';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
Ομάδα που κερδίζει, αλλάζει!
H High Voltage πραγματοποιεί ριζικές αλλαγές στο βασικό της κορμό, αξιολογώντας τα δεδομένα της 20ης αγωνιστικής στο Fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 23/01/2019 22:01
Ανοδικά συνέχισε η High Voltage και τη 19η αγωνιστική του παιχνιδιού, όπου σημείωσε την 310η καλύτερη επίδοση της εβδομάδας με 210,6 πόντους, ανεβαίνοντας έτσι στη θέση 123 της συνολικής κατάταξης. Αυτό οφείλεται στο πλήρες και γεμάτο ρόστερ της αγωνιστικής το οποίο δεν είχε επί της ουσίας κάποια χτυπητή αδυναμία, βάσει των αποτελεσμάτων - επιδόσεων των παικτών.
Ο μοναδικός που βγήκε λίγο εκτός του εξαιρετικού ...φαντασιακού κλίματος του συνολικού ρόστερ ήταν ο Micic που μάλλον απογοήτευσε με το 9,9 που έδωσε, όχι τόσο για το καθ' εαυτό σκορ, όσο για το παιχνίδι στο οποίο σημειώθηκε, εντός έδρας με την Νταρουσάφακα, χωρίς μάλιστα να επιβεβαιώνονται οι υποψίες περί περιορισμένης χρησιμοποίησής του λόγω πιθανής εύκολης επικράτησης. Ευτυχώς όμως οι άμεσοι ανταγωνιστές του δεν είχαν και πολύ καλύτερη απόδοση (ο Cole ήταν ο άλλος "μονοψήφιος" συνολικά στο ρόστερ, με το 7,7 κόντρα στην Ρεάλ), ενώ και το σχεδόν διψήφιο σκορ του Σέρβου δεν είναι και ότι χειρότερο έχει βιώσει η ομάδα τη φετινή σεζόν.
Από εκεί και πέρα όλοι οι παίκτες είχαν από πολύ καλή έως εξαιρετική παρουσία, με τους James, Clyburn, Vesely και Milutinov να αποδεικνύονται χρυσές σταθερές, σημειώνοντας σκορ από 26,4 μέχρι 34, με το σέντερ της Φενέρ να έχει επιλεχθεί αρχηγός της ομάδας, διπλασιάζοντας το σκορ του σε 52,8 πόντους. Δεν υστέρησαν επί της ουσίας Davies και Σλούκας με σκορ γύρω στο 20, ούτε και ο Williams για τον οποίο το 16 ράνκινγκ μέσα στην ΤΣΣΚΑ κρίνεται κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, βάσει της πορείας του σκορ του κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Ο Mickey βέβαια που έμεινε εκτός ρόστερ ξεπέρασε τις προσδοκίες με το 22άρι μέσα στον Ολυμπιακό, ωστόσο σημείο κλειδί ήταν και η απομάκρυνση του Gudaitis ενόψει του αγώνα μέσα στην Μπασκόνια, από την οποία η ομάδα ωφελήθηκε 20 περίπου πόντους, με το 6 Index Rating που σημείωσε.
Τέλος, πλην του Cole, οι υπόλοιποι τρεις παίκτες του πάγκου δεν υστέρησαν επίσης, με τους Hackett, Παπανικολάου και Bitadze να επιβεβαιώνουν είτε την καλή αγωνιστική τους κατάσταση, είτε τη γενικότερη φαντασιακή τους ποιότητα, με σκορ μεταξύ 17,6 και 19,8. Έτσι, το μπάτζετ της ομάδας έχει φτάσει αισίως τα 22,7Μ και είναι δεδομένο πως τα ελεύθερα ευρώ θα εξακολουθήσουν να είναι πολλά και την αγωνιστική που ακολουθεί.
Δεδομένου ότι στο ρόστερ υπάρχουν ήδη τρεις υποτιμημένοι παίκτες στον πάγκο, η ομάδα έχει την ευχέρεια να αφοσιωθεί σε αλλαγές κορμού, στο πλαίσιο του rotation, εστιάζοντας στις περιπτώσεις που δείχνουν πιο πιθανές για να αποδώσουν καλύτερα τη συγκεκριμένη αγωνιστική που ακολουθεί. Η αλήθεια είναι ότι οι συνθήκες της ίδιας της αγωνιστικής απαιτούν ουσιαστικά κάτι τέτοιο, αφού οι προφανείς επιλογές μοιάζουν να είναι λιγότερες αυτή τη φορά, κυρίως λόγω του ντέρμπι Φενερμπαχτσέ - Ολυμπιακός και της τιτανομαχίας Vesely - Milutinov που περιέχει.
Είναι λοιπόν πιθανές ακόμα και δύο αλλαγές εδώ, είναι πιθανή μία αλλαγή στους F/PF με τον Mickey, υπάρχει πάντα το ζήτημα του δεύτερου point guard κι έτσι πλέον γυρνάμε προσωρινά στα ...παλιά, όταν ψάχναμε τις τρεις διαθέσιμες αλλαγές για το βασικό κορμό, κυνηγώντας την καλύτερη δυνατή οχτάδα που θα φέρει τα σκορ. Έτσι, μόνοι σίγουροι, πλην των τριών υποτιμημένων του πάγκου θεωρούνται οι James, Clyburn αλλά και ο Σλούκας, που επιβεβαιώνει την ποιότητα αλλά και τη σταθερότητά του, με το τελευταίο να αποτελεί καθοριστικό κριτήριο για την επιλογή ενός παίκτη στο Fantasy.
