';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Ο τρελός χιμπατζής
Ο Φαντασιόπληκτος αναλύει τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι μας από την στιγμή που γεννιόμαστε και όταν παίζουμε το αγαπημένο μας fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 22/03/2022 12:26
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Όταν ήμασταν μέσα στη μήτρα, δύο διαφορετικοί εγκέφαλοι, ο Άνθρωπος (μετωπιαίος, συνθέτει τη λογική) και ο Χιμπατζής (μεταιχμιακός, συνθέτει το συναίσθημα), αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο και μετά τη γέννηση συστήθηκαν μεταξύ τους και αναγκάστηκαν να συνυπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι διαπίστωσαν πως δεν συμφωνούν για τα περισσότερα πράγματα. Οποιοσδήποτε από αυτούς τους δύο εγκεφάλους θα μπορούσε από μόνος του να ελέγχει τη ζωή μας, αλλά προσπαθούν να συνεργαστούν και έτσι δημιουργούνται προβλήματα. Ο Άνθρωπος και ο Χιμπατζής έχουν ανεξάρτητες προσωπικότητες με διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικό τρόπο σκέψης και διαφορετικές λειτουργίες.
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι μόνο ένας από αυτούς τους εγκεφάλους είμαστε εμείς και αυτός είναι ο Άνθρωπος. Ο Χιμπατζής είναι απλά ένας έξτρα μηχανισμός σκέψεων και συναισθημάτων που όλοι διαθέτουμε. Σκέφτεται ανεξάρτητα από εμάς και μπορεί να πάρει αποφάσεις. Εκφράζει σκέψεις και συναισθήματα που μπορούν να είναι πολύ εποικοδομητικά ή πολύ καταστροφικά. Δεν είναι καλός ή κακός, είναι απλώς ένας Χιμπατζής. Το «παράδοξο του Χιμπατζή» συνίσταται στο γεγονός ότι μπορεί να γίνει ο καλύτερος φίλος μας ή ο χειρότερος εχθρός μας. Η μεγάλη λοιπόν μάχη που δίνουμε μέσα στο κεφάλι μας αφορά στη σωστή διαχείριση του Χιμπατζή, να χαλιναγωγήσουμε δηλαδή τη δύναμή του όταν δουλεύει για εμάς και να τον εξουδετερώσουμε όταν δουλεύει εναντίον μας.
Η διαπάλη ανάμεσα στον Άνθρωπο και τον Χιμπατζή παίρνει φωτιά στο κεφάλι μας κάθε φορά που κάνουμε τις αλλαγές στο fantasy. Ο Άνθρωπος είναι το συγκροτημένο πλάνο που καταστρώνουμε πριν από κάθε αγωνιστική με βάση τη φόρμα των ομάδων, την απόδοση των παικτών, την στατιστική, το αγωνιστικό κίνητρο, το ματσάρισμα των αντιπάλων, τη προϊστορία και κάθε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των παικτών. Από την άλλη πλευρά, ο Χιμπατζής είναι το ένστικτο, οι ανεδαφικές εμπνεύσεις, οι καλοί και κακοί οιωνοί, οι ανεπιβεβαίωτες φήμες, τα οράματα που βλέπουμε, οι πληροφορίες της τελευταίας στιγμής, η πίεση χρόνου και κάθε άλλος παράγοντας που μας οδηγεί στο να παρακάμπτουμε τον Άνθρωπο από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο παιχνίδι.
Ο Φαντασιόπληκτος έπεσε θύμα του κακού Χιμπατζή στην 29η αγωνιστική με αποτέλεσμα να εξανεμιστούν οι όποιες λίγες ελπίδες είχε για να διεκδικήσει κάποιο έπαθλο στο παιχνίδι. Η πληροφορία της πιθανής απουσίας του Chris Jones στο παιχνίδι με τη Μπασκόνια πυροδότησε ένα καταστροφικό ντόμινο trades: τη θέση του τελευταίου πήρε ο Exum, προπονητής ανέλαβε ο Spahija και με την όλη εξοικονόμηση που έγινε ο Vasilje Micic «αναβαθμίστηκε» σε Shane Larkin. Αρχηγός στο turn 1 ορίστηκε ο Walter Tavares, που πρόλαβε να γράψει 14 ranking σε 15 λεπτά συμμετοχής στο παιχνίδι με το Μιλάνο, πριν αποβληθεί με ντισκαλιφιέ (ταυτόχρονο αντιαθλητικό φάουλ και τεχνική ποινή) και δώσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον μονάκριβο Shane για το turn 2. Η συνέχεια είναι λίγο έως πολύ γνωστή, με τον Larkin να μένει για πρώτη φορά στη ζωή του άποντος σε παιχνίδι, αστοχώντας σε όλα τα σουτ που πήρε και να διπλασιάζει το -6 (δηλαδή το κοντέρ έγραψε -12), βάζοντας ταφόπλακα στα όνειρά μας.
