';
?>
We feel devotion
DataCenter
FIVE PLUS
Κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά πέντε και καρτέρι!
Η νέα στήλη του BasketStories, Five Plus, ξεκινά τη σεζόν με πέντε must have και πέντε υπεράνω πάσης φαντασίας επιλογές.
Δημοσιεύτηκε: 04/10/2023 18:56
Ο στόχος της ενότητας αυτής είναι αρχικά και σε κάθε αγωνιστική η παράθεση πέντε παικτών, τους οποίους, κατά τη γνώμη μου, πρέπει οπωσδήποτε να έχετε στις ομάδες σας. Εν συνεχεία, θα παρατίθενται πέντε παίκτες, των οποίων η επιλογή θα βασίζεται ανά εβδομάδα με διαφορετικό αξιολογικό κριτήριο. Δηλαδή, μπορεί τη μία αγωνιστική να παρουσιάζω τζογαδόρικες επιλογές, μία άλλη πολύ υποτιμημένους παίκτες, μία άλλη παίκτες προς αποφυγή κ.α..
Η επιλογή των must have παικτών θα βασίζεται για πολλές αγωνιστικές, κατά κύριο λόγο, στα εξής κριτήρια: α) αύξηση μπάτζετ, β) χρόνος συμμετοχής παίκτη, γ) απουσία συμπαικτών στην αντίστοιχη/ες θέση/εις λόγω τραυματισμού ή έλλειψης εναλλακτικών επιλογών, δ) ευκολία/δυσκολία αντιπάλου ως ομάδα ή ματς απ με παίκτη/ες στην αντίστοιχη θέση, ε) δυνατότητα παίκτη να γράψει παραπάνω ranking λόγω συγκεκριμένων χαρακτηριστικών (π.χ. να παίρνει εύκολα φάουλ και να είναι εύστοχος στις βολές) και στ) δυνατότητα παραμονής του παίκτη για περισσότερες αγωνιστικές.
Η ιεράρχηση των παραπάνω κριτηρίων δεν είναι αξιολογική αλλά ενδεικτική, δίνοντας περισσότερη όμως σημασία στο κριτήριο της αύξησης του μπάτζετ. Η εμπειρία στο Euroleague Fantasy μου έχει αποδείξει ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι αρχικές επιλογές μας θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξή μας σ' αυτό το παιχνίδι. Ακόμα όμως και να μην πετυχαίνουμε υψηλό σκορ, εφόσον καταφέρνουμε ν' αυξήσουμε το μπάτζετ μας, πρέπει να θεωρούμε επιτυχημένες κατά κανόνα τις επιλογές μας. Η οικονομική αύξηση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, λόγω του νέου κανόνα που εισήχθη στο Euroleague Fantasy, ήτοι του δικαιώματος απεριορίστων αλλαγών μετά τις εξής αγωνιστικές: 4, 13, 19, 26 and 31. Ενώ, εν πρώτοις, μπορεί να παρουσιάζεται η εικόνα ότι δίδονται νέες ευκαιρίες στους μάνατζερς ν' αναμορφώσουν τις ομάδες τους (σύμφωνα με το μπάτζετ που θα έχουν τη δεδομένη στιγμή), στην πραγματικότητα είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξει ως πλεονέκτημα στους μάνατζερς με μεγαλύτερο μπάτζετ να προβούν σε καλύτερες ποιοτικά αλλαγές και ν' αυξήσουν ακόμα περισσότερο τη διαφορά τους με τις ομάδες με μικρότερο μπάτζετ. Απόδειξη αποτελούν τα playoffss (στα οποία ήδη υπήρχε το δικαίωμα απεριόριστων αλλαγών), όπου πάντοτε ευνοούντο οι ομάδες με το μεγαλύτερο μπάτζετ και όχι εκείνες με το μικρότερο.
H επιλογή των επόμενων πέντε παικτών θα γίνεται με βάση αξιολογικά κριτήρια που θα σχετίζονται με το θέμα εκάστης εβδομάδας.
Η ιεράρχηση των κατωτέρω must have παικτών δεν είναι αξιολογική αλλά ενδεικτική.
