We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Χίμκι - Παρουσίαση ομάδας
Η παρουσίαση της ρωσικής ομάδας που δηλώνει παρούσα για τρίτη σερί χρονιά στην Euroleague, με τις προσδοκίες να ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
Επιμέλεια: Φώτης Τσιρόπουλος | fotsirao@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 01/10/2019 18:26
Η Χίμκι εδώ και μία δεκαετία δικαιούται να συγκαταλέγεται στις μεγάλες δυνάμεις του ρωσικού μπάσκετ. Παρότι συνήθισε να ζει στη σκιά της κραταιάς ΤΣΣΚΑ, τόσο σε επίπεδο τίτλων όσο και σε δημοφιλία εντός συνόρων, η ομάδα από τα περίχωρα της Μόσχας επιδιώκει (ειδικά φέτος) να διαγράψει τη δική της πορεία στη Euroleague. Άλλωστε, μιλάμε για μια ομάδα που έχει κατακτήσει δύο φορές το Eurocup (2012, 2015) και είναι υποχρεωμένη να διεκδικεί τη συμμετοχή της στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση έχοντας τον μέγιστο ανταγωνισμό από τις υπόλοιπες ρωσικές ομάδες, που επί της ουσίας μάχονται για ένα "εισιτήριο".


Η περσινή σεζόν



Η περσινή συμμετοχή της Χίμκι στη Εuroleague ξεκίνησε με προσδοκίες και τον Γιώργο Μπαρτζώκα σταθερά στον πάγκο, ωστόσο οι συνεχείς τραυματισμοί βασικών παικτών ήταν ο αστάθμητος παράγοντας που καθόρισε τις εξελίξεις. Επί της ουσίας, σε κανένα σημείο της σεζόν το απουσιολόγιο δεν ήταν "λευκό". Έτσι, παρά το καλό ξεκίνημα η ομάδα έχασε το τρένο της πρόκρισης στα πλέι-οφ αρκετές αγωνιστικές πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας, τερματίζοντας με ρεκόρ 9-21 (13η θέση). Τα κακά αποτελέσματα κόστισαν τη δουλειά του Μπαρτζώκα, που απολύθηκε μεσούσης της σεζόν. Οι Μοσχοβίτες προτίμησαν να εμπιστευτούν τον πλέον επιτυχημένο προπονητή στην ιστορία του συλλόγου, τον Rimas Kurtinaitis, ο οποίος ήταν στο «τιμόνι» και στις δύο κατακτήσεις Eurocup της Χίμκι. Στη VTB, η Χίμκι τερμάτισε 3η στην κανονική διάρκεια και αφού «σκούπισε» την Αστάνα με 3-0, έκανε το colpo grosso σπάζοντας την έδρα της Ούνιξ Καζάν, επικρατώντας στη σειρά με 1-3. Στον τελικό, η ΤΣΣΚΑ περίμενε με άγριες διαθέσεις και δεν άφησε περιθώρια στη συμπολίτισσα (3-0), ωστόσο κανείς από τους ηττημένους δεν μπορεί να μιλήσει για αποτυχία, καθώς ο αντικειμενικός στόχος ήταν η πρόκριση στην επόμενη Euroleague.


Η μεταγραφή



Οι κινήσεις των Μοσχοβιτών στο μεταγραφικό παζάρι ήταν εντυπωσιακές, όπως ίσως σας έχουμε ήδη προϊδεάσει. Ωστόσο, η κίνηση που ήταν κυριολεκτικά last but not least ήταν αυτή του Jonas Jerebko. Ο Σουηδός σέντερ, μετά από 10 γεμάτες χρονιές στο ΝΒΑ θα αγωνιστεί για πρώτη φορά στην Ευρώπη, φιλοδοξώντας να ανεβάσει επίπεδο τη φροντ λάιν της Χίμκι. Βάσει ποιότητας, θα λέγαμε ότι ανεβάζει επίπεδο συνολικά τη φετινή Euroleague. Στο ΝΒΑ είχε 635 συμμετοχές, με μ.ο. καριέρας 6.2 πόντους και 4 ριμπάουντ σε περίπου 18 λεπτά. Πρόκειται για ένα stretch πεντάρι, με πολύ καλό σουτ από μέση και μακρινή απόσταση, που ξέρει τα βασικά και μπορεί να τρέξει, χαρακτηριστικά που ταιριάζουν «γάντι» στη φιλοσοφία και στο μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Kurtinaitis.


