EUROLEAGUE ANALYSIS

Μπαρτσελόνα - Παρουσίαση ομάδας

Αναλυτική παρουσίαση της νέας Super Team που δημιούργησαν οι Καταλανοί, σαρώνοντας στο μεταγραφικό παζάρι του καλοκαιριού.

Επιμέλεια: Τάσος Καλαμάτας | kaltasosdark@basketstories.net

Δημοσιεύτηκε: 30/09/2019 02:57

Μία από τις πλέον παραδοσιακές δυνάμεις του ισπανικού αλλά και του ευρωπαϊκού μπάσκετ παρουσιάζεται από πολλούς ως το φαβορί της φετινής διοργάνωσης, μετά από ένα άκρως εντυπωσιακό, από πλευράς μεταγραφικών κινήσεων, καλοκαίρι.

Όχι ίσως άδικα, αφού έχοντας μείνει αρκετές χρονιές μακριά από την ευρωπαϊκή διάκριση, φέτος οι διοικούντες αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα πολλά υποσχόμενο σύνολο.

Πάμε λοιπόν να δούμε κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για το "καμάρι της Καταλονίας", για να σχηματίσουμε μια όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα για τις φετινές προοπτικές της, μετά και από τις σπουδαίες μεταγραφικές κινήσεις του καλοκαιριού.





H Μπαρτσελόνα την προηγούμενη χρονιά στην Euroleague, μετά από μία πορεία που σημαδεύτηκε από αρκετούς τραυματισμούς και περιόδους με μέτρια αποτελέσματα, θα λέγαμε πως έφτασε μάλλον εύκολα στα playoffs, χάνοντας όμως εξίσου εύκολα και το πλεονέκτημα έδρας τις τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου.

Στη φάση των playoffs αποκλείστηκε από τη μετέπειτα φιναλίστ Anadolu Εφές. Σε μια εντυπωσιακή σειρά αγώνων, παρά το ότι "έσπασε" το πλεονέκτημα έδρας των Τούρκων και είχε ίσως και κάποια έξωθεν ανοχή, δεν κατάφερε να υπερκεράσει το εμπόδιο της σαφώς ανώτερης Εφές, μένοντας για ακόμα μία χρονιά έξω από το Final Four.

Εντός συνόρων κονταροχτυπήθηκε με την αιώνια αντίπαλο Ρεάλ στους τελικούς της Liga Endesa και του Copa del Rey, μένοντας με τη χαρά της κατάκτησης του κυπέλλου αλλά χάνοντας τον τίτλο του πρωταθλητή.

Αυτά τα αποτελέσματα καθόρισαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και τις κινήσεις που ακολούθησαν μέσα στο καλοκαίρι...





Στο πλαίσιο ενός σχεδιασμού που στόχο έχει να επαναφέρει την ομάδα στο θρόνο όχι μόνο της Ισπανίας αλλά και της Ευρώπης, η διοίκηση των Καταλανών επιδόθηκε σε μια σειρά εντυπωσιακών μεταγραφών. H πιο "λαμπερή" εκ των οποίων θα λέγαμε πως είναι εκείνη του Nikola Mirotic.

Ο γεννημένος στο Μαυροβούνιο power forward έρχεται πίσω στην Ευρώπη μετά από πέντε γεμάτες σεζόν στο NBA. Η μεταγραφή του πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι έχει και μεγάλο συμβολικό χαρακτήρα καθώς ο Mirotic "κουβαλάει" και ένα διόλου ευκαταφρόνητο "Μαδριλένικο" παρελθόν, καθώς ανδρώθηκε μπασκετικά στην αιώνια αντίπαλο αγωνιζόμενος σε όλα σχεδόν τα τμήματά της για εννιά χρόνια πριν κάνει το άλμα για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.