1) Lorenzo Brown (14.8 cr.): 15 διψήφια σκορ στις 17 πρώτες αγωνιστικές της περσινής Euroleague, αναμφισβήτητος ηγέτης αυτής της ομάδας, all around παίκτης και γενικώς μία πολύ ασφαλής επιλογή. Δεδομένης της απουσίας του Baldwin, η οποία μπορεί να διαρκέσει για αρκετό διάστημα, ο Lorenzo Brown αποτελεί μία πολύ προφανής επιλογή. Σημειωτέον ότι σε ματς με την Μπάγερν που έλειψε πέρυσι ο Baldwin, ο Lorenzo έγραψε 43 PIR.
2) Juancho Hernangomez (14.5 cr.): Ο τραυματισμός του Μήτογλου με θλάση (3 εβδομάδες έξω) ανοίγει το χώρο στον Bo Cruz ν' αποκτήσει μεγάλη φαντασιακή αξία, που ούτως ή άλλως έχει δεδομένης της ποιότητάς του. Ο Αταμάν συνηθίζει να δίνει στους σταρ του μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ο Χουάντσο μπορεί να πάρει ranking από πολλές κατηγορίες και παίζει στη θέση που ο Ολυμπιακός πονάει περισσότερο αμυντικά. Δεν συνηθίζω να παίρνω τεσσάρια που είτε δεν έχουν μεγάλη έφεση στο να παίρνουν φάουλ είτε βασίζεται το ράνκινγκ τους αρκετά στο σκοράρισμά τους, αλλά για να παλέψει τα ματς που έρχονται ο Παναθηναϊκός είμαι σίγουρος ότι θα βασιστεί για πολλά λεπτά και για πολλά πράγματα (σκορ, ριμπάουντ αλλά και ασσίστ) πάνω στον Juancho.
3) Nikola Milutinov (14 cr.): Την στιγμή που γράφεται το άρθρο ο Fall είναι απροπόνητος με πρόβλημα στο γόνατο και η συμμετοχή του στο ντέρμπι σχεδόν απίθανη. Αμφιβάλλω ότι ο σκακιστής θα θέσει τη σωματική του ακεραιότητα σε κίνδυνο υποτροπής ή άλλου τραυματισμού, δεδομένης της έλλειψης άλλων λύσεων στη θέση 5. Σε κάθε περίπτωση, ο Milutinov επιστρέφει στην Euroleague στην καλύτερη κατάσταση που θυμάμαι να είναι και παίζει εναντίον μίας ομάδας νέων 11 παικτών με σοβαρό πρόβλημα στην άμυνα ως προς την αντιμετώπιση του πικ ν ρολ, ενώ πιθανότατα θα είναι το μοναδικό καθαρό πεντάρι του Ολυμπιακού. Αν και πιστεύω ότι θα προσπαθήσει ο Παναθηναϊκός να τον φθείρει με φάουλ, η συμβολή του με ριμπάουντ, βολές και πόντους είναι πολύ σίγουρη.
4) Shavon Shields (13.4 cr.): Κατ' αρχάς θεωρώ τρομερά ακατάλληλο τον Μεσίνα. Παίζει να είναι ο πιο υπερεκτιμημένος και παλαιολιθικός προπονητής όλων των εποχών. Δεν ακουμπάω σχεδόν ποτέ παίκτες της Μιλάνο στο φάντασι, επειδή παίζει ένα παιχνίδι πολύ λίγων κατοχών, με πολύ μικρή πιθανότητα για έναν παίκτη να μαζέψει ράνκινγκ είτε επειδή αν κάνει λάθος ο Μεσίνα θα τον στείλει αμέσως στον πάγκο, είτε επειδή δεν δίνει καμία ελευθερία στους παίκτες στην επίθεση. Η μόνη εξαίρεση στα παραπάνω είναι ο Shields. Είναι παικταράς, έχει την απόλυτη ελευθερία να κάνει ο,τι θέλει στην επίθεση, παίζει πάρα πολλά λεπτά και μπορεί να πάρει ranking από πολλές κατηγορίες. Όλα τα παραπάνω ισχύουν γιατί είναι τραυματίες -και θα είναι για καιρό- ο Baron και ο Lo, ενώ στην υπόλοιπη περιφέρεια της Μιλάνο παίζουν ο Pangos (σε κακή κατάσταση), ο Bartolani, ο Hall (μάλλον τραυματίας), ο Tonut και ο Flaccadori, δηλαδή παίκτες που είναι τρία επίπεδα κάτω από τον Shields.
