We feel devotion
DataCenter
EUROLEAGUE PLAYERS
“Ένα παιδί που ονειρεύτηκε να παίξει μπάσκετ”
Το αντίο ενός φίλου του Ολυμπιακού στον αγαπημένο του παίκτη.
Επιμέλεια: Μηνάς Καταλαγαριανάκης | minaskat@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 07/07/2021 12:02
Είναι κάποιες φορές που δεν θες να πεις και να γράψεις τίποτα γιατί τα λόγια είναι φτωχά, όταν όμως η αφορμή είναι ο άνθρωπος που σε έκανε να αγαπήσεις το μπάσκετ τότε επιβάλλεται να το κάνεις αυτό σαν ένα μικρό "Ευχαριστώ".

Το μεσημέρι του προηγούμενου Σαββάτου ο Βασίλης Σπανούλης σιώπησε για άλλη μια φορά την Ευρώπη. Αυτή τη φορά δεν ήταν ούτε ένα μεγάλο σουτ, ούτε ένα lay-up ανάμεσα στα θηρία, ούτε μια πάσα όπως μας είχε συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια, αυτή τη φορά ήταν μια απλή ανάρτηση στο Instagram ο λόγος, μια ανάρτηση που όταν την διαβάζεις βουρκώνεις και συνειδητοποιείς ότι ήρθε το "τέλος" ενός αθλητή που όμοιος του δεν θα υπάρξει ξανά.

Το είπε και ο ίδιος, ήταν ένα παιδί που ονειρεύτηκε να παίξει μπάσκετ, αυτό το παιδί τα κατάφερε και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη αυτού του παιδιού είναι ότι έγινε η αφορμή και άλλα παιδιά σε όλο τον κόσμο να ονειρευτούν να παίξουν μπάσκετ και τώρα να είναι οι κορυφαίοι σε όλο τον πλανήτη. Υπάρχουν όμως και άλλα παιδιά, εκείνα που δεν έπαιξαν ποτέ μπάσκετ αλλά παρακολουθώντας την αγαπημένη τους ομάδα ταυτίστηκαν με αυτό το παιδί και αγάπησαν αυτό το παιδί όσο λίγους.

Ο δρόμος του Σπανούλη μέχρι το πάνθεον δεν ήταν εύκολος και όταν αυτός βρήκε "το εύκολο μονοπάτι" άλλαξε δρόμο, έβαλε στον εαυτό του προκλήσεις που με την τρέλα του τις έφερε εις πέρας, ήταν αυτός που με τη μετακίνηση του από τον Παναθηναϊκό στον Ολυμπιακό άλλαξε το ρου της ιστορίας του ευρωπαϊκού μπάσκετ αλλά και του Ολυμπιακού.

Στα μάτια του φιλάθλου του Ολυμπιακού ο Βασίλης Σπανούλης είναι κάτι παραπάνω από ένας παίκτης, από ένας αρχηγός, ήταν αυτός που ήρθε στην ομάδα του και τη γιγάντωσε, που έφερε τον κόσμο ξανά κοντά σε ένα ταλαιπωρημένο σωματείο του συλλόγου. Γιατί μπορεί αυτή η επιτυχημένη δεκαετία του Ολυμπιακού που τρέλανε όλη την Ευρώπη να είχε πολλούς ήρωες αλλά το πρόσωπο αυτών των επιτυχιών ήταν ένα και αυτό το πρόσωπο ήταν του Βασίλη Σπανούλη, το πρόσωπο που γεμάτο αποφασιστικότητα δεν σε έκανε ποτέ να χάνεις την πίστη σου, το πρόσωπο στο οποίο αποτυπωνόταν η φράση που συνόδευε την ομάδα όσο εκείνη τρόμαζε την Ευρώπη "Refuse to Lose".

"Ο Ολυμπιακός αποδείχτηκε το πεπρωμένο μου και το πιο όμορφο λιμάνι μου". O Βασίλης Σπανούλης δεν πέρασε όλη του την καριέρα στον Ολυμπιακό αλλά μαζί δέθηκαν όσο λίγοι, ξαναέγραψαν μαζί ιστορία, έζησαν ανεπανάληπτες στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό όλων, στιγμές που γέννησαν νέους Ολυμπιακούς, στιγμές που έκαναν παιδιά να αγαπήσουν το μπάσκετ.

Με την απόσυρση του Βασίλη Σπανούλη, για όσους τον αγαπούν, ξεριζώθηκε απότομα ένα κομμάτι μέσα από την καρδία τους, ένα κομμάτι αναμνήσεων και συναισθημάτων καθώς αποχώρησε ένας θρύλος του θρύλου, ένας θρύλος του ελληνικού αλλά και του Παγκόσμιου μπάσκετ.

Σε έναν σύλλογο όπως ο Ολυμπιακός είναι δύσκολο να γίνεις θρύλος και είναι ακόμα πιο δύσκολο να ταυτιστείς με τον δαφνοστεφανώμενο έφηβο, ο Σπανούλης κατάφερε να γίνει ισάξιος του τμήματος, κατάφερε να προσπεράσει αυτούς που έβαλαν τις βάσεις ώστε να είναι επιτυχημένος, κατάφερε να γίνει ο μεγαλύτερος παίκτης που φόρεσε την φανέλα του Ολυμπιακού.

Και επειδή είναι δύσκολο να πεις ένα απλό ευχαριστώ, εγώ θα πω ότι είμαι τυχερός που σε έζησα, είμαι τυχερός που ήσουν ο ηγέτης και αρχηγός της ομάδας μου, είμαι τυχερός που ήσουν ο λόγος που στην παιδική, την εφηβική και μετά στην ενήλικη ζωή μου ξάπλωνα τα βράδια και ονειρευόμουν τον Ολυμπιακό στην κορυφή και εσένα μπροστάρη σε όλο αυτό.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ, ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΠΑΣΚΕΤ