';
?>
We feel devotion
DataCenter
HIGH VOLTAGE
High Voltage Devotion
Η High Voltage συνδυάζει το φετινό scouting με τα περσινά δεδομένα για να φτιάξει ένα ρόστερ υψηλής τάσης!
Δημοσιεύτηκε: 15/10/2015 09:21
Η στιγμή που όλοι περιμέναμε έφτασε. Το Euroleague Fantasy Challenge ξεκινά απόψε και αναμένεται να μας προσφέρει έντονες συγκινήσεις για τους επόμενους 7 μήνες, ή αλλιώς, 27 έως 29 αγωνιστικές! Οι ομάδες λίγο πολύ είναι έτοιμες, ίσως μένουν μόνο οι τελευταίες διορθωτικές πινελιές και σε αυτό μπορείτε να συμβουλευτείτε και τα άρθρα του EFC the blog, τόσο τα previews των παικτών ανά θέση, όσο και τα ρόστερ των τριών ομάδων που θα αναλυθούν φέτος, ώστε να πάρετε τις τελικές σας αποφάσεις.
Η φετινή κοστολόγηση των παικτών ήταν αρκετά καλή, χωρίς πολλές ξεκάθαρες ευκαιρίες κι αυτό έκανε τη διαδικασία για το ψάξιμο των παικτών πιο αναλυτική, κάτι που θα χρειαστεί και για τη συνέχεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παίκτες που τραβούν την προσοχή, όπως για παράδειγμα ο Claver, που τα 30 του credits τον κάνουν την πλέον προφανή επιλογή για ...ποιοτική εξοικονόμηση credits! Αυτή είναι η λογική που πρέπει να διέπει τις ομάδες σας, ώστε να έχετε τη μέγιστη δυνατή οικονομική ευχέρεια στις τελευταίες σας επιλογές, όπου προκύπτουν τα διλήμματα.
Φυσικά, καλό θα ήταν να αποφύγετε τους πολύ ακριβούς παίκτες, διότι μια κακή έναρξη μπορεί να σας πλήξει αισθητά σε credits και στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο αυτό είναι ό,τι χειρότερο. Επομένως, καλό είναι ως επί των πλείστων να προτιμάτε παίκτες από τα μεσαία στρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απαγορευτική η απόκτηση ενός πιο ακριβού παίκτη. Κι αυτό γιατί εκτός από το ρίσκο του να χάσει το 15% της αξίας του με μια μέτρια εμφάνιση, υπάρχει και το ρίσκο να κερδίσει το 15% της αξίας του και μετά να χρειαστούν πολύ περισσότερα credits για να τον αποκτήσετε. Αν συνυπολογίσει κανείς τον περιορισμό των 3 αλλαγών κι ενδεχομένως ένα άδειο ταμείο από credits, καταλαβαίνει ό,τι μπορεί να είναι έως και ανέφικτο να αποκτηθεί ο παίκτης αυτός στη συνέχεια.
Όπως ίσως έγινε αντιληπτό, με τα παραπάνω φωτογραφίζεται ο Jan Vesely, που βρίσκεται σε εκπληκτική κατάσταση από το Eurobasket και δείχνει έτοιμος να σαρώσει τα στατιστικά της φετινής Euroleague. Τα 77 credits είναι μια φυσιολογική τιμή, από τα οποία μπορεί να χάσει σχεδόν όλο το 15% με σκορ 15 (αν θεωρήσουμε ότι η Φενέρ θα κερδίσει την Μπάγερν κι άρα ο παίκτης θα πάρει το bonus), κάτι που σημαίνει ότι η επιλογή του εμπεριέχει ρίσκο. Ωστόσο, με ένα Index Rating 20, η τιμή του πάει αυτόματα στα 88 credits, ένα βήμα δηλαδή πριν θεωρηθεί απλησίαστος (μην ξεχνάτε ότι η ομάδα σας αυτή τη στιγμή έχει 500 credits κι όχι αυτά που είχατε συνηθίσει στο μεγαλύτερο μέρος της περσινής σεζόν).
