We feel devotion
DataCenter
EUROLEAGUE ANALYSIS
Χίμκι - Παρουσίαση ομάδας
Η παρουσίαση της ρωσικής ομάδας που δηλώνει παρούσα για τέταρτη σερί χρονιά, επιδιώκοντας πάντοτε να κάνει το βήμα παραπάνω.
Επιμέλεια: Φώτης Τσιρόπουλος | fotsirao@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 02/10/2020 16:38
Η Χίμκι εδώ και μία δεκαετία δικαιούται να συγκαταλέγεται στις μεγάλες δυνάμεις του ρωσικού μπάσκετ. Παρότι συνήθισε να ζει στη σκιά της κραταιάς ΤΣΣΚΑ, τόσο σε επίπεδο τίτλων όσο και σε δημοφιλία εντός συνόρων, η ομάδα από τα περίχωρα της Μόσχας επιδιώκει να αφήσει το δικό της στίγμα στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης. Άλλωστε, μιλάμε για μια ομάδα που έχει κατακτήσει δύο φορές το Eurocup (2012, 2015) και συνήθισε να διεκδικεί την είσοδο της στη λίγκα έχοντας μείζονα εσωτερικό ανταγωνισμό στη VTB, καθώς μόνο μία ομάδα (πλην ΤΣΣΚΑ) έχει το προνόμιο της πρόκρισης. Επομένως και κατά μία έννοια η φετινή σεζόν που για την Euroleague είναι ...αντιγραφή της περσινής λόγω Covid-19, είναι η πιο ...άκοπη πρόκριση στην ιστορία της!


Η περσινή σεζόν

Η περσινή συμμετοχή της Χίμκι στη Εuroleague ξεκίνησε με πολύ υψηλές βλέψεις που αποτυπώθηκαν με την εκτόξευση του (ούτως ή άλλως υψηλού) προϋπολογισμού των Μοσχοβιτών. Υπέγραψαν παίκτες όπως οι Jerebko, Booker, Bertans, Jovic, ενώ παρέμεινε στον πάγκο ο σαφώς ...φθηνότερος Rimas Kurtinaitis. Μέχρι τη διακοπή της Euroleague, η Χίμκι βρισκόταν στην έβδομη θέση ισόβαθμη με τη Φενερμπαχτσέ (ρεκόρ 13-15) έχοντας μία νίκη προβάδισμα από έναν όμιλο πέντε (!) ομάδων. Η ομάδα παρουσίασε αρκετά σκαμπανεβάσματα προϊούσης της σεζόν και θα λέγαμε ότι δεν ...γοήτευσε ιδιαίτερα σαν συνολική εικόνα. Αντίθετα, στη λίγκα VTB πήγαινε με «σπασμένα φρένα», καθώς με ρεκόρ 18-1 είχε ήδη τρεις νίκες απόσταση από την ΤΣΣΚΑ κι έδειχνε ότι είναι αδύνατον να χαθεί η πρωτιά στη regular season. Φευ, η χρονιά έμεινε ανολοκλήρωτη και η Χίμκι έχασε την ευκαιρία να διεκδικήσει το δεύτερο της πρωτάθλημα μετά το 2011.


Η μεταγραφή



Οι κινήσεις των Μοσχοβιτών στο μεταγραφικό παζάρι ήταν λίγες, αλλά άκρως εντυπωσιακές και ουσιαστικές. Ωστόσο, η κίνηση που ξεχώρισε ήταν αυτή του Greg Monroe. Ο Αμερικανός σέντερ την περασμένη σεζόν κατέγραψε εξαιρετικά νούμερα με τη φανέλα της Μπάγερν (12.9 pts, 6.8 rebs, 16.8 rkg) και ο Kurtinaitis τον επέλεξε για να αποτελέσει αυτό που ουδέποτε αποτέλεσε πέρυσι ο μονίμως τραυματίας Mozgov. Δηλαδή έναν πυλώνα στη θέση 5, που είναι dominant μέσα στο ζωγραφιστό χωρίς να νιώθει την ανάγκη να βγαίνει να σουτάρει από την περίμετρο, όπως όλο το υπόλοιπο ρόστερ. Φυσικά φέτος θα υπάρχει πολύ μεγαλύτερος εσωτερικός ανταγωνισμός σε σχέση με τον αντίστοιχο της Μπάγερν, αλλά αυτό πιθανόν να βγει σε καλό, διότι ο Monroe είναι αδύνατον να παίζει πάνω από 20-25 λεπτά στους ρυθμούς run n' gun που λατρεύει ο Kurtinaitis (και ο Shved).


