We feel devotion
HIGH VOLTAGE
Με στόχο τη διαρκή βελτίωση
H High Voltage επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που έχουν προκύψει στην αγορά του Fantasy Challenge.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 04/12/2018 17:36
Η ανοδική πορεία της High Voltage συνεχίστηκε και κατά τη 10η αγωνιστική του παιχνιδιού, παρόλο που επέστρεψαν τα γνωστά ...αρχηγικά συμπτώματα και μάλιστα κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Η επιλογή του αρχηγού αποδείχθηκε για μία ακόμα φορά η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας, με το χρίσμα του Shengelia να αποτελεί ίσως την πιο άστοχη επιλογή μέχρι τώρα στη χρονιά, βάσει αποτελέσματος.

Ο 27χρονος Γεωργιανός παρουσιάστηκε σε άλλο ένα εκτός έδρας ματς σαν ένας άπειρος έφηβος που τώρα ξεκινάει την καριέρα του και δεν μπορεί να ελέγξει τις κινήσεις του, το σώμα του και κατ' επέκταση τα φάουλ του. Σε ένα πολύ κρίσιμο για την ομάδα του ματς κατάφερε να βγει από πολύ νωρίς εκτός κλίματος αγώνα, χάρη στα φάουλ που έκανε. Μετά το πρώτο του πέρασμα στο παρκέ λοιπόν, κάθε επόμενη παρουσία του εκεί συνοδευόταν αυτομάτως και με ένα φάουλ, κάτι που τον οδήγησε να αθροίσει όλα κι όλα 19 λεπτά αγωνιστικής δράσης, δίχως να παρουσιάσει κάτι ιδιαίτερο. Τελικό ράνκινγκ 2, που με το διπλασιασμό γίνεται 4, την στιγμή που το μικρότερο σκορ οποιουδήποτε άλλου βασικού παίκτη της ομάδας ήταν το 15, του Mike James στο Κάουνας.

Έτσι, η ομάδα έχασε για μία ακόμη φορά αρκετούς πόντους από τη θέση αυτή, από τα συμφραζόμενα όμως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι οι υπόλοιποι 7 του κορμού τα πήγαν συνολικά περίφημα και κάπως έτσι εξηγείται η περαιτέρω βαθμολογική ανέλιξη της ομάδας. 158,7 πόντοι λοιπόν και άλμα άλλων 260 θέσεων, με την High Voltage να μπαίνει στην πρώτη χιλιάδα έστω και ...χωρίς αρχηγό, στη θέση 886 πλέον. Εν τέλει, η εξέλιξη αυτή μόνο ως θετική μπορεί να χαρακτηριστεί, την στιγμή που η ομάδα επέλεξε (και θα συνεχίσει) να στηρίζει λίγο περισσότερο τη διεύρυνση του ανταγωνιστικού της ρόστερ σε περισσότερους από 8 παίκτες, επενδύοντας ποικιλοτρόπως στον πάγκο της.

O MVP της ομάδας βέβαια δεν ήταν άλλος από τον Brandon Davies που συνέχισε ...σαρωτικός απέναντι και στην Μιλάνο με το 38,5 που έδωσε κόντρα στους Ιταλούς, αν και ήταν πάλι ...άτυχος, αφού προέκυψε ο Zach LeDay με την Μπουντούτσνοστ για να του πάρει τον τίτλο του MVP της αγωνιστικής στην Euroleague από τα χέρια.

Εξαιρετικός ήταν επίσης, για άλλη μια φορά, ο Will Clyburn με το 29,7 μέσα στην Ρεάλ, ο οποίος κάθε εβδομάδα μου δείχνει να βρίσκεται όλο και πιο κοντά στο ΝΒΑ, με αυτά που κάνει στο παρκέ. Ο συμπαίκτης του De Colo μπορεί να μην τρέλανε κόσμο με το 17,6, σίγουρα ωστόσο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αρνητικά η επανεμφάνισή του στην ομάδα.

Στο μεταξύ το δίδυμο της Εφές συνέχισε να απλοποιεί τη ζωή όλων των μάνατζερ του παιχνιδιού που του έχει εμπιστευθεί δύο θέσεις στο ρόστερ τους, με τον Micic μάλιστα να αναδεικνύεται σε MVP της διοργάνωσης για το μήνα Νοέμβριο και τον Dunston να κερδίζει όλο και περισσότερο χρόνο συμμετοχής, ενώ τα χειρότερα γλύτωσε ο Mike James με την Ζαλγκίρις, για τον οποίο το 15 προέκυψε και λίγο κατά τύχη, στο τέλος και δεν αντικατοπτρίζει τη χειρότερη εικόνα που είχε στο παρκέ της Ζαλγκίριο Αρίνα.

