';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Ο μαγικός Λαβύρινθος
Ο Φαντασιόπληκτος μπαίνει στον Λαβύρινθο της Ουτοπίας για να προπονήσει το μυαλό του στη σωστή λήψη αποφάσεων μέσα σε δαιδαλώδη διλήμματα.
Δημοσιεύτηκε: 09/11/2022 11:53
Ο Φαντασιόπληκτος ντύνεται δαιμόνιος επιθεωρητής και μεταβαίνει με αερόστατο στη μακρινή Ουτοπία, προκειμένου να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ξακουστού μάνατζερ Τζόρντι. Στις νέες του περιπέτειες θα συναντήσει Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες και τον Θυμωμένο Ποσειδώνα.
Στην κεντρική πλατεία της Ουτοπίας δεσπόζει από την αρχαιότητα ο Λαβύρινθος, μια σύνθετη μηχανική κατασκευή πολύπλοκων διακλαδώσεων με επιλογές διαδρομής και κατεύθυνσης, που κάνουν δύσκολη έως αδύνατη την έξοδο από αυτόν. Σύμφωνα με το μύθο, το οικοδόμημα αυτό φτιάχτηκε από το μηχανικό Δαίδαλο για να απομονώσει ένα μυθικό τέρας που απειλούσε να κατασπαράξει τους κατοίκους της Αρχαίας Ουτοπίας, μέχρι να το θανατώσει ο ρωμαλέος αρχαίος ήρωας Θησέας. Ο Δαίδαλος κατασκεύασε τόσο περίτεχνα και πολύπλοκα τον λαβύρινθο, που ακόμη και ο ίδιος κατάφερε με δυσκολία να βρει την έξοδό του, όταν ολοκλήρωσε το έργο. Μερικοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι ο Λαβύρινθος είναι μαγικός και αλλάζει από μόνος του σχήμα για να μπερδεύει τους επισκέπτες: άλλοτε έχει διακλαδώσεις που σε οδηγούν σε αδιέξοδα (maze) και άλλοτε στενούς ελικοειδείς διαδρόμους που οδηγούν σε ένα κέντρο (labyrinth), αναγκάζοντας τον επισκέπτη να επαναλαμβάνει την ίδια διαδρομή.
Στις σύγχρονες μέρες της Ουτοπίας, όλοι οι νέοι που συμπληρώνουν το 18ος έτος της ηλικίας τους, σύμφωνα με το Ουτοπικό Σύνταγμα, καλούνται να περάσουν για πρώτη φορά τη δοκιμασία του Λαβυρίνθου. Κατά την Ανατολή του Ηλίου, μαζεύονται όλοι τους στην κεντρική πλατεία της Ουτοπίας και μπαίνουν ένας ένας στον Λαβύρινθο, με στόχο να βρουν την έξοδο μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Όσοι από αυτούς τα καταφέρουν, εντάσσονται αυτόματα στην Ανώτατη Σχολή του Πανεπιστήμιου της Ουτοπίας και προορίζονται για την ανώτερη κοινωνική τάξη των Φιλοσόφων, αυτών δηλαδή που φτιάχνουν τους νόμους που φέρνουν την αέναη ευημερία στους κατοίκους της Ουτοπίας. Υπολογίζεται ότι κατά μέσο όρο ένα 3% των νέων περνούν με επιτυχία τη δοκιμασία του Λαβυρίνθου. Το υπόλοιπο 97% στελεχώνει τις κοινωνικές τάξεις των Δημιουργών (κατώτερη) και των Φυλάκων (μεσαία).
