We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Ολυμπιακός – Παρουσίαση ομάδας
Αναλυτική παρουσίαση των ερυθρολεύκων ενόψει της νέας σεζόν της Euroleague.
Επιμέλεια: Παναγιώτης Μέντης | twism@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 29/09/2019 22:00
Ο Ολυμπιακός είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους στην ιστορία της Euroleague, όχι μόνο σε κατακτήσεις, αλλά και σε παρουσίες σε φάιναλ φορ και διακρίσεις γενικότερα. Ακόμα και στις πιο δύσκολες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας του αποτελούσε έναν υπολογίσιμο αντίπαλο και το ίδιο επιδιώκει και φέτος. Πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά και μια ιδιαίτερη παρουσία στη φετινή Euroleague, αφού είναι η μοναδική ομάδα που δεν συμμετέχει στο εθνικό της πρωτάθλημα, παρά μόνο στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση.


Η περσινή σεζόν



Όλοι στον Πειραιά θέλουν να ξεχάσουν την περσινή σεζόν. Η ομάδα ξεκίνησε γεμάτη όνειρα για μεγάλη πορεία. Ο ερχομός του Ντέιβιντ Μπλατ στον πάγκο γέμιζε αισιοδοξία τους οπαδούς του Ολυμπιακού, που ονειρεύονταν επιστροφή στο φάιναλ φορ και στην κορυφή της Ελλάδας. Μετά από έναν ενθαρρυντικό πρώτο γύρο, που ο Ολυμπιακός βρισκόταν στην πέμπτη θέση και κυνηγούσε την τετράδα, που θα έδινε πλεονέκτημα έδρας στα playoffs, ήρθε η κατάρρευση. Προβλήματα ρευστότητας έκαναν την εμφάνισή τους, τραυματισμοί επηρέασαν και αυτοί (σε μικρότερο βαθμό βέβαια), το κλίμα χάλασε εντελώς μετά από τη δημοσίευση ενός ηχητικού, στο οποίο ο Πρίντεζης έθετε εαυτόν εκτός ομάδας (πράγμα που δεν έγινε ποτέ βέβαια) μετά από καθυστέρηση στις πληρωμές και οι ήττες διαδέχονταν η μία την άλλη. Ο Ολυμπιακός έμεινε στην ένατη θέση και εκτός playoffs και το κερασάκι στην τούρτα ήταν η διαμαρτυρία της ομάδας για τις συνθήκες και την έλλειψη ισότητας στο ελληνικό πρωτάθλημα, που οδήγησε σε αποχώρηση από τα ελληνικά playoffs, στα οποία θα αντιμετώπιζε τον Παναθηναϊκό και τον οικειοθελή υποβιβασμό στην Α2, όπου θα συμμετάσχει φέτος με αναπτυξιακή ομάδα.


Η μεταγραφή



Δεν ήταν το πιο εντυπωσιακό όνομα. Δεν υπήρχε άλλωστε τέτοιο στις μεταγραφές του Ολυμπιακού. Δεν έχει θητεία στο ΝΒΑ. Δεν είναι μέλος κάποια ευρωπαϊκής εθνικής ομάδας. Δεν έχει καν εμπειρία από την Euroleague. Κουβαλάει μόνο τον τίτλο του MVP του φάιναλ φορ του Basketball Champions League και τις δύο κατακτήσεις του κυπέλλου τα τελευταία δύο χρόνια. Όμως το πρώτο δείγμα του από τα φιλικά ήταν καλύτερο από κάθε άλλου νεοφερμένου. Ο Κέβιν Πάντερ λοιπόν μοιάζει να είναι η μεταγραφή της χρονιάς για τον Ολυμπιακό. Με την ικανότητα που έχει στο σκοράρισμα και στο να δημιουργεί για τον εαυτό του δίνει ένα στοιχείο που έλειπε όλα αυτά τα χρόνια από τους περιφερειακούς του Ολυμπιακού (με εξαίρεση τον Έρικ Γκριν). Ο Πάντερ είναι αρκετά γνωστός μας από το πέρασμά του από Λαύριο και ΑΕΚ, όμως η περσινή σεζόν στην Μπολόνια για τη Βίρτους μοιάζει να τον βοήθησε να εξελιχθεί. Πέρσι σκόραρε 14,4 πόντους στο ιταλικό πρωτάθλημα μαζί με 2,8 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ και 16 πόντους στο BCL (με 26 στον τελικό εναντίον της Τενερίφης) και 3,4 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ, επιβεβαιώνοντας το σύνθημα που είχε βγει γι' αυτόν στη θητεία του στην ΑΕΚ: «Πάντερ, πάντα από παντού»!