Ήρθαν – Έφυγαν



Ήρθαν: Jannis Timma (Ολυμπιακός), Dairis Bertans (Νιου Όρλινς Πέλικανς), Evgeny Valiev, Andrey Desyatnikov , Sergey Karasev ( Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης), Devin Booker, Stefan Jovic (Μπάγερν Μονάχου), Jeremy Evans (Νταρουσάφακα), Timofey Mozgov (Ορλάντο Μάτζικ), Chris Kramer (Ρίτας Βίλνιους), Jonas Jerebko (Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς).

Έφυγαν: Tony Crocker (Καρσίγιακα), Stefan Markovic (Βίρτους Μπολόνια), Andrew Harrison (ελέυθερος), Andrey Zubkov (Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης) , Charles Jenkins (Ερυθρός Αστέρας), Malcolm Thomas (ελεύθερος), Jordan Mickey (Ρεάλ Μαδρίτης).

Σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ της Χίμκι, όπως γίνεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι. Στις αποχωρήσεις, η μεγαλύτερη «πληγή» άνοιξε από την αποχώρηση του Jordan Mickey, που ήταν από τις αποκαλύψεις της περσινής σεζόν στη Euroleague. Αποχώρησαν επίσης οι playmakers Jenkins, Markovic, αλλά και οι φόργουορντ Crocker και Thomas, οι οποίοι ήταν φανερό ότι δεν υπόλογίζονταν ήδη από την περσινή σεζόν.

Εντυπωσιακές ήταν οι κινήσεις ενίσχυσης, καθώς πέραν του Jerebko στον οποίον αναφερθήκαμε παραπάνω, οι Ρώσοι κατάφεραν να αποσπάσουν την υπογραφή του σπουδαίου Timofey Mozgov, που αποτελεί γέννημα-θρέμμα του συλλόγου. Επιπλέον, σημαντική κίνηση είναι η απόκτηση του παίκτη-κομπιούτερ Stefan Jovic, αλλά και παικτών με ποιότητα και διαδρομή στην Ευρώπη όπως ο Bertans, o Booker, o Timma (πέρυσι έπαιξε ως δανεικός από τον Ολυμπιακό) και ο υποσχόμενος Evans. Με δεδομένη και την ενίσχυση του ντόπιου στοιχείου (Karasev, Valiev), η Χίμκι καταρχήν θα λέγαμε ότι έχει την πρώτη ύλη για το κάτι παραπάνω, καθώς από άποψη προσώπων και βάθους είναι σαφώς πιο «γεμάτη» σε σχέση με πέρυσι.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Alexey ShvedG1.981988
3Chris KramerPG1.911988
5Devin BookerC2.051991
6Janis TimmaF2.011992
7Sergey KarasevSF2.011993
8Vyacheslav ZaytsevPG1.901989
9Egor VialtsevSG1.931985
10Andrei DesiatnikovC2.201994
11Jonas JerebkoPF2.081987
12Sergey MoniaF2.021983
13Anthony GillPF2.041992
24Stefan JovicPG1.981990
25Timofey MozgovC2.161986
31Evgeny ValievPF2.051990
40Jeremy EvansPF2.061987
45Dairis BertansSG1.921989



