We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
High Voltage Reloaded!
H High Voltage παρουσιάζει τις επιλογές της για την πρεμιέρα του Fantasy Challenge.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 12/10/2016 16:26
Η στιγμή που όλοι περιμέναμε έφτασε. Το Euroleague Fantasy Challenge ξεκινά απόψε και αναμένεται να μας προσφέρει έντονες συγκινήσεις για τους επόμενους 7 μήνες, ή αλλιώς, 33 έως 35 αγωνιστικές, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα θα είναι διπλές, δηλαδή θα ξεκινούν σχεδόν αμέσως ή μία μετά την άλλη! Σε αυτό βέβαια συνέλεσε η αλλαγή του συστήματος διεξαγωγής της διοργάνωσης, όπου πλέον όλες οι ομάδες (16 πλέον), αναμετρώνται όλες μεταξύ τους κι έτσι προβλέπεται να χορτάσουμε ...ντέρμπι και devotion την φετινή χρονιά.

Οι φαντασιακές ομάδες είναι λίγο πολύ έτοιμες στο σύνολό τους, ίσως σας μένουν μόνο οι τελευταίες διορθωτικές πινελιές και σε αυτό μπορείτε να συμβουλευτείτε όλα τα σχετικά άρθρα του BasketStories, τόσο τα previews των παικτών ανά θέση, όσο και τα ρόστερ των οχτώ πλέον ομάδων του site που θα αναλυθούν φέτος και "last but not least", την κατατοπιστικότατη εγχώρια δράση με όλο το επίσημο scouting, ώστε να πάρετε τις τελικές σας αποφάσεις.

Η φετινή κοστολόγηση των παικτών έγινε ακόμα πιο σύντομα από άλλες φορές και δεδομένου ότι και οι ομάδες ήταν λιγότερες, η δεξαμενή των παικτών ήταν επίσης μικρότερη κι έτσι δεν υπήρχαν πολλές ξεκάθαρες ευκαιρίες, κάτι που οδήγησε στην ανάγκη για ακόμα πιο εξονυχιστικό σκάουτινγκ! Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παίκτες που τραβούν την προσοχή, όπως για παράδειγμα ο Doncic, που τα 29 του credits τον κάνουν μια πολύ προφανή επιλογή για ...ποιοτική εξοικονόμηση credits! Αυτή είναι η λογική που πρέπει να διέπει τις ομάδες σας, ώστε να έχετε τη μέγιστη δυνατή οικονομική ευχέρεια στις τελευταίες σας επιλογές, όπου προκύπτουν τα διλήμματα.

Φυσικά, καλό θα ήταν να αποφύγετε τους πολύ ακριβούς παίκτες, διότι μια κακή έναρξη μπορεί να σας πλήξει αισθητά σε credits και στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο αυτό είναι ό,τι χειρότερο. Επομένως, καλό είναι ως επί των πλείστων να προτιμάτε παίκτες από τα μεσαία στρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απαγορευτική η απόκτηση ενός πιο ακριβού παίκτη. Κι αυτό γιατί εκτός από το ρίσκο του να χάσει το 15% της αξίας του με μια μέτρια εμφάνιση, υπάρχει και το ρίσκο να κερδίσει το 15% της αξίας του και μετά να χρειαστούν πολύ περισσότερα credits για να τον αποκτήσετε. Αν συνυπολογίσει κανείς τον περιορισμό των 3 αλλαγών κι ενδεχομένως ένα άδειο ταμείο από credits, καταλαβαίνει ό,τι μπορεί να είναι έως και ανέφικτο να αποκτηθεί ο παίκτης αυτός στη συνέχεια (πχ De Colo, ή Tomic, αν είναι ο πραγματικός φαντασιακός Tomic).

