';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Μερική προσαρμογή!
H High Voltage προσαρμόζει μερικώς τα πλάνα της για το δεύτερο παιχνίδι των playoffs, δίνοντας έμφαση στην περιφέρεια.
Δημοσιεύτηκε: 18/04/2019 15:28
Κάθε άλλο παρά ομαλά κι ευχάριστα εξελίχθηκε η πρώτη αγωνιστική των playoffs για την High Voltage, με την ομάδα να συγκεντρώνει την πενιχρή συγκομιδή των 89,3 πόντων, επίδοση που παραδόξως ήταν η 11783η της αγωνιστικής (κάτι που δείχνει ότι γενικά τα πράγματα αποδείχθηκαν αρκετά ζόρικα για αρκετούς παίκτες) κι έτσι να υποχωρεί στην 132η θέση της κατάταξης. Πράγματι, η πτώση μόλις 12 θέσεων μαρτυρά το ιδιαίτερα αυξημένο επίπεδο δυσκολίας της αγωνιστικής αυτής.
Το χειρότερο όμως σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι η καθ' εαυτή κακή απόδοση της ομάδας και το μικρό σκορ, αλλά οι προβληματισμοί που δημιουργούνται ενόψει της νέας αγωνιστικής. Να παραμείνει κανείς στην ίδια τακτική και τις επιλογές που έκανε πριν ξεκινήσει η κάθε σειρά, ή να προσαρμοστεί άμεσα στα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει; Αρκεί το ένα μόνο δείγμα να αναιρέσει την εικόνα μιας ολόκληρης χρονιάς; Από την άλλη, μήπως ο συγκεκριμένος αντίπαλος δεν ταιριάζει καθόλου στον κατά τ' άλλα ποιοτικό παίκτη; Κάπως έτσι διαμορφώνεται μια από τις πιο απαιτητικές αγωνιστικές ολόκληρης της χρονιάς.
Το παιχνίδι που έκοψε τα φτερά της ομάδας δεν ήταν άλλο από το Φενέρ-Ζαλγκίρις, από το οποίο η ομάδα είχε τρεις παίκτες, τους αντικειμενικά καλύτερους μάλιστα φαντασιακά, βάσει των επιδόσεών τους όλη τη χρονιά, ωστόσο Σλούκας, Vesely και Davies άθροισαν 4 μονάδες ράνκινγκ, λιγότερες δηλαδή από τον Duverioglu (6) και τον Mahmutoglu (6) και μόλις 1 περισσότερη από τον Guler που έδωσε 3.
Ο κύριος λόγος γι' αυτό δεν ήταν η εύκολη επικράτηση της Φενέρ (αν και σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει κάτι πιο αξιοπρεπές, από τον Σλούκα ίσως), αλλά η αλληλο-εξουδετέρωση Vesely-Davies με συνεχόμενα φάουλ ο ένας στον άλλον (και σε άλλους φυσικά), κάποια εκ των οποίων επιθετικά, με αποτέλεσμα ο χρόνος συμμετοχής τους να μειωθεί αισθητά και ο αγωνιστικός τους ρυθμός να πάει περίπατο από την πρώτη σχεδόν φάση. Συγκεκριμένα ο Τσέχος πρόλαβε να κάνει 4 φάουλ και 3 λάθη σε λιγότερο από 10 λεπτά συμμετοχής, ενώ ο Davies έχασε κατά κράτος και τις μάχες από τον Duverioglu, έχοντας 1/6 δίποντα με 3 τάπες κατά και 4 φάουλ, σε 18:40. Να θυμίσουμε ότι ο ίδιος παίκτης έκανε πάρτυ με τη ρακέτα της Ρεάλ λίγες μόνο μέρες πριν...
Όσο για τον Σλούκα, αρκέστηκε από την αρχή σε συμπληρωματικό ρόλο και δεν πήρε την έξτρα ευκαιρία να αναπληρώσει το χαμένο έδαφος με τη διαφορά να έχει ξεφύγει από νωρίς.
