';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Φύλαγε το ράνκινγκ σου!
Η High Voltage στρέφεται σε παίκτες με δεδομένο βαθμολογικό κίνητρο, χωρίς να παραγνωρίζει τους κινδύνους των μεγάλων ντέρμπι.
Δημοσιεύτηκε: 28/03/2019 13:40
Χωρίς κάποια μεταβολή κύλησε η 28η αγωνιστική του παιχνιδιού για την High Voltage, με την ομάδα να παραμένει σχεδόν στην ίδια βαθμολογική θέση, με το εντυπωσιακό άλμα ...εφημερίδας, μίας ολόκληρης θέσης, στη νούμερο 118 πλέον της συνολικής κατάταξης, μετά τους 146,9 πόντους της αγωνιστικής. Κάπως έτσι ο απολογισμός της διαβολοβδομάδας συνολικά ήταν μείον 10 θέσεις, κάτι που σίγουρα δεν ενθουσιάζει, δεν αποτελεί όμως και το μεγαλύτερο πισωγύρισμα που έχει πραγματοποιήσει η ομάδα μες στη σεζόν. Η πρώτη 100άδα παραμένει άκρως ρεαλιστικός στόχος και με κάποιες προσεκτικές επιλογές και φυσικά την απαιτούμενη δόση τύχης που πάντα παίζει το ρόλο της, ειδικά σ' αυτές τις τελευταίες στροφές του παιχνιδιού, αυτός μπορεί να πραγματοποιηθεί μέχρι και το τέλος της σεζόν.
Από την περιφερειακή τριάδα, οι συνήθεις ύποπτοι έμειναν σε πολύ χαμηλά νερά, με τον James να ξεκινά θετικά την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό και στα πρώτα λεπτά του δευτέρου μέρους, ανεβάζοντας λίγο παραπάνω από το 10 το ράνκινγκ του, σε ένα ματς που φαινόταν να εξελίσσεται σε ραψωδία η μονομαχία του με τον Καλάθη, όμως κάπου εκεί έγινε ...James και ο Καλάθης έγινε, κάτι από Magic, που θα 'λεγε και ο Πιτίνο κι έτσι ο Αμερικανός τελείωσε τον αγώνα με 6 Index Rating, νούμερο που κάθε άλλο παρά χαροποίησε την ομάδα καθώς τον είχε επιλέξει ως αρχηγό.
Ευτυχώς όμως, ούτε ο Shved ενθουσίασε με το 11άρι του με την ΤΣΣΚΑ, ούτε και Milutinov με αντίστοιχη επίδοση στα Κανάρια κι έτσι το πλήγμα ήταν σχεδόν ανεπαίσθητο στο θέμα του captain, δεδομένου πως αυτοί οι τρεις ήταν οι βασικότερες επιλογές.
Ο Καλάθης βέβαια έσωσε την παρτίδα των γκαρντς με τους 42,9 πόντους που προσέφερε απλόχερα και ίσως αυτή η επίδοση να ήταν που κράτησε την High Voltage σε παρόμοια βαθμολογική θέση, μιας και θα υπήρξαν οι λιγοστοί μάνατζερ που θα επέλεξαν κάποιον γκαρντ της ΤΣΣΚΑ στο βασικό τους κορμό. Ο Higgins βέβαια που αποκτήθηκε για τον πάγκο της ομάδας δεν τα πήγε άσχημα με τους 16,5 πόντους, σε αντίθεση με τον De Colo που έμεινε για δεύτερη σερί αγωνιστική στα ρηχά (και μακριά από την High Voltage, ευτυχώς).
Ο Clyburn επέστρεψε στα 20άρια, με 23,1 για την ακρίβεια κόντρα στην Φενέρ και η αλήθεια είναι ότι η παρουσία του στη θέση SF παραείναι καλή και ...σταθερή για να παραμείνει αληθινή τις δύο τελευταίες αγωνιστικές της Regular Season. Προσανατολίζομαι στην κάλυψη και της θέσης του SF αυτή τη φορά από τον πάγκο.