Στην τελευταία του χρονιά στην Euroleague, τη σεζόν 2013-2014, ο Mirotic είχε 12,4 πόντους και 15,9 ράνκινγκ στην Euroleague, σουτάροντας με 46,1% από το τρίποντο. Στο NBA είχε σε κάθε σεζόν διψήφιο αριθμό πόντων, με αποκορύφωμα τη σεζόν με 15,6 πόντους και 7,4 ρημπάουντ (συνδυαστικά, με τη φανέλα των Bulls και των Pelicans), ενώ τα νούμερά του ακολούθησαν ανοδική πορεία και την επόμενη σεζόν στη Νέα Ορλεάνη, μέχρι να μεταβεί στο Μιλγουόκι και τους Bucks, όπου σε 14 παιχνίδια δίπλα στον Γιάννη είχε το ...φτωχό για τον ίδιο 11,6 πόντους!

Με μια στρωμένη καριέρα λοιπόν στο NBA, η απόκτηση του Mirotic από την Μπαρτσελόνα δεν αποτελεί απλά τη μεταγραφή της ομάδας, αλλά ολόκληρης της Euroleague, για την απερχόμενη μεταγραφική περίοδο.





Στo κομμάτι των ...αφίξεων-αναχωρήσεων οι Καταλανοί αποδέσμευσαν τους Kevin Seraphin & Chris Singleton που μάλλον απογοήτευσαν την προηγούμενη χρονιά και έφεραν στη θέση τους για τη γραμμή ψηλών της ομάδας τους Brandon Davies, που οργίασε δύο χρόνια με την Ζαλγκίρις και Nikola Mirotic. Ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο όμως στην περιφέρεια, όπου έλυσαν μεν τη συνεργασία τους με το Jaka Blazic, αλλά "προσγείωσαν" στη Βαρκελώνη τον πρωταθλητή Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ Cory Higgins και τον παλιό γνώριμο της Euroleague, αλλά και του coach Pesic, Malcolm Delaney (ως ...εναλλακτική λύση για τον τραυματισμό του Heurtel!). Επίσης "επαναπάτρισαν" τον Alex Abrines, ολοκληρώνοντας έτσι μια all star πεντάδα μεταγραφών!

#	Player	Pos	Height	Year
0	Brandon Davies	C	2.08	1991
3	Kevin Pangos	PG	1.86	1993
5	Pau Ribas	G	1.94	1987
6	Adam Hanga	SF	2.00	1989
10	Rolands Smits	F	2.07	1995
14	Artem Pustovyi	C	2.18	1992
18	Pierre Oriola	PF/C	2.08	1992
21	Alex Abrines	SG/SF	1.98	1993
22	Cory Higgins	SG/SF	1.95	1989
23	Malcolm Delaney	G	1.91	1989
24	Kyle Kuric	SG	1.93	1989
30	Victor Claver	F	2.08	1988
31	Leandro Bolmaro	G	1.98	2000
33	Nikola Mirotic	PF	2.08	1991
44	Ante Tomic	C	2.17	1987

	1	2	3
PG	Delaney	Pangos	Heurtel (εκτός)
SG	Higgins	Kuric	Ribas
SF	Hanga	Abrines	Smits
PF	Mirotic	Claver	Oriola
C	Davies	Tomic	Pustovyi

Η φετινή Μπαρτσελόνα σχεδιάστηκε για να χτυπήσει τίτλους. Tο ρόστερ της δείχνει το πληρέστερο των τελευταίων ετών και μάλλον έτσι είναι.

Αν ξεκινήσουμε από τα guards θα δούμε πως στο ρόλο της δημιουργίας αλλά και της εκτέλεσης, έχει μαζευτεί μεγάλος αριθμός ταλέντου, εμπειρίας και αποτελεσματικότητας.