Depth Chart

123
PGJovicKramerZaytsev
SGShvedBertansVialtsev
SFTimmaKarasevMonia (4)
PFJerebkoGillEvans
CMozgovBookerDesyatnikov



Ανάλυση ρόστερ



Μια πρώτη ματιά αρκεί για να μας πείσει ότι η φετινή Χίμκι έχει και ποσότητα και ποιότητα σε όλες τις θέσεις. Στη θέση «1», αποκτήθηκε ο Stefan Jovic, που αναμένεται να αποτελέσει τον «εγκέφαλο» των Ρώσων, αλλά και ένα αντίβαρο στην...τρέλα του Alexey Shved. Οι ικανότητές του στην πάσα και το διάβασμα είναι σπάνιες, ώστε εκ των πραγμάτων και κατά το μεγαλύτερο μέρος των παιχνιδιών Jovic και Shved θα αγωνίζονται στην ίδια πεντάδα ταυτόχρονα (επομένως θα αναφερθούμε στο Ρώσο σούπερ-σταρ παρακάτω). Πέρυσι πάντως δεν εντυπωσίασε με τη φανέλα της Μπάγερν, μένοντας στους 8.3 πόντους και 4.6 ασσίστ μ.ο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Jovic κατέχει και το απόλυτο ρεκόρ ασσίστ στη Euroleague, δίνοντας 19(!) σε αγώνα για τη σεζόν 2015-16 ως παίκτης του Ερυθρού Αστέρα. Επιπλέον, αποκτήθηκε ο Chris Kramer από τη Rytas, ένας παίκτης αθλητικός, καλός ριμπάουντερ και πασέρ για το ύψος του, ωστόσο χωρίς εμπειρία Euroleague. Την τριάδα των πλέι-μέικερ κλείνει ο νεαρός Zaytsev, που έχει εμπειρίες από τις προηγούμενες δύο σεζόν, όπου συχνά έμπαινε για «ανάσες» και αμυντικές αποστολές.



Στη θέση «2» δεσπόζει το όνομα του Alexey Shved. Ο Ρώσος γκαρντ, που αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα πρόσωπα στην ιστορία του σύγχρονου ρωσικού μπάσκετ, καλείται να αποδείξει ότι παίζει στη Χίμκι όχι για να είναι «πρώτος στο χωριό», αλλά επειδή μπορεί να σταθεί σαν πραγματικός ηγέτης εντός και εκτός παρκέ. Κατά καιρούς έχει επικριθεί από σχολιαστές (αλλά και από συμπαίκτες) για κατάχρηση προσπαθειών και υπονόμευση του ομαδικού πνεύματος, ωστόσο είναι γεγονός ότι διαθέτει ένα σπάνιο επιθετικό ταλέντο. Αυτή είναι ίσως η σπουδαιότερη αποστολή του Kurtinaitis, πώς δηλαδή θα καταφέρει να τιθασεύσει το ...αχαλίνωτο ένστικτο του Shved, ειδικά φέτος που η ομάδα διαθέτει και άλλους σπουδαίους παίκτες που δεν σκοπεύουν να είναι ...κομπάρσοι. Προχωρώντας, συναντάμε έναν επίσης ταλαντούχο και με παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο παίκτη, τον Dairis Bertans. Αφού πήρε μια μικρή γεύση από το ΝΒΑ, επιστρέφει στην Ευρώπη όπου είχε συμμετάσχει στη Euroleague με Νταρουσάφακα και Μιλάνο. Πρόκειται για έναν πολύ καλό σκόρερ, με μεγάλη ικανότητα στο σουτ (46.9% στα τρίποντα στις τρεις χρονιές του στη Euroleague), μέτριο όμως αμυντικό. Η ενότητα κλείνει με τον Egor Vialtsev, που αισίως μπαίνει στην ένατη σεζόν του με τα χρώματα της Χίμκι. Είναι ένας παίκτης ειδικών αποστολών, σκληρός αμυντικός πρόθυμος να ριχτεί στη μάχη, αλλά και αξιόπιστος σουτέρ τριών πόντων.