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του Vesely στην ΤΣΣΚΑ αντί του Tomic με την Μπάγερν αποδείχθηκε άστοχη, με τον Τσέχο πάντως να αδικείται από τη διαχείρισή του από τον Ζοτς, χάνοντας όλο το τρίτο δεκάλεπτο και σχεδόν όλο το πρώτο, σε μια πιο ...χαλαρή του εμφάνιση. Στην αρχή ξεκίνησε καλά με 10 Index Rating στο ημίχρονο, επιβεβαιώνοντας πως οι Ρώσοι δεν μπορούν να τον περιορίσουν ιδιαίτερα, ωστόσο ο όποιος ρυθμός χάθηκε και με την μπάλα να πηγαίνει πιο πολύ σε περιφερειακά χέρια στην τέταρτη περίοδο, ο Vesely έμεινε στο μάλλον φτωχό 14.
Την ίδια στιγμή ο Tomic ξεδίπλωνε όλο του το ταλέντο στο Μόναχο και έγραφε 25 και η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα τον αδίκησε, καθώς αν οι συμπαίκτες του τον αξιοποιούσαν περισσότερο και μεγαλύτερο σκορ θα έγραφε ο Κροάτης και τη νίκη μπορεί να έπαιρναν. Ευτυχώς για την ομάδα, το 30άρι δεν ήρθε ποτέ.
Πιο εύστοχη αποδείχθηκε η επιλογή του Brandon Davies με την Νταρουσάφακα, με την Ζαλγκίρις να επικρατεί εύκολα και τον Αμερικανό να μην χρειάζεται να πάρει μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Παρ' όλα αυτά έδωσε 20,9 πόντους, 4,4 περισσότερους από τον Voigtmann που έμεινε τελικά στον πάγκο.
Η κατάσταση στους ψηλούς είναι η αλήθεια πως δεν εξελίχθηκε ιδανικά για την ομάδα. Αφενός ο Mickey έμεινε στα ρηχά (12) σε σχέση με τον Thomas (18) που ήταν κι αυτός στον πάγκο, αφετέρου η απουσία του Tavares για τη Ρεάλ στο παιχνίδι με την Μπασκόνια έδωσε την ευκαιρία στον Poirier να οργιάσει με 19 πόντους, 16 ρημπάουντ και 30 ράνκινγκ, σε μια είδηση που αν την ήξερα νωρίτερα ίσως να εξέταζα προσεκτικότερα τον Γάλλο.
Ο Γάλλος θα αποτελέσει και την πρώτη κίνηση της High Voltage, όπως ίσως και των περισσοτέρων ομάδων του παιχνιδιού, αν και στην περίπτωσή μας βολεύει ιδανικά, αφού ο Vesely δεν θα αγωνιστεί στο Μιλάνο. Έτσι λοιπόν σε θέση utility έρχεται ο Vincent Poirier που και βαθμολογικό κίνητρο έχει και εντός έδρας αγωνίζεται και ο αντίπαλός του είναι από τους ευκολότερους, αν μπορεί να ειπωθεί αυτό, από όλους σχεδόν τους αντιπάλους των παικτών που θα εξεταστούν στις θέσεις των ψηλών. Η αδιάφορη πλέον βαθμολογικά Εφές και η απουσία του Dunston αυξάνουν κι άλλο τις μετοχές του Γάλλου ενόψει της αναμέτρησης.
Μαζί με τον Vesely δεν θα αγωνιστεί και ο Σλούκας, με την Φενέρ να γίνεται η δεύτερη ομάδα μετά την Ρεάλ που ξεκουράζει παίκτες σε αγώνες με ομάδες που παίζουν για τη συμμετοχή τους στα playoffs της διοργάνωσης, κάτι που δεν είναι και ό,τι καλύτερο για την αξιοπιστία της διοργάνωσης. Πλέον βέβαια οι καταστάσεις είναι οριακές και η όποια ξεκούραση είναι απαραίτητη στους παίκτες, αλλά καλό θα ήταν η Euroleague να έβρισκε τρόπο να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα με κάποιον τρόπο, μιας και μπορούν να επηρεάσουν τη βαθμολογία της κανονικής περιόδου, όπως και τα ζευγάρια των playoffs. Πέρα από το θέμα των κοινών ωρών διεξαγωγής των παιχνιδιών.
Επιστρέφοντας στο φαντασιακό πλαίσιο, η απουσία του Σλούκα υπαγορεύει τη δεύτερη αλλαγή της ομάδας, καθώς δεν χρειάζεται να υπάρχει παίκτης με DNP ακόμα και στον πάγκο, αφού δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τα όποια DNP μπορεί να προκύψουν στον κορμό. Στη θέση bench guard αρχικά λοιπόν μεταφέρεται εσωτερικά ο Higgins, έτοιμος να καλύψει το κενό του Shved, αν χρειαστεί, ή ακόμα και του Καλάθη, που είναι στη θέση guard, με τον Mike James να παραμένει ακάλυπτος, κάτι που βέβαια είναι safe, καθώς δεν νοείται η μη συμμετοχή του στον τελικό με την Φενέρ, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου.