Το πιο σημαντικό είναι να προτιμάτε παίκτες που πιστεύετε και θα θέλατε να έχετε μακροπρόθεσμα στην ομάδα, ώστε ακόμα κι αν δεν ξεκινήσουν με το δεξί, να τους κρατήσετε χωρίς ουσιαστικό πρόβλημα. Είναι δεδομένο για κάποιους παίκτες ότι θα βρεθούν στην τιμή που ξεκινούν το παιχνίδι, στην χειρότερη περίπτωση. Φυσικά το κριτήριο της δυσκολίας του αγώνα που έχουν να δώσουν πρέπει να συνυπολογιστεί, αλλά είναι δευτερεύον, σ' αυτή τη φάση.

Στη σημερινή, πρώτη ανάλυση της High Voltage για τη νέα χρονιά, θα παραλειφθούν κάποια πράγματα που έχουν ειπωθεί πολλάκις μέσα από το BasketStories για κάποιους από τους παίκτες της ομάδας κι έτσι θεωρούνται λίγο πολύ προφανή. Δεν έχει νόημα δηλαδή να πω για άλλη μια φορά ότι ο άγνωστος μέχρι πρωτίστως Coty Clarke πραγματοποιεί πολύ ενθαρρυντικές εμφανίσεις με την Ούνιξ μέχρι τώρα, ή ότι ο Doncic πλέον έχει ρόλο στην Ρεάλ και παίκτη με 29 κρέντιτς δεν βρίσκεις εύκολα. Αντιθέτως, θα επικεντρωθώ κυρίως στις θέσεις όπου παρουσιάστηκε ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός για την είσοδο στο ρόστερ της ομάδας.

Για την High Voltage, o πήχης όπως κάθε χρόνο βρίσκεται ψηλά, άσχετα αν αυτό κάποιες φορές δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Ο ανταγωνισμός ανεβαίνει κάθε χρόνο όλο και πιο πολύ, με τις ελληνικές ομάδες μάλιστα να δίνουν όλο και πιο βροντερό παρόν και το ελληνικό κοινό να είναι πλέον από τα μεγαλύτερα και πιο αφοσιωμένα ολόκληρου του Fantasy και της Euroleague γενικότερα.

Στα της ομάδας, λοιπόν,

Στους point guards το βασικό θέμα δεν είναι γιατί να πάρει κανείς τον Doncic, αυτό είναι προφανές, αλλά γιατί θα μπορούσε να μην τον πάρει. Στα δύο ματς της ACB λοιπόν, ο νεαρός Σλοβένος είχε πολύ μετρημένα σουτ (5/5), χωρίς λάθη και μαζεύοντας λίγο σκορ από διάφορες κατηγορίες, κάτι που φυσικά μαρτυρά μια πολύ θετική πληθωρική παρουσία. Κάτι τέτοιο βέβαια ίσως να μην είναι αρκετό σε ένα ματς Euroleague απέναντι στην περιφέρεια του Ολυμπιακού, όπου ο πήχης ίσως είναι περιορισμένος. Φυσικά, αξίζει τον κόπο και με το παραπάνω η απόκτησή του στα 29 κρέντιτς, αλλά τώρα η συζήτηση είναι περισσότερο για το ταβάνι του. Στην τελική βέβαια, όσες ενστάσεις κι αν βρεθούν για τον Doncic και όσο καλύτερος κι αν είναι αυτός που μπορεί να πάρει τελικά τη θέση του, ο συγκεκριμένος θα μπορέσει πιθανότατα να μείνει άφοβα για μερικές αγωνιστικές στην ομάδα, προσφέροντας πολύτιμα κρέντιτς και προσφέροντας την ευχέρεια για 3 αλλαγές μέσα από 9 υποψήφιες θέσεις και όχι 10. Επομένως, θα πάω με την πεπατημένη και θα αποκτήσω τον άσσο της Ρεάλ.

Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη σκέψη για τη θέση ήταν ο εντυπωσιακός με την Ούνιξ στο Eurocup πέρυσι, Quino Colom (έχοντας σημειώσει μάλιστα μέχρι και triple-double, απέναντι στην Μπουντούτσνοστ με 15-11-13-6), αλλά τα στατιστικά του στην αρχή της VTB δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτά του Larkin στην Ισπανία. Η σοβαρή παρουσία του Ponkrashov και οι πολύ θετικές εμφανίσεις του Clarke έρχονται να προστεθούν στο τεράστιο φαντασιακό όνομα που λέγεται Keith Langford κι έτσι είναι πιθανό ο Ισπανός να μην έχει σταθερότητα στην απόδοσή του, στην αρχή τουλάχιστον και οι μεγάλες εμφανίσεις (που σίγουρα θα πραγματοποιήσει) να είναι σε όχι και τόσο μεγάλη συχνότητα.

Έτσι, η ενδεδειγμένη επιλογή φαίνεται να είναι ο Shane Larkin αυτή τη στιγμή, αν και δεν θα πρέπει να υποτιμάται η απειρία του στην Ευρώπη, για τα παιχνίδια που ακολουθούν. Έχει δείξει έως τώρα βέβαια πολύ θετικά χαρακτηριστικά, βγάζει πάντα διψήφιο αριθμό στο άθροισμα ρημπάουντ και ασσίστ σε κάθε ματς της ACB (κάτι που είναι αρκετά σπάνιο στη θέση), ενώ φαίνεται να κάνει εξ' αρχής κουμάντο στην ομάδα, ελλείψει και του Beaubois. Από την άλλη βέβαια, δεν κερδίζει πολλά φάουλ (έως τώρα), κάτι που χτυπάει άσχημα στη διοίκηση της High Voltage, ενώ δεν έχει και τρομακτικά ποσοστά ευστοχίας. Άρα, η περίπτωσή του δεν ενθουσιάζει και στο 100%, όμως οι προδιαγραφές είναι σίγουρα μεγάλες και με τα τρέχοντα δεδομένα για τον Colom, παίρνει τη θέση.

Στους Shooting Guards & Small Forwards, στην ομάδα μπαίνουν απευθείας Clyburn, Pappas και Clarke, για λόγους μάλλον προφανείς σε κάθε αναγνώστη του BasketStories. Για τον Clarke φυσικά και υπάρχουν επιφυλάξεις, αλλά ακόμα μεγαλύτερο ρίσκο φαίνεται να εμπεριέχουν άλλοι παίκτες της θέσης (Preldzic, Ulanovas, Simon-λόγω τιμής ο Κροάτης). Το δίλημμα προκύπτει για την 4η (ή καλύτερα την 1η) θέση των περιφερειακών, όπου υπάρχουν ο Causeur και ο Ulanovas. Ο πρώτος φαίνεται να έχει πολύ υψηλό ταβάνι φέτος, αφού, αναμένεται να ηγηθεί της γερμανικής Μπάμπεργκ. Κάτι τέτοιο έδειξε και στα πρώτα φιλικά της ομάδας, στην BBL ωστόσο τα νούμερά του είναι πιο ...μέτρια, αλλά αυτό δεν θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη, αφού η Μπάμπεργκ κερδίζει με τεράστιες διαφορές τα ματς.