Ήρθαν - Έφυγαν

Ήρθαν: Greg Monroe (Μπάγερν Munich), Jordan Mickey (Ρεάλ), Evgeny Voronov (Ζενίτ St. Petersburg), Errick McCollum (Uniks Kazan),

Έφυγαν: Anthony Gill, Thomas Robinson, Jeremy Evans, Timofey Mozgov (free agents), Chris Kramer (Hapoel Jerusalem).

Ποσοτικά λίγες αλλαγές στο ρόστερ της Χίμκι σε σχέση με πέρυσι, ωστόσο διόλου αμελητέες. Από την ομάδα αποχώρησε μετά από μία τριετία ο Gill, κατά την οποία κατέθεσε διαπιστευτήρια κλάσης, ωστόσο παράλληλα ταλαιπωρήθηκε αρκετά από τραυματισμούς. Επίσης, παρελθόν αποτελεί ο σέντερ Robinson, ο οποίος ήρθε μεσούσης της σεζόν για τη δεύτερη θητεία του στη Χίμκι που εν τέλει δεν έμελλε να διαρκέσει πολύ και ο πληθωρικός, αλλά ενδεχομένως χωρίς τον χρόνο συμμετοχής που του αντιστοιχούσε, Evans. Τέλος, δεν συνεχίζει ο ρολίστας γκαρντ Kramer και ο -ούτως ή άλλως ωσεί παρών- Mozgov.

Σημαντικές ήταν οι κινήσεις ενίσχυσης όπως ήδη σας προϊδεάσαμε, με αυτές που ξεχωρίζουν να αφορούν στη front line, δηλαδή τον Monroe στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε και τον ποιοτικότατο Mickey που επιστρέφει στη Μόσχα μετά από μία άχρωμη παρουσία στη Ρεάλ Μαδρίτης (9 pts-4.2 rebs σε 16:35 μ.ο.). Αν σκεφτεί κανείς ότι πέρυσι οι αποχωρήσαντες Gill, Mozgov πρόσφεραν λίγα και καθόλου αντίστοιχα, το πρόσημο αναμφίβολα είναι θετικό. Επίσης, έγιναν οι προσθήκες του Voronov, που είναι παίκτης προπονητή και καλή λύση ως παγκίτης και του scoring guard McCollum, που στα 32 του θα πραγματοποιήσει τη δεύτερη χρονιά της καριέρας του στη Euroleague.


Το Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Alexey ShvedG1.981988
6Janis TimmaF2.011992
7Sergey KarasevSF2.011993
9Egor VialtsevSG1.931985
11Maksim BarashkovF2.011998
12Sergey MoniaF2.021983
15Greg MonroeC2.111990
18Evgeny VoronovSG1.941986
24Stefan JovicPG1.981990
31Devin BookerC2.051991
33Jonas JerebkoPF2.081987
45Dairis BertansSG1.921989
55Jordan MickeyC2.031994



