';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ευνοϊκές συνθήκες!
H High Voltage εστιάζει σε παίκτες που το Game 1 τους προσφέρει την ευκαιρία για μεγάλα σκορ.
Δημοσιεύτηκε: 16/04/2019 15:13
Ώρα Playoffs στην Euroleague και το Fantasy Challenge και το παιχνίδι αποκτά μια ξεχωριστή, άγρια ομορφιά, σ' αυτές τις πολύ κρίσιμες και μεγάλες μάχες που ακολουθούν. Πλέον το αγωνιστικό κριτήριο βρίσκεται στο επίκεντρο 100%, αλλά δεν αρκεί η ...πεπατημένη της κανονικής περιόδου, καθώς συχνά πυκνά νέοι ήρωες κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ υπάρχουν και σταθερές αξίες στο παιχνίδι που οι συνθήκες (πχ ένας δύσκολος αντίπαλος, ή ακόμα και η έδρα) δεν τους επιτρέπουν να παίξουν σύμφωνα με τα στάνταρ τους.
Κάπως έτσι η High Voltage θα επιχειρήσει, κατά την προσφιλή της συνήθεια σ' αυτό το σημείο του παιχνιδιού, να βαδίζει στα σίγουρα, όσο μπορεί να ειπωθεί αυτό, εστιάζοντας σε παίκτες που θα νιώθουν λίγο πιο άνετα σ' αυτό το Game 1, είτε λόγω έδρας, είτε λόγω μεγαλύτερης δυναμικής των ομάδων τους (ή καλύτερα, όχι αντίστοιχα αποτελεσματικής άμυνας των αντιπάλων, εκτός έδρας). Φυσικά δεν θα αγνοήσω παίκτες από τις ομάδες που αγωνίζονται μακριά από το γήπεδό τους και δεν γίνεται να απουσιάζουν από κάθε ανταγωνιστικό ρόστερ (πχ Καλάθης), ωστόσο στα όποια διλήμματα μπορεί να προκύψουν, η προτίμησή μου θα πάει, γι' αυτή την πρώτη αγωνιστική των playoffs, στην έδρα.
Μια μικρή παρένθεση για την ανασκόπηση της 30ης αγωνιστικής για την ομάδα, χωρίς να προχωρήσω στην καθιερωμένη εις βάθος ανάλυση. Η High Voltage συνέχισε την σταθερή της πορεία γύρω από την 120η θέση του παιχνιδιού τις τελευταίες αγωνιστικές, ολοκληρώνοντας την Regular Season ακριβώς στο νούμερο 120 της συνολικής κατάταξης, μετά και τους 178 πόντους που συγκέντρωσε στον τελευταίο γύρο. Η ομάδα ευτύχησε να έχει στις τάξεις της τον MVP Davies που προσέφερε 37,4 πόντους, ενώ εξαιρετική αποδείχθηκε και η επιλογή του Καλάθη ως αρχηγού με το 29 Index Rating και το triple double κόντρα στην Μπουντούτσνοστ.
Ο τρίτος υποψήφιος αρχηγός, Milutinov, αποχαιρέτησε τη διοργάνωση με ένα επίσης πολύ υψηλό σκορ (28,6), ενώ ο Clyburn ήταν ο τέταρτος παίκτης με σκορ ανώτερο του 20. Το δίδυμο ψηλών της Μπασκόνια δεν ενθουσίασε, αλλά ούτε πλήγωσε ιδιαίτερα την ομάδα με τα οριακά διψήφια σκορ του, κάτι που συνέβη, εν μέρει, με τον Mike James, που έκλεισε αποκαρδιωτικά τη σεζόν με το 4 ράνκινγκ στην Εφές. Ο Αμερικανός όμως δύσκολα θα έλειπε από κάποιο ρόστερ στο Fantasy.
Η μεγαλύτερη ζημιά συνέβη στη θέση του SG, εκεί όπου οι ανησυχίες για τον Shved επιβεβαιώθηκαν, με τον Ρώσο να μην ταξιδεύει καν στην Βαρκελώνη. Το παιχνίδι αποφάσισε να ...ενημερώσει έμμεσα γι' αυτό, κοκκινίζοντας το στάτους του παίκτη περίπου 5 λεπτά πριν την λήξη της προθεσμίας, αλλά έτσι κι αλλιώς η ομάδα είχε κάλυψη τον Keith Langford, ο οποίος και κατάφερε να τη ζημιώσει ακόμα περισσότερο με το -1,8 που προσέφερε ...απλόχερα απέναντι στην Μπουντούτσνοστ, όταν Σλούκας και Higgins βοηθούσαν ανταγωνιστικές ομάδες να βρεθούν ψηλότερα στη βαθμολογία.
