We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Γιάννης Σφαιρόπουλος: Ένας παρωχημένος Rock Star
Ένας προπονητής που από πολλούς θεωρήθηκε παρωχημένος για την προσήλωσή του στην άμυνα και την οργάνωση του παιχνιδιού αποτελεί τον απόλυτο ροκ σταρ της Μακάμπι, την οποία έχει επαναφέρει στην ελίτ της Ευρώπης.
Επιμέλεια: Μηνάς Καταλαγαριανάκης | minaskat@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 19/05/2020 16:06
Παρότι είναι μακριά από τις επιτυχίες τα τελευταία χρόνια, η "ομάδα του λαού" είναι αδιαμφισβήτητα από τις πιο ιστορικές ομάδες στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Με την αποχώρηση του David Blatt μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού το 2014 η Μακάμπι δεν επένδυσε σε προπονητές εφάμιλλης αξίας του Αμερικάνου coach, πήρε το ρίσκο με δύο προπονητές γνωστούς στο Ισραήλ, τον Guy Goodes και τον Erez Edelstein ωστόσο η μικρή τους εγνωσμένη αξία σε σχέση με το μέγεθος του συλλόγου, σε συνδυασμό με την κακή στελέχωση του ρόστερ άφησε τους Ισραηλινούς εκτός playoffs. Πέρασαν κι άλλοι προπονητές όπως ο Jan Tabak και ο Ainars Bagatskis, χωρίς όμως να καταφέρουν να φέρουν θεαματικά αποτελέσματα. Ο team manager και θρύλος της ομάδας Nikola Vujcic αποφάσισε να δώσει τα ηνία στον συμπατριώτη του Neven Spahija αλλά το έργο δεν άλλαξε με την Μακάμπι να μένει και πάλι εκτός playoffs. Στο ξεκίνημα της περασμένης χρονιάς η Μακάμπι συνέχισε τις χαμηλές πτήσεις και έτσι ο θρυλικός πρόεδρος Shimon Mizrahi έκανε την κίνηση ματ την κατάλληλη στιγμή και έδωσε τα ηνία της ομάδας στον Γιάννη Σφαιρόπουλο.


Bullet's Era

Το μπάσκετ στην Ευρώπη αλλάζει και από το λεγόμενο "σκεπτόμενο μπάσκετ" που ήταν αρκετά παρεμβατικό από τον προπονητή τείνει να γίνει σε άθλημα ενστίκτου και υψηλού ρυθμού, κάτι που μαρτυράνε οι υψηλοί δείκτες pace τα τελευταία χρόνια. Παρότι όμως ο τρόπος παιχνιδιού αλλάζει στην Ευρώπη δεν υπάρχει ακόμα ο όρος "uncoachable" που χρησιμοποιείται συχνά στο NBA. O προπονητής μπορεί να μην είναι όσο κομβικός ήταν την περασμένη δεκαετία μέσα στο παιχνίδι αλλά χωρίς καλό προπονητή δύσκολα μια ομάδα θα διακριθεί στην Ευρώπη.

Μετά από τέσσερις σεζόν ο Γιάννης Σφαιρόπουλος αποχώρησε από τον πάγκο του Ολυμπιακού άκρως επιτυχημένος με δύο τελικούς Euroleague και δύο πρωταθλήματα. Το καλοκαίρι του 2018 ελήφθη από κοινού με τη διοίκηση η απόφαση να αποχωρήσει από τους ερυθρόλευκους. Όλοι ξέρουμε πόσο απαιτητικός είναι ο πάγκος του Ολυμπιακού και παρά τις επιτυχίες του Coach Bullet, τα δύο διαδοχικά χαμένα πρωταθλήματα (2016-2017 και 2017-2018) αλλά και ο αποκλεισμός από την Ζαλγκίρις το 2018 με πλεονέκτημα έδρας παρότι ο Ολυμπιακός είχε κάνει τρομερή Regular Season τον είχαν φθείρει και υπήρχαν αρκετές μουρμούρες. Έτσι η μη ανανέωση συμβολαίου του το καλοκαίρι του 2018 ήταν μονόδρομος, ο κύκλος του Γιάννη Σφαιρόπουλου στον Πειραιά είχε κλείσει και παρότι το τέλος αγωνιστικά δεν ήταν καλό το πρόσημο συνολικά ήταν κάτι παραπάνω από θετικό.

