We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Ο Παίκτης
Ο Φαντασιόπληκτος φιλοσοφεί πάνω στην έννοια του δυισμού και στα οριακά διλήμματα των τελευταίων λεπτών ενός αγώνα μπάσκετ.
Επιμέλεια: Ο Φαντασιόπληκτος | ELFantasist@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 21/05/2022 11:12
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.


Σε όλα τα κλασικά του έργα, ο Ρώσος συγγραφέας Φιόντορ Ντοστογιέφσκι αρέσκεται στο να συγκροτεί χαρακτήρες αφημένους στα πάθη τους, που ρηγματώνουν τις συμβάσεις μιας «εύκολης» και «ευθύγραμμης» ζωής. Στον «Παίκτη» πάει ένα βήμα πιο πέρα: αποφασίζει να βουτήξει ο ίδιος μέσα στο μυθιστόρημά του και αποδομώντας τη προσωπικότητα του «τζογαδόρου», καταλήγει να αποδομεί ανερυθρίαστα τον ίδιο του τον εαυτό. Καταφέρνει έτσι κάτι αριστουργηματικό, την προσωπική του εμπλοκή στην ιστορία και συνάμα την κριτική του αποστασιοποίηση, παραδίδοντας στην ανθρωπότητα ένα διαχρονικό ανάγνωσμα για το πάθος του τζόγου και των τυχερών παιγνιδιών. Παραδέχεται και αποδέχεται ότι μόνο εκεί βρίσκει τον εαυτό του, στην πράσινη τσόχα του Μπάντεν, στην περιστρεφόμενη ρουλέτα του Μόντε Κάρλο. Ζει και αναπνέει για την αδιάκοπη ένταση μέσα στο καζίνο και την τελεσίδικη απόφαση: μαύρο ή κόκκινο, μονά ή ζυγά, ευτυχία ή εκμηδένιση, χασούρα ή κέρδος - ένας πρωτόγονος δυισμός συμπυκνωμένος στα λιγοστά δευτερόλεπτα που η ρόδα γυρίζει.

Τον ίδιο πρωτόγονο δυισμό, συμπυκωμένο στα λιγοστά δραματικά δευτερόλεπτα του τέλους μιας αναμέτρησης συναντάμε και στο μπάσκετ. Σουτ ή πάσα, καθαρή άμυνα ή φάουλ, double team ή αλλαγή στο screen, τρίποντο ή drive στο καλάθι, ήρωας ή μοιραίος παίκτης ...Και όταν οι οριακές αυτές καταστάσεις λυθούν στο άκουσμα της ηλεκτρονικής κόρνας της γραμματείας, η νίκη του ενός γίνεται ήττα του άλλου, το χαμόγελο του ενός δάκρυα του άλλου, το όνειρο του ενός εφιάλτης του άλλου, σε μία ρουλέτα χαρμολύπης που γυρίζει ατέρμονα, ανακυκλώνοντας τα ίδια αντιθετικά συναισθήματα ξανά και ξανά. Μην αναζητήσεις ποτέ τυφλοσούρτες και συνταγές νίκης σε τέτοια παιχνίδια, αλλά για ένα πράγμα να είσαι σίγουρος: αυτό που σου έκλεψε η πορτοκαλί θεά θα στο δώσει πίσω στην επόμενη ευκαιρία. Υπάρχει εκεί ψηλά ένα είδος μπασκετικής δικαιοσύνης που δεν αφήνει καμία ομάδα και κανέναν παίκτη αδικημένους: με το αόρατο χέρι της αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.

Ας αφήσουμε όμως για λίγο τις φιλοσοφίες για να επικεντρωθούμε στο τεχνικό κομμάτι του αγαπημένου μας fantasy. Είναι κοινό μυστικό ότι ο μικρός τελικός δεν έχει λόγο ύπαρξης, με την αδιαφορία των παικτών και των ομάδων να είναι πλέον εμφανής, σε σημείο που δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Οι βασικοί μας λοιπόν παίκτες θα επιλεγούν από το παιχνίδι του μεγάλου τελικού, εκεί που θα ζήσουμε πάλι οριακές καταστάσεις με τους πρωταγωνιστές να μην προλαβαίνουν να αλλάξουν και να παραμένουν οι ίδιοι με αυτούς που είδαμε στους ημιτελικούς.

