';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Το χωριό Πύργος
Ο Φαντασιόπληκτος προσγειώνεται με το αερόστατό του στο χωριό «Πύργος» της Δυστοπίας, εκεί που αναμειγνύεται με Χωρικούς, Κυρίους και Υπαλλήλους.
Δημοσιεύτηκε: 01/12/2022 11:42
Ο Φαντασιόπληκτος ντύνεται δαιμόνιος επιθεωρητής και μεταβαίνει με αερόστατο στη μακρινή Ουτοπία, προκειμένου να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ξακουστού μάνατζερ Τζόρντι. Στις νέες του περιπέτειες θα συναντήσει Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες και τον Θυμωμένο Ποσειδώνα.
Μετά από ένα πολύ μακρινό ταξίδι με το αερόστατό του, ο κύριος Φ προσγειώνεται στη Δυστοπία, μία παγωμένη χώρα, βυθισμένη στο σκοτάδι και στο χιόνι, η οποία κατοικείται από παράξενους κι εχθρικούς ανθρώπους. Έρχεται με την ιδιότητα του δαιμόνιου δημοσιογράφου, ανταποκρινόμενος σε επίσημη πρόσκληση του Κοινοτάρχη του «Πύργου», ενός απομονωμένου από τον γνωστό κόσμο χωριού, κτισμένου αμφιθεατρικά στις παρυφές ενός μεγαλοπρεπούς Πύργου, από τον οποίο πήρε και το όνομά του. Αποστολή του Φαντασιόπληκτου είναι να καταγράψει για την εφημερίδα του Μπασκετικές Ιστορίες την «ιδανική κοινωνία του Πύργου», σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Κοινοτάρχη, «που λειτουργεί στα πρότυπα μιας μηχανικής διοίκησης με αυστηρή ιεραρχία και απαράβατους κανόνες, που τηρούνται πιστά και απαρέγκλιτα από όλους τους πολίτες».
Με την άφιξή του κιόλας, ο κύριος Φ νιώθει να πνίγεται στο περιβάλλον του Πύργου. Το χωριό αυτό φαίνεται να κυβερνάται από νόμους άκαμπτους, άτεγκτους κι εξίσου δυσνόητους και απρόσιτους όσο οι κάτοικοι που διαμένουν εκεί. Οι αφιλόξενοι Χωρικοί δεν κρύβουν τη λυσσαλέα εχθρότητά τους εναντίον κάθε παρείσακτου επισκέπτη, χωρίς να μπορεί να κατανοήσει κανείς τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτήν την εχθρότητα. Θεωρούν άραγε περιθωριακό τον οποιονδήποτε δεν υπάγεται στους κανόνες του Πύργου; Μήπως δεν θέλουν να αναμιχθούν με άτομα της Ουτοπίας ή άλλων χωρών που κουβαλούν μαζί τους διαφορετικούς κανόνες; Ένα είναι το μόνο σίγουρο: o κύριος Φ δεν έκανε ένα τόσο μεγάλο και κοπιώδες ταξίδι, μόνο και μόνο για να ασχοληθεί με τους Χωρικούς σε αυτό το θλιβερό χωριό που φυτοζωεί στις παρυφές του Πύργου. Ο αληθινός στόχος του κύριου Φ είναι να φτάσει στον Πύργο και να συναντήσει τους Κυρίους και τους Υπαλλήλους, τους ιεραρχικά δηλαδή ανώτερους πολίτες του χωριού που καθορίζουν το ασφυκτικό πλέγμα ιεραρχίας και κανόνων με το οποίο διοικείται ο Πύργος.
Η είσοδος στον Πύργο βέβαια δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ο κύριος Φ είναι υποχρεωμένος να υπακούσει άνευ όρων σε άκαμπτους κανόνες με βάση τους οποίους κινείται ο δαιδαλώδης, γραφειοκρατικός, ταξικά κι ιεραρχικά προσδιορισμένος μηχανισμός που οδηγεί στο «άνοιγμα» του Πύργου. Βεβαίως, ο κύριος Φ δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποταχθεί στα παραπλανητικά κελεύσματα των άξεστων Χωρικών και των παράλογων κανονισμών τους. Πρέπει να έχει ανά πάσα στιγμή στον ορίζοντά του μόνο τον Πύργο. Αυτόν πρέπει να προσπελάσει, σ' αυτόν πρέπει να διεισδύσει. Μόνο έτσι θα συναντήσει τις ευγενείς κάστες των Κυρίων και των Υπαλλήλων, αφήνοντας πίσω του τα μηχανικά κινούμενα ανδρείκελα των παρυφών του χωριού, των οποίων η ύπαρξη δεν γνωρίζει τίποτε άλλο από την δουλοπρέπεια και την τυφλή υποταγή στον Πύργο.
