Ο Φαντασιόπληκτος ποντάρει κερδοσκοπικά στο Χρηματιστήριο Υπεραξιών της Ουτοπίας και φτιάχνει το τέλειο χαρτοφυλάκιο αμοιβαίων κεφαλαίων.
Ο Φαντασιόπληκτος ντύνεται δαιμόνιος επιθεωρητής και μεταβαίνει με αερόστατο στη μακρινή Ουτοπία, προκειμένου να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ξακουστού μάνατζερ Τζόρντι. Στις νέες του περιπέτειες θα συναντήσει Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες και τον Θυμωμένο Ποσειδώνα.
Στα παλιά τα χρόνια, λειτουργούσε στην Ουτοπία η Αρχαία Αγορά, ένας ανοικτός χώρος που ένωνε τους εμπόρους, που μαζεύονταν εκεί για να πουλήσουν τα προϊόντα τους και τους καταναλωτές, που μαζεύονται εκεί για να τα αγοράσουν. Εκτός από χώρος οικονομικών συναλλαγών, η Αρχαία Αγορά ήταν ένας ευρύτερος χώρος κοινωνικών συνευρέσεων, πολιτικών συζητήσεων, φιλοσοφικών στοχασμών, ιδεολογικών συγκρούσεων και ανταλλαγών απόψεων για τα «κοινά». Ήθελες να ακούσεις έναν ρήτορα να αγορεύει, να συναντήσεις κόσμο, να μάθεις τα τελευταία νέα του δήμου, να διεκπεραιώσεις κάποια υπόθεση, να ψωνίσεις για το σπίτι, να ψηφίσεις, να προσευχηθείς στο δωδεκάθεο, να ψυχαγωγηθείς, να χαζέψεις απλώς; Στην Αγορά θα πήγαινες, πού αλλού! Αν δεν σε έβλεπαν τακτικά εκεί, θα σε χαρακτήριζαν «ιδιώτη», άνθρωπο που δεν ασχολείται με τα κοινά, πράγμα που δεν σου εξασφάλιζε και την καλύτερη φήμη.
Το πρότυπο της Αρχαίας Αγοράς παρέμεινε αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, μέχρι που αντικαταστάθηκε στο Μέσο Βασίλειο από κάτι εντελώς παράταιρο: το Χρηματιστήριο Υπεραξιών. Η νέα αυτή εφεύρεση υιοθέτησε τη βασική λειτουργία της Αρχαίας Αγοράς, ως χώρου συνάντησης ανθρώπων που πουλάνε και ανθρώπων που αγοράζουν, αλλά την πήγε ένα βήμα πιο πέρα: τον υπαίθριο χώρο της Αρχαίας Αγοράς αντικατέστησε ένας πολύβουος κλειστός χώρος με γραφεία, οθόνες και τηλέφωνα, μέσα στον οποίο αντί για αγοραπωλησίες χειροπιαστών αγαθών γίνονταν αγοραπωλησίες χρέους (ομολόγων), μεριδίων επιχειρήσεων (μετοχών) και άλλων τεχνητών κατασκευών. Τα άυλα αυτά αγαθά αποσκπουσαν στην εξεύρεση κεφαλαίων - για εκείνον που πουλάει - και στην προσδοκία κέρδους - για εκείνον που αγοράζει. Έτσι, ο δημόσιος, ανοικτός χαρακτήρας της Αρχαίας Αγοράς έδωσε σταδιακά τη θέση του σε έναν κλειστό χώρο συνάθροισης ιδιωτών, αμιγώς οικονομικό, απρόσωπο και άκρως κερδοσκοπικό.
Δημιούργημα του χαμένου μάνατζερ Τζόρντι, το Υπερπρωτάθλημα δεν θα μπορούσε παρά να ακολουθεί πιστά τους σύγχρονους κανόνες της Αγοράς Υπεραξιών. Έτσι, το Χρηματιστήριο Μπασκετμπολιστών αποτελεί μικρογραφία του Χρηματιστηρίου Υπεραξιών, ενώ ένας καλός μάνατζερ είναι πλέον συνώνυμο ενός ανελέητου κερδοσκόπου. Αναμένεις από κάποιον μπασκετμπολίστα να βλέπει το καλάθι σαν βαρέλι, τον αγοράζεις, αναμένεις από κάποιον άλλο να χάσει τα άχαστα, τον πουλάς. Και στην επόμενη αγωνιστική, ακολουθείς την ίδια διαδικασία από την αρχή.