Ήρθαν-Έφυγαν

Ήρθαν: Wade Baldwin (Portland Trail Blazers/Texas Legends/Raptors 905), Kevin Punter (Virtus Bologna), Αντώνης Κόνιαρης (ΠΑΟΚ), Brandon Paul (Zeyang Golden Bulls), Mindaugas Kuzminskas (Milano), Augustine Rubit (Brose Baskets Bamberg), Ethan Happ (Wisconsin)

Έφυγαν: Nigel Williams-Goss (Utah Jazz), Janis Strelnieks (CSKA Moscow), Βαγγέλης Μάντζαρης (Unics Kazan), Axel Toupane (Unicaja Malaga), Janis Timma (Χίμκι), Zach LeDay (Ζαλγκίρις Κάουνας), Δημήτρης Αγραβάνης (Προμηθέας Πάτρας), Γιώργος Μπόγρης (Προμηθέας Πάτρας)



Μετά από μια τόσο κακή σεζόν ήταν αναμενόμενο να υπάρξουν αρκετές αλλαγές στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Όλες οι αποδεσμεύσεις ήταν κατόπιν επιθυμίας της ομάδας για μη ανανέωση ή διακοπή της συνεργασίας, εκτός από την αποχώρηση του Williams-Goss. Και αυτή όμως μάλλον ευχαρίστησε τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, αφού η περσινή παρουσία του Αμερικάνου πλέι μέικερ ήταν μέτρια και ο Ολυμπιακός κατάφερε να εισπράξει και το buy-out του συμβολαίου του. Στη θέση του ήρθε άλλος ένας νεαρός γκαρντ, ο Wade Baldwin, που δεν είχε καταφέρει να ξεχωρίσει και να πάρει ευκαιρίες στο ΝΒΑ και θα προσπαθήσει να φτιάξει το όνομά του στην Euroleague. Ο έμπειρος Στρέλνιεκς αντικαταστάθηκε από έναν εξίσου καλό σουτέρ και σκόρερ - αλλά όχι δημιουργό, τον Πάντερ, ο κάπως μονοδιάστατος και ασταθής επιθετικά Τουπάν από τον πιο πλήρη Brandon Paul με εμπειρία από την Ευρώπη, ο LeDay από τον πιο έμπειρο Rubit, ενώ στη θέση 4 ο ερχομός του Κουζμίνσκας προσφέρει αναβάθμιση σε σχέση με οτιδήποτε είχε ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια. Στη θέση του βοηθητικού ψηλού είχαμε άλλη μια αλλαγή προσώπου. Ο Μπόγρης άφησε τη θέση του σε ένα νεαρό άπειρο Αμερικάνο σέντερ, τον Ethan Happ με την ελπίδα να κερδίσει ο Ολυμπιακός από τα μεγαλύτερα περιθώρια εξέλιξης που έχει αυτός. Τέλος, μπορεί να μην ήταν νέα μεταγραφή, αλλά σαν τέτοια θα πρέπει να λογιστεί η ανανέωση του Will Cherry, που πέρσι είχε προλάβει να παίξει μόνο σε τρία μόνο ματς στο τέλος της χρονιάς. Θα λέγαμε μάλιστα ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού έκανε ένα λογοπαίγνιο με αυτή την κίνηση, καθώς το «κερασάκι στην τούρτα» των μεταγραφών ήταν η ανανέωση του παίκτη που έχει το όνομα (Cherry)!