Ξεκινώντας από τα χαμηλά λοιπόν, στη θέση του βασικού guard υπάρχει ο Micic, ο οποίος δοκιμάζεται στη Ρεάλ, ένα ματς διόλου εύκολο για τον ίδιο και την ομάδα του. Ο Σέρβος γενικά παρουσιάζεται σταθερός όλη τη σεζόν, αν και έχουν αρχίσει δειλά κάποια δείγματα αστάθειας. Ο συνδυασμός του 9,9 με την Νταρουσάφακα και του εκτός έδρας αγώνα με την Ρεάλ όμως κάθε άλλο παρά κατοχυρώνει την παρουσία του στο ρόστερ.
Από την άλλη, ο Καλάθης δίνει δεύτερο συνεχόμενο εκτός έδρας ματς και είναι γνωστή η αδυναμία του να προσφέρει, με άνεση τουλάχιστον, ένα μεγάλο σκορ σε τέτοια παιχνίδια, τη φετινή σεζόν. Παραμένει πάντως σε καλό φεγγάρι γενικά, με διψήφια σκορ, ωστόσο κι εδώ η περίπτωσή του δεν ενθουσιάζει, δεδομένης και της φόρμας της Μακάμπι, αλλά και της παρουσίας του ...αμυντικογενούς, ας μου επιτραπεί η έκφραση, Σφαιρόπουλου, στον πάγκο της ομάδας του λαού.
Έτσι λοιπόν, ίσως είναι καλύτερο να ρισκάρω με τον "τρελό" φαντασιακά Norris Cole της Μπουντούτσνοστ, ο οποίος στον αγώνα με την Ρεάλ ξεκίνησε τόσο δυναμικά που φάνηκε να πηγαίνει μέχρι και για το MVP (14 ράνκινγκ στο 9ο λεπτό αν δεν κάνω λάθος), ωστόσο η συνέχεια μόνο ανάλογη δεν ήταν με το τελικό 7 Index Rating να δείχνει εξαιρετικά φτωχό. Τέτοιες μεταπτώσεις ο Αμερικανός έχει παρουσιάσει συχνά στα παιχνίδια του έως τώρα, τόσο στα δύο τελευταία, όσο και στον αγώνα του Μιλάνο, επομένως κι εδώ η περίπτωσή του δεν θα έλεγα ότι ενθουσιάζει ακριβώς. Ωστόσο, ο γκαρντ της Μπουντούτσνοστ αφενός αγωνίζεται εντός έδρας, αφετέρου έχει, θεωρητικά τουλάχιστον, σαφώς πιο βατό αντίπαλο, την Γκραν Κανάρια. Έτσι, η προτίμησή μου στρέφεται προς εκεί, διεκδικώντας κάτι μεγαλύτερο σε ράνκινγκ, αλλά έχοντας και την "πισινή" ότι ακόμα και στα αλλοπρόσαλλά του βράδια ένα 7-8 το έχει δώσει, επίδοση με την οποία ενδεχομένως μπορεί να έχουν ολοκληρώσει τα δικά τους παιχνίδια Micic και Καλάθης.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης περιπτώσεις όπως ο Wilbekin και ο Heurtel, ωστόσο πιστεύω πως εδώ το ρίσκο γίνεται δυσβάστακτα υψηλό. Για να μπει ο Cole βασικός πάντως, αρκεί μια εσωτερική αλλαγή με τον Micic, χωρίς να δαπανηθεί έτσι κάποια εξωτερική αλλαγή.
Στη θέση των power forwards, o Jordan Mickey της Χίμκι μπαίνει σοβαρά στο παιχνίδι της διεκδίκησης μιας θέσης λόγω της εξαιρετικής του αγωνιστικής κατάστασης, αλλά και του επερχόμενου αντιπάλου του, με την Μπάγερν να μην είναι και η πιο αποτελεσματική ομάδα στην αντιμετώπιση των αντίπαλων σέντερ. Προφανώς ο Αμερικανός αγωνίζεται σε θέση 5 από την αρχή της σεζόν, αλλά έχοντας τοποθετηθεί ως PF στο παιχνίδι, δίνει την ευχέρεια στην ομάδα να αγωνιστεί ακόμα και με τέσσερις σέντερ στο βασικό κορμό της! Η εμφάνιση του παίκτη κόντρα στον Ολυμπιακό ήταν αρκετά πειστική και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το επίσημο ντεμπούτο του κόντρα στην ίδια ομάδα, που έμεινε στο -2 ράνκινγκ δίχως να ξέρει που πατά και που βρίσκεται. Έχει περάσει καιρός όμως, έχουν αλλάξει πολλά, όπως έχει αλλάξει και ο προπονητής της Χίμκι (καμιά ελπίδα οι Ρώσοι για καταξίωση με τέτοια μυαλά για τα επόμενα χρόνια) και αυτό είναι το μοναδικό που μου βάζει έναν αστερίσκο στην περίπτωσή του. Ωστόσο φόρμα και Μπάγερν (μαζί και με το κίνητρο φυσικά) του δίνουν κατά πάσα πιθανότητα το εισιτήριο για τον κορμό της ομάδας.