Παρένθεση εδώ, μια μικρή έμπνευση με De Colo την έχω, καθώς ο Γάλλος κάνει μερικά όργια στην VTB League τελευταία (πρόσφατα έριξε και μια 40άρα), ωστόσο είναι αρκετά υπερτιμημένος αυτή την στιγμή για να ξοδέψω μια από τις τρεις αλλαγές μου και να τον φέρω στον πάγκο της ομάδας. Αν υπήρχε ήδη όμως, πιθανώς να μην τον πουλούσα.
Τελικά, μέσω της θέσης bench utility επιστρέφει στην ομάδα ο "ζεστός" DeShaun Thomas και αυτομάτως περνάει σε θέση bench forward, έτοιμος να καλύψει τρεις θέσεις και οποιοδήποτε κενό μπορεί να προκύψει εκεί. Μπορεί αγωνιστικά να μην ενθουσιάζει το ίδιο με κάποιον "κλασικό" PF όπως αυτοί που απασχολούν την ομάδα εδώ και αρκετές αγωνιστικές (Voigtmann, Thomas, Mickey, Williams, Davies), ακόμα και στην εξαιρετική κατάσταση που βρίσκεται ο Αμερικανός, ωστόσο επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια μας με την ΤΣΣΚΑ φέτος, δεν θα ήθελα να αφήσω ακάλυπτο τον Clyburn και ο παίκτης του Παναθηναϊκού μοιάζει ο ιδανικός διπλοθεσίτης forward αυτή την στιγμή για να καλύψει τη θέση bench forward, παρά το δύσκολο παιχνίδι με την Ρεάλ.
Προφανώς πάντως ο φόργουορντ της ΤΣΣΚΑ παραμένει βασικός και αναντικατάστατος στο ρόστερ, ενώ η ομάδα θα πορευθεί και με την ίδια τριάδα γκαρντς. James και Καλάθης δίνουν τελικούς εντός έδρας, ενώ το στάτους του Shved παρόλο που δεν ενθουσιάζει τόσο τώρα στα τελευταία ματς της κανονικής περιόδου, δεν μπορεί να προσπεραστεί εύκολα, τόσο για το τρομακτικό potential του Ρώσου, όσο και για την πληθώρα επιλογών της ΤΣΣΚΑ. Θεωρώ ότι μόνο Higgins και De Colo είναι παίκτες που μπορούν να εξεταστούν σοβαρά για κάποια περιφερειακή θέση στον κορμό και όσο ενδιαφέρον κι αν έχουν, δύσκολα μπορώ να τους θέσω σε προτεραιότητα και αυτή την αγωνιστική.
Τα δύσκολα είναι για μια ακόμα φορά στις θέσεις των power forwards, εκεί που υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες λύσεις, η καθεμιά με τα υπέρ και τα κατά, ή μάλλον τα ερωτηματικά της. Αυτή την εβδομάδα πάντως δείχνει πιο ασφαλής η περίπτωση του Johannes Voigtmann, που βρίσκεται ήδη στον πάγκο της ομάδας, με τον Γερμανό να έχει τα ίδια "υπέρ" με τον Poirier, πλην του Dunston, η απουσία του οποίου πάντως ενδεχομένως του εξασφαλίσει ευκολότερα το μεγάλο αριθμό ρημπάουντ που μαζεύει κάθε φορά. Έτσι λοιπόν, το δίδυμο πύργων της Μπασκόνια επιστρέφει στο βασικό κορμό της High Voltage.
Όπως και τις προηγούμενες αγωνιστικές, ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος είναι η γενική θέση forward, με τον Higgins να μπορεί θεωρητικά να σταθεί ισάξια στον ανταγωνισμό μαζί με τους ψηλούς της Χίμκι και τον Davies. Ωστόσο τα ίδια αρνητικά που έχει η περίπτωσή του (ελάχιστο βαθμολογικό κίνητρο, παρουσία De Colo) υπάρχουν και σε άλλους παίκτες (πχ στους ψηλούς της Χίμκι), επομένως δεν θα μπω σε περαιτέρω συγκρίσεις εδώ.