Η High Voltage θα πάρει το ρίσκο αυτό και σε αυτό βοηθάει και η άνεση που προσφέρουν τα 30 credits του Victor Claver. Ακόμα κι αν αγωνιστεί κανονικά ο Randolph και υπάρχει συνωστισμός στις θέσεις 3-5, είναι δεδομένο πως ο Ισπανός διεθνής θα βρεθεί ψηλότερα κατά τη διάρκεια της χρονιάς κι έτσι αποτελεί προφανή επιλογή για την ομάδα. Μιας και ξεκίνησα με τους ψηλούς, η τρίτη επιλογή ήταν επίσης εύκολη, με τον Ioannis Bourousis να δεσπόζει σε μια μάλλον φτωχή (μετά τον τραυματισμό του Shengelia τουλάχιστον) frontline της Λαμποράλ. Ο Έλληνας σέντερ είναι από τους παίκτες που μπορούν να προσφέρουν εύκολα μεγάλο Index Rating και σε ένα περιβάλλον σαφώς ευνοϊκότερο από αυτό της Ρεάλ, θεωρώ πως θα επιστρέψει, από στατιστικής άποψης, σε χρονιές ανάλογες της Μιλάνο και του Ολυμπιακού, αν υπάρξει η στοιχειώδης αξιοποίησή του.
Για τη θέση του τέταρτου ψηλού υπήρξαν πολλές επιλογές, όπως ο Bilan, ο Fesenko, ο Mitrovic και ο Randle. Κατέληξα όμως στον πιο ...αντιεμπορικό Maik Zirbes κι αυτό γιατί όχι μόνο έχει ξεκινήσει ιδιαίτερα εντυπωσιακά στην Αδριατική Λίγκα με 18 μέσο όρο Index Rating, αλλά επειδή τις καλύτερες του επιδόσεις τις έχει σημειώσει εντός έδρας, με τρομακτικά ποσοστά ευστοχίας. Ίσως λοιπόν επιχειρηθεί από τον Ερυθρό Αστέρα να μπει, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό, στα παπούτσια του Marjanovic που έκανε θραύση πέρυσι. Το ματς με το Στρασβούργο στο Βελιγράδι πάντως προσφέρεται για αυτό.
Αν δεν υπήρχε ο παράγοντας της έδρας, τότε η επιλογή μου θα ήταν ξεκάθαρα ο Miro Bilan. Ωστόσο εκτός έδρας απέναντι στον Ολυμπιακό τα πράγματα μπορεί να γίνουν ζόρικα και την περσινή χρονιά ο Κροάτης σέντερ έδειξε κάποια σχετική αδυναμία στα αντίστοιχα ματς. Το ίδιο ισχύει και για τον Randle, ενώ ο Fesenko μένει εκτός, λόγω των μάλλον αναιμικών πρόσφατων εμφανίσεών του, αλλά και της δυνατής frontline του Παναθηναϊκού. Ίσως πάντως είναι αυτός με το μεγαλύτερο ταβάνι από τους προαναφερθέντες. Όσο για τον Mitrovic, αποτελεί εξαιρετική επιλογή για την πρώτη αγωνιστική, απλά θα προτιμήσω να ακολουθήσω το ένστικτό μου με τον Zirbes.