Όπως είναι λογικό ένας προπονητής του επιπέδου του Γιάννη Σφαιρόπουλου με τη δουλειά που παρουσίασε στον Ολυμπιακό δεν θα έμενε για καιρό ανενεργός. Η Μακάμπι λίγο μετά το ξεκίνημα της προηγούμενης σεζόν τον εμπιστεύτηκε με σκοπό να επανέρθει και πάλι στα υψηλά ευρωπαϊκά στρώματα. Πέρυσι λοιπόν έφτασε από το πουθενά να διεκδικεί μια θέση στα playoffs με ένα εκπληκτικό ντεμαράζ, βάζοντας παράλληλα τις βάσεις για την ομάδα που φέτος πρωταγωνιστεί στην Euroleague.


Έμφαση στην αθλητικότητα και στο ένστικτο



Οι προσθήκες το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν αρκετά μελετημένες και η στελέχωση του ρόστερ ήταν εξαιρετική:

Στους γκαρντ o σταρ πλέον Scottie Wilbekin πλαισιώθηκε με δύο ρούκις στην Euroleague, αλλά με διαφορετικό υπόβαθρο ο καθένας. Ο Elijah Bryant μετά το πετυχημένο πέρασμα του από την Χάποελ Ελιάτ κέρδισε μια θέση στην περιφέρεια της Μακάμπι. Η δυνατότητα του να παίζει καλά τόσο οn-ball τόσο και off-ball ήταν κλειδί στην απόφαση του coach Bullet.

Ο άλλος ρούκι της Μακάμπι είναι ένας γνώριμος μας. Ο ομογενής Tyler Dorsey ήταν στο σημειωματάριο του coach της Μακάμπι χρόνια καθώς ήταν στόχος του από τον Ολυμπιακό, όμως η επιμονή του 23χρονου γκαρντ να παίξει στο NBA δεν έφερε ποτέ αυτό το γάμο. Ο Dorsey το καλοκαίρι δεν έβρισκε το συμβόλαιο που ήθελε στο NBA και έτσι πήρε την απόφαση να παίξει για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Η Μακάμπι δεν έχασε την ευκαιρία και αμέσως έκανε την επιθυμία του προπονητή της πράξη. Η προσθήκη του Dorsey έφερε φρεσκάδα στην περιφερειακή γραμμή της Μακάμπι, έναν παίκτη που είναι απρόβλεπτος και δεν φοβάται να βγει μπροστά.

Κάθε παίκτης επιπέδου Wilbekin θέλει δίπλα του έναν παίκτη να του κρατάει το χαλινάρι, να ηρεμεί το παιχνίδι και να είναι ο προπονητής μέσα στο παρκέ. Ο εκλεκτός του κόουτς για αυτόν το ρόλο ήταν ο Nate Wolters που είχε δείξει τα διαπιστευτήρια του από την περασμένη season στο Κάουνας.

Στους φόργουορντ, πλην του Elihaj Bryant που μπορεί να παίξει και εκεί σε small-ball σχήματα η Μακάμπι έκανε την κίνηση ματ, με τον Omri Casspi μετά από την δεκαετή του θητεία στο ΝΒΑ να επιστρέφει και πάλι στα πάτρια εδάφη για λογαριασμό της ομάδας του λαού. Από εκεί και πέρα η Μακάμπι για τις υπόλοιπες θέσεις αποφάσισε να επενδύσει στα δικά της παιδιά αφήνοντας χώρο στον Yovel Zoosman και το μεγαλύτερο prospect του Ισραήλ και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια τον Deni Avdija. Μια θέση στο ρόστερ κέρδισαν και οι Sandy Cohen και Angelo Coloiaro, δύο Αμερικάνοι με διαφορετικό μπασκετικό υπόβαθρο και αυτοί, καθώς ο Cohen μόλις είχε αποφοιτήσει από το κολέγιο και υπέγραφε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και ο Caloiaro που έβγαζε το "ψωμί του" σε διάφορες ομάδες της Ευρώπης, κάνοντας αργότερα το άλμα στην Euroleague.