Επίσης, όσο κι αν προσφέρεται το ματς με την Νταρουσάφακα για εντυπωσιακή ανάκαμψη, θα προτιμήσω να μην ρισκάρω με τον ντεφορμέ Derrick Williams του οποίου η πτώση της απόδοσης συμπέφτει και με την επιστροφή του Devin Booker στην αγωνιστική δράση, αν και σε πρώτη ανάγνωση δεν βλέπω κάποια άμεση συσχέτιση. Ο Αμερικανός ίσως να "ξεμπουκώσει" με τους Τούρκους, ωστόσο δεν θα ήθελα να είναι παρών στο αντίθετο ενδεχόμενο, όταν υπάρχουν παίκτες που δείχνουν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, παρά τη μεγαλύτερη δυσκολία των αναμετρήσεων που έχουν να δώσουν.
Τόσο η ΤΣΣΚΑ όσο και ο Ολυμπιακός στερούν κατά μέσο όρο 2,3-2,4 μονάδες ράνκινγκ από τους αντίπαλους σέντερ, επομένως Mickey, Thomas και Davies θα έχουν εξ' ορισμού πιο δύσκολο από το συνηθισμένο, έργο. Η ρωσική ομάδα βέβαια είναι αυτή που τρομάζει περισσότερο τελευταία και όχι οι ερυθρόλευκοι και σε συνδυασμό με το υψηλότερο βαθμολογικό κίνητρο της Ζαλγκίρις, με οδηγεί σε μια μικρή υπεροχή του Davies, που έτσι κι αλλιώς δείχνει να έχει επανέρθει σε αξιόλογα στάνταρ απόδοσης. Το ματς βέβαια θα είναι τελικός και για τον Ολυμπιακό και η ελληνική ομάδα στα ψηλά δεν αστειεύεται, περιορίζοντας εξάλλου τον ψηλό της Ζαλγκίρις σε 11 Index Rating στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου, ωστόσο και ο Αμερικανός είχε δώσει δείγματα γραφής στις περσινές αναμετρήσεις των δύο ομάδων, σημειώνοντας εξαιρετικές επιδόσεις.
Ο Kavaliauskas βέβαια έχει επιστρέψει, ενώ πάντα υπάρχει και ο "ζεστός" Thompson, ωστόσο θεωρώ πως η καλή παρουσία του Davies είναι μονόδρομος για την Ζαλγκίρις, αν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις οτιδήποτε στο ΣΕΦ. Από την άλλη, ακόμα κι αν στραβώσει κάτι για τον ίδιο στην αρχή του ματς, ο Σάρας θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να τον επαναφέρει στο παρκέ και να του δώσει μπάλες, κάτι δηλαδή που δεν θα συμβεί απαραίτητα σε ένα τυχόν "στραβό" ματς για κάποιον ψηλό της Χίμκι στο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ, δίνοντας το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στο συμπαίκτη του.
Εκεί βέβαια θα υπάρχει μεγαλύτερη "χαλαρότητα" και ενδεχομένως πιο πρόσφορο έδαφος για μεγάλα σκορ, ωστόσο μου είναι πραγματικά δύσκολο να επιλέξω μεταξύ του "καυτού" με τον Κουρτινάιτις Thomas και του κυρίαρχου συνολικά Mickey σε ένα ματς που δεν επηρεάζει κάτι όσον αφορά την πρόκριση στα playoffs, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Τείνω λοιπόν να προτιμήσω το δύσκολο, αλλά ...χαρτογραφημένο πλαίσιο του ΣΕΦ, παρά το θολό τοπίο της Μόσχας, με το εύρος σκορ των δύο σέντερ της Χίμκι βέβαια να είναι και αρκετά μεγαλύτερο και να μπορούν να πιάσουν πιο εύκολα το 20άρι. Γι' αυτό και παραμένουν στις δύο εναπομείνασες θέσεις του πάγκου, έτοιμοι να ...πατήσουν άμεσα παρκέ, αν χρειαστεί.