Εν αναμονή της επιστροφής του άτυχου Heurtel, η Μπαρτσελόνα έφερε πίσω στην Ευρώπη τον Delaney, ο οποίος μόνο άγνωστος δεν είναι στους Καταλανούς, αφού ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές του αποκλεισμού τους από το Final Four της περιόδου 2015-2016, με τα χρώματα της Lokomotiv Kuban. Ο 30χρονος combo guard είχε μια γεμάτη χρονιά πέρυσι στο πρωτάθλημα της Κίνας και αναμένεται να έχει ηγετικό ρόλο στο κομμάτι της δημιουργίας, όπως και της εκτέλεσης.

Με ενδιαφέρον αναμένεται η φετινή παρουσία του Pangos, ο οποίος στην περυσινή πρώτη του χρονιά στη Βαρκελώνη μάλλον απείχε από την εικόνα που ώθησε τους Καταλανούς να τον αποκτήσουν από τη Ζαλγκίρις. Από τους guards που μαζεύτηκαν στη Βαρκελώνη είναι σίγουρα ο πιο "ομαδικός" και η απουσία του Heurtel, ο οποίος δεν αναμένεται να επιστρέψει πριν το νέο έτος, σαφώς του δίνει περισσότερο χώρο (και χρόνο;) για να μας δείξει τις δυνατότητές του. Η ατυχία χτύπησε πάντως και τη δική του πόρτα, όχι στον ίδιο βαθμό με τον Γάλλο βέβαια, αφού θα χρειαστεί να απουσιάσει από τις πρώτες υποχρεώσεις της ομάδας του.



Μιλώντας για guards και αφίξεις σαφώς το όνομα του Higgins ξεχωρίζει αυτόματα. Μετά από τέσσερα χρόνια στην παγωμένη Μόσχα και δύο τίτλους πρωταθλητή στην Euroleague, ο Αμερικανός κατηφόρισε σε πιο ζεστά κλίμακα. Η δυνατότητά του να παίξει και σε θέση SG όσο και SF, η εκτελεστική του ικανότητα και από μακριά αλλά και μέσω drive (μ.ο. κοντά στο 50% σε δίποντα/τρίποντα σε τέσσερα σεζόν) είναι κάποια από τα στοιχεία που εκτίμησαν στη Βαρκελώνη για να ενισχύσουν την περιφέρεια της ομάδας. Παράλληλα ο Higgins είναι ένας guard που "μοιράζει" παιχνίδι όποτε χρειαστεί αλλά διαθέτει και τη νοοτροπία του ηγέτη που δεν θα κρυφτεί στα κρίσιμα σημεία του αγώνα.

Πλάι στους παραπάνω θα βρει σίγουρα το χρόνο του και ο παγκόσμιος πρωταθλητής με την Εθνική Ισπανίας Ribas, παρά το ότι οι περυσινές επιδόσεις του έδειξαν μια καθοδική πορεία και ο ανταγωνισμός φέτος θα είναι πολύ μεγαλύτερος με την παρουσία όλων των παραπάνω guards.



Στα "φτερά", Kuric και Abrines θα κληθούν να κάνουν τη δουλειά τους από την περιφέρεια, δηλαδή το μακρινό σουτ που πέρυσι έλειψε από τη Μπαρτσελόνα. Χρόνο και ευκαιρίες θα έχουν, ειδικά ο Ισπανός, αλλά θα χρειαστεί να βάλουν και άλλα στοιχεία στο παιχνίδι τους, ειδικά στο αμυντικό κομμάτι που τόσο αγαπά ο coach Pesic...

Στο κομμάτι αυτό σίγουρα ο Pesic έχει ένα πολυεργαλείο, τον Hanga, ο οποίος μετά από ένα μάλλον μέτριο ξεκίνημα πέρυσι, επανήλθε στα γνωστά του επίπεδα. Παίκτης με έφεση στο rebound και δεινός αμυντικός. Σίγουρα, με την πλειάδα πλέον των εκτελεστών, δεν θα χρειαστεί να αναλαμβάνει τόσο μεγάλο ρόλο επιθετικά, αλλά παραμένει πάντα αξιόπιστος και σε αυτό τον τομέα, ενώ η συμμετοχή στο στήσιμο των επιθέσεων αποτελεί υπόδειγμα κίνησης.