5) Yam Madar (7 cr.): Μπορεί να φαίνεται μεν περισσότερο σαν hot take παρά σαν must have, ο Ισραηλινός γκαρντ όμως είναι από την αρχή της προετοιμασίας της Φενερμπαχτσέ ο βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδας. Ο Νικ Καλάθης μέχρι λίγο καιρό ήταν εκτός ομάδας και λόγω του τραυματισμού του νεοαποκτηθέντα Neto επανήλθε στην ομάδα. Ο rising star του 2023 έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να γίνει το επόμενο big thing της Ευρώπης και η τιμή του σε συνδυασμό με το ρόλο του σε μία ομάδα που στοχεύει με τις επιλογές και το μπάτζετ της το λιγότερο στα playoffs, τον καθιστούν ως τον αυτονόητα must have παίκτη.
Δεδομένου ότι ανέφερα ότι πρωταρχικός στόχος κάθε μάνατζερ πρέπει να είναι για πολλές αγωνιστικές η αύξηση του μπάτζετ, οι πέντε πρώτες επιλογές με το χαρακτηρισμό «Υπεράνω πάσης φαντασίας» για την αγωνιστική αυτή θα είναι πέντε παίκτες που είναι σε χαμηλή σχετικά τιμή, έχουν φαντασιακή αξία μεγαλύτερη από την αρχική τιμή τους και δεν φαίνονται τη δεδομένη στιγμή επιλεγμένοι από τους μάνατζερ των ομάδων σε ποσοστό πάνω από 5%.
1) Johannes Thiemann (8.4 cr.): Χωρίς τον Wetzell και μάλλον και τον Koumadje (ενώ έχουν αποχωρήσει ο Ben Lammers και ο Luke Sikma), ο Thiemann, με την εικόνα που είχε στον Παγκόσμιο αλλά και πέρυσι στην Euroleague, είναι πολύ εύκολη επιλογή ανάμεσα στις θέσεις των σέντερ όπου οι σίγουρες λύσεις είτε είναι πολύ ακριβές, είτε πολύ επικίνδυνες. Έχει την τάση να παίρνει φάουλ και είναι εύστοχος στις βολές (πέρυσι κοντά στο 80%), ενώ στην υπόλοιπη frontline της Άλμπα παίζουν ο Tim Schneider, ο Justin Bean και ο Kresimir Nikic. Αναγκαστικά πιστεύω ότι θα παίξει τόσο στο 4 όσο και στο 5 και θα βασιστεί πολύ πάνω του η Άλμπα για να μείνει ζωντανή στο παιχνίδι με την Μπάγερν.
2) Oscar da Silva (5.8 cr): Μέσο όρο 18 λεπτά στα τρία πρώτα ματς της Μπαρτσελόνα (ACB) για έναν παίκτη που είδαμε στην Άλμπα και χάσαμε στην Μπαρτσελόνα. Έχει υψηλό potential (καλός ριμπάουντερ, παίρνει φάουλ και δεν παίρνει κακές/δύσκολες προσπάθειες), ενώ το ότι είναι ο αναπληρωματικός PF της Μπαρτσελόνα, στη συγκεκριμένη τιμή, μόνο πίσω από τον ασταθή προς το παρόν Jabari Parker, με κάνει να τον θεωρώ υπερβολικά καλή επιλογή.
3) Josep Puerto (5.3 cr): Μέσο όρο 18 λεπτά και μέσο όρο ranking 12 στα τρία πρώτα ματς της Βαλένθια (ACB) για έναν παίκτη που στην αρχή της χρονιάς πέρυσι, που είχε αντίστοιχους χρόνους συμμετοχής, το PIR του ήταν αρκετά παραπάνω από την αρχική φετινή του τιμολόγηση. Η έλλειψη του Lopez- Arostegui στα πρώτα ματς της Βαλένθια του δίνει χώρο και χρόνο για να είναι επιδραστικός στο παιχνίδι της.