Στους ψηλούς ο Jaken Cohen και ο Tarik Black ήταν οι μοναδικοί που παρέμειναν από το περσινό roster. Από εκεί και πέρα ο Γιάννης Σφαιρόπουλος πήρε το ρίσκο και υπέγραψε τον Quincy Acy ο οποίος ερχόταν σχεδόν από έναν χρόνο απραξίας αλλά είναι ένας παίκτης με μακρά παρουσία στο NBA. Στη θέση του σέντερ τον Tarik Black πλαισίωσε ένας παλιός γνώριμος του κόουτς από το πέρασμα του στον Ολυμπιακό, ο Othello Hunter.


Τραυματισμοί

Για άλλη μια χρονιά η ατυχία (;) χτύπησε την πόρτα του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Όπως και στο πέρασμα του στον Ολυμπιακό έτσι και στην Μακάμπι σοβαροί τραυματισμοί έπληξαν την ομάδα και άλλαξαν τα πλάνα του, μόνο που φέτος οι τραυματισμοί ήταν αρκετοί. Νωρίς στην χρονιά ο Nate Wolters και ο Tarik Black τέθηκαν knock-out, ενώ στην συνέχεια το ίδιο έγινε και με τον John DiBartolomeo αλλά και τον καλύτερο παίκτη της ομάδας μέχρι να χτυπήσει, τον Omri Casspi.

Η Μακάμπι παραδοσιακά ήταν μια ομάδα με μεγάλο πορτοφόλι, η χρονιά άρχισε καλά και ζεστάθηκαν τόσο ο κόσμος τόσο και διοίκηση έτσι παρότι το μπάτζετ ήταν ήδη μεγάλο η Μακάμπι κάλυψε τα κενά της με παίκτες πρώτης γραμμής, οι Aaron Jackson και Jalen Reynolds ήρθαν να καλύψουν τα κενά των Wolters και Black, ενώ ο γνωστός σε όλους και βετεράνος πλέον Amare Stoudamire ως κάτοχος διαβατηρίου ήρθε για μια έξτρα λύση.


Επίθεση

Το Pick n Roll παιχνίδι είναι σήμα κατατεθέν του κόουτς Σφαιρόπουλου και ένα από τα αγαπημένα του παιχνίδια. Δεν είναι τυχαίο που ο Έλληνας τεχνικός επέλεξε ψηλούς που να είναι καλοί σκρίνερ και να βυθίζονται γρήγορα στην ρακέτα.



Όλες οι ομάδες που έχουν πετύχει τα τελευταία χρόνια στην Euroleague έχουν μια κοινή συνισταμένη: γκαρντ σεσημασμένους σκόρερ που να κουβαλάνε την ομάδα. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος τον βρήκε έτοιμο στην Μακάμπι και αυτός είναι ο Scottie Wilbekin.



O 27χρονος γκαρντ διανύει την καλύτερη σεζόν της καριέρας του με 16.1 πόντους και 3.4 ασσίστς, ενώ σουτάρει και με το τρομερό 43.5% πίσω από την γραμμή τριών πόντων.







O ηγέτης της Μακάμπι τη φετινή χρονιά έχει κάνει step-up, εμφανίζεται πιο συνεπής στο παιχνίδι του χωρίς σκαμπανεβάσματα και μοιράζει την μπάλα πιο άνετα βοηθώντας τους συμπαίκτες του να μπουν στο παιχνίδι. Τα γρήγορα του πόδια και το πρώτο του βήμα που διαχρονικά είναι σήμα κατατεθέν στο παιχνίδι του (μαζί με το μακρινό σουτ) και φέτος είναι από τα στοιχεία που τον βοηθούν να κάνει την διαφορά.





Κάθε παίκτης επιπέδου Wilbekin για να οδηγήσει την ομάδα του στην κορυφή πρέπει στην crunch time και στα μεγάλα παιχνίδια να είναι παρών. Το έκανε και με την Νταρουσάφακα όταν και κατέκτησε το Eurocup το κάνει και φέτος σε ένα πιο απαιτητικό "καράβι".



