';
?>
We feel devotion
DataCenter
EUROLEAGUE ANALYSIS
The Luka effect!
Το BasketStories κάνει την απαιτούμενη αναδρομή και αποθεώνει ένα από τα εντυπωσιακότερα ...starts στην ιστορία της EuroLeague και του Fantasy Challenge!
Δημοσιεύτηκε: 21/11/2017 10:34
Δεκατρία χρόνια πέρασαν από το ..μακρινό πια 2004, τότε που η Ελλάδα ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης στο ποδόσφαιρο (και ετοιμαζόταν να γίνει και στο μπάσκετ λίγους μήνες αργότερα – έχοντας φάει την πρώτη κρυάδα από την Αργεντινή στην Αθήνα), είχε διοργανώσει τους καλύτερους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες (sic, βλέπουμε τώρα τις συνέπειες...), η Παπαρίζου είχε κερδίσει την EuroVision (το 04 ή το 05 ήταν, δεν θυμάμαι, δεν έχει και σημασία), οι Minnesota Timberwolves μπήκαν για τελευταία φορά στα ΝΒΑ Playoffs και αποκλείστηκαν εύκολα στους τελικούς της δυτικής περιφέρειας από τη γεμάτη hall-of-famers ομάδα των Lakers (Shaq, Kobe, Mailman, The Glove και όχι μόνο) που ...σχεδόν σκούπισαν (4-1) στους τελικούς οι Pistons του Larry Brown και πολλά πολλά ακόμα (βάλτε ό,τι άλλο θέλετε εσείς).
Εκείνη ήταν και η χρονιά που το αγαπημένο μας EuroLeague Fantasy Challenge έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα, όντας το πρώτο παιχνίδι fantasy μπάσκετ γενικής ...αποδοχής στην από δω πλευρά του Ατλαντικού. Σύμφωνοι, υπήρχε και το SuperManager της ACB, αλλά σε μια εποχή χωρίς το “Τρίποντο” και κανένα έντυπο μέσο αποκλειστικά για το μπάσκετ, με την τηλεόραση που παρέμενε το κυρίαρχο μέσο αθλητικής ενημέρωσης να ασχολείται αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο (αυτό δεν έχει αλλάξει και πολύ) και το Internet να αποτελεί ακόμα, κατά κάποιο τρόπο, πολυτέλεια, ποιός να ήξερε το ισπανικό fantasy, ή ακόμα χειρότερα, τις ισπανικές ομάδες, πλην των πλέον χαρακτηριστικών, όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ, η Μάλαγα, η ...Ταουγκρές/Ταού Κεράμικα και η Καχά Σαν Φερνάντο;
Η μικρή Euroleague Fantasy κοινότητα της εποχής λοιπόν (όχι, δεν ήμουν μέσα σε αυτούς τους 23 από την Ελλάδα που ...πρωτοκόλλησαν τότε με το παιχνίδι – μια από τις ομάδες αυτές ήταν η High Voltage) μπορεί να μας επιβεβαιώσει την ύπαρξη ενός παίκτη που αποτελούσε το απόλυτο ...cheat του παιχνιδιού με τις επιδόσεις του εντός παρκέ.
Ο λόγος, βέβαια, για ποιον άλλον μα για τον Anthony Parker της Maccabi Tel Aviv που πραγματικά οργίαζε εκείνη την περίοδο στην Γηραιά Ήπειρο με τη φανέλα των Ισραηλινών. Το 2004-05 αποτέλεσε το peak στο ευρωπαϊκό του πέρασμα. Μέτρησε συνολικά 4 σεζόν στην EuroLeague (αρχικά το 2001-02, μετά έκανε ένα διάλειμμα για να ζήσει την ...όμορφη ζωή της Ρώμης και ξανά πάλι τις σεζόν 2003-06), πριν περάσει την αντίπερα όχθη για χάρη των Toronto Raptors και εν συνεχεία των Cavs, οδηγώντας μάλιστα την «ομάδα του Λαού» στον back2back τίτλο!
