We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Μιλάνο - Παρουσίαση Ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της ιταλικής ομάδας που έχει αποκτήσει μερικές από τις πιο ιστορικές μορφές της σύγχρονης Euroleague.
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μεταξάς | benchwarmer@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 02/10/2019 18:49
H Αρμάνι Μιλάνο (πάλαι ποτέ Olimpia, των 28 πρωταθλημάτων Ιταλίας και 3 Κυπέλλων πρωταθλητριών, για να μην ξεχνιόμαστε) έχει επιστρέψει πολύ δυναμικά την τελευταία δεκαετία στο ευρωπαϊκό στερέωμα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια σχετικής αφάνειας. Αποτέλεσμα αυτής της επιστροφής είναι η απόκτηση ενός εκ των κλειστών συμβολαίων στη νέα μορφή της Ευρωλίγκας, κάτι που της δίνει την άνεση ενός μακροχρόνιου σχεδιασμού, χωρίς την απαίτηση των συνεχόμενων εγχώριων τίτλων για την διατήρησή της εκεί.

Αυτό το κλειστό συμβόλαιο αποδείχτηκε πολύ βολικό φέτος, μιας που η περσινή καταστροφική σεζόν της ομάδας την έφερε να αποκλείεται στα ημιτελικά της LegaBasket από την Sassari με 0-3. Με την παρουσία της όμως στην Ευρωλίγκα να διατηρείται, η διοίκηση αποφάσισε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά επαναφέροντας στην Ευρώπη έναν από τους μεγαλύτερους προπονητές της τελευταίας 30ετίας, τον Ettore Messina. Αναλυτικά για αυτόν θα μιλήσουμε αργότερα, η παρουσία του όμως μπορεί να είναι το κομμάτι του παζλ που έλειπε στην ομάδα, μιας που η οικονομική άνεση και τα καλά ρόστερ υπήρχαν και τις προηγούμενες χρονιές.

Όσον αφορά το ρόστερ, οι αλλαγές σε σχέση με πέρυσι είναι συγκεκριμένες και μετρημένες, τουλάχιστον μέχρι την απόκτηση της τελευταίας στιγμής του Luis Scola, για την οποία θα αναφερθούμε αναλυτικά παρακάτω. Σίγουρα η σημαντικότερη από αυτές είναι η αποχώρηση του Mike James, o οποίος είχε εξ' ολοκλήρου τα κλειδιά της ομάδας πέρυσι και η αντικατάστασή του στον ρόλο του ηγέτη από τον Sergio Rodriguez, έναν παίκτη σίγουρα πιο κοντά στα χαρακτηριστικά που ζητά ο Messina, αλλά και με το σχετικό ρίσκο μιας που ο "Chacho" βρίσκεται πλέον στα 33 του.

Σε κάθε περίπτωση, η Μιλάνο θα είναι και φέτος ένας πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος για όλες τις ομάδες, ανεξαρτήτως έδρας και χρονικής στιγμής. Αυτό που θα πρέπει να μας δείξει όμως είναι την απαιτούμενη σταθερότητα ώστε να μπορεί να λογιστεί (επιτέλους!) ως μία σημαντική διεκδικήτρια μίας θέσης στα playoffs της Ευρωλίγκας, μετά από κάποια χρόνια στον ρόλο του –όχι και τόσο- φτωχού συγγενή.


Η περσινή σεζόν



Η περσινή σεζόν της Μιλάνο ξεκίνησε με πολλές ελπίδες για κάτι καλό. Και πράγματι, στο 1/3 της διαδρομής της κανονικής περιόδου φιγούραρε στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, πετυχαίνοντας μεγάλες νίκες όπως αυτή με 75-99 μέσα στο ΣΕΦ επί του Ολυμπιακού. Η συνέχεια την βρήκε να σταθεροποιείται κάπως μεταξύ της έκτης και όγδοης προνομιούχου θέσης, δυστυχώς για αυτήν όμως το πρόγραμμά της τις τελευταίες αγωνιστικές δεν ήταν το ιδανικό. Με τέσσερις ήττες λοιπόν στις τελευταίες τέσσερις αγωνιστικές απέναντι σε συνδιεκδικητές της οχτάδας βρέθηκε τελικά στην 12η θέση του πίνακα, μόλις μία νίκη βέβαια μακριά από την όγδοη, αλλά με όλες τις ισοβαθμίες (και ήταν πολλές) να μην την ευνοούν.

