';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Ελέφαντες στο δωμάτιο
Ο Φαντασιόπληκτος εμπνέεται από μία ινδική παραβολή και παίζει τα ρέστα του με τη χρησιμοποίηση των δύο «ελεφάντων» του Euroleague Fantasy
Δημοσιεύτηκε: 24/02/2022 14:56
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Στα βάθη της μεγάλης ινδικής ερήμου υπήρχε κάποτε ένα χωριό, που όλοι του οι κάτοικοι ήταν τυφλοί. Μία μέρα, περνούσε από εκεί ένας ξακουστός βασιλιάς με τον στρατό του και έδωσε εντολή να στρατοπεδεύσουν για το βράδυ. Τον στρατό συνόδευε και ένας μεγάλος ελέφαντας, που τον χρησιμοποιούσαν για να κουβαλάει ασήκωτα βάρη, αλλά και να φοβίζει τους εχθρούς στη μάχη. Οι άνθρωποι του χωριού είχαν ακούσει ευφάνταστες ιστορίες για τα πελώρια αυτά ζώα με τη μεγάλη προβοσκίδα, αλλά δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να συναντήσουν κάποιο από κοντά. Όταν λοιπόν άκουσαν για την άφιξη του ελέφαντα, έξι από τους τυφλούς του χωριού, οι πιο ανήσυχοι και τολμηροί, ζήτησαν από τον βασιλιά να μπουν στο δωμάτιο όπου τον φύλαγαν για να ανακαλύψουν από κοντά πώς ήταν τελικά αυτό το περίεργο ζώο. Ο βασιλιάς, όταν κατάλαβε ότι όλοι οι κάτοικοι του χωριού ήταν το ίδιο ακίνδυνοι, δέχτηκε την αλλόκοτη αυτή επίσκεψη.
Μόλις οι τυφλοί μπήκαν στο δωμάτιο, άρχισαν να αγγίζουν με περιέργεια τον ελέφαντα - την προβοσκίδα, τους χαυλιόδοντες, τα πλευρά, την ουρά, το πόδι. Αλλά καθώς ο καθένας έπιανε διαφορετικό μέρος του ζώου, κατέληγε σε διαφορετικό συμπέρασμα για το τι αγγίζει. Για παράδειγμα, αυτός που είχε αγγίξει την προβοσκίδα ήταν βέβαιος ότι είχε αγγίξει κάτι σαν φίδι, ενώ αυτός που είχε αγγίξει τον χαυλιόδοντα ήταν πεπεισμένος ότι είχε πιάσει κάτι σκληρό και αιχμηρό σαν ακόντιο. Ο άλλος που έπιανε το πόδι του ζώου βεβαίωνε ότι αγκάλιαζε τον κορμό ενός δέντρου, ενώ εκείνος που είχε πιάσει την ουρά του ήταν σίγουρος πως κρατούσε ένα σκοινί. Όσο για αυτόν που έπιανε τα πλευρά του ελέφαντα, είχε πειστεί ότι το δέρμα του είναι σαν τοίχος. Στο τέλος, έφτασε στο δωμάτιο ένας τυφλός γέροντας, αποφασισμένος να αφιερώσει χρόνο για να μελετήσει προσεκτικά τον ελέφαντα: ακούμπησε διάφορα μέρη του σώματός του, τον μύριζε και άκουγε προσεκτικά όλους τους θορύβους που έκανε το ζώο. Ψηλάφισε μετά το στόμα του ελέφαντα, τον τάισε χόρτο και χτύπησε απαλά τον κορμό του.