Ήταν ο παίκτης που απλά είχες στην δεκάδα σου και δεν σε απασχολούσαν ούτε υποτιμήσεις, ούτε υπερτιμήσεις (που δεν υπήρχαν προφανώς), ούτε έδρες, ούτε αντίπαλος ούτε τίποτα. Απλά έπρεπε να τον έχεις. Με μ.ο. Index Rating στη Regular Season (των 14 τότε παιχνιδιών) 27.4 και πώς να κάνεις αλλιώς. Στα 14 αυτά παιχνίδια μάλιστα είχε μόλις ένα μονοψήφιο σκορ (3) την τελευταία αγωνιστική, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι τότε έπαιζε σε επίπεδα γύρω στο 30 και συνυπολογίζοντας τα μπόνους νίκης η τιμή του κυμαινόταν μεταξύ 120 και 130 credits, ή αλλιώς, λίγο πάνω από τα 3 εκατομμύρια με τα φετινά δεδομένα του Fantasy. Κι αυτό γιατί είχε επίσης δύο επιδόσεις άνω του 40 και άλλες τέσσερις άνω του 30, ενώ μόνο δύο ήταν οι φορές που πραγματοποίησε διψήφια μεν, κάτω του 20 PIR δε απόδοση.
Φέτος λοιπόν, δεκατρία χρόνια μετά τον Parker, εμφανίζεται (όχι βέβαια από το πουθενά) ένας πιτσιρικάς που πραγματικά ...τρομάζεις με τις εξωπραγματικές του επιδόσεις και το impact που έχει στην απόδοση της ομάδας του. Luka Doncic το όνομά του, 18 έτη η ηλικία του, 3η η σεζόν (... και τελευταία) στην EuroLeague (!) και μ.ο. ατομικής αξιολόγησης στα 8 πρώτα φετινά του παιχνίδια οι 28 μονάδες. Δυο φορές έπεσε κάτω από το 20 και οι ιδιοκτήτες του στο παιχνίδι απόρησαν αν όντως είναι αλήθεια, δείγμα των τεραστίων προσδοκιών που βάση του ταλέντου του έχει δημιουργήσει. Μετά βέβαια θυμήθηκαν ότι στο ένα ματς πήγε απροπόνητος και στο άλλο αγωνίστηκε λιγότερο αφού κρίθηκε από νωρίς...
Για τον πρωταθλητή Ευρώπης με την Σλοβενία έχουν γραφτεί ήδη τόσα πολλά για το ταλέντο του, την ωριμότητά του, το ταβάνι των δυνατοτήτων του και αν υπάρχει τέτοιο, με ...ποιον μοιάζει ή δεν μοιάζει κ.α., που πραγματικά δεν χρειάζεται να αναλωθούμε περισσότερο σε αυτό. Προς το παρόν αυτό που ξέρουμε είναι πως έχει πάρει από το χεράκι την φετινή, αποδεκατισμένη Real και την οδηγεί σε ασφαλή προς το παρόν μονοπάτια. Αυτό που παρατηρούμε επίσης είναι πως, όπως και ο Parker, έτσι και ο Doncic συνεισφέρουν ποικιλοτρόπως στην ομάδα τους, γεμίζοντας το boxscore κάθε βράδυ που πατάνε παρκέ, με τον Σλοβένο να θυμίζει πολύ έντονα τον παίκτη της Μακάμπι του 04-05. Όχι τόσο αγωνιστικά, όσο σε επίπεδο fantasy. Χωρίς όμως να παραγνωρίζουμε και την πληθωρικότητα των αριθμών τους.
Παρακάτω εμφανίζονται τα συγκριτικά στατιστικά τους ανά κατηγορία για να καταλάβουμε ακόμα καλύτερα του ...λόγου το αληθές.
Παρατηρήσατε τη διαφορά στους χρόνους συμμετοχής;
Σε απλά φαντασιακά επίπεδα αυτό σημαίνει πως απλά τον έχετε στην ομάδα σας (αν δεν τον έχετε δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τώρα), τον βάζετε αρχηγό και ξενοιάζετε. Το δείγμα μπορεί να είναι σχετικά μικρό (8 μόλις παιχνίδια), όπως και η ηλικία του, αλλά η σταθερότητά του και ο τρόπος που αγωνίζεται είναι τέτοια που δύσκολα μπορεί να αλλάξουν δραματικά τα παραπάνω νούμερα. Τουλάχιστον με την εικόνα που δείχνει μέχρι τώρα ο “μικρός”. Το θέμα είναι μπορούν να ανέβουν και άλλο;
Αν συμβεί αυτό θα μιλάμε πραγματικά για ένα, τουλάχιστον, «σπάνιο» γεγονός στα σύγχρονα χρονικά. Το μπάσκετ έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία 15 χρόνια, οι παίκτες-ορχήστρες σπανίζουν όπως και οι ομάδες που στηρίζονται αποκλειστικά σε έναν και μόνο παίκτη ηγέτη (κατά κόρον σκόρερ) δεν μπορούν να προχωρήσουν μακριά σε διοργανώσεις όπως η EuroLeague (βλέπε Langford στην περυσινή Unics πχ).
