We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Βαλένθια - Παρουσίαση Ομάδας
H παρουσίαση της ισπανικής ομάδας που επιστρέφει για μία ακόμη φορά στην Euroleague, μετά την κατάκτηση του περσινού Eurocup.
Επιμέλεια: Ζώης Αυγερινός | zoys@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 29/09/2019 15:56
Η Βαλένθια επιστρέφει στην Euroleague με τον συνήθη τρόπο της μετά την κατάκτηση του Eurocup φτάνοντας έτσι στην πέμπτη συμμετοχή της στην κορυφαία διασυλλογική ευρωπαϊκή διοργάνωση και τέταρτη ως τροπαιούχος της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης (το 2017-18 συμμετείχε ως Πρωταθλήτρια Ισπανίας) από τη σεζόν 2000-01. Οι «νυχτερίδες» ρίχνονται στη μάχη της Euroleague υπό τις οδηγίες του Jaume Ponsarnau ο οποίος οδήγησε την ισπανική ομάδα στην κατάκτηση του Eurocup την περσινή σεζόν με ένα αξιόλογο ρόστερ με το οποίο φιλοδοξούν να καταφέρουν κάτι ακόμα καλύτερο από την 11η θέση που είχαν καταλάβει στην τελευταία τους συμμετοχή στη διοργάνωση πριν δύο χρόνια.


Η περσινή Σεζόν

Η ισπανική ομάδα κατέκτησε πέρυσι για τέταρτη φορά στην ιστορία της το Eurocup και απέκτησε έτσι για ακόμα μια φορά το εισιτήριο για μια θέση στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Οι «νυχτερίδες» επικράτησαν στην προημιτελική σειρά της δεύτερης τη τάξει διοργάνωσης επί της Ρίτας Βίλνιους (2-0), στα ημιτελικά επί της Ούνικς Καζάν (2-0) και στους τελικούς επί της Άλμπα Βερολίνου με 2-1 γνωρίζοντας μόνο μια ήττα στο δεύτερο εκτός έδρας ματς. Όσον αφορά το Ισπανικό Πρωτάθλημα η πορεία κρίνεται επίσης ως θετική. Η 4η θέση στην κανονική περίοδο με ρεκόρ 23-11 οδήγησε την ισπανική ομάδα στα playoffs όπου απέκλεισε στον πρώτο γύρο τη Μανρέσα με 2-0 νίκες, αλλά στη συνέχεια «σκουπίστηκε» στα ημιτελικά από τη Ρεάλ με 3-0. Η τελική τρίτη θέση στην κατάταξη (λόγω της υπεροχής της από την τέταρτη Σαραγόσα λόγω του ρεκόρ στην κανονική περίοδο – δεν πραγματοποιούνται μικροί τελικοί) θα μπορούσε να χαρίσει την πρόκριση στην Euroleague ακόμα και χωρίς την κατάκτηση του Eurocup σε περίπτωση φυσικά που αυτό δεν κατέληγε στα χέρια άλλης ισπανικής ομάδας.


Η Μεταγραφή



Η Βαλένθια προχώρησε σε έναν πλούσιο μεταγραφικό σχεδιασμό καθώς όπως έχει αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια, οι ομάδες χρειάζονται αρκετούς παίκτες και επάρκεια σε ποιότητα και ποσότητα για να ανταπεξέλθουν στη διοργάνωση. Η μεταγραφή που ξεχώρισε από την offseason των Ισπανών είναι ο Jordan Loyd τον οποίο μπορεί να θυμάστε από την περσινή μεταγραφική περίοδο της Euroleague όταν είχε έρθει σε συμφωνία με την Νταρουσάφακα, αλλά το deal χάλασε λίγες μέρες μετά τη συμφωνία όταν ο Αμερικανός προτίμησε τελικά το 2-way contract των Τορόντο Ράπτορς. Ο Αμερικανός γκαρντ ο οποίος αγωνίστηκε για 12 παιχνίδια με τη φανέλα των Πρωταθλητών του NBA (4,6 λ., 2,4 π. μ.ό.) είναι μια από τις πιο σημαντικές μεταγραφές της σεζόν για τη Βαλένθια. Η ισπανική ομάδα αναμένει σημαντική βοήθεια από τον επιθετικά προικισμένο γκαρντ με τα πρώτα δείγματα πάντως να αφήνουν ανάμεικτη γεύση καθώς παρά το ταλέντο φαίνεται μια ροπή στο λάθος και η έλλειψη τριβής με το υψηλό επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ καθώς έχει αγωνιστεί μόνο στη Χαποέλ Ελιάτ το 2018.