Στην άκρως επιζήμια αυτή τριπλέτα ήρθε να προστεθεί και το 5άρι του Καλάθη μέσα στην Μαδρίτη, το οποίο μάλιστα φαντάζει έως και υπέροχο μπροστά στο -5 που είχε ο ηγέτης του Παναθηναϊκού μέχρι να τραυματιστεί ο Lekavicius και να αποχωρήσει αναγκαστικά από το παιχνίδι. Το ματς δεν πήγαινε καθόλου στον Καλάθη, ο οποίος εμφάνισε συμπτώματα ψυχολογικής καθίζησης μετά από πάρα πολύ καιρό (στην αρχή της χρονιάς, συγκεκριμένα), με τον Campazzo να έχει την ανοχή και των διαιτητών για να τον μπλοκάρει με όποιον τρόπο ήθελε (σε ένα ματς που σφυρίχθηκαν 43 φάουλ ο Αργεντίνος έκανε μόνο 1) και να παίζει με το μυαλό του, κάτι στο οποίο ο διεθνής πλέι μέικερ, αν θέλει να βρεθεί στη λίστα των Euroleague Legends κάποια στιγμή, θα πρέπει να πάψει να είναι τόσο ευάλωτος. Ο Λάσο σοφά επέλεξε να τον αφήσει εμφατικά μόνο του να σουτάρει από μακριά και γενικά να εκτελέσει, περιορίζοντας τη δημιουργία του καλύτερου πασέρ της φετινής διοργάνωσης κι αυτό επίσης επηρέασε για 35 λεπτά την ψυχολογία του αρχηγού της High Voltage, στην οποία προσέφερε μονάχα 5 έξτρα πόντους.
Το 1 φάουλ του Campazzo βέβαια καθόλου δεν στεναχώρησε την ομάδα, μιας και ο Αργεντίνος πήρε θέση βασικού στο ρόστερ, προσφέροντας 19,8 πόντους, έχοντας μάλιστα μόλις 1/7 σουτ. Η επιλογή εδώ, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, δικαιώθηκε και θα μπορούσε μάλιστα να αποδώσει και σε ανώτερα επίπεδα αν έπαιρνε σουτ με καλύτερες προϋποθέσεις.
Στο ίδιο ματς, με σβηστές σχεδόν μηχανές ο Tavares σημείωσε 19 Index Rating, με τον Παπαγιάννη να κάνει αρκετά καλή δουλειά πάνω του γενικά (με τους γκαρντ είχε πρόβλημα), ωστόσο ακόμα κι έτσι ο "δεινόσαυρος" της Ρεάλ δεν έδειξε να έχει ιδιαίτερο πρόβλημα.
Από τα άλλα ματς, η High Voltage είχε από ένα μόνο παίκτη, με τον Clyburn να δικαιώνει γενικά τις προσδοκίες με το 18,7 με την Μπασκόνια και τον Moerman να φέρνει άλλους 15,4 πόντους στην ομάδα, αγωνιζόμενος σχεδόν 38 λεπτά με την Μπαρτσελόνα, ελλείψει του Motum. Ο Γάλλος είχε αρκετά καλή παρουσία, αλλά ήταν και λίγο άτυχος, γιατί, για παράδειγμα, κάνα δυο σουτ του μπήκαν και βγήκαν. Αποδείχθηκε όμως επίσης σωστή επιλογή σε γενικές γραμμές, ενώ ο ανταγωνιστής του για μια θέση στο ρόστερ, Cory Higgins ήταν επίσης θετικός (16,5) και χωρίς να χρησιμοποιηθεί στα τελευταία λεπτά της εύκολης επικράτησης της ΤΣΣΚΑ επί της Μπασκόνια.