Ο Mickey θα πάρει τη θέση του επερχόμενου αντιπάλου του, Derrick Williams, ενός παίκτη στον οποίο η High Voltage οφείλει πολλά για τη βαθμολογική της άνοδο. Δεν υπάρχει κάτι στραβό στην περίπτωση του φαντεζί Αμερικανού, ωστόσο η περίπτωση του Mickey με ενθουσιάζει λίγο περισσότερο αυτή την εβδομάδα. Ο Williams είναι σταθερότατος και με φαντασιακά χαρακτηριστικά, ωστόσο λίγο η έδρα, λίγο η προσκόλληση σε σκορ που δεν ξεπερνούν πια το 20 με κάνουν να τον επιλέξω έναντι του Davies, ο οποίος μπορεί να έχει κάνει μια μίνι φαντασιακή κοιλιά στα τελευταία ματς, ωστόσο τον θεωρώ λίγο πιο πολύτιμο για την Ζαλγκίρις. Κόντρα στη Μιλάνο μάλιστα είχε σημειώσει 35 Index Rating στο πρώτο ματς και αν καταφέρει επιτέλους να μην αντιμετωπίσει από νωρίς πρόβλημα με τα φάουλ, θεωρώ πως έχει καλές πιθανότητες να βρεθεί σε ράνκινγκ της τάξης του 20, δεδομένης της αμυντικής αδυναμίας των Ιταλών, ειδικά στις ψηλές θέσεις όπου επιτρέπουν αρκετές μονάδες ράνκινγκ παραπάνω στους αντιπάλους τους. Οποιοιδήποτε δύο από τους τρεις παραπάνω παίκτες δεν θα με "χαλούσαν" πάντως στο ρόστερ.
Φτάνουμε στο καυτό ζήτημα των σέντερ και των δύο εκλεκτών που θα ...εκπροσωπήσουν την ομάδα αυτή την αγωνιστική. Η High Voltage επέλεξε τις "σίγουρες" λύσεις την προηγούμενη αγωνιστική και δικαιώθηκε, Vesely και Milutinov όμως αυτή την εβδομάδα αναμετρώνται μεταξύ τους κι έτσι εύλογα προκύπτουν σκέψεις αντικατάστασης. Ο Σέρβος μάλιστα δεν τα είχε πάει και περίφημα στο πρώτο ματς, με 10 Index Rating, σε ένα παιχνίδι μάλιστα όπου ο Vesely είχε απουσιάσει, άρα δεν έχουν φετινό δείγμα για τον επικρατέστερο ίσως MVP της κανονικής περιόδου. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να μπω σε διαδικασία να επιλέξω ποιος θα βγει νικητής της προσωπικής αυτής μονομαχίας, αν υπάρξει, με τον κάθε παίκτη να έχει τα υπέρ και τα κατά του.
Από τη μία ο σέντερ του Ολυμπιακού είναι από τους ελάχιστους ψηλούς που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα με φάουλ. Κοινώς, μια καλή του εμφάνιση ανακόπτεται μόνο αν ...δεν υπάρχει κι όχι γιατί έκανε κάποιο χαζό μαρκάρισμα σε κάποια φάση. Αντιθέτως ο Τσέχος είναι πιο επιρρεπής στο κομμάτι αυτό, έχοντας δείξει βελτίωση όμως σε σχέση με άλλες χρονιές. Εναλλακτικές υπάρχουν και στις δύο ομάδες, αν και ο Vesely δείχνει πιο κομβικός παίκτης για την ομάδα του, την στιγμή που αν δεν βγαίνει το ματς στον Milutinov, ή δεν φτάνει η μπάλα σ' αυτόν, ο Μπλατ συχνά πυκνά προτιμά το χαμηλό σχήμα με τον LeDay (πέρα από το καθορισμένο rotation χρόνου), όπως πχ έγινε στο εκτός έδρας ματς με την Ζαλγκίρις.
Ίσως είναι οι δύο καλύτεροι ψηλοί, ή και παίκτες συνολικά του φετινού παιχνιδιού, όμως για πρώτη ίσως φορά οι περιπτώσεις τους δεν ενθουσιάζουν κι αυτό γιατί η ισχύς του ενός αφαιρεί από την ισχύ του άλλου. Ολυμπιακός και Φενέρ στερούν από 2,5 έως 3 μονάδες ράνκινγκ στους αντίπαλους σέντερ κι έτσι δεν αποκλείεται κάτι να στραβώσει τουλάχιστον σε έναν εξ αυτών.