Η μεταγραφική κίνηση του καλοκαιριού όμως ήταν η αποχώρηση του Βαγγέλη Μάντζαρη μετά από οχτώ σεζόν στον Πειραιά. Ο Μάντζαρης, που είχε χάσει το ρόλο του στην ομάδα πέρσι, προερχόταν από δύο κακές σεζόν και έμεινε ελεύθερος ώστε να αναζητήσει την ομάδα που θα έβαζε την καριέρα του στο σωστό δρόμο και πάλι, μετά από αρκετά καλά χρόνια και επιτυχίες με τον Ολυμπιακό. Στη θέση του στο ρόστερ ο Μπλατ επέλεξε έναν πιο ελπιδοφόρο παίκτη, τον Αντώνη Κόνιαρη περιμένοντας από εκείνον να δείξει πως όσα έκανε με τις μικρές εθνικές ομάδες δεν ήταν συμπτωματικά, αλλά δείγμα από το μέλλον.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί, παρόλο που δεν θα βρίσκεται φέτος στο ρόστερ, πως ο Ολυμπιακός προχώρησε σε άλλη μια κίνηση για το μέλλον. Απέκτησε το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, τον πιο ελπιδοφόρο παίκτη της γενιάς του '97, που τα τελευταία χρόνια είχε δείξει σημάδια στασιμότητας και τον παραχώρησε δανεικό στον Ιωνικό. Είναι μια κίνηση που αν βγει στον Ολυμπιακό, μπορεί να του δώσει έναν παίκτη που θα προσφέρει πολλά στο μέλλον. Αν δεν βγει, απλά θα έχει κάνει μια μεταγραφή με μικρές απώλειες.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
0Kevin PunterSG1.931993
2Wade BaldwinPG1.931996
3Brandon PaulSG1.931991
6Antonios KoniarisPG1.961997
7Vassilis SpanoulisG1.931982
10Will CherryPG1.851991
11Nikola MilutinovC2.131994
14Sasha VezenkovPF2.061995
15Georgios PrintezisPF2.051985
16Kostas PapanikolaouSF2.021990
19Mindaugas KuzminskasF2.052001
20Aleksej PokusevskiG2.111989
21Augustine RubitPF/C2.031996
22Ethan HappC2.081996



Depth Chart

123
PGBaldwinCherryΚόνιαρης
SGΣπανούληςPunter
SFΠαπανικολάουPaulPokusevski
PFΠρίντεζηςKuzminskasΒεζένκοφ
CMilutinovRubitHapp


Ανάλυση ρόστερ

Το ρόστερ αριθμητικά είναι πλήρες και αρκετά ευέλικτο, αφού αποτελείται από πολλούς παίκτες που μπορούν να αγωνιστούν σε παραπάνω από μία θέσεις. Σε κάθε θέση λοιπόν υπάρχουν τρεις παίκτες που μπορούν να προσφέρουν και που έχουν και διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά. Επομένως στη θεωρία μπορούν να αντιμετωπίσουν κάθε κατάσταση και πρόβλημα που θα βάλει ο αντίπαλος. Σίγουρα όμως δεν πρόκειται για το πιο ποιοτικό ρόστερ που είχε ποτέ ο Ολυμπιακός.



Στη θέση 1 ξεχωρίζει ο νεανικός ενθουσιασμός. Ο 23χρονος Baldwin και ο 22χρονος Κόνιαρης διαθέτουν πολύ ταλέντο. Ο Αμερικάνος ξεχωρίζει για την έκρηξη και την ικανότητα στη διείσδυση, αλλά και για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του και την επιθυμία για νίκη. Ο Έλληνας πλέι μέικερ για το καλό του σουτ, την πίεση στην άμυνα και την ικανότητα να βλέπει το γήπεδο. Την τριάδα κλείνει ο Will Cherry, ένας παίκτης που αποκτήθηκε στο τέλος της περσινής σεζόν αναγκαστικά όταν αποχώρησε ξαφνικά ο Briante Weber και ανανεώθηκε εξίσου ξαφνικά. Η κίνηση αυτή μάλιστα πάγωσε τον κόσμο του Ολυμπιακού, που περίμενε ένα μεγαλύτερο όνομα για να κλείσει το ρόστερ και οι πρώτες απογοητευτικές του εμφανίσεις στα φιλικά τον κάνουν πιθανό εξιλαστήριο θύμα για τυχόν άσχημα αποτελέσματα.



