We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Μακάμπι Τελ Αβίβ - Παρουσίαση ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της Μακάμπι, η οποία στοχεύει να επιστρέψει άμεσα στην ελίτ της Euroleague.
Επιμέλεια: Παναγιώτης Καββαδίας | pkav@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 01/10/2019 20:44
Η Μακάμπι είναι μια από τις πιο ιστορικές ομάδες της Ευρώπης. Όμως στην Euroleague βρίσκεται εδώ και πολλά χρόνια μακριά από τις επιτυχίες με τον τελευταίο της ευρωπαϊκό τίτλο να σημειώνεται τη σεζόν 2013-2014 όταν υπό τον David Blatt έφτασε μέχρι την κατάκτηση της διοργάνωσης. Έκτοτε κακές επιλογές προπονητών και φημολογούμενες διοικητικές παρεμβάσεις στην στελέχωση του ρόστερ την έχουν βυθίσει με τις σεζόν που ακολούθησαν να είναι κατά κύριο λόγο απογοητευτικές. Φέτος εμπιστεύτηκαν τον Γιάννη Σφαιρόπουλο μετά τα εντυπωσιακά περσινά δείγματα γραφής και ελπίζουν σε κάτι καλύτερο.


Η περσινή Σεζόν



Η Μακάμπι πέρσι ξεκίνησε απογοητευτικά την σεζόν και έδειξε να μένει εκτός στόχων από πολύ νωρίς. Όταν μετά την 7η αγωνιστική ο Νέβεν Σπάχια αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Σφαιρόπουλο η Μακάμπι έγινε ομάδα και έτρεξε σερί 13-10 χάνοντας στα σημεία την πρόκριση στα playoffs. Παράλληλα, κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα επικρατώντας 89-75 της Μακάμπι Ρισόν.


Η Μεταγραφή



Η Μακάμπι αυτό το καλοκαίρι επαναπάτρισε τον Ισραηλινό Omri Casspi και βρήκε μια εξαιρετικά ποιοτική και έμπειρη λύση στα forward, έναν παίκτη που αν είναι σε καλή κατάσταση και έχει κίνητρο θα είναι ένας από τους καλύτερους της Euroleague. Ο Ισραηλινός σε ηλικία 31 ετών μετράει στο κοντέρ του 588 παιχνίδια NBA με 7.9 πόντους, 4 ριμπάουντ και 37% τρίποντο σε 20 λεπτά συμμετοχής. Με ύψος 2.06μ. και άνω του μετρίου (για τα ευρωπαϊκά δεδομένα) αθλητικότητα μπορεί να καλύψει τόσο την θέση 3 όσο και την θέση 4, είτε ως παίκτης αδύνατης πλευράς που με το πολύ καλό του σουτ θα ανοίγει χώρους, είτε παίζοντας κοντά στο καλάθι. Το πακέτο του Casspi ελάχιστοι παίκτες το διαθέτουν σε ολόκληρη τη διοργάνωση.


Ήρθαν - Έφυγαν



Το καλοκαίρι ο Γιάννης Σφαιρόπουλος προέβη σε αρκετές αλλαγές θέλοντας να φέρει την ομάδα στα μέτρα του.

Στην περιφέρεια αποχώρησαν οι Jeremy Pargo, DeAndre Kane, Kendrick Ray και Michael Roll για να αντικατασταθούν από τους Nate Wolters, Elijah Bryant, Sandy Cohen III και Tyler Dorsey. Η περιφέρεια πλέον έχει γίνει αρκετά πιο ισορροπημένη και θεωρητικά τουλάχιστον, σαν χαρακτηριστικά, οι παίκτες ταιριάζουν καλύτερα μεταξύ τους.