Ακόμα και το format της ανανεωμένης διοργάνωσης είναι τέτοιο που δεν «ευνοεί» την ευδοκίμηση τέτοιων φαινομένων. Με τριάντα παιχνίδια regular season, «διαβολοβδομάδες» αλλά και επί το πλείστον «κλειστά» συμβόλαια το επίπεδο σαφώς και έχει δυσκολέψει όπως και η ένταση κατά τη διάρκεια των αγώνων, ενώ τα λεπτά συμμετοχής των παικτών προφανώς και μειώνονται, όπως φαίνεται εξάλλου και από τα νούμερα στην παραπάνω σύγκριση. Αθλητικότητα, πολλές κατοχές, motion κίνηση και άλλα τέτοια ωραία έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας τη στιγμή που «παίκτες-μια ομάδα μόνοι τους» είναι είδος προς εξαφάνιση.
Προς επίρρωσιν όλων αυτών ιδού οι παίκτες με Index Rating άνω των 25 μονάδων στην σύγχρονη ιστορία της EuroLeague (2000 και δώθε), με μίνιμουμ οχτώ παιχνιδιών κανονικής περιόδου – όπως ο Doncic αυτή τη στιγμή, αλλά και για να έχουν αγωνιστεί σε περισσότερο από το 50% των παιχνιδιών ακόμα και για τη μορφή των 14 αγωνιστικών:
*Ο Kirilenko τη σεζόν 2011-12 είχε ένα άκρως εντυπωσιακά ξεκίνημα, με 29.4 PIR στα 5 πρώτα παιχνίδια του στη regular, στην οποία όμως δεν ξαναγωνίστηκε και επέστρεψε για το top16, ενώ τέλειωσε τη σεζόν (χωρίς το Final 4) με το εξίσου εντυπωσιακό 24.1 (σε 15 αγώνες). Όσοι τον είχαν προλάβει κάτω των 100 credits τότε (εγώ όχι, 107 νομίζω έδωσα για να τον πάρω) ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι.
*Η αλήθεια είναι ότι το Fantasy στην πρώτη του σεζόν ξεκίνησε με διπλό cheat. Έτσι, εκτός από τον Anthony Parker, υπήρχε και ο Dejan Milojevic της Παρτιζάν, ο οποίος πρόλαβε να αγωνιστεί σε 6 μόνο ματς και ύστερα να “εγκαταλείψει” λόγω τραυματισμού. Τί έκανε μέχρι τότε ο Σέρβος; Με εύρος σκορ από 20 έως 29 στα 5 από τα 6 ματς συν το 55άρι κόντρα στον Ολυμπιακό, ο μέσος όρος του ήταν στο 30,5 PIR!
*Στη λίστα θα μπορούσε να βρίσκεται προφανώς και ο Boban Marjanovic που τη χρονιά 2014-2015 τελείωσε με μ.ο. 24.9 Pir σε δέκα αγώνες regular αλλά 26.2 στο TOP 16 και συνολικά συγκέντρωσε μ.ο. 25.7 μονάδων στα 24 παιχνίδια που αγωνίστηκε πριν μας αφήσει και αυτός για το ΝΒΑ, όντας πραγματικά ο τελευταίος .... dominant παίκτης του παιχνιδιού, μέχρι σήμερα.
*Honorable mentions οι επιδόσεις των De Colo και Langford τα δύο τελευταία χρόνια με τη Regular Season των 30 παιχνιδιών. Μπορεί να μην πλησίαζαν ακριβώς το 25, αλλά στο 22,7 και στο 21,8 σίγουρα είχαν με τη σειρά τους πολύ μεγάλο impact στο παιχνίδι.
