';
?>
We feel devotion
DataCenter
EUROLEAGUE ANALYSIS
Στο μυαλό των αιωνίων
Σκέψεις, επισημάνσεις και συμπεράσματα σχετικά με το φετινό "πάρε-δώσε" Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού
Δημοσιεύτηκε: 26/07/2016 22:58
26 Ιουλίου λέει το ημερολόγιο και οι δυο αιώνιοι μονομάχοι του Ελληνικού μπάσκετ, αλλά και αθλητισμού γενικότερα, βαδίζουν προς το φινάλε του μεταγραφικού σχεδιασμού τους.
Οι συνθήκες που επικράτησαν στην αγορά το φετινό καλοκαίρι δυσκόλεψαν αρκετά τα πράγματα όσον αφορά τους υποψήφιους στόχους. Το αυξημένο salary cup του ΝΒΑ έδωσε τη δυνατότητα στις ομάδες του να προσφέρουν αρκετά χρήματα σε παίκτες που στο ρόστερ τους θα αποτελούν λύσεις εναλλακτικές ενώ στην Ευρώπη θα σήκωναν στις πλάτες τους ομάδες επιπέδου Final 4 (βλ. Delaney), ενώ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού πέρασαν ακόμη και παίκτες που δεν έκαναν τη διαφορά ούτε στα ευρωπαϊκά παρκέ (βλ. Abrines). Σε συνδυασμό με το όνειρο κάθε αθλητή για συμμετοχή στο μαγικό κόσμο της κορυφαίας μπασκετικής λίγκας, αυτό το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα στα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά -πλουσιοπάροχα- συμβόλαια στέρησε εξ' αρχής πιθανούς μεγαλεπήβολους στόχους.
Βέβαια για την εκτίναξη των κασέ παικτών που μπορεί να μην βρίσκονται απαραίτητα στο κορυφαίο επίπεδο αλλά μια η δυο καλές χρονιές τους έδωσαν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν, έχουν βάλει για τα καλά το χεράκι τους Τούρκοι, Ρώσοι κλπ, με ηγεμονικά συμβόλαια σε όποιον καλό παίκτη βάλουν στο μάτι. That's the way it is, βέβαια, στην ελεύθερη αγορά οπότε περνάω στο δια ταύτα, στο αλισβερίσι δηλαδή των δικών μας.
Ο "σταθερός" Ολυμπιακός
Ξεκινάω με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν εν Ελλάδι, με την κατάκτηση του 2ου σερί πρωταθλήματος, αλλά και μια επιεικώς μετριότατη ευρωπαϊκή πορεία (αποκλεισμός στο Top 16), οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν από θέση ισχύος τον προγραμματισμό τους. Ο Σφαιρόπουλος παρέμεινε, άρα το ρόστερ της επόμενης χρονιάς, τουλάχιστον σε θέμα θέσεων δεν μπορεί παρά να είναι ξεκάθαρο. Στα πρόσωπα, προφανώς και μπορεί να υπήρχαν αναπροσαρμογές αφού όλο και κάποια Νταρουσάφακα, δίνοντας γη και ύδωρ, θα προέκυπτε για κάποιον απ τους στόχους. Σωστό; Λάθος! Ο Έλληνας κόουτς μπήκε στο χορό της μεταγραφολογίας με τη σχεδόν σίγουρη συμφωνία με τον Οκάρο Ουάιτ, τον περσινό mvp του Ελληνικού πρωταθλήματος που θα αποτελούσε το alter ego του Πρίντεζη στη θέση 4, όπου τόσο κουπί είχε τραβήξει πέρυσι ο Έλληνας φόργουορντ.
Ο Ουάιτ όμως, ο οποίος ταίριαζε γάντι με τα "θέλω" των Πειραιωτών, βάσει των αγωνιστικών χαρακτηριστικών του, βρήκε συμβόλαιο (μη εγγυημένο) μέσω των σάμερ λιγκ, στους Μαιάμι Χιτ και έτσι το όνομά του διαγράφηκε απ' το μπλοκάκι του "Σφαιρό". Ακολούθησαν οι περιπτώσεις Νίκολς και Γκέιμπριελ, δυο παίκτες με παρόμοιο αγωνιστικό στυλ, με τον τελευταίο να φτάνει κυριολεκτικά μια ανάσα και 50 χιλιάδες δολλάρια μακριά από την ένταξή του στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο. Ούτε αυτή η υπόθεση όμως είχε θετική έκβαση για τον Ολυμπιακό.