Ο Αμερικανός που βρισκόταν στον πάγκο της High Voltage θα περάσει βασικός, σε θέση forward πια, στη θέση του Brandon Davies που ήταν απογοητευτικός στο πρώτο ματς με την Φενέρ. Προφανώς, όπως συμβαίνει και με κάθε άλλο παίκτη της ποιότητάς του, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ανάκαμψης στο δεύτερο ματς, αλλά δεν θέλω να ρισκάρω με μια επιλογή που ούτως ή άλλως δεν με ενθουσίαζε και πριν το πρώτο παιχνίδι. Βλέποντας μάλιστα τα ράνκινγκς όλων των ψηλών της Ζαλγκίρις, σε πιάνει μια απελπισία: -1 o Davies, -4 ο Thompson, -8 ο Kavaliauskas, με τον White να τη ...γλυτώνει με το υπέρογκο 8.
Από την άλλη, ο Higgins συνέχισε στον αστερισμό των διψήφιων σκορ, έχοντας προλάβει να κερδίσει 6 φάουλ σε 24,5 λεπτά συμμετοχής. Αν το ματς ήταν περισσότερο ντέρμπι και ο Αμερικανός περνούσε περισσότερη ώρα στο παρκέ, πιθανώς να ξεπερνούσε το 20, με επιπρόσθετα κερδισμένα φάουλ. Για την ώρα πάντως, φάνηκε να υπερτερεί στην ιεραρχία του De Colo και γι' αυτό μπαίνει στο ρόστερ.
Προφανώς, για να μην ενθουσιάζει κάποιος άλλος PF ώστε να μπει στην οχτάδα, ο Moerman παραμένει στον κορμό, όπως εξάλλου και ο Clyburn (αλίμονο). Το ίδιο θα συμβεί και με τον Tavares που δείχνει ως ένα από τα πιο σίγουρα χαρτιά στο παιχνίδι αυτή την στιγμή.
MVP της αγωνιστικής αναδείχθηκε ο Micic με μια εξαιρετική παράσταση απέναντι στην Μπαρτσελόνα, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 30 Index Rating. Πέρα από τα 4/5 τρίποντα που απογείωσαν το ράνκινγκ του, ο Σέρβος έδειχνε αρκετά έτοιμος για τη σειρά αυτή και η αλήθεια είναι πως ζήλεψα που τον άφησα τελικά απλώς στον πάγκο (έγινε αλλαγή της τελευταίας στιγμής με τον Langford). Θεωρώ δεδομένο πως θα βρίσκεται στο ρόστερ κάθε ομάδας για τη δεύτερη αγωνιστική και δεν βρίσκω το λόγο να μην συμβεί αυτό και με την High Voltage. Το ερώτημα όμως εδώ είναι σε ποια θέση θα μπει και ουσιαστικά εδώ ξεκινά το ζόρικο σκέλος του σχεδιασμού.
Στο ρόστερ αυτή την στιγμή υπάρχουν Καλάθης και Σλούκας στις θέσεις guards και ο Vesely σε θέση utility. Προφανώς ο Σλούκας εξαιρείται εξ' αρχής, καθώς καταλαμβάνει θέση SG. Με τον Higgins να έχει ήδη αποκτηθεί σε θέση forward και τον De Colo να μην ενθουσιάζει ιδιαίτερα στο πρώτο παιχνίδι με την Μπασκόνια, ο Έλληνας γκαρντ θα παραμείνει στο ρόστερ για μια δεύτερη ευκαιρία, ελπίζοντας πως θα αναλάβει περισσότερη δράση σε ένα λογικά πιο ανταγωνιστικό δεύτερο ματς με την Ζαλγκίρις.
Από εκεί και πέρα, η παρουσία του Τσέχου ήταν όντως απογοητευτική, όπως και του Καλάθη εξάλλου, για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα με την Ρεάλ. Ωστόσο η Φενέρ έχει εναλλακτικές για τον Vesely, όχι όμως και ο Παναθηναϊκός που εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την απόδοση του βασικού του πλέι μέικερ. Κάπως έτσι, θα προτιμήσω τον Καλάθη έναντι του Vesely αυτή τη φορά, παρότι έχει το μειονέκτημα στην έδρα και πιθανώς να ζοριστεί και πάλι σε μεγάλο βαθμό απέναντι σε Campazzo, Taylor και λοιπούς. Με λίγο καλύτερα ποσοστά όμως, θα έχει την ευκαιρία να γράψει ένα πιο αξιόλογο σκορ από τον Vesely, από τον οποίο δεν έχω καμιά εικόνα του τι να περιμένω.