Προχωρώντας στη θέση «3», συναντάμε τον γνωστό μας Jannis Timma, που περιμένουμε να είναι η βασική επιλογή του Kurtinaitis. Άλλωστε, ήταν αυτός που τον μεταμόρφωσε από ρολίστα πολυτελείας στον Ολυμπιακό σε επιθετικό όπλο, συνθέτοντας μαζί με τον Shved στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν μία... ασύμμετρη επιθετική απειλή. Στον πάγκο θα βρίσκεται ο Sergey Karasev, ένας ακόμη ταλαντούχος Ρώσος που πολλοί περίμεναν μεγαλύτερο hype από αυτόν. Πέρυσι είχε 12.8 πόντους στο Eurocup με τη φανέλα της Ζενίτ. Πρόκειται για έναν swingman που λόγω ύψους περιμένουμε να παίζει περισσότερο σε θέση 3, αλλά βασικά να κάνει επιτέλους μια χρονιά ορόσημο, πόσο μάλλον σε ομάδα με υψηλούς στόχους και απαιτήσεις.



Περνώντας στη θέση «4», θα λέγαμε ότι η Χίμκι είναι υπερπλήρης. Αρχικά, αναμένουμε σε μια πλήρης σύνθεση ο Jerebko να ξεκινάει μαζί με τον Mozgov, επομένως ο Σουηδός πολιτογραφείται κυρίως ως πάουερ φόργουορντ, έχοντας την ικανότητα να εξελίσσεται σε cornerman, ειδικά με τα δεδομένα των μικρότερων διαστάσεων των γηπέδων της Ευρώπης. Ακόμη, υπάρχει πάντα στην ομάδα η σταθερή αξία που ακούει στο όνομα Anthony Gill, ο οποίος πέρυσι έχασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν λόγω τραυματισμών. Είναι δεδομένο ότι ο υγιής Gill θα είναι πολύτιμη λύση πάγκου για τη Χίμκι, καθώς πρόκειται για έναν «εγκεφαλικό» και με πλούσιο ρεπερτόριο παίκτη. Επιπλέον, συναντάμε τον Jeremy Evans που πέρυσι με τη Νταρουσάφακα άφησε πολύ καλές εντυπώσεις (9.7pts, 5.9 rebs), ενώ έχει τη δυνατότητα σε ορισμένα σχήματα να αγωνίζεται, τόσο στο «5», αλλά ακόμα και στο «3». Τέλος, υπάρχει και ο Valiev, ρολίστας που θα παίρνει κάποιο garbage time, ενώ υπάρχει και ο εμβληματικός αρχηγός Sergei Monia, που με τις τρέχουσες απουσίες παίρνει χρόνο συμμετοχής, σε ένα πλήρες ρόστερ ωστόσο η παρουσία του ίσως θα είναι περισσότερο συμβολική και στο κομμάτι των αποδυτηρίων, παρά καθαρά αγωνιστική.



Τέλος, στη θέση του σέντερ όπως αναφέραμε η Χίμκι ξαναβρήκε την κολόνα της. Ο Timofey Mozgov με το εκτόπισμα αλλά και την εμπειρία του από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού θέλει να ξαναβρεί τον εαυτό του στο περιβάλλον που ξέρει (και τον ξέρει) καλύτερα από κάθε άλλο. Εξάλλου, πέρυσι ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και δεν αγωνίστηκε καν σε επίσημο αγώνα του ΝΒΑ οπότε και για τον ίδιο η χρονιά αυτή είναι μία πρόκληση. Συμπαραστάτης του Mozgov στη θέση 5 θα είναι ο Devin Booker, ένας πολύ ταλαντούχος και dominant εντός και εκτός ρακέτας παίκτης, όπως μας απέδειξε τα τελευταία χρόνια με τη φανέλα της Μπάγερν. Ο γίγαντας Desyatnikov (2.20μ.) δεν αναμένεται να έχει ρόλο στα της Euroleague, πλην (όχι και τόσο, όταν μιλάμε για Χίμκι) απροόπτων τραυματισμών κτλ. Από εκεί και πέρα, παίκτες από το 4 όπως είπαμε μπορούν να αγωνιστούν και εδώ, προσφέροντας πιο ευέλικτα σχήματα στον Kurtinaitis και ειδικά εν τη απουσία του Τιμόθεου, βλέπουμε να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα τα "4άρια" της ομάδας.