Στη θέση 2 ξεχωρίζει φυσικά ο Βασίλης Σπανούλης. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού ανανέωσε το συμβόλαιό του για άλλον ένα χρόνο προσπαθώντας να επανέλθει κατ' αρχήν από τον περσινό σοβαρό τραυματισμό και να οδηγήσει όσο ψηλότερα μπορεί την ομάδα του. Δεν είναι βέβαια μόνος του, αφού μαζί του (και όχι απαραίτητα πίσω του) υπάρχει ο περσινός MVP του BCL Kevin Punter για να δώσει instant scoring, μακρινό σουτ και σουτ μετά από ντρίμπλα. Χρόνο στη θέση του σούτινγκ γκαρντ αναμένεται να πάρει και ο Brandon Paul δίνοντας ακόμα περισσότερη δύναμη από την περιφέρεια και ακόμα καλύτερο μακρινό σουτ, αλλά και άμυνα.



Στο 3 υπάρχει μια ιδιαίτερη κατάσταση. Μοναδικό κλασικό τριάρι είναι ο Κώστας Παπανικολάου. Αναμφισβήτητα είναι ο βασικός σμολ φόργουορντ του Ολυμπιακού και ο παίκτης που θα δώσει ενέργεια στην άμυνα και θα βοηθάει με την παρουσία του να δένει κάθε σχήμα που θα χρησιμοποιεί ο Μπλατ (αυτό που στις ΗΠΑ ονομάζουν glue guy). Μαζί του στη θέση 3 αναμένεται να χρησιμοποιηθούν τρεις ακόμα παίκτες. Πρώτα απ' όλους ο Brandon Paul, που αποκτήθηκε ως 3αρι για πιο ευέλικτα σχήματα. Με τα μακριά του χέρια και την ταχύτητά του ο Paul μπορεί να αντιμετωπίσει τα περισσότερα 3άρια της Euroleague. Εκεί που θα υστερεί σε δύναμη ο Paul μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θέση 3 ο Kuzminskas. Ο Λιθουανός γνωρίζει τη θέση τόσο από την εθνική όσο και από το ΝΒΑ και διαθέτει το μακρινό σουτ για να παίξει εκεί, όταν ο αντίπαλος χρησιμοποιεί ψηλότερα σχήματα. Τέλος, λύσεις στο 3 σε περίπτωση ανάγκης μπορεί να δώσει και ο Βεζένκοφ, όπως είδαμε στο τέλος της περσινής σεζόν.



Στη θέση 4 υπάρχει για άλλη μια χρονιά ο Γιώργος Πρίντεζης. Φέτος όμως θα είναι λιγότερο μόνος από ποτέ. Ο Kuzminskas έρχεται για να μοιραστεί τη θέση με τον Έλληνα διεθνή δίνοντας καλό μακρινό σουτ και ταχύτητα και ευελιξία. Ο πρώην παίκτης της Αρμάνι Μιλάνο προέρχεται από κακή σεζόν και έχει την ευκαιρία να επανέλθει στα υψηλά επίπεδα που τον ξέραμε όταν έπαιζε στη Μάλαγα. Εκτός από αυτούς όμως υπάρχει και ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ στη δεύτερη χρονιά του στον Ολυμπιακό. Πέρσι παρασύρθηκε από τη γενική μετριότητα, φέτος έχει την ευκαιρία να δείξει κάτι παραπάνω και να δικαιολογήσει τη μεταγραφή του.