Έτσι λοιπόν, θα προτιμήσω να στραφώ στο αποκαλούμενο "πουλέν" της ομάδας, Arturas Gudaitis, που προέρχεται μάλιστα από τη χειρότερή του φετινή εμφάνιση, με το 6 Index Rating μέσα στην Μπασκόνια, με τον Poirier να αποδεικνύεται ο μοναδικός ίσως ψηλός στη διοργάνωση που μπορεί να τον κοντράρει σε όρους δύναμης και ποιότητας. Η συνήθεια του να αγοράζω καλούς παίκτες μετά από τη χειρότερή τους εμφάνιση είναι η αλήθεια ότι μου έχει μείνει από τα πρώτα χρόνια του Fantasy (όπου ήταν και πιο απαραίτητο, αλλά δεν είναι η στιγμή να το αναλύσω τώρα αυτό) κι έτσι σε μια πιο προσιτή τιμή η περίπτωση του Λιθουανού μου "κάθεται" αρκετά καλά για το ντέρμπι με την Ζαλγκίρις. Στο ματς του πρώτου γύρου μόνο άσχημα δεν είχε πάει με το 23 ράνκινγκ και μάλιστα με μόλις 2 κερδισμένα φάουλ και 0/1 βολή, όταν είναι ο παίκτης με τις περισσότερες εκτελεσμένες βολές στη διοργάνωση με 127! Δεύτερος είναι ο επερχόμενος αντίπαλός του, Brandon Davies με 111 και τρίτος ο συμπαίκτης του Mike James με 108! Ετοιμαστείτε για μπόλικη φιλανθρωπική δράση στο Μιλάνο λοιπόν αύριο!
Σε κάθε περίπτωση, λαμβάνεται υπόψη και η εν γένει σταθερότητά του τη φετινή σεζόν, αλλά και ο μεγαλύτερος χρόνος που παίρνει στα τελευταία ματς με τον τραυματισμό του Tarczewski και τον περιορισμένο ακόμα χρόνο συμμετοχής του Omic. Έτσι λοιπόν, θα προτιμήσω το versus της αγωνιστικής που θα είναι στο ρόστερ να είναι αυτό μεταξύ Gudaitis και Davies και όχι μεταξύ Milutinov και Vesely, λόγω πρότερου ιστορικού (στο πρώτο ματς πήγαν και οι δύο περίφημα) και γενικότερα λιγότερο αμυντικογενών ομάδων (ειδικά η Μιλάνο), λόγω συνολικής αξίας (κοστίζουν πολύ λιγότερο από τα 5,10 συνολικά των άλλων δύο), αλλά και λόγω της θέσης PF του Davies. Δεν υφίσταται επί της ουσίας πραγματική σύγκριση δηλαδή και οι προδιαγραφές είναι εκ προοιμίου χαμηλότερες.
Όσον αφορά τον παίκτη που θα έρθει στη θέση utility, αυτός θα είναι o red-hot Vincent Poirier, που μετά τον τραυματισμό του Shengelia και τη μετάβαση του Voigtmann στη θέση 4, έχει πάρει τα πάνω του, χρονικά και ψυχολογικά και σημειώνει ράνκινγκ της τάξης του 25, με ποσοστά τύπου 8/10 δίποντα, μαζί με μπόλικα ρημπάουντ. Ο Γάλλος έχει φυσικά και το κίνητρο μαζί του στον αγώνα με την Νταρουσάφακα, ενώ παρά τα αθλητικά κορμιά των γηπεδούχων, έχει τη δύναμη να ανταποκριθεί και να κυριαρχήσει στους αιθέρες, σχηματίζοντας ένα αξιόλογο ράνκινγκ για όσο χρόνο βρεθεί στο παρκέ. Παράλληλα, είναι και αρκετά υποτιμημένος, επομένως, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα αποφέρει και οικονομικά οφέλη στην ομάδα.
Με τον τρόπο αυτό, η ομάδα αλλάζει τέσσερις από τους οκτώ παίκτες του κορμού, ενώ τέσσερις επίσης είναι επί της ουσίας οι σέντερ του βασικού ρόστερ, χωρίς μάλιστα να υπάρχει σε αυτούς ούτε ο Vesely, ούτε ο Milutinov. Ακούγεται αρκετά ρισκαδόρικο όλο αυτό και ίσως και να είναι, ωστόσο θεωρώ ότι είναι πολλές συγκυρίες μαζεμένες που οδηγούν σ' αυτό τον περίεργο συνδυασμό. Το "άνοιγμα" της ομάδας πάντως δεν είναι μόνο αγωνιστικό και τακτικό, αφού ενδεχομένως να μην της αρκούν οι τρεις αλλαγές για να έχει το επιθυμητό ρόστερ την επόμενη αγωνιστική, αν και θεωρώ πάντα τον πάγκο μια πολύ καλή και πολύτιμη κάλυψη και γι' αυτό το ενδεχόμενο.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, χωρίς να κυριαρχεί κάποια ιδιαίτερα. Πάντα υπάρχει ο Clyburn, αλλά αγωνίζεται εκτός με την Μπαρτσελόνα, ενώ ο Αμερικανός ουκ ολίγες φορές έχει απογειώσει το ράνκινγκ του στο τέταρτο δεκάλεπτο (κάτι που ίσως αποδειχθεί πιο δύσκολο τώρα, αν χρειαστεί). Ο Poirier έχει επίσης ενδιαφέρον, αλλά δεν θα ήθελα να του δώσω τόση ισχύ με το καλημέρα, όπως εξάλλου και στον Mickey, κυρίως λόγω του ερωτηματικού που προκαλεί η έλευση του Κουρτινάιτις στον πάγκο της Χίμκι. Έτσι, πιθανώς ο αρχηγός να είναι από το ματς του Μιλάνου, με την προτίμησή μου πάντως να πηγαίνει σε παίκτη έδρας και όχι στον Davies που επίσης έχει ενδιαφέρον. Η φόρμα του James είναι τρομακτική, όμως στο πρώτο ματς η άμυνα του Σάρας τον είχε δυσκολέψει αρκετά. Έτσι, πρώτη επιλογή δείχνει να είναι ο Gudaitis, λόγω σταθερότητας, χρόνου συμμετοχής αλλά και απουσίας αντίπαλου δέους που να συνδυάζει το μέγεθος/ισχύ του με την ποιότητά του, στο στρατόπεδο της Ζαλγκίρις.