Ήρθαν - Έφυγαν

Ήρθαν: Quino Colom (Μπαχτσεσεχίρ), Jordan Loyd (Τορόντο Ράπτορς/Ράπτορς 905), Maurice Ndour (Ούνικς Καζάν), Brock Motum (Εφές), Vanja Marinkovic (Παρτιζάν)

Έφυγαν: Matt Thomas (Τορόντο Ράπτορς), Rafa Martinez (Μπιλμπάο), Will Thomas (Ζενίτ), Antoine Diot (Βιλερμπάν), Sergi Garcia (Ράστα Βέχτα – δανεικός)

Η Βαλένθια αποχαιρέτησε μετά από 11 χρόνια συνεχούς παρουσίας στην ομάδα τον εμβληματικό αρχηγό της Rafa Martinez ενώ επίσης αποτέλεσαν παρελθόν από την ομάδα οι Thomas και Diot που θα αγωνιστούν στην Euroleague με τις φανέλες των Ζενίτ και Βιλερμπάν αντίστοιχα. Η μεγαλύτερη απώλεια πάντως δεν είναι άλλη από τον Matt Thomas καθώς ο σούτινγκ γκαρντ των «νυχτερίδων» άνοιξε την πόρτα του NBA ερχόμενος σε συμφωνία με τους Τορόντο Ράπτορς οι οποίοι εκτίμησαν την παρουσία του Αμερικανού στην ισπανική ομάδα.

Όσον αφορά τη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας οι Κυπελλούχοι Eurocup στράφηκαν σε επιλογές με εμπειρία από το υψηλό επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ (όπως οι Colom, Ndour και Motum), σε μόλις έναν «ρούκι» στις μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις (Loyd), αλλά και στην περίπτωση του 22χρονου Marinkovic που είναι και ο νεαρότερος παίκτης που αποκτήθηκε. Ο απολογισμός είναι σε γενικές γραμμές θετικός καθώς τα νέα πρόσωπα σε συνδυασμό με τον κορμό της ομάδας φαίνεται να μπορούν να παρουσιάσουν ένα ανταγωνιστικό σύνολο με βάθος και πληθώρα επιλογών και σχημάτων.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Quino ColomPG1.881988
2Vanja MarinkovicSG1.981997
3Jordan LoydSG1.931993
5Maurice NdourPF/C2.061992
6Alberto AbaldeSG/SF2.021995
7Louis LabeyriePF2.091992
9Sam Van RossomPG1.881986
10Mike TobeyC2.131994
12Brock MotumPF2.081990
14Bojan DubljevicPF/C2.051991
16Guillem VivesPG1.921993
19Fernando San EmeterioSG/SF1.991984
30Joan SastreSF2.011991
42Aaron DoornekampF2.011985



Depth Chart

123
PGVan RossomColomVives
SGLoydMarinkovicAbalde
SFSan EmeterioSastre
PFLabeyrieMotumDoornekamp
CDubljevicTobeyNdour



Ανάλυση Ρόστερ

Η στελέχωση του ρόστερ συνθέτει ένα πλήρες σύνολο παικτών σε κάθε θέση. Ξεκινώντας με τη θέση του πλέι-μέικερ στους σταθερούς Van Rossom και Vives προστέθηκε ο Quino Colom ο οποίος αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στο παιχνίδι της Βαλένθια με την ικανότητα του στην επίθεση, αλλά και τη δημιουργία για τους συμπαίκτες του. Ο διεθνής με την Εθνική Ισπανίας, αλλά με καταγωγή από την Ανδόρα γκαρντ έχει προϋπηρεσία στην Euroleague από τη σεζόν 2016-17 με τη φανέλα της Ούνικς Καζάν ενώ προέρχεται από μια εντυπωσιακή σεζόν στο τουρκικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Μπαχτσεσεχίρ καταγράφοντας 15,6 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 6 ασίστ σε 32,3 λεπτά κατά μέσο όρο. Ο Van Rossom επίσης ο οποίος θα αγωνιστεί για 7η συνεχή σεζόν με τα χρώματα της Βαλένθια είναι μια διαχρονική αξία στο παιχνίδι της Βαλένθια σημειώνοντας την περσινή σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις 8,5 πόντους και 4,4 ασίστ σε 22' συμμετοχής.