Μα, κατά κάποιον περίεργο τρόπο, όσο περισσότερο προσπαθεί να εγκαταλείψει το χωριό και τους κατοίκους του, τόσο περισσότερο απροσπέλαστος γίνεται για τον κύριο Φ ο Πύργος. Όσο περισσότερο αρνείται να υποκύψει στην εχθρότητα και τη μικρότητα των Χωρικών, τόσο περισσότερο αλαργεύει η προοπτική τού Πύργου. Υπομένει τις διαρκείς και συντονισμένες επιθέσεις των υπανθρώπων τού χωριού, μόνο και μόνο γιατί τους βλέπει ως ένα εφαλτήριο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα τον οδηγήσει στα ευγενή ύψη του Πύργου. Μέσα του δηλαδή λειτουργεί μία ακατανίκητη δύναμη, η οποία, ενάντια σε κάθε εξωτερική αντιξοότητα, τον αναγκάζει να κινηθεί προς τον Πύργο, αυτοσκοπό της ύπαρξής του στο χωριό. Τί ακριβώς περιμένει να συμβεί, εφόσον τελικά καταφέρει να εισχωρήσει στον περιπόθητο Πύργο; Δεν το γνωρίζει και δεν έχει τον χρόνο καν να το σκεφτεί. Πρέπει απλά να κινηθεί με κάθε τρόπο προς τη κατεύθυνση στην οποία τον ωθεί η εσωτερική του δύναμη, πρέπει να ξεκλειδώσει τα μυστικά του Πύργου.
Ο κύριος Φ κι οι Χωρικοί - ακόμη κι οι ίδιοι οι Κύριοι, οι Υπάλληλοι κι ολόκληρη η ιεραρχία του Πύργου, αποτελούν μέρος ενός παιχνιδιού, του οποίου το βαθύτερο νόημα εκ των πραγμάτων δεν γνωρίζουν. Ποτέ δεν θα καταλάβει ο κύριος Φ τη δύναμη που τον ωθεί προς τον Πύργο, τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της μυστηριακής ώσης που τον προσδιορίζει τόσο απόλυτα. Ποτέ δεν θα κατανοήσει τους Χωρικούς, που η μοίρα του τον ανάγκασε να συναντήσει στο διάβα του, να συγχρωτισθεί αναγκαστικά και να συμβιώσει μαζί τους, παρά τη θέλησή του και τη δική τους. Ποτέ δεν θα καταφέρει να διεισδύσει στα καλά κρυμμένα μυστικά τού Πύργου, να φτάσει δηλαδή στην ουσία των πραγμάτων, να αποκρυπτογραφήσει τον εαυτό του και τους άλλους. Μέχρις ότου τελικά ο κύριος Φ εξαντληθεί και πέσει ηρωικά στη μάχη, θα παραμείνει το ίδιο τυφλός με τότε που, ανυποψίαστος, γεμάτος ενέργεια και όνειρα, έφτανε μία σκοτεινή και παγωμένη νύχτα στο χωριό ως ένας κάποιος δημοσιογράφος προσκεκλημένος του Κοινοτάρχη.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κύριου Φ έπαιξε ο Φαντασιόπληκτος. Στους ρόλους των Xωρικών συναντάμε τον Μπιλίγκα τον Τσέλιγκα, τον Λουκουμά Σιούνα, τον Τριποντέρ Αντρέα και τον Θείο Βάνια. Τους ρόλους των Κυρίων έπαιξαν ο Ουλανόβας Σουπερνόβας, ο Λάρι η Κόμπρα και ο Λορέντζο ο Καφετζής. Οι Υπάλληλοι του Πύργου δεν ήταν άλλοι από τους Βέζε Βελζεβούλη και Βασίλιε Βασιβουζούκο, ενώ προς το τέλος κάνει την εμφάνισή του και ο περίτρανος Λοχίας Έντι. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο διεθνούς φήμης πρώην μπασκετμπολίστας Πεναρόγια Γιούρια. Ο Πύργος συμβολίζει την άνοδο στην κορυφή του Υπερπρωταθλήματος των Χαμένων Πατρίδων.