O Σφαιρόπουλος σχεδίαζε δίπλα στον Wilbekin την περισσότερη ώρα στο παρκέ να είναι ο Nate Wolters, ένας παίκτης αρκετά σεταρισμένος που κολλάει ιδανικά δίπλα σε παίκτες όπως ο Wilbekin κάτι που έγινε τις πρώτες αγωνιστικές. Ο τραυματισμός του Wolters σε συνδυασμό με τον τραυματισμό του DiBartolomeo που βοήθησε αρκετά μέχρι να χάσει και αυτός την σεζόν, έδωσαν στους δύο ρούκις στην Euroleague αυξημένες αρμοδιότητες.

Ο Tyler Dorsey και ο Elijah Bryant είναι οι παίκτες μετά τον Wilbekin και τον Othello Hunter που έχουν συνολικά τον περισσότερο χρόνο στο παρκέ φέτος (την πεντάδα συμπληρώνει ο Quincy Acy)

Ο Elihaj Bryant ήταν ένα ρίσκο μεν, γνώριμο όμως δε για τον coach Σφαιρόπουλο. Κανείς δεν περίμενε στην αρχή της σεζόν ότι θα έπαιζε τόσο και θα ήταν τόσο σημαντικός στο παιχνίδι της Μακάμπι. Ο Bryant άρπαξε την ευκαιρία και κέρδισε αμέσως τον προπονητή του.



Η συνέπεια του στην άμυνα αλλά και το καλό περιφερειακό του σουτ είναι πλέον κομβικά στο παιχνίδι της Μακάμπι και οι αναποδιές βοήθησαν τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να βρει ένα 2-way πλαϊνό παίκτη που στην αρχή της χρονιάς φαινόταν να μην υπήρχε στο roster. Αν σε κάτι υστερεί ο guard-forward της Μακάμπι είναι ότι δεν είναι ...αυτόφωτος, δηλαδή δύσκολα δημιουργεί μόνος του προσωπική φάση.



Η ποιότητα του αδιαμφισβήτητη. Τι και αν του πήρε λίγες αγωνιστικές να προσαρμοστεί στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, ο Tyler Dorsey στη ρούκι του χρονιά στην Ευρώπη αποδεικνύει ότι είναι ένας παίκτης που μπορεί να κάνει καριέρα στα μέρη μας. Ο Ελληνο-αμερικάνος γκαρντ είναι από τους πρώτους σε σκορ αλλά και σε χρόνο συμμετοχής της ομάδας. Μάλιστα όσο η χρονιά έφτανε προς το τέλος της ο Tyler ήταν όλο και καλύτερος με αποκορύφωμα την μεγάλη του εμφάνιση μέσα την Κωνσταντινούπολη κόντρα στην Φενερμπαχτσέ όπου στα κρίσιμα βγήκε μπροστά και έκρινε το παιχνίδι. Όπως φαίνεται ο κόουτς Bullet τον εμπιστεύεται αρκετά και του δίνει την μπάλα στα κρίσιμα.





Ο ρόλος του περιορισμένος όπως είναι λογικό, αλλά αξίζει αναφορά γιατί το μέλλον μπροστά του είναι λαμπρό. Ο Deni Avdja θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην Ευρώπη που είναι έτοιμο να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει μακριά στο μαγικό κόσμο του NBA, όπου τα draft express τον δίνουν μέσα στην πρώτη 10άδα του φετινού draft. O 19χρονος φόργουορντ άρπαξε και αυτός την ευκαιρία και έγινε μέρος του rotation του "Σφαιρό" ξεδιπλώνοντας μερικές αρετές του πραγματικά τεράστιου ταλέντου του. Μάλιστα ήταν κομβικός στη νίκη κόντρα στην Χίμκι αλλά και στο μεγάλο διπλό κόντρα στην Φενερμπαχτσέ.



Ο Omri Casspi μετά από μια γεμάτη δεκαετία στο NBA γύρισε στην Ευρώπη με σκοπό να οδηγήσει την Μακάμπι και πάλι στους πρωταγωνιστές και στην κορυφή, όμως ο σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο τον άφησε εκτός για όλη την υπόλοιπη σεζόν. Στα μόλις έξι παιχνίδια που αγωνίστηκε έδειξε αμέσως την ποιότητα του και ότι αν ήταν υγιής θα τράβαγε το κάρο μαζί με τον Wilbekin.