Στην 30η αγωνιστική ήρθε η σειρά να μας επισκεφθεί ο καλός Χιμπατζής. Το αμφίβολο στάτους του Maodo Lo (ο οποίος τελικά δεν αγωνίστηκε) οδήγησε στην αντικατάστασή του με τον Hilliard (κέρδος 14.95 πόντοι), την παραμονή Spahija στον προπονητικό θώκο (20 πόντοι για μόλις 4.2 credits), την έλευση του Jaleen Smith αντί του Dobric (απώλεια ενός πόντου) και την αντικατάσταση του Lacombe με τον Westermann (κέρδος 8.3 πόντων). Δεν είναι λοιπόν πάντα κακός ο Χιμπατζής μας, απλά η διαχείρισή του είναι δύσκολη υπόθεση και θέλει πάντα μεγάλη προσοχή σε ό,τι λέει!
Στην 31η αγωνιστική και λόγω έλλειψης χρόνου, ο Χιμπατζής αναλαμβάνει και πάλι τα ηνία των αποφάσεων. H συνεργασία με τον Πύργο μας Γιώργο Παπαγιάννη συνεχίζεται μετά την αξιοθαύμαστη μαχητικότητα που επιδεικνύει σε μία ελλιπέστατη ομάδα, χωρίς ευρωπαϊκούς στόχους, που συνεχώς ψηλώνει - λόγω της λειψανδρίας στα guards - και αδυνατεί να αναπτυχθεί. Δύσκολο είναι να αποχωριστούμε και τον Sasha Vezenkov, ακρογωνιαίο λίθο της επιστροφής του Ολυμπιακού στο postseason και στις συζητήσεις για πλεονέκτημα έδρας και Final Four. Η υπεροπλία μας στους κοντούς θα είναι το μεγάλο μας στοίχημα στο πρώτο σκέλος της τελευταίας διαβολοβδομάδας, με τη ταυτόχρονη χρησιμοποίηση τριών elite guards που διαθέτουν κίνητρο, φόρμα και την απαραίτητη ώθηση της έδρας και των φιλάθλων τους: Vasilje Micic, Wade Baldwin και Scottie Wilbekin.
Στις υπόλοιπες θέσεις forward ένας Mirotic αξίζει σχεδόν όσο ένας Costello και ένας Cavanaugh, με τους δύο τελευταίους να κερδίζουν τελικά την εμπιστοσύνη μας με το resilience, την ωριμότητα και την σταθερότητα που έχουν βάλει στο παιχνίδι τους στο δύσκολο αυτό σημείο της σεζόν. Τη θέση forward θα κλείσει η παρεμφερής περίπτωση Mitrovic, με τη διαφορά ότι ο Σέρβος θα κερδίσει χωρίς να ιδρώσει τον μέσο όρο του (11.75 πόντοι), τους κόπους δηλαδή μιας ολόκληρης σεζόν. Τις δύο τελευταίες θέσεις στον πάγκο θα συμπληρώσουν οι Koumadje και Hazer, αμφότεροι φθηνοί και ικανοί να δώσουν ένα καλό σκορ αν τους πάει καλά το παιχνίδι. Προπονητής μας σε αυτή την αγωνιστική θα είναι ο Jure Zdovc, ο οποίος υποδέχεται στη κατάμεστη αρένα της Ζαλγκίρις τη ζαλισμένη από τις οκτώ συνεχόμενες ήττες Βιλερμπάν.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου για την 31η αγωνιστική της Euroleague έχει διαμορφωθεί ως εξής:
Ας φανταστούμε τώρα τη ζωή μας χωρίς τον τρελό Χιμπατζή μέσα στο κεφάλι μας. Όλες τις αποφάσεις θα τις έπαιρνε μόνος του ο ορθολογικός Άνθρωπος, γεμάτος αναστολές και ζυγίζοντας πάντοτε τις επιλογές με ψυχρή λογική. Όχι, δεν θα είχε νόημα η ζωή μας χωρίς τα παθήματα του Χιμπατζή, τον όμορφο παραλογισμό του και το χάος των συναισθημάτων που μας πλημμυρίζει στο κεφάλι...
