';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Πέφτει η νύχτα στην Ουτοπία
Ο Φαντασιόπληκτος κάνει ηλεκτροσόκ στους παίκτες του, βάζοντας τους να παίξουν ένα παιχνίδι ρόλων από το οποίο θα προκύψουν οι τέσσερις αποχωρήσεις.
Δημοσιεύτηκε: 03/11/2022 11:58
Ο Φαντασιόπληκτος ντύνεται δαιμόνιος επιθεωρητής και μεταβαίνει με αερόστατο στη μακρινή Ουτοπία, προκειμένου να εξιχνιάσει το μυστήριο της εξαφάνισης του ξακουστού μάνατζερ Τζόρντι. Στις νέες του περιπέτειες θα συναντήσει Λαιστρυγόνες, Κύκλωπες και τον Θυμωμένο Ποσειδώνα.
Ο Φαντασιόπληκτος έχει βαλτώσει με τον στασιμοπληθωρισμό στην ομάδα του (μεσαία παραγωγή πόντων, σταθερά υψηλές τιμές των παικτών) και θέλει να ξυπνήσει με ηλεκτροσόκ στους παίκτες του, πετώντας τους στην αρένα ενός παράξενου παιχνιδιού με το ευρηματικό όνομα: «Πέφτει η νύχτα στην Ουτοπία». Πρόκειται για ένα ψυχολογικό παιχνίδι ρόλων, στο οποίο οι παίκτες χωρίζονται σε αθώους πολίτες, δολοφόνους (ένας κρυφός κι ένας φανερός) και τον ρουφιάνο (που γνωρίζει μόνο τον φανερό δολοφόνο). Οι αθώοι πολίτες με μοναδικά «όπλα» το αριθμητικό τους πλεονέκτημα, την αντίληψή τους και την έμμεση βοήθεια του ρουφιάνου πρέπει να εντοπίσουν και να βγάλουν από το παιχνίδι με ψηφοφορία τους παίκτες-δολοφόνους, ώστε να κερδίσουν. Αντίστοιχα, οι δολοφόνοι πρέπει με κάθε τρόπο να αποφύγουν τις παγίδες και τα δολώματα των πολιτών στη διάρκεια κάθε «ημέρας», ώστε να μην τραβήξουν επάνω τους τις υποψίες και να στρέψουν την προσοχή τους στην αναζήτηση του ρουφιάνου, τον οποίο έχουν την ευκαιρία να βγάλουν από το παιχνίδι με δολοφονία στη διάρκεια της «νύχτας».
Σε ρόλο γκέιμ μάστερ, ο Φαντασιόπληκτος εξηγεί τους κανόνες στους παίκτες του και τους ενημερώνει ότι το παιχνίδι θα διαρκέσει μέχρι να φύγουν τέσσερις παίκτες από το παιχνίδι, που αυτόματα θα αποχωρήσουν και από την ομάδα. Στο τέλος του παιχνιδιού, οι αποχωρήσαντες θα αντικατασταθούν από τέσσερις νέους παίκτες ώστε να ξεκινήσει το παιχνίδι από την αρχή. Στη συνέχεια, μοιράζει στους παίκτες κρυφά τους ρόλους τους στο παιχνίδι: ο Βέζε ο Βελζεβούλης είναι ο φανερός δολοφόνος, ο Βασίλιε ο Βασιβουζούκος ο κρυφός δολοφόνος και ο Γουίλι ο Νυχτερίδας ο ρουφιάνος, με τους υπόλοιπους παίκτες να αναλαμβάνουν χρέη αθώων πολιτών, έτοιμων να ξεσκεπάσουν τους δύο στυγερούς δολοφόνους.
Ξεκινάει λοιπόν ο Φαντασιόπληκτος την αφήγηση: «Πέφτει η νύχτα στην Ουτοπία. Οι δύο δολοφόνοι ανοίγουν τα μάτια και κοιτάζονται. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα. Κλείνουν κι οι δύο τα μάτια. Ο φανερός δολοφόνος σηκώνει το χέρι του. Ο ρουφιάνος ανοίγει τα μάτια του και τον βλέπει. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα. Ο φανερός δολοφόνος κατεβάζει το χέρι του, ο ρουφιάνος κλείνει τα μάτια του και μία νέα ημέρα ξημερώνει στην Ουτοπία.»
