We feel devotion
DataCenter
EUROLEAGUE ANALYSIS
Ρεάλ - Παρουσίαση ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της Ρεάλ ενόψει της νέας σεζόν της EuroLeague, με τους Μαδριλένους να περιστρέφονται στον αστερισμό του Campazzo, όσο αυτός παραμένει στην Euroleague.
Επιμέλεια: Μάριος-Γιώργος Προύσκας | mgprou@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 28/09/2020 19:39
Ίσως είναι η πρώτη φορά εδώ και αρκετά χρόνια, που θεωρητικά η Ρεάλ δεν ξεκινά από τη ίδια αφετηρία στην κούρσα με τα υπόλοιπα φαβορί για την κατάκτηση της εφετινής Εuroleague. Αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με το γεγονός ότι κάποιοι συνδιεκδικητές του τίτλου διατήρησαν αναλλοίωτα τα ήδη δυνατά τους ρόστερ (Εφές), ούτε με το γεγονός ότι κάποιοι ενίσχυσαν ακόμα περισσότερο τα δικά τους (Μιλάνο, Μπαρτσελόνα, ΤΣΣΚΑ). Το πρόβλημα προκύπτει εκ των έσω και δεν είναι άλλο από τη διαφαινόμενη αποχώρηση μέσα στη χρονιά του σημαντικότερου κρίκου στην αλυσίδα του κορμού της βασίλισσας, Facundo Campazzo. Αν αυτή συμβεί και μάλιστα μέσα στο χειμώνα που θα ανοίξουν οι μεταγραφές στο ΝΒΑ, τότε ο Πάμπλο Λάσο θα κληθεί να βρει τον αντικαταστάτη του και να λύσει πιθανά ζητήματα χημείας που θα προκύψουν μεσούσης της σεζόν.


Η περσινή σεζόν



H έξαρση της πανδημίας τον περασμένο Μάρτιο διέκοψε την Euroleague λίγο πριν την έναρξη την 29ης αγωνιστικής με πέντε ομάδες να έχουν εξασφαλίσει ήδη την είσοδό τους στα playoffs. Μεταξύ αυτών και η Ρεάλ που βρισκόταν στη δεύτερη θέση με ρεκόρ 22-6 και ήταν αγκαλιά με το πλεονέκτημα έδρας. Αυτοί που ξεχώρισαν μέχρι εκείνο το σημείο ήταν ο Campazzo (9.9 πόντοι, 7.1 ασίστ, 15.4 PIR μέσο όρο), ο Randolph (13.7 πόντοι, 4.4 ριμπάουντ, 15.1 PIR μέσο όρο) και ο Tavares (7.2 πόντοι, 7.1 ριμπάουντ, 2.2 μπλοκ, 14.5 PIR μέσο όρο).

To Copa Del Rey, με τον αποκλεισμό της αιώνιας αντιπάλου στα προημιτελικά αποδείχτηκε εύκολη υπόθεση για τη βασίλισσα. Οι Μαδριλένοι κέρδισαν κατά σειρά τις Μπιλμπάο και Βαλένθια, ενώ στον τελικό επικράτησαν άνετα με 95-68 της διοργανώτριας Μάλαγα. MVP της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Campazzo με μέσους όρους που ζαλίζουν στα τρία ματς καθώς μέτρησε 13.6 πόντους, 10.3 ασίστ και 27.3 PIR.

Όπως η Euroleague έτσι και η ACB κατέβασε ρολά το Μάρτιο και οι υπεύθυνοί της αποφάσισαν να ολοκληρωθεί στο τέλος Ιουνίου σε μία "φούσκα" όμοια με αυτή του ΝΒΑ στη Βαλένθια με δύο ομίλους των έξι ομάδων. Η Ρεάλ σαφώς επηρεασμένη από τη διακοπή κατάφερε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να μείνει εκτός των δύο πρώτων θέσεων που οδηγούσαν στα playoffs. Oι ήττες από τη Μπούργος με 87-83 και από την Ανδόρα με 91-75 αποδείχτηκαν καθοριστικές, με τη Βαλένθια να περνάει ως πρώτη με ρεκόρ 4-1 και τη Μπούργος σε ισοβαθμία με τη Ρεάλ (3-2) να παίρνει την πολυπόθητη δεύτερη θέση, με τη Ρεάλ να μένει εκτός όχι απλώς τίτλου, αλλά Final Four!