Σήμερα η διοίκηση των Πειραιωτών ανακοίνωσε το κλείσιμο του ρόστερ εν όψει της νέας σεζόν, δίχως να αποκτηθεί ξένο τεσσάρι, κάτι που έδειχνε βασική προτεραιότητα από τις πρώτες καλοκαιρινές μέρες. Άρα πάμε σε καθαρό προβάδισμα Αγραβάνη σαν εναλλακτική του Πριντεζη και με τον Παπαπέτρου να παίρνει λεπτά στη συγκεκριμένη θέση, σε πιθανά χαμηλά σχήματα. Στους σέντερ, ο Κεμ Μπιρτς ήρθε να συμπληρώσει τους Γιανγκ και Μιλουτίνοφ. Ο Καναδός έρχεται σαν το επόμενο στοίχημα των Πειραιωτών στους ψηλούς μετά τα πολύ καλά deal προηγούμενων ετών (βλ. Χαινς, Ντάνστον, Χάντερ). Ο Μιλουτίνοφ εν τέλει παρέμεινε αν και κάτι τέτοιο φαινόταν αρκετά δύσκολο μετά τους τελικούς της Α1. Ο Σέρβος δεν δικαίωσε την επιλογή του Σφαιρόπουλου σε κανένα κομμάτι της περσινής σεζόν, όντας πολύ "βαρύς" και με αργά πόδια, φάνταζε ώρες ώρες με δεινόσαυρο βγαλμένο από άλλες μπασκετικές εποχές.
Τέλος, η προσθήκη του Έρικ Γκριν στο ασσόδυο δείχνει, θεωρητικά, η πιο δυνατή κίνηση στο φετινό ερυθρόλευκο ρόστερ. Παίκτης που μπορεί να κατεβάσει μπάλα, να πασάρει και, το βασικότερο όλων, να σκοράρει, κάτι που έψαξαν οι Πειραιώτες ουκ ολίγες βραδιές Πέμπτης και Παρασκευής πέρυσι, όταν στα ματς της Euroleague οι αντίπαλες άμυνες προσαρμόζονταν ασφυκτικά πάνω στον Σπανούλη. Ευκαιρίες αναμένεται να πάρει και ο Τολιόπουλος ως βασικότερος εκπρόσωπος της Ελληνικής nouvelle vague του ερυθρόλευκου ρόστερ.
Το δυνατό μπάσιμο του Παναθηναϊκού
Στον Παναθηναϊκό, μετά τους χαμένους τελικούς και το αποτυχημένο κλείσιμο μιας γενικότερα κακής σεζόν, η μεταγραφική πορεία δεν ξεκίνησε ακριβώς με "ούριο άνεμο να πνέει". Ο Σίνγκλετον δεν έδειχνε ζεστός με την προοπτική των πρασίνων, στοχεύοντας φυσικά σε περισσότερα χρήματα, ο Ντρέιπερ φημολογήθηκε ότι αρνήθηκε πρόταση της ομάδας και κάπου εκεί ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κατάλαβε ότι η ομάδα δεν έχει την αίγλη του παρελθόντος και κανείς δεν πείθεται να έρθει αν δεν ικανοποιηθεί οικονομικά. Ανοίγοντας την κάνουλα με το ρευστό, έδωσε τη δυνατότητα στον Αργύρη Πεδουλάκη να κινηθεί για παίκτες από τα υψηλότερα ράφια που να ανταποκρίνονται μάλιστα και στα θέλω του.
Έτσι, Σίνγκλετον και Μπουρούσης συνθέτουν ένα δίδυμο πενταριών που έχουν εξαιρετική έφεση στο ριμπάουντ, μπορούν να απειλήσουν με πλάτη και πρόσωπο και μπορούν να ακολουθήσουν κοντούς σε καταστάσεις pick n' roll. Στους περιφερειακούς, ο Τζέιμς αναμένεται να τραβήξει κουπί στο σκοράρισμα απελευθερώνοντας αρκετά τον Καλάθη σε εναν πιο δημιουργικό και λιγότερο εκτελεστικό ρόλο. Ο Ρίβερς δείχνει ακόμη μια καλή προσθήκη με εμπειρία, καλό περιφερειακό σουτ και συνεισφορά σε τομείς του παιχνιδιού όπως άμυνα και ριμπάουντ. Στο 4, ο Κλαβέρ θα ήταν πολύ καλή επιλογή και θα δυνάμωνε ακόμη περισσότερο τους πράσινους σε άμυνα και ριμπάουντ όμως ο παίκτης προτίμησε τον επαναπατρισμό για χάρη της Μπαρτσελόνα και του αγαπημένου του Γιώργου Μπαρτζώκα (κι εδώ έκανε ζημιά η αποχώρηση του Ισπανού Abrines για το ΝΒΑ...).