Όταν ήμασταν μέσα στη μήτρα, δύο διαφορετικοί εγκέφαλοι, ο Άνθρωπος (μετωπιαίος, συνθέτει τη λογική) και ο Χιμπατζής (μεταιχμιακός, συνθέτει το συναίσθημα), αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο και μετά τη γέννηση συστήθηκαν μεταξύ τους και αναγκάστηκαν να συνυπάρχουν. Το πρόβλημα είναι ότι διαπίστωσαν πως δεν συμφωνούν για τα περισσότερα πράγματα. Οποιοσδήποτε από αυτούς τους δύο εγκεφάλους θα μπορούσε από μόνος του να ελέγχει τη ζωή μας, αλλά προσπαθούν να συνεργαστούν και έτσι δημιουργούνται προβλήματα. Ο Άνθρωπος και ο Χιμπατζής έχουν ανεξάρτητες προσωπικότητες με διαφορετικές προτεραιότητες, διαφορετικό τρόπο σκέψης και διαφορετικές λειτουργίες.
Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι μόνο ένας από αυτούς τους εγκεφάλους είμαστε εμείς και αυτός είναι ο Άνθρωπος. Ο Χιμπατζής είναι απλά ένας έξτρα μηχανισμός σκέψεων και συναισθημάτων που όλοι διαθέτουμε. Σκέφτεται ανεξάρτητα από εμάς και μπορεί να πάρει αποφάσεις. Εκφράζει σκέψεις και συναισθήματα που μπορούν να είναι πολύ εποικοδομητικά ή πολύ καταστροφικά. Δεν είναι καλός ή κακός, είναι απλώς ένας Χιμπατζής. Το «παράδοξο του Χιμπατζή» συνίσταται στο γεγονός ότι μπορεί να γίνει ο καλύτερος φίλος μας ή ο χειρότερος εχθρός μας. Η μεγάλη λοιπόν μάχη που δίνουμε μέσα στο κεφάλι μας αφορά στη σωστή διαχείριση του Χιμπατζή, να χαλιναγωγήσουμε δηλαδή τη δύναμή του όταν δουλεύει για εμάς και να τον εξουδετερώσουμε όταν δουλεύει εναντίον μας.
Η διαπάλη ανάμεσα στον Άνθρωπο και τον Χιμπατζή παίρνει φωτιά στο κεφάλι μας κάθε φορά που κάνουμε τις αλλαγές στο fantasy. Ο Άνθρωπος είναι το συγκροτημένο πλάνο που καταστρώνουμε πριν από κάθε αγωνιστική με βάση τη φόρμα των ομάδων, την απόδοση των παικτών, την στατιστική, το αγωνιστικό κίνητρο, το ματσάρισμα των αντιπάλων, τη προϊστορία και κάθε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των παικτών. Από την άλλη πλευρά, ο Χιμπατζής είναι το ένστικτο, οι ανεδαφικές εμπνεύσεις, οι καλοί και κακοί οιωνοί, οι ανεπιβεβαίωτες φήμες, τα οράματα που βλέπουμε, οι πληροφορίες της τελευταίας στιγμής, η πίεση χρόνου και κάθε άλλος παράγοντας που μας οδηγεί στο να παρακάμπτουμε τον Άνθρωπο από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο παιχνίδι.
Ο Φαντασιόπληκτος έπεσε θύμα του κακού Χιμπατζή στην 29η αγωνιστική με αποτέλεσμα να εξανεμιστούν οι όποιες λίγες ελπίδες είχε για να διεκδικήσει κάποιο έπαθλο στο παιχνίδι. Η πληροφορία της πιθανής απουσίας του Chris Jones στο παιχνίδι με τη Μπασκόνια πυροδότησε ένα καταστροφικό ντόμινο trades: τη θέση του τελευταίου πήρε ο Exum, προπονητής ανέλαβε ο Spahija και με την όλη εξοικονόμηση που έγινε ο Vasilje Micic «αναβαθμίστηκε» σε Shane Larkin. Αρχηγός στο turn 1 ορίστηκε ο Walter Tavares, που πρόλαβε να γράψει 14 ranking σε 15 λεπτά συμμετοχής στο παιχνίδι με το Μιλάνο, πριν αποβληθεί με ντισκαλιφιέ (ταυτόχρονο αντιαθλητικό φάουλ και τεχνική ποινή) και δώσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον μονάκριβο Shane για το turn 2. Η συνέχεια είναι λίγο έως πολύ γνωστή, με τον Larkin να μένει για πρώτη φορά στη ζωή του άποντος σε παιχνίδι, αστοχώντας σε όλα τα σουτ που πήρε και να διπλασιάζει το -6 (δηλαδή το κοντέρ έγραψε -12), βάζοντας ταφόπλακα στα όνειρά μας.