Depth Chart

123
PGShvedJovicZaitsev
SGBertansVoronovMcCollum
SFTimmaKarasevVialtsev
PFMickeyJerebkoMonia
CMonroeBooker



Ανάλυση ρόστερ



Μια πρώτη ματιά αρκεί για να μας πείσει ότι η φετινή Χίμκι έχει και φέτος ποσότητα και ποιότητα σε όλες τις θέσεις. Στη θέση «1», δεσπόζει το όνομα του Alexey Shved. Ο Ρώσος γκαρντ, που αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα στην ιστορία του σύγχρονου ρωσικού μπάσκετ, καλείται να αποδείξει ότι παίζει στη Χίμκι όχι για να είναι «πρώτος στο χωριό», αλλά επειδή μπορεί να σταθεί σαν πραγματικός ηγέτης εντός και εκτός παρκέ. Κατά καιρούς έχει επικριθεί από σχολιαστές (αλλά και από συμπαίκτες) για κατάχρηση προσπαθειών και υπονόμευση του ομαδικού πνεύματος, ωστόσο είναι γεγονός ότι διαθέτει ένα σπάνιο επιθετικό ταλέντο. Τα νούμερα του πέρυσι ήταν εντυπωσιακά (21.4 pts με 39% fg, 6.2 ass., 19.4 rkg) και φέτος μένει να φανεί αν θα συνεχίσει στο ίδιο τέμπο. Ακόμη, παρέμεινε στην ομάδα ο Stefan Jovic, παρότι είχε πολλά θέματα τραυματισμών που ακόμη δεν έχει ξεπεράσει. Ο υγιής Jovic σαφώς είναι πολύτιμη μονάδα για τη Χίμκι, καθώς είναι ψηλό γκαρντ που έχει χάρισμα στη δημιουργία και αποτελεί αντίβαρο στην «τρέλα» του Shved. Πέρυσι πάντως δεν εντυπωσίασε με τα νούμερα του, μένοντας στους 7.6 πόντους και 4.2 ασσίστ μ.ο. Την τριάδα των πλέι-μέικερ κλείνει ο νεαρός Zaitsev, που έχει εμπειρίες από τις προηγούμενες τρεις σεζόν, που συχνά έμπαινε για «ανάσες» και αμυντικές αποστολές, ενώ απόντων των Shved, Jovic στο ξεκίνημα της VTB είχε αρκετό χρόνο συμμετοχής και ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά.

Στη θέση «2», συναντάμε τον ταλαντούχο και με παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο Dairis Bertans. Πρόκειται για έναν πολύ καλό σκόρερ, με μεγάλη ικανότητα στο σουτ (46.2% στα τρίποντα στις τέσσερις χρονιές του στη Euroleague), μέτριο όμως αμυντικό. Φέτος καλείται να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα στην επιθετική λειτουργία της Χίμκι, μετά την περσινή «άχρωμη» πρώτη σεζόν του στη Μόσχα (6.4 pts). Προχωρώντας, ο Voronov έδειξε πέρσι έδειξε κατά περιόδους καλά στοιχεία στη Ζενίτ και ως Ρώσος θα έχει αναβαθμισμένο ρόλο στη VTB, που υπάρχει περιορισμός ξένων. Η ενότητα κλείνει με ένα ακόμα νέο απόκτημα, τον combo guard McCollum που άφησε το Καζάν και στα 32 του επιστρέφει στη Euroleague. Είναι ένας παίκτης γεννημένος σκόρερ, αλλά η συγκεκριμένη Χίμκι δεν στερείται επιθετικού ταλέντου και συνάμα ο πρώην παίκτης του Απόλλωνα Πάτρας και του Πανιωνίου ποτέ στην καριέρα του δεν ήταν παίκτης του «δεκάλεπτου». Άγνωσται αι βουλαί του Ρίμας...

Προχωρώντας στη θέση «3», συναντάμε τον γνωστό μας Jannis Timma, ο οποίος περιμένουμε να είναι η βασική επιλογή του Kurtinaitis. Μετά το αποτυχημένο πέρασμα του από τον Ολυμπιακό, ο Λετονός βρήκε την ...Ιθάκη του στη Μόσχα, μετρώντας πέρυσι 12.5 πόντους κατά μ.ο. Τα ...ρεπό του Timma θα κάνει ο Sergey Karasev, ένας ακόμη ταλαντούχος Ρώσος που πολλοί περίμεναν μεγαλύτερο hype από αυτόν. Πρόκειται για έναν swingman που παίζει σε όλες τις θέσεις των γκαρντ, ωστόσο λόγω ύψους περιμένουμε να παίζει περισσότερο σε θέση 3. Επίσης, αυτό που περιμένουμε είναι να κάνει επιτέλους μια χρονιά ορόσημο, πόσο μάλλον σε ομάδα με υψηλούς στόχους και απαιτήσεις. Η ενότητα κλείνει με το 2-3άρι και υπαρχηγό της ομάδας Egor Vialtsev, ενός παίκτη ρολίστα που είναι έμπειρος, σκληρός αμυντικός και καλός σουτέρ τριών πόντων.