Δυνατό σημείο του Ολυμπιακού είναι η γραμμή ψηλών εξαιτίας κυρίως της παρουσίας του Milutinov στη θέση 5. Ο Σέρβος ήταν από πέρσι ένας από τους κορυφαίους σέντερ της διοργάνωσης. Φέτος, στην τελευταία χρονιά του συμβολαίου του, αναμένεται να πρωταγωνιστήσει και ίσως να είναι ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας του. Ο Ολυμπιακός, παρά την πίεση που δέχτηκε το καλοκαίρι από την ΤΣΣΚΑ, κατάφερε να τον διατηρήσει στο ρόστερ και να αποτελεί την κολώνα της ομάδας. Μαζί του θα υπάρχει ο Augustine Rubit, ένας πιο ελαφρύς ψηλός, που μπορεί να καλύψει τις θέσεις 4 και 5, που μπορεί να σκοράρει και έξω από τη ρακέτα και να δώσει διαφορετικά στοιχεία από αυτά του Milutinov. Ο Ethan Happ αναμένεται να είναι συμπληρωματικός, ίσως και αναλώσιμος σε κάποια παιχνίδια, όμως πρόκειται για έναν ψηλό που ξέρει μπάσκετ, έχει όρεξη να πετύχει και έχει περιθώρια εξέλιξης. Στο χέρι το δικό του και του Μπλατ είναι να βοηθήσει την ομάδα.


Ο παίκτης-βαρόμετρο



Όσο κι αν περνούν τα χρόνια, όσο κι αν χάνει σε έκρηξη και αντοχή, ο Βασίλης Σπανούλης είναι ο ηγέτης του Ολυμπιακού και ο παίκτης υψηλότερης κλάσης στο ρόστερ. Στην ουσία είναι ένας από τους παίκτες υψηλότερης κλάσης σε όλη τη διοργάνωση. Μπορεί να μη βρίσκεται στο καλύτερο στάδιο της καριέρας του και τα καλύτερα χρόνια του να έχουν περάσει, μπορεί να μην είναι πια ο καλύτερος παίκτης της ομάδας του, αλλά με τη σωστή χρήση μπορεί ακόμα να βοηθήσει μια ομάδα υψηλού επιπέδου. Ακόμα και στα 37 του είχε πέρσι λίγο πάνω από 10 πόντους και 5 ασίστ στην Euroleague παίζοντας λιγότερο από κάθε άλλη χρονιά. Ίσως ο χρόνος του πρέπει να μειωθεί λίγο ακόμα για να παραμείνει αποδοτικός, όμως η ποιότητά του και η ικανότητά του να δημιουργεί μπορεί να τον κάνει πολύτιμο ακόμα. Σε τελική ανάλυση, κάθε ομάδα πάει τόσο μακριά όσο την πάει ο ηγέτης της και στον Ολυμπιακό αυτό το ρόλο τον έχει δικαιωματικά ο Σπανούλης.


