';
?>
We feel devotion
DataCenter
FIVE PLUS
Ταξίδι στο χρόνο
Η φαντασιακή στήλη Five Plus κάνει μία σύντομη ανασκόπηση της Regular Season της φετινής σαιζόν της Euroleague από άποψη παικτών, παραθέτει πέντε must have επιλογές αλλά και πέντε τζογαδόρικες επιλογές επί τη βάσει διαφόρων ενδεχομένων αποτελεσμάτων.
Δημοσιεύτηκε: 11/04/2024 15:44
Κάθε χρόνο προκύπτουν καινούργιοι παίκτες που ξεπετάγονται σε μπασκετικό αλλά και σε φαντασιακό επίπεδο, η φετινή όμως χρονιά είχε την εξής παράδοξη έκπληξη: υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις παικτών που είτε α) ήταν εγνωσμένης αξίας και αναμενόταν να είναι καλοί, χωρίς όμως να είμαστε βέβαιοι για το εάν παραμένουν ή/και θα εμφανιστούν σε τόσο καλή κατάσταση ή/και εάν θα επιβεβαιώσουν ότι είναι αντάξιοι της παλαιότερης φήμης τους, είτε β) ήταν/αναμενόταν να είναι ρολίστες και εν τέλει απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο τις ομάδες τους. Ο λόγος για τους υπό (α) σταρ Toko Shengelia, Shane Larkin, Mike James και Wade Baldwin αλλά και για τους υπό (β) Chima Moneke, Joel Bolomboy, Johannes Thiemann και Κώστα Μήτογλου.
Οι πρώτοι τέσσερεις, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, αναδείχθηκαν ως ηγέτες των ομάδων τους και τους οδήγησαν μέσω των εμφανίσεών τους -κατά πάσα πιθανότητα- τουλάχιστον στα play-in, ενώ υπήρχαν διαφόρων ειδών αμφιβολίες είτε για το κίνητρό τους (Shengelia) είτε για τη σωματική τους κατάσταση σε συνδυασμό με τη φυγή του διόσκουρού του (Larkin) είτε για τη συνύπαρξή τους σε μία περιφέρεια γεμάτη ταλέντο (James) είτε γιατί έπαιζαν σε ομάδα χώρας που βρίσκεται καθ' όλη τη διάρκεια της σαιζόν σε πόλεμο (Baldwin). Για τους υπόλοιπους τέσσερις, ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η σταθερότητά τους σε υψηλό μπασκετικό και φαντασιακό επίπεδο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της σαιζόν, κάνοντας την έκπληξη ως προς την ανάδειξη των ικανοτήτων τους που, για διαφόρους λόγους ο καθένας, δεν είχαν επιδείξει τα προηγούμενα χρόνια. Αποτέλεσαν σε πολλές αγωνιστικές επιλογή των managers για αρχηγό ή τουλάχιστον απετέλεσαν παίκτες κορμού που δεν άλλαζες χωρίς τραυματισμό μέσα στη σαιζόν.
Κατά τα λοιπά, ήταν πραγματικά λίγες οι περιπτώσεις παικτών που αναδείχθηκαν, ενώ ήταν rookies (π.χ. Codi Miller-Mcintyre και Markus Howard, αν και άργησαν να βρουν ρυθμό, Jerian Grant, περισσότερο από αγωνιστικής απόψεως, χωρίς όμως πολύ υψηλές φαντασιακές επιδόσεις), εκτός φυσικά της εξαίρεσης Nunn, που είναι παίκτης άλλου επιπέδου.
Παρακολουθήσαμε την κανονική διάρκεια της Euroleague με εξαιρετική αγωνία, καθώς η ανταγωνιστικότητα των περισσοτέρων ομάδων και το επιπλέον κίνητρο που έδωσε το νέο format της Euroleague με το Play in, κατέστησαν αμφίρροπες, ακόμα και την στιγμή που γράφω, όλες τις θέσεις των ομάδων από τη 2η μέχρι και την 15η θέση. Εάν παραμείνουν τόσο η Άλμπα όσο και η Βιλερμπάν στην Euroleague και ευελπιστώντας ότι οι νέοι παίκτες της Άλμπα θα εμφανιστούν καλύτεροι και πιο έμπειροι από τη φετινή σαιζόν αλλά και ότι η Βιλερμπάν θα εμπιστευτεί τις τύχες της σε πραγματικό προπονητή ούτως ώστε να σχεδιαστεί μία πιο ορθολογική ομάδα, θεωρώ ότι του χρόνου θα έχουμε μία ακόμα πιο ανταγωνιστική σαιζόν από την -ακραία ανταγωνιστική- φετινή με συνέπεια να έχουμε πολύ περισσότερες επιλογές από άποψη παικτών και προπονητή και για να μην υπάρχει το φαινόμενο να στοχεύονται ομάδες όπως φέτος με τις ανωτέρω ομάδες (Άλμπα και Βιλερμπάν).