Κάπως έτσι η ομάδα παρέμεινε στη θέση 120 και πλέον ρεαλιστικός στόχος είναι η είσοδος στις 100 καλύτερες ομάδες του παιχνιδιού με την ολοκλήρωση των playoffs. Το ότι ο στόχος είναι ρεαλιστικός δεν σημαίνει ότι θα είναι και εύκολος βέβαια, μιας και οι λεπτομέρειες πλέον κάνουν τη διαφορά, με τις επιλογές μεταξύ των παικτών να γίνονται όλο και πιο όμοιες, όταν η δεξαμενή των παικτών έχει συρρικνωθεί στο μισό. Για την ώρα όμως, η ομάδα θα κινηθεί χωρίς ιδιαίτερα ρίσκα και θα αφήσει τα "λάθη" για τις άλλες. Βάσει των πρώτων παιχνιδιών μπορεί να υπάρξει αναπροσαρμογή στο πλάνο για το Game 2, ενώ σίγουρα τα δεδομένα θα αλλάξουν σημαντικά για την τρίτη στροφή των playoffs, εκεί όπου οι έδρες αντιστρέφονται.
Στην περιφέρεια, η ομάδα θα ξεκινήσει με ελληνικό βασικό δίδυμο, τους Καλάθη και Σλούκα. Ο γκαρντ του Παναθηναϊκού είναι μακράν πλέον ο ακριβότερος παίκτης του Fantasy με 2,45Μ, περίπου 400 χιλιάδες ακριβότερος δηλαδή από το δεύτερο Brandon Davies και νομίζω δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για την παρουσία του στο βασικό κορμό της ομάδας, ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται στη Μαδρίτη και όχι στο ΟΑΚΑ. Εξάλλου είχε καλή απόδοση και στο αντίστοιχο παιχνίδι της κανονικής περιόδου, ενώ ακόμα και σε ένα κακό βράδυ του θα προσφέρει περισσότερο από ένα αντίστοιχο βράδυ οποιουδήποτε άλλου γκαρντ.
Όσο για τον Σλούκα, με δύο εξαιρετικές παραστάσεις απέναντι στην Ζαλγκίρις φέτος, αλλά έχοντας παράλληλα ανεβάσει στροφές στο φινάλε της Regular Season, δείχνει έτοιμος να οδηγήσει την Φενέρ σε ένα ακόμα Final Four. Ο διεθνής γκαρντ πραγματοποίησε έτσι κι αλλιώς μια εξαιρετική σεζόν έως τώρα και στα κρίσιμα συνήθως αποδίδει στο μάξιμουμ, πόσο μάλλον τώρα που πρόκειται για τα playoffs, με την ομάδα του να μην έχει κάποια βαθμολογική υπεροχή αλλά να ξεκινά από το 0-0.
Για την τρίτη θέση του γκαρντ υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες επιλογές και ουσιαστικά εδώ θα κριθεί ο απολογισμός κάθε fantasy ομάδας αυτή την αγωνιστική. Το δίδυμο της Εφές, Micic-Larkin είναι ελκυστικό, αλλά δεν μου εμπνέει τη σιγουριά για να ξεχωρίσω εύκολα κάποιον (πιθανώς αυτός να ήταν ο Σέρβος πάντως), ενώ στο αντίστοιχο δίδυμο της ΤΣΣΚΑ, αυτή τη φορά θα έδινα το προβάδισμα στον Higgins, λόγω πρόσφατου καλού ιστορικού, ενώ είναι γνωστή η ...αδυναμία του De Colo κόντρα στην Μπασκόνια, ακόμα και στα εντυπωσιακά του χρόνια στο παιχνίδι. Προφανώς δεν υποτιμώ τον Γάλλο, σίγουρα όμως δεν με εμπνέει τόσο για να τον επιλέξω ανάμεσα σε όλους τους άλλους περιφερειακούς.
Ενδιαφέρον έχει και η επιλογή του Keith Langford, με τον Αμερικανό να τα έχει πάει περίφημα και στα δύο παιχνίδια απέναντι στην Ρεάλ φέτος και ενδεχομένως να του ταιριάζουν περισσότερο τα εκτός έδρας ματς, όταν λόγω ποιότητας και εμπειρίας θα πρέπει να αναλάβει περισσότερες πρωτοβουλίες, με τους συμπαίκτες του να μην παρουσιάζουν αντίστοιχη άνεση εκτός ΟΑΚΑ. Ο ρόλος του βέβαια στον Παναθηναϊκό δεν είναι ακριβώς πρωταγωνιστικός, επομένως αν η βραδιά δεν του βγει εξ' αρχής, δύσκολα θα έχει δεύτερες ή τρίτες ευκαιρίες κι έτσι για την ώρα θα μείνει εκτός βασικών επιλογών, αλλά πιθανώς να παραμείνει στον πάγκο, stand by κατά κάποιον τρόπο για τις αγωνιστικές που ακολουθούν.