Στη θέση 2 συναντάμε δύο από τα νέα πρόσωπα της ισπανικής ομάδας, τον Joran Loyd και τον Vanja Marinkovic (για τον δεύτερο ακολουθεί ανάλυση παρακάτω). Ο 26χρονος Αμερικανός αγωνίστηκε πέρυσι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ενώ στη μοναδική σεζόν που έπαιξε στην Ευρώπη σημείωσε στο Πρωτάθλημα Ισραήλ με τη φανέλα της Χάποελ Ελιάτ 17,4 πόντους, 5 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ με ποσοστά στο τρίποντο που άγγιζαν το 40%. Τα εντυπωσιακά του νούμερα αν μη τι άλλο δημιουργούν υψηλές προσδοκίες για τον Αμερικανό σούτινγκ γκαρντ που καλείται να σηκώσει σημαντικό βάρος της επίθεσης της ομάδας του κυρίως όσον αφορά την προσωπική φάση. Πέρα από τα νέα πρόσωπα όμως συναντάμε και τα παλιά μέλη της ομάδας. Ένας εξ αυτών ο San Emeterio που συνεχίζει με τα χρώματα της Βαλένθια για 5η συνεχή σεζόν. Ο Ισπανός σουίνγκμαν αγωνίζεται τόσο στο 2 όσο και στο 3 και στα 35 του παραμένει ένα υπερπολύτιμο εργαλείο για ομάδα επιπέδου Euroleague, ενώ πέρυσι συμμετείχε για 18,5 λεπτά μέσο όρο σκοράροντας 8,8 πόντους. Ο Alberto Abalde επίσης φαίνεται ότι δεν θα έχει απλά έναν συμπληρωματικό ρόλο καθώς τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος συμμετοχής του είναι άνω των 15 λεπτών και η προσφορά του στο παρκέ δεν είναι αμελητέα με 5,6 πόντους την προηγούμενη σεζόν. Δεδομένου ότι τόσο ο Marinkovic όσο και ο San Emeterio αγωνίζονται και στο «3» σε ορισμένα σχήματα, όπως και ο ίδιος εξάλλου, ο 23χρονος Ισπανός θα έχει μεν ισχυρό εσωτερικό ανταγωνισμό, αλλά μπορεί να παίρνει σημαντικό χρόνο σε αρκετά παιχνίδια.



Όσον αφορά τους παίκτες που παίζουν πιο πολύ στη θέση «3», σημαντικό ρόλο θα κατέχει ο Sastre που παρά τον περιορισμένο αριθμό προσπαθειών που έπαιρνε πέρυσι διατηρούσε χρόνο της τάξης των 17,6 λεπτών στο παρκέ, αλλά και ο Doonerkamp που όντας ειδικός στα σουτ τριών πόντων (38% την περσινή σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις) θα βοηθήσει σημαντικά ως ρολίστας το παιχνίδι της ομάδας του. Ο Ολλανδός μπορεί να αγωνιστεί και στις 2 θέσεις των φόργουορντ, ενώ είχε μ.ό. 7,7 μονάδες ράνκινγκ στην προηγούμενη θητεία του στην Euroleague με τις «νυχτερίδες», δύο σεζόν πριν.