Όταν ο γέρος επέστρεψε τελευταίος στο χωριό από την επίσκεψη, τους βρήκε όλους σε μεγάλη αναστάτωση. Κάθε ένας από τους νεαρούς τυφλούς είχε αποκτήσει οπαδούς, που είχαν ασπασθεί τη δική του εκδοχή για το τι είναι ελέφαντας. Ο γέρος, ήσυχα, άκουγε τους διαπληκτισμούς. «Είναι σαν τοίχος!», «όχι είναι σαν φίδι!», «όχι είναι σαν ακόντιο!», «όχι σαν δέντρο!», «όχι σαν σχοινί!». Ο γέρος γύρισε την πλάτη του και άρχισε να πηγαίνει προς το σπίτι του γελώντας, καθώς θυμήθηκε τις δικές του απερισκεψίες, όταν ήταν νέος. Γέλασε, καθώς θυμήθηκε ότι, κάποτε, ήταν απρόθυμος να ανακαλύψει από μόνος του την αλήθεια και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε αυτά που έλεγαν οι άλλοι. Περισσότερο, όμως, γέλασε καθώς συνειδητοποίησε ότι, τελικά, ήταν ο μόνος στην πόλη που δεν ήξερε τι ήταν ο ελέφαντας.
Στις μέρες μας, ο ιδιωματισμός «ελέφαντας στο δωμάτιο» υποδηλώνει το πρόβλημα το οποίο όλοι κάνουν ότι δεν βλέπουν (σαν να είναι οι τυφλοί της ιστορίας μας), αλλά δεν μπορούν και να το παραβλέψουν, γιατί είναι πολύ μεγάλο και μέσα στα πόδια τους. Τη δεδομένη στιγμή στο fantasy δεν υπάρχει μόνο ένας, αλλά δύο μεγάλοι ελέφαντες, των οποίων η διαχείριση θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τους νικητές της κανονικής διάρκειας του παιχνιδιού. Ο λόγος φυσικά για τους Walter Tavares και Nikola Mirotic, τους δύο κορυφαίους παίκτες της διοργάνωσης και συνάμα τις δύο μεγαλύτερες σπαζοκεφαλιές για τους μάνατζερ του παιχνιδιού. Οι ομάδες τους έχουν εξασφαλίσει ήδη την πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης και πιθανότατα και το πλεονέκτημα έδρας, οπότε παραμένει ερωτηματικό εάν οι προπονητές τους θα συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν στους ίδιους αγωνιστικούς ρυθμούς ή αν θα επιλέξουν να τους δώσουν ανάσες. Άλλωστε και οι ίδιοι δείχνουν σημάδια κόπωσης από τα συνεχόμενα παιχνίδια, με αποτέλεσμα να αποδίδουν τον τελευταίο καιρό πρωτοφανή για τα δεδομένα τους μονοψήφια σκορ.
Σαν τον γέρο τυφλό της ιστορίας, ο Φαντασιόπληκτος δεν αγνοεί τους ελέφαντες στο δωμάτιο, αλλά προσπαθεί εδώ και καιρό να τους αφουγκραστεί και να τους διαχειριστεί με το βέλτιστο τρόπο, είτε εντάσσοντάς τους ταυτόχρονα στην ομάδα και εναλλάσσοντας τους στην αρχηγία στα δύο turns (συνήθως Ρεάλ και Μπαρτσελόνα αγωνίζονται σε διαφορετικές μέρες), είτε διαλέγοντας έναν από τους δύο με συνδυασμό «προφανών» κριτηρίων. Η διαχείριση αυτή έχει αποτύχει παταγωδώς στις τελευταίες αγωνιστικές, με τους δύο «ελέφαντες» να αποδίδουν ταυτόχρονα μονοψήφια σκορ στην 25η αγωνιστική και να έρχονται αντιμέτωποι head-to-head στην 26η αγωνιστική, όπου το wrong pick (Mirotic αντί Tavares) αποδείχθηκε καταστροφικό. Στην αγωνιστική που μας έρχεται θα επανέλθουμε στη λογική της ταυτόχρονης χρησιμοποίησής των δύο «ελεφάντων» του fantasy και της εναλλαγής τους στην αρχηγία, καθώς θεωρούμε ότι είναι νωρίς ακόμα για τις ομάδες τους να κατεβάσουν ταχύτητα, ενώ και οι δυο τους λογικά θα ενδιαφέρονται για το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής διάρκειας, για τον οποίο κονταροχτυπιούνται.