Προφανώς από τον παραπάνω πίνακα παρατηρούμε το προφανές. Ότι κανένας παίκτης μετά το 2005 δεν τέλειωσε την κανονική περίοδο με άνω των 25 μονάδων αξιολόγησης ανά αγώνα, ενώ οι εφτά από τους εννιά πραγματοποίησαν τις επιδόσεις τους στα πρώτα χρόνια της ...νεογέννητης τότε διοργάνωσης, και σε ομάδες μάλιστα που δεν τις λες και πρωταγωνίστριες στην εποχή τους! Ο τελευταίος που το έκανε (και πρώτος σε επίπεδα fantasy challenge αφού πιο πριν το παιχνίδι δεν υπήρχε) ήταν ο Anthony Parker και μάλιστα σε μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στην ιστορία της διοργάνωσης με τρεις σερί τελικούς και δύο σερί κατακτήσεις (και συμπαίκτες όπως ο Saras, ο Vujcic και ο Baston!).
Θα μπορέσει ο Doncic να συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς; Μπορεί η φετινή Ρεάλ, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον να μην έχει τους σταρ της τότε Μακάμπι, έχει όμως ένα ρόστερ πιο βαθύ συνολικά με περισσότερες επιλογές ανά θέση (εξάλλου, τα μεγαλύτερα νούμερα του Σλοβένου φέτος έγιναν παρόντων των Ayon, Randolph, Kuzmic).
Το μόνο σίγουρο είναι ότι είχαμε πολλά, πάρα πολλά χρόνια να δούμε τέτοιο ξεκίνημα από παίκτη που να κάνει τη ...συλλογή ράνκινγκ να μοιάζει τόσο απλή υπόθεση, χωρίς να τίθενται οποιοιδήποτε ενδοιασμοί για την παρουσία του στο ρόστερ μιας fantasy ομάδας (ακόμα με τον Marjanovic, υπήρχαν “σκέψεις” σε δύσκολες έδρες με δυνατές frontlines) και το μόνο που ελπίζουμε και ευχόμαστε είναι να μείνει γερός, να τον απολαύσουμε στην τελευταία του χρονιά στην διοργάνωση (οτιδήποτε διαφορετικό θα αποτελεί έκπληξη μεγατόνων) και να τον χαρούμε ως «ιδιοκτήτες» στις φαντασιακές μας ομάδες πριν τον ντραφτάρουμε του χρόνου στο NBA Fantasy πλέον.
Εκείνη ήταν και η χρονιά που το αγαπημένο μας EuroLeague Fantasy Challenge έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα, όντας το πρώτο παιχνίδι fantasy μπάσκετ γενικής ...αποδοχής στην από δω πλευρά του Ατλαντικού. Σύμφωνοι, υπήρχε και το SuperManager της ACB, αλλά σε μια εποχή χωρίς το “Τρίποντο” και κανένα έντυπο μέσο αποκλειστικά για το μπάσκετ, με την τηλεόραση που παρέμενε το κυρίαρχο μέσο αθλητικής ενημέρωσης να ασχολείται αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο (αυτό δεν έχει αλλάξει και πολύ) και το Internet να αποτελεί ακόμα, κατά κάποιο τρόπο, πολυτέλεια, ποιός να ήξερε το ισπανικό fantasy, ή ακόμα χειρότερα, τις ισπανικές ομάδες, πλην των πλέον χαρακτηριστικών, όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ, η Μάλαγα, η ...Ταουγκρές/Ταού Κεράμικα και η Καχά Σαν Φερνάντο;
Η μικρή Euroleague Fantasy κοινότητα της εποχής λοιπόν (όχι, δεν ήμουν μέσα σε αυτούς τους 23 από την Ελλάδα που ...πρωτοκόλλησαν τότε με το παιχνίδι – μια από τις ομάδες αυτές ήταν η High Voltage) μπορεί να μας επιβεβαιώσει την ύπαρξη ενός παίκτη που αποτελούσε το απόλυτο ...cheat του παιχνιδιού με τις επιδόσεις του εντός παρκέ.
Ο λόγος, βέβαια, για ποιον άλλον μα για τον Anthony Parker της Maccabi Tel Aviv που πραγματικά οργίαζε εκείνη την περίοδο στην Γηραιά Ήπειρο με τη φανέλα των Ισραηλινών. Το 2004-05 αποτέλεσε το peak στο ευρωπαϊκό του πέρασμα. Μέτρησε συνολικά 4 σεζόν στην EuroLeague (αρχικά το 2001-02, μετά έκανε ένα διάλειμμα για να ζήσει την ...όμορφη ζωή της Ρώμης και ξανά πάλι τις σεζόν 2003-06), πριν περάσει την αντίπερα όχθη για χάρη των Toronto Raptors και εν συνεχεία των Cavs, οδηγώντας μάλιστα την «ομάδα του Λαού» στον back2back τίτλο!