Στη θέση του πάουερ-φόργουορντ, ο Labeyrie συνεχίζει για δεύτερη χρονιά στην ομάδα της Βαλένθια. Ο Γάλλος διεθνής μπορεί να μην ενθουσιάζει με τα στατιστικά του (5,9 π., 3,6 ρ. την προηγούμενη σεζόν) ωστόσο είναι ειδικός για τη βρώμικη δουλειά και βοηθάει και στις δύο πλευρές του παρκέ. Σε ρόλο του φόργουορντ που θα «ανοίγει» το γήπεδο με το περιφερειακό του σουτ, ο Brok Motum είναι ο δεύτερος της ομάδας στη θέση «4». Ο Αυστραλός μπορεί να αγνοήθηκε από την προεπιλογή της Αυστραλίας στο Μουντομπάσκετ και να «χάθηκε» κάπως στο rotation της Εφές πέρυσι με αισθητά μειωμένο χρόνο συμμετοχής, φέτος όμως θέλει να αποδείξει τις δυνατότητες του στη νέα του ομάδα.



Στη θέση «5» η οποία φαίνεται να είναι η πληρέστερη της ισπανικής ομάδας συναντάμε τον μπαρουτοκαπνισμένο Bojan Dubljevic, το «εργαλείο» Mike Tobey και τον αθλητικό και επίσης ικανότατο επιθετικά Maurce Ndour με τον τελευταίο να μπορεί να καλύψει και τις δύο θέσεις των ψηλών στο ρόστερ καθώς οι δυνατοί συνδυασμοί μεταξύ των πέντε ψηλών της ομάδας είναι αρκετοί. Για τους δύο πρώτους ακολουθεί εκτενέστερη ανάλυση παρακάτω. Όσον αφορά τον Maurice Ndour, ο Σενεγαλέζος προέρχεται από την πιο ώριμη χρονιά του στα ευρωπαϊκά παρκέ με τη φανέλα της Ούνικς Καζάν καταγράφοντας 10,1 πόντους και 4,6 ριμπάουντ σε 21,9 λεπτά συμμετοχής και αναμένεται να δώσει στην ισπανική ομάδα την αλτικότητα και το παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη που απουσιάζει από τους άλλους σέντερ.

Σε γενικές γραμμές το υλικό της ομάδας συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία για μια αξιοπρεπή πορεία στη διοργάνωση. Σίγουρα υπάρχουν νέοι παίκτες που αποτελούν ερωτηματικά λόγω της απειρίας τους από το κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά παράλληλα τόσο ο κορμός της ομάδας όσο και τα αποκτήματα με εμπειρία Euroleagueς εξασφαλίζουν ότι το πρόσημο για την ισπανική ομάδα μπορεί να είναι θετικό καθώς υπάρχει βάθος και προσεγμένη επιλογή παικτών για να καλύπτονται όλες οι ανάγκες.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Ένας από τους πιο κομβικούς παίκτες στο παιχνίδι της Βαλένθια είναι ο Bojan Dubljevic. Ο Μαυροβούνιος αποτελεί (μετά την αποχώρηση του Rafa Martinez) τον παλαιότερο παίκτη της ομάδας και εισέρχεται αισίως στην όγδοη του σεζόν με τη φανέλα των «νυχτερίδων». Ο διεθνής φόργουορντ/σέντερ με την Εθνική Μαυροβουνίου όπως έδειξε και στο πρόσφατο Μουντομπάσκετ (10 π., 7,2 ριμπ, 2,6 ασίστ) αποτελεί όχι μόνο τον πιο πιστό παίκτη της ισπανικής ομάδας, αλλά και έναν από τους πιο επικίνδυνους παίκτες τόσο με το επιθετικό ρεπερτόριο του κοντά και μακριά από το καλάθι όσο και με την επίδοση του στα ριμπάουντ. Ο Dubljevic αποτελεί σταθερά εδώ και χρόνια μια «σταθερή αξία» για το παιχνίδι της Βαλένθια αποτελώντας εκτός από έναν εκ των κορυφαίων επιθετικά παικτών της ομάδας και έναν παίκτη άρρηκτα συνδεδεμένο με το club. Ο Βόσνιος κατέγραψε 10,8 πόντους, 5 ριμπάουντ και 13,3 Index Rating σε 20 μόλις αγωνιστικά λεπτά κατά μ.ό. στην Euroleague πρόπερσι, ενώ στην ισπανική λίγκα την περασμένη σεζόν είχε 12,5 πόντους και 6,2 ριμπάουντ.


