';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Ο σοφός καπετάνιος
Ο Φαντασιόπληκτος εφαρμόζει αυτή τη φορά τη σοφία του και όχι εξειδικευμένες γνώσεις, για να αποφύγει τις νέες παγίδες του παιχνιδιού.
Δημοσιεύτηκε: 10/02/2022 13:24
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
«Ο έξυπνος άνθρωπος λύνει το πρόβλημα. Ο σοφός το αποφεύγει», έλεγε κάποτε ο Albert Einstein. Και πράγματι, αν το σκεφτεί κανείς, η σοφία δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρακτική ικανότητα με την οποία πλοηγούμαστε στη ζωή, είναι δηλαδή η τέχνη να αποφεύγουμε τις δυσκολίες παρά να τις αντιμετωπίζουμε. Δεν χρειάζεται να έχουμε εξειδικευμένες γνώσεις ή να έχουμε διαβάσει ατέλειωτες εγκυκλοπαίδειες για να θεωρούμαστε σοφοί. Για τον λόγο αυτό άλλωστε μιλάμε και για «λαϊκή σοφία» ή για τη σοφία των παππούδων μας, που δεν πήγαν ούτε μια μέρα στο σχολείο. Οι μορφωμένοι άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα σοφοί και οι σοφοί άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα μορφωμένοι. Η σοφία είναι ένα είδος αυξημένης αντίληψης που μπορεί να διαθέτει ο καθένας μας και η οποία μας βοηθάει να «ξεγλιστράμε» από τα διάφορα προβλήματα.
Η αποφυγή βέβαια των προβλημάτων δεν «πουλάει» τόσο πολύ όσο η αντιμετώπιση. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόληψη είναι αόρατη για τον έξω κόσμο, ενώ η αντιμετώπιση γίνεται αντιληπτή ως επίτευγμα, ενίοτε ως «άθλος». Ας πάρουμε για παράδειγμα δύο κινηματογραφικά σενάρια του Τιτανικού. Στο πρώτο σενάριο, το πλοίο προσκρούει σε ένα μεγάλο παγόβουνο και αρχίζει να βυθίζεται. Ο καπετάνιος οργανώνει υποδειγματικά μια επιχείρηση διάσωσης των επιβατών με σωσίβιες λέμβους και τους απομακρύνει όλους με επιτυχία. Στο δεύτερο σενάριο, ο καπετάνιος αντιλαμβάνεται νωρίτερα τον κίνδυνο και με γρήγορους ελιγμούς καταφέρνει τελευταία στιγμή να παρακάμψει το παγόβουνο. Οι επιβάτες, που δεν έχουν καταλάβει τίποτα, βγάζουν φωτογραφίες με φόντο το μεγάλο παγόβουνο.
Εσείς ποιά «μπομπίνα» θα επιλέγατε να παίξετε στον κινηματογράφο που διευθύνετε; Μα φυσικά τη πρώτη, με τον αδέξιο καπετάνιο που πέφτει πάνω στο παγόβουνο, αλλά τελικά καταφέρνει να σώσει με αυταπάρνηση όλους τους επιβάτες και να μας προσφέρει πλούσια και καταιγιστική δράση ...σπάζοντας τα ταμεία. Αν το σενάριο μάλιστα ήταν πραγματικό, ο καπετάνιος της ιστορίας θα έμενε στην ιστορία ως ένας λαϊκός ήρωας, δίνοντας συνεντεύξεις στη τηλεόραση μέχρι τα βαθιά γεράματα για τις σπαρακτικές στιγμές που έζησε εκείνη τη μέρα. Ο καπετάνιος του δεύτερου σεναρίου θα έμενε λογικά άσημος, αφού κανείς δεν θα είχε καταλάβει την τραγωδία που απέτρεψε με τη σοφία και τα γρήγορα αντανακλαστικά του. Έτσι δυστυχώς συμβαίνει με όλες τις επιτυχίες πρόληψης: οι ήρωες μένουν αφανείς και δεν αναδεικνύονται στα ΜΜΕ, γνωρίζοντας μόνο οι ίδιοι πόσο σοφά έχουν ενεργήσει - κι αυτό όχι πάντοτε.