Τέλος, ας ελπίσουμε να υπάρξει εκ νέου αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του αγαπημένου μας παιχνιδιού από τους ιθύνοντες αυτού, λαμβάνοντας υπόψιν τα σχόλια χρηστών που μόνο θετικά δεν είναι.
Πάμε στις επιλογές παικτών για την εβδομάδα αυτή και θα τα ξαναπούμε για τους αγώνες για τα play-in. Στην αγωνιστική αυτή θα γίνουν επιλογές παικτών μόνον από ομάδες που έχουν σίγουρο βαθμολογικό κίνητρο, καθώς στα υπόλοιπα ματς, ένα απρόσμενο κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων DNP δεν θα έπρεπε να θεωρείται καθόλου απρόσμενο.
1) Ergin Ataman (11.1 cr.)
2) Mike James (17.8 cr.)
3) Tornike Shengelia (14.7 cr.)
4) Markus Howard (10.8 cr.)
5) Shane Larkin (18.5 cr.)
1) Daniel Hackett (8.9 cr.)
2) Ercan Osmani (5.2 cr.)
3) Justus Hollatz (4.4 cr.)
4) Marius Grigonis (8.9 cr.)
5) Marco Belinelli (8.2 cr.)
Υ.Γ.: Δε μπορώ να σας περιγράψω πόσο ξενέρωσα στην προηγούμενη αγωνιστική όταν κέρδισε εν τέλει η Μπασκόνια στην έδρα της Ρεάλ. Πέραν του ότι, κατά τη γνώμη μου, οι άλλες δύο ομάδες (Παρτιζάν και Μιλάνο) είναι πολύ καλύτερες από την πραγματικά αλλοπρόσαλλη Μπασκόνια (οριακά προτιμώ να βλέπω την Άλμπα στην κατάσταση που είναι σήμερα), η τελευταία αγωνιστική θα ήταν πραγματικά απίστευτη από άποψη αγωνίας καθώς οι δύο αυτές ομάδες θα είχαν τις πιθανότητές τους και θα διεκδικούσαν να μπουν στα Play-in. Κατηγορώντας συνεπώς την Ρεάλ για την -αναπάντεχη (;) - ήττα της, κάνω quote τα λόγια του Mario Hezonja για το συγκεκριμένο αγώνα «Ήταν ντροπή αυτό που κάναμε».
Με τις επιλογές μας, μέχρι τέλους.
Οι πρώτοι τέσσερεις, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, αναδείχθηκαν ως ηγέτες των ομάδων τους και τους οδήγησαν μέσω των εμφανίσεών τους -κατά πάσα πιθανότητα- τουλάχιστον στα play-in, ενώ υπήρχαν διαφόρων ειδών αμφιβολίες είτε για το κίνητρό τους (Shengelia) είτε για τη σωματική τους κατάσταση σε συνδυασμό με τη φυγή του διόσκουρού του (Larkin) είτε για τη συνύπαρξή τους σε μία περιφέρεια γεμάτη ταλέντο (James) είτε γιατί έπαιζαν σε ομάδα χώρας που βρίσκεται καθ' όλη τη διάρκεια της σαιζόν σε πόλεμο (Baldwin). Για τους υπόλοιπους τέσσερις, ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η σταθερότητά τους σε υψηλό μπασκετικό και φαντασιακό επίπεδο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της σαιζόν, κάνοντας την έκπληξη ως προς την ανάδειξη των ικανοτήτων τους που, για διαφόρους λόγους ο καθένας, δεν είχαν επιδείξει τα προηγούμενα χρόνια. Αποτέλεσαν σε πολλές αγωνιστικές επιλογή των managers για αρχηγό ή τουλάχιστον απετέλεσαν παίκτες κορμού που δεν άλλαζες χωρίς τραυματισμό μέσα στη σαιζόν.