Οι επιλογές ήταν πιο εύκολες στη θέση των point guards. Με την πρώτη ματιά στις αρχικές τιμές είχα ξεχωρίσει Kalnietis και Gordon, δοκιμασμένες κι άρα λίγο πολύ σίγουρες λύσεις. Στη συνέχεια ωστόσο προέκυψε ο Ragland, που έκανε τη μία εξαιρετική εμφάνιση μετά την άλλη στα φιλικά της Καρσίγιακα. Δυστυχώς όμως τραυματίστηκε κι έτσι χρειάστηκε να εξεταστούν πιο διεξοδικά άλλοι παίκτες. Αυτός που έκανε τη διαφορά δεν ήταν άλλος από τον Bradley Wanamaker, που δείχνει ότι έχει όλα τα φόντα για να ξεχωρίσει στη φετινή διοργάνωση. Εξαιρετικά νούμερα την περσινή σεζόν, συνεχίζει στους ίδιους ρυθμούς και φέτος στα πρώτα παιχνίδια της Μπάμπεργκ και είναι πιθανό να βρεθεί πολύ ψηλά. Στο ίδιο πρωτάθλημα αγωνίζεται και ο δεύτερος παίκτης για τη θέση παρόλο που έχει δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι με την Φενερμπαχτσέ. Πρόκειται για τον Alex Renfroe, που πραγματοποίησε μαγικό TOP 16 την προηγούμενη χρονιά με τη φανέλα της Άλμπα και έχει ξεκινήσει φουριόζος και ιδιαίτερα πληθωρικός, ως συνήθως, τη φετινή σεζόν με την Μπάγερν. Το γεγονός ότι βγάζει σκορ από πολλές στατιστικές κατηγορίες, προσφέρει μια σχετική ασφάλεια, στοιχείο απαραίτητο, ειδικά στη θέση αυτή, στην έναρξη του παιχνιδιού.
Η πιο δύσκολη θέση φέτος θεωρώ ότι είναι αυτή των περιφερειακών. Η αλήθεια είναι ότι έχουν σχετικά προσιτή τιμή κάποιοι σταρ της διοργάνωσης όπως ο Farmar και ο Shved, όμως δεν θέλω δεύτερο 70άρη στην ομάδα, οπότε αναγκαστικά πρέπει να στραφώ σε λύσεις από τα μεσαία στρώματα. Η αρχή βέβαια γίνεται από τους σίγουρους και σε αυτούς συγκαταλέγεται ο νεοφερμένος Chris Singleton, που μάλλον θα έπρεπε να βρίσκεται στη θέση των ψηλών. Ήδη τα νούμερά του με την Κουμπάν είναι αρκετά μεγαλύτερα από αυτά που αναλογούν στα 45 credits με τα οποία έχει κοστολογηθεί και αυτός είναι ο λόγος που πιθανώς να είναι ο δεύτερος most bought player πίσω από τον Claver.
Αναγκαστικά, όπως και στους ψηλούς, θα πρέπει κι εδώ να επιλεγεί κάποιος πιο φθηνός παίκτης, λόγω budget. Ο Ioannis Papapetrou αποτελεί μια καλή λύση, έχοντας γενικά αρκετά θετική εικόνα στα φιλικά του Ολυμπιακού και με ένα θεωρητικά εύκολο εντός έδρας παιχνίδι που προσφέρεται περισσότερο για κάποιο καλό σκορ. Σαφώς, ο πήχης του Pavlovic του Παναθηναϊκού είναι υψηλότερος, ωστόσο στα τελευταία παιχνίδια παρουσιάζεται αρκετά άστοχος και με λιγότερες πρωτοβουλίες σε σχέση με τα πρώτα φιλικά παιχνίδια όπου ήταν εντυπωσιακός. Όσο για τον Batuk της Εφές για τον οποίο γίνεται αρκετός λόγος, η αλήθεια είναι ότι παίρνει μπόλικο χρόνο συμμετοχής και οι τραυματισμοί της Εφές στα φτερά λειτουργούν υπέρ του. Ωστόσο, από στατιστικής άποψης, είναι ακόμα αρκετά μονοδιάστατος παίκτης και σε μια κακή μέρα δε θα βρει τρόπους να διασώσει το ranking του, κάτι που μπορεί να κάνει πολύ πιο εύκολα ο Papapetrou. Έτσι λοιπόν, μπαίνει ο δεύτερος Ioannis στην ομάδα.