Η προτίμησή μου θα ήταν ο Cory Higgins, αν δεν υπήρχε η δεδομένη απουσία του Sergio Llull από το παιχνίδι της Ρεάλ με τον Παναθηναϊκό. Πλέον όλο το οργανωτικό βάρος πέφτει στον Facundo Campazzo και ο Αργεντίνος τα έχει καταφέρει περίφημα όποτε χρειάστηκε, σε τέτοιες περιπτώσεις, τόσο φέτος, όσο και πέρυσι. Καμιά φορά μάλιστα δείχνει ότι αυτός θα έπρεπε να αποτελεί το Νο. 1 της ομάδας, καθαρά από φαντασιακή σκοπιά φυσικά. Το ρίσκο εδώ υπάρχει, μιας και αποτελεί προφανή στόχο για την πιεστική άμυνα του Παναθηναϊκού, ωστόσο λέω να το πάρω, τώρα που υπάρχει η δυνατότητα, δίχως να υποτιμώ την εκτελεστική δεινότητα και τη φόρμα του Higgins, ούτε όμως και το συνωστισμό στην περιφέρεια της ΤΣΣΚΑ.
Εκεί ξεχωρίζει ο Clyburn, ο οποίος παραμένει σταθερά στη θέση SF της ομάδας, δίχως επίσης να χρειάζονται άλλες γραμμές για να αιτιολογηθεί η απόφαση αυτή. Οπότε προχωράμε στους Power Forwards, όπου η κατάσταση παραμένει ζόρικη, παρότι αποχώρησαν οι μισοί σχεδόν παίκτες που απασχολούσαν την ομάδα.
Η αλήθεια είναι ότι κανένας πλέον δεν με ενθουσιάζει ιδιαίτερα, ωστόσο θα χρειαστεί πιθανότατα να επιλέξω δύο από αυτούς. Αναγκαστικά ο ένας θα είναι ο Brandon Davies, ο οποίος βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, παρόλο που έχει ίσως το πιο δύσκολο παιχνίδι, κόντρα στην Φενερμπαχτσέ. Ο Αμερικανός είχε σημειώσει μία αξιόλογη (22) εντός έδρας και μία μέτρια (10) εκτός έδρας επίδοση στην κανονική περίοδο κόντρα στην Φενέρ και μπαίνει λόγω του πολύ δυνατού μομέντουμ που έχει χτίσει τις τελευταίες αγωνιστικές, αλλά και της γενικότερης ποιότητάς του.
Δυσκολεύομαι αντίθετα περισσότερο με το δίδυμο PF της Μπασκόνια και λόγω εκτός έδρας αγώνα, μέσα στην Μόσχα. O Shengelia επέστρεψε, κάτι που περιορίζει εν μέρει το χώρο δράσης του Voigtmann, με τον Γερμανό πάντως να είναι εξαιρετικός στο διάστημα απουσίας του Γεωργιανού και έτσι να είναι αδύνατο φυσικά να παραμεριστεί στον πάγκο από τον Περάσοβιτς. Ωστόσο ήδη στο τελευταίο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ έπαιξε 24,5 λεπτά, αρκετά λιγότερο δηλαδή από τα 30+ που "χτυπούσε" απόντος του Toko κι έτσι οι ευκαιρίες για μεγάλα σκορ περιορίζονται. Φυσικά αυτά μπορούν να έρθουν, ωστόσο για την ώρα λέω να αποφύγω την περίπτωσή του σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι.
Το ίδιο θα συμβεί και με τον Shengelia, τον οποίο όπως οι περισσότεροι πιστεύω θα θέλουν να δουν σε ένα ακόμα ματς για να τον εμπιστευθούν. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη εναλλακτική που να ενθουσιάζει πολύ περισσότερο, ωστόσο σε ένα βράδυ που δεν θα εξελιχθεί ιδανικά για τον ηγέτη της Μπασκόνια, φοβάμαι ένα μικρό σκορ από τον ίδιο, δεδομένου ότι δεν θα μπορεί να πάρει πολύ μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ενόψει του δεύτερου ματς που θα ακολουθεί στο καπάκι. Τον Toko πιθανώς να ρισκάρω να τον εμπιστευθώ σε κάποια ομάδα μου που βρίσκεται χαμηλότερα στη βαθμολογία, πάντως.