Η μεταγραφή



Κανονικά σε αυτή τη στήλη θα έπρεπε να γίνει επιλογή και ανάλυση της σημαντικότερης από τις φετινές μεταγραφές της Ρεάλ. Από την στιγμή όμως που ο Alberto Abalde αποτελεί τη μοναδική τέτοια, τα πράγματα είναι εύκολα για μας. Στο πρόσωπο του 24χρονου Ισπανού, οι δέκα φορές πρωταθλητές Ευρώπης πιθανότατα είδαν τον επόμενο ηγέτη τους στη θέση 3 και έσπευσαν να καλύψουν μία διόλου ευκαταφρόνητη ρήτρα για να τον φέρουν στη Μαδρίτη από την Βαλένθια. Ο πρωταθλητής Eurocup το 2019 με τις νυχτερίδες, μέτρησε στην περσινή Euroleague μέχρι τη διακοπή της, 7.8 πόντους (50,5% δίποντα, 28.3% τρίποντα), 4 ριμπάουντ, 1.7 ασίστ και 8.9 ranking σε 21.42 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο. Mε τους Rudy Fernandez, Jeffery Taylor και Gabriel Deck να καλύπτουν την ίδια θέση ο μικρός έχει πολύ έδαφος να καλύψει σε θέμα χρόνου συμμετοχής, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι ο εσωτερικός ανταγωνισμός θα τον ανεβάσει επίπεδο.


Ήρθαν-Έφυγαν

Όπως προείπαμε, όχι μόνο ο κορμός, αλλά σχεδόν ολόκληρο το ρόστερ παρέμεινε αναλλοίωτο. Οι φήμες μετά τον αποκλεισμό στον όμιλο από τα τελικά του πρωταθλήματος έδωσαν και πήραν με τους Causeur, Taylor και Laprovittola να θεωρήθηκε δεδομένο ότι θα αποχωρήσουν. Παρόλα αυτά όλα άλλαξαν όταν ο Campazzo ανακοίνωσε στη διοίκηση την πρόθεσή του να δοκιμάσει την τύχη του στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Από τους πρωτοκλασάτους αποχώρησε μόνο ο Jordan Mickey που παρέμεινε στη σκιά του Tavares όλη τη χρονιά μένοντας στους 9 πόντους, 4 ριμπάουντ και 10.8 ranking σε 16 λεπτά συμμετοχής. Στο κομμάτι των μικρών, ο Mario Nakic που υπέγραψε στη Βελγική Filou Oostende αντικαταστάθηκε από τον δις ('19, '20) καλύτερο νέο παίκτη της ACB, Carlos Alocen, τον οποίο είχε αποκτήσει η βασίλισσα από τη Σαραγόσα πέρυσι και τον είχε αφήσει εκεί δανεικό. Τέλος, ο Salah Mejri που πέρασε και δεν ακούμπησε υπέγραψε για ένα χρόνο στους Beijing Royal Fighters.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Fabien CauseurG1.961987
3Anthony RandolphPF2.111989
5Rudy FernandezSF1.961985
6Alberto AbaldeSF2.021995
7Facundo CampazzoPG1.811991
8Nikolas LaprovittolaG1.901990
9Felipe ReyesPF2.041980
12Carlos AlocenPG1.942000
14Gabriel DeckSF1.981995
16Usman GarubaC2.012002
20Jaycee CarrollSG1.881983
22Walter TavaresC2.201992
23Sergio LlullPG1.901987
33Trey ThompkinsPF2.081990
35Boris TismaF2.052002
44Jeffery TaylorSF2.011989



Depth Chart

123
PGCampazzoLlullLaprovittolaAlocen
SGCauseurTaylorCarroll
SFDeckFernandezAbalde
PFRandolphThompkinsReyes
CTavaresGaruba


To παραπάνω depth chart είναι απλά ενδεικτικό με τους περισσότερους παίκτες να μπορούν να αγωνιστούν σε παραπάνω από μία θέσεις.

