We feel devotion
HIGH VOLTAGE
Αγωνιστική υψηλού κινδύνου!
Η High Voltage επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις πολλές παγίδες της τελευταίας αγωνιστικής της κανονικής περιόδου.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 05/04/2018 17:26
Φτάσαμε λοιπόν, στην 30η, τελευταία αγωνιστική της Regular Season και της φετινής σεζόν, με την ομάδα να έχει πραγματοποιήσει, μέχρι τώρα, μια μέτρια μάλλον πορεία, κάτι που οφείλεται αφενός στη φετινή διαφοροποίηση του παιχνιδιού και την ...υπέρφθηνη αρχική τιμολόγηση των παικτών (γεγονός το οποίο, κατά την προσωπική μου πάντα άποψη, ήταν λάθος, είτε εκούσιο, είτε ...ακούσιο) που στοίχισε στην ομάδα ένα αρκετά αναιμικό ξεκίνημα, αφετέρου σε κάποιες ατυχείς μεμονωμένες (ή και μη) επιλογές κατά τη διάρκεια της σεζόν, οι οποίες βέβαια μπορούμε να πούμε ότι αντισταθμίστηκαν από αντίστοιχες "καλές" επιλογές, πάντα με γνώμονα τη λογική και την προσπάθεια αποφυγής των μεγάλων ρίσκων.

Έτσι, η High Voltage φιγουράρει πλέον στη θέση 643 της γενικής κατάταξης, νούμερο που μπορεί να μην ενθουσιάζει με βάση το γνωστό (επί εποχές EFC the blog και μετά εποχές) και άγνωστο (από σεζόν 2004-2005) ιστορικό της, ωστόσο δεν είναι και απαγορευτικό για να αποτελέσει τη βάση για μια ...θεαματική άνοδο στα playoffs, όπου συνήθως παρουσιάζει καλό πρόσωπο. Μέχρι τότε βέβαια, έχουμε την τελευταία, αρκετά πολύπλοκη 30η αγωνιστική, όπου το πιστό αναγνωστικό κοινό του BasketStories ξέρει λίγο πολύ τι "παίζει" με τα δεδομένα τέτοιων ιδιαίτερων καταστάσεων, όπου πρέπει να συνυπολογίζει το υψηλό κίνητρο με τη δυσκολία των παιχνιδιών, πιθανά DNPs ή περιορισμένες συμμετοχές με ...χαλαρές άμυνες και άνεση επίτευξης μεγάλων ράνκιγκς.

Δεν θα σταθώ λοιπόν στα "θεωρητικά", αλλά θα μπορέσουμε να τα δούμε, εν μέρει, μέσα από τις επιλογές της ομάδας για την τελευταία αυτή αγωνιστική της Regular Season. Πριν από αυτές όμως, ας θυμηθούμε τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα και η ομάδα πραγματοποίησε ένα ...συμπαθητικό άλμα 92 θέσεων.

Το πλέον παράδοξο είναι ότι η επιλογή του αρχηγού δεν βγήκε και πάλι, με τον Shengelia να αντιμετωπίζει σύντομα πρόβλημα με φάουλ απέναντι στην Μακάμπι στο πρώτο ημίχρονο και παρότι βελτίωσε την εικόνα του στο δεύτερο μέρος, δεν κατάφερε να δώσει κάτι παραπάνω από το 13,2 σε σκορ, κάτι που επί 2 μεταφράστηκε σε 26,4, επίδοση δηλαδή μικρότερη από τα "καθαρά" σκορ των Καλάθη και Doncic. Απ' ότι φαίνεται όμως, οι πρόσφατες κυκλοθυμικές τάσεις του ηγέτη των πρασίνων, αλλά και η ...φαντασιακή ηρεμία του Σλοβένου στα πρόσφατα ματς δεν επέτρεψαν σε πάρα πολλούς παίκτες να τους εμπιστευθούν το σχετικό χρίσμα, ενώ και ο De Colo έμεινε σε ρηχά για τα δεδομένα του νερά, με το 14 ράνκινγκ στο Κάουνας.