Για τις δύο εναπομείνουσες θέσεις, έχω να επιλέξω μεταξύ των Simon, Causeur και Carter, περιπτώσεις αρκετά αξιόπιστες, σύμφωνα με το πρόσφατο ιστορικό τους. Ο πιο πληθωρικός από όλους είναι ο Justin Carter, ο οποίος πιθανότατα να έχει και αναβαθμισμένο ρόλο λόγω της διαφαινόμενης απουσίας του Ragland. Το ματς βέβαια με την Μπαρτσελόνα μόνο εύκολο δεν είναι, ωστόσο ένας παίκτης που μπορεί να δώσει σκορ χωρίς να χρειαστεί να πάρει πολλές προσπάθειες με εξυπηρετεί αρκετά, στην αρχή της σεζόν.
Το πρώτο δίλημμα της χρονιάς λοιπόν είναι Simon vs Causeur, ζευγάρι που τίθεται αντιμέτωπο και στην πραγματικότητα, στον αγώνα Μιλάνο - Λαμποράλ. Ο Κροάτης είναι μεγαλύτερο όνομα και η παρουσία του Ρέπεσα στον πάγκο της ιταλικής ομάδας είναι σίγουρα ευνοϊκή. Ωστόσο, ο ρόλος του στη Μιλάνο φαίνεται πιο περιορισμένος, σε σχέση με αυτόν του Γάλλου, λόγω Gentile αλλά και γενικότερης πληρότητας. Αντιθέτως, ο Fabien Causeur, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, φαίνεται να είναι πιο πολύτιμος στην Λαμποράλ και λογικά θα έχει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής. Ο τραυματισμός του Shengelia λειτουργεί υπέρ του, καθώς ο Γεωργιανός είναι παίκτης που παίρνει αρκετές προσπάθειες. Έτσι, για το πρώτο παιχνίδι της σεζόν, θεωρώ πως ο Simon έχει μεν πιο σίγουρο ένα διψήφιο σκορ, αλλά ο Causeur συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες για ένα μεγάλο σκορ.
Έτσι, μετά τους Renfroe, Carter αλλά και Vesely, μπαίνει στην ομάδα άλλος ένας παίκτης που διέπρεψε την περσινή χρονιά (και ειδικά στο TOP 16), αξιοποιώντας κατά κάποιο τρόπο και τα περσινά δεδομένα, πλην του φετινού scouting. Βάσει όλων αυτών, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη αγωνιστική της νέας χρονιάς διαμορφώθηκε ως εξής:
Alex Renfroe
Bradley Wanamaker
Fabien Causeur
Justin Carter
Chris Singleton
Ioannis Papapetrou
Jan Vesely
Ioannis Bourousis
Mike Zirbes
Victor Claver
Devotion.
Η φετινή κοστολόγηση των παικτών ήταν αρκετά καλή, χωρίς πολλές ξεκάθαρες ευκαιρίες κι αυτό έκανε τη διαδικασία για το ψάξιμο των παικτών πιο αναλυτική, κάτι που θα χρειαστεί και για τη συνέχεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παίκτες που τραβούν την προσοχή, όπως για παράδειγμα ο Claver, που τα 30 του credits τον κάνουν την πλέον προφανή επιλογή για ...ποιοτική εξοικονόμηση credits! Αυτή είναι η λογική που πρέπει να διέπει τις ομάδες σας, ώστε να έχετε τη μέγιστη δυνατή οικονομική ευχέρεια στις τελευταίες σας επιλογές, όπου προκύπτουν τα διλήμματα.
Φυσικά, καλό θα ήταν να αποφύγετε τους πολύ ακριβούς παίκτες, διότι μια κακή έναρξη μπορεί να σας πλήξει αισθητά σε credits και στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο αυτό είναι ό,τι χειρότερο. Επομένως, καλό είναι ως επί των πλείστων να προτιμάτε παίκτες από τα μεσαία στρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι απαγορευτική η απόκτηση ενός πιο ακριβού παίκτη. Κι αυτό γιατί εκτός από το ρίσκο του να χάσει το 15% της αξίας του με μια μέτρια εμφάνιση, υπάρχει και το ρίσκο να κερδίσει το 15% της αξίας του και μετά να χρειαστούν πολύ περισσότερα credits για να τον αποκτήσετε. Αν συνυπολογίσει κανείς τον περιορισμό των 3 αλλαγών κι ενδεχομένως ένα άδειο ταμείο από credits, καταλαβαίνει ό,τι μπορεί να είναι έως και ανέφικτο να αποκτηθεί ο παίκτης αυτός στη συνέχεια.