Στον άσσο την μπαγκέτα, για όσο παραμείνει στη βασίλισσα κρατάει ο Campazzo, ενώ από πίσω θα έρχεται ο Llull. Η λογική λέει ότι ο Laprovittola θα αρχίσει σταδιακά να παίρνει πιο ενεργό ρόλο κυρίως στην ACB που θα υπάρχει η ευχέρεια προκειμένου να αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται σταδιακά το παιχνίδι τους από τον έτερο Αργεντινό που θα μεταβεί στο ΝΒΑ, ενώ τίποτα δεν εμποδίζει τη συνύπαρξη των δύο. Σε όλους αυτούς προσθέστε και τον δις καλύτερο νέο παίκτη της ACB για το 2019 και το 2020 Carlos Alocen, που είναι ικανός να καταπλήξει το ευρωπαϊκό μπάσκετ ειδικά στα χέρια ενός προπονητή όπως ο Laso.

Από εκεί και πέρα υπάρχει ο Causeur, που επίσης έχει οργανωτικές ικανότητες (δεν θα βρεθεί όμως μόνος του στον άσσο), ενώ έχει ικανότητα και στο drive για σκοράρισμα με ...old school πια τρόπο. Όσο για τα 6,75μ; Πέραν των τριών άσσων, δεσπόζει η παρουσία του Jaycee Carroll, ίσως του καλύτερου σουτέρ των ευρωπαϊκών γηπέδων τα τελευταία χρόνια. Η άμυνα του αντιπάλου είναι προαιρετική, ο Carroll θα το "στάξει" όπως και να 'χει.



Στην περιφέρεια υπάρχει βέβαια και το πολυεργαλείο Rudy Fernandez που τα κάνει όλα και συμφέρει. Πλέον ο Ισπανός έχει ωριμάσει σε τέτοιο βαθμό μπασκετικά που κάθε του κίνηση πάνω στο παρκέ αποτελεί προϊόν όχι μόνο ταλέντου αλλά και μπασκετικής ευφυΐας. Στο 2-3 συναντάμε και τον Taylor, έναν παίκτη που νομίζαμε για σκόρερ όταν τον συναντήσαμε με την Εθνική Σουηδίας, αλλά τελικά αποτελεί έναν εκ των καλύτερων αμυντικών της διοργάνωσης. Ένα ακόμα όπλο προστίθεται στη φαρέτρα των forwards για τη Βασίλισσα με τον Abalde, έναν παίκτη που μπορεί να δημιουργήσει και μόνος του φάσεις αλλά και να απειλήσει από μακριά με πολύ καλά ποσοστά, μάλιστα ήταν η σεζόν 17-18 με τη Βαλένθια στην Euroleague που τον βρήκε να έχει 51% στο τρίποντο.



Περνώντας στις υψηλότερες θέσεις, ο αθλητικός Randolph είναι μόνιμα βασικός στο 4, έχοντας την ικανότητα να μαρκάρει τόσο ψηλά, όσο και χαμηλά (αν και του λείπει η δύναμη), ενώ το ίδιο ισχύει και για τις επιθετικές του αρετές. Στη θέση αυτή "χωράει" περισσότερο και ο Thompkins, ένας ψηλός με εξαιρετικό σουτ που μπορεί να παίξει και εντός ζωγραφιστού και αν εξαιρέσουμε τις ομάδες επιπέδου Final Four θα αγωνιζόταν βασικός οπουδήποτε αλλού. Ο Αμερικανός παίρνει χρόνο και στο 5, ενώ το ίδιο συνέβαινε και με τον 40χρονο πια Felipe Reyes, με το παιχνίδι του στο ζωγραφιστό να είναι για σεμινάριο.