Τέλος ο Μilutinov επιβεβαίωσε το χαρακτηρισμό της ασφαλούς επιλογής με το 17,6 κόντρα στην Μπουντούτσνοστ (από το 16 Index Rating λείπουν και 2 μονάδες στα στατιστικά του παιχνιδιού, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα, αυτά - κακώς - συμβαίνουν), την ώρα που ο Gudaitis αποδείχθηκε καλύτερη αγωνιστικά επιλογή (όχι όμως και οικονομικά), ο Tomic απογοήτευε με την Φενερμπαχτσέ και ο πολύ πιο ακριβός Vesely έπαιζε στα ίδια επίπεδα με τον Σέρβο, χάνοντας όμως 120 χιλιάδες από την αξία του, την στιγμή που ο σέντερ του Ολυμπιακού κέρδισε 70.

Πολλά ευρώ προσέφεραν επίσης και οι Clark και Baez μέσω πάγκου, με το δεύτερο να αποτελεί και μια μίνι έκπληξη, μετά το -3 μέσα στην Νταρουσάφακα. Καλοδεχούμενα όμως τα έξτρα ευρώ και στα 1,15Μ πλέον ο Δομινικανός αποτελεί παίκτη προς αποχώρηση.

Υπάρχουν αρκετοί παίκτες με μεγάλο ενδιαφέρον αυτή την αγωνιστική, που συνδυάζουν σίγουρη οικονομική άνοδο με πιθανότητες για νέα μεγάλα σκορ. Keith Langford και Zach LeDay είναι δύο από αυτούς τους παίκτες, ενώ ενδιαφέρον έχουν και περιπτώσεις όπως του Nikolic, του Campazzo και του Mickey. Ωστόσο, ο Νο. 1 στόχος της ομάδας είναι καθαρά αγωνιστικός και ακούει στο όνομα Arturas Gudaitis.

O Λιθουανός είναι ένας εκ των πλέον σταθερών και αξιόλογων παικτών του Fantasy μέχρι τώρα, έχοντας 10/10 διψήφια σκορ, με συνεπέστατη παρουσία και το τρίτο μεγαλύτερο μέσο όρο στο παιχνίδι, με 20,58, πίσω μόνο από Shved και Vesely. O ψηλός της Μιλάνο είχε αποχωρίσει για λόγους τακτικής, πλέον όμως μπορεί να φορέσει και πάλι ...τη φανέλα της ομάδας, στα 1,99Μ. Δεν είναι υποτιμημένος, αντιθέτως, έχει μια μικρή τάση υπερτίμησης, όμως αυτό είναι το λιγότερο μπροστά σε αυτά που μπορεί να προσφέρει. Η Μιλάνο υποδέχεται αυτή την αγωνιστική την Γκραν Κανάρια και θεωρώ πως λίγο πολύ ο Gudaitis θα συνεχίσει τις υψηλές του πτήσεις.

Πολλοί βέβαια θα στραφείτε στον Vesely στα 2,07Μ και καλά θα κάνετε είναι η αλήθεια. Ο Τσέχος παραμένει υπερτιμημένος όχι όμως σε τόσο απαγορευτικό βαθμό για να τον αποκτήσει κανείς, ειδικά ενόψει Παναθηναϊκού με τις γνωστές αδυναμίες στο ζωγραφιστό. Σίγουρα, ο σέντερ της Φενέρ έχει πιθανότητες να επιστρέψει στα μεγάλα σκορ μετά από 4 αγωνιστικές που δεν έχει ξεπεράσει το 20, αλλά πέρα από τη μεγαλύτερη υπερτίμησή του, έχω κι ένα φόβο ότι το ματς στο ΟΑΚΑ μπορεί να αποδειχθεί ειδικών συνθηκών με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για τους παίκτες που θα πρωταγωνιστήσουν, τα φάουλ του Τσέχου και γενικά αυτό που θα λέγαμε μια ...φυσιολογική αγωνιστική εξέλιξη στο ματς. Δεδομένου ότι υπάρχει η ...σιγουριά του Gudaitis, θα στραφώ προς εκεί.

Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση του Ayon, όμως ο Μεξικανός ίσως να μην συνιστά αντίστοιχο λόγο αλλαγής, όπως οι άλλοι δύο, για τη θέση του Dunston. Ο Αμερικανός είναι επίσης υποτιμημένος (όχι στο βαθμό του επερχόμενου αντιπάλου του βέβαια), ενώ βρίσκεται επίσης σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση (αν και η Ρεάλ αποτελεί μια τροχοπέδη για μεγάλα όνειρα). Έτσι, θα χρειαστώ κάτι παραπάνω για να τον αλλάξω από το βασικό μου κορμό, από το σέντερ της Ρεάλ, η οποία μπορεί να ζήσει και χωρίς αυτόν. Ο Ayon βέβαια μέχρι στιγμής τα πάει περίφημα και πιθανώς να συνεχίσει και μέσα στην Εφές στον ίδιο ρυθμό, ωστόσο, ένα δικό του 9 Index Rating πχ με την Εφές θα αποτελεί, για μένα, μικρότερη έκπληξη από μια αντίστοιχη επίδοση του Gudaitis με τα Κανάρια ή του Vesely με τον Παναθηναϊκό. Εφόσον αποχωρήσει ο Dunston λοιπόν και μάλιστα σε στάτους μικρής υποτίμησης θα είναι για έναν παίκτη που πραγματικά ενθουσιάζει κι αυτός τη δεδομένη στιγμή είναι ο Gudaitis.

Μετά το ...εκκολαπτόμενο πουλέν, ήρθε η ώρα του ...διαχρονικού πουλέν να έρθει στην ομάδα. Ο λόγος για το φοβερό και τρομερό Keith Langford που δύο αγωνιστικές τώρα δείχνει τη φαντασιακή του δεινότητα και, κατά τη γνώμη μου, εκθέτει τον Πασκουάλ για τον τρόπο που τον έχει διαχειριστεί μέχρι τώρα, λες και είναι κάποιος "χθεσινός". Ο Αμερικανός προέρχεται από ένα 35άρι με την Μπασκόνια και ένα 23άρι με την Χίμκι, με την ...αγαπημένη του συνήθεια των κερδισμένων φάουλ να κάνει την περίτρανη επανεμφάνισή της. Στα 0,94Μ και με Last4 15,6 και Last3 21,5, δεν χρειάζονται παρά τα ...τυπικά για να χαρίσει το 15% για δύο τουλάχιστον αγωνιστικές, ενώ αν οι πρόσφατες επιδόσεις του παγιωθούν και στα επόμενα ματς, τότε μιλάμε για έναν από τους x-factors της χρονιάς στο παιχνίδι.

Ο αγώνας με την Φενέρ δεν με φοβίζει καθόλου, όπως και κανένας αντίπαλος όταν μιλάμε για τον Keith, πιο πολύ ωστόσο με ανησυχεί το ότι γίνεται εντός έδρας, άρα ο Παναθηναϊκός αναμένεται να εμφανίσει κι άλλες λύσεις στο παρκέ. Κι αν για κάποιο λόγο το ματς στραβώσει για τον Langford, γιατί για παράδειγμα έκανε 2 άστοχα σουτ και πέρασε τα επόμενα 15 λεπτά στον πάγκο (...), τότε δεν θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες να ...επανορθώσει, όπως είχε εκτός έδρας.

Φυσικά αυτό λίγο απασχολεί έναν παίκτη που θα βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας, όπως ίσως καταλάβατε όμως, το σκέφτομαι μήπως τελικά αξίζει το ρίσκο να μπει απευθείας βασικός. Ο ερχομός του είναι μάλλον δεδομένος στη 12άδα, το ερώτημα όμως αφορά το βασικό κορμό. Σε κάθε περίπτωση, ο γκαρντ του Παναθηναϊκού θα έρθει στη θέση του Eulis Baez, μέσω της θέσης bench utility. Ο Baez (bench forward) αλλάζει εσωτερικά με τον SF Lopatin (bench utility) και στη θέση bench utility έρχεται ο μεγάλος Κιθ.

