We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Φενερμπαχτσέ - Παρουσίαση Ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση της κλασικής πια υπερδύναμης της Euroleague, Φενέρ που προχώρησε σε λίγες αλλά ουσιαστικές κινήσεις.
Επιμέλεια: Παναγιώτης Καββαδίας | pkav@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 01/10/2019 19:31
Η Φενερμπαχτσέ πέρσι έκανε μια εκπληκτική regular season και φάνταζε να χει τον πρώτο λόγο στη διεκδίκηση του τίτλου, παίζοντας συνολικά εξαιρετικό μπάσκετ, όμως στο τέλος του δρόμου προδόθηκε από τραυματισμούς με αποτέλεσμα να κλείσει απογοητευτικά τη σεζόν. Φέτος, στην έβδομη χρονιά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πάγκο ξεκινά για μία ακόμη φορά ως ένα από τα φαβορί σε μια Euroleague όμως που θεωρητικά τουλάχιστον είναι πιο ισχυρή από ποτέ.


Η περσινή Σεζόν



Οι Τούρκοι τερμάτισαν πρώτοι στην κανονική διάρκεια της Euroleague με το εντυπωσιακό 25-5. Στα playoffs επικράτησαν με 3-1 της Ζάλγκιρις του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ανακτώντας μάλιστα το πλεονέκτημα έδρας που έσπασαν οι Λιθουανοί για να καθαρίσουν την υπόθεση πρόκριση στο Κάουνας. Στη συνέχεια όμως γνώρισαν δύο ήττες στο Final 4 από Έφες και Ρεάλ σε ημιτελικό και μικρό τελικό αντίστοιχα. Στο πρωτάθλημα έφτασαν μέχρι τους τελικούς όπου έχασαν το πρωτάθλημα με 4-3 από την Έφες. Έτσι η σεζόν έκλεισε με μόνο τίτλο το κύπελλο Τουρκίας, παρά τις υψηλές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί.


Η Μεταγραφή



Η Φενερμπαχτσέ αυτό το καλοκαίρι έκανε μια τεράστια μεταγραφή, κατά πολλούς την καλύτερη της Euroleague. Φυσικά αναφερόμαστε στον Nando De Colo. Ο Γάλλος μετά από μια εξαιρετική από κάθε άποψη πενταετία στην Μόσχα με την ΤΣΣΚΑ αποφάσισε να αλλάξει παραστάσεις και μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη για τα επόμενα τρία χρόνια. Στα 32 του βρίσκεται στην πιο ώριμη φάση της καριέρας του (14,7 πόντους και 3,4 ασσίστ για 2,1 λάθη σε 24' με 55% δίποντο και 43% τρίποντο στην Euroleague την περασμένη - "ρελαντί" στο μεγαλύτερο διάστημα - σεζόν και αντίστοιχα νούμερα στο Παγκόσμιο κύπελλο) ενω πλέον δείχνει πολύ καλός και σε clutch καταστάσεις που θεωρούνταν η αδυναμία του τα προηγούμενα χρόνια. Η Φενερμπαχτσέ σε αυτόν βρίσκει τον ηγέτη που θα δίνει σίγουρο σκορ από την θέση 2 κάτι που της έλειπε από το καλοκαίρι του 2017 όταν ο Bogdan Bogdanovic μετακόμισε στο NBA, με τον Γάλλο να αποτελεί αναμφίβολα έναν εκ των καλύτερων γκαρντ των ευρωπαϊκών γηπέδων.


Ήρθαν - Έφυγαν



Για άλλη μια χρονιά η Φενερμπαχτσέ, όπως παραδοσιακά επιλέγει ο Ζοτς στις ομάδες του, προέβη σε λίγες αλλαγές στον κορμό της ομάδας με τις περισσότερες από αυτές να είναι αναγκαστικές. Αποχώρησε ο Ennis που αγωνίστηκε ελάχιστα καθώς και ο Green που τον αντικατέστησε μέσα στην σεζόν για να τους διαδεχθεί ο Leo Westermann. Ο Westermann είναι ένας ρολίστας πολυτελείας με αξιόπιστο σουτ που παίζει καλή άμυνα και δεν χρειάζεται πολύ την μπάλα στα χέρια. Η φυσική του θέση είναι το 1 όμως λόγω δύναμης και ύψους (1.98) μπορούν να σταθούν σχήματα με αυτόν σε οποιαδήποτε θέση της περιφέρειας.