Ενώ τις προηγούμενες χρονιές η Ρεάλ διατηρούσε μία από τις πιο τρομακτικές frontlines στην Ευρώπη φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά καθώς το κενό του Mickey δεν αναπληρώθηκε το καλοκαίρι. Βέβαια πάντα υπάρχει στο 5 ο Tavares να σκεπάζει τα καλάθια και να μειώνει δραματικά τους χώρους στην άμυνα, ενώ παράλληλα να υποδέχεται τις ασσίστ των κοντών στο καλάθι, ενώ αν δεν υπάρχει κάποια άλλη μεταγραφή, ο Usman Garuba αναμένεται να κάνει πιο αισθητή την παρουσία του φέτος στα ευρωπαϊκά παρκέ.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Δεν χωράει αμφιβολία για το ποιος είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής αυτής της ομάδας. Ο θαυματουργός Αργεντινός Facundo Campazzo ήταν ο κορυφαίος σε ranking για την ομάδα του την περασμένη σεζόν στην Euroleague με 15.4 μονάδες, ενώ την οδήγησε ως MVP στην κατάκτηση τόσο του Copa Del Rey όσο και του Supercopa πριν λίγες μέρες με 15 πόντους, 4.5 ριμπάουντ και 4.5 ασίστ μέσο όρο. Αυτός ήταν ο τέταρτος ατομικός τίτλος για τον Campazzo, που μοιάζει πιο ώριμος από ποτέ, ενώ ας μην ξεχνάμε και την τρελή πορεία της Αργεντινής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 στην οποία ήταν πρωτεργάτης. Όλα αυτά τα επιτεύγματά του όμως, προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ομάδων του ΝΒΑ και το σενάριο να μετακομίσει εκεί από το Δεκέμβρη και μετά που θα αρχίσει η νέα σεζόν είναι το πλέον πιθανό. Εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι θα πρόκειται για μια τεράστια απώλεια, η οποία θα λάβει μάλιστα χώρα μεσούσης της κανονικής περιόδου και το πιο πιθανό είναι να επηρεάσει την απόδοση και την εικόνα της Ρεάλ.


Ο παίκτης κλειδί



Η συγκεκριμένη ομάδα διαθέτει πολλούς παίκτες-κλειδιά με προσωπικότητα για να φέρουν σε πέρας ειδικές αποστολές και στις δύο άκρες του παρκέ. Οι Tavares, Campazzo και Taylor μπορούν να κλειδώσουν αμυντικά τους αντιπάλους τους, ενώ στο κομμάτι της επίθεσης η πολυφωνία είναι τόσο μεγάλη που κάθε βραδιά μπορεί να υπάρχει και διαφορετικός πρωταγωνιστής. Ο μοναδικός που ίσως να μη βρήκε την περσινή σεζόν έναν ξεκάθαρο ρόλο και συνεχίζει φέτος, ήταν ο Laprovittola και γι' αυτό πλησίασε τόσο στην έξοδο. Τα πράγματα πλέον είναι τελείως διαφορετικά, η Ρεάλ μπροστά στο φάσμα της αποχώρησης του συμπατριώτη του τον κράτησε στη Μαδρίτη και είναι δεδομένο ότι η ικανότητά του τόσο στην οργάνωση όσο και στην εκτέλεση, θα είναι ζωτικής σημασίας για την ομαλότερη μετάβαση της περιφέρειας στην μετά Campazzo εποχή. Ήδη γίνεται φανερό ότι ο Λάσο τον εντάσσει πιο έντονα στην ομάδα με τον ίδιο να αγωνίζεται την 1η αγωνιστική στην ACB 24 λεπτά έχοντας 11 πόντους, 4 ριμπάουντ, 6 ασίστ, ενώ στο τρίτο παιχνίδι εναντίον της Μπανταλόνα έμεινε στο παρκέ για 31 ολόκληρα λεπτά μετρώντας 22 πόντους, 4 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 32 (!) στο σύστημα αξιολόγησης. Εφόσον ο Αργεντίνος καταφέρει να αγωνιστεί σύμφωνα με τις πραγματικές του δυνατότητες, θα μπορέσει να αναπληρώσει, στο βαθμό του δυνατού, το κενό του συμπατριώτη του (εφόσον αυτό προκύψει) και γι' αυτό η φετινή του παρουσία με την βασίλισσα γίνεται πολύ πιο κομβική.