Έτσι, για την δεύτερη θέση forward ίσως προτιμήσω για πρώτη φορά φέτος τον Adrien Moerman που γενικά ήταν σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς και αγωνίζεται εντός έδρας απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Οι Καταλανοί βέβαια αποτελούν μια από τις πλέον αποτελεσματικές άμυνες της διοργάνωσης, κάτι που επιβεβαίωσαν στην Βαρκελώνη για τον Γάλλο (3 Index Rating), ωστόσο ο PF της Εφές επανήρθε στην έδρα που θα διεξαχθούν τα δύο πρώτα ματς της σειράς με 30άρι ράνκινγκ.
Η περίπτωση του Moerman μου "κάθεται" αρκετά καλά για το βασικό σχήμα του ρόστερ, τουλάχιστον όσον αφορά τους υπόλοιπους PF. Η σκέψη μου περισσότερο πάει στον Cory Higgins και κατά πόσο αξίζει να περάσει αυτός σε θέση forward πια, στο ρόστερ, αντί του Γάλλου. Το δίλημμα αυτό θα είναι προς ...επεξεργασία και τις επόμενες ώρες, με τον Moerman να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα λόγω πιο ξεκάθαρου χρόνου συμμετοχής στη δύσκολη αναμέτρηση με την Μπαρτσελόνα.
Από εκεί και πέρα, στη θέση του σέντερ η κατάσταση μοιάζει πιο απλή, αν και υποψιάζομαι ότι θα υπάρξουν παίκτες με καλύτερες επιδόσεις από το δίδυμο που θα αποτελέσει τη βασική επιλογή στην πλειοψηφία των ομάδων. Αρκετά ...ξεκουράστηκε ο Jan Vesely, ήρθε η ώρα όμως να αποδώσει ξανά στο 100% για να περάσει η Φενέρ την σκληροτράχηλη Ζαλγκίρις του Davies και με τον Lauvergne σίγουρα απόντα από το πρώτο ματς και σε τιμή μόλις 1,59, ο Τσέχος δεν γίνεται να μην έρθει στην ομάδα, ελλείψει μάλιστα κάποιου άλλου "πύργου" που να ενθουσιάζει σταθερά (όπως πχ θα ήταν ο Milutinov).
Όσο για το δεύτερο σέντερ, που θα καταλάβει τη θέση utility, αυτός δεν θα είναι άλλος από τον κυρίαρχο στα τελευταία παιχνίδια Walter Tavares, που τρέχει σερί πέντε σκορ μεγαλύτερων του 20, ενώ έχει σημειώσει 17 και 29 Index Ratings στις δύο φετινές του αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό. Σίγουρα κάποια στιγμή δεν θα του βγει το ματς (οπότε και περιμένω κάποια μεγάλα σκορ κι από τον Ayon στη σειρά), ωστόσο αυτή την στιγμή δύσκολα μπορώ να μην τον υπολογίζω στο βασικό μου κορμό. Ίσως αν οι Tomic και Poirier αγωνίζονταν εντός έδρας, να το σκεφτόμουν περισσότερο και κάπου εκεί αναμένεται να ...παιχτεί το Fantasy και τις επόμενες αγωνιστικές, τόσο για την High Voltage, όσο και συνολικά για τον ανταγωνισμό του παιχνιδιού.
Στον πάγκο της ομάδας θα βρεθεί σίγουρα ο Higgins (ή ο Moerman, αν τελικά περάσει ο Αμερικανός ως βασικός), ο Tomic στη θέση του σέντερ, αλλά και ο Voigtmann στη θέση forward. Προτιμώ τον Γερμανό από τον Shengelia καθαρά για οικονομικούς λόγους, μιας και ο Γεωργιανός παραμένει άκρως υπερτιμημένος, επομένως, από την στιγμή που δεν θα μπει βασικός, δεν υπάρχει λόγος να ζημιώνει την ομάδα. Τέλος, παραμένει και ο Keith Langford, για την ώρα τουλάχιστον, αν και στη θέση αυτή θα μπορούσε να βρεθεί ένας παίκτης σαν τον Micic.
Όσον αφορά την αρχηγία, ένα ζήτημα που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία πλέον, η επιλογή είναι πραγματικά δύσκολη και η αλήθεια είναι ότι όταν δεν έχω κάτι σίγουρο στο μυαλό μου... συνήθως την πατάω! Αν και το ταβάνι παικτών όπως ο Tavares ή ο Vesely είναι πραγματικά υψηλό, θα κινηθώ με το κριτήριο της ...αναγκαιότητας, φωτογραφίζοντας τον Καλάθη, ως τον παίκτη που αν δεν παίξει καλά, η ομάδα του δεν θα έχει τύχη στο ματς. Σίγουρα ενδιαφέρον έχει και ο Clyburn, όπως και ο Σλούκας, αλλά κάπως πρέπει να θέσω σε προτεραιότητα κάποιον, ακόμα κι αν δεν είναι αυτός που θα δώσει το μεγαλύτερο σκορ από τους οχτώ. Αν υπάρξει κάποια αλλαγή θα γίνει το ανάλογο update στο άρθρο.