Δεδομένης της επιθυμίας του Άρτζι να χρησιμοποιεί τον Γκιστ και στο 5, θα πρέπει να περιμένουμε σίγουρα την απόκτηση παίκτη στη θέση 4 από τους πράσινους, που κατά πάσα πιθανότητα θα διαθέτει πολύ αξιόπιστο σουτ και καλά νούμερα σε ριμπάουντ, στοιχεία που δείχνουν να συνθέτουν την πυξίδα του Έλληνα κόουτς στις φετινές μεταγραφικές του αναζητήσεις. Αίνιγμα για τον φετινό ΠΑΟ σίγουρα αποτελεί το εάν και πόσο σύντομα θα επιτευχθεί ομοιογένεια ανάμεσα στους παίκτες και κατά πόσο θα βρει ο καθένας το ρόλο του στο παρκέ αλλά αυτό είναι και θέμα του μάγειρα Άρτζι. Τα υλικά πάντως για τη συνταγή δείχνουν καλά, με βάση την εικόνα που έχουμε από την περυσινή αλλά και προηγούμενες χρονιές για τους παίκτες, με πιθανώς μοναδικό αδύναμο σημείο το μακρινό σουτ από τους περιφερειακούς παίκτες!
ΥΓ1. Αυτό είναι ίσως το χειρότερο καλοκαίρι του Ολυμπιακού σε θέμα προγραμματισμού και συνέπειας. Οι τραυματισμοί πάντα παραμονεύουν και ειδικά για παίκτες που δεν προλαβαίνουν να ξεκουραστούν. Το περσινό, νωπό, πάθημα δεν δείχνει να έγινε μάθημα για τους Πειραιώτες και δεν στάθηκε ικανός λόγος απόκτησης παίκτη στο 4, τη στιγμή που άλλες ομάδες έχουν ως τρίτο 4άρι παίκτες όπως ο Τρέι Θόμπκινς.
ΥΓ2. Η ομοιογένεια αποτελεί και φέτος ατού των ερυθρολεύκων και όχι των πρασίνων. Και ο χρόνος, με βάση το φετινό σύστημα διεξαγωγής της Euroleague, μόνο σύμμαχος δεν είναι, αφού η ανάγκη για αποτελέσματα είναι άμεση.
ΥΓ3. Χαραλαμπόπουλος 8ετίας στο τριφύλλι. Μετά τα "υποκατάστατα", αναμένεται να γίνει, αργά ή γρήγορα, ο νέος ηγέτης του Παναθηναϊκού.
Οι συνθήκες που επικράτησαν στην αγορά το φετινό καλοκαίρι δυσκόλεψαν αρκετά τα πράγματα όσον αφορά τους υποψήφιους στόχους. Το αυξημένο salary cup του ΝΒΑ έδωσε τη δυνατότητα στις ομάδες του να προσφέρουν αρκετά χρήματα σε παίκτες που στο ρόστερ τους θα αποτελούν λύσεις εναλλακτικές ενώ στην Ευρώπη θα σήκωναν στις πλάτες τους ομάδες επιπέδου Final 4 (βλ. Delaney), ενώ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού πέρασαν ακόμη και παίκτες που δεν έκαναν τη διαφορά ούτε στα ευρωπαϊκά παρκέ (βλ. Abrines). Σε συνδυασμό με το όνειρο κάθε αθλητή για συμμετοχή στο μαγικό κόσμο της κορυφαίας μπασκετικής λίγκας, αυτό το άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα στα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά -πλουσιοπάροχα- συμβόλαια στέρησε εξ' αρχής πιθανούς μεγαλεπήβολους στόχους.
Βέβαια για την εκτίναξη των κασέ παικτών που μπορεί να μην βρίσκονται απαραίτητα στο κορυφαίο επίπεδο αλλά μια η δυο καλές χρονιές τους έδωσαν τη δυνατότητα να εξαργυρώσουν, έχουν βάλει για τα καλά το χεράκι τους Τούρκοι, Ρώσοι κλπ, με ηγεμονικά συμβόλαια σε όποιον καλό παίκτη βάλουν στο μάτι. That's the way it is, βέβαια, στην ελεύθερη αγορά οπότε περνάω στο δια ταύτα, στο αλισβερίσι δηλαδή των δικών μας.