O παίκτης που θα κάνει level up



Κάπου στο τέλος του καλοκαιριού η Ρεάλ φερόταν να έχει συμφωνήσει με τον Ante Zizic για να τον φέρει πίσω στην Ευρώπη και να δημιουργήσει δίδυμους πύργους με τον Tavares. Η μεταγραφή αυτή όχι μόνο δεν έγινε, αλλά η θέση του αντικαταστάτη του Mickey ως δεύτερος ψηλός παρέμεινε κενή. Ανεξαρτήτως της αιτίας, η συγκυρία είναι τέτοια που ο Garuba, πρέπει να αρπάξει την ευκαιρία και είτε μέχρι να αποκτηθεί άλλο πεντάρι είτε μέχρι το τέλος της σεζόν να κάνει breakout χρονιά. Ίσως ζητάμε πολλά από ένα παιδί γεννημένο το 2002 (!) αλλά είναι ο οργανισμός τέτοιος της Ρεάλ που όταν δίνει σεβαστό χρόνο συμμετοχής σε ένα παιδί δύο χρόνια τώρα σίγουρα κάτι ξέρει. Ενδεικτικά στα πρώτα παιχνίδια της σεζόν στο πρωτάθλημα στο πρώτο ματς ήταν αναιμικός με μόλις ένα καλάθι σε 12 λεπτά, ενώ στο επόμενο που έμεινε στο παρκέ για 16 ολόκληρα λεπτά σκόραρε 8 πόντους και κατέβασε 8 ριμπάουντ. Ώρα για ένα νέο wonderkid;


Ο προπονητής



Στη δέκατή του πια σεζόν στην ομάδα ως πρώτος προπονητής, ο Pablo Laso μετρά δύο κατακτήσεις Euroleague, έξι συμμετοχές σε Final 4 και τέσσερις σε τελικούς, διαγράφοντας μια εξαιρετική πορεία στη διοργάνωση. Φυσικά οι επιτυχίες του εντός των τειχών ακόμα περισσότερες και παρά το πλούσιο και γεμάτο ρόστερ της Ρεάλ όλα αυτά τα χρόνια φέρει σημαντικό μερίδιο επιτυχίας κι ας υποτιμάται ακόμα από τους ...μπασκετικούς στη χώρα μας. Ο Laso έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σύνολο τα τελευταία χρόνια, με ξεκάθαρους ρόλους και αρμοδιότητες που παίρνει το 100% από κάθε παίκτη και το σημαντικότερο, μπορεί να έχει καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα, αλλά και μιας ολόκληρης σεζόν, την ίδια υψηλή απόδοση, ενώ παρά την προτίμηση σε πιο γρήγορο τέμπο, οι Μαδριλένοι αποτελούν μια ομάδα που είναι εξίσου εξαιρετική και επικίνδυνη και στο σετ παιχνίδι. Σίγουρα υπάρχουν τα όπλα, αλλά υπάρχει και ο στρατηγός πίσω από αυτά.


Tα συν

Για τα πλεονεκτήματα της Ρεάλ μπορούν να γραφτούν κεφάλαια ολόκληρα. Ίσως είναι η μοναδική ομάδα στην Ευρώπη με τόσους διπλοθεσίτες και με τέτοια πληρότητα σε κάθε γραμμή, πλην μίας που θα αναλυθεί πιο κάτω. Ενδεικτική είναι η κατάσταση στη θέση 3 την οποία καλύπτουν τέσσερις παίκτες με διαφορετικές αρετές (αμυντικές και επιθετικές) και αρμοδιότητες που μπορούν να ...απλωθούν και στις "γειτονικές" θέσεις, ενώ σε παραπάνω από τις μισές ομάδες της Euroleague θα έπαιζαν όλοι βασικοί. Αν σε αυτό προσθέσουμε το γεγονός ότι όλοι αυτοί παίζουν χρόνια μαζί, δεν χρειάζονται καθόλου χρόνο προσαρμογής και μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα από το πρώτο ματς της σεζόν, τότε το συγκριτικό πλεονέκτημα γίνεται τεράστιο. Ο συνδυασμός ομοιογένειας και ποιότητας είναι το success story της Ρεάλ και δεν συναντάται σε άλλη ομάδα της Euroleague.