Ήταν ο παίκτης που απλά είχες στην δεκάδα σου και δεν σε απασχολούσαν ούτε υποτιμήσεις, ούτε υπερτιμήσεις (που δεν υπήρχαν προφανώς), ούτε έδρες, ούτε αντίπαλος ούτε τίποτα. Απλά έπρεπε να τον έχεις. Με μ.ο. Index Rating στη Regular Season (των 14 τότε παιχνιδιών) 27.4 και πώς να κάνεις αλλιώς. Στα 14 αυτά παιχνίδια μάλιστα είχε μόλις ένα μονοψήφιο σκορ (3) την τελευταία αγωνιστική, κάτι που σημαίνει ότι μέχρι τότε έπαιζε σε επίπεδα γύρω στο 30 και συνυπολογίζοντας τα μπόνους νίκης η τιμή του κυμαινόταν μεταξύ 120 και 130 credits, ή αλλιώς, λίγο πάνω από τα 3 εκατομμύρια με τα φετινά δεδομένα του Fantasy. Κι αυτό γιατί είχε επίσης δύο επιδόσεις άνω του 40 και άλλες τέσσερις άνω του 30, ενώ μόνο δύο ήταν οι φορές που πραγματοποίησε διψήφια μεν, κάτω του 20 PIR δε απόδοση.
Φέτος λοιπόν, δεκατρία χρόνια μετά τον Parker, εμφανίζεται (όχι βέβαια από το πουθενά) ένας πιτσιρικάς που πραγματικά ...τρομάζεις με τις εξωπραγματικές του επιδόσεις και το impact που έχει στην απόδοση της ομάδας του. Luka Doncic το όνομά του, 18 έτη η ηλικία του, 3η η σεζόν (... και τελευταία) στην EuroLeague (!) και μ.ο. ατομικής αξιολόγησης στα 8 πρώτα φετινά του παιχνίδια οι 28 μονάδες. Δυο φορές έπεσε κάτω από το 20 και οι ιδιοκτήτες του στο παιχνίδι απόρησαν αν όντως είναι αλήθεια, δείγμα των τεραστίων προσδοκιών που βάση του ταλέντου του έχει δημιουργήσει. Μετά βέβαια θυμήθηκαν ότι στο ένα ματς πήγε απροπόνητος και στο άλλο αγωνίστηκε λιγότερο αφού κρίθηκε από νωρίς...
Για τον πρωταθλητή Ευρώπης με την Σλοβενία έχουν γραφτεί ήδη τόσα πολλά για το ταλέντο του, την ωριμότητά του, το ταβάνι των δυνατοτήτων του και αν υπάρχει τέτοιο, με ...ποιον μοιάζει ή δεν μοιάζει κ.α., που πραγματικά δεν χρειάζεται να αναλωθούμε περισσότερο σε αυτό. Προς το παρόν αυτό που ξέρουμε είναι πως έχει πάρει από το χεράκι την φετινή, αποδεκατισμένη Real και την οδηγεί σε ασφαλή προς το παρόν μονοπάτια. Αυτό που παρατηρούμε επίσης είναι πως, όπως και ο Parker, έτσι και ο Doncic συνεισφέρουν ποικιλοτρόπως στην ομάδα τους, γεμίζοντας το boxscore κάθε βράδυ που πατάνε παρκέ, με τον Σλοβένο να θυμίζει πολύ έντονα τον παίκτη της Μακάμπι του 04-05. Όχι τόσο αγωνιστικά, όσο σε επίπεδο fantasy. Χωρίς όμως να παραγνωρίζουμε και την πληθωρικότητα των αριθμών τους.