Στους ψηλούς οι αλλαγές ήταν δύο αλλά αρκετά σημαντικές. Ο Johnny O'Bryant αντικαταστάθηκε από τον Quincy Acy και ο Alex Tyus από τον Othello Hunter. Η αναβάθμιση τόσο σε επίπεδο ποιότητας όσο και σε επίπεδο εμπειρίας είναι αισθητή, αν συνυπολογίσετε και την προσθήκη του Omri Casspi στις θέσεις των F.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
0Elijah BryantSG1.961995
1Scottie WilbekinG1.881993
2Quincy AcyPF2.011990
5Othello HunterC2.031986
6Sandy CohenSG1.981995
7Omri CasspiF2.051988
8Deni AvdijaSF2.052001
11Tyler DorseySG1.961996
12John DiBartolomeoG1.831991
14Nate WoltersPG1.931991
15Jake CohenC2.101990
28Tarik BlackC2.061991
50Yovel ZoosmanSF2.001998



Depth Chart

123
PGWilbekinWoltersDi Bartolomeo
SGDorseyBryantS. Cohen
SFCasspiZoosmanAvdija
PFAcyJ. Cohen
CBlackHunter



Ανάλυση Ρόστερ ανά θέση



Στους κοντούς οι Ισραηλινοί έκαναν ολικό lifting. Από την περσινή ομάδα παρέμειναν μόνο ο Wilbekin και ο Di Bartolomeo. Ο Di Bartolomeo αναμένεται να έχει ακόμα πιο περιορισμένο ρόλο φέτος. Αντίθετα ο Wilbekin θα συνεχίσει να είναι ο βασικός κουμανταδόρος της Μακάμπι καθώς η ποιότητα του δεν αμφισβητείται ωστόσο θα χρειαστεί να βελτιώσει το decision making και να μην παρασύρεται τόσο εύκολα από τον ρυθμό του παιχνιδιού.

Ο Nate Wolters που αποκτήθηκε από την Ζάλγκιρις μπορεί να ξεκουράσει τον Wilbekin αλλά και να παίξει δίπλα του, είναι ένας παίκτης του προπονητή που προσφέρει ηρεμία και εμπειρία στο παιχνίδι της ομάδας του.

Οι άλλες τρεις προσθήκες είναι παίκτες-στοιχήματα του Σφαιρόπουλου. Ο Dorsey προορίζεται για βασικό ρόλο στην θέση 2 εκμεταλλευόμενος με το πολύ καλό του σουτ τους χώρους που θα δημιουργούνται λόγω της προσοχής που τραβάει πάνω του ο Wilbekin.

Ο Elijah Bryant είναι ένας παίκτης που πέρσι, στην πρώτη του επαγγελματική χρονιά, με την Χάποελ Εϊλάτ είχε 17.5 πόντους, 5.5 ριμπάουντ, 2.5 ασσίστ και 1.5 κλέψιμο δείχνοντας έτοιμος για το βήμα παραπάνω.

Ο Sandy Cohen φέτος αποφοίτησε από το κολέγιο οπότε λογικά θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο προσαρμογής. Είναι πιο αμυντικογενής παίκτης και αναμένεται να τον βλέπουμε για περιορισμένο χρόνο σε αμυντικές αποστολές. Τόσο αυτός όσο και ο Bryant καλύπτουν και το 2 και το 3.



Στα forward η στελέχωση της Μακάμπι είναι ενδιαφέρουσα καθώς παντρεύει έναν πολύ αθλητικό Αμερικάνο (Acy) με δυο μεγάλα ταλέντα του ισραηλινού μπάσκετ (Zoosman, Avdija) και έναν Ισραηλινό μπαρουτοκαπνισμένο και εξαιρετικά ποιοτικό (Casspi) που εκτός από την εντός παρκέ ποιότητα μπορεί να λειτουργήσει και ως μέντορας για τους μικρούς.