Συνολικά, διαπιστώνεται ότι η Χίμκι ποτέ στο παρελθόν δεν ήταν τόσο πλήρης, κάτι που λύνει τα χέρια του Kurtinaitis, ωστόσο βάζει κι ένα μεγάλο «πρέπει» για την ομάδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ακόμη, το διακύβευμα για το Λιθουανό κόουτς είναι το πώς θα καταφέρει να θέσει τους ρόλους και τα όρια ανάμεσα σε παίκτες δεδομένης αξίας, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν αισθάνονται βολικά με το να ...μοιράζονται το χρόνο συμμετοχής τους.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Ξεκάθαρα ο Alexey Shved. Ο δίμετρος γκαρντ, που ξεκίνησε την καριέρα του από την ΤΣΣΚΑ για να καταλήξει στο ΝΒΑ με δόξα και τιμή, όταν πήρε την απόφαση να επιστρέψει τάραξε τα ευρωπαϊκά νερά επιλέγοντας να αγωνιστεί στην Χίμκι, μπαίνοντας φέτος στην πέμπτη σεζόν του στα περίχωρα της Μόσχας. Μάλιστα, είναι προσωπική επιθυμία του χρηματοδότη της Χίμκι (και των χορηγών) ο Shved να παραμένει στην ομάδα πάση θυσία, καθώς αποτελεί πόλο έλξης για το ρωσικό μπασκετικό κοινό, αλλά και στοιχείο ταυτότητας για τη Χίμκι, σε μια χώρα που λατρεύει να βλέπει τους ντόπιους σταρ. Στα καθαρά αγωνιστικά, δεν είναι υπερβολή να πούμε πως όταν ο Shved είναι καλά, η Χίμκι σπάνια χάνει. Πέρυσι η απουσία του κόστισε... όσο δεν πάει, η ομάδα είχε δομηθεί πάνω του και οι υπόλοιποι γκαρντ ανέλαβαν δυσανάλογα βάρη και ευθύνες. Στα 14 παιχνίδια που αγωνίστηκε είχε 23.3 πόντους μ.ο., εκτελώντας πλέον των 10 τριπόντων ανά αγώνα με ποσοστό 36.5%. Εκτός από καταπληκτικός σουτέρ και σκόρερ, ο Shved είναι και πολύ καλός πασέρ (όταν το επιλέγει), κι αυτό το προτέρημα του πηγάζει από το μεγάλο ύψος που διαθέτει (6.6 ασσίστ μ.ο. πέρυσι). Εκεί που πρέπει να κάνει step-up είναι στο πνευματικό κομμάτι. Οφείλει να αποδείξει ότι μπορεί να συνυπάρξει και με παίκτες μεγάλης αξίας και να μην χάνει το μυαλό του, καθώς και να εκμεταλλευτεί το ότι οι αντίπαλες άμυνες είναι αδύνατον να προσαρμόζονται αποκλειστικά σε αυτόν, μιας και φέτος η επιθετική απειλή μπορεί να προκύψει από οποιαδήποτε θέση.


