δεν έχει πολύ μεγάλη λογική αυτή την στιγμή, θεωρώ πως θα την κάνω πράξη. Ο λόγος για τον Toko Shengelia, που κάθε άλλο παρά ενθουσίασε με την απόδοσή του στα δύο πρώτα παιχνίδια με την ΤΣΣΚΑ, ωστόσο ο χρόνος λειτουργεί υπέρ του, μετά την επιστροφή του από τραυματισμό. Στο δεύτερο ματς πάντως δεν θεωρώ ότι ήταν τόσο κακός με 8 Index Rating και 0/3 βολές, εξάλλου η σχετική αστοχία είχε γίνει ...κανόνας και πριν τον τραυματισμό του. Εντός έδρας συνήθως παρουσίαζε μια σαφώς καλύτερη εικόνα και δεδομένων των συνθηκών και της κρισιμότητας του αγώνα που ακολουθεί θεωρώ ότι μπορεί να παίξει κοντά στις πραγματικές του δυνατότητες. Ενώ λογικά λοιπόν υπάρχουν παίκτες που στέκουν καλύτερα αυτή την στιγμή, θα ρισκάρω να εμπιστευθώ την κλάση του Τόκο και την έδρα των Βάσκων, με τον ηγέτη της ομάδας να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο.
Κάπως έτσι καταλαμβάνεται η γενική θέση forward της ομάδας, επομένως ο Higgins μπορεί να μπει μόνο ως SG, κάτι που επακόλουθα συνεπάγεται την παρουσία του Σλούκα ως γενικό guard στο ρόστερ. Ας πάμε όμως στους σέντερ πρώτα, ενώ απομένει και η θέση utility.
Εδώ το δίδυμο των Poirier-Tavares μοιάζει κλειδωμένο, αν και δεν με ενθουσίασε ούτε η απόδοση του Γάλλου στο πρώτο ματς, που έφτιαξε το διψήφιο ράνκινγκ του σε αδιάφορο χρόνο παιχνιδιού, ούτε όμως και η εν γένει αξιοποίηση του Tavares από την Ρεάλ, με τον Παναθηναϊκό να τον περιορίζει αισθητά σε σχέση με τα όργια της κανονικής περιόδου. Δύσκολα όμως μπορώ να αγνοήσω κάποιον εξ' αυτών, όταν το διψήφιο σκορ θεωρείται αν όχι δεδομένο, τουλάχιστον πολύ πιθανό και το ταβάνι των δύο παικτών μπορεί να απογειωθεί υπό προϋποθέσεις. Κάπως έτσι ο Tomic θα μείνει και πάλι εκτός κορμού, αν και θεωρώ ότι η περίπτωσή του συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον για τα παιχνίδια της Βαρκελώνης με την Εφές.
Αν θεωρήσουμε ότι οι ψηλοί της ομάδας θα είναι οι Tavares, Poirier, Moerman και Shengelia και ο Clyburn αποτελεί την σταθερά της θέσης SF, περισσεύουν δύο μόνο θέσεις για τους Σλούκα, Higgins, Καλάθη και Micic, μιας και ο Campazzo θα παραμείνει στο ρόστερ. Θέτω τον Σλούκα σε προτεραιότητα από Higgins ως πιο κομβικό παίκτη στην ομάδα του, αλλά και από τον Καλάθη, λόγω συνολικά καλύτερης κατάστασης και πιο ευνοϊκού αντιπάλου (3/4 σκορ μεγαλύτερα του 20). Δεδομένου ότι προτιμώ το potential του εντός έδρας Καλάθη από τον Micic, το δίλημμα προκύπτει μεταξύ του γκαρντ του Παναθηναϊκού και του Higgins.
Όσο και αν μ' αρέσει η σταθερότητα του Αμερικανού, δεν μπορώ να αγνοήσω ότι έχει 4/4 διψήφια με την Μπασκόνια φέτος, αλλά μόνο το ένα εξ' αυτών να είναι πραγματικά μεγάλο, το 25άρι εκτός έδρας, σε ένα ματς όμως που έλειπε ο Clyburn. Σε μια γεμάτη περιφέρεια όπως της ΤΣΣΚΑ και σε μια δύσκολη έδρα όπως της Μπασκόνια, νομίζω πως θα προτιμήσω τον Καλάθη, ελπίζοντας να παρουσιαστεί έτοιμος αυτή τη φορά για την αναμέτρηση με την Ρεάλ. Ο παράγοντας έδρα υπέρ του πλέον, σίγουρα ωστόσο δεν μπορώ να βάλω και το χέρι μου στη φωτιά για επιστροφή στα 20άρια.
Περισσότερο απ' όλα όμως, με το ...καπρίτσιο του Shengelia, η ομάδα διαθέτει ήδη τρεις παίκτες από το εν λόγω ματς, νούμερο ανεκτό (εξάλλου τόσοι θα είναι και από το Παναθηναϊκός-Ρεάλ), όμως οι τέσσερις γίνονται μάλλον πολλοί και το ρίσκο αποκτά μια νέα διάσταση. Γνωρίζω ότι δεν έχει πάρα πολλή λογική η απουσία του Higgins ή του Micic από τον βασικό κορμό, όμως θα κυνηγήσω το κάτι διαφορετικό αυτή την αγωνιστική, βάσει προσωπικής έμπνευσης, αλλά και συνολικής κλάσης των παικτών.
Κατά σύμπτωση, τα ρίσκα της ομάδας αυτή την αγωνιστική τυχαίνει να είναι οι παίκτες που την πλήγωσαν στην αρχή περισσότερο, με τον Καλάθη να πραγματοποιεί μερικές κακές εμφανίσεις στο ξεκίνημα της σεζόν και τον Shengelia, παίκτη για τον οποίο έγιναν οικονομικές θυσίες για να βρεθεί από το ξεκίνημα στο ρόστερ, να μην δικαιώνει ακριβώς τις προσδοκίες. Έτσι λοιπόν, η High Voltage στοχεύει στην επιστροφή του ράνκινγκ που είχε χάσει τότε ...με τόκο, αν και υπάρχουν οι πιθανότητες οι μοναδικές επιστροφές να είναι οι λάθος τότε επιλογές. Τουλάχιστον η αγωνιστική αποκτά εξ' αρχής ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον για την ομάδα.
Στον πάγκο η ομάδα θα αποτελείται από τους Higgins, Micic, Hanga και Tomic που έμειναν εκτός κορμού. Δεν υπάρχει απόλυτη κάλυψη στις θέσεις, όμως το σημαντικό είναι ότι ο Micic είναι έτοιμος να αντικαταστήσει τον Καλάθη αν προκύψει κάποιο απρόοπτο, όπως και ο Higgins τους Clyburn και Shengelia, στις θέσεις forward.
To θέμα της αρχηγίας είναι και πάλι αρκετά ζόρικο και δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς όχι απλά την καλύτερη, αλλά ακόμα και τη λιγότερο καλή επιλογή, στη συγκεκριμένη οχτάδα παικτών. O Poirier εμπνέει ειδικά εντός έδρας, όμως ακόμα πιο σταθερός φέτος είναι ο Clyburn, που έχει γράψει τρία μόλις μονοψήφια σκορ, ενώ κόντρα στην Μπασκόνια, εντός έδρας βέβαια, έχει "γράψει" 20, 16 και 17. Με τη σχετική ασφάλεια λοιπόν, ο Αμερικανός θα είναι ο παίκτης του οποίου το σκορ θα διπλασιαστεί.
Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 33η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει ως εξής:
Devotion.