Πρέπει να έχουμε κάποια επιφύλαξη καθώς ο Acy δεν έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία και δεν είναι δεδομένο ότι ο Casspi θα έχει κίνητρο όμως στην θεωρία η στελέχωση στο 3-4 είναι ιδανική δεδομένης και της ύπαρξης των Bryant, Sandy Cohen που μπορούν να πάρουν χρόνο στο 3. Παράλληλα, ο Casspi μπορεί να αγωνιστεί και στις δύο θέσεις των forwards, κάτι που προσφέρει επιπλέον ευελιξία για τα σχήματα του Σφαιρόπουλου, που μπορεί να χρησιμοποιήσει στο 4 παίκτες τόσο από το 3 όσο και από το 5.



Στο 5 η Μακάμπι κατάφερε να κρατήσει τον εξαιρετικό πέρσι Tarik Black, ενώ διατήρησε ως τρίτο σέντερ τον Jake Cohen. Στην θέση του αναπληρωματικού έκανε αναβάθμιση πηγαίνοντας από τον Tyus στον Hunter. Η θέση 5 είναι η μόνη για την οποία δεν υπάρχει κάποια αμφιβολία, ξέρεις ακριβώς τι μπορείς να περιμένεις από αυτούς τους παίκτες και σίγουρα η ομάδα θα στηρίξει πολλά στο δυναμικό δίδυμο Black-Hunter.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Βαρόμετρο στην πορεία της Μακάμπι θα είναι ο Scottie Wilbekin. Μπορεί να είχε εμπειρία δυο χρόνων στην Euroleague με την Νταρουσάφακα όμως πέρσι ήταν η πρώτη του χρονιά σε μια νέα ομάδα με διαφορετικούς προπονητές και πίεση για επιτυχία. Όλες οι ομάδες που πάνε καλά έχουν έναν κορυφαίο point guard. Ο Wilbekin είναι πολύ καλός σκόρερ και έχει ικανότητα στην πάσα όμως την ψάχνει πολύ πιο σπάνια από όσο θα έπρεπε. Η ικανότητα του να προσαρμοστεί στο πλαίσιο λειτουργίας μιας ομαδικής επίθεσης και η αποφυγή κατάχρησης τρίπλας και προσπαθειών θα είναι κομβική για την επιτυχία της Μακάμπι και σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσει το ταβάνι της. Η αλήθεια είναι πως μετά την έλευση του Σφαιρόπουλου, ο Αμερικανός σταθεροποίησε σχετικά την απόδοσή του (μια ματιά στον αντίστοιχο στατιστικό πίνακα θα σας πείσει) και μένει φέτος να πατήσει γερά σε ότι χτίζει τα τελευταία χρόνια για να εκτοξευθεί τόσο αυτός, όσο και η ομάδα του.


Ο παίκτης κλειδί



Ο παίκτης κλειδί της Μακάμπι είναι ο Omri Casspi. Από αυτόν περιμένουν κάποιον που θα είναι κυρίαρχος στα forward, που θα μπορεί να κάνει παιχνίδι από τις θέσεις 3-4 και να παίρνει την μπάλα για να δώσει σίγουρους πόντους. Σε μεγάλο βαθμό από αυτόν εξαρτάται η ισορροπία της ομάδας ώστε να έχει ποικιλία στο παιχνίδι της. Αν δεν "πιάσει" το παιχνίδι της Μακάμπι θα είναι μονάχα ένα προβλέψιμο pick n roll ανάμεσα στο εκάστοτε PG με το εκάστοτε C. Εκτός αυτού ο Casspi έχει την μεγαλύτερη εμπειρία από όλους στο ρόστερ των Ισραηλινών και μπορεί να καθοδηγήσει την ομάδα τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικού χώρου. Ο Casspi λοιπόν έχει όλα τα φόντα, αλλά και την στόφα να αποδειχθεί ο φετινός x-factor της Μακάμπι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια ώστε η ομάδα να αλλάξει σελίδα και να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών.