Ο παίκτης κλειδί



Ανάμεσα στους παίκτες που αναμένεται να είναι κομβικοί, ξεχωρίζουμε τον Jannis Timma. Ο Λετονός φόργουορντ στις δύο προηγούμενες συμμετοχές του στη Euroleague με Μπασκόνια και (ειδικά) με Ολυμπιακό έδειξε λίγα πράγματα (3.4 πόντους μ.ο. την τελευταία σεζόν) . Ο δανεισμός του στη Χίμκι πέρυσι μεσούσης της σεζόν αποδείχθηκε εξαιρετικά ευεργετικός, καθώς ήταν αυτός μαζί με τον Shved που οδήγησαν τη Χίμκι στους τελικούς της VTB (δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Euroleague με την Χίμκι). Είναι γεγονός ότι ο Kurtinaitis φαίνεται να έχει βρει το ...κουμπί του, εξ ου και εισηγήθηκε την αγορά του από τους Πειραιώτες. Επιπλέον, ο Timma και λόγω θέσης θα αποτελεί τον συνδετικό κρίκο κοντών-ψηλών, άλλωστε είναι ένας πλάγιος που διαθέτει επιθετικό ρεπερτόριο.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Σε μία ομάδα όπου σχεδόν όλοι έχουν καταθέσει διαπιστευτήρια της αξίας τους, στη συγκεκριμένη κατηγορία μένουν λίγες επιλογές. Μία εξ αυτών είναι ο Devin Booker. O Αμερικανός σέντερ βρίσκεται στην Ευρώπη από το 2013, ωστόσο τις καλές χρονιές του τις έκανε την περασμένη τριετία στη Μπάγερν. Με δύο καλές χρονιές στο Eurocup και μία στη Euroleague ο δυναμικός σέντερ έχει εμπειρίες από το υψηλό επίπεδο, ωστόσο για πρώτη φορά στην καριέρα του θα έχει τόσο υψηλό εσωτερικό ανταγωνισμό. Με παιχνίδι κοντά στο καλάθι, αλλά και πολύ αξιόπιστο mid-range, ο Booker αναμένεται να αποτελεί συμπλήρωμα (κυρίως) του Mozgov, που όχι μόνο έχει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά αλλά και δεν είναι πλέον ο παίκτης που μπορεί να αγωνίζεται 30+ λεπτά. Έτσι, ακόμα και στα 32 του ο Booker οφείλει να αποδείξει ότι η καλή του περσινή σεζόν στη Euroleague (12.1pts-5.9 rebs σε 21' μ.ο.) ήταν απλά το... ορεκτικό!


Ο προπονητής



Ο Rimas Kurtinaitis επέστρεψε στον πάγκο της Χίμκι τον περασμένο Γενάρη, στη θέση του Γιώργου Μπαρτζώκα. Αναφέραμε πιο πάνω ότι με το ρωσικό σύλλογο κατέγραψε πολλές επιτυχίες, κατά την 5ετία 2011-2016, ανάμεσα στις οποίες δύο Eurocup (2012, 2015). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Kurtinaitis έχει κατακτήσει το Eurocup και με τη Ρίτας Βίλνιους το 2009, αποτελώντας έτσι τον προπονητή-ρέκορντμαν του θεσμού με τρεις κατακτήσεις. Φαίνεται ότι η Χίμκι είναι το... κάρμα του, αφού όταν όλοι πίστεψαν ότι η προπονητική του καριέρα είναι «τελειωμένη», οι Ρώσοι τον εμπιστεύτηκαν με τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής να τους δικαιώνουν. Μένει να δούμε τι θα καταφέρει στην πέμπτη σεζόν του στη Euroleague σαν head coach (δεν έχει φτάσει πέραν του TOP 16), στη μεγαλύτερη πρόκληση της προπονητικής του καριέρας.


Τα συν

Το ρόστερ της Χίμκι φαίνεται και είναι πλήρες, διαθέτοντας όλα τα χαρακτηριστικά, ποιοτικά και ποσοτικά, μιας ομάδας που θέλει να κάνει φέτος το κάτι παραπάνω από απλή συμμετοχή στη regular season. Το επιθετικό ταλέντο είναι αστείρευτο και ταιριάζει γάντι στο μπάσκετ που θέλει να παίξει ο Kurtinaitis. Υπάρχει ισορροπία σε κοντούς και ψηλούς, κάτι που πέρυσι ήταν μεγάλη πληγή για τη Χίμκι και το ρόστερ διαθέτει αρκετούς versatile παίκτες, που μπορούν να ανταποκριθούν σε ποικιλία σχημάτων και θέσεων, ανάλογα με τις απαιτήσεις των αγώνων. Επίσης, το βάθος του πάγκου θα δώσει τις απαραίτητες ανάσες στους βασικούς παίκτες όσον αφορά τις εντός συνόρων υποχρεώσεις, καθώς ας μην ξεχνάμε ότι η VTB είναι μια λίγκα πολύ απαιτητική και με αρκετά μακρινά ταξίδια.