Ο παίκτης-κλειδί



Σε μια ομάδα που ο ηγέτης (εντός ή εκτός παρκέ) έχει περάσει τα καλύτερα χρόνια του ο παίκτης-κλειδί είναι αυτός που θα αποτελέσει τον επόμενο ηγέτη. Αν δεν υπάρχει άμεσα τέτοιος, είναι ο παίκτης που παίζει στη θέση του επόμενου ηγέτη. Είναι ο παίκτης που αν ανταποκριθεί πλήρως σε αυτό που του ζητά η ομάδα, θα την ανεβάσει επίπεδο και ίσως της αναπροσαρμόσει τους στόχους. Είναι ο παίκτης, που λόγω θέσης και ρόλου ηγείται της ομάδας και αν αποτύχει στο ρόλο του, θα πάρει μαζί του το σύνολο. Για τον Ολυμπιακό αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχει μόνο ένας παίκτης. Το όνομά του: Wade Baldwin. Ο Baldwin πρέπει να δώσει το ρυθμό στην επίθεση του Ολυμπιακού. Να τρέξει όταν πρέπει και να βάλει φρένο όταν η γρήγορη επίθεση κινδυνεύει να γίνει αναποτελεσματική. Να βοηθήσει στο σκοράρισμα χωρίς να μονοπωλεί την επίθεση. Να βάλει στο παιχνίδι τους συμπαίκτες του που έχουν ικανότητα στο σκοράρισμα. Να δυσκολέψει τον αντίπαλο PG να κάνει το παιχνίδι του. Είναι πολλές αρμοδιότητες, αλλά έτσι είναι η θέση του πλέι μέικερ και μόνο έτσι μπορεί να τραβήξει ψηλότερα την ομάδα του. Άλλωστε, οι γκαρντ είναι αυτοί που έχουν τη μπάλα στα χέρια τους και παίρνουν τις αποφάσεις. Σε μεγάλο βαθμό, λοιπόν και δεδομένου ότι υπάρχουν πολλές γνωστές "σταθερές" στην ομάδα (Μιλουτίνοφ, Πρίντεζης) οι τύχες της ομάδας βρίσκονται στα χέρια αυτού του ρούκι.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Στο ρόστερ του Ολυμπιακού δεν υπάρχει ο νεαρός ελπιδοφόρος παίκτης που αναμένεται να κάνει το ξεπέταγμα. Οι Baldwin, Κόνιαρης και Happ είναι νέοι σε ηλικία, όμως ο μεν Baldwin πέφτει στα βαθιά αμέσως και υπάρχουν απαιτήσεις απ' αυτόν, οι δε Κόνιαρης και Happ προορίζονται για βοηθητικούς ρόλους και δεν προσφέρονται για level-up. Το υπόλοιπο ρόστερ αποτελείται από παίκτες που είναι γνωστό τι μπορούν να προσφέρουν. Αν υπάρχει λοιπόν ένας παίκτης που μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω, αυτός θα είναι ο Punter. Είναι γνωστός σκόρερ, δοκιμασμένος σε επίπεδο BCL με μεγάλη επιτυχία. Μένει να αποδείξει πως μπορεί να σταθεί με την ίδια αποτελεσματικότητα στην Euroleague. Να γίνει πιο πολυδιάστατος, τόσο προσφέροντας στην άμυνα, όσο και προσπαθώντας να δημιουργήσει και για τους συμπαίκτες του κι όλα αυτά χωρίς να χάσει το ένστικτο του εκτελεστή στην επίθεση. Το ξεκίνημά του είναι ενθαρρυντικό, δείχνει πως είναι παίκτης που μπορεί να σταθεί στην Euroleague, έχει όλη τη χρονιά μπροστά του για να το ενισχύσει.


Ο προπονητής



Ο Ντέιβιντ Μπλατ είναι ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Είναι ο μοναδικός εν ενεργεία προπονητής, που έχει καταφέρει να κερδίσει όλους τους ευρωπαϊκούς τίτλους που υπήρχαν στην εποχή του (και συμμετείχε η ομάδα του). Έχει καταφέρει μάλιστα να συμμετάσχει σε ομάδα που κατέκτησε τον τίτλο στο ΝΒΑ (έφυγε στα μέσα της σεζόν 2015-16 από τους Cavaliers, αλλά η ομάδα του απένειμε το δαχτυλίδι του πρωταθλητή αναγνωρίζοντας ότι είχε προσφορά σε αυτή). Για την αξία του λοιπόν δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Ο Αμερικανοϊσραηλινός προπονητής χαρακτηρίζεται από μια αγωνιστική φιλοσοφία εντελώς διαφορετική από την ελληνική. Η περσινή του σεζόν δεν ήταν επιτυχημένη, ούτε και οι επιλογές ξένων του αρκετά εύστοχες (όπως ήταν στο παρελθόν). Θα μπορέσει λοιπόν να συνδυάσει αποτελεσματικά τον αμερικάνικο τρόπο προσέγγισης του παιχνιδιού με την ελληνική συντηρητική σκέψη για το μπάσκετ και να πετύχει μέσα σε αυτή;


Τα συν



Ο Ολυμπιακός διαθέτει ένα έμπειρο ρόστερ. Διαθέτει παίκτες υψηλής κλάσης και με παραστάσεις από υψηλό επίπεδο. Έχει λύσεις σε όλες τις θέσεις με διαφορετικές αγωνιστικές δυνατότητες ο καθένας. Έχει έναν από τους καλύτερους προπονητές της διοργάνωσης. Έχει όμως και ένα ακόμα πλεονέκτημα απέναντι και στους 17 αντιπάλους του. Δε συμμετέχει σε άλλη διοργάνωση, με αποτέλεσμα να μπορεί να παρουσιάζεται πιο ξεκούραστος. Οι εβδομάδες με διπλές αγωνιστικές, που για τους υπόλοιπους χαρακτηρίζονται «διαβολοβδομάδες» για τον Ολυμπιακό μπορούν να γίνουν αφετηρία εύρεσης αγωνιστικού ρυθμού. Ειδικά για μια ομάδα που οι ηγέτες της βρίσκονται σε προχωρημένη ηλικία κάτι τέτοιο μπορεί να κάνει τη διαφορά.