Έτσι λοιπόν, το ρόστερ της High Voltage για την 31η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
Κάπως έτσι η High Voltage θα επιχειρήσει, κατά την προσφιλή της συνήθεια σ' αυτό το σημείο του παιχνιδιού, να βαδίζει στα σίγουρα, όσο μπορεί να ειπωθεί αυτό, εστιάζοντας σε παίκτες που θα νιώθουν λίγο πιο άνετα σ' αυτό το Game 1, είτε λόγω έδρας, είτε λόγω μεγαλύτερης δυναμικής των ομάδων τους (ή καλύτερα, όχι αντίστοιχα αποτελεσματικής άμυνας των αντιπάλων, εκτός έδρας). Φυσικά δεν θα αγνοήσω παίκτες από τις ομάδες που αγωνίζονται μακριά από το γήπεδό τους και δεν γίνεται να απουσιάζουν από κάθε ανταγωνιστικό ρόστερ (πχ Καλάθης), ωστόσο στα όποια διλήμματα μπορεί να προκύψουν, η προτίμησή μου θα πάει, γι' αυτή την πρώτη αγωνιστική των playoffs, στην έδρα.
Μια μικρή παρένθεση για την ανασκόπηση της 30ης αγωνιστικής για την ομάδα, χωρίς να προχωρήσω στην καθιερωμένη εις βάθος ανάλυση. Η High Voltage συνέχισε την σταθερή της πορεία γύρω από την 120η θέση του παιχνιδιού τις τελευταίες αγωνιστικές, ολοκληρώνοντας την Regular Season ακριβώς στο νούμερο 120 της συνολικής κατάταξης, μετά και τους 178 πόντους που συγκέντρωσε στον τελευταίο γύρο. Η ομάδα ευτύχησε να έχει στις τάξεις της τον MVP Davies που προσέφερε 37,4 πόντους, ενώ εξαιρετική αποδείχθηκε και η επιλογή του Καλάθη ως αρχηγού με το 29 Index Rating και το triple double κόντρα στην Μπουντούτσνοστ.
Ο τρίτος υποψήφιος αρχηγός, Milutinov, αποχαιρέτησε τη διοργάνωση με ένα επίσης πολύ υψηλό σκορ (28,6), ενώ ο Clyburn ήταν ο τέταρτος παίκτης με σκορ ανώτερο του 20. Το δίδυμο ψηλών της Μπασκόνια δεν ενθουσίασε, αλλά ούτε πλήγωσε ιδιαίτερα την ομάδα με τα οριακά διψήφια σκορ του, κάτι που συνέβη, εν μέρει, με τον Mike James, που έκλεισε αποκαρδιωτικά τη σεζόν με το 4 ράνκινγκ στην Εφές. Ο Αμερικανός όμως δύσκολα θα έλειπε από κάποιο ρόστερ στο Fantasy.
Η μεγαλύτερη ζημιά συνέβη στη θέση του SG, εκεί όπου οι ανησυχίες για τον Shved επιβεβαιώθηκαν, με τον Ρώσο να μην ταξιδεύει καν στην Βαρκελώνη. Το παιχνίδι αποφάσισε να ...ενημερώσει έμμεσα γι' αυτό, κοκκινίζοντας το στάτους του παίκτη περίπου 5 λεπτά πριν την λήξη της προθεσμίας, αλλά έτσι κι αλλιώς η ομάδα είχε κάλυψη τον Keith Langford, ο οποίος και κατάφερε να τη ζημιώσει ακόμα περισσότερο με το -1,8 που προσέφερε ...απλόχερα απέναντι στην Μπουντούτσνοστ, όταν Σλούκας και Higgins βοηθούσαν ανταγωνιστικές ομάδες να βρεθούν ψηλότερα στη βαθμολογία.