Από την άλλη πλευρά, ο Ulanovas μπορεί να μην αποτελεί κάποια φανταχτερή επιλογή, πρόκειται όμως για πολύ ουσιαστικό παίκτη, όπως απέδειξε στο περσινό TOP 16, αλλά και συνεχίζει να δείχνει στα πρώτα ματς της Ζαλγκίρις. Ένα μεγάλο "συν" για τον Λιθουανό είναι η κατά 9 κρέντιτς φθηνότερη τιμή του, κάτι που δεν μπορεί να μην συνυπολογιστεί. Όσον αφορά τη δυσκολία του πρώτου αγώνα και οι δύο αγωνίζονται εκτός έδρας και απέναντι σε "μεγαθήρια", με την Φενερμπαχτσέ βέβαια που αντιμετωπίζει ο Causeur να τρομάζει λίγο περισσότερο αυτή τη στιγμή. Η επιλογή του Ulanovas μοιάζει safe, ωστόσο, λέω να πάω περισσότερο με το ένστικτο και να θυμηθώ ότι ο Γάλλος περιφερειακός ήταν υποψήφιος για τη ...φωτογραφία εξωφύλλου στο Preview των περιφερειακών παικτών, για να τον περάσει στο νήμα o Clyburn, κάτι που δείχνει τις υψηλές προσδοκίες που έχει δημιουργήσει, δικαιολογημένα ή μη, ο Causeur τη φετινή σεζόν. Έτσι, παρόλο που ένας περιφερειακός παίκτης στα 57 κρέντιτς μέσα στην έδρα της Φενέρ πάντα εμπεριέχει ρίσκο, θα ακολουθήσω την αρχική μου αίσθηση και θα προτιμήσω να μην συνεχίσω σειριακά τα διλήμματα (πχ γιατί Clarke αντί για Ulanovas), για λόγους ψυχικής υγείας!

Στους Power Forwards & Centers οι δύο κολώνες της ομάδας είναι οι Maik Zirbes και Art Parakhouski. Για τον δεύτερο έχουν επίσης ειπωθεί πολλά και φυσικά είναι λογικό να διατηρούνται οι επιφυλάξεις που υπάρχουν, όταν αγωνίζεται μικρό σχετικά χρονικό διάστημα, αλλά και τα 54 κρέντιτς είναι τιμή που δεν μπορείς καθόλου εύκολα να την προσπεράσεις, όσες καλές περιπτώσεις κι αν υπάρχουν στη θέση. Όσο για τον Γερμανό σέντερ της Μακάμπι, προσωπικά είχα αρκετές επιφυλάξεις πριν τα φιλικά, όσον αφορά το πόσες επιθέσεις θα του αναλογούν, με τόσους μαζεμένους σκόρερ, όμως για την ώρα δείχνει να έχει έναν από τους πλέον πρωταγαωνιστικούς ρόλους και να πατάει πολύ γερά στα πόδια του. Έτσι, μπαίνει στην τιμή των 60 κρέντιτς, ελπίζοντας σε εμφανίσεις Αστέρα - χωρίς να επηρεάζεται από έδρες - και κυρίως σε ...σταθερότητα στο αγωνιστικό πλάνο της Μακάμπι.

Η τρίτη επιλογή της θέσης αγωνίζεται στο 4 και ακούει στο όνομα Adrien Moerman, με τον φόργουορντ της Νταρουσάφακα να αποτελεί ένα από τα πιο hot ονόματα του παιχνιδιού και όχι άδικα, αφού ξεκινά από τα 46 κρέντιτς, τη στιγμή που κάνει σκορ για διψήφια.

Η δύσκολη απόφαση και εδώ είναι ο τέταρτος ψηλός της ομάδας, μόνο που εδώ οι διεκδικητές είναι πολύ: Shengelia, Omic, Augustine, Jankunas, Lima, Mitrovic, Claver, Rudd, Daye. Το πιο "στάνταρ" όνομα είναι ο James Augustine, ο οποίος είναι πολύ καλός, ή μάλλον εξαιρετικός, αλλά θα έχει μάλλον περιορισμένο χώρο και χρόνο δράσης κι έτσι το ταβάνι του φαίνεται να περιορίζεται, κάτι που δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψη για παίκτη των 58 κρέντιτς, ακόμα κι αν είναι της αξίας του Αμερικάνου. Δεν υποτιμώ επίσης την ποιοτική frontline της Γαλατασαράι, παρά το γεγονός ότι δεν είναι της κλάσης ούτε του Augustine ούτε της ΤΣΣΚΑ. Ο Rudd θεωρώ ότι δύσκολα θα είναι σταθερός, ο Claver θα μπορούσε να διεκδικήσει περισσότερα, αν δεν είχε πραγματοποιήσει κακές εμφανίσεις στην ACB, όπως και ο Mitrovic, που πιθανώς σε βάθος χρόνου να απασχολήσει σοβαρά το παιχνίδι, αρχικά όμως δείχνει να έχει θέματα σταθερότητας στην Αδριατική.

Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση για τα κρέντιτς του αποτελεί ο Lima, αλλά σε έναν εκτός έδρας ματς απέναντι σε Μπουρούση και Singleton είναι μάλλον υπερβολικό να προτιμηθεί έναντι όλων των υπόλοιπων υποψηφίων. Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Jankunas, για τον οποίο θεωρώ ότι μέσα στη χρονιά θα βρεθεί ίσως και πάνω από τα 60 κρέντιτς, αλλά έχει κι αυτός τα δικά του κενά και πχ σε ένα από τα τέσσερα ματς μπορεί να δώσει μηδενικό σκορ. Υπό το πρίσμα αυτό, γιατί να μην προτιμήσω τον Augustine, στην ίδια τιμή;

Μια πολύ ελκυστική, αλλά και πάλι όχι απόλυτα αξιόπιστη, επιλογή είναι ο Toko Shengelia, λόγω ...υγείας πρωτίστως, πιο ηγετικού ρόλου (έως τώρα) στην Μπασκόνια, αλλά και του τραυματισμού του Tillie. Ο Γεωργιανός σκοράρει πολύ, όχι βέβαια πάντα με καλά ποσοστά, ενώ κερδίζει και αρκετά φάουλ, παράγοντας πολύ σημαντικός, τη στιγμή που μπορεί να μαζέψει και σεβαστό αριθμό ρημπάουντ. Τα πολλά άστοχα σουτ του όμως, τον καθιστούν ευάλωτο κι έτσι μπορεί ακόμα και σε μια πολύ καλή γενικά βραδιά, να δώσει ένα μέτριο ράνκινγκ. Ακόμα κι έτσι όμως, τη δεδομένη χρονική στιγμή, μοιάζει να έχει κατά κάποιο τρόπο δεδομένο ένα αξιοπρεπές σκορ στον εντός έδρας αγώνα με την Εφές κι από εκεί και πέρα να κυνηγήσει κάτι μεγαλύτερο κι αυτός ο συνδυασμός είναι που τον φέρνει στην ομάδα, παρά το ότι αρχικά δεν ενθουσιάζει ως επιλογή. Φυσικά η πιθανή απουσία του Tillie μπορεί να μην λειτουργήσει καν υπέρ του, αφού σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορεί να προλάβει να αστοχήσει σε περισσότερα σουτ.

Η προσωπική μου έμπνευση αντί του Shengelia ήταν ο Alen Omic, ο οποίος θεωρώ ότι θα αναδειχθεί με τον κόουτς Περάσοβιτς. Αγωνίστηκε όμως στα προκριματικά του Eurobasket με την Σλοβενία και δεν έχει πολύ καιρό που ενσωματώθηκε με την υπόλοιπη ομάδα της Εφές. Διαφορετικά θα ήταν σίγουρα μέσα στην ομάδα, απέναντι στους σέντερ της Μπασκόνια, όπου Tomic και Dorsey είχαν 9/9 δίποντα στην ACB. Δεν μπορώ όμως να προτιμήσω τον Σλοβένο, αυτή τη στιγμή, έναντι όλων των άλλων ονομάτων που αναφέρθηκαν.

Έτσι, το αρχικό ρόστερ της High Voltage για τη νέα σεζόν είναι:

Larkin
Doncic
Causeur
Clyburn
Clarke
Pappas
Zirbes
Parakhouski
Shengelia
Moerman

ΥΓ. Επειδή πολλά μπορούν να συμβούν την τελευταία στιγμή, ας σημειωθεί κι εδώ το προφανές, ότι οι αλλαγές στη σύνθεση της ομάδας είναι πάντα πιθανές κι εφόσον υπάρξουν, θα υπάρξει και η ανάλογη ενημέρωση.

Καλή φαντασιακή χρονιά!

Devotion.
  '; ?>