Έτσι, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 20η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
Ο μοναδικός που βγήκε λίγο εκτός του εξαιρετικού ...φαντασιακού κλίματος του συνολικού ρόστερ ήταν ο Micic που μάλλον απογοήτευσε με το 9,9 που έδωσε, όχι τόσο για το καθ' εαυτό σκορ, όσο για το παιχνίδι στο οποίο σημειώθηκε, εντός έδρας με την Νταρουσάφακα, χωρίς μάλιστα να επιβεβαιώνονται οι υποψίες περί περιορισμένης χρησιμοποίησής του λόγω πιθανής εύκολης επικράτησης. Ευτυχώς όμως οι άμεσοι ανταγωνιστές του δεν είχαν και πολύ καλύτερη απόδοση (ο Cole ήταν ο άλλος "μονοψήφιος" συνολικά στο ρόστερ, με το 7,7 κόντρα στην Ρεάλ), ενώ και το σχεδόν διψήφιο σκορ του Σέρβου δεν είναι και ότι χειρότερο έχει βιώσει η ομάδα τη φετινή σεζόν.
Από εκεί και πέρα όλοι οι παίκτες είχαν από πολύ καλή έως εξαιρετική παρουσία, με τους James, Clyburn, Vesely και Milutinov να αποδεικνύονται χρυσές σταθερές, σημειώνοντας σκορ από 26,4 μέχρι 34, με το σέντερ της Φενέρ να έχει επιλεχθεί αρχηγός της ομάδας, διπλασιάζοντας το σκορ του σε 52,8 πόντους. Δεν υστέρησαν επί της ουσίας Davies και Σλούκας με σκορ γύρω στο 20, ούτε και ο Williams για τον οποίο το 16 ράνκινγκ μέσα στην ΤΣΣΚΑ κρίνεται κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό, βάσει της πορείας του σκορ του κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Ο Mickey βέβαια που έμεινε εκτός ρόστερ ξεπέρασε τις προσδοκίες με το 22άρι μέσα στον Ολυμπιακό, ωστόσο σημείο κλειδί ήταν και η απομάκρυνση του Gudaitis ενόψει του αγώνα μέσα στην Μπασκόνια, από την οποία η ομάδα ωφελήθηκε 20 περίπου πόντους, με το 6 Index Rating που σημείωσε.
Τέλος, πλην του Cole, οι υπόλοιποι τρεις παίκτες του πάγκου δεν υστέρησαν επίσης, με τους Hackett, Παπανικολάου και Bitadze να επιβεβαιώνουν είτε την καλή αγωνιστική τους κατάσταση, είτε τη γενικότερη φαντασιακή τους ποιότητα, με σκορ μεταξύ 17,6 και 19,8. Έτσι, το μπάτζετ της ομάδας έχει φτάσει αισίως τα 22,7Μ και είναι δεδομένο πως τα ελεύθερα ευρώ θα εξακολουθήσουν να είναι πολλά και την αγωνιστική που ακολουθεί.
Δεδομένου ότι στο ρόστερ υπάρχουν ήδη τρεις υποτιμημένοι παίκτες στον πάγκο, η ομάδα έχει την ευχέρεια να αφοσιωθεί σε αλλαγές κορμού, στο πλαίσιο του rotation, εστιάζοντας στις περιπτώσεις που δείχνουν πιο πιθανές για να αποδώσουν καλύτερα τη συγκεκριμένη αγωνιστική που ακολουθεί. Η αλήθεια είναι ότι οι συνθήκες της ίδιας της αγωνιστικής απαιτούν ουσιαστικά κάτι τέτοιο, αφού οι προφανείς επιλογές μοιάζουν να είναι λιγότερες αυτή τη φορά, κυρίως λόγω του ντέρμπι Φενερμπαχτσέ - Ολυμπιακός και της τιτανομαχίας Vesely - Milutinov που περιέχει.
Είναι λοιπόν πιθανές ακόμα και δύο αλλαγές εδώ, είναι πιθανή μία αλλαγή στους F/PF με τον Mickey, υπάρχει πάντα το ζήτημα του δεύτερου point guard κι έτσι πλέον γυρνάμε προσωρινά στα ...παλιά, όταν ψάχναμε τις τρεις διαθέσιμες αλλαγές για το βασικό κορμό, κυνηγώντας την καλύτερη δυνατή οχτάδα που θα φέρει τα σκορ. Έτσι, μόνοι σίγουροι, πλην των τριών υποτιμημένων του πάγκου θεωρούνται οι James, Clyburn αλλά και ο Σλούκας, που επιβεβαιώνει την ποιότητα αλλά και τη σταθερότητά του, με το τελευταίο να αποτελεί καθοριστικό κριτήριο για την επιλογή ενός παίκτη στο Fantasy.