Ο "σταθερός" Ολυμπιακός
Ξεκινάω με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Μετά από μια επιτυχημένη σεζόν εν Ελλάδι, με την κατάκτηση του 2ου σερί πρωταθλήματος, αλλά και μια επιεικώς μετριότατη ευρωπαϊκή πορεία (αποκλεισμός στο Top 16), οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν από θέση ισχύος τον προγραμματισμό τους. Ο Σφαιρόπουλος παρέμεινε, άρα το ρόστερ της επόμενης χρονιάς, τουλάχιστον σε θέμα θέσεων δεν μπορεί παρά να είναι ξεκάθαρο. Στα πρόσωπα, προφανώς και μπορεί να υπήρχαν αναπροσαρμογές αφού όλο και κάποια Νταρουσάφακα, δίνοντας γη και ύδωρ, θα προέκυπτε για κάποιον απ τους στόχους. Σωστό; Λάθος! Ο Έλληνας κόουτς μπήκε στο χορό της μεταγραφολογίας με τη σχεδόν σίγουρη συμφωνία με τον Οκάρο Ουάιτ, τον περσινό mvp του Ελληνικού πρωταθλήματος που θα αποτελούσε το alter ego του Πρίντεζη στη θέση 4, όπου τόσο κουπί είχε τραβήξει πέρυσι ο Έλληνας φόργουορντ.
Ο Ουάιτ όμως, ο οποίος ταίριαζε γάντι με τα "θέλω" των Πειραιωτών, βάσει των αγωνιστικών χαρακτηριστικών του, βρήκε συμβόλαιο (μη εγγυημένο) μέσω των σάμερ λιγκ, στους Μαιάμι Χιτ και έτσι το όνομά του διαγράφηκε απ' το μπλοκάκι του "Σφαιρό". Ακολούθησαν οι περιπτώσεις Νίκολς και Γκέιμπριελ, δυο παίκτες με παρόμοιο αγωνιστικό στυλ, με τον τελευταίο να φτάνει κυριολεκτικά μια ανάσα και 50 χιλιάδες δολλάρια μακριά από την ένταξή του στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο. Ούτε αυτή η υπόθεση όμως είχε θετική έκβαση για τον Ολυμπιακό.
Σήμερα η διοίκηση των Πειραιωτών ανακοίνωσε το κλείσιμο του ρόστερ εν όψει της νέας σεζόν, δίχως να αποκτηθεί ξένο τεσσάρι, κάτι που έδειχνε βασική προτεραιότητα από τις πρώτες καλοκαιρινές μέρες. Άρα πάμε σε καθαρό προβάδισμα Αγραβάνη σαν εναλλακτική του Πριντεζη και με τον Παπαπέτρου να παίρνει λεπτά στη συγκεκριμένη θέση, σε πιθανά χαμηλά σχήματα. Στους σέντερ, ο Κεμ Μπιρτς ήρθε να συμπληρώσει τους Γιανγκ και Μιλουτίνοφ. Ο Καναδός έρχεται σαν το επόμενο στοίχημα των Πειραιωτών στους ψηλούς μετά τα πολύ καλά deal προηγούμενων ετών (βλ. Χαινς, Ντάνστον, Χάντερ). Ο Μιλουτίνοφ εν τέλει παρέμεινε αν και κάτι τέτοιο φαινόταν αρκετά δύσκολο μετά τους τελικούς της Α1. Ο Σέρβος δεν δικαίωσε την επιλογή του Σφαιρόπουλου σε κανένα κομμάτι της περσινής σεζόν, όντας πολύ "βαρύς" και με αργά πόδια, φάνταζε ώρες ώρες με δεινόσαυρο βγαλμένο από άλλες μπασκετικές εποχές.
Τέλος, η προσθήκη του Έρικ Γκριν στο ασσόδυο δείχνει, θεωρητικά, η πιο δυνατή κίνηση στο φετινό ερυθρόλευκο ρόστερ. Παίκτης που μπορεί να κατεβάσει μπάλα, να πασάρει και, το βασικότερο όλων, να σκοράρει, κάτι που έψαξαν οι Πειραιώτες ουκ ολίγες βραδιές Πέμπτης και Παρασκευής πέρυσι, όταν στα ματς της Euroleague οι αντίπαλες άμυνες προσαρμόζονταν ασφυκτικά πάνω στον Σπανούλη. Ευκαιρίες αναμένεται να πάρει και ο Τολιόπουλος ως βασικότερος εκπρόσωπος της Ελληνικής nouvelle vague του ερυθρόλευκου ρόστερ.