Η τελευταία αυτή επιλογή θα παραμείνει υπό εξέταση μέχρι και την έναρξη της αγωνιστικής, στις 21:00 απόψε και έτσι δεν αποκλείεται να υπάρξει κάποια τροποποίηση στο τελικό πλάνο. Σε κάθε περίπτωση, το ρόστερ επιδέχεται αλλαγών βάσει των όποιων εξελίξεων προκύψουν σε όλα τα φαντασιακά μέτωπα και τις οποίες ελπίζουμε να είμαστε σε θέση να μάθουμε έγκαιρα για να τις μοιραστούμε μέσα από τη σελίδα.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, το περιβραχιόνιο παραμένει στον Mike James, λόγω κινήτρου, έδρας, αλλά και ...ελλιπούς Φενέρ. Εξάλλου στο παιχνίδι του πρώτου γύρου τα είχε πάει περίφημα (30). Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι Shved (αλίμονο) και Poirier, με τον Ρώσο πάντως να είναι αυτός που έχει προτεραιότητα να παραμείνει υπαρχηγός.
Έτσι, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 29η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
Από την περιφερειακή τριάδα, οι συνήθεις ύποπτοι έμειναν σε πολύ χαμηλά νερά, με τον James να ξεκινά θετικά την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό και στα πρώτα λεπτά του δευτέρου μέρους, ανεβάζοντας λίγο παραπάνω από το 10 το ράνκινγκ του, σε ένα ματς που φαινόταν να εξελίσσεται σε ραψωδία η μονομαχία του με τον Καλάθη, όμως κάπου εκεί έγινε ...James και ο Καλάθης έγινε, κάτι από Magic, που θα 'λεγε και ο Πιτίνο κι έτσι ο Αμερικανός τελείωσε τον αγώνα με 6 Index Rating, νούμερο που κάθε άλλο παρά χαροποίησε την ομάδα καθώς τον είχε επιλέξει ως αρχηγό.
Ευτυχώς όμως, ούτε ο Shved ενθουσίασε με το 11άρι του με την ΤΣΣΚΑ, ούτε και Milutinov με αντίστοιχη επίδοση στα Κανάρια κι έτσι το πλήγμα ήταν σχεδόν ανεπαίσθητο στο θέμα του captain, δεδομένου πως αυτοί οι τρεις ήταν οι βασικότερες επιλογές.
Ο Καλάθης βέβαια έσωσε την παρτίδα των γκαρντς με τους 42,9 πόντους που προσέφερε απλόχερα και ίσως αυτή η επίδοση να ήταν που κράτησε την High Voltage σε παρόμοια βαθμολογική θέση, μιας και θα υπήρξαν οι λιγοστοί μάνατζερ που θα επέλεξαν κάποιον γκαρντ της ΤΣΣΚΑ στο βασικό τους κορμό. Ο Higgins βέβαια που αποκτήθηκε για τον πάγκο της ομάδας δεν τα πήγε άσχημα με τους 16,5 πόντους, σε αντίθεση με τον De Colo που έμεινε για δεύτερη σερί αγωνιστική στα ρηχά (και μακριά από την High Voltage, ευτυχώς).
Ο Clyburn επέστρεψε στα 20άρια, με 23,1 για την ακρίβεια κόντρα στην Φενέρ και η αλήθεια είναι ότι η παρουσία του στη θέση SF παραείναι καλή και ...σταθερή για να παραμείνει αληθινή τις δύο τελευταίες αγωνιστικές της Regular Season. Προσανατολίζομαι στην κάλυψη και της θέσης του SF αυτή τη φορά από τον πάγκο.
Από εκεί και πέρα, η επιλογή του Vesely στην ΤΣΣΚΑ αντί του Tomic με την Μπάγερν αποδείχθηκε άστοχη, με τον Τσέχο πάντως να αδικείται από τη διαχείρισή του από τον Ζοτς, χάνοντας όλο το τρίτο δεκάλεπτο και σχεδόν όλο το πρώτο, σε μια πιο ...χαλαρή του εμφάνιση. Στην αρχή ξεκίνησε καλά με 10 Index Rating στο ημίχρονο, επιβεβαιώνοντας πως οι Ρώσοι δεν μπορούν να τον περιορίσουν ιδιαίτερα, ωστόσο ο όποιος ρυθμός χάθηκε και με την μπάλα να πηγαίνει πιο πολύ σε περιφερειακά χέρια στην τέταρτη περίοδο, ο Vesely έμεινε στο μάλλον φτωχό 14.
Την ίδια στιγμή ο Tomic ξεδίπλωνε όλο του το ταλέντο στο Μόναχο και έγραφε 25 και η αλήθεια είναι πως το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα τον αδίκησε, καθώς αν οι συμπαίκτες του τον αξιοποιούσαν περισσότερο και μεγαλύτερο σκορ θα έγραφε ο Κροάτης και τη νίκη μπορεί να έπαιρναν. Ευτυχώς για την ομάδα, το 30άρι δεν ήρθε ποτέ.