Διαφορετικές οι απαιτήσεις από τον Claver. Έχει το rebound, έχει το μακρινό σουτ, θα χρειαστεί όμως κάτι παραπάνω στο αμυντικό κομμάτι και περισσότερη ενέργεια στα off ball επιθετικά του καθήκοντα, για να πάρει περισσότερο χρόνο.

Ο Smits είναι ένα ...project που το πιστεύουν στη Βαρκελώνη και όχι άδικα. Δεν βρίσκεις εύκολα forward στα 2.07 με πλαστικότητα και καλό σουτ από μακρινή απόσταση. Ερωτηματικό όμως και το πως θα ανταποκριθεί ο ίδιος στις απαιτήσεις της ομάδας, αλλά και το πως θέλουν να τον χρησιμοποιήσουν. Η περυσινή εμπειρία μάλλον μπέρδεψε και τον Smits αλλά και εμάς, ενώ ερωτηματικό παραμένει αν ...περισσέψει χρόνος για τον ίδιο...



Στα βαριά κορμιά των power forwards και των centers σίγουρα η Μπαρτσελόνα δείχνει αχτύπητη. Πλάι σtον σταθερά αξιόπιστο Tomic (ίσως τον καλύτερο ψηλό στον τομέα της δημιουργίας στην Euroleague) θα υπάρχει από φέτος ένας από τους καλύτερους centers της περυσινής σεζόν, ο Davies. Ευέλικτος και αποτελεσματικός τόσο κοντά στο καλάθι όσο και σε μέση απόσταση, δημιουργία, έφεση σε rebound, άμυνα, είναι τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν. Η εμπειρία που αποκομίσαμε παρακολουθώντας τον στη Ζαλγκίρις μας λέει πως πρόκειται για έναν αθλητή που δεν έχει πρόβλημα να "υποταχθεί" στις επιταγές του προπονητή του προκειμένου να βελτιώσει το παιχνίδι του αλλά και να βοηθήσει το σύνολο. Με τον Saras απογειώθηκε, στη Βαρκελώνη μένει να δούμε αν θα σταθεροποιηθεί σε υψηλές πτήσεις...

Είπαμε νωρίτερα για την έλευση του Mirotic. Έρχεται μετά από πέντε σεζόν στο NBA, με μ.ο. 12.3 πόντους και 5.9 rebound. Σε αντίθεση με τον αποχωρήσαντα Singleton ο Mirotic είναι πιο ευέλικτος ψηλός, πιο αξιόπιστος και πιο θρασύς σουτέρ (ο Singleton ήταν πιο πολύ spot shooter) και πιο ομαδικός. Έχει ίσως λιγότερο "νεύρο" στο παιχνίδι του, αν και ο Singleton πέρυσι μάλλον δεν δικαίωσε αυτή τη διαφορά.

Οι Oriola και Pustovyi συμπληρώνουν τη γραμμή των ψηλών. Και αν για τον Ισπανό center αναμένεται να βρεθεί κάπου στο rotation χώρος για να παίξει λίγο ..."ξύλο" στο ζωγραφιστό, για τον Ουκρανό οι συνθήκες μοιάζουν πολύ δυσοίωνες, μέχρι νεωτέρας...