Έτσι ακριβώς γίνεται και στο αγαπημένο μας fantasy. Το παιχνίδι είναι απρόβλεπτο και προβλήματα φυτρώνουν από παντού. Το gameplay βάζει παγίδες και εμπόδια στον δρόμο μας και αυτό δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Αλλά αν υποψιαζόμαστε πού κρύβονται οι κίνδυνοι, μπορούμε να τους αποφύγουμε. Σχεδόν το μισό λοιπόν παιχνίδι έχει να κάνει με την πρόληψη, το να βλέπουμε δηλαδή τον κίνδυνο που δεν βλέπουν οι άλλοι. Φυσικά όλοι θα τα θαλασσώσουμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά οι σοφοί καπετάνιοι θα αποφύγουν τις περισσότερες «κακοτοπιές». Ας το θέσουμε λοιπόν ως εξής: o έξυπνος παίκτης στο fantasy είναι αυτός που θα στελεχώσει σωστά την ομάδα, ο σοφός όμως παίκτης είναι αυτός που θα προβλέψει τις παγίδες και θα τις παρακάμψει.
Το μεγάλο παγόβουνο αυτής της αγωνιστικής, το παιχνίδι δηλαδή που εγκυμονεί τους μεγαλύτερους κινδύνους στο fantasy, είναι φυσικά το el clásico. Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωπες οι δύο κορυφαίες (με βάση τη βαθμολογία) ομάδες της διοργάνωσης, μαζί με τους δύο πολυτιμότερους (με βάση το ranking) και πιο ακριβούς παίκτες στο fantasy, Tavares και Mirotic. Και οι δύο τους προέρχονται από μονοψήφιο ranking στη προηγούμενη αγωνιστική, ενώ οι ομάδες τους έχουν ξεφύγει τόσο στη βαθμολογία, ώστε να σκέφτονται από τώρα τo ενδεχόμενο συντήρησης δυνάμεων κι ένα βαθύτερο rotation ενόψει playoffs. Από την άλλη πλευρά, το el clásico είναι πάντα ένας αγώνας γοήτρου, μια αρένα που οι μονομάχοι τα δίνουν όλα, μια αναμέτρηση που το ροζ φύλλο είναι «κάτι παραπάνω από μία νίκη».
Ενόψει λοιπόν el clásico, η προνοητικότητα λέει ότι δεν μπορούμε να διατηρήσουμε στο ρόστερ μας και τους δύο μονομάχους, Tavares και Mirotic: παίζουν head-to-head, δεν μπορούμε να τους εναλλάξουμε στην αρχηγία, προέρχονται από underperformance, είναι πανάκριβοι και έχουν αρχίσει να νιώθουν ανταγωνισμό στις θέσεις που αγωνίζονται. Σταθμίζοντας λοιπόν όλους τους κινδύνους, αυτός που πρέπει να αποχωρήσει από το ρόστερ μας είναι ο Walter Tavares: είναι πιο καταβεβλημένος σωματικά, επειδή έδωσε παιχνίδι μεσοβδόμαδα εναντίον της Φενερμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, έχει ικανότερο αντικαταστάτη στο rotation της ομάδας του από τον Mirotic (Poirier ο πρώτος, Smits ο δεύτερος) και έχει καλύτερο αντικαταστάτη στη θέση του στο fantasy (τον Milutinov στη θέση center έναντι του Sikma στη θέση forward). Ο Tavares λοιπόν θα παραχωρήσει τη θέση του μετά από καιρό στον Milutinov, σε μία κίνηση που θεωρούμε πως θα αποτρέψει τα χειρότερα για την ομάδα μας.