Πρώτος σε λεπτά, πόντους και ασίστ ήταν φυσικά ο Mike James (33.9 λεπτά, 19.8 πόντοι, 6.4 ασίστ), ενώ εξίσου κομβικοί ήταν οι Micov (13.9 πόντοι σε 31.3 λεπτά) και Gudaitis (12.5 πόντοι και 7.5 ριμπάουντ), με τον τραυματισμό του τελευταίου να είναι ίσως ένας κομβικός παράγοντας της κατάρρευσης της ομάδας τις τελευταίες αγωνιστικές.


Η μεταγραφή



Τόσο ο Sergio Rodriguez όσο και ο Luis Scola είναι δύο εμβληματικοί παίκτες για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, όμως στη συγκεκριμένη παράγραφο θα αναφερθούμε στον Shelvin Mack. Χωρίς απαραίτητα να σημαίνει ότι θα είναι αυτός ο κύριος πόλος της επίθεσης της Μιλάνο αντί του Rodriguez, πρόκειται όμως για έναν παίκτη στα 29 του χρόνια, με οχτώ σεζόν στο ΝΒΑ στις πλάτες του, όπου είχε συνολικά 6.6 πόντους σε 18.4 λεπτά συμμετοχής. Το γεγονός όμως ότι τα τρία τελευταία χρόνια άλλαξε τέσσερις ομάδες εκεί, χωρίς να καταφέρει να στεριώσει πραγματικά σε κάποια, είναι η αιτία που αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα προς την Ευρώπη. Χρόνος προσαρμογής θα χρειαστεί σίγουρα, όμως ο Mack διαθέτει τα προσόντα (και τους κατάλληλους παίκτες και προπονητή δίπλα του) ώστε να αποτελέσει στο βάθος της χρονιάς ένα από τα καλύτερα γκαρντ της Ευρωλίγκας.


Ήρθαν-Έφυγαν



Όπως αναφέραμε και στον πρόλογο, το αρχικό πάρε-δώσε της Μιλάνο φέτος ήταν πολύ συγκεκριμένο, με έξι παίκτες να φεύγουν και έξι να έρχονται, οι οποίοι μάλιστα ίσως να μπορούν να τοποθετηθούν και στα εξής «ζευγάρια» μεταξύ τους:

Out: Mike James -> In: Sergio Rodriguez

Out: Curtis Jerrells -> In: Shelvin Mack

Out: Mindaugas Kuzminskas -> In: Aaron White

Out: James Nunnally -> In: Michael Roll

Out: Alen Omic -> In: Paul Biligha

Out: Simone Fontecchio -> In: Riccardo Morraschini.

Οι προσθαφαιρέσεις δηλαδή αφορούσαν παίκτες περίπου των ίδιων θέσεων, με τις απαραίτητες βέβαια διαφοροποιήσεις στα χαρακτηριστικά τους σύμφωνα με το μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Messina, ενώ είχε αποκτηθεί επίσης και ο Xavi Rey, ως μία επιπλέον ποσοτική λύση στο "5" μέχρι την επιστροφή του τραυματία Gudaitis. Ώσπου, μόλις 5 μέρες πριν την έναρξη της Ευρωλίγκας και αφού ήδη το ιταλικό πρωτάθλημα βρίσκεται στη 2η αγωνιστική του, η ομάδα ανακοινώνει την απόκτηση του Luis Scola, του παίκτη δηλαδή τον οποίο θαυμάσαμε για άλλη μία φορά πριν λίγες εβδομάδες στο Μουντομπάσκετ. Το αν αυτή η κίνηση είναι προϊόν βαθέως σχεδιασμού, εντυπωσιασμού ή κάτι ενδιάμεσο θα φανεί λογικά στην πορεία, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή πάντως δυσκολευόμαστε να μπούμε στο μυαλό του Messina για το πόσο άμεσα και με ποιον τρόπο σκοπεύει να τον εκμεταλλευτεί (κι όχι φυσικά για την κλάση του Αργεντίνου, ακόμα και στα 39 του).