Από εκεί και πέρα όμως, η ομάδα δεν είχε κάποια ιδιαίτερη "τρύπα" στον κορμό της κι έτσι αθροιστικά η επίδοσή της μόνο άσχημη δεν ήταν, με τον Dorell Wright να μένει στο 8 με τη Μιλάνο, τον Jankunas να ...αποδίδει κόντρα στην ΤΣΣΚΑ με το 18,7 και τον Milutinov να είναι για μία ακόμα φορά αποδοτικός με το 22 μέσα στη Μάλαγα. Η αλήθεια είναι ότι η πρωταρχική μου επιλογή για τη θέση του βασικού center ήταν ο Tomic και το προηγούμενο άρθρο είχε γραφτεί αρχικά για τον Κροάτη. Ωστόσο, δεδομένου πως η Μπαρτσελόνα δεν έχει την πολυτέλεια εναλλακτικών λύσεων στη θέση, περίμενα μια πιο συντηρητική του χρησιμοποίηση με την Εφές, λόγω και του στόχου της ACB, όπως κι έγινε. Ο Tomic δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα απέναντι στην αεράμυνα της Εφές και αν έμεινε παραπάνω στον αγωνιστικό χώρο θα μπορούσε πολύ εύκολα να φτάσει στα επίπεδα του 30. Τελικά όμως έμεινε στο 19,8, νούμερο κατάτι χειρότερο του Milutinov, αλλά σαφώς ανώτερο του ...DNP του Vesely, το οποίο πληροφορηθήκαμε λίγη ώρα πριν την έναρξη της αγωνιστικής.

Ας πάμε όμως στα σημερινά δεδομένα, ξεκινώντας από τα εύκολα. Ευτυχώς, κομβικοί παίκτες της ομάδας διαθέτουν κίνητρο κι έτσι μεγάλο μέρος πιθανών ...πονοκεφάλων μένει πέρα. Πιο συγκεκριμένα, Doncic, Shved και Καλάθης στους guards θέλουν τη νίκη, όπως εξάλλου και ο Shengelia στο 4, ενώ και ο Milutinov στο 5 δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει, εκτός κι αν προκύψει κάποιο ...πισωγύρισμα στην πορεία του για 100% αγωνιστική ετοιμότητα. Ο Σέρβος υπερτερεί των ανταγωνιστών του στη θέση λόγω του συνδυασμού φόρμας, πιθανών εσωτερικών ελλείψεων, αλλά και ...θεωρητικού τουλάχιστον, κινήτρου. Σίγουρα ο Tomic θα μπορούσε να απασχολήσει την ομάδα, αλλά σε θέση utility.

Εκεί, μπορεί να θεωρηθεί ότι πάει πλέον ο "αδιάφορος" De Colo κι έτσι οι πιθανοί προσωρινοί του αντικαταστάτες μπορεί να προέρχονται από οποιαδήποτε θέση. Κι εδώ προκύπτει το μεγαλύτερο ζήτημα για αυτή την εβδομάδα, αφού θα πρέπει να αποφασιστεί αν θα παραμείνει ο Γάλλος στο βασικό ρόστερ, ή θα περάσει στον πάγκο και θα περάσει/αποκτηθεί βασικός κάποιος άλλος παίκτης με υψηλότερο κίνητρο.

Περίπτωση πρώτη: Ante Tomic. Ο Κροάτης είναι ασταμάτητος τελευταία και η Χίμκι, που αντιμετωπίζει μάλιστα προβλήματα τραυματισμών, δεν αποτελεί και την πιο καλή άμυνα στα ψηλά. Ο σέντερ της Μπαρτσελόνα θα αποτελούσε ιδανική περίπτωση όχι τόσο αν οι Καταλανοί είχαν κίνητρο (θεωρώ ότι θα προσπαθήσουν να παίξουν στο 100% για την τιμή τους μπροστά στο κοινό τους, εφόσον μάλιστα το αποτέλεσμα του αγώνα θα επηρεάζει την κατάταξη και τα ζευγάρια των playoffs), αλλά αν δεν είχαν λειψανδρία στη θέση 5. Το ζήτημα της διαχείρισης και της συντήρησης παικτών που είναι απαραίτητοι για τη συνέχεια της σεζόν στην ACB έχει τονιστεί επανειλημμένα από τον Pesic κι έτσι, αν δεν υπάρξει κάποιο θέμα με φάουλ (του Oriola), ο Tomic πιθανώς να αγωνιστεί περί τα 20 λεπτά.

Αυτά βέβαια του αρκούν για να σημειώσει ένα μεγάλο σκορ, αλλά το ίδιο ισχύει και για τον De Colo κόντρα στον αδύναμο αμυντικά Ερυθρό Αστέρα. Επομένως, δεν διαφαίνεται ιδιαίτερος λόγος για τη συγκεκριμένη αλλαγή, παρόλο που δεν ...ακούγεται και άσχημη, ειδικά από τη στιγμή που οι εναλλακτικές του Tomic στην Μπαρτσελόνα είναι λιγότερες από αυτές του De Colo, στην ΤΣΣΚΑ.