Ο μαγικός Λαβύρινθος παραμένει ένας χώρος ανοικτός στους ενήλικους κατοίκους της Ουτοπίας. Συγκεντρώνει μάλιστα και πολλούς τουρίστες από τις γειτονικές χώρες της Φαντασίας, της Δυστοπίας και της Ευτοπίας, καθώς αποτελεί ένα από τα επτά θαύματα της Αρχιτεκτονικής Τέχνης. Πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν στον Λαβύρινθο για να προπονήσουν το μυαλό τους, κάθε φορά που καλούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις στη ζωή τους. Ανάμεσά τους και οι εκάστοτε μάνατζερ του Υπερπρωταθλήματος, που συχνά συναντούν στη δουλειά τους πολύπλοκα διλήμματα, όπως αυτά που βρίσκουν μπροστά τους στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του Λαβυρίνθου. Ένας αστικός μάλιστα μύθος θέλει τον εξαφανισμένο μάνατζερ Τζόρντι να βρίσκεται χαμένος μέσα στον Λαβύρινθο, μεταμφιεσμένος σε ρακένδυτο ζητιάνο που δίνει λάθος οδηγίες στους νέους που μπαίνουν για πρώτη φορά στο θρυλικό οικοδόμημα.
Μετά το χλιαρό του ξεκίνημα στη νέα σεζόν του Υπερπρωταθλήματος των Χαμένων Πατρίδων, ο Φαντασιόπληκτος παίρνει την απόφαση να εισέλθει στον Λαβύρινθο της Ουτοπίας για να εξασκηθεί στους γρίφους, στις σπαζοκεφαλιές και τις οριακές αποφάσεις που θα κληθεί να πάρει σαν μάνατζερ. Όπως περιφέρεται λοιπόν στους διαδρόμους του Λαβυρίνθου, όλα τα διλήμματα και οι διακλαδώσεις αρχίζουν να περιστρέφονται στο μυαλό του:
Πρώτη διακλάδωση: να συνεχίσει με τους Big-3 (Βέζε τον Βελζεβούλη, Βασίλιε τον Βασιβουζούκο και Μάικ τον Μοναχοφάη) που δεσμεύουν σχεδόν το μισό μπάτζετ της ομάδας ή να επενδύσει σε «μεσαίους» παίκτες διώχνοντας έναν από τους στυλοβάτες της ομάδας του;
Πρώτη κατεύθυνση: θα συνεχίσει με τους Big-3 για μία ακόμη αγωνιστική, επανεξετάζοντας τα οφέλη αυτής της διάταξης στην επόμενη αγωνιστική. Το απαράβατο πλάνο απαιτεί τουλάχιστον δύο υπερπαίκτες, που να εναλλάσσονται στην αρχηγία ανάμεσα στους δύο γύρους της κάθε αγωνιστικής.
Δεύτερη διακλάδωση: να επενδύσει σε ακριβό προπονητή με κίνδυνο να πέσει θύμα των πολλών εκπλήξεων του Υπερπρωταθλήματος ή να εμμείνει σε προπονητή από τα «λαϊκά στρώματα» με θεωρητικά βατό παιχνίδι στην έδρα του;
Δεύτερη κατεύθυνση: θα εμμείνει σε προπονητή από τα «λαϊκά στρώματα», αρνούμενος το ρίσκο ενός ακριβού προπονητή εν μέσω εκπλήξεων με ταυτόχρονη υποβάθμιση του ρόστερ.
Τρίτη διακλάδωση: να στρέψει την προσοχή του σε παίκτες του πρώτου εκ των τριών (!) γύρων ώστε να έχει το μεγαλύτερο δυνατό εσωτερικό ροτέισον, ή να τους προσπεράσει για να μην χαλάσει αλλαγή;
Τρίτη κατεύθυνση: λόγω ένδειας αξιόλογων παικτών στο πρώτο παιχνίδι, θα τους προσπεράσει, άρα το παιχνίδι αυτό θα είναι ως μη γενόμενο στον σχεδιασμό του.
Τέταρτη διακλάδωση: ποιόν από τις απογοητεύσεις της προηγούμενης αγωνιστικής (Κούμα τον Κουμανταδόρο, Σεντεκέ τον Τενεκέ και Σόρκιν τον Σμόκιν) να κρατήσει στην ομάδα;
Τέταρτη κατεύθυνση: στην ομάδα θα παραμείνει ο Κούμα ο Κουμανταδόρος με όπλο την μέχρι τώρα σταθερότητα στην απόδοσή του. Τον Σεντεκέ τον Τενεκέ θα αντικαταστήσει στην ομάδα ο παλιός γνώριμος Ουλανόβας Σουπερνόβας.