Κάπως έτσι η ομάδα παρέμεινε στη θέση 120 και πλέον ρεαλιστικός στόχος είναι η είσοδος στις 100 καλύτερες ομάδες του παιχνιδιού με την ολοκλήρωση των playoffs. Το ότι ο στόχος είναι ρεαλιστικός δεν σημαίνει ότι θα είναι και εύκολος βέβαια, μιας και οι λεπτομέρειες πλέον κάνουν τη διαφορά, με τις επιλογές μεταξύ των παικτών να γίνονται όλο και πιο όμοιες, όταν η δεξαμενή των παικτών έχει συρρικνωθεί στο μισό. Για την ώρα όμως, η ομάδα θα κινηθεί χωρίς ιδιαίτερα ρίσκα και θα αφήσει τα "λάθη" για τις άλλες. Βάσει των πρώτων παιχνιδιών μπορεί να υπάρξει αναπροσαρμογή στο πλάνο για το Game 2, ενώ σίγουρα τα δεδομένα θα αλλάξουν σημαντικά για την τρίτη στροφή των playoffs, εκεί όπου οι έδρες αντιστρέφονται.
Στην περιφέρεια, η ομάδα θα ξεκινήσει με ελληνικό βασικό δίδυμο, τους Καλάθη και Σλούκα. Ο γκαρντ του Παναθηναϊκού είναι μακράν πλέον ο ακριβότερος παίκτης του Fantasy με 2,45Μ, περίπου 400 χιλιάδες ακριβότερος δηλαδή από το δεύτερο Brandon Davies και νομίζω δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση για την παρουσία του στο βασικό κορμό της ομάδας, ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται στη Μαδρίτη και όχι στο ΟΑΚΑ. Εξάλλου είχε καλή απόδοση και στο αντίστοιχο παιχνίδι της κανονικής περιόδου, ενώ ακόμα και σε ένα κακό βράδυ του θα προσφέρει περισσότερο από ένα αντίστοιχο βράδυ οποιουδήποτε άλλου γκαρντ.
Όσο για τον Σλούκα, με δύο εξαιρετικές παραστάσεις απέναντι στην Ζαλγκίρις φέτος, αλλά έχοντας παράλληλα ανεβάσει στροφές στο φινάλε της Regular Season, δείχνει έτοιμος να οδηγήσει την Φενέρ σε ένα ακόμα Final Four. Ο διεθνής γκαρντ πραγματοποίησε έτσι κι αλλιώς μια εξαιρετική σεζόν έως τώρα και στα κρίσιμα συνήθως αποδίδει στο μάξιμουμ, πόσο μάλλον τώρα που πρόκειται για τα playoffs, με την ομάδα του να μην έχει κάποια βαθμολογική υπεροχή αλλά να ξεκινά από το 0-0.
Για την τρίτη θέση του γκαρντ υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες επιλογές και ουσιαστικά εδώ θα κριθεί ο απολογισμός κάθε fantasy ομάδας αυτή την αγωνιστική. Το δίδυμο της Εφές, Micic-Larkin είναι ελκυστικό, αλλά δεν μου εμπνέει τη σιγουριά για να ξεχωρίσω εύκολα κάποιον (πιθανώς αυτός να ήταν ο Σέρβος πάντως), ενώ στο αντίστοιχο δίδυμο της ΤΣΣΚΑ, αυτή τη φορά θα έδινα το προβάδισμα στον Higgins, λόγω πρόσφατου καλού ιστορικού, ενώ είναι γνωστή η ...αδυναμία του De Colo κόντρα στην Μπασκόνια, ακόμα και στα εντυπωσιακά του χρόνια στο παιχνίδι. Προφανώς δεν υποτιμώ τον Γάλλο, σίγουρα όμως δεν με εμπνέει τόσο για να τον επιλέξω ανάμεσα σε όλους τους άλλους περιφερειακούς.
Ενδιαφέρον έχει και η επιλογή του Keith Langford, με τον Αμερικανό να τα έχει πάει περίφημα και στα δύο παιχνίδια απέναντι στην Ρεάλ φέτος και ενδεχομένως να του ταιριάζουν περισσότερο τα εκτός έδρας ματς, όταν λόγω ποιότητας και εμπειρίας θα πρέπει να αναλάβει περισσότερες πρωτοβουλίες, με τους συμπαίκτες του να μην παρουσιάζουν αντίστοιχη άνεση εκτός ΟΑΚΑ. Ο ρόλος του βέβαια στον Παναθηναϊκό δεν είναι ακριβώς πρωταγωνιστικός, επομένως αν η βραδιά δεν του βγει εξ' αρχής, δύσκολα θα έχει δεύτερες ή τρίτες ευκαιρίες κι έτσι για την ώρα θα μείνει εκτός βασικών επιλογών, αλλά πιθανώς να παραμείνει στον πάγκο, stand by κατά κάποιον τρόπο για τις αγωνιστικές που ακολουθούν.