Πιο πολύ από το σέντερ της Φενέρ θα με ενθουσίαζε ο Tomic, του οποίου το 12 Index Rating μπορεί να μην εντυπωσιάζει, συνοδεύτηκε όμως από 3-1 φάουλ (κάποια εκ των οποίων δεν ήταν ακριβώς), την στιγμή που ο Dunston είχε 3-7. Θεωρώ λίγο απίθανο αυτή η ανισορροπία να επαναληφθεί και περιμένω ο Κροάτης να αποτελέσει ακόμα πιο σημαντικό σημείο αναφοράς για την Μπαρτσελόνα στο δεύτερο παιχνίδι.
Κάπως έτσι, αν θεωρήσουμε ότι ο Micic έχει καπαρωμένη μια θέση βασικού και ο Σλούκας αναγκαστικά εν μέρει παραμένει SG, τότε η θέση utility παίζεται μεταξύ Καλάθη, Tomic και Campazzo, στο ενδεχόμενο που ο Llull επιστρέψει στο δεύτερο παιχνίδι. Για την ώρα, δυσκολεύομαι να βγάλω τον Καλάθη από βασικό, αλλά μην σας προξενήσει καμιά έκπληξη αν ο επόμενος απολογισμός ξεκινάει με την απόδοση του Tomic.
Τέλος, όσον αφορά τον πάγκο, ο Nikola Kalinic θα αντικαταστήσει τον Johannes Voigtmann στη θέση bench forward. Ουσιαστικά προτιμώ να στηρίξω τον Σλούκα από τον φορμαρισμένο Σέρβο, μιας και ο δεύτερος θα μπορούσε έμμεσα να πάρει τη θέση του συμπαίκτη του, εφόσον ο Higgins μεταφερθεί σε θέση SG.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, το οποίο παραμένει ένας πολύ δύσκολος γρίφος (όπως επιβεβαιώθηκε περίτρανα την 1η αγωνιστική, για την High Voltage), αυτός που δείχνει λίγο πιο ασφαλής περίπτωση είναι ο Tavares, με τους Σλούκα και Micic να παίζουν για τη θέση του υπαρχηγού.
Έτσι λοιπόν, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 32η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
Το χειρότερο όμως σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι η καθ' εαυτή κακή απόδοση της ομάδας και το μικρό σκορ, αλλά οι προβληματισμοί που δημιουργούνται ενόψει της νέας αγωνιστικής. Να παραμείνει κανείς στην ίδια τακτική και τις επιλογές που έκανε πριν ξεκινήσει η κάθε σειρά, ή να προσαρμοστεί άμεσα στα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει; Αρκεί το ένα μόνο δείγμα να αναιρέσει την εικόνα μιας ολόκληρης χρονιάς; Από την άλλη, μήπως ο συγκεκριμένος αντίπαλος δεν ταιριάζει καθόλου στον κατά τ' άλλα ποιοτικό παίκτη; Κάπως έτσι διαμορφώνεται μια από τις πιο απαιτητικές αγωνιστικές ολόκληρης της χρονιάς.
Το παιχνίδι που έκοψε τα φτερά της ομάδας δεν ήταν άλλο από το Φενέρ-Ζαλγκίρις, από το οποίο η ομάδα είχε τρεις παίκτες, τους αντικειμενικά καλύτερους μάλιστα φαντασιακά, βάσει των επιδόσεών τους όλη τη χρονιά, ωστόσο Σλούκας, Vesely και Davies άθροισαν 4 μονάδες ράνκινγκ, λιγότερες δηλαδή από τον Duverioglu (6) και τον Mahmutoglu (6) και μόλις 1 περισσότερη από τον Guler που έδωσε 3.