Αυτό σημαίνει ότι ο Sergio Llull μαζί με τον Fabien Causeur είναι καταδικασμένοι να πρωταγωνιστήσουν ξανά μετά τον τραυματισμό του Williams-Goss, υποδυόμενοι τα point guards σε μία ομάδα που κατεβαίνει σε τελικό χωρίς καθαρό οργανωτή (αυτό μας θυμίζει λίγο την περσινή Μπαρτσελόνα που κατέβηκε στον τελικό με τον Καλάθη τραυματία και τον Heurtel «παρκαρισμένο» μετά τα γεγονότα του αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης). Απέναντι τους όμως θα βρουν τους δύο elite οργανωτές της Εφές, Shane Larkin και Vasilje Micic, που κατεβαίνουν δίπλα δίπλα σε τρίτο συνεχόμενο τελικό και δείχνουν ικανοί να καταφέρουν την back-to-back κατάκτηση του τροπαίου, δικαιώνοντας τις αχρείαστες φανφάρες του προπονητή τους. Στους ψηλούς θα εμπιστευθούμε τον MVP του ισπανικού εμφυλίου, Guerschon Yabusele και τον γίγαντα της Εφές, Tibor Pleiss, που αναμένεται να έχει υψηλότερο χρόνο συμμετοχής από τον undersized συμπαίκτη του Bryant Dunston.

Τις τέσσερις θέσεις του πάγκου θα καλύψουν παίκτες που έδειξαν καλά στοιχεία στους δύο ημιτελικούς, αρχής γενομένης από τον X-Factor του πρώτου ημιτελικού Elijah Bryant, που με 16 πόντους και 6 ριμπάουντ ήρθε από το πουθενά για να γίνει ο αναπάντεχος game changer στη νίκη-πρόκριση της ομάδας του στον μεγάλο τελικό. Από τον Ολυμπιακό θα εμπιστευθούμε ξανά τον Hassan Martin, που είχε το μεγαλύτερο ranking της ομάδας του στον ημιτελικό και τον Κώστα Παπανικολάου, του οποίου το πάθος για την ομάδα παραμένει άσβεστο ακόμα και όταν μιλάμε για έναν αχρείαστο μικρό τελικό. Τη δεκάδα θα συμπληρώσει ένας παίκτης της Μπαρτσελόνα, ο Rolands Smits, τον οποίο αναμένουμε να ξεχάσει στο παρκέ ο προπονητής του, δίνοντας ανάσες στο μεγάλο αστέρι της ομάδας και MVP της διοργάνωσης, Nikola Mirotic. Προπονητής της ομάδας μας παραμένει ο προπονητής της χρονιάς στη διοργάνωση, Γιώργος Μπαρτζώκας και με τον τρόπο αυτό προεξοφλούμε την επικράτηση του Ολυμπιακού στο μικρό τελικό μπροστά στον απίστευτο κόσμο του («unbelievable fans» όπως αποθεωτικά τους αποκάλεσε ο Pablo Laso στη συνέντευξη τύπου).

Το τελευταίο λοιπόν ρόστερ του Φαντασιόπληκτου για τη φετινή σεζόν της Euroleague διαμορφώνεται ως εξής:



Το βιβλίο «Ο Παίκτης» γράφτηκε από τον Ντοστογέφσκι υπό το καθεστώς ασφυκτικής χρονικής πίεσης: αν δεν παρέδιδε το μυθιστόρημα μέσα σε ένα μήνα, θα έχανε την κυριότητα των συγγραφικών του δικαιωμάτων που ήταν η μοναδική πηγή βιοπορισμού του. Δεν του έμενε άλλη επιλογή από το να κάνει το βιβλίο αυτοβιογραφικό. Το ολοκλήρωσε τελικά μέσα σε 26 μέρες.

Ας ζήσουμε λοιπόν έντονα μέσα στον δυισμό μας, μέσα στη χαρά και τη λύπη μας, την ευτυχία και τη δυστυχία, τη νίκη και την ήττα, χωρίς μεσοβέζικες ισοπαλίες, χωρίς ατελείωτες παρατάσεις. Έτσι θα κάνουμε την αυτοβιογραφία μας το καλύτερο μυθιστόρημα!

Σας ευχαριστώ που φτάσαμε μαζί έως εδώ!

Ο Φαντασιόπληκτος