Ανέκαθεν οπαδός της Αρχαίας Αγοράς, ο Φαντασιόπληκτος πασχίζει να προσαρμοστεί στη νέα οικονομική πραγματικότητα της Αγοράς Υπεραξιών. Πλέον η στοιχηματική και κερδοσκοπική λογική είναι παρακολουθήματα του παιχνιδιού και το βραχυπρόθεσμο κέρδος μονόδρομος επιβίωσης. Όποιος μπαίνει όμως στον χορό, χορεύει. Με τη βοήθεια λοιπόν επενδυτικών συμβούλων και χρηματιστών, ο Φαντασιόπληκτος έφτιαξε ένα εξαιρετικό χαρτοφυλάκιο, που θα το ζήλευε ακόμα και ο ...Λύκος της Γουόλ Στριτ. Πάμε να το δούμε:
Παίκτες blue chips (αστέρες): στην κατηγορία αυτή ανήκουν μπασκετμπολίστες μεγάλης κλάσης, σταθεροί στην πορεία τους, με ηγετικό ρόλο στην ομάδα τους και με υψηλή χρηματιστηριακή αξία που μπορεί να αγγίζει και τις 20 κάλπικες λίρες. Είναι παίκτες που προσελκύουν τους περισσότερους μάνατζερ, καθώς η μετοχή τους έχει αργή και σταθερή ανάπτυξη και θεωρούνται ασφαλείς. Πολλοί από τους παίκτες αυτούς προσφέρουν δυσθεώρητες αποδόσεις με την επιλογή του διπλασιασμού και είναι ιδανικοί για μακροπρόθεσμα κέρδη. Την ομάδα του Φαντασιόπληκτου απαρτίζουν οι εξής blue chips παίκτες: Βέζε Βελζεβούλης, Βασίλιε Βασιβουζούκος, Μάικ Μοναχοφάης και Λεσόρ Τρεζόρ.
Παίκτες buy the dip (υποτιμημένοι): εδώ ανήκουν οι παίκτες των οποίων η χρηματιστηριακή αξία θεωρείται χαμηλή, είτε λόγω πρόσφατης πτώσης, είτε λόγω προσδοκιών στην Αγορά ότι η τιμή τους θα αυξηθεί άμεσα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το καλύτερο είναι να αγοράσεις στη χαμηλή καμπύλη (buy the dip), πριν δηλαδή η μετοχή πάρει ξαφνικά την ανιούσα και μπουν κι άλλοι επενδυτές στο παιχνίδι. Οι υποτιμημένοι παίκτες του Φαντασιόπληκτου είναι οι εξής: Λάρι η Κόμπρα, Σόρκιν Σμόκιν και η νέα είσοδος στην Ουτοπία, ο Πέτρος ο Σεφ.
Παίκτες penny stocks (μίζεροι): έχουν πολύ μικρή ονομαστική αξία, που πολλές φορές δεν ξεπερνά τις 6 κάλπικες λίρες, ενώ η επένδυση σε τέτοιους παίκτες θεωρείται υψηλού κινδύνου. Αποτελούν συχνά στόχο για τους κερδοσκόπους λόγω της χαμηλής ρευστότητας, της μικρής κεφαλαιοποίησης και του μικρού ενδιαφέροντος των υπόλοιπων μάνατζερ. Οι παίκτες αυτής της κατηγορίας είναι απρόβλεπτοι και εμφανίζουν μεγάλες διακυμάνσεις στην εβδομαδιαία απόδοση και τη χρηματιστηριακή τους αξία. Στο ρόστερ του Φαντασιόπληκτου έχουν απομείνει οι εξής μίζεροι παίκτες: Σνάιπερ Σνάιντερ και Τριποντέρ Αντρέα.
Παίκτες failed stocks (χρεωκοπημένοι): είναι αυτοί που η αξία τους έχει καταρρεύσει στην ελάχιστη τιμή της αγοράς (4 κάλπικες λίρες). Τους επιλέγουν συχνά οι επενδυτές χαμηλής και μεσαίας οικονομικής επιφάνειας επειδή έχουν εγγυημένη αξία που δεν μπορεί να πέσει άλλο, ενώ υπάρχει πάντα και μία μικρή προσδοκία ανόδου. Ο μοναδικός χρεωκοπημένος παίκτης που έχει ξεμείνει στο ρόστερ του Φαντασιόπληκτου είναι ο Ρισελιέ Ρισασέ.
Θα δώσουν άραγε υψηλές αποδόσεις τα blue chips του Φαντασιόπληκτου; Έχει πράγματι αγοράσει τη χαμηλή καμπύλη στους «υποτιμημένους» παίκτες; Σε τί φεγγάρι θα βρεθούν οι μίζεροι παίκτες; Όλες οι απαντήσεις με το σημερινό άνοιγμα και το αυριανό κλείσιμο των Αγορών!