Η προτίμησή μου θα ήταν ο Cory Higgins, αν δεν υπήρχε η δεδομένη απουσία του Sergio Llull από το παιχνίδι της Ρεάλ με τον Παναθηναϊκό. Πλέον όλο το οργανωτικό βάρος πέφτει στον Facundo Campazzo και ο Αργεντίνος τα έχει καταφέρει περίφημα όποτε χρειάστηκε, σε τέτοιες περιπτώσεις, τόσο φέτος, όσο και πέρυσι. Καμιά φορά μάλιστα δείχνει ότι αυτός θα έπρεπε να αποτελεί το Νο. 1 της ομάδας, καθαρά από φαντασιακή σκοπιά φυσικά. Το ρίσκο εδώ υπάρχει, μιας και αποτελεί προφανή στόχο για την πιεστική άμυνα του Παναθηναϊκού, ωστόσο λέω να το πάρω, τώρα που υπάρχει η δυνατότητα, δίχως να υποτιμώ την εκτελεστική δεινότητα και τη φόρμα του Higgins, ούτε όμως και το συνωστισμό στην περιφέρεια της ΤΣΣΚΑ.
Εκεί ξεχωρίζει ο Clyburn, ο οποίος παραμένει σταθερά στη θέση SF της ομάδας, δίχως επίσης να χρειάζονται άλλες γραμμές για να αιτιολογηθεί η απόφαση αυτή. Οπότε προχωράμε στους Power Forwards, όπου η κατάσταση παραμένει ζόρικη, παρότι αποχώρησαν οι μισοί σχεδόν παίκτες που απασχολούσαν την ομάδα.
Η αλήθεια είναι ότι κανένας πλέον δεν με ενθουσιάζει ιδιαίτερα, ωστόσο θα χρειαστεί πιθανότατα να επιλέξω δύο από αυτούς. Αναγκαστικά ο ένας θα είναι ο Brandon Davies, ο οποίος βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, παρόλο που έχει ίσως το πιο δύσκολο παιχνίδι, κόντρα στην Φενερμπαχτσέ. Ο Αμερικανός είχε σημειώσει μία αξιόλογη (22) εντός έδρας και μία μέτρια (10) εκτός έδρας επίδοση στην κανονική περίοδο κόντρα στην Φενέρ και μπαίνει λόγω του πολύ δυνατού μομέντουμ που έχει χτίσει τις τελευταίες αγωνιστικές, αλλά και της γενικότερης ποιότητάς του.
Δυσκολεύομαι αντίθετα περισσότερο με το δίδυμο PF της Μπασκόνια και λόγω εκτός έδρας αγώνα, μέσα στην Μόσχα. O Shengelia επέστρεψε, κάτι που περιορίζει εν μέρει το χώρο δράσης του Voigtmann, με τον Γερμανό πάντως να είναι εξαιρετικός στο διάστημα απουσίας του Γεωργιανού και έτσι να είναι αδύνατο φυσικά να παραμεριστεί στον πάγκο από τον Περάσοβιτς. Ωστόσο ήδη στο τελευταίο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ έπαιξε 24,5 λεπτά, αρκετά λιγότερο δηλαδή από τα 30+ που "χτυπούσε" απόντος του Toko κι έτσι οι ευκαιρίες για μεγάλα σκορ περιορίζονται. Φυσικά αυτά μπορούν να έρθουν, ωστόσο για την ώρα λέω να αποφύγω την περίπτωσή του σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι.
Το ίδιο θα συμβεί και με τον Shengelia, τον οποίο όπως οι περισσότεροι πιστεύω θα θέλουν να δουν σε ένα ακόμα ματς για να τον εμπιστευθούν. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάποια άλλη εναλλακτική που να ενθουσιάζει πολύ περισσότερο, ωστόσο σε ένα βράδυ που δεν θα εξελιχθεί ιδανικά για τον ηγέτη της Μπασκόνια, φοβάμαι ένα μικρό σκορ από τον ίδιο, δεδομένου ότι δεν θα μπορεί να πάρει πολύ μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ενόψει του δεύτερου ματς που θα ακολουθεί στο καπάκι. Τον Toko πιθανώς να ρισκάρω να τον εμπιστευθώ σε κάποια ομάδα μου που βρίσκεται χαμηλότερα στη βαθμολογία, πάντως.
Έτσι, για την δεύτερη θέση forward ίσως προτιμήσω για πρώτη φορά φέτος τον Adrien Moerman που γενικά ήταν σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς και αγωνίζεται εντός έδρας απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Οι Καταλανοί βέβαια αποτελούν μια από τις πλέον αποτελεσματικές άμυνες της διοργάνωσης, κάτι που επιβεβαίωσαν στην Βαρκελώνη για τον Γάλλο (3 Index Rating), ωστόσο ο PF της Εφές επανήρθε στην έδρα που θα διεξαχθούν τα δύο πρώτα ματς της σειράς με 30άρι ράνκινγκ.