Περίπτωση δεύτερη: Kevin Pangos. Σταθερά διψήφιος, προέρχεται και από μια εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στην ΤΣΣΚΑ, ενώ η Ζαλγκίρις έχει υψηλό κίνητρο. Το κακό εδώ είναι η δυσκολία του παιχνιδιού που έχει να δώσει, με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, ενώ δεν είναι και τόσο ...υπερ-απαραίτητος για την ομάδα του (υπό την έννοια ότι μπορεί να στηριχθεί και σε άλλους παίκτες, πχ Micic), χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ηγείται της φετινής προσπάθειας των Λιθουανών. Έτσι, η περίπτωσή του μόνο κακή δεν είναι, ωστόσο μάλλον δεν είναι και η επικρατέστερη μεταξύ των δύο προηγουμένων, αλλά και της επόμενης, τουλάχιστον ξεκάθαρα.

Περίπτωση τρίτη: Βασίλης Σπανούλης. Δείχνει να βρίσκεται σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση κάτι που επιβεβαιώνει, για την ώρα τουλάχιστον, μόνο στα εντός έδρας παιχνίδια, όσον αφορά την Euroleague. Ένα τέτοιο βέβαια είναι κι αυτό που ακολουθεί με την Ζαλγκίρις, ενώ ενδεχόμενες απουσίες του Ολυμπιακού πιθανώς του αναθέτουν ακόμα μεγαλύτερες πρωτοβουλίες. Το θετικότερο όλων είναι η σταθερά καλή του απόδοση και σε φαντασιακό επίπεδο, εντός έδρας, με τη μοναδική εξαίρεση του κάζου με την Μπαρτσελόνα, όπου έμεινε στο ...αξιοπρεπές 8 Index Rating. Έτσι, η περίπτωσή του υπερισχύει τουλάχιστον του Pangos, θεωρητικά πάντα κι εφόσον ο Ολυμπιακός παίξει στο 100% για τη νίκη.

Τελικά ποιος θα προτιμηθεί; Δίνω ελαφρύ προβάδισμα σε Tomic αντί De Colo, λόγω ...μεγαλύτερης αναγκαιότητας (η ΤΣΣΚΑ μπορεί να κερδίσει και χωρίς τον Γάλλο), όπως και στον Σπανούλη αντί του Pangos, λόγω έδρας (βάσει του Kill Bill). Από εκεί και πέρα, στον ...τελικό που προκύπτει, θα προτιμήσω την ευκολία με την οποία δημιουργεί ράνκινγκ ο σέντερ της Μπαρτσελόνα, από τον προφανή (ειδικά όσο υπάρχουν απουσίες) στόχο της άμυνας της Ζαλγκίρις, για τον οποίο η έλλειψη του ...απόλυτου βαθμολογικού κινήτρου με προβληματίζει για να αντικαταστήσω τον De Colo.

O Κροάτης είναι ήδη αναπληρωματικός στην ομάδα, επομένως θα πρέπει να αποκτηθεί κι ένας center για τον πάγκο, ώστε να πραγματοποιηθούν και οι απαιτούμενες εσωτερικές αλλαγές. Αυτός θα είναι ο Arturas Gudaitis που βρίσκεται σε πολύ καλό φαντασιακό φεγγάρι και έχει πλέον ξεχωρίσει του Tarczewski, τουλάχιστον σε όρους Fantasy Challenge. Ο Λιθουανός είχε κάνει αρκετά καλή εμφάνιση και στο ματς του πρώτου γύρου κόντρα στον Παναθηναϊκό.

Στη θέση του βασικού small forward τώρα, θα περάσει ο DeAndre Kane της Μακάμπι, σε μια εσωτερική αλλαγή με τον Dorell Wright της Μπάμπεργκ. Οι δύο ομάδες είναι ...εξίσου αδιάφορες, όμως μια αναμέτρηση απέναντι στη Ρεάλ εκτός έδρας, με τους Μαδριλένους μάλιστα να διαθέτουν υψηλό κίνητρο ακούγεται σαφώς πιο δύσκολη από μια επίσης εκτός έδρας αναμέτρηση, αλλά επί της αδιάφορης Βαλένθιας. Το 5 ράνκινγκ του Kane με την Μπασκόνια μπορεί να θεωρηθεί μια ...αναμενόμενη κακή παρένθεση σε ένα σερί διψήφιων σκορ. Η παρουσία του βέβαια στο βασικό κορμό της ομάδας αποτελεί ένα ρίσκο, λόγω κινήτρου, αλλά το ίδιο και ίσως μεγαλύτερο φαίνεται να αποτελεί αντίστοιχα η περίπτωση του Wright, όπως αναλύθηκε, ή για παράδειγμα του Higgins, ενός παίκτη ιδιαίτερα σταθερού, αλλά στο ματς της ΤΣΣΚΑ με τον Ερυθρό Αστέρα ...μυρίζει rotation και ιδιαίτερα μοιρασμένους χρόνοι συμμετοχής! Έτσι, ίσως υπάρχει λίγο ρίσκο παραπάνω, ενώ κι από τα "φτερά" της Μπασκόνια (Garino, Timma, Janning) θέλει και λίγη τύχη να "κάτσει" η καλύτερη δυνατή επιλογή. Επομένως, Kane, που παίρνει σταθερά μεγάλο χρόνο συμμετοχής τελευταία και δείχνει να πατάει γερά, δίχως να χρειαστεί έτσι να πραγματοποιηθεί κάποια εξωτερική αλλαγή.