Περνώντας στη θέση «4», θα λέγαμε ότι η Χίμκι είναι (υπέρ) πλήρης. Αρχικά, o Kurtinaitis έχει δείξει διάθεση να ξεκινάει τον Mickey από το 4, ζευγάρι με τον Booker. Επομένως ο Αμερικανός πολιτογραφείται κυρίως ως power forward, έχοντας την ικανότητα και τη διάθεση να βγαίνει και προς την περιφέρεια. Θα λέγαμε ότι ο Mickey έχει την ευκαιρία σε ένα περιβάλλον που γνωρίζει και τον γνωρίζει να επανέλθει στα προπέρσινα στάνταρ του. Ακόμη, υπάρχει πάντα στην ομάδα το ...καθαρόαιμο που ακούει στο όνομα Jonas Jerebko. O Σουηδός στην πρώτη του σεζόν πέρυσι στην Euroleague άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις (11.2 pts, 52.5% fg). Παίκτης-οικονομία που δεν εκβιάζει καταστάσεις και αναμένεται να μοιράζεται το χρόνο στο 4 με τον Mickey. Επίσης, η παρουσία του εμβληματικού αρχηγού Sergei Monia θα είναι περισσότερο συμβολική και στο κομμάτι των αποδυτηρίων, παρά καθαρά αγωνιστική.

Τέλος, στη θέση του σέντερ όπως αναφέραμε η Χίμκι βρήκε την κολόνα της. Ο Greg Monroe με το εκτόπισμα αλλά και την εμπειρία του θα αποτελεί το σημείο αναφοράς στη θέση 5. Καλείται να δώσει λύση στο σημαντικό ζήτημα των rebounds που αντιμετώπισε πέρυσι η Χίμκι, ούσα μόλις 14η στη σχετική λίστα. Συμπαραστάτης του Monroe στη θέση 5 θα είναι ο Devin Booker, ένας πολύ ταλαντούχος και dominant εντός και εκτός ρακέτας παίκτης, όπως μας απέδειξε τόσο με τη φανέλα της Μπάγερν όσο και πέρυσι στη Χίμκι (11.6 pts, 59.5% fg σε 22:20 μ.ο.). Όπως και στη θέση 4, έτσι κι εδώ αναμένεται να μοιραστεί ο χρόνος ανάμεσα στους δύο παίκτες, που διαθέτουν διαφορετικό ρεπερτόριο και χαρακτηριστικά δίνοντας πολυμορφία στο επιθετικό κομμάτι.

Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η Χίμκι είναι αρκετά πλήρης, κάτι που λύνει τα χέρια του Kurtinaitis, ωστόσο βάζει κι ένα μεγάλο «πρέπει» για την ομάδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ακόμη, το διακύβευμα για το Λιθουανό κόουτς είναι το πώς θα καταφέρει να θέσει τους ρόλους και τα όρια ανάμεσα σε παίκτες δεδομένης αξίας, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν αισθάνονται βολικά με το να ...μοιράζονται το χρόνο συμμετοχής τους, κάτι που φυσικά κλήθηκε να διαχειριστεί και πέρυσι.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Ξεκάθαρα ο Alexey Shved. Ο δίμετρος γκαρντ, που ξεκίνησε την καριέρα του από την ΤΣΣΚΑ για να καταλήξει στο ΝΒΑ με δόξα και τιμή, όταν πήρε την απόφαση να επιστρέψει τάραξε τα ευρωπαϊκά νερά επιλέγοντας να αγωνιστεί στην Χίμκι, μπαίνοντας φέτος στην έβδομη σεζόν του στα περίχωρα της Μόσχας. Μάλιστα, είναι προσωπική επιθυμία του χρηματοδότη της Χίμκι (και των χορηγών) ο Shved να παραμένει στην ομάδα πάση θυσία, καθώς αποτελεί πόλο έλξης για το ρωσικό μπασκετικό κοινό, αλλά και στοιχείο ταυτότητας για τη Χίμκι, σε μια χώρα που λατρεύει να βλέπει τους ντόπιους σταρ. Στα καθαρά αγωνιστικά, δεν είναι υπερβολή να πούμε πως όταν ο Shved είναι καλά, η Χίμκι σπάνια χάνει. Εκτός από καταπληκτικός σουτέρ και σκόρερ, ο Shved είναι και πολύ καλός πασέρ (όταν το επιλέγει), κι αυτό το προτέρημα του πηγάζει από το μεγάλο ύψος που διαθέτει. Εκεί που πρέπει να κάνει step-up είναι στο πνευματικό κομμάτι. Οφείλει να αποδείξει ότι μπορεί να συνυπάρξει και με παίκτες μεγάλης αξίας και να μη χάνει το μυαλό του, καθώς και να εκμεταλλευτεί το ότι οι αντίπαλες άμυνες είναι αδύνατον να προσαρμόζονται αποκλειστικά σε αυτόν, μιας και η επιθετική απειλή μπορεί να προκύψει από οποιαδήποτε θέση.