O παίκτης που θα κάνει level-up



Όταν ανακοινώθηκε ο Tyler Dorsey κανένας πλην κάποιων στην χώρα μας (κι αυτό επειδή τον γνωρίζουμε λόγω Εθνικής) δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία. Τα νούμερα του στο NBA δεν ξετρελαίνουν και το συμβόλαιο που πήρε από την Μακάμπι είναι μικρό για τα σημερινά δεδομένα. Η εικόνα του στα φιλικά επιβεβαιώνει κάποια scouting reports πριν το draft που ανέφεραν ότι ίσως να μην έχει τα φυσικά προσόντα για να σταθεί εκεί (αδύναμος για τις θέσεις 2-3, αργός και κακός χειριστής για το 1) αλλά είναι "ταμάμ" για Ευρώπη. Αυτή η χρονιά μπορεί να είναι η χρονιά του και σίγουρα λειτουργεί υπέρ του η παρουσία του Γιάννη Σφαιρόπουλου στον πάγκο της ομάδας που θα ξέρει και καλύτερα πως να τον αξιοποιήσει, αλλά και να ωφεληθεί από την παρουσία του.


Ο προπονητής



Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος από το 2014 που ανέλαβε τον Ολυμπιακό έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις μετοχές του στο χρηματιστήριο των προπονητών. Με τον Ολυμπιακό μέτρησε δύο πρωταθλήματα Ελλάδας και δύο συμμετοχές στον τελικό του Final 4 της Euroleague σε τέσσερα χρόνια. Το καλοκαίρι του 2018 αποχώρησε από τον Ολυμπιακό για να αναλάβει την Μακάμπι τον χειμώνα. Η βελτίωση της ομάδας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και η καλή πορεία της έκανε τους ιθύνοντες να τον εμπιστευθούν και για την φετινή χρονιά και όχι άδικα, αφού η Μακάμπι βελτιώθηκε σε υπερθετικό βαθμό και από τον πάτο της βαθμολογίας έφτασε να διεκδικεί τα playoffs μέχρι τέλους.


Τα Συν

Ένα μεγάλο θετικό για την Μακάμπι είναι ο άνθρωπος που κάθεται στον πάγκο της. Όχι, ο Γιάννης Σφαιρόπουλος δεν είναι ο καλύτερος προπονητής της Ευρώπης, ίσως να μην είναι ούτε καν στο τοπ 10 και σίγουρα δεν είναι ο πιο μοντέρνος, όμως είναι ένας προπονητής που ξέρει να παίρνει αποτελέσματα και έχει εμπειρία από Euroleague. Αυτό έλειψε τα προηγούμενα χρόνια από την Μακάμπι και βρισκόταν εκτός στόχων από τα Χριστούγεννα. Ακόμα ένα πλεονέκτημα για την Μακάμπι είναι το κοινό της. Οι φίλαθλοι της είναι από τους πιο μπασκετικούς της Ευρώπης και γεμίζουν πάντα το γήπεδο δημιουργώντας καυτή ατμόσφαιρα. Επίσης το ρόστερ της για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια δείχνει ισορροπημένο (ταλέντο υπήρχε κι άλλες φορές) περιλαμβάνοντας την κατάλληλη δόση εμπειρίας, νιάτων, αθλητικότητας και δίψας για διάκριση.