Πιο εύστοχη αποδείχθηκε η επιλογή του Brandon Davies με την Νταρουσάφακα, με την Ζαλγκίρις να επικρατεί εύκολα και τον Αμερικανό να μην χρειάζεται να πάρει μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Παρ' όλα αυτά έδωσε 20,9 πόντους, 4,4 περισσότερους από τον Voigtmann που έμεινε τελικά στον πάγκο.
Η κατάσταση στους ψηλούς είναι η αλήθεια πως δεν εξελίχθηκε ιδανικά για την ομάδα. Αφενός ο Mickey έμεινε στα ρηχά (12) σε σχέση με τον Thomas (18) που ήταν κι αυτός στον πάγκο, αφετέρου η απουσία του Tavares για τη Ρεάλ στο παιχνίδι με την Μπασκόνια έδωσε την ευκαιρία στον Poirier να οργιάσει με 19 πόντους, 16 ρημπάουντ και 30 ράνκινγκ, σε μια είδηση που αν την ήξερα νωρίτερα ίσως να εξέταζα προσεκτικότερα τον Γάλλο.
Ο Γάλλος θα αποτελέσει και την πρώτη κίνηση της High Voltage, όπως ίσως και των περισσοτέρων ομάδων του παιχνιδιού, αν και στην περίπτωσή μας βολεύει ιδανικά, αφού ο Vesely δεν θα αγωνιστεί στο Μιλάνο. Έτσι λοιπόν σε θέση utility έρχεται ο Vincent Poirier που και βαθμολογικό κίνητρο έχει και εντός έδρας αγωνίζεται και ο αντίπαλός του είναι από τους ευκολότερους, αν μπορεί να ειπωθεί αυτό, από όλους σχεδόν τους αντιπάλους των παικτών που θα εξεταστούν στις θέσεις των ψηλών. Η αδιάφορη πλέον βαθμολογικά Εφές και η απουσία του Dunston αυξάνουν κι άλλο τις μετοχές του Γάλλου ενόψει της αναμέτρησης.
Μαζί με τον Vesely δεν θα αγωνιστεί και ο Σλούκας, με την Φενέρ να γίνεται η δεύτερη ομάδα μετά την Ρεάλ που ξεκουράζει παίκτες σε αγώνες με ομάδες που παίζουν για τη συμμετοχή τους στα playoffs της διοργάνωσης, κάτι που δεν είναι και ό,τι καλύτερο για την αξιοπιστία της διοργάνωσης. Πλέον βέβαια οι καταστάσεις είναι οριακές και η όποια ξεκούραση είναι απαραίτητη στους παίκτες, αλλά καλό θα ήταν η Euroleague να έβρισκε τρόπο να εξαλείψει τέτοια φαινόμενα με κάποιον τρόπο, μιας και μπορούν να επηρεάσουν τη βαθμολογία της κανονικής περιόδου, όπως και τα ζευγάρια των playoffs. Πέρα από το θέμα των κοινών ωρών διεξαγωγής των παιχνιδιών.
Επιστρέφοντας στο φαντασιακό πλαίσιο, η απουσία του Σλούκα υπαγορεύει τη δεύτερη αλλαγή της ομάδας, καθώς δεν χρειάζεται να υπάρχει παίκτης με DNP ακόμα και στον πάγκο, αφού δεν θα είναι σε θέση να καλύψει τα όποια DNP μπορεί να προκύψουν στον κορμό. Στη θέση bench guard αρχικά λοιπόν μεταφέρεται εσωτερικά ο Higgins, έτοιμος να καλύψει το κενό του Shved, αν χρειαστεί, ή ακόμα και του Καλάθη, που είναι στη θέση guard, με τον Mike James να παραμένει ακάλυπτος, κάτι που βέβαια είναι safe, καθώς δεν νοείται η μη συμμετοχή του στον τελικό με την Φενέρ, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου.
Παρένθεση εδώ, μια μικρή έμπνευση με De Colo την έχω, καθώς ο Γάλλος κάνει μερικά όργια στην VTB League τελευταία (πρόσφατα έριξε και μια 40άρα), ωστόσο είναι αρκετά υπερτιμημένος αυτή την στιγμή για να ξοδέψω μια από τις τρεις αλλαγές μου και να τον φέρω στον πάγκο της ομάδας. Αν υπήρχε ήδη όμως, πιθανώς να μην τον πουλούσα.