O παίκτης κλειδί



Ανάμεσα στους παίκτες που αναμένεται να είναι κομβικοί, ξεχωρίζουμε τον Jannis Timma. O Λετονός-και λόγω θέσης-αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ κοντών και ψηλών και αναμένεται και φέτος να έχει σημαντικό ρόλο και χρόνο στο rotation της Χίμκι. Η παρουσία του με Μπασκόνια και Ολυμπιακό ήταν από μέτρια έως κακή, ωστόσο φαίνεται πως ο Kurtinaitis έχει βρει το ...κουμπί του τον τελευταίο 1.5 χρόνο. Παίκτης που έχει «δέσει» καλά και με τον Alexey Shved και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αν ο Timma εξακολουθήσει να είναι το ίδιο παραγωγικός, θα αποτελέσει τον παράγοντα-Χ σε μία ομάδα που-αν μη τι άλλο-διαθέτει πολύ πιο ταλαντούχους παίκτες από αυτόν.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Σε μία ομάδα που σχεδόν όλοι έχουν καταθέσει διαπιστευτήρια της αξίας τους, στη συγκεκριμένη κατηγορία μένουν λίγες επιλογές. Μία εξ αυτών είναι ο Dairis Bertans. O Λετονός γκαρντ επέστρεψε πέρυσι στην Euroleague μετά το ανεπιτυχές πέρασμα του από το ΝΒΑ, αλλά κάθε άλλο παρά σταθερή απόδοση επέδειξε, μετρώντας μόλις 4.6 πόντους κατά μέσο όρο. Κάποιοι τραυματισμοί τον πήγαν ακόμα πιο πίσω, ωστόσο η κλάση και η αξία του είναι δεδομένα αδιαπραγμάτευτα. Ο Kurtinaitis το γνωρίζει και γι' αυτό φέτος περιμένει πολλά από τον Bertans, που περιμένουμε να είναι παίζει πολλή ώρα μαζί με Shved και Timma στις θέσεις 1 εως 3, ολοκληρώνοντας την αίσθηση μιας ...ασύμμετρης απειλής!


Ο Προπονητής



Ο Rimas Kurtinaitis επέστρεψε στον πάγκο της Χίμκι τον Γενάρη του 2019, στη θέση του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ο Λιθουανός με τους Μοσχοβίτες κατέγραψε πολλές επιτυχίες κατά την πενταετία 2011-2016, ανάμεσα στις οποίες δύο Eurocup (2012, 2015). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Kurtinaitis έχει κατακτήσει το Eurocup και με τη Ρίτας Βίλνιους το 2009, αποτελώντας έτσι τον προπονητή-ρέκορντμαν του θεσμού με τρεις κατακτήσεις. Οι Ρώσοι τον εμπιστεύονται παρά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε κάθε αποτυχία, που τον θέλει να ...καρατομείται. Μάλιστα, πέρυσι το επεισόδιο που είχε με τον Shved τον οδήγησε στο κατώφλι της εξόδου, το οποίο όμως τελικά δεν ...πέρασε. Μένει να δούμε τι θα καταφέρει στην έκτη σεζόν του στη Euroleague σαν head coach (δεν έχει φτάσει πέραν του top-16), με το project της Χίμκι την τελευταία διετία αναμφίβολα να αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της προπονητικής του καριέρας.