4) John DiBartolomeo (5.8 cr): ο τραυματισμός του Baldwin, η εμπειρία του στη Euroleague, η -τραγική- άμυνα της Παρτιζάν και η γενική έλλειψη αρκετών λύσεων στην περιφέρεια της Μακάμπι, κάνουν την επιλογή του DiBartolomeo αρκετά ασφαλή. Πιστεύω ότι ο Blatt είναι περισσότερο άσσος παρά δυάρι και θα τρακάρει πάνω στον Lorenzo που θα βγαίνει μόνο για ανάσες. Τον Cleveland δεν τον έχω δει πέρα από κάποια φιλικά αλλά θεωρώ ότι περισσότερο θα πηγαίνει στο 3 με μετάθεση του Colson στο 4 πάρα να παίρνει πολλά λεπτά στο δύο.
5) Laurynas Birutis (7.6 cr.): Εάν δεν σας φτάνει το μπάτζετ για ν' αποκτήσετε τον Thiemann και υπό το δεδομένο ότι ο άλλος σας σέντερ είναι αυτονόητα ο Milutinov επειδή σας το είπα εγώ, άλλη μία «υπεράνω πάσης φαντασίας λύση» είναι ο Λιθουανός ύψους 2.13μ. σέντερ. Με τον τρόπο παιχνιδιού του μπορεί άνετα να πάρει πολλά φάουλ για βολές, να μαζέψει ριμπάουντ και να βάλει εύκολα καλάθια χωρίς να παίρνει τραβηγμένες προσπάθειες. Φαίνεται να έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή του από πέρυσι εν σχέσει με τον - μάλλον αφελή αλλά αθλητικό - Kevarrius Hayes. Το ματς απ του με την Βίρτους είναι καλό καθώς δεν υπάρχει αντίπαλος στο μέγεθός του και ξέρει πως να το εκμεταλλευτεί. Αν και μπορεί να θεωρηθεί τσιμπημένη η αρχική τιμή του, θεωρώ ότι η αξία του μακροπρόθεσμα θα φτάσει το 10+ και αξίζει την επιλογή από την 1η αγωνιστική.
Θα μπορούσα κάτω από τις δύο πεντάδες ν' αναφέρω και άλλους παίκτες ενδεικτικά που μπορεί να έχω σκεφτεί, όμως θεωρώ ότι χάνεται έτσι το νόημα των επιλογών-προτάσεων. Σε κάθε αγωνιστική, θα αρχίζω το άρθρο μου μ' ένα πολύ σύντομο απολογισμό των προγενέστερων επιλογών μου, αν και νομίζω ότι το σκεπτικό πίσω από τις επιλογές έχει περισσότερη σημασία από το τελικό αποτέλεσμα.
Με τις επιλογές μας, μέχρι τέλους.
Η επιλογή των must have παικτών θα βασίζεται για πολλές αγωνιστικές, κατά κύριο λόγο, στα εξής κριτήρια: α) αύξηση μπάτζετ, β) χρόνος συμμετοχής παίκτη, γ) απουσία συμπαικτών στην αντίστοιχη/ες θέση/εις λόγω τραυματισμού ή έλλειψης εναλλακτικών επιλογών, δ) ευκολία/δυσκολία αντιπάλου ως ομάδα ή ματς απ με παίκτη/ες στην αντίστοιχη θέση, ε) δυνατότητα παίκτη να γράψει παραπάνω ranking λόγω συγκεκριμένων χαρακτηριστικών (π.χ. να παίρνει εύκολα φάουλ και να είναι εύστοχος στις βολές) και στ) δυνατότητα παραμονής του παίκτη για περισσότερες αγωνιστικές.