Στην 30η αγωνιστική ήρθε η σειρά να μας επισκεφθεί ο καλός Χιμπατζής. Το αμφίβολο στάτους του Maodo Lo (ο οποίος τελικά δεν αγωνίστηκε) οδήγησε στην αντικατάστασή του με τον Hilliard (κέρδος 14.95 πόντοι), την παραμονή Spahija στον προπονητικό θώκο (20 πόντοι για μόλις 4.2 credits), την έλευση του Jaleen Smith αντί του Dobric (απώλεια ενός πόντου) και την αντικατάσταση του Lacombe με τον Westermann (κέρδος 8.3 πόντων). Δεν είναι λοιπόν πάντα κακός ο Χιμπατζής μας, απλά η διαχείρισή του είναι δύσκολη υπόθεση και θέλει πάντα μεγάλη προσοχή σε ό,τι λέει!
Στην 31η αγωνιστική και λόγω έλλειψης χρόνου, ο Χιμπατζής αναλαμβάνει και πάλι τα ηνία των αποφάσεων. H συνεργασία με τον Πύργο μας Γιώργο Παπαγιάννη συνεχίζεται μετά την αξιοθαύμαστη μαχητικότητα που επιδεικνύει σε μία ελλιπέστατη ομάδα, χωρίς ευρωπαϊκούς στόχους, που συνεχώς ψηλώνει - λόγω της λειψανδρίας στα guards - και αδυνατεί να αναπτυχθεί. Δύσκολο είναι να αποχωριστούμε και τον Sasha Vezenkov, ακρογωνιαίο λίθο της επιστροφής του Ολυμπιακού στο postseason και στις συζητήσεις για πλεονέκτημα έδρας και Final Four. Η υπεροπλία μας στους κοντούς θα είναι το μεγάλο μας στοίχημα στο πρώτο σκέλος της τελευταίας διαβολοβδομάδας, με τη ταυτόχρονη χρησιμοποίηση τριών elite guards που διαθέτουν κίνητρο, φόρμα και την απαραίτητη ώθηση της έδρας και των φιλάθλων τους: Vasilje Micic, Wade Baldwin και Scottie Wilbekin.
Στις υπόλοιπες θέσεις forward ένας Mirotic αξίζει σχεδόν όσο ένας Costello και ένας Cavanaugh, με τους δύο τελευταίους να κερδίζουν τελικά την εμπιστοσύνη μας με το resilience, την ωριμότητα και την σταθερότητα που έχουν βάλει στο παιχνίδι τους στο δύσκολο αυτό σημείο της σεζόν. Τη θέση forward θα κλείσει η παρεμφερής περίπτωση Mitrovic, με τη διαφορά ότι ο Σέρβος θα κερδίσει χωρίς να ιδρώσει τον μέσο όρο του (11.75 πόντοι), τους κόπους δηλαδή μιας ολόκληρης σεζόν. Τις δύο τελευταίες θέσεις στον πάγκο θα συμπληρώσουν οι Koumadje και Hazer, αμφότεροι φθηνοί και ικανοί να δώσουν ένα καλό σκορ αν τους πάει καλά το παιχνίδι. Προπονητής μας σε αυτή την αγωνιστική θα είναι ο Jure Zdovc, ο οποίος υποδέχεται στη κατάμεστη αρένα της Ζαλγκίρις τη ζαλισμένη από τις οκτώ συνεχόμενες ήττες Βιλερμπάν.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου για την 31η αγωνιστική της Euroleague έχει διαμορφωθεί ως εξής:
Ας φανταστούμε τώρα τη ζωή μας χωρίς τον τρελό Χιμπατζή μέσα στο κεφάλι μας. Όλες τις αποφάσεις θα τις έπαιρνε μόνος του ο ορθολογικός Άνθρωπος, γεμάτος αναστολές και ζυγίζοντας πάντοτε τις επιλογές με ψυχρή λογική. Όχι, δεν θα είχε νόημα η ζωή μας χωρίς τα παθήματα του Χιμπατζή, τον όμορφο παραλογισμό του και το χάος των συναισθημάτων που μας πλημμυρίζει στο κεφάλι...