Σε δεύτερο πλάνο, επιλέγουμε να ενισχύσουμε τη «περιφέρεια» της ομάδας μας με την επιλογή δύο υπερπολύτιμων για τις ομάδες τους guards, του Marko Guduric της Φενερμπαχτσέ και του Maodo Lo της Άλμπα. Και οι δυο τους, λόγω των συνθηκών, έχουν πάρει τα κλειδιά των ομάδων τους, με τις αυξημένες ευθύνες τους να μεταφράζονται σε μεστές εμφανίσεις και φαντασιακούς πόντους σε αφθονία. Το πλάνο μας κλείνει με την επιλογή ενός προπονητή από το κάτω ράφι που αγωνίζεται εκτός έδρας, παραβιάζοντας όλες τις αρχές μας αναφορικά με την επιλογή προπονητή. Ο λόγος για τον Dejan Radonjic του Ερυθρού Αστέρα, ο οποίος επισκέπτεται την Αθήνα για να αντιμετωπίσει έναν ελλιπέστατο Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει (ορθώς) επιλέξει να δώσει βάση στον μοναδικό στόχο που του έχει απομείνει - αυτόν του πρωταθλήματος - και τους Έλληνες παίκτες του να έχουν (επίσης ορθώς) δώσει βάση στο κρίσιμο «παράθυρο» με τη Τουρκία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου για την 27η αγωνιστική της Euroleague διαμορφώνεται ως εξής:
Στη γεωπολιτική σφαίρα της Ευρασίας, ο ελέφαντας στο δωμάτιο - είτε το θέλουμε είτε όχι - είναι η Ρωσία. Όσο κι αν κάνουμε ότι δεν βλέπουμε, δεν μπορούμε συνεχώς να παραβλέπουμε τον ρόλο της Ρωσίας στην ευρύτερη «γειτονιά» μας, ειδάλλως κινδυνεύουμε να παραμείνουμε απλοί παρατηρητές των ολέθριων εξελίξεων.
Στα βάθη της μεγάλης ινδικής ερήμου υπήρχε κάποτε ένα χωριό, που όλοι του οι κάτοικοι ήταν τυφλοί. Μία μέρα, περνούσε από εκεί ένας ξακουστός βασιλιάς με τον στρατό του και έδωσε εντολή να στρατοπεδεύσουν για το βράδυ. Τον στρατό συνόδευε και ένας μεγάλος ελέφαντας, που τον χρησιμοποιούσαν για να κουβαλάει ασήκωτα βάρη, αλλά και να φοβίζει τους εχθρούς στη μάχη. Οι άνθρωποι του χωριού είχαν ακούσει ευφάνταστες ιστορίες για τα πελώρια αυτά ζώα με τη μεγάλη προβοσκίδα, αλλά δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να συναντήσουν κάποιο από κοντά. Όταν λοιπόν άκουσαν για την άφιξη του ελέφαντα, έξι από τους τυφλούς του χωριού, οι πιο ανήσυχοι και τολμηροί, ζήτησαν από τον βασιλιά να μπουν στο δωμάτιο όπου τον φύλαγαν για να ανακαλύψουν από κοντά πώς ήταν τελικά αυτό το περίεργο ζώο. Ο βασιλιάς, όταν κατάλαβε ότι όλοι οι κάτοικοι του χωριού ήταν το ίδιο ακίνδυνοι, δέχτηκε την αλλόκοτη αυτή επίσκεψη.