Κατά τα λοιπά, ήταν πραγματικά λίγες οι περιπτώσεις παικτών που αναδείχθηκαν, ενώ ήταν rookies (π.χ. Codi Miller-Mcintyre και Markus Howard, αν και άργησαν να βρουν ρυθμό, Jerian Grant, περισσότερο από αγωνιστικής απόψεως, χωρίς όμως πολύ υψηλές φαντασιακές επιδόσεις), εκτός φυσικά της εξαίρεσης Nunn, που είναι παίκτης άλλου επιπέδου.
Παρακολουθήσαμε την κανονική διάρκεια της Euroleague με εξαιρετική αγωνία, καθώς η ανταγωνιστικότητα των περισσοτέρων ομάδων και το επιπλέον κίνητρο που έδωσε το νέο format της Euroleague με το Play in, κατέστησαν αμφίρροπες, ακόμα και την στιγμή που γράφω, όλες τις θέσεις των ομάδων από τη 2η μέχρι και την 15η θέση. Εάν παραμείνουν τόσο η Άλμπα όσο και η Βιλερμπάν στην Euroleague και ευελπιστώντας ότι οι νέοι παίκτες της Άλμπα θα εμφανιστούν καλύτεροι και πιο έμπειροι από τη φετινή σαιζόν αλλά και ότι η Βιλερμπάν θα εμπιστευτεί τις τύχες της σε πραγματικό προπονητή ούτως ώστε να σχεδιαστεί μία πιο ορθολογική ομάδα, θεωρώ ότι του χρόνου θα έχουμε μία ακόμα πιο ανταγωνιστική σαιζόν από την -ακραία ανταγωνιστική- φετινή με συνέπεια να έχουμε πολύ περισσότερες επιλογές από άποψη παικτών και προπονητή και για να μην υπάρχει το φαινόμενο να στοχεύονται ομάδες όπως φέτος με τις ανωτέρω ομάδες (Άλμπα και Βιλερμπάν).
Τέλος, ας ελπίσουμε να υπάρξει εκ νέου αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας του αγαπημένου μας παιχνιδιού από τους ιθύνοντες αυτού, λαμβάνοντας υπόψιν τα σχόλια χρηστών που μόνο θετικά δεν είναι.
Πάμε στις επιλογές παικτών για την εβδομάδα αυτή και θα τα ξαναπούμε για τους αγώνες για τα play-in. Στην αγωνιστική αυτή θα γίνουν επιλογές παικτών μόνον από ομάδες που έχουν σίγουρο βαθμολογικό κίνητρο, καθώς στα υπόλοιπα ματς, ένα απρόσμενο κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων DNP δεν θα έπρεπε να θεωρείται καθόλου απρόσμενο.
Must have
1) Ergin Ataman (11.1 cr.)
2) Mike James (17.8 cr.)
3) Tornike Shengelia (14.7 cr.)
4) Markus Howard (10.8 cr.)
5) Shane Larkin (18.5 cr.)
Πέραν πάσης φαντασίας
1) Daniel Hackett (8.9 cr.)
2) Ercan Osmani (5.2 cr.)
3) Justus Hollatz (4.4 cr.)
4) Marius Grigonis (8.9 cr.)
5) Marco Belinelli (8.2 cr.)
Υ.Γ.: Δε μπορώ να σας περιγράψω πόσο ξενέρωσα στην προηγούμενη αγωνιστική όταν κέρδισε εν τέλει η Μπασκόνια στην έδρα της Ρεάλ. Πέραν του ότι, κατά τη γνώμη μου, οι άλλες δύο ομάδες (Παρτιζάν και Μιλάνο) είναι πολύ καλύτερες από την πραγματικά αλλοπρόσαλλη Μπασκόνια (οριακά προτιμώ να βλέπω την Άλμπα στην κατάσταση που είναι σήμερα), η τελευταία αγωνιστική θα ήταν πραγματικά απίστευτη από άποψη αγωνίας καθώς οι δύο αυτές ομάδες θα είχαν τις πιθανότητές τους και θα διεκδικούσαν να μπουν στα Play-in. Κατηγορώντας συνεπώς την Ρεάλ για την -αναπάντεχη (;) - ήττα της, κάνω quote τα λόγια του Mario Hezonja για το συγκεκριμένο αγώνα «Ήταν ντροπή αυτό που κάναμε».
Με τις επιλογές μας, μέχρι τέλους.