Ξεκινώντας από τα χαμηλά λοιπόν, στη θέση του βασικού guard υπάρχει ο Micic, ο οποίος δοκιμάζεται στη Ρεάλ, ένα ματς διόλου εύκολο για τον ίδιο και την ομάδα του. Ο Σέρβος γενικά παρουσιάζεται σταθερός όλη τη σεζόν, αν και έχουν αρχίσει δειλά κάποια δείγματα αστάθειας. Ο συνδυασμός του 9,9 με την Νταρουσάφακα και του εκτός έδρας αγώνα με την Ρεάλ όμως κάθε άλλο παρά κατοχυρώνει την παρουσία του στο ρόστερ.
Από την άλλη, ο Καλάθης δίνει δεύτερο συνεχόμενο εκτός έδρας ματς και είναι γνωστή η αδυναμία του να προσφέρει, με άνεση τουλάχιστον, ένα μεγάλο σκορ σε τέτοια παιχνίδια, τη φετινή σεζόν. Παραμένει πάντως σε καλό φεγγάρι γενικά, με διψήφια σκορ, ωστόσο κι εδώ η περίπτωσή του δεν ενθουσιάζει, δεδομένης και της φόρμας της Μακάμπι, αλλά και της παρουσίας του ...αμυντικογενούς, ας μου επιτραπεί η έκφραση, Σφαιρόπουλου, στον πάγκο της ομάδας του λαού.
Έτσι λοιπόν, ίσως είναι καλύτερο να ρισκάρω με τον "τρελό" φαντασιακά Norris Cole της Μπουντούτσνοστ, ο οποίος στον αγώνα με την Ρεάλ ξεκίνησε τόσο δυναμικά που φάνηκε να πηγαίνει μέχρι και για το MVP (14 ράνκινγκ στο 9ο λεπτό αν δεν κάνω λάθος), ωστόσο η συνέχεια μόνο ανάλογη δεν ήταν με το τελικό 7 Index Rating να δείχνει εξαιρετικά φτωχό. Τέτοιες μεταπτώσεις ο Αμερικανός έχει παρουσιάσει συχνά στα παιχνίδια του έως τώρα, τόσο στα δύο τελευταία, όσο και στον αγώνα του Μιλάνο, επομένως κι εδώ η περίπτωσή του δεν θα έλεγα ότι ενθουσιάζει ακριβώς. Ωστόσο, ο γκαρντ της Μπουντούτσνοστ αφενός αγωνίζεται εντός έδρας, αφετέρου έχει, θεωρητικά τουλάχιστον, σαφώς πιο βατό αντίπαλο, την Γκραν Κανάρια. Έτσι, η προτίμησή μου στρέφεται προς εκεί, διεκδικώντας κάτι μεγαλύτερο σε ράνκινγκ, αλλά έχοντας και την "πισινή" ότι ακόμα και στα αλλοπρόσαλλά του βράδια ένα 7-8 το έχει δώσει, επίδοση με την οποία ενδεχομένως μπορεί να έχουν ολοκληρώσει τα δικά τους παιχνίδια Micic και Καλάθης.
Ενδιαφέρον έχουν επίσης περιπτώσεις όπως ο Wilbekin και ο Heurtel, ωστόσο πιστεύω πως εδώ το ρίσκο γίνεται δυσβάστακτα υψηλό. Για να μπει ο Cole βασικός πάντως, αρκεί μια εσωτερική αλλαγή με τον Micic, χωρίς να δαπανηθεί έτσι κάποια εξωτερική αλλαγή.
Στη θέση των power forwards, o Jordan Mickey της Χίμκι μπαίνει σοβαρά στο παιχνίδι της διεκδίκησης μιας θέσης λόγω της εξαιρετικής του αγωνιστικής κατάστασης, αλλά και του επερχόμενου αντιπάλου του, με την Μπάγερν να μην είναι και η πιο αποτελεσματική ομάδα στην αντιμετώπιση των αντίπαλων σέντερ. Προφανώς ο Αμερικανός αγωνίζεται σε θέση 5 από την αρχή της σεζόν, αλλά έχοντας τοποθετηθεί ως PF στο παιχνίδι, δίνει την ευχέρεια στην ομάδα να αγωνιστεί ακόμα και με τέσσερις σέντερ στο βασικό κορμό της! Η εμφάνιση του παίκτη κόντρα στον Ολυμπιακό ήταν αρκετά πειστική και προφανώς δεν είχε καμία σχέση με το επίσημο ντεμπούτο του κόντρα στην ίδια ομάδα, που έμεινε στο -2 ράνκινγκ δίχως να ξέρει που πατά και που βρίσκεται. Έχει περάσει καιρός όμως, έχουν αλλάξει πολλά, όπως έχει αλλάξει και ο προπονητής της Χίμκι (καμιά ελπίδα οι Ρώσοι για καταξίωση με τέτοια μυαλά για τα επόμενα χρόνια) και αυτό είναι το μοναδικό που μου βάζει έναν αστερίσκο στην περίπτωσή του. Ωστόσο φόρμα και Μπάγερν (μαζί και με το κίνητρο φυσικά) του δίνουν κατά πάσα πιθανότητα το εισιτήριο για τον κορμό της ομάδας.