Μόλις οι τυφλοί μπήκαν στο δωμάτιο, άρχισαν να αγγίζουν με περιέργεια τον ελέφαντα - την προβοσκίδα, τους χαυλιόδοντες, τα πλευρά, την ουρά, το πόδι. Αλλά καθώς ο καθένας έπιανε διαφορετικό μέρος του ζώου, κατέληγε σε διαφορετικό συμπέρασμα για το τι αγγίζει. Για παράδειγμα, αυτός που είχε αγγίξει την προβοσκίδα ήταν βέβαιος ότι είχε αγγίξει κάτι σαν φίδι, ενώ αυτός που είχε αγγίξει τον χαυλιόδοντα ήταν πεπεισμένος ότι είχε πιάσει κάτι σκληρό και αιχμηρό σαν ακόντιο. Ο άλλος που έπιανε το πόδι του ζώου βεβαίωνε ότι αγκάλιαζε τον κορμό ενός δέντρου, ενώ εκείνος που είχε πιάσει την ουρά του ήταν σίγουρος πως κρατούσε ένα σκοινί. Όσο για αυτόν που έπιανε τα πλευρά του ελέφαντα, είχε πειστεί ότι το δέρμα του είναι σαν τοίχος. Στο τέλος, έφτασε στο δωμάτιο ένας τυφλός γέροντας, αποφασισμένος να αφιερώσει χρόνο για να μελετήσει προσεκτικά τον ελέφαντα: ακούμπησε διάφορα μέρη του σώματός του, τον μύριζε και άκουγε προσεκτικά όλους τους θορύβους που έκανε το ζώο. Ψηλάφισε μετά το στόμα του ελέφαντα, τον τάισε χόρτο και χτύπησε απαλά τον κορμό του.
Όταν ο γέρος επέστρεψε τελευταίος στο χωριό από την επίσκεψη, τους βρήκε όλους σε μεγάλη αναστάτωση. Κάθε ένας από τους νεαρούς τυφλούς είχε αποκτήσει οπαδούς, που είχαν ασπασθεί τη δική του εκδοχή για το τι είναι ελέφαντας. Ο γέρος, ήσυχα, άκουγε τους διαπληκτισμούς. «Είναι σαν τοίχος!», «όχι είναι σαν φίδι!», «όχι είναι σαν ακόντιο!», «όχι σαν δέντρο!», «όχι σαν σχοινί!». Ο γέρος γύρισε την πλάτη του και άρχισε να πηγαίνει προς το σπίτι του γελώντας, καθώς θυμήθηκε τις δικές του απερισκεψίες, όταν ήταν νέος. Γέλασε, καθώς θυμήθηκε ότι, κάποτε, ήταν απρόθυμος να ανακαλύψει από μόνος του την αλήθεια και στηρίχθηκε αποκλειστικά σε αυτά που έλεγαν οι άλλοι. Περισσότερο, όμως, γέλασε καθώς συνειδητοποίησε ότι, τελικά, ήταν ο μόνος στην πόλη που δεν ήξερε τι ήταν ο ελέφαντας.
Στις μέρες μας, ο ιδιωματισμός «ελέφαντας στο δωμάτιο» υποδηλώνει το πρόβλημα το οποίο όλοι κάνουν ότι δεν βλέπουν (σαν να είναι οι τυφλοί της ιστορίας μας), αλλά δεν μπορούν και να το παραβλέψουν, γιατί είναι πολύ μεγάλο και μέσα στα πόδια τους. Τη δεδομένη στιγμή στο fantasy δεν υπάρχει μόνο ένας, αλλά δύο μεγάλοι ελέφαντες, των οποίων η διαχείριση θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τους νικητές της κανονικής διάρκειας του παιχνιδιού. Ο λόγος φυσικά για τους Walter Tavares και Nikola Mirotic, τους δύο κορυφαίους παίκτες της διοργάνωσης και συνάμα τις δύο μεγαλύτερες σπαζοκεφαλιές για τους μάνατζερ του παιχνιδιού. Οι ομάδες τους έχουν εξασφαλίσει ήδη την πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης και πιθανότατα και το πλεονέκτημα έδρας, οπότε παραμένει ερωτηματικό εάν οι προπονητές τους θα συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν στους ίδιους αγωνιστικούς ρυθμούς ή αν θα επιλέξουν να τους δώσουν ανάσες. Άλλωστε και οι ίδιοι δείχνουν σημάδια κόπωσης από τα συνεχόμενα παιχνίδια, με αποτέλεσμα να αποδίδουν τον τελευταίο καιρό πρωτοφανή για τα δεδομένα τους μονοψήφια σκορ.