Το δυνατό μπάσιμο του Παναθηναϊκού
Στον Παναθηναϊκό, μετά τους χαμένους τελικούς και το αποτυχημένο κλείσιμο μιας γενικότερα κακής σεζόν, η μεταγραφική πορεία δεν ξεκίνησε ακριβώς με "ούριο άνεμο να πνέει". Ο Σίνγκλετον δεν έδειχνε ζεστός με την προοπτική των πρασίνων, στοχεύοντας φυσικά σε περισσότερα χρήματα, ο Ντρέιπερ φημολογήθηκε ότι αρνήθηκε πρόταση της ομάδας και κάπου εκεί ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος κατάλαβε ότι η ομάδα δεν έχει την αίγλη του παρελθόντος και κανείς δεν πείθεται να έρθει αν δεν ικανοποιηθεί οικονομικά. Ανοίγοντας την κάνουλα με το ρευστό, έδωσε τη δυνατότητα στον Αργύρη Πεδουλάκη να κινηθεί για παίκτες από τα υψηλότερα ράφια που να ανταποκρίνονται μάλιστα και στα θέλω του.
Έτσι, Σίνγκλετον και Μπουρούσης συνθέτουν ένα δίδυμο πενταριών που έχουν εξαιρετική έφεση στο ριμπάουντ, μπορούν να απειλήσουν με πλάτη και πρόσωπο και μπορούν να ακολουθήσουν κοντούς σε καταστάσεις pick n' roll. Στους περιφερειακούς, ο Τζέιμς αναμένεται να τραβήξει κουπί στο σκοράρισμα απελευθερώνοντας αρκετά τον Καλάθη σε εναν πιο δημιουργικό και λιγότερο εκτελεστικό ρόλο. Ο Ρίβερς δείχνει ακόμη μια καλή προσθήκη με εμπειρία, καλό περιφερειακό σουτ και συνεισφορά σε τομείς του παιχνιδιού όπως άμυνα και ριμπάουντ. Στο 4, ο Κλαβέρ θα ήταν πολύ καλή επιλογή και θα δυνάμωνε ακόμη περισσότερο τους πράσινους σε άμυνα και ριμπάουντ όμως ο παίκτης προτίμησε τον επαναπατρισμό για χάρη της Μπαρτσελόνα και του αγαπημένου του Γιώργου Μπαρτζώκα (κι εδώ έκανε ζημιά η αποχώρηση του Ισπανού Abrines για το ΝΒΑ...).
Δεδομένης της επιθυμίας του Άρτζι να χρησιμοποιεί τον Γκιστ και στο 5, θα πρέπει να περιμένουμε σίγουρα την απόκτηση παίκτη στη θέση 4 από τους πράσινους, που κατά πάσα πιθανότητα θα διαθέτει πολύ αξιόπιστο σουτ και καλά νούμερα σε ριμπάουντ, στοιχεία που δείχνουν να συνθέτουν την πυξίδα του Έλληνα κόουτς στις φετινές μεταγραφικές του αναζητήσεις. Αίνιγμα για τον φετινό ΠΑΟ σίγουρα αποτελεί το εάν και πόσο σύντομα θα επιτευχθεί ομοιογένεια ανάμεσα στους παίκτες και κατά πόσο θα βρει ο καθένας το ρόλο του στο παρκέ αλλά αυτό είναι και θέμα του μάγειρα Άρτζι. Τα υλικά πάντως για τη συνταγή δείχνουν καλά, με βάση την εικόνα που έχουμε από την περυσινή αλλά και προηγούμενες χρονιές για τους παίκτες, με πιθανώς μοναδικό αδύναμο σημείο το μακρινό σουτ από τους περιφερειακούς παίκτες!
ΥΓ1. Αυτό είναι ίσως το χειρότερο καλοκαίρι του Ολυμπιακού σε θέμα προγραμματισμού και συνέπειας. Οι τραυματισμοί πάντα παραμονεύουν και ειδικά για παίκτες που δεν προλαβαίνουν να ξεκουραστούν. Το περσινό, νωπό, πάθημα δεν δείχνει να έγινε μάθημα για τους Πειραιώτες και δεν στάθηκε ικανός λόγος απόκτησης παίκτη στο 4, τη στιγμή που άλλες ομάδες έχουν ως τρίτο 4άρι παίκτες όπως ο Τρέι Θόμπκινς.
ΥΓ2. Η ομοιογένεια αποτελεί και φέτος ατού των ερυθρολεύκων και όχι των πρασίνων. Και ο χρόνος, με βάση το φετινό σύστημα διεξαγωγής της Euroleague, μόνο σύμμαχος δεν είναι, αφού η ανάγκη για αποτελέσματα είναι άμεση.
ΥΓ3. Χαραλαμπόπουλος 8ετίας στο τριφύλλι. Μετά τα "υποκατάστατα", αναμένεται να γίνει, αργά ή γρήγορα, ο νέος ηγέτης του Παναθηναϊκού.