Τελικά, μέσω της θέσης bench utility επιστρέφει στην ομάδα ο "ζεστός" DeShaun Thomas και αυτομάτως περνάει σε θέση bench forward, έτοιμος να καλύψει τρεις θέσεις και οποιοδήποτε κενό μπορεί να προκύψει εκεί. Μπορεί αγωνιστικά να μην ενθουσιάζει το ίδιο με κάποιον "κλασικό" PF όπως αυτοί που απασχολούν την ομάδα εδώ και αρκετές αγωνιστικές (Voigtmann, Thomas, Mickey, Williams, Davies), ακόμα και στην εξαιρετική κατάσταση που βρίσκεται ο Αμερικανός, ωστόσο επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια μας με την ΤΣΣΚΑ φέτος, δεν θα ήθελα να αφήσω ακάλυπτο τον Clyburn και ο παίκτης του Παναθηναϊκού μοιάζει ο ιδανικός διπλοθεσίτης forward αυτή την στιγμή για να καλύψει τη θέση bench forward, παρά το δύσκολο παιχνίδι με την Ρεάλ.
Προφανώς πάντως ο φόργουορντ της ΤΣΣΚΑ παραμένει βασικός και αναντικατάστατος στο ρόστερ, ενώ η ομάδα θα πορευθεί και με την ίδια τριάδα γκαρντς. James και Καλάθης δίνουν τελικούς εντός έδρας, ενώ το στάτους του Shved παρόλο που δεν ενθουσιάζει τόσο τώρα στα τελευταία ματς της κανονικής περιόδου, δεν μπορεί να προσπεραστεί εύκολα, τόσο για το τρομακτικό potential του Ρώσου, όσο και για την πληθώρα επιλογών της ΤΣΣΚΑ. Θεωρώ ότι μόνο Higgins και De Colo είναι παίκτες που μπορούν να εξεταστούν σοβαρά για κάποια περιφερειακή θέση στον κορμό και όσο ενδιαφέρον κι αν έχουν, δύσκολα μπορώ να τους θέσω σε προτεραιότητα και αυτή την αγωνιστική.
Τα δύσκολα είναι για μια ακόμα φορά στις θέσεις των power forwards, εκεί που υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες λύσεις, η καθεμιά με τα υπέρ και τα κατά, ή μάλλον τα ερωτηματικά της. Αυτή την εβδομάδα πάντως δείχνει πιο ασφαλής η περίπτωση του Johannes Voigtmann, που βρίσκεται ήδη στον πάγκο της ομάδας, με τον Γερμανό να έχει τα ίδια "υπέρ" με τον Poirier, πλην του Dunston, η απουσία του οποίου πάντως ενδεχομένως του εξασφαλίσει ευκολότερα το μεγάλο αριθμό ρημπάουντ που μαζεύει κάθε φορά. Έτσι λοιπόν, το δίδυμο πύργων της Μπασκόνια επιστρέφει στο βασικό κορμό της High Voltage.
Όπως και τις προηγούμενες αγωνιστικές, ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος είναι η γενική θέση forward, με τον Higgins να μπορεί θεωρητικά να σταθεί ισάξια στον ανταγωνισμό μαζί με τους ψηλούς της Χίμκι και τον Davies. Ωστόσο τα ίδια αρνητικά που έχει η περίπτωσή του (ελάχιστο βαθμολογικό κίνητρο, παρουσία De Colo) υπάρχουν και σε άλλους παίκτες (πχ στους ψηλούς της Χίμκι), επομένως δεν θα μπω σε περαιτέρω συγκρίσεις εδώ.
Επίσης, όσο κι αν προσφέρεται το ματς με την Νταρουσάφακα για εντυπωσιακή ανάκαμψη, θα προτιμήσω να μην ρισκάρω με τον ντεφορμέ Derrick Williams του οποίου η πτώση της απόδοσης συμπέφτει και με την επιστροφή του Devin Booker στην αγωνιστική δράση, αν και σε πρώτη ανάγνωση δεν βλέπω κάποια άμεση συσχέτιση. Ο Αμερικανός ίσως να "ξεμπουκώσει" με τους Τούρκους, ωστόσο δεν θα ήθελα να είναι παρών στο αντίθετο ενδεχόμενο, όταν υπάρχουν παίκτες που δείχνουν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, παρά τη μεγαλύτερη δυσκολία των αναμετρήσεων που έχουν να δώσουν.