Τα πλην



Οι καλύτεροι παίκτες του Ολυμπιακού βρίσκονται σε προχωρημένη ηλικία και έχουν ήδη περάσει τα καλύτερα χρόνια τους. Αντί να πλαισιωθούν με παίκτες ανάλογης κλάσης, έχουν δίπλα τους κυρίως ρολίστες και παίκτες ειδικών συνθηκών. Γενικώς το κλίμα στον Ολυμπιακό είναι περίεργο. Η μη συμμετοχή στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει διχάσει τον κόσμο και μια κακή πορεία στην Euroleague θα αποδυναμώσει πολύ την απόφαση της διοίκησης δημιουργώντας επιπρόσθετη γκρίνια από τον κόσμο. Επιπλέον, σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο οι περισσότεροι ξένοι της ομάδας (πλην Μιλουτίνοφ και ενδεχομένως Πολ) χαρακτηρίζονται ως στοιχήματα και ο βαθμός προσαρμογής τους είναι αμφίβολος. Ειδικότερα στη θέση 1 εντοπίζεται από τα φιλικά έλλειμμα δημιουργίας και υπάρχει το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να χρησιμοποιηθεί εκεί ο Σπανούλης, αυξάνοντας πολύ το χρόνο συμμετοχής του, περισσότερο από όσο μπορεί να αντέξει για να είναι αποδοτικός. Στο δύο βέβαια υπάρχουν Πολ και Πάντερ, οπότε αυτό ίσως είναι ένα σχήμα που θα δούμε έτσι κι αλλιώς.


Στο ξεκίνημα της σεζόν

Ο Ολυμπιακός φυσικά δεν έχει παίξει ακόμα επίσημο παιχνίδι, αφού συμμετέχει μόνο στην Euroleague. Το μόνο δείγμα γραφής που υπάρχει προέρχεται από τα φιλικά, όπου μετά από δύο νίκες επί του Ηρακλή σε παιχνίδια προπονητικού χαρακτήρα συμμετείχε σε τουρνουά στην Ιταλία. Εκεί έχασε με 62-78 από την Αρμάνι Μιλάνο και κέρδισε με 71-68 τη Βενέτσια. Στη συνέχεια έχασε από την Ούνιξ Καζάν με 62-67 και ακολούθησαν άλλες δύο ήττες από τον Ερυθρό Αστέρα, με 77-82 και 71-73 μέσα στο ΣΕΦ. Επόμενο φιλικό εναντίον του Περιστερίου και νίκη με σκορ 72-68 και το τελευταίο δείγμα ήταν το Gomelsky Cup στη Μόσχα. Πρώτος αντίπαλος η Ούνιξ Καζάν, την οποία ο Ολυμπιακός κέρδισε με 70-66 και στη συνέχεια η ΤΣΣΚΑ, από την οποία έχασε εύκολα με 66-91.


Ο στόχος

Η φετινή διοργάνωση μοιάζει να είναι η πιο δύσκολη όλων των εποχών. Πολλές ομάδες έχουν ενισχυθεί και ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει μείνει πίσω σε αυτό τον τομέα. Η πρόκριση στα playoffs μοιάζει ως ο πιο ρεαλιστικός στόχος, όπως εξάλλου δήλωσαν και οι ίδιοι οι παίκτες. Οτιδήποτε λιγότερο θα θεωρηθεί αποτυχία (και πισωγύρισμα συνολικά, αν το συνδυάσει κανείς με την περσινή ένατη θέση, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί κι από την αγωνιστική εικόνα της ομάδας), οτιδήποτε περισσότερο θα είναι υπέρβαση.


Το ερώτημα

Μπορεί να βρεθεί νέος Λο και νέος Ντόρσεϊ το 2019;