Όπως ίσως έγινε αντιληπτό, με τα παραπάνω φωτογραφίζεται ο Jan Vesely, που βρίσκεται σε εκπληκτική κατάσταση από το Eurobasket και δείχνει έτοιμος να σαρώσει τα στατιστικά της φετινής Euroleague. Τα 77 credits είναι μια φυσιολογική τιμή, από τα οποία μπορεί να χάσει σχεδόν όλο το 15% με σκορ 15 (αν θεωρήσουμε ότι η Φενέρ θα κερδίσει την Μπάγερν κι άρα ο παίκτης θα πάρει το bonus), κάτι που σημαίνει ότι η επιλογή του εμπεριέχει ρίσκο. Ωστόσο, με ένα Index Rating 20, η τιμή του πάει αυτόματα στα 88 credits, ένα βήμα δηλαδή πριν θεωρηθεί απλησίαστος (μην ξεχνάτε ότι η ομάδα σας αυτή τη στιγμή έχει 500 credits κι όχι αυτά που είχατε συνηθίσει στο μεγαλύτερο μέρος της περσινής σεζόν).
Η High Voltage θα πάρει το ρίσκο αυτό και σε αυτό βοηθάει και η άνεση που προσφέρουν τα 30 credits του Victor Claver. Ακόμα κι αν αγωνιστεί κανονικά ο Randolph και υπάρχει συνωστισμός στις θέσεις 3-5, είναι δεδομένο πως ο Ισπανός διεθνής θα βρεθεί ψηλότερα κατά τη διάρκεια της χρονιάς κι έτσι αποτελεί προφανή επιλογή για την ομάδα. Μιας και ξεκίνησα με τους ψηλούς, η τρίτη επιλογή ήταν επίσης εύκολη, με τον Ioannis Bourousis να δεσπόζει σε μια μάλλον φτωχή (μετά τον τραυματισμό του Shengelia τουλάχιστον) frontline της Λαμποράλ. Ο Έλληνας σέντερ είναι από τους παίκτες που μπορούν να προσφέρουν εύκολα μεγάλο Index Rating και σε ένα περιβάλλον σαφώς ευνοϊκότερο από αυτό της Ρεάλ, θεωρώ πως θα επιστρέψει, από στατιστικής άποψης, σε χρονιές ανάλογες της Μιλάνο και του Ολυμπιακού, αν υπάρξει η στοιχειώδης αξιοποίησή του.
Για τη θέση του τέταρτου ψηλού υπήρξαν πολλές επιλογές, όπως ο Bilan, ο Fesenko, ο Mitrovic και ο Randle. Κατέληξα όμως στον πιο ...αντιεμπορικό Maik Zirbes κι αυτό γιατί όχι μόνο έχει ξεκινήσει ιδιαίτερα εντυπωσιακά στην Αδριατική Λίγκα με 18 μέσο όρο Index Rating, αλλά επειδή τις καλύτερες του επιδόσεις τις έχει σημειώσει εντός έδρας, με τρομακτικά ποσοστά ευστοχίας. Ίσως λοιπόν επιχειρηθεί από τον Ερυθρό Αστέρα να μπει, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό, στα παπούτσια του Marjanovic που έκανε θραύση πέρυσι. Το ματς με το Στρασβούργο στο Βελιγράδι πάντως προσφέρεται για αυτό.