Την περσινή χρονιά ήταν σχεδόν όλη ανενεργός, οι φήμες για την Ευρώπη είχαν ήδη αρχίσει από πέρυσι και η Μακάμπι ήταν αυτή που τελικά έκανε το "μπαμ" το καλοκαίρι και μάλιστα ήταν μια κίνηση σχετικά φθηνή. Αν κάποιος παρακολουθούσε NBA δεν γίνεται να μην έχει δει έστω ένα παιχνίδι του Quincy Acy. Ο πάουερ φόργουορντ της Μακάμπι έβγαζε για χρόνια το ψωμί του στην απέναντι όχθη του ατλαντικού βασιζόμενος στα αθλητικά του στοιχεία και στην άμυνα. Είναι ένας εξαιρετικός ριμπάουντερ με γρήγορα πόδια και εξαιρετικός finisher πάνω από την στεφάνη. Αυτά ακριβώς που έκανε στο NBA κλήθηκε να κάνει και στην Μακάμπι. Μπορεί ο Acy σε πολλά παιχνίδια να κάνει με τη δύναμη και την ενέργεια του τη διαφορά, υπάρχουν όμως και παιχνίδια που χάνεται, δείγμα της ασυνέπειας του που τον διακρίνει χρόνια. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι φτωχοί αριθμοί του (μόλις 4.8 πόντοι και 3.5 ριμπάουντ) δεν είναι αντιπροσωπευτικοί της προσφοράς του, της έντασης και του δυναμισμού που βγάζει στο παρκέ, αντιθέτως η αξία του και ο ρόλος του στην Μακάμπι είναι μεγαλύτερος και κομβικότερος ειδικά μετά τον τραυματισμό του Casspi.



Ο Tarik Black ήταν και αυτός ένας από τους άτυχους της φετινής season, ωστόσο σε αυτό το μικρό διάστημα που αγωνίστηκε βοήθησε αρκετά την Μακάμπι, διαθέτοντας μια πραγματικά εντυπωσιακή σωματοδομή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.



Είναι ένας από τους καλύτερους σέντερ στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, έχει παίξει σε πολλά powerhouses της ηπείρου και το καλοκαίρι ήταν περιζήτητος. Ο Othello Hunter στο Τελ Αβίβ βρήκε τον παλιό του κόουτς στον Ολυμπιακό με έναν σκοπό, ένα ακόμα Final Four. Tι και εάν ηλικιακά οδεύει προς τη δύση της καριέρας του, ο Othello δεν έχει χάσει καθόλου την έκρηξη του και τα αθλητικά του προσόντα, παρουσιάζεται κάθε χρόνο και καλύτερος και διανύει την πιο μεστή σεζόν της πορείας του.



Μπορεί ο Hunter να είναι πλέον από τους "παλιούς" της διοργάνωσης, αλλά φέτος στην Μακάμπι έχει βγάλει προς τα έξω μια στόφα ηγέτη που δεν είχε δείξει τα προηγούμενα χρόνια. Έχοντας παίξει μαζί με παίκτες επιπέδου Llull, Rodriguez και φυσικά τον Βασίλη Σπανούλη, ο Αμερικάνος δείχνει να έχει μάθει πολλά και φέτος βγάζει στοιχεία ηγέτη.



Όπως βλέπουμε στο παρακάτω tweet ο Othello Hunter στην crunch time έχει 11/12 σουτ εντός πεδιάς.



Για να καταλάβει κάποιος πόσο τρομερή είναι η επίδοση του Hunter, παρακάτω είναι οι επιδόσεις του σταρ της Μακάμπι Scottie Wilbekin που φέτος με μεγάλα σουτ έχει πάρει πολλά παιχνίδια στο τέλος.



Στατιστική απεικόνιση από τον lostgps στο basketballguru.gr.


Άμυνα

Παραδοσιακά η Μακάμπι ήταν ομάδα που βασιζόταν στην επίθεση της ακόμα και τις χρονιές που στέφθηκε πρωταθλήτρια. Από την άλλη ο Γιάννης Σφαιρόπουλος είναι ένας προπονητής με αμυντική φιλοσοφία, ωστόσο ενσωμάτωσε στο παιχνίδι του στοιχεία του θεαματικού up tempo μπάσκετ που έπαιζε χρόνια η ομάδα του λαού. Παράλληλα ωστόσο, εμφύσησε τη δική του φιλοσοφία σε μια ομάδα που έδειχνε μέχρι πρότινος ξένη ως προς αυτή.