Ο Marko Guduric αποχώρησε για τους Memphis Grizzlies με τον Nando De Colo να τον διαδέχεται. Η ποιοτική αναβάθμιση δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ωστόσο υπάρχει ένα ερωτηματικό σε σχέση με την άμυνα όπου ο Σέρβος ήταν αρκετά καλύτερος.

Η πιο σημαντική αποχώρηση για την Φενερμπαχτσέ ήταν αυτή του Nicolò Melli για τους New Orleans Pelicans. Αντικαταστάθηκε από τον Derrick Williams, έναν παίκτη με πολλές περγαμηνές που πέρσι στην πρώτη του χρονιά στην Ευρώπη εντυπωσίασε με την Μπάγερν. Ο Αμερικανός είναι καλύτερος σκόρερ από τον Ιταλό ωστόσο είναι ζητούμενο το κατά πόσο θα μπορέσει να προσαρμοστεί στο πλαίσιο επίθεσης της Φενερμπαχτσέ όπου θα έχει λιγότερη ελευθερία από αυτό που είχε συνηθίσει.

Αποχώρησαν επίσης οι Sinan Guler και Baris Hersek, ενώ αποκτήθηκε ο Berkay Candan. Επιπλέον, λόγω τραυματισμών που αντιμετωπίζει η ομάδα αυτή την περίοδο, αποκτήθηκε με συμβόλαιο μέχρι το τέλος του 2019 ο Vladimir Štimac, για να συνεισφέρει από τη θέση 5.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
3Ergi TirpanciG2.002000
9Leo WestermannPG1.981992
10Melih MahmutogluSG1.911990
12Nikola KalinicF2.021991
13Tarik BiberovicF2.012001
16Kostas SloukasG1.901990
18Egehan ArnaSF2.031997
19Nando De ColoG1.961987
21Derrick WilliamsPF2.031991
24Jan VeselyC2.131990
32Berkay CandanPF2.051993
35Ali MuhammedPG1.781983
44Ahmet DuveriogluC2.091993
70Luigi DatomeSF2.031987
77Joffrey LauvergneC2.111991
91Vladimir StimacC2.101987



Depth Chart

123
PGSloukasWestermannDixon
SGDe ColoMahmutogluArna
SFDatomeKalinicBiberovic
PFWilliamsLauvergneCandan
CVeselyDuveriogluStimac



Ανάλυση Ρόστερ ανά θέση



Στις θέσεις των κοντών η Φενερμπαχτσέ ενισχύθηκε πολύ με τον De Colo όμως ακόμα υπάρχουν κάποια ερωτηματικά. Το βασικό rotation θα αποτελείται από τους Σλούκα, De Colo, Westermann, Dixon με τον Mahmutoglu να παίρνει κάποια λίγα λεπτά από τον πάγκο όταν χρειάζεται. Ο Σλούκας έχει εξελιχθεί σε κορυφαίο γκαρντ με εξαιρετικό σουτ όμως βρίσκεται ένα σκαλί κάτω από τους τοπ γκαρντ της Ευρώπης, ειδικά στο δημιουργικό κομμάτι και είναι μέτριος αμυντικά. Ο Dixon είναι ένας πολύ καλός παίκτης αλλαγής ρυθμού για να έρχεται από τον πάγκο και μπορεί να κερδίσει κάποια παιχνίδια έτσι, ενώ είναι πολύ καλός στην πίεση πάνω στην μπάλα όμως η ηλικία του (36) και το ύψος του (1.78μ.) είναι ανασταλτικοί παράγοντες στο να βρίσκεται πολλή ώρα στο παρκέ. Ο De Colo είναι πιθανώς ο καλύτερος Shooting Guard της διοργάνωσης και με καλές δημιουργικές ικανότητες όμως είναι και αυτός μέτριος αμυντικός. Ο Westermann αποκτήθηκε για να είναι αυτός που θα προσδώσει σκληράδα στην περιφερειακή γραμμή των Τούρκων. Στην θεωρία είναι ιδανική επιλογή για τέτοιο ρόλο αλλά όταν δοκιμάστηκε σε τόσο υψηλό επίπεδο την σεζόν 2017-2018 από την ΤΣΣΚΑ απέτυχε έχοντας βέβαια το ελαφρυντικό των πολλών τραυματισμών. Συνολικά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ποιότητα της περιφέρειας της Φενερμπαχτσέ, το ζητούμενο είναι να καταφέρει να σταθεί αμυντικά ή έστω να κρυφτούν τα αμυντικά θέματα μέσω της ομαδικής λειτουργίας. Όπως φάνηκε εξάλλου και στις αναμετρήσεις με την Εφές, οι γκαρντ της ομάδας δεν είχαν τα απαραίτητα αμυντικά προσόντα για να τους περιορίσουν.