Ο κύριος λόγος γι' αυτό δεν ήταν η εύκολη επικράτηση της Φενέρ (αν και σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει κάτι πιο αξιοπρεπές, από τον Σλούκα ίσως), αλλά η αλληλο-εξουδετέρωση Vesely-Davies με συνεχόμενα φάουλ ο ένας στον άλλον (και σε άλλους φυσικά), κάποια εκ των οποίων επιθετικά, με αποτέλεσμα ο χρόνος συμμετοχής τους να μειωθεί αισθητά και ο αγωνιστικός τους ρυθμός να πάει περίπατο από την πρώτη σχεδόν φάση. Συγκεκριμένα ο Τσέχος πρόλαβε να κάνει 4 φάουλ και 3 λάθη σε λιγότερο από 10 λεπτά συμμετοχής, ενώ ο Davies έχασε κατά κράτος και τις μάχες από τον Duverioglu, έχοντας 1/6 δίποντα με 3 τάπες κατά και 4 φάουλ, σε 18:40. Να θυμίσουμε ότι ο ίδιος παίκτης έκανε πάρτυ με τη ρακέτα της Ρεάλ λίγες μόνο μέρες πριν...
Όσο για τον Σλούκα, αρκέστηκε από την αρχή σε συμπληρωματικό ρόλο και δεν πήρε την έξτρα ευκαιρία να αναπληρώσει το χαμένο έδαφος με τη διαφορά να έχει ξεφύγει από νωρίς.
Στην άκρως επιζήμια αυτή τριπλέτα ήρθε να προστεθεί και το 5άρι του Καλάθη μέσα στην Μαδρίτη, το οποίο μάλιστα φαντάζει έως και υπέροχο μπροστά στο -5 που είχε ο ηγέτης του Παναθηναϊκού μέχρι να τραυματιστεί ο Lekavicius και να αποχωρήσει αναγκαστικά από το παιχνίδι. Το ματς δεν πήγαινε καθόλου στον Καλάθη, ο οποίος εμφάνισε συμπτώματα ψυχολογικής καθίζησης μετά από πάρα πολύ καιρό (στην αρχή της χρονιάς, συγκεκριμένα), με τον Campazzo να έχει την ανοχή και των διαιτητών για να τον μπλοκάρει με όποιον τρόπο ήθελε (σε ένα ματς που σφυρίχθηκαν 43 φάουλ ο Αργεντίνος έκανε μόνο 1) και να παίζει με το μυαλό του, κάτι στο οποίο ο διεθνής πλέι μέικερ, αν θέλει να βρεθεί στη λίστα των Euroleague Legends κάποια στιγμή, θα πρέπει να πάψει να είναι τόσο ευάλωτος. Ο Λάσο σοφά επέλεξε να τον αφήσει εμφατικά μόνο του να σουτάρει από μακριά και γενικά να εκτελέσει, περιορίζοντας τη δημιουργία του καλύτερου πασέρ της φετινής διοργάνωσης κι αυτό επίσης επηρέασε για 35 λεπτά την ψυχολογία του αρχηγού της High Voltage, στην οποία προσέφερε μονάχα 5 έξτρα πόντους.
Το 1 φάουλ του Campazzo βέβαια καθόλου δεν στεναχώρησε την ομάδα, μιας και ο Αργεντίνος πήρε θέση βασικού στο ρόστερ, προσφέροντας 19,8 πόντους, έχοντας μάλιστα μόλις 1/7 σουτ. Η επιλογή εδώ, σε αντίθεση με τις προηγούμενες, δικαιώθηκε και θα μπορούσε μάλιστα να αποδώσει και σε ανώτερα επίπεδα αν έπαιρνε σουτ με καλύτερες προϋποθέσεις.
Στο ίδιο ματς, με σβηστές σχεδόν μηχανές ο Tavares σημείωσε 19 Index Rating, με τον Παπαγιάννη να κάνει αρκετά καλή δουλειά πάνω του γενικά (με τους γκαρντ είχε πρόβλημα), ωστόσο ακόμα κι έτσι ο "δεινόσαυρος" της Ρεάλ δεν έδειξε να έχει ιδιαίτερο πρόβλημα.