Η ιεράρχηση των παραπάνω κριτηρίων δεν είναι αξιολογική αλλά ενδεικτική, δίνοντας περισσότερη όμως σημασία στο κριτήριο της αύξησης του μπάτζετ. Η εμπειρία στο Euroleague Fantasy μου έχει αποδείξει ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι αρχικές επιλογές μας θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξή μας σ' αυτό το παιχνίδι. Ακόμα όμως και να μην πετυχαίνουμε υψηλό σκορ, εφόσον καταφέρνουμε ν' αυξήσουμε το μπάτζετ μας, πρέπει να θεωρούμε επιτυχημένες κατά κανόνα τις επιλογές μας. Η οικονομική αύξηση αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, λόγω του νέου κανόνα που εισήχθη στο Euroleague Fantasy, ήτοι του δικαιώματος απεριορίστων αλλαγών μετά τις εξής αγωνιστικές: 4, 13, 19, 26 and 31. Ενώ, εν πρώτοις, μπορεί να παρουσιάζεται η εικόνα ότι δίδονται νέες ευκαιρίες στους μάνατζερς ν' αναμορφώσουν τις ομάδες τους (σύμφωνα με το μπάτζετ που θα έχουν τη δεδομένη στιγμή), στην πραγματικότητα είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξει ως πλεονέκτημα στους μάνατζερς με μεγαλύτερο μπάτζετ να προβούν σε καλύτερες ποιοτικά αλλαγές και ν' αυξήσουν ακόμα περισσότερο τη διαφορά τους με τις ομάδες με μικρότερο μπάτζετ. Απόδειξη αποτελούν τα playoffss (στα οποία ήδη υπήρχε το δικαίωμα απεριόριστων αλλαγών), όπου πάντοτε ευνοούντο οι ομάδες με το μεγαλύτερο μπάτζετ και όχι εκείνες με το μικρότερο.
H επιλογή των επόμενων πέντε παικτών θα γίνεται με βάση αξιολογικά κριτήρια που θα σχετίζονται με το θέμα εκάστης εβδομάδας.
Must have
Η ιεράρχηση των κατωτέρω must have παικτών δεν είναι αξιολογική αλλά ενδεικτική.
1) Lorenzo Brown (14.8 cr.): 15 διψήφια σκορ στις 17 πρώτες αγωνιστικές της περσινής Euroleague, αναμφισβήτητος ηγέτης αυτής της ομάδας, all around παίκτης και γενικώς μία πολύ ασφαλής επιλογή. Δεδομένης της απουσίας του Baldwin, η οποία μπορεί να διαρκέσει για αρκετό διάστημα, ο Lorenzo Brown αποτελεί μία πολύ προφανής επιλογή. Σημειωτέον ότι σε ματς με την Μπάγερν που έλειψε πέρυσι ο Baldwin, ο Lorenzo έγραψε 43 PIR.
2) Juancho Hernangomez (14.5 cr.): Ο τραυματισμός του Μήτογλου με θλάση (3 εβδομάδες έξω) ανοίγει το χώρο στον Bo Cruz ν' αποκτήσει μεγάλη φαντασιακή αξία, που ούτως ή άλλως έχει δεδομένης της ποιότητάς του. Ο Αταμάν συνηθίζει να δίνει στους σταρ του μεγάλο χρόνο συμμετοχής, ο Χουάντσο μπορεί να πάρει ranking από πολλές κατηγορίες και παίζει στη θέση που ο Ολυμπιακός πονάει περισσότερο αμυντικά. Δεν συνηθίζω να παίρνω τεσσάρια που είτε δεν έχουν μεγάλη έφεση στο να παίρνουν φάουλ είτε βασίζεται το ράνκινγκ τους αρκετά στο σκοράρισμά τους, αλλά για να παλέψει τα ματς που έρχονται ο Παναθηναϊκός είμαι σίγουρος ότι θα βασιστεί για πολλά λεπτά και για πολλά πράγματα (σκορ, ριμπάουντ αλλά και ασσίστ) πάνω στον Juancho.
3) Nikola Milutinov (14 cr.): Την στιγμή που γράφεται το άρθρο ο Fall είναι απροπόνητος με πρόβλημα στο γόνατο και η συμμετοχή του στο ντέρμπι σχεδόν απίθανη. Αμφιβάλλω ότι ο σκακιστής θα θέσει τη σωματική του ακεραιότητα σε κίνδυνο υποτροπής ή άλλου τραυματισμού, δεδομένης της έλλειψης άλλων λύσεων στη θέση 5. Σε κάθε περίπτωση, ο Milutinov επιστρέφει στην Euroleague στην καλύτερη κατάσταση που θυμάμαι να είναι και παίζει εναντίον μίας ομάδας νέων 11 παικτών με σοβαρό πρόβλημα στην άμυνα ως προς την αντιμετώπιση του πικ ν ρολ, ενώ πιθανότατα θα είναι το μοναδικό καθαρό πεντάρι του Ολυμπιακού. Αν και πιστεύω ότι θα προσπαθήσει ο Παναθηναϊκός να τον φθείρει με φάουλ, η συμβολή του με ριμπάουντ, βολές και πόντους είναι πολύ σίγουρη.