Πέμπτη διακλάδωση: τί θα κάνει με τον Ταμίρ τον Εμίρη μετά την επιστροφή των τραυματιών στην ομάδα της κίτρινης συνοικίας;
Πέμπτη κατεύθυνση: ο Ταμίρ ο Εμίρης δείχνει εμφανώς πιο διστακτικός στο παιχνίδι του (τουλάχιστον στο σκοράρισμα) μετά την επιστροφή του Τζαλέιν Ινσέιν, με τον τελευταίο να του κλέβει δικαιωματικά τη θέση του στην ομάδα.
Έκτη διακλάδωση: ποιούς παίκτες από τον τρίτο γύρο (με μόλις δύο παιχνίδια) να έχει στην ομάδα σε περίπτωση που βαλτώσουν τα πλάνα του στους δύο πρώτους γύρους;
Έκτη κατεύθυνση: o Μάικ ο Μοναχοφάης καραδοκεί στον τρίτο γύρο για να αναλάβει αν χρειαστεί την αρχηγία της ομάδας και μαζί του θα έχει παρέα έναν νεοεισερχόμενο ταλαντούχο παίκτη, τον Θείο Βάνια.
Έβδομη διακλάδωση: αξίζει να ποντάρει κανείς στη νίκη του Πανπρασινιακού στο ΟΑΚΑ ή θα συνεχιστεί η κατηφορική πορεία της ιστορικής ομάδας;
Αξίζει και για τον λόγο αυτό ο Ντέγιαν ο Ραδόνιος θα παραμείνει προπονητής της ομάδας.
Ο Λαβύρινθος είναι μέσα μας. Οι δαιδαλώδεις διάδρομοι είναι οι ελικώσεις του εγκεφάλου μας. Οι διακλαδώσεις είναι οι σκέψεις μας. Το τέρας είναι τα αδιέξοδα του μυαλού μας. To πέρασμα στο κέντρο του Λαβυρίνθου και η επιστροφή στην περιφέρεια είναι ένα ατέρμονο ταξίδι: μερικοί περιφέρονται σε ένα συνεχές αδιέξοδο, άλλοι καταφέρνουν να βρουν το κέντρο, άλλοι επιστρέφουν συνεχώς στην αρχή. Ένα είναι το μόνο σίγουρο: σημασία εδώ δεν έχει ο προορισμός, αλλά να διαρκέσει το ταξίδι αυτό του μυαλού μας για πάντα.
Στην κεντρική πλατεία της Ουτοπίας δεσπόζει από την αρχαιότητα ο Λαβύρινθος, μια σύνθετη μηχανική κατασκευή πολύπλοκων διακλαδώσεων με επιλογές διαδρομής και κατεύθυνσης, που κάνουν δύσκολη έως αδύνατη την έξοδο από αυτόν. Σύμφωνα με το μύθο, το οικοδόμημα αυτό φτιάχτηκε από το μηχανικό Δαίδαλο για να απομονώσει ένα μυθικό τέρας που απειλούσε να κατασπαράξει τους κατοίκους της Αρχαίας Ουτοπίας, μέχρι να το θανατώσει ο ρωμαλέος αρχαίος ήρωας Θησέας. Ο Δαίδαλος κατασκεύασε τόσο περίτεχνα και πολύπλοκα τον λαβύρινθο, που ακόμη και ο ίδιος κατάφερε με δυσκολία να βρει την έξοδό του, όταν ολοκλήρωσε το έργο. Μερικοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι ο Λαβύρινθος είναι μαγικός και αλλάζει από μόνος του σχήμα για να μπερδεύει τους επισκέπτες: άλλοτε έχει διακλαδώσεις που σε οδηγούν σε αδιέξοδα (maze) και άλλοτε στενούς ελικοειδείς διαδρόμους που οδηγούν σε ένα κέντρο (labyrinth), αναγκάζοντας τον επισκέπτη να επαναλαμβάνει την ίδια διαδρομή.