Τα βλέμματα αναζήτησης στοιχείων ενοχής που ρίχνουν ο ένας παίκτης στον άλλον αποτελεί πάντα την εναρκτήρια σκηνή της πρώτης «ημέρας» του παιχνιδιού. Ανάμεσα στους αθώους πολίτες βρίσκονται ο φανερός και ο κρυφός δολοφόνος, Βέζε και Βασίλιε, που επιλέγουν στην αρχή να παραμείνουν σιωπηλοί. Η στρατηγική αυτή μπερδεύει τον ρουφιάνο Γουίλι, που επιλέγει να μιλήσει πρώτος, ισχυριζόμενος ότι άκουσε μερικούς θορύβους κατά τη διάρκεια της «νύχτας» από την πλευρά που κάθονται ο Βέζε και ο Βασίλιε. Συμπλήρωσε μάλιστα πως ένιωσε από την ίδια πλευρά τον αέρα ενός χεριού να σηκώνεται, πράξη που προδίδει τον φανερό δολοφόνο, που είναι ο μόνος που σηκώνει το χέρι στη διάρκεια της πρώτης νύχτας για να τον αντιληφθεί ο ρουφιάνος.
Ο Βέζε και ο Βασίλιε ήταν πλέον σίγουροι ότι ο Γουίλι ήταν ο ρουφιάνος. Έπρεπε όμως να είναι προσεκτικοί: για να μην κινήσουν τις υποψίες, δεν έπρεπε να τον βγάλουν από το παιχνίδι με την πρώτη ευκαιρία, αλλά με τη δεύτερη. Έτσι ο Βέζε πέρασε στην αντεπίθεση και άρχισε να επιτίθεται κατά του Γιάραμαζ του Γιαρμά, ενός αφελή παίκτη που αναπαρίστανε συνεχώς το σήκωμα του χεριού για να δει αν παράγεται αέρας που μπορεί να γίνει αντιληπτός από κάποιον διπλανό παίκτη. Οι υποψίες των αθώων πολιτών άρχισαν να στρέφονται σιγά σιγά προς τον Γιαρμά. Έχοντας καταλάβει το λάθος του και θέλοντας να θολώσει τα νερά, ακόμα και ο ρουφιάνος Γουίλι άρχισε να κατηγορεί για δολοφόνο τον Γιαρμά. Στην πρώτη λοιπόν ψηφοφορία κατά τη διάρκεια της «ημέρας», ο Γιάραμαζ ο Γιαρμάς θα συγκεντρώσει όλες τις ψήφους με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από το παιχνίδι, αποκαλύπτοντας μάλιστα (ως όφειλε επειδή αποχώρησε μέσα στην «ημέρα» του παιχνιδιού) ότι είναι αθώος πολίτης προς «έκπληξη όλων».
Στη συνέχεια, όλοι κλείνουν και πάλι τα μάτια, με τον Φαντασιόπληκτο να συνεχίζει την αφήγηση: «Η νύχτα πέφτει στην Ουτοπία και οι δύο δολοφόνοι ανοίγουν τα μάτια και αποφασίζουν ποιον παίκτη θα βγάλουν από το παιχνίδι, δείχνοντας τον στον αφηγητή. Οι δολοφόνοι κλείνουν τώρα τα μάτια τους και μια νέα ημέρα ξημερώνει στην Ουτοπία για όλους, πλην του θύματος των δύο δολοφόνων, που ακούει στον όνομα Λάρι η Κόμπρα». Θορυβημένοι οι παίκτες αρχίζουν να αναρωτιούνται τα κίνητρα της δολοφονίας του Λάρι. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Λάρι ήταν εξιλαστήριο θύμα και πως ο αληθινός στόχος των δολοφόνων - ο ρουφιάνος - είναι ακόμα ζωντανός για να βγει από την μέση όταν πέσει η δεύτερη και τελευταία «νύχτα» στην Ουτοπία.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης «ημέρας», ο δολοφόνος Βέζε επιλέγει την στρατηγική να παραμείνει σιωπηλός, έχοντας πρωτοστατήσει στη διάρκεια της προηγούμενης «ημέρας» για την αποχώρηση ενός αθώου θύματος, του Γιάραμαζ του Γιαρμά. Την σκυτάλη λοιπόν παίρνει ο Βασίλιε, που αρχίζει να επιτίθεται με οικτρό τρόπο σε έναν ακόμα αθώο πολίτη: «όταν κλείσαμε τα μάτια καθόταν δίπλα μου και άκουσα τον θόρυβο από τα δαχτυλίδια του την ώρα της δολοφονίας της Κόμπρας. Είναι ο μόνος που φοράει τόσα πολλά δαχτυλίδια, σε όλα τα δάχτυλα πλην ενός, είναι δολοφόνος». Ο Ζέλικο ο Μίδας ήταν ο επόμενος λοιπόν που ενοχοποιήθηκε άδικα για δολοφόνος και αποχώρησε τελικά από το παιχνίδι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Γουίλι να στρέψει και πάλι την προσοχή των πολιτών στο δίδυμο Βέζε-Βασίλιε. Στη διάρκεια λοιπόν της δεύτερης «νύχτας», οι δολοφόνοι θα στήσουν καρτέρι και θα βγάλουν από τη μέση τον περιβόητο ρουφιάνο, κερδίζοντας το παιχνίδι.
Η αποχώρηση του Γουίλι του Νυχτερίδα ήταν αναπάντεχη, αλλά το ηλεκτροσόκ ολοκληρώθηκε με την ταυτόχρονη άφιξη ενός σεσημασμένου κακοποιού, του Μάικ του Μοναχοφάη, που κάνει ντεμπούτο στην ομάδα του Φαντασιόπληκτου και υπόσχεται νέες συγκινήσεις. Μαζί του θα φέρει και τα δυο του πρωτοπαλίκαρα, τον συνονόματο Μάικ τον Λούντζα και τον Σεντεκέ τον Τενεκέ. Με τα λεφτά που περίσσεψαν για να κλείσει η τελευταία θέση στο ρόστερ (προπονητή), ο Φαντασιόπληκτος θα υπογράψει τον πιο στριμωγμένο προπονητή του υπερπρωταθλήματος, αυτόν που θα δώσει τα πάντα για την επιβίωση σε ένα ιδιότυπο hunger game, τον Ντέγιαν τον Ραδόνιο.
Όλα είναι έτοιμα για να πέσει και πάλι η Νύχτα στην Ουτοπία! Ποιός ρόλος άραγε θα ανατεθεί στον Μάικ τον Μοναχοφάη; Θα είναι δολοφόνος, ρουφιάνος ή κοινός πολίτης; Θα αποδώσει το ηλεκτροσόκ στην ομάδα ή θα συνεχιστεί η στασιμότητα; Ποιός θα αναδειχθεί νικητής στο hunger game ανάμεσα σε Ντέγιαν και Ζέλικο στο γήπεδο του Πανπρασινιακού; Όλες οι απαντήσεις σύντομα στους δέκτες σας!
Ο Φαντασιόπληκτος έχει βαλτώσει με τον στασιμοπληθωρισμό στην ομάδα του (μεσαία παραγωγή πόντων, σταθερά υψηλές τιμές των παικτών) και θέλει να ξυπνήσει με ηλεκτροσόκ στους παίκτες του, πετώντας τους στην αρένα ενός παράξενου παιχνιδιού με το ευρηματικό όνομα: «Πέφτει η νύχτα στην Ουτοπία». Πρόκειται για ένα ψυχολογικό παιχνίδι ρόλων, στο οποίο οι παίκτες χωρίζονται σε αθώους πολίτες, δολοφόνους (ένας κρυφός κι ένας φανερός) και τον ρουφιάνο (που γνωρίζει μόνο τον φανερό δολοφόνο). Οι αθώοι πολίτες με μοναδικά «όπλα» το αριθμητικό τους πλεονέκτημα, την αντίληψή τους και την έμμεση βοήθεια του ρουφιάνου πρέπει να εντοπίσουν και να βγάλουν από το παιχνίδι με ψηφοφορία τους παίκτες-δολοφόνους, ώστε να κερδίσουν. Αντίστοιχα, οι δολοφόνοι πρέπει με κάθε τρόπο να αποφύγουν τις παγίδες και τα δολώματα των πολιτών στη διάρκεια κάθε «ημέρας», ώστε να μην τραβήξουν επάνω τους τις υποψίες και να στρέψουν την προσοχή τους στην αναζήτηση του ρουφιάνου, τον οποίο έχουν την ευκαιρία να βγάλουν από το παιχνίδι με δολοφονία στη διάρκεια της «νύχτας».