Τα Συν

Το ρόστερ της Χίμκι φαίνεται και είναι πλήρες, διαθέτοντας όλα τα χαρακτηριστικά, ποιοτικά και ποσοτικά, μιας ομάδας που θέλει να κάνει φέτος το κάτι παραπάνω από απλή συμμετοχή στη regular season. Ο κορμός παρέμεινε ίδιος με πέρυσι και το επιθετικό ταλέντο είναι αστείρευτο. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο Kurtinaitis θέλει να παίζει σε γρήγορο τέμπο και πολλές κατοχές, η Χίμκι πέρυσι βρισκόταν στην τρίτη θέση στην κατηγορία των assists και τέταρτη στην αναλογία assists-turnovers. Υπάρχει ισορροπία σε κοντούς και ψηλούς και το ρόστερ διαθέτει αρκετούς versatile παίκτες, που μπορούν να ανταποκριθούν σε ποικιλία σχημάτων και θέσεων, ανάλογα με τις απαιτήσεις των αγώνων. Επίσης, το βάθος του πάγκου θα δώσει τις απαραίτητες ανάσες στους βασικούς παίκτες όσον αφορά τις εντός συνόρων υποχρεώσεις, καθώς ας μην ξεχνάμε ότι η VTB είναι μια λίγκα πολύ απαιτητική και με αρκετά μακρινά ταξίδια.


Τα Πλην

Βασικό θέμα για τους Μοσχοβίτες είναι κατά πόσο θα καταφέρουν να «δεθούν» σαν ομάδα και να αποκτήσουν την κατάλληλη χημεία. Επίσης, το κατά πόσο θα αποδειχθούν «σκληρόπετσοι» όσο προχωρά η σεζόν, καθώς πολλοί εκ των παικτών της είναι «στρατηγοί» και λίγοι θεωρούνται «σκυλιά του πολέμου» και έτοιμοι να θυσιάσουν το «εγώ» τους στο βωμό της ομάδας. Επίσης, η σχέση Kurtinaitis-Shved βρίσκεται μονίμως σε ασταθή ισορροπία, επηρεάζοντας φυσικά όλο το σύνολο με τις ...παλινωδίες τους. Τέλος, στην ομάδα υπάρχουν αρκετοί παίκτες επιρρεπείς σε τραυματισμούς και ενδεχομένως αυτό να στοιχίσει προϊούσης της σεζόν, όπως-ως ένα βαθμό-συνέβη πέρυσι.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Το ξεκίνημα στη VTB είναι αρκετά «χλωμό» για τη Χίμκι, αφού στις πρώτες τρεις αγωνιστικές έχει μόλις μία νίκη. Συνοπτικά :

1η αγωνιστική: Χίμκι-Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης 67-79 (Bertans 12pts, Mickey 10pts, 4/14 fg)

2η αγωνιστική: Νιζνι Νόβγκοροντ- Χίμκι 96-85 (Monroe 21pts-8 rebs, Bertans 18 pts-11 ass)

3η αγωνιστική: Ενισέι- Χίμκι 77-92 (Mickey 24 pts-5 rebs, Bertans 12 pts-5ass)


O στόχος

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, η φετινή Euroleague θα είναι εξαιρετικά ανταγωνιστική. Η ειδική συνθήκη του Covid-19 δίνει έναν αέρα μυστηρίου στο πως θα εξελιχθεί η σεζόν, ωστόσο τα δείγματα από τις περισσότερες ομάδων είναι πως θα είναι έτοιμες στο πρώτο τζάμπολ. Για τη Χίμκι συγκεκριμένα, οτιδήποτε παρακάτω από την οχτάδα θα είναι αποτυχία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αποστολή της θα είναι εύκολη. Όπως και να 'χει, η ομάδα οφείλει να είναι έτοιμη για αυτήν την πρόκληση, καθώς το συνολικό μπάτζετ ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια και η ομάδα χτίστηκε για να πρωταγωνιστήσει, έστω σαν ισχυρό outsider. Για τους πιο ...ρομαντικούς, υπάρχει και το παράδειγμα της Λοκομοτίβ Κούμπαν το 2016, που έφτασε έως το Final 4 διαλύοντας όλα τα προγνωστικά preseason. Πάντως, αυτή την στιγμή η πρόκριση στα playoffs μοιάζει να είναι ο εφικτός στόχος και μέχρι εκεί.


Το ερώτημα

Αγόρασαν αρκετές μπάλες στα περίχωρα της Μόσχας, ή θα έχουν μόνο μία και θα παίζουν ξύλο ποιο θα την πρωτο-πάρει;