Στις σύγχρονες μέρες της Ουτοπίας, όλοι οι νέοι που συμπληρώνουν το 18ος έτος της ηλικίας τους, σύμφωνα με το Ουτοπικό Σύνταγμα, καλούνται να περάσουν για πρώτη φορά τη δοκιμασία του Λαβυρίνθου. Κατά την Ανατολή του Ηλίου, μαζεύονται όλοι τους στην κεντρική πλατεία της Ουτοπίας και μπαίνουν ένας ένας στον Λαβύρινθο, με στόχο να βρουν την έξοδο μέχρι τη Δύση του Ηλίου. Όσοι από αυτούς τα καταφέρουν, εντάσσονται αυτόματα στην Ανώτατη Σχολή του Πανεπιστήμιου της Ουτοπίας και προορίζονται για την ανώτερη κοινωνική τάξη των Φιλοσόφων, αυτών δηλαδή που φτιάχνουν τους νόμους που φέρνουν την αέναη ευημερία στους κατοίκους της Ουτοπίας. Υπολογίζεται ότι κατά μέσο όρο ένα 3% των νέων περνούν με επιτυχία τη δοκιμασία του Λαβυρίνθου. Το υπόλοιπο 97% στελεχώνει τις κοινωνικές τάξεις των Δημιουργών (κατώτερη) και των Φυλάκων (μεσαία).
Ο μαγικός Λαβύρινθος παραμένει ένας χώρος ανοικτός στους ενήλικους κατοίκους της Ουτοπίας. Συγκεντρώνει μάλιστα και πολλούς τουρίστες από τις γειτονικές χώρες της Φαντασίας, της Δυστοπίας και της Ευτοπίας, καθώς αποτελεί ένα από τα επτά θαύματα της Αρχιτεκτονικής Τέχνης. Πολλοί είναι αυτοί που μπαίνουν στον Λαβύρινθο για να προπονήσουν το μυαλό τους, κάθε φορά που καλούνται να πάρουν δύσκολες αποφάσεις στη ζωή τους. Ανάμεσά τους και οι εκάστοτε μάνατζερ του Υπερπρωταθλήματος, που συχνά συναντούν στη δουλειά τους πολύπλοκα διλήμματα, όπως αυτά που βρίσκουν μπροστά τους στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του Λαβυρίνθου. Ένας αστικός μάλιστα μύθος θέλει τον εξαφανισμένο μάνατζερ Τζόρντι να βρίσκεται χαμένος μέσα στον Λαβύρινθο, μεταμφιεσμένος σε ρακένδυτο ζητιάνο που δίνει λάθος οδηγίες στους νέους που μπαίνουν για πρώτη φορά στο θρυλικό οικοδόμημα.
Μετά το χλιαρό του ξεκίνημα στη νέα σεζόν του Υπερπρωταθλήματος των Χαμένων Πατρίδων, ο Φαντασιόπληκτος παίρνει την απόφαση να εισέλθει στον Λαβύρινθο της Ουτοπίας για να εξασκηθεί στους γρίφους, στις σπαζοκεφαλιές και τις οριακές αποφάσεις που θα κληθεί να πάρει σαν μάνατζερ. Όπως περιφέρεται λοιπόν στους διαδρόμους του Λαβυρίνθου, όλα τα διλήμματα και οι διακλαδώσεις αρχίζουν να περιστρέφονται στο μυαλό του:
Πρώτη διακλάδωση: να συνεχίσει με τους Big-3 (Βέζε τον Βελζεβούλη, Βασίλιε τον Βασιβουζούκο και Μάικ τον Μοναχοφάη) που δεσμεύουν σχεδόν το μισό μπάτζετ της ομάδας ή να επενδύσει σε «μεσαίους» παίκτες διώχνοντας έναν από τους στυλοβάτες της ομάδας του;
Πρώτη κατεύθυνση: θα συνεχίσει με τους Big-3 για μία ακόμη αγωνιστική, επανεξετάζοντας τα οφέλη αυτής της διάταξης στην επόμενη αγωνιστική. Το απαράβατο πλάνο απαιτεί τουλάχιστον δύο υπερπαίκτες, που να εναλλάσσονται στην αρχηγία ανάμεσα στους δύο γύρους της κάθε αγωνιστικής.