Σε ρόλο γκέιμ μάστερ, ο Φαντασιόπληκτος εξηγεί τους κανόνες στους παίκτες του και τους ενημερώνει ότι το παιχνίδι θα διαρκέσει μέχρι να φύγουν τέσσερις παίκτες από το παιχνίδι, που αυτόματα θα αποχωρήσουν και από την ομάδα. Στο τέλος του παιχνιδιού, οι αποχωρήσαντες θα αντικατασταθούν από τέσσερις νέους παίκτες ώστε να ξεκινήσει το παιχνίδι από την αρχή. Στη συνέχεια, μοιράζει στους παίκτες κρυφά τους ρόλους τους στο παιχνίδι: ο Βέζε ο Βελζεβούλης είναι ο φανερός δολοφόνος, ο Βασίλιε ο Βασιβουζούκος ο κρυφός δολοφόνος και ο Γουίλι ο Νυχτερίδας ο ρουφιάνος, με τους υπόλοιπους παίκτες να αναλαμβάνουν χρέη αθώων πολιτών, έτοιμων να ξεσκεπάσουν τους δύο στυγερούς δολοφόνους.
Ξεκινάει λοιπόν ο Φαντασιόπληκτος την αφήγηση: «Πέφτει η νύχτα στην Ουτοπία. Οι δύο δολοφόνοι ανοίγουν τα μάτια και κοιτάζονται. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα. Κλείνουν κι οι δύο τα μάτια. Ο φανερός δολοφόνος σηκώνει το χέρι του. Ο ρουφιάνος ανοίγει τα μάτια του και τον βλέπει. Αφήνουμε μερικά δευτερόλεπτα. Ο φανερός δολοφόνος κατεβάζει το χέρι του, ο ρουφιάνος κλείνει τα μάτια του και μία νέα ημέρα ξημερώνει στην Ουτοπία.»
Τα βλέμματα αναζήτησης στοιχείων ενοχής που ρίχνουν ο ένας παίκτης στον άλλον αποτελεί πάντα την εναρκτήρια σκηνή της πρώτης «ημέρας» του παιχνιδιού. Ανάμεσα στους αθώους πολίτες βρίσκονται ο φανερός και ο κρυφός δολοφόνος, Βέζε και Βασίλιε, που επιλέγουν στην αρχή να παραμείνουν σιωπηλοί. Η στρατηγική αυτή μπερδεύει τον ρουφιάνο Γουίλι, που επιλέγει να μιλήσει πρώτος, ισχυριζόμενος ότι άκουσε μερικούς θορύβους κατά τη διάρκεια της «νύχτας» από την πλευρά που κάθονται ο Βέζε και ο Βασίλιε. Συμπλήρωσε μάλιστα πως ένιωσε από την ίδια πλευρά τον αέρα ενός χεριού να σηκώνεται, πράξη που προδίδει τον φανερό δολοφόνο, που είναι ο μόνος που σηκώνει το χέρι στη διάρκεια της πρώτης νύχτας για να τον αντιληφθεί ο ρουφιάνος.
Ο Βέζε και ο Βασίλιε ήταν πλέον σίγουροι ότι ο Γουίλι ήταν ο ρουφιάνος. Έπρεπε όμως να είναι προσεκτικοί: για να μην κινήσουν τις υποψίες, δεν έπρεπε να τον βγάλουν από το παιχνίδι με την πρώτη ευκαιρία, αλλά με τη δεύτερη. Έτσι ο Βέζε πέρασε στην αντεπίθεση και άρχισε να επιτίθεται κατά του Γιάραμαζ του Γιαρμά, ενός αφελή παίκτη που αναπαρίστανε συνεχώς το σήκωμα του χεριού για να δει αν παράγεται αέρας που μπορεί να γίνει αντιληπτός από κάποιον διπλανό παίκτη. Οι υποψίες των αθώων πολιτών άρχισαν να στρέφονται σιγά σιγά προς τον Γιαρμά. Έχοντας καταλάβει το λάθος του και θέλοντας να θολώσει τα νερά, ακόμα και ο ρουφιάνος Γουίλι άρχισε να κατηγορεί για δολοφόνο τον Γιαρμά. Στην πρώτη λοιπόν ψηφοφορία κατά τη διάρκεια της «ημέρας», ο Γιάραμαζ ο Γιαρμάς θα συγκεντρώσει όλες τις ψήφους με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από το παιχνίδι, αποκαλύπτοντας μάλιστα (ως όφειλε επειδή αποχώρησε μέσα στην «ημέρα» του παιχνιδιού) ότι είναι αθώος πολίτης προς «έκπληξη όλων».
