Ο Φαντασιόπληκτος χρησιμοποιεί τον μύθο με τα δύο ταγάρια για να διορθώσει τα λάθη, τις εμμονές και τις παραλείψεις του με την έλευση της νέας χρονιάς.
Ο Φαντασιόπληκτος ντύνεται δαιμόνιος επιθεωρητής και μεταβαίνει με αερόστατο στη μακρινή Ουτοπία, προκειμένου να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ξακουστού μάνατζερ Τζόρντι. Στις νέες του περιπέτειες θα συναντήσει Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες και τον Θυμωμένο Ποσειδώνα.
Σύμφωνα με την αρχαία μυθολογία της Ουτοπίας, όταν ο Θεός έπλασε τους ανθρώπους τους φόρτωσε με δύο υφασμάτινους σάκους, δύο ταγάρια. Το ένα ταγάρι κρέμεται μπροστά σε κάθε άνθρωπο, ώστε να το βλέπει καλά και το δεύτερο στην πλάτη του, εκεί που είναι αδύνατο να το δει. Το μπροστινό ταγάρι είναι γεμάτο με τα σφάλματα των άλλων, ενώ το πίσω ταγάρι είναι γεμάτο με τα δικά μας σφάλματα. Γι' αυτό μας είναι πολύ πιο εύκολο να βλέπουμε τα σφάλματα των άλλων και να τους κρίνουμε, ενώ τα δικά μας σφάλματα δυσκολευόμαστε πολύ να τα δούμε, να τα αναγνωρίσουμε, να τα παραδεχτούμε και να τα διορθώσουμε.
Αυτόν τον πολύ σοφό μύθο διδάσκονται από νωρίς στο σχολείο τα μικρά παιδιά της Ουτοπίας. Διδάσκονται να μην κακολογούν τους άλλους και να μην τους κρίνουν αυστηρά για τα σφάλματα, τα λάθη και τις παραλείψεις τους, αλλά να τους βοηθούν όσο μπορούν να τα διορθώσουν. Μία φορά μάλιστα τον χρόνο, στην αλλαγή του χρόνου, υπάρχει ένα πατροπαράδοτο έθιμο να γυρίζουν όλοι οι κάτοικοι της Ουτοπίας ανάποδα τα ταγάρια που κουβαλάνε. Με τον τρόπο αυτό βλέπουν καθαρά τα σφάλματά τους και δίνουν υποσχέσεις στους συγγενείς και φίλους - και προπαντός στους εαυτούς τους - ότι θα τα διορθώσουν. Και συνήθως όταν βλέπουν τα δικά τους λάθη στο μπροστινό ταγάρι, δεν μένει σε κανέναν καιρός και όρεξη να κρίνει και να κακολογεί τους άλλους για τα δικά τους λάθη.
Την ίδια τακτική εφάρμοσε και ο Φαντασιόπληκτος με την έλευση της νέας χρονιάς. Γύρισε τα δύο ταγάρια ανάποδα, είδε μπροστά στα μάτια του τα σφάλματα, τις εμμονές και τις ολέθριες παραλείψεις του και τα διόρθωσε όλα μονομιάς. Πόσες φορές άλλωστε πιάσαμε τον εαυτό μας να δίνουμε τις σωστές συμβουλές σε άλλους μάνατζερ, την ώρα που αρνούμαστε για κάποιον λόγο να εφαρμόσουμε τις ίδιες συμβουλές στις δικές μας ομάδες; Αλήθεια, πόσο πιο εύκολο είναι να εντοπίζουμε τα λάθη των άλλων μάνατζερ την ώρα που εθελοτυφλούμε μπροστά στα δικά μας προφανή σφάλματα; Ας αναρωτηθούμε πόσες φορές διοχετεύσαμε τις καλύτερες εμπνεύσεις μας στις δεύτερες και τρίτες ομάδες μας, έχοντας περιχαρακώσει με προφανείς επιλογές το «ιερό ρόστερ» της πρώτης ομάδας. Αν γυρίσουμε όμως τα δύο ταγάρια ανάποδα, όλα θα εμφανιστούν μπροστά μας πεντακάθαρα! Θα μπορέσουμε επιτέλους να αξιοποιήσουμε τις δικές μας συμβουλές, να εντοπίσουμε τα δικά μας λάθη και να εφαρμόσουμε τις καλές μας εμπνεύσεις στις πρώτες ομάδες μας.
Πάμε όμως να εφαρμόσουμε τις θεωρίες μας και στην πράξη. Η εμμονή μας στον Μάικ τον Μοναχοφάη αποδείχθηκε καταστροφική την προηγούμενη αγωνιστική, λάθος το οποίο αναγνωρίζουμε και διορθώνουμε τη νέα χρονιά με την πανηγυρική του αποχώρηση από την ομάδα. Στη θέση του θα έρθει η «έμπνευση της αγωνιστικής» και νέος ένοικος της Ουτοπίας, ο Σατοράνσκι ο Σάτυρος. Οριστικά τερματίζεται και το ολέθριο σφάλμα με τον Λάρι την Κόμπρα, το ντεφορμάρισμα του οποίου κόστισε ακριβά σε πόντους και χρήμα τις τελευταίες αγωνιστικές. Αντικαταστάτης του ο φθηνός και για ακριβά γούστα Τζαλέιν Ινσέιν. Τέλος, η παράλειψη με τον Θείο Βάνια, που έλειπε αδικαιολόγητα τόσο καιρό από την ομάδα, αποκαταστάθηκε, με θύμα τον ευγενή ρολίστα μας από το ράφι των τεσσάρων κάλπικων λιρών Ρισελιέ Ρισασέ.
Θα αποδειχθεί άραγε ο Μάικ ο Μοναχοφάης μια κακή εμμονή που έπρεπε να ξεπεράσουμε οριστικά; Θα δικαιώσει τις προσδοκίες η «έμπνευση της αγωνιστικής», Σατοράνσκι ο Σάτυρος; Σε τί κατάσταση θα βρει η νέα χρονιά τον Θείο Βάνια; Εν τέλει, γυρίσαμε ανάποδα τα ταγάρια, ή απλά τα περιστρέψαμε 180 μοίρες για να γυρίσουν στην ίδια θέση; Όλες οι απαντήσεις αναμένονται με ενδιαφέρον στην 1η αγωνιστική της νέας χρονιάς!