Δεν αποχωριζόμαστε όμως μόνο παίκτες από το el clásico αλλά και προπονητές. Αφού μας έδωσε 25 ολόκληρους πόντους στο ματς με τον Παναθηναϊκό, ο Jasikevicius αποχωρεί και θα δώσει τη θέση του στον φθηνό αλλά αποτελεσματικό Sasa Obradovic, ο οποίος περιμένει με ανοιχτές αγκάλες τη ταλαιπωρημένη Ζαλγκίρις (έπαιξε κι αυτή παιχνίδι μεσοβδόμαδα) για ένα εύκολο επιτέλους απόγευμα στο Πριγκιπάτο. Η εξοικονόμηση πόρων από τη μετάβαση σε φθηνό προπονητή θα χρησιμοποιηθεί με σύνεση και σοφία για να φέρουμε στην ομάδα μας ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί σε guard: τον ένα και μοναδικό Mike James στη θέση του Lorenzo Brown (ο οποίος έπαιξε ελάχιστα στο ντέρμπι του ρωσικού πρωταθλήματος με τη ΤΣΣΚΑ και εμφανίστηκε με ...τζινάκι στη χθεσινή προπόνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται) και τον Chris Jones στη θέση του Spissu, ο οποίος αναμένεται να οργιάσει απόντος του Elie Okobo στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Αρχηγός μας στο turn 1 θα είναι ο Mike James, τον οποίο θα διαδεχθεί, αν χρειαστεί, ο Nikola Mirotic, ο μοναδικός μονομάχος που κρατήσαμε από το «παγόβουνο» της Μαδρίτης.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου ενόψει της 26ης αγωνιστικής της Euroleague διαμορφώνεται ως εξής:
Σοφός λοιπόν είναι αυτός που προλαμβάνει και αυτό δεν είναι πάντα μια εύκολη υπόθεση. Σε ένα βιβλίο του, ο Αμερικανός επενδυτής Howard Marks αφηγείται την εξής ιστορία: «Μια μέρα, ένας τζογαδόρος άκουσε για μια ιπποδρομία με ένα μόνο άλογο και στοιχημάτισε όλη του την περιουσία σε αυτό. Πιο σίγουρο στοίχημα δεν υπήρχε! Αλλά στα μέσα της διαδρομής το άλογο πήδηξε πάνω από τον φράχτη κι έφυγε καλπάζοντας». Ο Henry Kissinger αποδίδει αυτό το είδος λάθους σε έλλειψη φαντασίας: η σοφία δεν απαιτεί μόνο γνώση, χρειάζεται και φαντασία και η φαντασία είναι εξαντλητική εργασία!
«Ο έξυπνος άνθρωπος λύνει το πρόβλημα. Ο σοφός το αποφεύγει», έλεγε κάποτε ο Albert Einstein. Και πράγματι, αν το σκεφτεί κανείς, η σοφία δεν είναι τίποτε άλλο από μια πρακτική ικανότητα με την οποία πλοηγούμαστε στη ζωή, είναι δηλαδή η τέχνη να αποφεύγουμε τις δυσκολίες παρά να τις αντιμετωπίζουμε. Δεν χρειάζεται να έχουμε εξειδικευμένες γνώσεις ή να έχουμε διαβάσει ατέλειωτες εγκυκλοπαίδειες για να θεωρούμαστε σοφοί. Για τον λόγο αυτό άλλωστε μιλάμε και για «λαϊκή σοφία» ή για τη σοφία των παππούδων μας, που δεν πήγαν ούτε μια μέρα στο σχολείο. Οι μορφωμένοι άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα σοφοί και οι σοφοί άνθρωποι δεν είναι απαραίτητα μορφωμένοι. Η σοφία είναι ένα είδος αυξημένης αντίληψης που μπορεί να διαθέτει ο καθένας μας και η οποία μας βοηθάει να «ξεγλιστράμε» από τα διάφορα προβλήματα.
Η αποφυγή βέβαια των προβλημάτων δεν «πουλάει» τόσο πολύ όσο η αντιμετώπιση. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόληψη είναι αόρατη για τον έξω κόσμο, ενώ η αντιμετώπιση γίνεται αντιληπτή ως επίτευγμα, ενίοτε ως «άθλος». Ας πάρουμε για παράδειγμα δύο κινηματογραφικά σενάρια του Τιτανικού. Στο πρώτο σενάριο, το πλοίο προσκρούει σε ένα μεγάλο παγόβουνο και αρχίζει να βυθίζεται. Ο καπετάνιος οργανώνει υποδειγματικά μια επιχείρηση διάσωσης των επιβατών με σωσίβιες λέμβους και τους απομακρύνει όλους με επιτυχία. Στο δεύτερο σενάριο, ο καπετάνιος αντιλαμβάνεται νωρίτερα τον κίνδυνο και με γρήγορους ελιγμούς καταφέρνει τελευταία στιγμή να παρακάμψει το παγόβουνο. Οι επιβάτες, που δεν έχουν καταλάβει τίποτα, βγάζουν φωτογραφίες με φόντο το μεγάλο παγόβουνο.