Αν δεν υπήρχε ο παράγοντας της έδρας, τότε η επιλογή μου θα ήταν ξεκάθαρα ο Miro Bilan. Ωστόσο εκτός έδρας απέναντι στον Ολυμπιακό τα πράγματα μπορεί να γίνουν ζόρικα και την περσινή χρονιά ο Κροάτης σέντερ έδειξε κάποια σχετική αδυναμία στα αντίστοιχα ματς. Το ίδιο ισχύει και για τον Randle, ενώ ο Fesenko μένει εκτός, λόγω των μάλλον αναιμικών πρόσφατων εμφανίσεών του, αλλά και της δυνατής frontline του Παναθηναϊκού. Ίσως πάντως είναι αυτός με το μεγαλύτερο ταβάνι από τους προαναφερθέντες. Όσο για τον Mitrovic, αποτελεί εξαιρετική επιλογή για την πρώτη αγωνιστική, απλά θα προτιμήσω να ακολουθήσω το ένστικτό μου με τον Zirbes.
Οι επιλογές ήταν πιο εύκολες στη θέση των point guards. Με την πρώτη ματιά στις αρχικές τιμές είχα ξεχωρίσει Kalnietis και Gordon, δοκιμασμένες κι άρα λίγο πολύ σίγουρες λύσεις. Στη συνέχεια ωστόσο προέκυψε ο Ragland, που έκανε τη μία εξαιρετική εμφάνιση μετά την άλλη στα φιλικά της Καρσίγιακα. Δυστυχώς όμως τραυματίστηκε κι έτσι χρειάστηκε να εξεταστούν πιο διεξοδικά άλλοι παίκτες. Αυτός που έκανε τη διαφορά δεν ήταν άλλος από τον Bradley Wanamaker, που δείχνει ότι έχει όλα τα φόντα για να ξεχωρίσει στη φετινή διοργάνωση. Εξαιρετικά νούμερα την περσινή σεζόν, συνεχίζει στους ίδιους ρυθμούς και φέτος στα πρώτα παιχνίδια της Μπάμπεργκ και είναι πιθανό να βρεθεί πολύ ψηλά. Στο ίδιο πρωτάθλημα αγωνίζεται και ο δεύτερος παίκτης για τη θέση παρόλο που έχει δύσκολο εκτός έδρας παιχνίδι με την Φενερμπαχτσέ. Πρόκειται για τον Alex Renfroe, που πραγματοποίησε μαγικό TOP 16 την προηγούμενη χρονιά με τη φανέλα της Άλμπα και έχει ξεκινήσει φουριόζος και ιδιαίτερα πληθωρικός, ως συνήθως, τη φετινή σεζόν με την Μπάγερν. Το γεγονός ότι βγάζει σκορ από πολλές στατιστικές κατηγορίες, προσφέρει μια σχετική ασφάλεια, στοιχείο απαραίτητο, ειδικά στη θέση αυτή, στην έναρξη του παιχνιδιού.
Η πιο δύσκολη θέση φέτος θεωρώ ότι είναι αυτή των περιφερειακών. Η αλήθεια είναι ότι έχουν σχετικά προσιτή τιμή κάποιοι σταρ της διοργάνωσης όπως ο Farmar και ο Shved, όμως δεν θέλω δεύτερο 70άρη στην ομάδα, οπότε αναγκαστικά πρέπει να στραφώ σε λύσεις από τα μεσαία στρώματα. Η αρχή βέβαια γίνεται από τους σίγουρους και σε αυτούς συγκαταλέγεται ο νεοφερμένος Chris Singleton, που μάλλον θα έπρεπε να βρίσκεται στη θέση των ψηλών. Ήδη τα νούμερά του με την Κουμπάν είναι αρκετά μεγαλύτερα από αυτά που αναλογούν στα 45 credits με τα οποία έχει κοστολογηθεί και αυτός είναι ο λόγος που πιθανώς να είναι ο δεύτερος most bought player πίσω από τον Claver.