Ο παίκτης κλειδί



Το ρόστερ της Βαλένθια διαθέτει πληθώρα παικτών που θα μπορούσαν να θεωρηθούν «ρολίστες», αλλά ο καθένας μπορεί να κάνει τη διαφορά βάσει του ρόλου του στην ομάδα. Θα εξετάσουμε την περίπτωση του 24χρονου σέντερ Mike Tobey ο οποίος προέρχεται από μια μεστή σεζόν στο Eurocup με 7,9 πόντους και 5 ριμπάουντ (9,1 rkg) και δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει και φέτος μια αξιόλογη λύση στο επιθετικό παιχνίδι της Βαλένθια. Ο Αμερικανός σέντερ στράφηκε στην Ισπανική λίγκα μετά την προσπάθεια του να αγωνιστεί στους Χόρνετς και το NBA η οποία κατέληξε σε συμβόλαιο 10 ημερών και μόλις μία επίσημη συμμετοχή στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Η Βαλένθια ήταν η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε υπογράφοντας τον Μάρτιο του 2017 ωστόσο ένας τραυματισμός ο οποίος περιόρισε τη συμμετοχή του στα ισπανικά playoffs αποτέλεσε την αφορμή για τη μη ανανέωση του συμβολαίου του με τον επόμενο σταθμό να είναι η Τενερίφη. Εκεί μπόρεσε να αναδείξει τις δυνατότητες του καταγράφοντας κατά μ.ό. 11,1 πόντους και 6,6 ριμπάουντ στην ACB και 13,5 πόντους και 7 ριμπάουντ στο BCL σε 21,4 και 20,9 λεπτά συμμετοχής αντίστοιχα. Έτσι η Βαλένθια επανήλθε στο παιχνίδι της διεκδίκησης του κάνοντας εκ νέου δικό της το 2018 τον απόφοιτο του Βιρτζίνια με την Τενερίφη να μην ματσάρει την προσφορά. Ο ύψους 2,13 σέντερ των «νυχτερίδων» αποτελεί εξαιρετικό pick'n'roll παίκτη με απειλή τόσο στο ζωγραφιστό όσο και από μέση απόσταση, αλλά και στην περιφέρεια, με την ικανότητα του στο ριμπάουντ, στα μπλοκ, αλλά και το «positioning» να τον καθιστά παίκτη που βρίσκεται στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή στο παρκέ.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Όσον αφορά το «πουλέν» στο ρόστερ της Βαλένθια αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον 22χρονο σούτινγκ γκαρντ Vanja Marinkovic που συμφώνησε με την ισπανική ομάδα για τα επόμενα δύο χρόνια. ενώ επίσης σύμφωνα με δημοσιεύματα απασχόλησε τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι. Ο Σέρβος αποτελεί έναν από τους νέους παίκτες της διοργάνωσης που συγκεντρώνουν μεγάλο ενδιαφέρον καθώς το δείγμα του στο «σχολείο» της Παρτιζάν και η βελτίωση του χρόνο με τον χρόνο προμηνύουν ακόμα καλύτερα πράγματα στην πορεία όπως έδειξε και η επιλογή του στον δεύτερο γύρο του ντραφτ από τους Σακραμέντο Κινγκς οι οποίοι δεν έμειναν ασυγκίνητοι από τις επιδόσεις του. Ο γεννημένος στο Βελιγράδι Marinkovic προέρχεται από τη μέχρι τώρα πιο παραγωγική σεζόν στην καριέρα του με τα χρώματα της Παρτιζάν (όπου αγωνίζεται από την ηλικία των 16 ετών) σημειώνοντας 12,2 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ στην Αδριατική λίγκα με παρόμοια στατιστική και στο Eurocup (12,1 π., 2,3 ριμπ., 2,3 ασίστ). Τα ποσοστά του Σέρβου στα δίποντα μπορεί να μην είναι τα καλύτερα δυνατά (40,2% και 43,5% αντίστοιχα), ωστόσο η εκτελεστική δεινότητα του από τη γραμμή του τριπόντου είναι σε αναλογικά υψηλότερα επίπεδα σουτάροντας από τα 6,75μ. με 35,6% στο Eurocup. Η «ρούκι» χρονιά του Σέρβου σούτινγκ γκαρντ στην Euroleague θα αποτελέσει ένα σημαντικό τεστ για τον ίδιο που διαθέτει το ταλέντο, αλλά όχι τις παραστάσεις από το επίπεδο της διοργάνωσης.