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
00Amedeo Della ValleG1.931993
1Shelvin MackPG1.911990
5Vladimir MicovSF2.011985
6Paul BilighaC2.001990
7Arturas GudaitisC2.081993
9Riccardo MoraschiniSG1.941991
10Michael RollSG1.981987
13Sergio RodriguezPG1.911986
15Kaleb TarczewskiC2.131993
16Nemanja NedovicG1.911991
20Andrea CinciariniPG1.931986
23Christian BurnsPF2.031985
30Aaron WhitePF2.061992
32Jeff BrooksF2.031989
40Luis ScolaPF2.061980



Depth Chart

123
PGMackRodriguezCinciarini
SGNedovicRollDella Valle
SFMicovMoraschini
PFScolaWhiteBrooksBurns
CGudaitisTarczewskiBilighaRey



Ανάλυση ρόστερ



Ξεκινώντας από την περιφέρεια, είναι σαφές ότι οι βασικοί μοχλοί λειτουργίας της ομάδας θα είναι οι Mack και Rodriguez. Τα πρώτα δείγματα της σεζόν δείχνουν ότι ο Sergio θα έρχεται από τον πάγκο ως έκτος παίκτης, σε κάθε περίπτωση όμως είτε ο ένας είτε ο άλλος θα βρίσκεται μόνιμα στο παρκέ (πολλές φορές και οι δύο μαζί) και θα είναι αυτός που θα έχει το γενικό πρόσταγμα για την επίθεση της ομάδας. Την τριάδα των πλέι-μέικερ συμπληρώνει ο τίμιος Cinciarini, που όμως υπό νορμάλ συνθήκες στα κρίσιμα παιχνίδια θα έχει καθαρά συμπληρωματικό ρόλο.



Στη δεύτερη θέση των γκαρντ συναντούμε κυρίως τον Nemanja Nedovic. Προς το παρόν αναρρώνει ακόμα από έναν τραυματισμό, όταν επιστρέψει όμως αναμένεται να είναι το βασικό 2άρι της ομάδας που με την ικανότητά του στο σκοράρισμα να βοηθήσει στην αποσυμφόρηση των δύο point guard. Αναπληρωματικός του θα είναι ο Amedeo Della Valle, ένας παίκτης που αν χρειαστεί μπορεί με 2-3 σουτ να αλλάξει άρδην τον ρυθμό ενός ματς. Μένει να δούμε το κατά πόσον θα μπορέσει να κοντρολαριστεί για να μπει στα καλούπια του Messina, σε κάθε περίπτωση στη συγκεκριμένη θέση μπορούμε να δούμε (ειδικά μέχρι την επιστροφή του Nedovic) και τον Michael Roll, έναν πολύπειρο γκαρντ που μπορεί τόσο να σκοράρει όσο και να δημιουργήσει.



Υπό κανονικές συνθήκες πάντως ο Roll πιθανότατα να χρησιμοποιηθεί κυρίως (?) στο 3, ως αλλαγή του βασικότατου Vladimir Micov, του παίκτη δηλαδή που αναμένεται να αποτελέσει και φέτος την συγκολλητική ουσία της ομάδας που πάει να δημιουργηθεί. Σημαντικό χρόνο ως τώρα έχει πάρει και ο νεοαποκτηθείς Moraschini, μένει να δούμε αν με την προσεχή επιστροφή του Nedovic και το ντόμινο της μετατόπισης του Roll στο 3 θα περιοριστεί αισθητά ή όχι ο χρόνος του.



Όσον αφορά τους ψηλούς, αυτό που παρατηρήσαμε στα πρώτα ματς της σεζόν είναι η προσπάθεια του Messina να συνδυάσει τον Aaron White με τον πιο ευέλικτο εκ των σέντερ Biligha (ως δίδυμο από τον πάγκο), ενώ στη βασική 5άδα χρησιμοποιούνται ο πιο δαντελένιος Jeff Brooks στο "4", με τον ψηλότερο και δυνατότερο Tarczewski στο "5". Όλα αυτά βέβαια δεν έχουν πλέον ιδιαίτερη σημασία, από την στιγμή που αποκτήθηκε ο Luis Scola, ένας παίκτης που σαφώς θα αλλάξει τις ισορροπίες εντός της ομάδας, μπορεί δεν μάλιστα ακόμα και να μετατοπίσει τον Brooks προς το "3", μία θέση που έχει να παίξει αρκετά χρόνια. Και όλα αυτά, ενώ ακόμα αναμένεται και η επιστροφή του βασικού περσινού σέντερ Arturas Gudaitis από τον τραυματισμό του (μάλλον αργεί ακόμα). Σε κάθε περίπτωση οι θέσεις των ψηλών της Μιλάνο είναι οι πλέον γεμάτες, με τους Rey και Burns να βρίσκονται πιθανότατα μονίμως εκτός 12άδας.