Τα δύσκολα ξεκινούν από την τρίτη αλλαγή, όπου με κάποιον τρόπο πρέπει να χωρέσει και ο Zach LeDay στην ομάδα, που μετά το 46,2 με την Μπουντούτσνοστ έχει "υπογράψει" την οικονομική του ανέλιξη για τρεις και πλέον αγωνιστικές. Ο Αμερικανός δεν μπορεί απλά να έρθει σε έναν άλλον τυπικό παγκίτη, δεν υπάρχουν τα χρήματα γι' αυτό, οπότε θα πρέπει να γίνει κάποιου είδους θυσία, είτε οικονομική και να έρθει στη θέση του επίσης υποτιμημένου Earl Clark, είτε αγωνιστική και να έρθει στη θέση κάποιου βασικού παίκτη (πχ Shengelia που είναι και υπερτιμημένος). Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού θα μπορούσε να παραμείνει στον πάγκο και στην περίπτωση που ο Langford περάσει βασικός και κάπως έτσι διαμορφώνονται οι εναλλακτικές επιλογές της αγωνιστικής.

Το ένα σενάριο είναι λοιπόν να έρθει ο LeDay στη θέση του Shengelia, άρα να μπει απευθείας βασικός στην ομάδα κι έτσι να υπάρχει η αγωνιστική υποβάθμιση, με τον τρόπο αυτό όμως η ομάδα διαθέτει εκτός των άλλων, Langford, Clark και LeDay μαζί, τρεις φθηνούς παίκτες δηλαδή που αναμένεται να της δώσουν πολλά ευρώ. Αν ο Toko αγωνιζόταν και πάλι εκτός έδρας, το σενάριο αυτό ίσως να ερχόταν και σε προτεραιότητα, μετά και τα πρόσφατα καμώματα του Γεωργιανού. Εντός έδρας όμως διστάζω να πραγματοποιήσω μια τέτοια κίνηση, ακόμα κι αν συμφέρει τόσο πολύ σε οικονομικό επίπεδο.

Η αλήθεια είναι πως ούτε ο LeDay με ενθουσιάζει πάρα πολύ και μέσα στο Κάουνας. Βασικά δεν ξέρω τι να περιμένω, καθώς από τη μια είναι σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση, από την άλλη όμως οι Λιθουανοί γενικά είναι αρκετά μάχιμοι στην frontline και σίγουρα ο Αμερικανός δεν θα έχει τον ίδιο χώρο δράσης που είχε με την Μπουντούτσνοστ, ειδικά όταν είναι ο τρίτος σε ιεραρχία ψηλός του Ολυμπιακού. Οι προδιαγραφές υπάρχουν, όπως και το ρίσκο, αλλά η σύγκριση με τον Shengelia δεν μπορεί να τον βγάλει νικητή.

Θα ήταν πιο εύκολο να περάσω βασικό τον Langford, αντί του LeDay, με κάποιο τρόπο, στη θέση του Shengelia, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, αφού ακόμα και στη γενική θέση forward, η θέση δεν μπορεί να καλυφθεί από τον shooting guard του Παναθηναϊκού. Έτσι, στην υποθετική αλλαγή του Toko με τον LeDay, o δεύτερος, ή ο Clark μόνο μπορούν να περάσουν στο βασικό κορμό.

Ο μόνος τρόπος για να μπει ο Langford βασικός είναι να πάρει τη θέση του Micic. Το σενάριο αυτό για κάποιο λόγο με ιντριγκάρει αρκετά. Λίγο η αδυναμία στον Αμερικανό, λίγο τα 1,65Μ του Σέρβου που πιθανώς μετά την Ρεάλ να ισορροπήσει (ενώ ακολουθεί και ματς με τον Ολυμπιακό) κι άρα να έρχεται το πλήρωμα του χρόνου για την προσωρινή τουλάχιστον απομάκρυνσή του, με κάνουν να σκέφτομαι ένα βήμα πιο μπροστά απ' ότι ίσως πρέπει. Γιατί ούτε τον Langford τον έχω δει σε εντός έδρας ματς του Παναθηναϊκού με τα νέα δεδομένα, όπως ανέφερα παραπάνω, ούτε ο γκαρντ της Εφές έχει ακόμα ισορροπήσει ή συντρέχει κάποιος σημαντικός λόγος αποχώρησής του. Ειδικά από την στιγμή που έφυγε και ο συμπαίκτης του Dunston, ο οποίος προσέφερε πολλά στην ομάδα. Εκεί βέβαια υπάρχει η όποια σιγουριά του Gudaitis, ενώ εδώ δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά για το rotation του Παναθηναϊκού, παρόλο που ο Κιθ μπορεί για ...την πλάκα του να δώσει άλλο ένα 30άρι με την Φενέρ.