Για τη θέση του βασικού power forward, υπάρχουν αρκετές ενδιαφέρουσες περιπτώσεις αυτή την αγωνιστική, ωστόσο μπορώ να παραμείνω ...πιστός στον Paulius Jankunas, μιας και διαθέτει την ποιότητα και το κίνητρο, ενώ δείχνει να ...συνέρχεται στα τελευταία παιχνίδια και να παίζει κοντά στα φαντασιακά του στάνταρ. Το ματς στο ΣΕΦ βέβαια δεν θα είναι εύκολο, ανεξαρτήτως των τραυματισμών των ερυθρολεύκων, ωστόσο ο Λιθουανός τα έχει πάει περίφημα με τις τρεις υπόλοιπες ομάδες του προηγούμενου Final 4 στις πέντε τελευταίες αγωνιστικές, επομένως, θα μπορούσε να βγει μπροστά για άλλη μία φορά για την ομάδα του. Έτσι, εφόσον δεν ενθουσιάζει ιδιαίτερα κάποια άλλη περίπτωση, παρά το σχετικό ενδιαφέρον τους, ο ηγέτης της Ζαλγκίρις θα παραμείνει στο ρόστερ.

Mε δύο ολόκληρες κινήσεις να απομένουν (τι σου κάνει ο πάγκος...) η ομάδα μπορεί απλά να εξοικονομήσει τα 2Μ του Nedovic, που αγωνίζεται μέσα στην Φενερμπαχτσέ, αποκτώντας κάποιων εκ των Σπανούλη, Pangos, σαφώς πιο οικονομικά, για τον πάγκο. Έτσι, βάσει και των παραπάνω, ο Βασίλης Σπανούλης θα είναι αυτός που θα αποκτηθεί από την ομάδα, με ορίζοντα ...playoffs.

Εφόσον υπάρχει περιθώριο άλλης μίας αλλαγής, τότε ο Wright μπορεί να αποχωρήσει και από τον πάγκο, ως υπερτιμημένος και να αποκτηθεί κάποιος άλλος forward στη θέση του. Το ιδανικό σενάριο θα ήταν να έρθει ο Clyburn, σε μια πολύ καλή τιμή (1,3Μ), αλλά ο Αμερικανός είναι τόσο υπερτιμημένος που δεν συντρέχει κανένας λόγος για την απόκτησή του αυτή τη στιγμή.

Με τους Shengelia και Jankunas να εμπεριέχουν κίνητρο και τον Kane, ως SF, όχι, τότε θα αποκτηθεί ένας small forward για παν ενδεχόμενο κι αυτός θα είναι ο Cory Higgins της ΤΣΣΚΑ. Δεν αποτελεί χρυσή ευκαιρία, ούτε όμως και πανάκριβο παίκτη, για τα δεδομένα του, ενώ η γενικότερη σταθερότητά του ενόψει ενός εύκολου ματς είναι προτιμότερη από την πιο υπερτιμημένη περίπτωση του Wright μέσα στη Ρεάλ. Η ομάδα θα μπορούσε να "ζήσει" και χωρίς την αλλαγή αυτή, εφόσον όμως έχει τη δυνατότητα, αξιοποιεί τα περιθώρια βελτίωσης.

Στο κομμάτι της αρχηγίας, η επιλογή μάλλον γίνεται προφανής, από τη στιγμή που η Ρεάλ δεν θα έχει πάλι στη σύνθεσή της τον Facundo Campazzo! Ο Doncic δεν είχε κανένα πρόβλημα να απογειώσει το ράνκινγκ του ήδη από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης με τον Ερυθρό Αστέρα την προηγούμενη εβδομάδα και η αλήθεια είναι ότι και η Μπάμπεργκ δείχνει να προσφέρεται για ...ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες. Όσον αφορά τη θέση του υπαρχηγού, αυτή θα ανατεθεί στον Toko Shengelia, ενόψει της εύκολης αναμέτρησης με την Εφές εντός έδρας.

Προφανώς, επειδή οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα και έντονα από άλλες φορές, μπορεί να προκύψουν ανάλογες διαφοροποιήσεις στο πλάνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, τις οποίες φυσικά θα μπορείτε να πληροφορηθείτε μέσα από το ίδιο το άρθρο σε μορφή Update.

Έτσι, το ρόστερ της High Voltage για την 30η αγωνιστική του παιχνιδιού θα έχει, πιθανώς, ως εξής:



Devotion.