4) Shavon Shields (13.4 cr.): Κατ' αρχάς θεωρώ τρομερά ακατάλληλο τον Μεσίνα. Παίζει να είναι ο πιο υπερεκτιμημένος και παλαιολιθικός προπονητής όλων των εποχών. Δεν ακουμπάω σχεδόν ποτέ παίκτες της Μιλάνο στο φάντασι, επειδή παίζει ένα παιχνίδι πολύ λίγων κατοχών, με πολύ μικρή πιθανότητα για έναν παίκτη να μαζέψει ράνκινγκ είτε επειδή αν κάνει λάθος ο Μεσίνα θα τον στείλει αμέσως στον πάγκο, είτε επειδή δεν δίνει καμία ελευθερία στους παίκτες στην επίθεση. Η μόνη εξαίρεση στα παραπάνω είναι ο Shields. Είναι παικταράς, έχει την απόλυτη ελευθερία να κάνει ο,τι θέλει στην επίθεση, παίζει πάρα πολλά λεπτά και μπορεί να πάρει ranking από πολλές κατηγορίες. Όλα τα παραπάνω ισχύουν γιατί είναι τραυματίες -και θα είναι για καιρό- ο Baron και ο Lo, ενώ στην υπόλοιπη περιφέρεια της Μιλάνο παίζουν ο Pangos (σε κακή κατάσταση), ο Bartolani, ο Hall (μάλλον τραυματίας), ο Tonut και ο Flaccadori, δηλαδή παίκτες που είναι τρία επίπεδα κάτω από τον Shields.
5) Yam Madar (7 cr.): Μπορεί να φαίνεται μεν περισσότερο σαν hot take παρά σαν must have, ο Ισραηλινός γκαρντ όμως είναι από την αρχή της προετοιμασίας της Φενερμπαχτσέ ο βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδας. Ο Νικ Καλάθης μέχρι λίγο καιρό ήταν εκτός ομάδας και λόγω του τραυματισμού του νεοαποκτηθέντα Neto επανήλθε στην ομάδα. Ο rising star του 2023 έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να γίνει το επόμενο big thing της Ευρώπης και η τιμή του σε συνδυασμό με το ρόλο του σε μία ομάδα που στοχεύει με τις επιλογές και το μπάτζετ της το λιγότερο στα playoffs, τον καθιστούν ως τον αυτονόητα must have παίκτη.
Υπεράνω πάσης φαντασίας
Δεδομένου ότι ανέφερα ότι πρωταρχικός στόχος κάθε μάνατζερ πρέπει να είναι για πολλές αγωνιστικές η αύξηση του μπάτζετ, οι πέντε πρώτες επιλογές με το χαρακτηρισμό «Υπεράνω πάσης φαντασίας» για την αγωνιστική αυτή θα είναι πέντε παίκτες που είναι σε χαμηλή σχετικά τιμή, έχουν φαντασιακή αξία μεγαλύτερη από την αρχική τιμή τους και δεν φαίνονται τη δεδομένη στιγμή επιλεγμένοι από τους μάνατζερ των ομάδων σε ποσοστό πάνω από 5%.
1) Johannes Thiemann (8.4 cr.): Χωρίς τον Wetzell και μάλλον και τον Koumadje (ενώ έχουν αποχωρήσει ο Ben Lammers και ο Luke Sikma), ο Thiemann, με την εικόνα που είχε στον Παγκόσμιο αλλά και πέρυσι στην Euroleague, είναι πολύ εύκολη επιλογή ανάμεσα στις θέσεις των σέντερ όπου οι σίγουρες λύσεις είτε είναι πολύ ακριβές, είτε πολύ επικίνδυνες. Έχει την τάση να παίρνει φάουλ και είναι εύστοχος στις βολές (πέρυσι κοντά στο 80%), ενώ στην υπόλοιπη frontline της Άλμπα παίζουν ο Tim Schneider, ο Justin Bean και ο Kresimir Nikic. Αναγκαστικά πιστεύω ότι θα παίξει τόσο στο 4 όσο και στο 5 και θα βασιστεί πολύ πάνω του η Άλμπα για να μείνει ζωντανή στο παιχνίδι με την Μπάγερν.