Ο Mickey θα πάρει τη θέση του επερχόμενου αντιπάλου του, Derrick Williams, ενός παίκτη στον οποίο η High Voltage οφείλει πολλά για τη βαθμολογική της άνοδο. Δεν υπάρχει κάτι στραβό στην περίπτωση του φαντεζί Αμερικανού, ωστόσο η περίπτωση του Mickey με ενθουσιάζει λίγο περισσότερο αυτή την εβδομάδα. Ο Williams είναι σταθερότατος και με φαντασιακά χαρακτηριστικά, ωστόσο λίγο η έδρα, λίγο η προσκόλληση σε σκορ που δεν ξεπερνούν πια το 20 με κάνουν να τον επιλέξω έναντι του Davies, ο οποίος μπορεί να έχει κάνει μια μίνι φαντασιακή κοιλιά στα τελευταία ματς, ωστόσο τον θεωρώ λίγο πιο πολύτιμο για την Ζαλγκίρις. Κόντρα στη Μιλάνο μάλιστα είχε σημειώσει 35 Index Rating στο πρώτο ματς και αν καταφέρει επιτέλους να μην αντιμετωπίσει από νωρίς πρόβλημα με τα φάουλ, θεωρώ πως έχει καλές πιθανότητες να βρεθεί σε ράνκινγκ της τάξης του 20, δεδομένης της αμυντικής αδυναμίας των Ιταλών, ειδικά στις ψηλές θέσεις όπου επιτρέπουν αρκετές μονάδες ράνκινγκ παραπάνω στους αντιπάλους τους. Οποιοιδήποτε δύο από τους τρεις παραπάνω παίκτες δεν θα με "χαλούσαν" πάντως στο ρόστερ.
Φτάνουμε στο καυτό ζήτημα των σέντερ και των δύο εκλεκτών που θα ...εκπροσωπήσουν την ομάδα αυτή την αγωνιστική. Η High Voltage επέλεξε τις "σίγουρες" λύσεις την προηγούμενη αγωνιστική και δικαιώθηκε, Vesely και Milutinov όμως αυτή την εβδομάδα αναμετρώνται μεταξύ τους κι έτσι εύλογα προκύπτουν σκέψεις αντικατάστασης. Ο Σέρβος μάλιστα δεν τα είχε πάει και περίφημα στο πρώτο ματς, με 10 Index Rating, σε ένα παιχνίδι μάλιστα όπου ο Vesely είχε απουσιάσει, άρα δεν έχουν φετινό δείγμα για τον επικρατέστερο ίσως MVP της κανονικής περιόδου. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλω να μπω σε διαδικασία να επιλέξω ποιος θα βγει νικητής της προσωπικής αυτής μονομαχίας, αν υπάρξει, με τον κάθε παίκτη να έχει τα υπέρ και τα κατά του.
Από τη μία ο σέντερ του Ολυμπιακού είναι από τους ελάχιστους ψηλούς που δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα με φάουλ. Κοινώς, μια καλή του εμφάνιση ανακόπτεται μόνο αν ...δεν υπάρχει κι όχι γιατί έκανε κάποιο χαζό μαρκάρισμα σε κάποια φάση. Αντιθέτως ο Τσέχος είναι πιο επιρρεπής στο κομμάτι αυτό, έχοντας δείξει βελτίωση όμως σε σχέση με άλλες χρονιές. Εναλλακτικές υπάρχουν και στις δύο ομάδες, αν και ο Vesely δείχνει πιο κομβικός παίκτης για την ομάδα του, την στιγμή που αν δεν βγαίνει το ματς στον Milutinov, ή δεν φτάνει η μπάλα σ' αυτόν, ο Μπλατ συχνά πυκνά προτιμά το χαμηλό σχήμα με τον LeDay (πέρα από το καθορισμένο rotation χρόνου), όπως πχ έγινε στο εκτός έδρας ματς με την Ζαλγκίρις.
Ίσως είναι οι δύο καλύτεροι ψηλοί, ή και παίκτες συνολικά του φετινού παιχνιδιού, όμως για πρώτη ίσως φορά οι περιπτώσεις τους δεν ενθουσιάζουν κι αυτό γιατί η ισχύς του ενός αφαιρεί από την ισχύ του άλλου. Ολυμπιακός και Φενέρ στερούν από 2,5 έως 3 μονάδες ράνκινγκ στους αντίπαλους σέντερ κι έτσι δεν αποκλείεται κάτι να στραβώσει τουλάχιστον σε έναν εξ αυτών.
Έτσι λοιπόν, θα προτιμήσω να στραφώ στο αποκαλούμενο "πουλέν" της ομάδας, Arturas Gudaitis, που προέρχεται μάλιστα από τη χειρότερή του φετινή εμφάνιση, με το 6 Index Rating μέσα στην Μπασκόνια, με τον Poirier να αποδεικνύεται ο μοναδικός ίσως ψηλός στη διοργάνωση που μπορεί να τον κοντράρει σε όρους δύναμης και ποιότητας. Η συνήθεια του να αγοράζω καλούς παίκτες μετά από τη χειρότερή τους εμφάνιση είναι η αλήθεια ότι μου έχει μείνει από τα πρώτα χρόνια του Fantasy (όπου ήταν και πιο απαραίτητο, αλλά δεν είναι η στιγμή να το αναλύσω τώρα αυτό) κι έτσι σε μια πιο προσιτή τιμή η περίπτωση του Λιθουανού μου "κάθεται" αρκετά καλά για το ντέρμπι με την Ζαλγκίρις. Στο ματς του πρώτου γύρου μόνο άσχημα δεν είχε πάει με το 23 ράνκινγκ και μάλιστα με μόλις 2 κερδισμένα φάουλ και 0/1 βολή, όταν είναι ο παίκτης με τις περισσότερες εκτελεσμένες βολές στη διοργάνωση με 127! Δεύτερος είναι ο επερχόμενος αντίπαλός του, Brandon Davies με 111 και τρίτος ο συμπαίκτης του Mike James με 108! Ετοιμαστείτε για μπόλικη φιλανθρωπική δράση στο Μιλάνο λοιπόν αύριο!