Ο Προπονητής



Ο Jaume Ponsarnau βρίσκεται στην τεχνική ηγεσία της ομάδας για δεύτερη σεζόν μετά την εξαιρετική περσινή πορεία. Ο Καταλανός τεχνικός πήρε προαγωγή σε χεντ-κόουτς την περσινή σεζόν στην ομάδα της Βαλένθια μετά τη διετή θητεία του ως βοηθός (2016-18) αντικαθιστώντας τον Txus Vidorreta με τα αποτελέσματα να δικαιώνουν την επιλογή της ομάδας. Στο βιογραφικό του προπονητή των κυπελλούχων του Eurocup ξεχωρίζει επίσης η εξαετής θητεία του ως κόουτς της Μανρέσα (2007-2013), αλλά και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2016 όπου και βρέθηκε στο τεχνικό team της Εθνικής Ισπανίας. Αυτή θα είναι η πρώτη σεζόν του σε επίπεδο Euroleague ως χεντ-κόουτς.


Τα Συν



Το ρόστερ της ισπανικής ομάδας δείχνει πλήρες, ποιοτικό και λειτουργικό για τις απαιτήσεις τόσο του επιπέδου όσο και του αριθμού των αγώνων της Euroleague. Η ομάδα διατηρεί έναν κορμό έμπειρων παικτών που γνωρίζονται από τις προηγούμενες σεζόν (Dubljevic, San Emeterio, Van Rossom, Sastre, Doonerkamp, Vives, Labeyrie, Tobey, Abalde) και παράλληλα έχει ενισχυθεί με αξιόλογους παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν και να βοηθήσουν τη νέα τους ομάδα. Με μια πρώτη ματιά δεν φαίνεται να λείπει κάτι από τη σύνθεση του υλικού της ομάδας την οποία συνθέτουν παίκτες με χαρακτηριστικά για «όλα τα γούστα» που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα των αναγκών της ομάδας επιθετικά, αμυντικά και ακόμα, όσον αφορά τον τομέα της αθλητικότητας και της ύπαρξης εμπειρίας, αλλά και παικτών σε ηλικία κοντά στο «prime» τους. Επιπρόσθετα, ένα από τα βασικά προσόντα του ρόστερ που συνάδει πλήρως με τις επιταγές του σύγχρονου μπάσκετ δεν είναι άλλο από το καλό μακρινό σουτ καθώς τόσο οι περιφερειακοί παίκτες όσο και ψηλοί (όπως ο Motum, αλλά ακόμα και οι Tobey, Dubljevic και Labeyrie) μπορούν να ανοίξουν το γήπεδο με την εκτελεστική του δεινότητα από το τρίποντο.


Τα Πλην

Παρά την ύπαρξη ενός αξιόλογου ρόστερ με αρκετούς ποιοτικούς παίκτες, φαίνεται να λείπει ο παίκτης που θα μπορούσε να ηγηθεί της ομάδας στο επιθετικό κομμάτι και να ξεχωρίσει σε ατομικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, πολλοί από τους παίκτες της ισπανικής ομάδας βρίσκονται στο 6-7 όσον αφορά την αξιολόγηση τους ως μονάδες με άριστα το 10, αλλά ελάχιστοι στο 8 (βλέπε Dubljevic) και κανείς υψηλότερα. Για παράδειγμα δεν συναντάμε κάποιον παίκτη που να συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά του Derrick Williams στον οποίο πόνταρε μεγάλο μέρος της περυσινής θετικής της πορείας στη διοργάνωση η Μπάγερν Μονάχου (ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα), μιας ομάδας δηλαδή από το «μεσαίο» επίπεδο της Euroleague με παρόμοιο status στη διοργάνωση. Αρκετές φορές, στη διεκδίκηση μιας υπέρβασης έστω και ένας παίκτης που να ανήκει στην «ελίτ» της λίγκας μπορεί να δώσει την απαραίτητη ώθηση ανεβάζοντας αισθητά το ταβάνι της ομάδας.