Η περίπτωση του Moerman μου "κάθεται" αρκετά καλά για το βασικό σχήμα του ρόστερ, τουλάχιστον όσον αφορά τους υπόλοιπους PF. Η σκέψη μου περισσότερο πάει στον Cory Higgins και κατά πόσο αξίζει να περάσει αυτός σε θέση forward πια, στο ρόστερ, αντί του Γάλλου. Το δίλημμα αυτό θα είναι προς ...επεξεργασία και τις επόμενες ώρες, με τον Moerman να διατηρεί ένα μικρό προβάδισμα λόγω πιο ξεκάθαρου χρόνου συμμετοχής στη δύσκολη αναμέτρηση με την Μπαρτσελόνα.
Από εκεί και πέρα, στη θέση του σέντερ η κατάσταση μοιάζει πιο απλή, αν και υποψιάζομαι ότι θα υπάρξουν παίκτες με καλύτερες επιδόσεις από το δίδυμο που θα αποτελέσει τη βασική επιλογή στην πλειοψηφία των ομάδων. Αρκετά ...ξεκουράστηκε ο Jan Vesely, ήρθε η ώρα όμως να αποδώσει ξανά στο 100% για να περάσει η Φενέρ την σκληροτράχηλη Ζαλγκίρις του Davies και με τον Lauvergne σίγουρα απόντα από το πρώτο ματς και σε τιμή μόλις 1,59, ο Τσέχος δεν γίνεται να μην έρθει στην ομάδα, ελλείψει μάλιστα κάποιου άλλου "πύργου" που να ενθουσιάζει σταθερά (όπως πχ θα ήταν ο Milutinov).
Όσο για το δεύτερο σέντερ, που θα καταλάβει τη θέση utility, αυτός δεν θα είναι άλλος από τον κυρίαρχο στα τελευταία παιχνίδια Walter Tavares, που τρέχει σερί πέντε σκορ μεγαλύτερων του 20, ενώ έχει σημειώσει 17 και 29 Index Ratings στις δύο φετινές του αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό. Σίγουρα κάποια στιγμή δεν θα του βγει το ματς (οπότε και περιμένω κάποια μεγάλα σκορ κι από τον Ayon στη σειρά), ωστόσο αυτή την στιγμή δύσκολα μπορώ να μην τον υπολογίζω στο βασικό μου κορμό. Ίσως αν οι Tomic και Poirier αγωνίζονταν εντός έδρας, να το σκεφτόμουν περισσότερο και κάπου εκεί αναμένεται να ...παιχτεί το Fantasy και τις επόμενες αγωνιστικές, τόσο για την High Voltage, όσο και συνολικά για τον ανταγωνισμό του παιχνιδιού.
Στον πάγκο της ομάδας θα βρεθεί σίγουρα ο Higgins (ή ο Moerman, αν τελικά περάσει ο Αμερικανός ως βασικός), ο Tomic στη θέση του σέντερ, αλλά και ο Voigtmann στη θέση forward. Προτιμώ τον Γερμανό από τον Shengelia καθαρά για οικονομικούς λόγους, μιας και ο Γεωργιανός παραμένει άκρως υπερτιμημένος, επομένως, από την στιγμή που δεν θα μπει βασικός, δεν υπάρχει λόγος να ζημιώνει την ομάδα. Τέλος, παραμένει και ο Keith Langford, για την ώρα τουλάχιστον, αν και στη θέση αυτή θα μπορούσε να βρεθεί ένας παίκτης σαν τον Micic.
Όσον αφορά την αρχηγία, ένα ζήτημα που αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία πλέον, η επιλογή είναι πραγματικά δύσκολη και η αλήθεια είναι ότι όταν δεν έχω κάτι σίγουρο στο μυαλό μου... συνήθως την πατάω! Αν και το ταβάνι παικτών όπως ο Tavares ή ο Vesely είναι πραγματικά υψηλό, θα κινηθώ με το κριτήριο της ...αναγκαιότητας, φωτογραφίζοντας τον Καλάθη, ως τον παίκτη που αν δεν παίξει καλά, η ομάδα του δεν θα έχει τύχη στο ματς. Σίγουρα ενδιαφέρον έχει και ο Clyburn, όπως και ο Σλούκας, αλλά κάπως πρέπει να θέσω σε προτεραιότητα κάποιον, ακόμα κι αν δεν είναι αυτός που θα δώσει το μεγαλύτερο σκορ από τους οχτώ. Αν υπάρξει κάποια αλλαγή θα γίνει το ανάλογο update στο άρθρο.
Έτσι λοιπόν, το ρόστερ της High Voltage για την 31η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