Αυτή είναι μια προσαρμογή του πρώτου σεναρίου, στο οποίο, θεωρητικά πάντα, υπάρχει μικρότερη αγωνιστική υποβάθμιση (αν βγει ο Κιθ μιλάμε για αναβάθμιση), αλλά και μικρότερη οικονομική αναβάθμιση, μιας και αποχωρεί ο ακόμα υποτιμημένος Micic και όχι ο υπερτιμημένος Shengelia. Κάτι δίνεις και κάτι παίρνεις λοιπόν.

Το τρίτο (πρώτο χρονικά σε σκέψη είναι η αλήθεια) είναι και το πιο συντηρητικό, όπου γίνεται μια κατά κάποιο τρόπο οριζόντια αλλαγή και φεύγει ο υποτιμημένος Earl Clark από τον πάγκο για να έρθει ο ακόμα πιο υποτιμημένος Zach LeDay στη θέση του. Η κίνηση αυτή "στραγγίζει" λίγο το ελεύθερο μπάτζετ της ομάδας, όμως επί της ουσίας ενισχύει οικονομικά την ομάδα μακροπρόθεσμα, αφού, με τα τωρινά δεδομένα τουλάχιστον, ο παίκτης του Ολυμπιακού αναμένεται να δίνει για περισσότερο καιρό έξτρα ευρώ στο μπάτζετ. Τώρα αν ο LeDay δώσει μονάδα και ο Clark 20 με την Μπαρτσελόνα οι ισορροπίες αλλάζουν, αλλά σίγουρα δεν θα ήθελα να δω τι θα συμβεί στο ακριβώς αντίθετο σενάριο.

Η αλήθεια είναι ότι το πλάνο αυτό δεν έτυχε της ιδιαίτερης ...εκτίμησής μου αρχικά, έχοντας την εντύπωση ότι θα μπορέσω να έχω τρεις υποτιμημένους παίκτες στον πάγκο, αλλά και έναν ανταγωνιστικό κορμό. Οι αλλαγές στις άλλες μου ομάδες όμως μου έδειξαν ότι η κατάσταση μπορεί να είναι και αρκετά χειρότερη, ως προς το "στρωτό" του πράγματος (παρόλο που βαθμολογικά βρίσκονται πιο μπροστά), επομένως η αλήθεια είναι ότι η τελική εικόνα με αφήνει όχι ενθουσιασμένο βέβαια, αλλά ικανοποιημένο. Εκτιμώντας μάλιστα την ευελιξία στη διαχείριση που προσφέρουν τα περισσότερα ευρώ, δεν παύουν να αποτελούν βασικό στόχο, χωρίς να παραγνωρίζεται το αγωνιστικό κριτήριο. Ίσα ίσα, η ομάδα θα εμφανίζει στο παρκέ έναν κορμό που ο φθηνότερός του παίκτης ξεκινά από τα 1,65Μ.

Ως γνωστόν βέβαια, κάθε πλάνο, ειδικά δύο μέρες πριν την έναρξη της αγωνιστικής επιδέχεται αλλαγών, επομένως το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση αυτή.

Στο κομμάτι της αρχηγίας, τα εντός έδρας παιχνίδια του Shengelia έχουν άλλο ενδιαφέρον, όμως έχοντας μόλις "καεί" από την περίπτωσή του, δυσκολεύομαι να τον επιλέξω ξανά, ενόψει ΤΣΣΚΑ. Έτσι, μια λογική προτίμηση είναι ο σταθερός Gudaitis, στοχεύοντας ίσως όχι στο μεγαλύτερο σκορ μεταξύ των οχτώ παικτών του κορμού, αλλά σε ένα, όσο μπορεί να θεωρηθεί, σίγουρο αξιόλογο ράνκινγκ, ενώ θέση υπαρχηγού θα λάβει ο red-hot Davies κι αυτό γιατί η γραμμή ψηλών του Ολυμπιακού μόνο αμελητέα δεν είναι, κόβοντας 3 σχεδόν μονάδες Index Rating από τους αντίπαλους σέντερ.

Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 11η αγωνιστική του παιχνιδιού διαμορφώνεται ως εξής:




Devotion.