Τα πλην

Δύσκολο να βρει κανείς με μια πρώτη ματιά αρνητικά σε ένα τόσο ποιοτικό ρόστερ. Βασικό θέμα για τους Μοσχοβίτες είναι κατά πόσο θα καταφέρουν να «δεθούν» σαν ομάδα και να αποκτήσουν την κατάλληλη χημεία, μιας και πρόκειται για μία -επί της ουσίας- καινούρια ομάδα. Επίσης, το κατά πόσο θα αποδειχθούν «σκληρόπετσοι» όσο προχωρά η σεζόν, καθώς λίγοι εκ των παικτών της θεωρούνται «σκυλιά του πολέμου» και έτοιμοι να θυσιάσουν το «εγώ» τους στο βωμό της ομάδας. Αυτά σε συνδυασμό με τη συνύπαρξη των νέων παικτών με έναν παίκτη σαν τον Shved, θέτουν επίμονα ερωτηματικά στο φετινό project της Χίμκι.



Στο ξεκίνημα της σεζόν



Στα φιλικά προετοιμασίας της Χίμκι παρατάχθηκε με πολλές απουσίες λόγω Μουντομπάσκετ, αλλά και τραυματισμών (Shved, Mozgov). Το ξεκίνημα στη VTB στέφθηκε με επιτυχία, με νίκες έναντι Ζιελόνα Γκόρα και Κάλεβ/Κράμο. Αναλυτικά...

26/08 Μπούντουσνοστ-Χίμκι 83-74 (Gill 18, Bertans 17)
18/09 Χίμκι-Ζαντάρ 82-90 (Evans 22, Bertans 20, Timma 15-12rebs)
19/09 Άλμπα-Χίμκι 85-66 (Evans 16, Booker 10-8 rebs, Karasev 8-9ass)
20/09 Χίμκι-Εφές Αναντολού 64-66 (Bertans 24)

Στην VTB League:
1η αγωνιστική : Χίμκι-Ζιελόνα Γκόρα 79-75 (Jovic 16-9ass, Jerebko 14-9rebs, Evans 12, Timma 7-0/11 3pts)
2η αγωνιστική : Κάλεβ/Κράμο- Χίμκι 63-86 (Timma 16, Jovic 12-6ass)


Ο Στόχος

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, η φετινή Euroleague πιθανότατα θα είναι η πιο ανταγωνιστική όλων των εποχών. Εκτός από τις υπερδυνάμεις του θεσμού και οι θεωρητικά χαμηλότερου επιπέδου σύλλογοι έχουν αυξήσει τους προϋπολογισμούς τους, διεκδικώντας μια θέση στα playoffs. Για τη Χίμκι συγκεκριμένα, οτιδήποτε παρακάτω από την 8άδα θα είναι αποτυχία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αποστολή της θα είναι εύκολη. Ας μην ξεχνάμε ότι φέτος οι ομάδες θα είναι 18, άρα τόσο η κόπωση όσο και ο ανταγωνισμός αυξάνεται. Όπως και να 'χει, η ομάδα οφείλει να είναι έτοιμη για αυτήν την πρόκληση, καθώς το συνολικό μπάτζετ ξεπερνά τα 30 εκατομμύρια και η ομάδα χτίστηκε για να πρωταγωνιστήσει, έστω σαν ισχυρό outsider. Για τους πιο... τολμηρούς, υπάρχει και το παράδειγμα της Λοκομοτίβ το 2016, που έφτασε έως το Final 4 διαλύοντας όλα τα προγνωστικά preseason. Αν η Euroleague δεν ήταν τόσο απαιτητική φέτος, η Χίμκι θα μπορούσε να ελπίζει και σε κάτι αντίστοιχα σπουδαίο, αλλά αυτή τη στιγμή η πρόκριση στα πλέι-οφ μοιάζει να είναι ο εφικτός στόχος και μέχρι εκεί.



Το ερώτημα

Η ομάδα λέγεται Khimki Moscow Region επειδή ο Shved σουτάρει από τα περίχωρα;