Στο φετινό ρόστερ είναι ακόμα δύσκολο να διακρίνει κάποιος ποιος θα είναι ο παίκτης η απόδοση του οποίου θα έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη συνολική εικόνα της ομάδας. Έχοντας κατά νου τον τρόπο παιχνιδιού του coach Pesic, τον καταμερισμό του χρόνου συμμετοχής (ο οποίος κυμαίνεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τα 20 λεπτά!) και το στυλ των παικτών που απαρτίζουν τη φετινή σύνθεση των Καταλανών, θα λέγαμε πως μάλλον ο Delaney θα μπορούσε να είναι ο παίκτης-βαρόμετρο. Κυρίως επειδή αναμένεται να αποτελέσει τον ιθύνοντα νου στην οργάνωση αλλά και λόγω της ικανότητάς του να δώσει το απρόβλεπτο μέσα στο παιχνίδι. Η αρμονική συνύπαρξη του Αμερικανού με τους υπόλοιπους σταρ της ομάδας και κυρίως τη γραμμή ψηλών είναι αυτή που θα απογειώσει την Μπαρτσελόνα και θα την κάνει πραγματική διεκδικήτρια του τίτλου.





Εδώ τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Παίκτες όπως ο Delaney, ο Mirotic, ο Tomic και ο Davies θα τραβήξουν λογικά όλα τα φώτα, ειδικά στην αρχή της σεζόν. Κομβικός όμως στο συνολικό παιχνίδι της ομάδας περιμένουμε να είναι ο Hanga. Οι περυσινές επιδόσεις του σε επίθεση και άμυνα καθώς και ο ρόλος του στα περισσότερα από τα κρίσιμα περυσινά παιχνίδια αποτελούν οδηγό για αυτή την επιλογή. Όταν είναι στο παρκέ έχει τον πλέον κομβικό ρόλο στα περισσότερα plays (αν και δεν είναι ίσως τόσα πολλά συνολικά) του coach Pesic, ενώ η ενέργεια και η οξυδέρκειά του στην άμυνα του δίνουν τη δυνατότητα γρήγορων και αποτελεσματικών τοποθετήσεων στο χώρο. Ο Ούγγρος θα δώσει το κάτι διαφορετικό στην ομάδα και θα αποτελέσει αναπόσπαστο συστατικό μιας πιθανής επιτυχίας των Καταλανών.





Λίγο ως πολύ γνωστή η αξία και οι δυνατότητες των περισσότερων παικτών του φετινού ρόστερ. Αν θα περιμέναμε κάποια μεγάλη προς το καλύτερο διαφορά από κάποιον ίσως πως θα έπρεπε να κοιτάξουμε τον Rolands Smits. Στα 24 του πλέον και με ανταγωνισμό που δεν αφήνει πολλές ελπίδες για διάκριση, είναι ίσως η χρονιά που θα πρέπει να δείξει το κάτι παραπάνω. Σίγουρα οι συνθήκες κάθε άλλο παρά ευνοϊκές είναι, όμως σε ένα απαιτητικό περιβάλλον όπως ο οργανισμός Μπαρτσελόνα, το να σε "πιστεύουν" και να επιμένουν να δουλεύουν πάνω σου, όταν στο ρόστερ υπάρχουν ήδη τεράστια ονόματα, κάτι λέει. Μένει να δείξει ο Λετονός αν αντέχει και αν μπορεί. Εξάλλου, η χρονιά είναι μαραθώνιος, ειδικά για μια ομάδα που παίζει ταυτόχρονα σε Euroleague και ACB...





Φτάσαμε στα ...ωραία! Οι διοικούντες την ομάδα προφανώς εκτιμούν το όνομα και την ιστορία του coach Pesic. Αδιαμφισβήτητη η αγάπη και η προσφορά του στο σύλλογο στο παρελθόν. Δεν αντιλέγει κανείς πως είναι βαθύς γνώστης του αθλήματος, αλλά οι αγκυλώσεις και οι εμμονές του δείχνουν πως πλέον ο χρόνος αρχίζει να επιδρά αρνητικά στις επιλογές του.