Αναγκαστικά, όπως και στους ψηλούς, θα πρέπει κι εδώ να επιλεγεί κάποιος πιο φθηνός παίκτης, λόγω budget. Ο Ioannis Papapetrou αποτελεί μια καλή λύση, έχοντας γενικά αρκετά θετική εικόνα στα φιλικά του Ολυμπιακού και με ένα θεωρητικά εύκολο εντός έδρας παιχνίδι που προσφέρεται περισσότερο για κάποιο καλό σκορ. Σαφώς, ο πήχης του Pavlovic του Παναθηναϊκού είναι υψηλότερος, ωστόσο στα τελευταία παιχνίδια παρουσιάζεται αρκετά άστοχος και με λιγότερες πρωτοβουλίες σε σχέση με τα πρώτα φιλικά παιχνίδια όπου ήταν εντυπωσιακός. Όσο για τον Batuk της Εφές για τον οποίο γίνεται αρκετός λόγος, η αλήθεια είναι ότι παίρνει μπόλικο χρόνο συμμετοχής και οι τραυματισμοί της Εφές στα φτερά λειτουργούν υπέρ του. Ωστόσο, από στατιστικής άποψης, είναι ακόμα αρκετά μονοδιάστατος παίκτης και σε μια κακή μέρα δε θα βρει τρόπους να διασώσει το ranking του, κάτι που μπορεί να κάνει πολύ πιο εύκολα ο Papapetrou. Έτσι λοιπόν, μπαίνει ο δεύτερος Ioannis στην ομάδα.
Για τις δύο εναπομείνουσες θέσεις, έχω να επιλέξω μεταξύ των Simon, Causeur και Carter, περιπτώσεις αρκετά αξιόπιστες, σύμφωνα με το πρόσφατο ιστορικό τους. Ο πιο πληθωρικός από όλους είναι ο Justin Carter, ο οποίος πιθανότατα να έχει και αναβαθμισμένο ρόλο λόγω της διαφαινόμενης απουσίας του Ragland. Το ματς βέβαια με την Μπαρτσελόνα μόνο εύκολο δεν είναι, ωστόσο ένας παίκτης που μπορεί να δώσει σκορ χωρίς να χρειαστεί να πάρει πολλές προσπάθειες με εξυπηρετεί αρκετά, στην αρχή της σεζόν.
Το πρώτο δίλημμα της χρονιάς λοιπόν είναι Simon vs Causeur, ζευγάρι που τίθεται αντιμέτωπο και στην πραγματικότητα, στον αγώνα Μιλάνο - Λαμποράλ. Ο Κροάτης είναι μεγαλύτερο όνομα και η παρουσία του Ρέπεσα στον πάγκο της ιταλικής ομάδας είναι σίγουρα ευνοϊκή. Ωστόσο, ο ρόλος του στη Μιλάνο φαίνεται πιο περιορισμένος, σε σχέση με αυτόν του Γάλλου, λόγω Gentile αλλά και γενικότερης πληρότητας. Αντιθέτως, ο Fabien Causeur, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον, φαίνεται να είναι πιο πολύτιμος στην Λαμποράλ και λογικά θα έχει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής. Ο τραυματισμός του Shengelia λειτουργεί υπέρ του, καθώς ο Γεωργιανός είναι παίκτης που παίρνει αρκετές προσπάθειες. Έτσι, για το πρώτο παιχνίδι της σεζόν, θεωρώ πως ο Simon έχει μεν πιο σίγουρο ένα διψήφιο σκορ, αλλά ο Causeur συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες για ένα μεγάλο σκορ.
Έτσι, μετά τους Renfroe, Carter αλλά και Vesely, μπαίνει στην ομάδα άλλος ένας παίκτης που διέπρεψε την περσινή χρονιά (και ειδικά στο TOP 16), αξιοποιώντας κατά κάποιο τρόπο και τα περσινά δεδομένα, πλην του φετινού scouting. Βάσει όλων αυτών, το ρόστερ της High Voltage για την πρώτη αγωνιστική της νέας χρονιάς διαμορφώθηκε ως εξής:
Alex Renfroe
Bradley Wanamaker
Fabien Causeur
Justin Carter
Chris Singleton
Ioannis Papapetrou
Jan Vesely
Ioannis Bourousis
Mike Zirbes
Victor Claver
Devotion.