Στη συνέχεια, όλοι κλείνουν και πάλι τα μάτια, με τον Φαντασιόπληκτο να συνεχίζει την αφήγηση: «Η νύχτα πέφτει στην Ουτοπία και οι δύο δολοφόνοι ανοίγουν τα μάτια και αποφασίζουν ποιον παίκτη θα βγάλουν από το παιχνίδι, δείχνοντας τον στον αφηγητή. Οι δολοφόνοι κλείνουν τώρα τα μάτια τους και μια νέα ημέρα ξημερώνει στην Ουτοπία για όλους, πλην του θύματος των δύο δολοφόνων, που ακούει στον όνομα Λάρι η Κόμπρα». Θορυβημένοι οι παίκτες αρχίζουν να αναρωτιούνται τα κίνητρα της δολοφονίας του Λάρι. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο Λάρι ήταν εξιλαστήριο θύμα και πως ο αληθινός στόχος των δολοφόνων - ο ρουφιάνος - είναι ακόμα ζωντανός για να βγει από την μέση όταν πέσει η δεύτερη και τελευταία «νύχτα» στην Ουτοπία.
Κατά τη διάρκεια της δεύτερης «ημέρας», ο δολοφόνος Βέζε επιλέγει την στρατηγική να παραμείνει σιωπηλός, έχοντας πρωτοστατήσει στη διάρκεια της προηγούμενης «ημέρας» για την αποχώρηση ενός αθώου θύματος, του Γιάραμαζ του Γιαρμά. Την σκυτάλη λοιπόν παίρνει ο Βασίλιε, που αρχίζει να επιτίθεται με οικτρό τρόπο σε έναν ακόμα αθώο πολίτη: «όταν κλείσαμε τα μάτια καθόταν δίπλα μου και άκουσα τον θόρυβο από τα δαχτυλίδια του την ώρα της δολοφονίας της Κόμπρας. Είναι ο μόνος που φοράει τόσα πολλά δαχτυλίδια, σε όλα τα δάχτυλα πλην ενός, είναι δολοφόνος». Ο Ζέλικο ο Μίδας ήταν ο επόμενος λοιπόν που ενοχοποιήθηκε άδικα για δολοφόνος και αποχώρησε τελικά από το παιχνίδι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Γουίλι να στρέψει και πάλι την προσοχή των πολιτών στο δίδυμο Βέζε-Βασίλιε. Στη διάρκεια λοιπόν της δεύτερης «νύχτας», οι δολοφόνοι θα στήσουν καρτέρι και θα βγάλουν από τη μέση τον περιβόητο ρουφιάνο, κερδίζοντας το παιχνίδι.
Η αποχώρηση του Γουίλι του Νυχτερίδα ήταν αναπάντεχη, αλλά το ηλεκτροσόκ ολοκληρώθηκε με την ταυτόχρονη άφιξη ενός σεσημασμένου κακοποιού, του Μάικ του Μοναχοφάη, που κάνει ντεμπούτο στην ομάδα του Φαντασιόπληκτου και υπόσχεται νέες συγκινήσεις. Μαζί του θα φέρει και τα δυο του πρωτοπαλίκαρα, τον συνονόματο Μάικ τον Λούντζα και τον Σεντεκέ τον Τενεκέ. Με τα λεφτά που περίσσεψαν για να κλείσει η τελευταία θέση στο ρόστερ (προπονητή), ο Φαντασιόπληκτος θα υπογράψει τον πιο στριμωγμένο προπονητή του υπερπρωταθλήματος, αυτόν που θα δώσει τα πάντα για την επιβίωση σε ένα ιδιότυπο hunger game, τον Ντέγιαν τον Ραδόνιο.
Όλα είναι έτοιμα για να πέσει και πάλι η Νύχτα στην Ουτοπία! Ποιός ρόλος άραγε θα ανατεθεί στον Μάικ τον Μοναχοφάη; Θα είναι δολοφόνος, ρουφιάνος ή κοινός πολίτης; Θα αποδώσει το ηλεκτροσόκ στην ομάδα ή θα συνεχιστεί η στασιμότητα; Ποιός θα αναδειχθεί νικητής στο hunger game ανάμεσα σε Ντέγιαν και Ζέλικο στο γήπεδο του Πανπρασινιακού; Όλες οι απαντήσεις σύντομα στους δέκτες σας!