Δεύτερη διακλάδωση: να επενδύσει σε ακριβό προπονητή με κίνδυνο να πέσει θύμα των πολλών εκπλήξεων του Υπερπρωταθλήματος ή να εμμείνει σε προπονητή από τα «λαϊκά στρώματα» με θεωρητικά βατό παιχνίδι στην έδρα του;
Δεύτερη κατεύθυνση: θα εμμείνει σε προπονητή από τα «λαϊκά στρώματα», αρνούμενος το ρίσκο ενός ακριβού προπονητή εν μέσω εκπλήξεων με ταυτόχρονη υποβάθμιση του ρόστερ.
Τρίτη διακλάδωση: να στρέψει την προσοχή του σε παίκτες του πρώτου εκ των τριών (!) γύρων ώστε να έχει το μεγαλύτερο δυνατό εσωτερικό ροτέισον, ή να τους προσπεράσει για να μην χαλάσει αλλαγή;
Τρίτη κατεύθυνση: λόγω ένδειας αξιόλογων παικτών στο πρώτο παιχνίδι, θα τους προσπεράσει, άρα το παιχνίδι αυτό θα είναι ως μη γενόμενο στον σχεδιασμό του.
Τέταρτη διακλάδωση: ποιόν από τις απογοητεύσεις της προηγούμενης αγωνιστικής (Κούμα τον Κουμανταδόρο, Σεντεκέ τον Τενεκέ και Σόρκιν τον Σμόκιν) να κρατήσει στην ομάδα;
Τέταρτη κατεύθυνση: στην ομάδα θα παραμείνει ο Κούμα ο Κουμανταδόρος με όπλο την μέχρι τώρα σταθερότητα στην απόδοσή του. Τον Σεντεκέ τον Τενεκέ θα αντικαταστήσει στην ομάδα ο παλιός γνώριμος Ουλανόβας Σουπερνόβας.
Πέμπτη διακλάδωση: τί θα κάνει με τον Ταμίρ τον Εμίρη μετά την επιστροφή των τραυματιών στην ομάδα της κίτρινης συνοικίας;
Πέμπτη κατεύθυνση: ο Ταμίρ ο Εμίρης δείχνει εμφανώς πιο διστακτικός στο παιχνίδι του (τουλάχιστον στο σκοράρισμα) μετά την επιστροφή του Τζαλέιν Ινσέιν, με τον τελευταίο να του κλέβει δικαιωματικά τη θέση του στην ομάδα.
Έκτη διακλάδωση: ποιούς παίκτες από τον τρίτο γύρο (με μόλις δύο παιχνίδια) να έχει στην ομάδα σε περίπτωση που βαλτώσουν τα πλάνα του στους δύο πρώτους γύρους;
Έκτη κατεύθυνση: o Μάικ ο Μοναχοφάης καραδοκεί στον τρίτο γύρο για να αναλάβει αν χρειαστεί την αρχηγία της ομάδας και μαζί του θα έχει παρέα έναν νεοεισερχόμενο ταλαντούχο παίκτη, τον Θείο Βάνια.
Έβδομη διακλάδωση: αξίζει να ποντάρει κανείς στη νίκη του Πανπρασινιακού στο ΟΑΚΑ ή θα συνεχιστεί η κατηφορική πορεία της ιστορικής ομάδας;
Αξίζει και για τον λόγο αυτό ο Ντέγιαν ο Ραδόνιος θα παραμείνει προπονητής της ομάδας.
Ο Λαβύρινθος είναι μέσα μας. Οι δαιδαλώδεις διάδρομοι είναι οι ελικώσεις του εγκεφάλου μας. Οι διακλαδώσεις είναι οι σκέψεις μας. Το τέρας είναι τα αδιέξοδα του μυαλού μας. To πέρασμα στο κέντρο του Λαβυρίνθου και η επιστροφή στην περιφέρεια είναι ένα ατέρμονο ταξίδι: μερικοί περιφέρονται σε ένα συνεχές αδιέξοδο, άλλοι καταφέρνουν να βρουν το κέντρο, άλλοι επιστρέφουν συνεχώς στην αρχή. Ένα είναι το μόνο σίγουρο: σημασία εδώ δεν έχει ο προορισμός, αλλά να διαρκέσει το ταξίδι αυτό του μυαλού μας για πάντα.