Στα forward βρίσκουμε τους Datome, Kalinic, Williams που θα επωμιστούν το μεγαλύτερο φορτίο, ενώ για αρκετά λεπτά θα βλέπουμε σε τέτοια θέση τον Lauvergne όταν ο Ομπράντοβιτς βάλει στο παρκέ τα αγαπημένα του σχήματα με δίδυμους πύργους. Εδώ, όπως και στην θέση 5, βρίσκεται η μεγάλη δύναμη της Φενερμπαχτσέ. Ο Datome είναι ένας μετρ της close out επίθεσης που τόσο αρέσει στον Ζοτς και δολοφόνος από την αδύνατη πλευρά, ο Kalinic είναι ο συνδετικός κρίκος της Φενερμπαχτσέ, πολύ καλός αμυντικός, δυνατός κοντά στο καλάθι και την περασμένη σεζόν σούταρε τρίποντο με 40% κάτι που παλαιότερα ήταν η αδυναμία του. O Σέρβος αναμένεται να αγωνιστεί τόσο στην κλασική του θέση, το 3, όσο και στο 4.

Ο νεοαποκτηθείς Williams προσφέρει αθλητικότητα και άλλον έναν σταθερό πόλο σκοραρίσματος, ενώ χρήση του Lauvergne σε θέση 4 με τον Vesely στο 5 κάνει την ρακέτα ναρκοπέδιο για τον αντίπαλο.

Μόνος προβληματισμός εδώ είναι το θέμα των τραυματισμών καθώς την περασμένη σεζόν ο Lauvergne έχασε αρκετά παιχνίδια και αυτή την στιγμή Datome, Vesely είναι τραυματίες.

Στην θέση 5 οι Τούρκοι έχουν τον Vesely που κατά πολλούς ήταν ο καλύτερος ψηλός της Euroleague τα τελευταία χρόνια και πλαισιώνεται από τον επίσης πολύ καλό Lauvergne και τον Duverioglu ο οποίος κάθε χρόνο βελτιώνεται και είναι ένας παραδοσιακός 7 footer. Ο Stimac έχει αποκτηθεί μέχρι τα Χριστούγεννα λόγω των τραυματισμών (αυτή την στιγμή είναι εκτός και ο Vesely) αλλά αν βρίσκεται κοντά στην κατάσταση που ήταν το 2017-2018 με την Εφές δεν αποκλείεται να μείνει μέχρι τέλους.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Ο παίκτης βαρόμετρο για την Φενερμπαχτσέ είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ο Jan Vesely. Ο Τσέχος είναι τρομερός εκτελεστής μετά από καταστάσεις pick n roll και τα τελευταία χρόνια έχει προσθέσει και το παιχνίδι με πλάτη στο ρεπερτόριο του. Περισσότερο από αυτό αποτελεί φόβητρο αμυντικά. Κανένας αντίπαλος ψηλός από αυτούς που αγωνίζονται στην Ευρώπη δεν μπορεί να τον σπρώξει και όταν από τις αλλαγές βγει πάνω σε κοντό καταφέρνει πάντα να μένει μπροστά του ακόμα και αν έχει απέναντι του τρομερά εκρηκτικό αντίπαλο όπως ο Mike James. Μέσω αυτού η Φενερμπαχτσέ θα προσπαθήσει να καλύψει τις αμυντικές αδυναμίες της περιφέρειας και αν συνεχίσει όπως πέρσι έχει αρκετές πιθανότητες να το πετύχει.