Το σήμα κατατεθέν της άμυνας Σφαιρόπουλου είναι η ασφυχτική πίεση στον αντίπαλο point guard που κατεβάζει την μπάλα. Πολλές φορές η άμυνα αυτή είναι fullcourt. Ο Σφαιρόπουλος κατά την θητεία του στον Ολυμπιακό διέθετε ορισμένους από τους καλύτερους περιφερειακούς αμυντικούς στην Euroleague. Ο Βαγγέλης Μάντζαρης και ο Daniel Hackett ήταν οι ιδανικοί να παίξουν αυτή την άμυνα καθώς με το μεγάλο τους μέγεθος έπνιγαν τα αντίπαλα γκαρντ, ενώ το ίδιο έκανε και ο Κώστας Παπανικολάου που αρκετές φορές ήταν αυτός που αναλάμβανε την αποστολή να μαρκάρει τον κορυφαίο αντίπαλο περιφερειακό. Μπορεί λοιπόν αμυντικά ο Wilbekin να μην είναι Μάντζαρης, ο Bryant να μην είναι Hackett ούτε να υπάρχει φόργουορντ της ποιότητας του Κώστα Παπανικολάου, αλλά η περιφερειακή άμυνα της Μακάμπι λειτουργεί εξαιρετικά και σ' αυτό φυσικά λειτουργούν και οι εξαιρετικοί στον τομέα αυτό ψηλοί της ομάδας, που μπορούν να καλύπτουν τα κενά της άμυνας και να μαρκάρουν χαμηλότερους παίκτες στις αλλαγές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Shane Larkin, o MVP της φετινής Euroleague με μέσο όρο πάνω από 22 πόντους φέτος, στα δύο παιχνίδια κόντρα στην Μακάμπι είχε 15 και 10 πόντους αντίστοιχα.

Παρακάτω εμφανίζονται οι αποκλίσεις Index Rating που επιφέρει η Μακάμπι στην θέση των γκαρντ για τους κορυφαίους παίκτες διοργάνωσης, η διαφορά δηλαδή του μέσου όρου τους με τις αντίστοιχες επιδόσεις τους στα παιχνίδια με την ομάδα του λαού. Σημείωση, στη λίστα του BasketStories συμπεριλαμβάνεται με το Index Rating και το μπόνους νίκης 10% του Fantasy Challenge.



Δεν είναι όμως η περιφερειακή άμυνα. Η Μακάμπι με τα γρήγορα πόδια του Othello Hunter, του Quincy Acy και του Jalen Reynolds πλέον (που αντικατέστησε τον Tarik Black) είναι από τις καλύτερες άμυνες στην Ευρώπη τόσο στο Pick n Roll παιχνίδι όσο και πάνω από την στεφάνη.





Οι άμυνες χώρου και οι ζώνες προσαρμογής του David Blatt αντικαταστάθηκαν από τις άμυνες προσαρμογής και αλλαγών του Γιάννη Σφαιρόπουλου με τους φόργουορντ της Μακάμπι με το μεγάλο wingspan να είναι έτοιμοι να βοηθήσουν όποτε χρειαστεί.



Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε την floppy άμυνα της Μακάμπι απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης.

Στο δεύτερο μισό της σεζόν μάλιστα ο Γιάννης Σφαιρόπουλος έχει βγάλει έναν ακόμα άσσο από το μανίκι του στην άμυνα, με τον Deni Avdija να έχει κομβικό ρόλο σε σημαντικά παιχνίδια όπως αυτό με την πρωτοπόρο Εφές.




Tι λένε οι αριθμοί...

Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν για τα advanced stats και πόσο χρήσιμο εργαλείο είναι στα χέρια των προπονητών.Από την στιγμή που ο καθένας έχει σε αυτά πρόσβαση μπορεί να τα δει και να τα αναλύσει. Τί δείχνουν τα advanced stats για την Μακάμπι φέτος;

Προηγουμένως είπαμε ότι ο Σφαιρόπουλος προσπαθεί να ταιριάξει δύο φιλοσοφίες, την επιθετική φιλοσοφία της Μακάμπι με την δικιά του αμυντική φιλοσοφία, ποια είναι αυτή που υπερισχύει όμως;

Παρότι βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης, το offensive rating της Μακάμπι είναι κατώτερο του μετρίου, συγκεκριμένα βρίσκεται στην 11η θέση με 113.2, από την άλλη όμως η Μακάμπι βρίσκεται στην κορυφή στο defensive rating με 106.4.

Μπορεί λοιπόν ο κόουτς Bullet να συνδυάζει τις δύο φιλοσοφίες, να βλέπουμε μια πιο απελευθερωμένη ομάδα από αυτές που μας έχει συνηθίσει αλλά και στην Μακάμπι όλα ξεκινούν από την άμυνα.

Το συνολικό Net Rating στις πρώτες θέσεις είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό της κατάταξης με τις ομάδες που βρίσκονται στην κορυφή να είναι οι πρώτες πέντε της κατάταξης.




Η συνέχεια

Το μέλλον της Euroleague όπως και πολλών άλλων διοργανώσεων είναι ακόμα αβέβαιο, κανείς δεν ξέρει αν η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης θα τελειώσει ή όχι, για την Μακάμπι αν η χρονιά τελειώσει εδώ θα είναι μια χρονιά επιστροφής στην ελίτ με τα θεμέλια για τις επόμενες χρονιές να έχουν ήδη μπει. Αν όμως με κάποιον τρόπο η χρονιά συνεχιστεί η Μακάμπι μετά από πέντε χρόνια επιστρέφει στα playoffs και οι πιθανότητες για το κάτι παραπάνω είναι τουλάχιστον ...ρεαλιστικές.


Παρωχημένος Rock Star



Η θητεία του Γιάννη Σφαιρόπουλου στον Ολυμπιακό κράτησε σχεδόν τέσσερις σεζόν, τέσσερα χρόνια με χαρές με λύπες με στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλα στο μυαλό του κάθε Ολυμπιακού. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος στην παρουσία του στον Ολυμπιακό έγραψε το όνομα του με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ομάδας με δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και δύο τελικούς Euroleague (2015, 2017), ενώ πλέον είναι ο προπονητής με τις περισσότερες ευρωπαϊκές νίκες στον πάγκο του Ολυμπιακού και ένας από τους μακροβιότερους της ιστορίας πίσω μόνο από τον Γιάννη Ιωαννίδη.

Και αν η αρχή της θητείας του κόουτς Bullet έμοιαζε με όνειρο, το τέλος ήταν γεμάτο κριτική, κριτική η οποία τώρα μετά από χρόνια μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπερβολική. Ο κόσμος είχε μάθει στους τίτλους και τις επιτυχίες και ο ίδιος ο Σφαιρόπουλος με τις πρώτες δύο σεζόν του στο λιμάνι ανέβασε τον πήχη, κάτι που πιστώνεται φυσικά ο ίδιος με τις επιτυχίες του, αλλά και που είχε ως αποτέλεσμα την υπερβολική κριτική στο τέλος. Καλώς ή κακώς ο κύκλος του στον Ολυμπιακό είχε κλείσει και οι δύο ήθελαν μια αλλαγή και έτσι οι δρόμοι τους χώρισαν, με τους τίτλους και τις επιτυχίες πάντως να μην μπορούν να διαγραφούν.

Μακριά πλέον από τον Ολυμπιακό και την τοξικότητα του ελληνικού μπάσκετ σε έναν ιστορικό πάγκο κάνει μια εξαιρετική δουλεία, μια δουλεία που ο κόσμος της Μακάμπι την αναγνωρίζει και του συμπεριφέρεται σαν πραγματικό ροκ σταρ.





Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος λοιπόν φαίνεται ότι στην πρωτεύουσα του Ισραήλ να έχει βρει το νέο του λιμάνι και όπως φαίνεται ο δρόμος του εκεί θα είναι μακρύς. Η Μακάμπι στο πρόσωπο του βρήκε τον αναμορφωτή που έψαχνε και όπως φαίνεται "Σπίτι χωρίς Yiannii Yianniii Yianiii προκοπή δεν κάνει".