Σαν τον γέρο τυφλό της ιστορίας, ο Φαντασιόπληκτος δεν αγνοεί τους ελέφαντες στο δωμάτιο, αλλά προσπαθεί εδώ και καιρό να τους αφουγκραστεί και να τους διαχειριστεί με το βέλτιστο τρόπο, είτε εντάσσοντάς τους ταυτόχρονα στην ομάδα και εναλλάσσοντας τους στην αρχηγία στα δύο turns (συνήθως Ρεάλ και Μπαρτσελόνα αγωνίζονται σε διαφορετικές μέρες), είτε διαλέγοντας έναν από τους δύο με συνδυασμό «προφανών» κριτηρίων. Η διαχείριση αυτή έχει αποτύχει παταγωδώς στις τελευταίες αγωνιστικές, με τους δύο «ελέφαντες» να αποδίδουν ταυτόχρονα μονοψήφια σκορ στην 25η αγωνιστική και να έρχονται αντιμέτωποι head-to-head στην 26η αγωνιστική, όπου το wrong pick (Mirotic αντί Tavares) αποδείχθηκε καταστροφικό. Στην αγωνιστική που μας έρχεται θα επανέλθουμε στη λογική της ταυτόχρονης χρησιμοποίησής των δύο «ελεφάντων» του fantasy και της εναλλαγής τους στην αρχηγία, καθώς θεωρούμε ότι είναι νωρίς ακόμα για τις ομάδες τους να κατεβάσουν ταχύτητα, ενώ και οι δυο τους λογικά θα ενδιαφέρονται για το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής διάρκειας, για τον οποίο κονταροχτυπιούνται.
Σε δεύτερο πλάνο, επιλέγουμε να ενισχύσουμε τη «περιφέρεια» της ομάδας μας με την επιλογή δύο υπερπολύτιμων για τις ομάδες τους guards, του Marko Guduric της Φενερμπαχτσέ και του Maodo Lo της Άλμπα. Και οι δυο τους, λόγω των συνθηκών, έχουν πάρει τα κλειδιά των ομάδων τους, με τις αυξημένες ευθύνες τους να μεταφράζονται σε μεστές εμφανίσεις και φαντασιακούς πόντους σε αφθονία. Το πλάνο μας κλείνει με την επιλογή ενός προπονητή από το κάτω ράφι που αγωνίζεται εκτός έδρας, παραβιάζοντας όλες τις αρχές μας αναφορικά με την επιλογή προπονητή. Ο λόγος για τον Dejan Radonjic του Ερυθρού Αστέρα, ο οποίος επισκέπτεται την Αθήνα για να αντιμετωπίσει έναν ελλιπέστατο Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει (ορθώς) επιλέξει να δώσει βάση στον μοναδικό στόχο που του έχει απομείνει - αυτόν του πρωταθλήματος - και τους Έλληνες παίκτες του να έχουν (επίσης ορθώς) δώσει βάση στο κρίσιμο «παράθυρο» με τη Τουρκία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου για την 27η αγωνιστική της Euroleague διαμορφώνεται ως εξής:
Στη γεωπολιτική σφαίρα της Ευρασίας, ο ελέφαντας στο δωμάτιο - είτε το θέλουμε είτε όχι - είναι η Ρωσία. Όσο κι αν κάνουμε ότι δεν βλέπουμε, δεν μπορούμε συνεχώς να παραβλέπουμε τον ρόλο της Ρωσίας στην ευρύτερη «γειτονιά» μας, ειδάλλως κινδυνεύουμε να παραμείνουμε απλοί παρατηρητές των ολέθριων εξελίξεων.