Μετά από ένα πολύ μακρινό ταξίδι με το αερόστατό του, ο κύριος Φ προσγειώνεται στη Δυστοπία, μία παγωμένη χώρα, βυθισμένη στο σκοτάδι και στο χιόνι, η οποία κατοικείται από παράξενους κι εχθρικούς ανθρώπους. Έρχεται με την ιδιότητα του δαιμόνιου δημοσιογράφου, ανταποκρινόμενος σε επίσημη πρόσκληση του Κοινοτάρχη του «Πύργου», ενός απομονωμένου από τον γνωστό κόσμο χωριού, κτισμένου αμφιθεατρικά στις παρυφές ενός μεγαλοπρεπούς Πύργου, από τον οποίο πήρε και το όνομά του. Αποστολή του Φαντασιόπληκτου είναι να καταγράψει για την εφημερίδα του Μπασκετικές Ιστορίες την «ιδανική κοινωνία του Πύργου», σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Κοινοτάρχη, «που λειτουργεί στα πρότυπα μιας μηχανικής διοίκησης με αυστηρή ιεραρχία και απαράβατους κανόνες, που τηρούνται πιστά και απαρέγκλιτα από όλους τους πολίτες».
Με την άφιξή του κιόλας, ο κύριος Φ νιώθει να πνίγεται στο περιβάλλον του Πύργου. Το χωριό αυτό φαίνεται να κυβερνάται από νόμους άκαμπτους, άτεγκτους κι εξίσου δυσνόητους και απρόσιτους όσο οι κάτοικοι που διαμένουν εκεί. Οι αφιλόξενοι Χωρικοί δεν κρύβουν τη λυσσαλέα εχθρότητά τους εναντίον κάθε παρείσακτου επισκέπτη, χωρίς να μπορεί να κατανοήσει κανείς τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτήν την εχθρότητα. Θεωρούν άραγε περιθωριακό τον οποιονδήποτε δεν υπάγεται στους κανόνες του Πύργου; Μήπως δεν θέλουν να αναμιχθούν με άτομα της Ουτοπίας ή άλλων χωρών που κουβαλούν μαζί τους διαφορετικούς κανόνες; Ένα είναι το μόνο σίγουρο: o κύριος Φ δεν έκανε ένα τόσο μεγάλο και κοπιώδες ταξίδι, μόνο και μόνο για να ασχοληθεί με τους Χωρικούς σε αυτό το θλιβερό χωριό που φυτοζωεί στις παρυφές του Πύργου. Ο αληθινός στόχος του κύριου Φ είναι να φτάσει στον Πύργο και να συναντήσει τους Κυρίους και τους Υπαλλήλους, τους ιεραρχικά δηλαδή ανώτερους πολίτες του χωριού που καθορίζουν το ασφυκτικό πλέγμα ιεραρχίας και κανόνων με το οποίο διοικείται ο Πύργος.
Η είσοδος στον Πύργο βέβαια δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ο κύριος Φ είναι υποχρεωμένος να υπακούσει άνευ όρων σε άκαμπτους κανόνες με βάση τους οποίους κινείται ο δαιδαλώδης, γραφειοκρατικός, ταξικά κι ιεραρχικά προσδιορισμένος μηχανισμός που οδηγεί στο «άνοιγμα» του Πύργου. Βεβαίως, ο κύριος Φ δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποταχθεί στα παραπλανητικά κελεύσματα των άξεστων Χωρικών και των παράλογων κανονισμών τους. Πρέπει να έχει ανά πάσα στιγμή στον ορίζοντά του μόνο τον Πύργο. Αυτόν πρέπει να προσπελάσει, σ' αυτόν πρέπει να διεισδύσει. Μόνο έτσι θα συναντήσει τις ευγενείς κάστες των Κυρίων και των Υπαλλήλων, αφήνοντας πίσω του τα μηχανικά κινούμενα ανδρείκελα των παρυφών του χωριού, των οποίων η ύπαρξη δεν γνωρίζει τίποτε άλλο από την δουλοπρέπεια και την τυφλή υποταγή στον Πύργο.