Από τα άλλα ματς, η High Voltage είχε από ένα μόνο παίκτη, με τον Clyburn να δικαιώνει γενικά τις προσδοκίες με το 18,7 με την Μπασκόνια και τον Moerman να φέρνει άλλους 15,4 πόντους στην ομάδα, αγωνιζόμενος σχεδόν 38 λεπτά με την Μπαρτσελόνα, ελλείψει του Motum. Ο Γάλλος είχε αρκετά καλή παρουσία, αλλά ήταν και λίγο άτυχος, γιατί, για παράδειγμα, κάνα δυο σουτ του μπήκαν και βγήκαν. Αποδείχθηκε όμως επίσης σωστή επιλογή σε γενικές γραμμές, ενώ ο ανταγωνιστής του για μια θέση στο ρόστερ, Cory Higgins ήταν επίσης θετικός (16,5) και χωρίς να χρησιμοποιηθεί στα τελευταία λεπτά της εύκολης επικράτησης της ΤΣΣΚΑ επί της Μπασκόνια.
Ο Αμερικανός που βρισκόταν στον πάγκο της High Voltage θα περάσει βασικός, σε θέση forward πια, στη θέση του Brandon Davies που ήταν απογοητευτικός στο πρώτο ματς με την Φενέρ. Προφανώς, όπως συμβαίνει και με κάθε άλλο παίκτη της ποιότητάς του, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ανάκαμψης στο δεύτερο ματς, αλλά δεν θέλω να ρισκάρω με μια επιλογή που ούτως ή άλλως δεν με ενθουσίαζε και πριν το πρώτο παιχνίδι. Βλέποντας μάλιστα τα ράνκινγκς όλων των ψηλών της Ζαλγκίρις, σε πιάνει μια απελπισία: -1 o Davies, -4 ο Thompson, -8 ο Kavaliauskas, με τον White να τη ...γλυτώνει με το υπέρογκο 8.
Από την άλλη, ο Higgins συνέχισε στον αστερισμό των διψήφιων σκορ, έχοντας προλάβει να κερδίσει 6 φάουλ σε 24,5 λεπτά συμμετοχής. Αν το ματς ήταν περισσότερο ντέρμπι και ο Αμερικανός περνούσε περισσότερη ώρα στο παρκέ, πιθανώς να ξεπερνούσε το 20, με επιπρόσθετα κερδισμένα φάουλ. Για την ώρα πάντως, φάνηκε να υπερτερεί στην ιεραρχία του De Colo και γι' αυτό μπαίνει στο ρόστερ.
Προφανώς, για να μην ενθουσιάζει κάποιος άλλος PF ώστε να μπει στην οχτάδα, ο Moerman παραμένει στον κορμό, όπως εξάλλου και ο Clyburn (αλίμονο). Το ίδιο θα συμβεί και με τον Tavares που δείχνει ως ένα από τα πιο σίγουρα χαρτιά στο παιχνίδι αυτή την στιγμή.
MVP της αγωνιστικής αναδείχθηκε ο Micic με μια εξαιρετική παράσταση απέναντι στην Μπαρτσελόνα, ολοκληρώνοντας την αναμέτρηση με 30 Index Rating. Πέρα από τα 4/5 τρίποντα που απογείωσαν το ράνκινγκ του, ο Σέρβος έδειχνε αρκετά έτοιμος για τη σειρά αυτή και η αλήθεια είναι πως ζήλεψα που τον άφησα τελικά απλώς στον πάγκο (έγινε αλλαγή της τελευταίας στιγμής με τον Langford). Θεωρώ δεδομένο πως θα βρίσκεται στο ρόστερ κάθε ομάδας για τη δεύτερη αγωνιστική και δεν βρίσκω το λόγο να μην συμβεί αυτό και με την High Voltage. Το ερώτημα όμως εδώ είναι σε ποια θέση θα μπει και ουσιαστικά εδώ ξεκινά το ζόρικο σκέλος του σχεδιασμού.