Παρακάτω εμφανίζονται τα συγκριτικά στατιστικά τους ανά κατηγορία για να καταλάβουμε ακόμα καλύτερα του ...λόγου το αληθές.
| Category | Doncic | Parker |
|---|---|---|
| games | 8 | 14 |
| minutes | 26:47 | 35:09 |
| FT % | 90.9 | 89 |
| FG % | 48.4 | 56 |
| points | 19.8 | 20.6 |
| rebounds | 6.5 | 4.8 |
| assists | 4.3 | 3.5 |
| steals | 1 | 2.2 |
| blocks | 0.5 | 0.9 |
| turnovers | 1.9 | 1.7 |
| fouls drawn | 6 | 5.9 |
| PIR | 28 | 27.4 |
Παρατηρήσατε τη διαφορά στους χρόνους συμμετοχής;
Σε απλά φαντασιακά επίπεδα αυτό σημαίνει πως απλά τον έχετε στην ομάδα σας (αν δεν τον έχετε δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τώρα), τον βάζετε αρχηγό και ξενοιάζετε. Το δείγμα μπορεί να είναι σχετικά μικρό (8 μόλις παιχνίδια), όπως και η ηλικία του, αλλά η σταθερότητά του και ο τρόπος που αγωνίζεται είναι τέτοια που δύσκολα μπορεί να αλλάξουν δραματικά τα παραπάνω νούμερα. Τουλάχιστον με την εικόνα που δείχνει μέχρι τώρα ο “μικρός”. Το θέμα είναι μπορούν να ανέβουν και άλλο;
Αν συμβεί αυτό θα μιλάμε πραγματικά για ένα, τουλάχιστον, «σπάνιο» γεγονός στα σύγχρονα χρονικά. Το μπάσκετ έχει αλλάξει δραματικά τα τελευταία 15 χρόνια, οι παίκτες-ορχήστρες σπανίζουν όπως και οι ομάδες που στηρίζονται αποκλειστικά σε έναν και μόνο παίκτη ηγέτη (κατά κόρον σκόρερ) δεν μπορούν να προχωρήσουν μακριά σε διοργανώσεις όπως η EuroLeague (βλέπε Langford στην περυσινή Unics πχ).
Ακόμα και το format της ανανεωμένης διοργάνωσης είναι τέτοιο που δεν «ευνοεί» την ευδοκίμηση τέτοιων φαινομένων. Με τριάντα παιχνίδια regular season, «διαβολοβδομάδες» αλλά και επί το πλείστον «κλειστά» συμβόλαια το επίπεδο σαφώς και έχει δυσκολέψει όπως και η ένταση κατά τη διάρκεια των αγώνων, ενώ τα λεπτά συμμετοχής των παικτών προφανώς και μειώνονται, όπως φαίνεται εξάλλου και από τα νούμερα στην παραπάνω σύγκριση. Αθλητικότητα, πολλές κατοχές, motion κίνηση και άλλα τέτοια ωραία έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας τη στιγμή που «παίκτες-μια ομάδα μόνοι τους» είναι είδος προς εξαφάνιση.
Προς επίρρωσιν όλων αυτών ιδού οι παίκτες με Index Rating άνω των 25 μονάδων στην σύγχρονη ιστορία της EuroLeague (2000 και δώθε), με μίνιμουμ οχτώ παιχνιδιών κανονικής περιόδου – όπως ο Doncic αυτή τη στιγμή, αλλά και για να έχουν αγωνιστεί σε περισσότερο από το 50% των παιχνιδιών ακόμα και για τη μορφή των 14 αγωνιστικών:
| Παίκτης | Ομάδα | Αγώνες RS | PIR | Σεζόν |
|---|---|---|---|---|
| Dejan Tomasevic | KK Buducnost | 10 | 31.20 | 2000-01 |
| Dereck Hamilton | St. Petersburg Lions | 10 | 28.30 | 2000-01 |
| Mirsan Turkcan | CSKA Moscow | 11 | 28.09 | 2001-02 |
| Gregor Fucka | PAF Bologna | 10 | 28.00 | 2000-01 |
| Luka Doncic | Real Madrid | 8 | 28.00 | 2017-18 |
| Anthony Parker | Maccabi Elite | 14 | 27.43 | 2004-05 |
| Arvydas Sabonis | Zalgiris | 12 | 26.42 | 2003-04 |
| Mate Skelin | KRKA Novo Mesto | 14 | 25.07 | 2001-02 |
| Joseph Blair | Ulker | 14 | 25.00 | 2002-03 |
*Ο Kirilenko τη σεζόν 2011-12 είχε ένα άκρως εντυπωσιακά ξεκίνημα, με 29.4 PIR στα 5 πρώτα παιχνίδια του στη regular, στην οποία όμως δεν ξαναγωνίστηκε και επέστρεψε για το top16, ενώ τέλειωσε τη σεζόν (χωρίς το Final 4) με το εξίσου εντυπωσιακό 24.1 (σε 15 αγώνες). Όσοι τον είχαν προλάβει κάτω των 100 credits τότε (εγώ όχι, 107 νομίζω έδωσα για να τον πάρω) ήταν πραγματικά ευτυχισμένοι άνθρωποι.