Εσείς ποιά «μπομπίνα» θα επιλέγατε να παίξετε στον κινηματογράφο που διευθύνετε; Μα φυσικά τη πρώτη, με τον αδέξιο καπετάνιο που πέφτει πάνω στο παγόβουνο, αλλά τελικά καταφέρνει να σώσει με αυταπάρνηση όλους τους επιβάτες και να μας προσφέρει πλούσια και καταιγιστική δράση ...σπάζοντας τα ταμεία. Αν το σενάριο μάλιστα ήταν πραγματικό, ο καπετάνιος της ιστορίας θα έμενε στην ιστορία ως ένας λαϊκός ήρωας, δίνοντας συνεντεύξεις στη τηλεόραση μέχρι τα βαθιά γεράματα για τις σπαρακτικές στιγμές που έζησε εκείνη τη μέρα. Ο καπετάνιος του δεύτερου σεναρίου θα έμενε λογικά άσημος, αφού κανείς δεν θα είχε καταλάβει την τραγωδία που απέτρεψε με τη σοφία και τα γρήγορα αντανακλαστικά του. Έτσι δυστυχώς συμβαίνει με όλες τις επιτυχίες πρόληψης: οι ήρωες μένουν αφανείς και δεν αναδεικνύονται στα ΜΜΕ, γνωρίζοντας μόνο οι ίδιοι πόσο σοφά έχουν ενεργήσει - κι αυτό όχι πάντοτε.
Έτσι ακριβώς γίνεται και στο αγαπημένο μας fantasy. Το παιχνίδι είναι απρόβλεπτο και προβλήματα φυτρώνουν από παντού. Το gameplay βάζει παγίδες και εμπόδια στον δρόμο μας και αυτό δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Αλλά αν υποψιαζόμαστε πού κρύβονται οι κίνδυνοι, μπορούμε να τους αποφύγουμε. Σχεδόν το μισό λοιπόν παιχνίδι έχει να κάνει με την πρόληψη, το να βλέπουμε δηλαδή τον κίνδυνο που δεν βλέπουν οι άλλοι. Φυσικά όλοι θα τα θαλασσώσουμε κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αλλά οι σοφοί καπετάνιοι θα αποφύγουν τις περισσότερες «κακοτοπιές». Ας το θέσουμε λοιπόν ως εξής: o έξυπνος παίκτης στο fantasy είναι αυτός που θα στελεχώσει σωστά την ομάδα, ο σοφός όμως παίκτης είναι αυτός που θα προβλέψει τις παγίδες και θα τις παρακάμψει.
Το μεγάλο παγόβουνο αυτής της αγωνιστικής, το παιχνίδι δηλαδή που εγκυμονεί τους μεγαλύτερους κινδύνους στο fantasy, είναι φυσικά το el clásico. Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωπες οι δύο κορυφαίες (με βάση τη βαθμολογία) ομάδες της διοργάνωσης, μαζί με τους δύο πολυτιμότερους (με βάση το ranking) και πιο ακριβούς παίκτες στο fantasy, Tavares και Mirotic. Και οι δύο τους προέρχονται από μονοψήφιο ranking στη προηγούμενη αγωνιστική, ενώ οι ομάδες τους έχουν ξεφύγει τόσο στη βαθμολογία, ώστε να σκέφτονται από τώρα τo ενδεχόμενο συντήρησης δυνάμεων κι ένα βαθύτερο rotation ενόψει playoffs. Από την άλλη πλευρά, το el clásico είναι πάντα ένας αγώνας γοήτρου, μια αρένα που οι μονομάχοι τα δίνουν όλα, μια αναμέτρηση που το ροζ φύλλο είναι «κάτι παραπάνω από μία νίκη».