Τόσο η ΤΣΣΚΑ όσο και ο Ολυμπιακός στερούν κατά μέσο όρο 2,3-2,4 μονάδες ράνκινγκ από τους αντίπαλους σέντερ, επομένως Mickey, Thomas και Davies θα έχουν εξ' ορισμού πιο δύσκολο από το συνηθισμένο, έργο. Η ρωσική ομάδα βέβαια είναι αυτή που τρομάζει περισσότερο τελευταία και όχι οι ερυθρόλευκοι και σε συνδυασμό με το υψηλότερο βαθμολογικό κίνητρο της Ζαλγκίρις, με οδηγεί σε μια μικρή υπεροχή του Davies, που έτσι κι αλλιώς δείχνει να έχει επανέρθει σε αξιόλογα στάνταρ απόδοσης. Το ματς βέβαια θα είναι τελικός και για τον Ολυμπιακό και η ελληνική ομάδα στα ψηλά δεν αστειεύεται, περιορίζοντας εξάλλου τον ψηλό της Ζαλγκίρις σε 11 Index Rating στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου, ωστόσο και ο Αμερικανός είχε δώσει δείγματα γραφής στις περσινές αναμετρήσεις των δύο ομάδων, σημειώνοντας εξαιρετικές επιδόσεις.
Ο Kavaliauskas βέβαια έχει επιστρέψει, ενώ πάντα υπάρχει και ο "ζεστός" Thompson, ωστόσο θεωρώ πως η καλή παρουσία του Davies είναι μονόδρομος για την Ζαλγκίρις, αν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις οτιδήποτε στο ΣΕΦ. Από την άλλη, ακόμα κι αν στραβώσει κάτι για τον ίδιο στην αρχή του ματς, ο Σάρας θα αναγκαστεί κάποια στιγμή να τον επαναφέρει στο παρκέ και να του δώσει μπάλες, κάτι δηλαδή που δεν θα συμβεί απαραίτητα σε ένα τυχόν "στραβό" ματς για κάποιον ψηλό της Χίμκι στο παιχνίδι με την ΤΣΣΚΑ, δίνοντας το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στο συμπαίκτη του.
Εκεί βέβαια θα υπάρχει μεγαλύτερη "χαλαρότητα" και ενδεχομένως πιο πρόσφορο έδαφος για μεγάλα σκορ, ωστόσο μου είναι πραγματικά δύσκολο να επιλέξω μεταξύ του "καυτού" με τον Κουρτινάιτις Thomas και του κυρίαρχου συνολικά Mickey σε ένα ματς που δεν επηρεάζει κάτι όσον αφορά την πρόκριση στα playoffs, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Τείνω λοιπόν να προτιμήσω το δύσκολο, αλλά ...χαρτογραφημένο πλαίσιο του ΣΕΦ, παρά το θολό τοπίο της Μόσχας, με το εύρος σκορ των δύο σέντερ της Χίμκι βέβαια να είναι και αρκετά μεγαλύτερο και να μπορούν να πιάσουν πιο εύκολα το 20άρι. Γι' αυτό και παραμένουν στις δύο εναπομείνασες θέσεις του πάγκου, έτοιμοι να ...πατήσουν άμεσα παρκέ, αν χρειαστεί.
Η τελευταία αυτή επιλογή θα παραμείνει υπό εξέταση μέχρι και την έναρξη της αγωνιστικής, στις 21:00 απόψε και έτσι δεν αποκλείεται να υπάρξει κάποια τροποποίηση στο τελικό πλάνο. Σε κάθε περίπτωση, το ρόστερ επιδέχεται αλλαγών βάσει των όποιων εξελίξεων προκύψουν σε όλα τα φαντασιακά μέτωπα και τις οποίες ελπίζουμε να είμαστε σε θέση να μάθουμε έγκαιρα για να τις μοιραστούμε μέσα από τη σελίδα.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, το περιβραχιόνιο παραμένει στον Mike James, λόγω κινήτρου, έδρας, αλλά και ...ελλιπούς Φενέρ. Εξάλλου στο παιχνίδι του πρώτου γύρου τα είχε πάει περίφημα (30). Ενδιαφέρον έχουν επίσης οι Shved (αλίμονο) και Poirier, με τον Ρώσο πάντως να είναι αυτός που έχει προτεραιότητα να παραμείνει υπαρχηγός.
Έτσι, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 29η αγωνιστική του παιχνιδιού έχει ως εξής:
Devotion.