2) Oscar da Silva (5.8 cr): Μέσο όρο 18 λεπτά στα τρία πρώτα ματς της Μπαρτσελόνα (ACB) για έναν παίκτη που είδαμε στην Άλμπα και χάσαμε στην Μπαρτσελόνα. Έχει υψηλό potential (καλός ριμπάουντερ, παίρνει φάουλ και δεν παίρνει κακές/δύσκολες προσπάθειες), ενώ το ότι είναι ο αναπληρωματικός PF της Μπαρτσελόνα, στη συγκεκριμένη τιμή, μόνο πίσω από τον ασταθή προς το παρόν Jabari Parker, με κάνει να τον θεωρώ υπερβολικά καλή επιλογή.
3) Josep Puerto (5.3 cr): Μέσο όρο 18 λεπτά και μέσο όρο ranking 12 στα τρία πρώτα ματς της Βαλένθια (ACB) για έναν παίκτη που στην αρχή της χρονιάς πέρυσι, που είχε αντίστοιχους χρόνους συμμετοχής, το PIR του ήταν αρκετά παραπάνω από την αρχική φετινή του τιμολόγηση. Η έλλειψη του Lopez- Arostegui στα πρώτα ματς της Βαλένθια του δίνει χώρο και χρόνο για να είναι επιδραστικός στο παιχνίδι της.
4) John DiBartolomeo (5.8 cr): ο τραυματισμός του Baldwin, η εμπειρία του στη Euroleague, η -τραγική- άμυνα της Παρτιζάν και η γενική έλλειψη αρκετών λύσεων στην περιφέρεια της Μακάμπι, κάνουν την επιλογή του DiBartolomeo αρκετά ασφαλή. Πιστεύω ότι ο Blatt είναι περισσότερο άσσος παρά δυάρι και θα τρακάρει πάνω στον Lorenzo που θα βγαίνει μόνο για ανάσες. Τον Cleveland δεν τον έχω δει πέρα από κάποια φιλικά αλλά θεωρώ ότι περισσότερο θα πηγαίνει στο 3 με μετάθεση του Colson στο 4 πάρα να παίρνει πολλά λεπτά στο δύο.
5) Laurynas Birutis (7.6 cr.): Εάν δεν σας φτάνει το μπάτζετ για ν' αποκτήσετε τον Thiemann και υπό το δεδομένο ότι ο άλλος σας σέντερ είναι αυτονόητα ο Milutinov επειδή σας το είπα εγώ, άλλη μία «υπεράνω πάσης φαντασίας λύση» είναι ο Λιθουανός ύψους 2.13μ. σέντερ. Με τον τρόπο παιχνιδιού του μπορεί άνετα να πάρει πολλά φάουλ για βολές, να μαζέψει ριμπάουντ και να βάλει εύκολα καλάθια χωρίς να παίρνει τραβηγμένες προσπάθειες. Φαίνεται να έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή του από πέρυσι εν σχέσει με τον - μάλλον αφελή αλλά αθλητικό - Kevarrius Hayes. Το ματς απ του με την Βίρτους είναι καλό καθώς δεν υπάρχει αντίπαλος στο μέγεθός του και ξέρει πως να το εκμεταλλευτεί. Αν και μπορεί να θεωρηθεί τσιμπημένη η αρχική τιμή του, θεωρώ ότι η αξία του μακροπρόθεσμα θα φτάσει το 10+ και αξίζει την επιλογή από την 1η αγωνιστική.
Θα μπορούσα κάτω από τις δύο πεντάδες ν' αναφέρω και άλλους παίκτες ενδεικτικά που μπορεί να έχω σκεφτεί, όμως θεωρώ ότι χάνεται έτσι το νόημα των επιλογών-προτάσεων. Σε κάθε αγωνιστική, θα αρχίζω το άρθρο μου μ' ένα πολύ σύντομο απολογισμό των προγενέστερων επιλογών μου, αν και νομίζω ότι το σκεπτικό πίσω από τις επιλογές έχει περισσότερη σημασία από το τελικό αποτέλεσμα.
Με τις επιλογές μας, μέχρι τέλους.