Ο παίκτης-βαρόμετρο



Το δίχως άλλο, ο παίκτης ο οποίος καλείται να σηκώσει όλο το βάρος του παιχνιδιού της Μιλάνο, είτε ξεκινάει είτε έρχεται από τον πάγκο, θα είναι ο Sergio Rodriguez. Και πώς να μην κληθεί, όταν στην καριέρα του στην Ευρωλίγκα έχει 10.4 πόντους και 4.7 ασίστ, με εκπληκτικά ποσοστά ευστοχίας (49% στα δίποντα και 40.6% στα τρίποντα). Η περσινή του χρονιά στην Ευρωλίγκα με τα χρώματα της ΤΣΣΚΑ ίσως να ήταν ένα κλικ κάτω από την εκπληκτική του προπέρσινη σε ατομικό επίπεδο, ολοκληρώθηκε όμως με την κατάκτηση του τίτλου της διοργάνωσης. Πλέον ο Sergio στα 33 του λοιπόν περνάει στην επόμενη φάση της καριέρας του, αναλαμβάνοντας τα ηνία μιας ομάδας με σίγουρα μικρότερους (αρχικά) στόχους, στην οποία όμως θα αποτελεί τόσο την εκτελεστικά πρώτη επιλογή, όσο και το μυαλό και τα μάτια του προπονητή του μέσα στο γήπεδο, με σκοπό να δείξει στους υπόλοιπους how it is done.


Ο παίκτης-κλειδί



Μετά και τις εμφανίσεις του στο πρόσφατο Παγκόσμιο κύπελλο, ό,τι και να πούμε για τον συγκεκριμένο παίκτη θα είναι πολύ λίγο. Κατά πάσα πιθανότητα, είναι μάλλον αυτές οι εμφανίσεις που έκαναν τον Ettore Messina να του δώσει την ευκαιρία να αγωνιστεί ξανά μετά από πάρα πολλά χρόνια στην Ευρωλίγκα και, ενώ ήδη φαινόταν σαν να έχει επιλέξει τον δρόμο της ελαφράς αποστρατείας στην Κίνα.

Το πώς η παρουσία του στην ομάδα της Milano μπορεί να αλλάξει άρδην τις ισορροπίες είναι απολύτως προφανές. Το ερώτημα που γεννάται είναι το για ποιον ακριβώς ρόλο τον υπολογίζει ο Messina και το κατά πόσον θα μπορέσει ο ίδιος ο Scola να ανταποκριθεί σε βάθος ολόκληρης της σεζόν σε αυτόν. Εάν αυτά τα ερωτήματα απαντηθούν σωστά, δεν αποκλείεται η έλευση του μυθικού Αργεντίνου να είναι η απάντηση στην ερώτηση «πόσο μακριά απέχει η οχτάδα από την τετράδα στην Ευρωλίγκα».


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Το ρόστερ της Milano δεν έχει πολλούς νεαρούς παίκτες ή άγνωστους στο ευρύ κοινό, με τον Messina να προτιμά να δουλέψει με έτοιμους παίκτες με παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο. Χαρακτηριστικό ότι ο νεαρότερος παίκτης του ρόστερ είναι ο ήδη 26χρονος Kaleb Tarczewski, με ήδη γεμάτες χρονιές στην Ευρωλίγκα στην πλάτη του. Με την τελευταία απόκτηση μάλιστα του Scola, καθίσταται αρκετά ασφαλές να πούμε πως ο Messina δεν έχει να περιμένει κάποια μεγάλη ατομική βελτίωση από κάποιον, τόση τουλάχιστον που θα κάνει τη διαφορά, αλλά θα κινηθεί σε απολύτως ασφαλείς δρόμους βασισμένους στην μεγάλη εμπειρία της πλειοψηφίας του ρόστερ του. To level-up λοιπόν στο brandname της Αρμάνι στους μπασκετικούς κύκλους, με τους Messina, Scola, Rodriguez και Mack στην ομάδα.