Τα πλην

Τις προηγούμενες χρονιές θα έπρεπε κάποιος να σκεφτεί αρκετά για να βρει μειονεκτήματα σε αυτό το σύνολο. Φέτος κάτι που μπορούμε να διακρίνουμε με μία πρώτη ματιά είναι το κενό στο 5 δίπλα στον Τavares, το οποίο προς το παρόν δεν έχει καλυφθεί και υπάρχει μόνο ο Garuba. Βέβαια σε κοντά σχήματα μπορεί να αγωνιστούν εκεί, εκτός από τον Thompkins και ο Reyes με τον Randolph, αλλά το πιθανότερο είναι σε βάθος χρόνου να χρειαστεί έναν διαφορετικού τύπου παίκτη. Ένα επιπλέον στοιχείο, το οποίο με την ποιότητά του υπερκαλύπτει το ρόστερ της βασίλισσας είναι και ο μέσος όρος ηλικίας. Στις πλάτες των Llull, Rudy, Causeur, Reyes και Carroll προστέθηκε ακόμα ένας χρόνος και όπως και να το κάνουμε η καταπόνηση και ο κίνδυνος τραυματισμών αυξάνεται σε μια σεζόν-μαραθώνιο, τόσο στην Euroleague όσο και στην ACB.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Η Ρεάλ κατέκτησε ήδη τον πρώτο τίτλο της σεζόν, κερδίζοντας στον τελικό του ισπανικού σούπερ καπ την Μπαρτσελόνα με 72-67. Πρώτος σκόρερ για τους νικητές ο Campazzo με 21 πόντους, ο οποίος ανακηρύχθηκε και MVP της διοργάνωσης. Στον ημιτελικό η βασίλισσα απέκλεισε την Τενερίφη με 92-79 και τον Rudy να είναι πρώτος σκόρερ με 18 πόντους και 5/9 τρίποντα.

Στο πρωτάθλημα η ομάδα έχει ξεκινήσει με ένα εύκολο 3-0. Στην 1η αγωνιστική επικράτησε της Χιπουθκόα με 86-70 χωρίς τον Campazzo με αποτέλεσμα να ξεχωρίσουν οι Llull (18 πόντοι) και Laprovittola (11 πόντοι, 4 ριμπάουντ, 6 ασίστ), ενώ στη δεύτερη κέρδισαν τη Σαραγόσα με 102-83 με τον Causeur να είναι απόλυτος πρωταγωνιστής με 25 πόντους και τον Rudy να ακολουθεί με 16. Στην τρίτη αναμέτρηση με τη Μπανταλόνα μεγάλη εντύπωση έκανε η εμφάνιση του Laprovittola με 22 πόντους και 31 ranking σε 32 λεπτά συμμετοχής, με τον Campazzo να προσθέτει 10 πόντους και 7 ασίστ και τον Tavares 10 πόντους και 8 ριμπάουντ.


Ο στόχος

Όταν είσαι η Ρεάλ δεν μπορεί να υπάρχει άλλος στόχος πέρα από την κατάκτηση του τίτλου. Μπορεί μην κινήθηκε σχεδόν καθόλου στο μεταγραφικό παζάρι σε σχέση με κάποιους βασικούς ανταγωνιστές της, αλλά πρόκειται για ένα ήδη πολύ δυνατό σύνολο που διαθέτει το πλεονέκτημα της συνοχής. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι αν έχουμε μπροστά μας το άνοιγμα της αγοράς του ΝΒΑ που αρκετοί παίκτες σίγουρα θα θελήσουν είτε να επιστρέψουν στην Ευρώπη είτε να δοκιμάσουν για πρώτη φορά, επομένως τα όποια κενά στο 1 και στο 5 (κυρίως) πιθανώς καλυφθούν και με το παραπάνω.


Το ερώτημα

Με ποια ακόμα ομάδα NBA θα ξενυχτάμε τα βράδια του χειμώνα λόγω Campazzo;