Ενόψει λοιπόν el clásico, η προνοητικότητα λέει ότι δεν μπορούμε να διατηρήσουμε στο ρόστερ μας και τους δύο μονομάχους, Tavares και Mirotic: παίζουν head-to-head, δεν μπορούμε να τους εναλλάξουμε στην αρχηγία, προέρχονται από underperformance, είναι πανάκριβοι και έχουν αρχίσει να νιώθουν ανταγωνισμό στις θέσεις που αγωνίζονται. Σταθμίζοντας λοιπόν όλους τους κινδύνους, αυτός που πρέπει να αποχωρήσει από το ρόστερ μας είναι ο Walter Tavares: είναι πιο καταβεβλημένος σωματικά, επειδή έδωσε παιχνίδι μεσοβδόμαδα εναντίον της Φενερμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, έχει ικανότερο αντικαταστάτη στο rotation της ομάδας του από τον Mirotic (Poirier ο πρώτος, Smits ο δεύτερος) και έχει καλύτερο αντικαταστάτη στη θέση του στο fantasy (τον Milutinov στη θέση center έναντι του Sikma στη θέση forward). Ο Tavares λοιπόν θα παραχωρήσει τη θέση του μετά από καιρό στον Milutinov, σε μία κίνηση που θεωρούμε πως θα αποτρέψει τα χειρότερα για την ομάδα μας.
Δεν αποχωριζόμαστε όμως μόνο παίκτες από το el clásico αλλά και προπονητές. Αφού μας έδωσε 25 ολόκληρους πόντους στο ματς με τον Παναθηναϊκό, ο Jasikevicius αποχωρεί και θα δώσει τη θέση του στον φθηνό αλλά αποτελεσματικό Sasa Obradovic, ο οποίος περιμένει με ανοιχτές αγκάλες τη ταλαιπωρημένη Ζαλγκίρις (έπαιξε κι αυτή παιχνίδι μεσοβδόμαδα) για ένα εύκολο επιτέλους απόγευμα στο Πριγκιπάτο. Η εξοικονόμηση πόρων από τη μετάβαση σε φθηνό προπονητή θα χρησιμοποιηθεί με σύνεση και σοφία για να φέρουμε στην ομάδα μας ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί σε guard: τον ένα και μοναδικό Mike James στη θέση του Lorenzo Brown (ο οποίος έπαιξε ελάχιστα στο ντέρμπι του ρωσικού πρωταθλήματος με τη ΤΣΣΚΑ και εμφανίστηκε με ...τζινάκι στη χθεσινή προπόνηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται) και τον Chris Jones στη θέση του Spissu, ο οποίος αναμένεται να οργιάσει απόντος του Elie Okobo στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Αρχηγός μας στο turn 1 θα είναι ο Mike James, τον οποίο θα διαδεχθεί, αν χρειαστεί, ο Nikola Mirotic, ο μοναδικός μονομάχος που κρατήσαμε από το «παγόβουνο» της Μαδρίτης.
Το ρόστερ λοιπόν του Φαντασιόπληκτου ενόψει της 26ης αγωνιστικής της Euroleague διαμορφώνεται ως εξής:
Σοφός λοιπόν είναι αυτός που προλαμβάνει και αυτό δεν είναι πάντα μια εύκολη υπόθεση. Σε ένα βιβλίο του, ο Αμερικανός επενδυτής Howard Marks αφηγείται την εξής ιστορία: «Μια μέρα, ένας τζογαδόρος άκουσε για μια ιπποδρομία με ένα μόνο άλογο και στοιχημάτισε όλη του την περιουσία σε αυτό. Πιο σίγουρο στοίχημα δεν υπήρχε! Αλλά στα μέσα της διαδρομής το άλογο πήδηξε πάνω από τον φράχτη κι έφυγε καλπάζοντας». Ο Henry Kissinger αποδίδει αυτό το είδος λάθους σε έλλειψη φαντασίας: η σοφία δεν απαιτεί μόνο γνώση, χρειάζεται και φαντασία και η φαντασία είναι εξαντλητική εργασία!