Ο προπονητής



Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το μεγάλο story για την φετινή Μιλάνο είναι η επιστροφή του Ettore Messina στους ευρωπαϊκούς πάγκους. Με τέσσερις κατακτήσεις Ευρωλίγκας και άλλες εφτά παρουσίες σε Final Four στο ενεργητικό του, ο 60χρονος πλέον Ιταλός επιστρέφει στην πατρίδα του, μετά από μία πενταετία στο πλευρό του Gregg Popovich στους Spurs. Μία πενταετία που σίγουρα ονειρεύεται ως εμπειρία ο οποιοσδήποτε προπονητής παγκοσμίως, μένει να δούμε όμως το κατά πόσον του έχει αφήσει αυτά που χρειάζεται ώστε να δουλέψει ξανά ως head coach, σε μία ομάδα που περιμένει μάλλον άμεσα αποτελέσματα από εκείνον, σε έναν κόσμο αρκετά διαφορετικό από αυτόν του NBA.


Τα συν



Μόνο και μόνο η παρουσία προσωπικοτήτων όπως ο Sergio Rodriguez και ο Luis Scola στο παρκέ, αλλά και ο Ettore Messina στον πάγκο, θέτουν μία παράμετρο στο Μιλάνο που δεν υπήρχε τις προηγούμενες χρονιές. Ακόμα και πέραν αυτών, η ύπαρξη παικτών όπως οι Micov, Roll, White κλπ υποδηλώνουν μία ομάδα με πολλή εμπειρία από την διοργάνωση της Ευρωλίγκας. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, είναι σαφής ο προσανατολισμός του Messina να παρουσιάσει μία ομάδα που θα βοηθήσει και τον ίδιο να επανέρθει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Όσον αφορά τα καθαρά αγωνιστικά, αυτό που έχουμε να περιμένουμε από την Μιλάνο είναι μία ομάδα όσο γίνεται περισσότερη ομαδική, με καλή κυκλοφορία της μπάλας και αρκετές λύσεις για το σκοράρισμα τόσο από καταστάσεις pick and roll, όσο και από τη γραμμή των 6.75μ. Η τελευταία δεν μάλιστα προσθήκη του Luis Scola προσθέτει και ένα σημείο αναφοράς στο παιχνίδι κοντά στο καλάθι που δεν υπήρχε ως τώρα (τουλάχιστον όχι μέχρι να γυρίσει ο Gudaitis). Ο μαέστρος φυσικά όλου αυτού αναμένεται να είναι ο Sergio, όμως η «ορχήστρα» μοιάζει να είναι πολύ καλά στημένη γύρω του αυτή τη φορά...


Τα πλην

Ένας αρχικός προβληματισμός για τη Μιλάνο θα είναι η συμπεριφορά της στην αμυντική της λειτουργία, με τα προηγούμενα χρόνια να είναι ένα πολύ κακό σημάδι για την εν γένει φιλοσοφία της ομάδας σε αυτόν τον τομέα. Θα πρέπει σίγουρα ο Messina να επικεντρωθεί αρκετά σε αυτό το κομμάτι, μιας που ούτε φέτος υπάρχουν ιδιαίτεροι αμυντικοί ογκόλιθοι στο ρόστερ.

Η απουσία δεύτερου "καθαρού" small forward δεν αποτελεί απαραίτητα "πλην", εφόσον αξιοποιηθούν με τον κατάλληλο τρόπο παίκτες που θα χρησιμοποιηθούν κατά συνθήκη εκεί (βλ. Roll). Είναι μια παρατήρηση όμως που οφείλεται να γίνει, όταν η ομάδα διαθέτει αυτή την στιγμή (μαζί με τους τραυματίες) οχτώ παίκτες στην frontline.

Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ομάδας που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι ο τρόπος με τον οποίο θα διαχειριστεί τον Luis Scola. Οι θέσεις των ψηλών είχαν δομηθεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο το καλοκαίρι, είχαν δουλευτεί στην προετοιμασία (με τα καλά και τα κακά τους) και υπήρχε μία σαφής φιλοσοφία σε αυτό που ήθελε να μας δείξει ο προπονητής. Η έλευση του Scola όμως, ως το κερασάκι στην φετινή τούρτα της Μιλάνο δημιουργεί νέα δεδομένα στα οποία θα πρέπει όλοι να προσαρμοστούν εξ αρχής. Εννοείται πως η προσθήκη ενός τέτοιου παίκτη θα κάνει περισσότερο καλό παρά κακό (και όποιος διαφωνεί μάλλον δεν είδε λεπτό από το Μουντομπάσκετ), αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την ηλικία του, καθώς και το ότι προέρχεται από μία τριετή παρουσία σε ένα πρωτάθλημα που αποτελεί την μέρα με τη νύχτα σε σχέση με την Ευρωλίγκα. Χρειάζεται λοιπόν υπομονή και μέτρο στην αξιοποίησή του, ώστε να μην διαταραχθούν οι κάθε είδους ισορροπίες στην ομάδα.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Πιθανότατα δεν έχει μεγάλο νόημα να μιλήσουμε για τα αρχικά φιλικά της σεζόν, με την ομάδα να βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της προετοιμασίας της και να έχει και πολλές απουσίες λόγω της παρουσίας παικτών στο Μουντομπάσκετ.

Πρώτη σαφή εικόνα λοιπόν της Μιλάνο είδαμε στο τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» στο ΟΑΚΑ. Εκεί πήραμε ένα πρώτο ικανό δείγμα της ομάδας που θέλει να φτιάξει ο Messina και των δυνατοτήτων του Sergio Rodriguez. Υπό την μπαγκέτα λοιπόν του Ισπανού μαέστρου (41 πόντους σε δύο ματς) η Μιλάνο νίκησε κατά σειρά την Φενερμπαχτσέ με 79-75 και την Μακάμπι με 78-69 και κατέκτησε τον τίτλο, δείχνοντας κυρίως ότι φέτος μπορεί να κοιτάξει στα μάτια οποιαδήποτε αντίπαλο.

Στη συνέχεια, τις τελευταίες τέσσερις μέρες η ομάδα κλήθηκε να δώσει τα πρώτα της δύο ματς στο ιταλικό πρωτάθλημα. Η πρεμιέρα έγινε στις 25/9 στην έδρα της Treviso, με την Milano να κερδίσει πάρα πολύ εύκολα με 53-75 με κανέναν παίκτη της να παίζει πάνω από 23 λεπτά, θέλοντας έτσι να αποδείξει ότι φέτος τα πράγματα θα είναι διαφορετικά και εντός των τειχών. Στη συνέχεια, στις 29/9 την περίμενε άλλο ένα θεωρητικά εύκολο βράδυ, στην έδρα της αυτή τη φορά απέναντι στην Brescia. Αμ δε, όμως ...Ο Sergio έκανε το πρώτο του κακό ματς από όταν πάτησε το πόδι του στο Milano, όλη η ομάδα είχε συνολικά 2/21 τρίποντα, με αποτέλεσμα μία ήττα-σοκ με 65-73, μία ήττα που σίγουρα είναι νωρίς να πούμε ότι αλλάζει τους στόχους της ομάδας, σίγουρα όμως αποδεικνύει πως τίποτα δεν χτίστηκε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και πως υπάρχει πολλή δουλειά ακόμη για όλους.


Ο στόχος

Ο ευρωπαϊκός στόχος της ομάδας είναι ένας και απόλυτα ξεκάθαρος: η είσοδος στην οχτάδα της διοργάνωσης και τα playoffs, μετά από αρκετές πολύ άσχημες χρονιές. Μπορεί η παρουσία του Messina αλλά και ορισμένα κομμάτια του ρόστερ να προϊδεάζουν κάποιους για κάτι ακόμα καλύτερο, όμως είναι καλύτερα να παραμένει ο πήχης χαμηλά (που μόνο χαμηλά δεν είναι τα playoffs, ειδικά φέτος) και η ομάδα να κοιτάει βήμα βήμα. Η διοργάνωση είναι δύσκολη και ο δρόμος μακρύς, επομένως μοναδικός στόχος θα πρέπει να είναι η οχτάδα και αν με το καλό έρθει αυτός, θα μπορούμε τον Απρίλη να δούμε ξανά το τι παραπάνω θα μπορέσει να πετύχει εκεί.


Το ερώτημα

Ποιες είναι οι φετινές τάσεις της μόδας στα κοστούμια;