Ο τρόπος διαχείρισης του περυσινού ρόστερ, η εικόνα της ομάδας που παρουσίασε και τα αποτελέσματα στο τέλος της σεζόν έδειξαν πως οι εξελίξεις στο άθλημα τον έχουν ξεπεράσει και ο ίδιος αρνείται πεισματικά να προσαρμοστεί (ίσως και να μην μπορεί στο 71ο πλέον έτος της ζωής του). Φέτος του έχουν δώσει τα κλειδιά σε μια ομάδα που πολλοί έχουν ήδη ονομάσει "Dream Team" (ιεροσυλία αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα). Αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η διαχείριση όλων αυτών των χαρακτήρων και η αξιοποίηση του καθενός στο μέγιστο των δυνατοτήτων του, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερα απαιτητική αποστολή για τον οποιονδήποτε. Βέβαια κάτι αντίστοιχο είχε κατορθώσει το 2003, με τους Μποντιρόγκα, Σάρας και Ναβάρο ταυτόχρονα στην ίδια φανέλα. Σαφώς είναι πολύ νωρίς ακόμη, αλλά τα πρώτα δείγματα δεν είναι ανάλογα εντυπωσιακά. Με λίγα λόγια δεν φτάνει να αγοράσεις ένα σούπερ αγωνιστικό μονοθέσιο της F1 για να βγεις πρώτος, πρέπει να έχεις και έναν πρώτης ποιότητας οδηγό στο τιμόνι... Μένει να φανεί τι οδηγός θα είναι φέτος ο Σέρβος.





Όνομα βαρύ σαν ιστορία, από μόνο του επηρεάζει το μυαλό των αντιπάλων. Μεταγραφές που εκτίναξαν το budget και προκαλούν δέος. Ποιοτικοί παίκτες που παρέμειναν από το περυσινό ρόστερ και θα ήταν βασικοί κι αναντικατάστατοι στις περισσότερες ομάδες της Euroleague. Frontline υπερπλήρης, με "σύγχρονους" ψηλούς, "θανατηφόρους" επιθετικά αλλά και έτοιμους να κάνουν το ζωγραφιστό απρόσιτη ζώνη. Πληθώρα παικτών που μπορούν να παίξουν το ρόλο του ηγέτη και δεν "κρύβονται" όταν η μπάλα "καίει" στα κρίσιμα σημεία των αγώνων.





Παρά την έλευση του Delaney ένα μικρό θέμα στα point guards ενδέχεται να υπάρξει, ανάλογα και με τον αντίπαλο, καθώς πίσω από τον Αμερικανό και τον Pangos δεν υπάρχει άλλος καθαρός "άσσος", τουλάχιστον όσο λείπει ο Heurtel. Πολλοί θα βοηθήσουν αλλά θα χρειαστούν αρκετά "τρικ" για να καλυφθεί αυτό το κενό.

Θέμα προβληματισμού και η "χημεία" ανάμεσα στους "παλιούς" και τους πολλούς πρωτοκλασάτους νεοαφιχθέντες. Τα πρώτα δείγματα δείχνουν πως χρειάζεται πολλή δουλειά, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά. Η ατομική ποιότητα θα "καθαρίσει" κάποιους αγώνες, όμως αυτό δεν θα είναι αρκετό απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους.

Επίσης ένα μείζον θέμα, που παραδοσιακά ταλαιπωρεί τους Καταλανούς, είναι οι τραυματισμοί. Η Μπαρτσελόνα είναι ίσως η ομάδα με τους περισσότερους τραυματισμούς ανά σεζόν.

Δεν γνωρίζουμε ποιος παράγοντας φταίει (coaching staff, πρόγραμμα προπονήσεων, ιατρικό επιτελείο, αθλητές) αλλά είναι μια πραγματικότητα που αν η Μπαρτσελόνα θέλει φέτος να πρωταγωνιστήσει, οφείλει να διορθώσει τα κακώς κείμενα πριν βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων...





Η ομάδα στα πλαίσια και της προετοιμασίας για τη νέα χρονιά έδωσε δύο αγώνες για τη Lliga Catalana, τους οποίους και κέρδισε κατακτώντας το πρώτο "τρόπαιο" της χρονιάς. Αντίπαλοι ήταν στον λογιζόμενο ως ημιτελικό η Badalona (τελ. σκορ 87-85) και στον τελικό η Andorra (93-92).