Μα, κατά κάποιον περίεργο τρόπο, όσο περισσότερο προσπαθεί να εγκαταλείψει το χωριό και τους κατοίκους του, τόσο περισσότερο απροσπέλαστος γίνεται για τον κύριο Φ ο Πύργος. Όσο περισσότερο αρνείται να υποκύψει στην εχθρότητα και τη μικρότητα των Χωρικών, τόσο περισσότερο αλαργεύει η προοπτική τού Πύργου. Υπομένει τις διαρκείς και συντονισμένες επιθέσεις των υπανθρώπων τού χωριού, μόνο και μόνο γιατί τους βλέπει ως ένα εφαλτήριο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα τον οδηγήσει στα ευγενή ύψη του Πύργου. Μέσα του δηλαδή λειτουργεί μία ακατανίκητη δύναμη, η οποία, ενάντια σε κάθε εξωτερική αντιξοότητα, τον αναγκάζει να κινηθεί προς τον Πύργο, αυτοσκοπό της ύπαρξής του στο χωριό. Τί ακριβώς περιμένει να συμβεί, εφόσον τελικά καταφέρει να εισχωρήσει στον περιπόθητο Πύργο; Δεν το γνωρίζει και δεν έχει τον χρόνο καν να το σκεφτεί. Πρέπει απλά να κινηθεί με κάθε τρόπο προς τη κατεύθυνση στην οποία τον ωθεί η εσωτερική του δύναμη, πρέπει να ξεκλειδώσει τα μυστικά του Πύργου.
Ο κύριος Φ κι οι Χωρικοί - ακόμη κι οι ίδιοι οι Κύριοι, οι Υπάλληλοι κι ολόκληρη η ιεραρχία του Πύργου, αποτελούν μέρος ενός παιχνιδιού, του οποίου το βαθύτερο νόημα εκ των πραγμάτων δεν γνωρίζουν. Ποτέ δεν θα καταλάβει ο κύριος Φ τη δύναμη που τον ωθεί προς τον Πύργο, τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της μυστηριακής ώσης που τον προσδιορίζει τόσο απόλυτα. Ποτέ δεν θα κατανοήσει τους Χωρικούς, που η μοίρα του τον ανάγκασε να συναντήσει στο διάβα του, να συγχρωτισθεί αναγκαστικά και να συμβιώσει μαζί τους, παρά τη θέλησή του και τη δική τους. Ποτέ δεν θα καταφέρει να διεισδύσει στα καλά κρυμμένα μυστικά τού Πύργου, να φτάσει δηλαδή στην ουσία των πραγμάτων, να αποκρυπτογραφήσει τον εαυτό του και τους άλλους. Μέχρις ότου τελικά ο κύριος Φ εξαντληθεί και πέσει ηρωικά στη μάχη, θα παραμείνει το ίδιο τυφλός με τότε που, ανυποψίαστος, γεμάτος ενέργεια και όνειρα, έφτανε μία σκοτεινή και παγωμένη νύχτα στο χωριό ως ένας κάποιος δημοσιογράφος προσκεκλημένος του Κοινοτάρχη.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κύριου Φ έπαιξε ο Φαντασιόπληκτος. Στους ρόλους των Xωρικών συναντάμε τον Μπιλίγκα τον Τσέλιγκα, τον Λουκουμά Σιούνα, τον Τριποντέρ Αντρέα και τον Θείο Βάνια. Τους ρόλους των Κυρίων έπαιξαν ο Ουλανόβας Σουπερνόβας, ο Λάρι η Κόμπρα και ο Λορέντζο ο Καφετζής. Οι Υπάλληλοι του Πύργου δεν ήταν άλλοι από τους Βέζε Βελζεβούλη και Βασίλιε Βασιβουζούκο, ενώ προς το τέλος κάνει την εμφάνισή του και ο περίτρανος Λοχίας Έντι. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο διεθνούς φήμης πρώην μπασκετμπολίστας Πεναρόγια Γιούρια. Ο Πύργος συμβολίζει την άνοδο στην κορυφή του Υπερπρωταθλήματος των Χαμένων Πατρίδων.