Ο παίκτης κλειδί



Κλειδί στην πορεία της Φενερμπαχτσέ θα είναι η απόδοση του Derrick Williams. Είναι ένας παίκτης με σαφώς μεγαλύτερο ταβάνι από τον Melli και έχει επιλεγεί δεύτερος στο draft του 2011 οπότε το ταλέντο, η πρώτη ύλη και τα προσόντα είναι "εκεί". Στο NBA η καριέρα του σε καμιά περίπτωση δεν είναι κακή (8.9 πόντοι και 4 ριμπάουντ σε 428 παιχνίδια με μέσο όρο 20 λεπτά συμμετοχής) αλλά δεν δικαίωσε τις προσδοκίες που υπήρχαν. Πάντως δεν είχε ποτέ σοβαρούς τραυματισμούς και η χρονιά του στην Μπάγερν αν και πρώτη ευρωπαϊκή και προερχόμενος από το πιο χαλαρό πρωτάθλημα της Κίνας έδειξε ότι είναι παίκτης κορυφαίου επιπέδου. Εάν αποδώσει η Φενερμπαχτσέ θα είναι αναβαθμισμένη σε μια θέση που ήδη ήταν δυνατή, όμως αν δεν καταφέρει να προσαρμοστεί το κενό του Melli θα είναι αισθητό και σίγουρα θα στοιχίσει.


O παίκτης που θα κάνει level-up



Ο Leo Westermann είναι υποψήφιος για step up, κυρίως αμυντικά και σε μεγάλο βαθμό απαραίτητος. Είναι δεδομένο ότι αρχίζοντας στο rotation σαν τέταρτος γκαρντ θα βρει χρόνο σε μια σεζόν με τόσες πολλές υποχρεώσεις. Έχοντας την κακή εμπειρία από το πέρασμα του από την ΤΣΣΚΑ ξέρει τι πρέπει να περιμένει και τι να κάνει διαφορετικά. Το ταβάνι του είναι να γίνει ο Hackett της Φενερμπαχτσέ, δηλαδή ένας παίκτης που θα παίζει σκυλίσια άμυνα για 15-20' και θα ευστοχεί σε ελεύθερα σουτ που θα προκύπτουν από την καλή ομαδική λειτουργία. Είναι απαραίτητος καθώς στο κακό σενάριο που είναι non factor όπως στην θητεία του στην ΤΣΣΚΑ, η σεζόν για τους Τούρκους με μόνο τέσσερα γκαρντ εκ των οποίων ο ένας θα είναι ο 36χρονος Dixon και ο άλλος ο περιορισμένων δυνατοτήτων Mahmutoglu απλά δεν θα βγει.


Ο προπονητής



Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα βρίσκεται για έβδομη σεζόν στον πάγκο των Τούρκων και πλέον η ομάδα έχει όλα τα χαρακτηριστικά που παραδοσιακά είχαν οι ομάδες του. Φυσικά όλοι τον γνωρίζουν από τα 12 έτη που πέρασε στον Παναθηναϊκό και τις επιτυχίες που έφερε. Είναι προπονητής με τις περισσότερες κατακτήσεις Euroleague καθώς μετράει 9, ενώ έχει ψηφιστεί 3 χρονιές ως ο προπονητής της χρονιάς. Η τελευταία φορά που κατέκτησε Euroleague ήταν με την Φενερμπαχτσέ το 2017. Παρά τις επιτυχίες του και το ότι σύντομα κλείνει τα 60 παραμένει διψασμένος και διατηρεί το γνωστό του πάθος και κάθε χρόνο γι' αυτό και δεν είναι τυχαίος ότι θεωρείται κορυφαίος στο χώρο.


Τα Συν



Η ομοιογένεια είναι το μεγάλο συν της Φενερμπαχτσέ. Ο βασικός κορμός έχει διατηρηθεί και μαζί με αυτόν όλοι οι αυτοματισμοί και ο τρόπος παιχνιδιού της ομάδας γενικότερα. Αυτό κάνει πιο εύκολη για τον προπονητή την δουλειά του δεσίματος της ομάδας και κάνει την ενσωμάτωση ενός νέου παίκτη γρηγορότερη. Οι παίκτες της Φενερμπαχτσέ είναι όλοι έμπειροι και πλέον με αρκετές παρουσίες σε Final 4. Επίσης οι παίκτες που αποκτήθηκαν με απαίτηση να προσφέρουν άμεσα έχουν δουλέψει με απαιτητικούς προπονητές που δίνουν έμφαση στην λεπτομέρεια και έτσι λογικά θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στο στυλ του προπονητή τους χωρίς προβλήματα. Φυσικά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ποιότητα καθώς οι παίκτες του βασικού rotation είναι οι κορυφαίοι στις θέσεις τους. Το ρόστερ είναι καλοστημένο με ισορροπία ανάμεσα σε ρακέτα και περιφέρεια και επιτρέπει στον προπονητή να παίξει με όποιο στυλ παιχνιδιού επιθυμεί.