Στο συγκεκριμένο αγώνα πρωταγωνιστής ήταν ο Davies που σημείωσε το νικητήριο καλάθι 1.4" πριν το φινάλε, αλλά MVP ήταν ο Mirotic με επιβλητική εμφάνιση (25π, 10ριμπ, 2 ασσίστ, 2 μπλοκ).

Στη συνέχεια και στα πλαίσια του ισπανικού super cup οι Καταλανοί αντιμετώπισαν τη Valencia την οποία και νίκησαν στον ημιτελικό με 71-65. Στον τελικό όμως και απέναντι στην αιώνια αντίπαλο Ρεάλ απογοήτευσαν χάνοντας μάλλον εύκολα με 89-79, με κυριότερο διακριθέντα τον Davies (23π).

Στην πρεμιέρα του ισπανικού πρωταθλήματος βρέθηκαν αντιμέτωποι με την Obradoiro και επικράτησαν δύσκολα εκτός έδρας με 92-86. Mirotic με 27π (39 Index Rating) και Higgins με 16π ήταν οι κορυφαίοι, με την ομάδα να δείχνει μεν αρκετό πλουραλισμό επιθετικά, αλλά και πάλι μεγάλο μέρος των εύστοχων προσπαθειών προήλθε από το ατομικό ταλέντο και όχι από την ομαδική δουλειά.

Επίσης φαίνεται πως θέλει πολύ προπόνηση και η περιφερειακή άμυνα. Οι περυσινές παθογένειες και ειδικά η ευκολία που δέχεται η ομάδα τα σουτ 3π εμφανίστηκε και στην πρεμιέρα. Δεν είναι δυνατόν σχεδόν κάθε παιχνίδι να είναι διαγωνισμός τριπόντων του αντιπάλου...

Τέλος, στη δεύτερη αγωνιστική του ισπανικού πρωταθλήματος, οι Καταλανοί επικράτησαν στην παράσταση εντός έδρας της Μπασκόνια με 95-87. Mirotic (22π.) και Davies (24π. - 35 ράνκινγκ) ήταν πάλι αχτύπητο δίδυμο, ο Delaney πρόσθεσε 14, ενώ ο Hanga σημείωσε 6 πόντους, αλλά και από 7 ασίστ και ρημπάουντ.





Όλες οι καλοκαιρινές κινήσεις των διοικούντων δείχνουν τους στόχους για τη νέα σεζόν: επιστροφή στην κορυφή της Ισπανίας και κατάκτηση της Euroleague. Βασικά ο στόχος θα μπορούσε να αποδοθεί και με τη φράση "πιο ψηλά από τη Ρεάλ"...

Αν για τη Liga Endesa ο τελευταίος τίτλος που ήταν το 2014 φαντάζει μακρινός, το ιερό δισκοπότηρο της Euroleague που ξεγλιστρά από τα χέρια των Καταλανών από το 2010 μοιάζει στοιχειωμένο...

Η ομάδα ξεχειλίζει από ποιότητα, εμπειρία, ταλέντο. Όλα αυτά σε ατομικό επίπεδο όμως. Το αν και το πότε θα καταφέρουν να γίνουν ομάδα όλοι οι superstars που έχει στα χέρια του ο Pesic είναι ο βασικός παράγοντας που θα κρίνει την επιτυχία ή την αποτυχία της φετινής χρονιάς.

Σε κάθε περίπτωση, η απουσία από το Final Four της Κολωνίας θα θεωρηθεί παταγώδης αποτυχία, όμως για να φτάσει η ομάδα στην κορυφή και να ξεπεράσει πιο έτοιμες ομάδες θα πρέπει να κάνει πολλά πράγματα σωστά.



Πότε θα φύγει ο Pesic;