*Η αλήθεια είναι ότι το Fantasy στην πρώτη του σεζόν ξεκίνησε με διπλό cheat. Έτσι, εκτός από τον Anthony Parker, υπήρχε και ο Dejan Milojevic της Παρτιζάν, ο οποίος πρόλαβε να αγωνιστεί σε 6 μόνο ματς και ύστερα να “εγκαταλείψει” λόγω τραυματισμού. Τί έκανε μέχρι τότε ο Σέρβος; Με εύρος σκορ από 20 έως 29 στα 5 από τα 6 ματς συν το 55άρι κόντρα στον Ολυμπιακό, ο μέσος όρος του ήταν στο 30,5 PIR!
*Στη λίστα θα μπορούσε να βρίσκεται προφανώς και ο Boban Marjanovic που τη χρονιά 2014-2015 τελείωσε με μ.ο. 24.9 Pir σε δέκα αγώνες regular αλλά 26.2 στο TOP 16 και συνολικά συγκέντρωσε μ.ο. 25.7 μονάδων στα 24 παιχνίδια που αγωνίστηκε πριν μας αφήσει και αυτός για το ΝΒΑ, όντας πραγματικά ο τελευταίος .... dominant παίκτης του παιχνιδιού, μέχρι σήμερα.
*Honorable mentions οι επιδόσεις των De Colo και Langford τα δύο τελευταία χρόνια με τη Regular Season των 30 παιχνιδιών. Μπορεί να μην πλησίαζαν ακριβώς το 25, αλλά στο 22,7 και στο 21,8 σίγουρα είχαν με τη σειρά τους πολύ μεγάλο impact στο παιχνίδι.
Προφανώς από τον παραπάνω πίνακα παρατηρούμε το προφανές. Ότι κανένας παίκτης μετά το 2005 δεν τέλειωσε την κανονική περίοδο με άνω των 25 μονάδων αξιολόγησης ανά αγώνα, ενώ οι εφτά από τους εννιά πραγματοποίησαν τις επιδόσεις τους στα πρώτα χρόνια της ...νεογέννητης τότε διοργάνωσης, και σε ομάδες μάλιστα που δεν τις λες και πρωταγωνίστριες στην εποχή τους! Ο τελευταίος που το έκανε (και πρώτος σε επίπεδα fantasy challenge αφού πιο πριν το παιχνίδι δεν υπήρχε) ήταν ο Anthony Parker και μάλιστα σε μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στην ιστορία της διοργάνωσης με τρεις σερί τελικούς και δύο σερί κατακτήσεις (και συμπαίκτες όπως ο Saras, ο Vujcic και ο Baston!).
Θα μπορέσει ο Doncic να συνεχίσει σε αυτούς τους ρυθμούς; Μπορεί η φετινή Ρεάλ, αυτή τη στιγμή τουλάχιστον να μην έχει τους σταρ της τότε Μακάμπι, έχει όμως ένα ρόστερ πιο βαθύ συνολικά με περισσότερες επιλογές ανά θέση (εξάλλου, τα μεγαλύτερα νούμερα του Σλοβένου φέτος έγιναν παρόντων των Ayon, Randolph, Kuzmic).
Το μόνο σίγουρο είναι ότι είχαμε πολλά, πάρα πολλά χρόνια να δούμε τέτοιο ξεκίνημα από παίκτη που να κάνει τη ...συλλογή ράνκινγκ να μοιάζει τόσο απλή υπόθεση, χωρίς να τίθενται οποιοιδήποτε ενδοιασμοί για την παρουσία του στο ρόστερ μιας fantasy ομάδας (ακόμα με τον Marjanovic, υπήρχαν “σκέψεις” σε δύσκολες έδρες με δυνατές frontlines) και το μόνο που ελπίζουμε και ευχόμαστε είναι να μείνει γερός, να τον απολαύσουμε στην τελευταία του χρονιά στην διοργάνωση (οτιδήποτε διαφορετικό θα αποτελεί έκπληξη μεγατόνων) και να τον χαρούμε ως «ιδιοκτήτες» στις φαντασιακές μας ομάδες πριν τον ντραφτάρουμε του χρόνου στο NBA Fantasy πλέον.