Στο ξεκίνημα της σεζόν

Η Βαλένθια έδωσε τέσσερα φιλικά προετοιμασίας με ελλειπή σύνθεση λόγω (μεταξύ άλλων) των υποχρεώσεων παικτών όπως οι Labeyrie και Colom στο Μουντομπάσκετ. Στα παιχνίδια αυτά ξεχώρισαν οι παρακάτω:

30/8: Βαλένθια-Καστέγιο 81-48 (Doornekamp 12 π., Marinkovic 12 π., Loyd 11 π., Tobey 10 π., 10 ρ.)

7/9: Βαλένθια-Βιλερμπάν 88-60 (Tobey 17 π., Marinkovic 14 π., Loyd 14 π.)

11/9: Βαλένθια-Μούρθια 87-70 (Loyd 19 π., Marinkovic 15 π, Tobey 11 π..)

12/9: Βαλένθια-Μπούργος 81-90 (Dubljevic 12 π., Van Rossom, Doornekamp 11 π., Loyd και Tobey 10 π., )

Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν, η Βαλένθια ηττήθηκε, αλλά έδειξε καλό πρόσωπο απέναντι σε μια από τις πιο ισχυρές ομάδες τόσο του Ισπανικού Πρωταθλήματος όσο και της Euroleague, την Μπαρτσελόνα. Οι «νυχτερίδες» ηττήθηκαν με 71-65 χωρίς τους Colom και Ndour, αλλά με τον Marinkovic να ξεχωρίζει σημειώνοντας 17 πόντους με 5/8 τρίποντα.

Στην πρεμιέρα του ισπανικού πρωταθλήματος, η Βαλένθια δεν είχε πρόβλημα να κερδίσει την Ανδόρρα με 89-68 με εξαιρετική πολυφωνία επιθετικά (πέντε παίκτες με 11-13 πόντους), αλλά τρομερό μοίρασμα του χρόνου (μόνο ο San Emeterio αγωνίστηκε περισσότερο από 20' - 20:14). Στην αξιολόγηση πάντως ξεχώρισε ο Labeyrie με 21 μονάδες.

Αντίθετα, την ήττα γνώρισαν οι "νυχτερίδες" τη δεύτερη αγωνιστική, στην έδρα της Μπιλμπάο με 83-79, σε ένα ματς που έχαναν στο ημίχρονο 53-34! Vives με 15 και Van Rossom με 14 πόντους ήταν οι πρώτοι σκόρερ της ομάδας, ο Motum συμπλήρωσε 13 (16 ράνκινγκ), ενώ ο Tobey ήταν για μία ακόμη φορά πρώτος ριμπάουντερ με 9.


Ο Στόχος

Ο ανταγωνισμός στη φετινή Euroleague αναμένεται πολύ έντονος για να μπορέσει η Βαλένθια να θέσει υψηλούς στόχους όπως η πρόκριση στα playoffs που ρεαλιστικά είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση παρότι θεωρητικά όχι απίθανη. Μια αξιοπρεπής πορεία σε συνδυασμό με την υψηλότερη δυνατή κατάταξη θα πρέπει να είναι ο βασικός στόχος των «πορτοκαλί». Η διευρυμένη Euroleague, ακόμα περισσότερο μετά την αύξηση των ομάδων σε 18, αποτελεί έναν «μαραθώνιο» αγώνων που δεν είναι πάντα εύκολο να αντέξουν ομάδες χωρίς μεγάλους προϋπολογισμούς ειδικά όταν ταυτόχρονα αγωνίζονται σε μια απαιτητική λίγκα όπως η ισπανική. Το περσινό παράδειγμα της Γκραν Κανάρια που δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την παρουσία της σε Euroleague και ACB καταλήγοντας στην 12η θέση «εντός των τειχών» είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αποφυγή για τη Βαλένθια.


Το Ερώτημα

Γίνεται Βαλένθια χωρίς Rafa Martinez;