Τα Πλην

Ένα μεγάλο μειονέκτημα για την Φενερμπαχτσέ είναι ότι λόγω Παγκοσμίου Κυπέλλου σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς που αντιμετώπισαν παίκτες της κατά την διάρκεια του καλοκαιριού (από τους οποίους κάποιοι δεν έχουν αποθεραπευτεί ακόμα) τελειώνει ο Σεπτέμβρης ενώ ακόμα δεν έχει κάνει προπόνηση όλη η ομάδα μαζί. Η ομοιογένεια θα το καλύψει ως ένα σημείο αλλά πιθανότατα θα στοιχίσει κάποιες ήττες στην αρχή της σεζόν και ανάλογα την πορεία ίσως αυτό στερήσει το πλεονέκτημα έδρας. Ακόμα ένα πιθανό πρόβλημα είναι η ηλικία καθώς αρκετοί σημαντικοί παίκτες είναι άνω των 30 και αυτό θα μπορούσε να κοστίσει τον Μάιο και τον Ιούνιο, όταν κρίνονται οι τίτλοι, αφού θα έχει προηγηθεί μια απαιτητική σεζόν. Επιπλέον οι τραυματισμοί μπορούν να ανατρέψουν όλο τον προγραμματισμό. Οι παίκτες της γενικά δεν θεωρούνται επιρρεπείς όμως πέρσι, παρά το ότι κατά κοινή ομολογία ήταν η καλύτερη ομάδα της σεζόν, οι μαζεμένοι τραυματισμοί στο τέλος της στέρησαν την δυνατότητα να κερδίσουν τους μεγάλους τίτλους και φέτος υπάρχουν τραυματισμοί πριν καν ξεκινήσει η χρονιά.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Η Φενερμπαχτσέ ως τώρα έχει εμφανιστεί με πολλές ελλείψεις και με παίκτες να απουσιάζουν λόγω του Παγκοσμίου Κυπέλλου οπότε η εικόνα δεν είναι αντιπροσωπευτική καθώς πήραν πολύ χρόνο παίκτες που στην Euroleague πολύ δύσκολα θα βρεθούν στην 12αδα.

Στις 10/9 επικράτησε 89-58 της İTÜ Basket (Westermann 15, Williams 13, Dixon 13)

Στις 14/9 επικράτησε της Cluj Napoca 67-66 (Williams 14, Kalinic 13, Lauvergne 11)

Στις 15/9 ηττήθηκε από την Partizan 69-64 (Williams 15, Lauvergne 13)

Στις 19/9 επικράτησε της Trevizo 58-71 (Kalinic 15, Biberovic 9)

Στις 20/9 ηττήθηκε από την Virtus 94-68 (Dixon 11, Mahmutogu 11, Sloukas 9)

Στις 21/9 ηττήθηκε από την Μιλάνο 75-79 (Sloukas 13, Williams 12, Dixon 12)

Στις 22/9 ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 84-74 (Duverioglu 14, Candan 13, Biberovic 11)

Στο πρώτο της επίσημο παιχνίδι, για το Super Cup Τουρκίας, ηττήθηκε 79-74 από την Έφες έχοντας ως κορυφαίους τους Williams (16), Kalinic (13), Mahmutoglu (11) και Σλούκα (8π, 9ας.) στο πρώτο παιχνίδι του De Colo με την Φενερμπαχτσέ η οποία παρατάχθηκε χωρίς Datome, Lauvergne, Vesely, Westermann.

Αντιθέτως, στην πρεμιέρα της τουρκικής λίγκας είχε εύκολο έργο απέναντι στην Sigortam.net ITU, κερδίζοντας με 57-90, με τον De Colo να σημειώνει 21 πόντους, τον Datome 14, τον Mahmutoglu 13 και τον Williams να αθροίζει 17 στην αξιολόγηση.


Ο Στόχος

Ο στόχος δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την κορυφή. Η Euroleague φέτος θα είναι πιο ανταγωνιστική από ποτέ με τουλάχιστον πέντε ομάδες να διεκδικούν με αξιώσεις την πρωτιά. Ο δρόμος δεν θα είναι εύκολος αλλά η Φενερμπαχτσέ θα είναι ισάξιος διεκδικητής του τίτλου.


Το Ερώτημα

Θα τους σουβλίσει πάλι ο Αταμάν;