Τα Πλην

Η Μακάμπι αν και κράτησε κάποιους παίκτες από πέρσι δεν παύει να είναι μια νέα ομάδα έχοντας αλλάξει σχεδόν όλη την περιφέρεια της. Όπως κάθε νέα ομάδα θα χρειαστεί χρόνο για να δέσει όμως αν αυτό μεταφραστεί σε αρκετές ήττες στο ξεκίνημα είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να το καλύψει στην πορεία. Επιπλέον με μια πρώτη ματιά στο ρόστερ προβληματίζει η έλλειψη καθαρόαιμου δημιουργού. Ο Wilbekin μπορεί να πασάρει αλλά ως τώρα δεν έχει δείξει ιδιαίτερα πρόθυμος να το κάνει, ενώ ο Wolters που και μπορεί και θέλει την περισσότερη ώρα δεν θα έχει την μπάλα καθώς αυτή θα είναι στα χέρια του Wilbekin. Αυτός είναι ένας γρίφος για τον Γιάννη Σφαιρόπουλο. Ένα ακόμα αρνητικό για την Μακάμπι είναι τα πολλά μαζεμένα στοιχήματα στις ίδιες θέσεις: Dorsey, Bryant, Cohen στη θέση του shooting guard δεν έχουν εμπειρία Euroleague και αν αργήσουν να προσαρμοστούν ή ακόμα αν δεν προσαρμοστούν ποτέ θα υπάρξει πρόβλημα.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Φιλικά παιχνίδια:

Στις 7/9 ηττήθηκε από την Παρτιζάν 76-84 (Hunter 15 πόντους)

Στις 8/9 ηττήθηκε από την Ανβίλ 81-83 (Wolters 15 πόντους)

Στις 11/9 επικράτησε της Στρασμπούρ 82-72 (Dorsey 20 πόντους)

Στις 12/9 επικράτησε της Σαλόν 89-77 (Wolters 16 πόντους)

Στις 14/9 επικράτησε της Λε Μαν 94-57 (Dorsey 14 πόντους)

Στις 21/9 επικράτησε του Παναθηναϊκού 82-71 (Dorsey 18π, Black 14π)

Στις 22/9 ηττήθηκε από την Μιλάνο 69-78 (Wilbekin 17 πόντους)

Στο πρώτο της επίσημο παιχνίδι, για το League Cup, η Μακάμπι κέρδισε την Χάποελ Τελ Αβίβ με 87-67, με τον Casspi να πετυχαίνει 18 πόντους (33 αξιολόγηση), τον Wolters να ακολουθεί με 15 και τον Zoosman να σημειώνει 11.

Στον ημιτελικό του θεσμού, η Μακάμπι κέρδισε την Ναχαρίγια με 76-56, με τον Wilbekin να σκοράρει 14 πόντους (20 ράνκινγκ), τον Black 13 και τον Casspi 11.

Στον τελικό, η Μακάμπι ηττήθηκε 84-83 από την Χάποελ Ιερουσαλήμ του Τζέιμς Φελντέιν έχοντας ως κορυφαίους τους Bryant (18π, 5ρ), Casspi (14π, 5ρ) και Wilbekin (11π, 7ας) με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να δηλώνει μετά το παιχνίδι πως η ομάδα του πρέπει να μάθει να κερδίζει τα κλειστά παιχνίδια.


Ο Στόχος

Μια ομάδα σαν την Μακάμπι πάντα θέλει να κοιτάει την κορυφή. Όμως δεδομένου του επιπέδου της φετινής διοργάνωσης και της κακής εικόνας τις προηγούμενες σεζόν στόχος είναι τα playoffs και ύστερα ό,τι είθε προκύψει. Ακόμα κι αυτό βέβαια, ακόμα και σε μια καλή χρονιά για την Μακάμπι, που θα μπορεί να αποδώσει καλό μπάσκετ, δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, μιας και ο ανταγωνισμός είναι ιδιαίτερα υψηλός. Πέρα από το βαθμολογικό στόχο λοιπόν, που δεν είναι άλλος από τα playoffs, η "ομάδα του λαού" θα πρέπει να επιστρέψει στη συνείδηση των Ευρωπαίων φιλάθλων ως μια πολύ ισχυρή δύναμη του ευρωπαϊκού μπάσκετ.


Το Ερώτημα

Θα μπορέσει ο Σφαιρόπουλος να διαλύσει τα προγνωστικά και να γίνει ο δεύτερος Έλληνας προπονητής με Euroleague;