Στο ρόστερ αυτή την στιγμή υπάρχουν Καλάθης και Σλούκας στις θέσεις guards και ο Vesely σε θέση utility. Προφανώς ο Σλούκας εξαιρείται εξ' αρχής, καθώς καταλαμβάνει θέση SG. Με τον Higgins να έχει ήδη αποκτηθεί σε θέση forward και τον De Colo να μην ενθουσιάζει ιδιαίτερα στο πρώτο παιχνίδι με την Μπασκόνια, ο Έλληνας γκαρντ θα παραμείνει στο ρόστερ για μια δεύτερη ευκαιρία, ελπίζοντας πως θα αναλάβει περισσότερη δράση σε ένα λογικά πιο ανταγωνιστικό δεύτερο ματς με την Ζαλγκίρις.
Από εκεί και πέρα, η παρουσία του Τσέχου ήταν όντως απογοητευτική, όπως και του Καλάθη εξάλλου, για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα με την Ρεάλ. Ωστόσο η Φενέρ έχει εναλλακτικές για τον Vesely, όχι όμως και ο Παναθηναϊκός που εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την απόδοση του βασικού του πλέι μέικερ. Κάπως έτσι, θα προτιμήσω τον Καλάθη έναντι του Vesely αυτή τη φορά, παρότι έχει το μειονέκτημα στην έδρα και πιθανώς να ζοριστεί και πάλι σε μεγάλο βαθμό απέναντι σε Campazzo, Taylor και λοιπούς. Με λίγο καλύτερα ποσοστά όμως, θα έχει την ευκαιρία να γράψει ένα πιο αξιόλογο σκορ από τον Vesely, από τον οποίο δεν έχω καμιά εικόνα του τι να περιμένω.
Πιο πολύ από το σέντερ της Φενέρ θα με ενθουσίαζε ο Tomic, του οποίου το 12 Index Rating μπορεί να μην εντυπωσιάζει, συνοδεύτηκε όμως από 3-1 φάουλ (κάποια εκ των οποίων δεν ήταν ακριβώς), την στιγμή που ο Dunston είχε 3-7. Θεωρώ λίγο απίθανο αυτή η ανισορροπία να επαναληφθεί και περιμένω ο Κροάτης να αποτελέσει ακόμα πιο σημαντικό σημείο αναφοράς για την Μπαρτσελόνα στο δεύτερο παιχνίδι.
Κάπως έτσι, αν θεωρήσουμε ότι ο Micic έχει καπαρωμένη μια θέση βασικού και ο Σλούκας αναγκαστικά εν μέρει παραμένει SG, τότε η θέση utility παίζεται μεταξύ Καλάθη, Tomic και Campazzo, στο ενδεχόμενο που ο Llull επιστρέψει στο δεύτερο παιχνίδι. Για την ώρα, δυσκολεύομαι να βγάλω τον Καλάθη από βασικό, αλλά μην σας προξενήσει καμιά έκπληξη αν ο επόμενος απολογισμός ξεκινάει με την απόδοση του Tomic.
Τέλος, όσον αφορά τον πάγκο, ο Nikola Kalinic θα αντικαταστήσει τον Johannes Voigtmann στη θέση bench forward. Ουσιαστικά προτιμώ να στηρίξω τον Σλούκα από τον φορμαρισμένο Σέρβο, μιας και ο δεύτερος θα μπορούσε έμμεσα να πάρει τη θέση του συμπαίκτη του, εφόσον ο Higgins μεταφερθεί σε θέση SG.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, το οποίο παραμένει ένας πολύ δύσκολος γρίφος (όπως επιβεβαιώθηκε περίτρανα την 1η αγωνιστική, για την High Voltage), αυτός που δείχνει λίγο πιο ασφαλής περίπτωση είναι ο Tavares, με τους Σλούκα και Micic να παίζουν για τη θέση του υπαρχηγού.
Έτσι λοιπόν, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 32η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