Σε κάθε περίπτωση, λαμβάνεται υπόψη και η εν γένει σταθερότητά του τη φετινή σεζόν, αλλά και ο μεγαλύτερος χρόνος που παίρνει στα τελευταία ματς με τον τραυματισμό του Tarczewski και τον περιορισμένο ακόμα χρόνο συμμετοχής του Omic. Έτσι λοιπόν, θα προτιμήσω το versus της αγωνιστικής που θα είναι στο ρόστερ να είναι αυτό μεταξύ Gudaitis και Davies και όχι μεταξύ Milutinov και Vesely, λόγω πρότερου ιστορικού (στο πρώτο ματς πήγαν και οι δύο περίφημα) και γενικότερα λιγότερο αμυντικογενών ομάδων (ειδικά η Μιλάνο), λόγω συνολικής αξίας (κοστίζουν πολύ λιγότερο από τα 5,10 συνολικά των άλλων δύο), αλλά και λόγω της θέσης PF του Davies. Δεν υφίσταται επί της ουσίας πραγματική σύγκριση δηλαδή και οι προδιαγραφές είναι εκ προοιμίου χαμηλότερες.
Όσον αφορά τον παίκτη που θα έρθει στη θέση utility, αυτός θα είναι o red-hot Vincent Poirier, που μετά τον τραυματισμό του Shengelia και τη μετάβαση του Voigtmann στη θέση 4, έχει πάρει τα πάνω του, χρονικά και ψυχολογικά και σημειώνει ράνκινγκ της τάξης του 25, με ποσοστά τύπου 8/10 δίποντα, μαζί με μπόλικα ρημπάουντ. Ο Γάλλος έχει φυσικά και το κίνητρο μαζί του στον αγώνα με την Νταρουσάφακα, ενώ παρά τα αθλητικά κορμιά των γηπεδούχων, έχει τη δύναμη να ανταποκριθεί και να κυριαρχήσει στους αιθέρες, σχηματίζοντας ένα αξιόλογο ράνκινγκ για όσο χρόνο βρεθεί στο παρκέ. Παράλληλα, είναι και αρκετά υποτιμημένος, επομένως, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα αποφέρει και οικονομικά οφέλη στην ομάδα.
Με τον τρόπο αυτό, η ομάδα αλλάζει τέσσερις από τους οκτώ παίκτες του κορμού, ενώ τέσσερις επίσης είναι επί της ουσίας οι σέντερ του βασικού ρόστερ, χωρίς μάλιστα να υπάρχει σε αυτούς ούτε ο Vesely, ούτε ο Milutinov. Ακούγεται αρκετά ρισκαδόρικο όλο αυτό και ίσως και να είναι, ωστόσο θεωρώ ότι είναι πολλές συγκυρίες μαζεμένες που οδηγούν σ' αυτό τον περίεργο συνδυασμό. Το "άνοιγμα" της ομάδας πάντως δεν είναι μόνο αγωνιστικό και τακτικό, αφού ενδεχομένως να μην της αρκούν οι τρεις αλλαγές για να έχει το επιθυμητό ρόστερ την επόμενη αγωνιστική, αν και θεωρώ πάντα τον πάγκο μια πολύ καλή και πολύτιμη κάλυψη και γι' αυτό το ενδεχόμενο.
Στο κομμάτι της αρχηγίας, υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, χωρίς να κυριαρχεί κάποια ιδιαίτερα. Πάντα υπάρχει ο Clyburn, αλλά αγωνίζεται εκτός με την Μπαρτσελόνα, ενώ ο Αμερικανός ουκ ολίγες φορές έχει απογειώσει το ράνκινγκ του στο τέταρτο δεκάλεπτο (κάτι που ίσως αποδειχθεί πιο δύσκολο τώρα, αν χρειαστεί). Ο Poirier έχει επίσης ενδιαφέρον, αλλά δεν θα ήθελα να του δώσω τόση ισχύ με το καλημέρα, όπως εξάλλου και στον Mickey, κυρίως λόγω του ερωτηματικού που προκαλεί η έλευση του Κουρτινάιτις στον πάγκο της Χίμκι. Έτσι, πιθανώς ο αρχηγός να είναι από το ματς του Μιλάνου, με την προτίμησή μου πάντως να πηγαίνει σε παίκτη έδρας και όχι στον Davies που επίσης έχει ενδιαφέρον. Η φόρμα του James είναι τρομακτική, όμως στο πρώτο ματς η άμυνα του Σάρας τον είχε δυσκολέψει αρκετά. Έτσι, πρώτη επιλογή δείχνει να είναι ο Gudaitis, λόγω σταθερότητας, χρόνου συμμετοχής αλλά και απουσίας αντίπαλου δέους που να συνδυάζει το μέγεθος/ισχύ του με την ποιότητά του, στο στρατόπεδο της Ζαλγκίρις.
Έτσι, το πιθανό ρόστερ της High Voltage για την 20η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:
Devotion.
