';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Στρατηγική υπεροπλία
Ο Φαντασιόπληκτος αδυνατεί να εξαπολύσει κεραυνοβόλο πόλεμο σε αυτό το fantasy, με αποτέλεσμα να αναλώνεται σε ένα πόλεμο φθοράς για γερά νεύρα.
Δημοσιεύτηκε: 22/12/2021 11:29
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Στη θεωρία πολέμου υπάρχει μία αναλλοίωτη συνταγή νίκης: η υπεροπλία. Όταν δηλαδή τα οπλικά σου συστήματα είναι ανώτερα του αντιπάλου, τότε μπορείς να τον εξουδετερώσεις και να επιβάλλεις τη θέλησή σου ακόμα και αν η στρατηγική του τελευταίου είναι αψεγάδιαστη. Για παράδειγμα, η εμφάνιση των πυροβόλων κατά τον ύστατο μεσαίωνα άλλαξε ριζικά τη μορφή του πολέμου και έδωσε την υπεροπλία στον επιτιθέμενο που τα διέθετε έναντι του οχυρωμένου. Μέχρι τότε, τα τείχη ήταν απροσπέλαστα και είχαν επιβλητικό ύψος, έτσι ώστε οι επιτιθέμενοι να μην μπορούν να τα κυριεύσουν χρησιμοποιώντας σκάλες και καταπέλτες. Η εμφάνιση όμως των κανονιών μετέτρεψε το πλεονέκτημα του ύψους σε μειονέκτημα: οι εχθρικές οβίδες άνοιγαν ρήγματα στη βάση των τειχών και όσο πιο ψηλό ήταν ένα τείχος, τόσο πιο επιρρεπές ήταν στα αντίπαλα πυρά. Το ύψος λοιπόν των οχυρώσεων θα έπρεπε να μειωθεί και η επιφάνειά τους να γίνει κεκλιμένη, έτσι ώστε η κρούση των εχθρικών οβίδων να προκαλεί τη μικρότερη δυνατή ζημιά.
Βέβαια η υπεροπλία δεν κρατάει για πάντα. Όταν λοιπόν και οι αμυνόμενοι απέκτησαν πυροβόλα, οι κανόνες της μάχης άλλαξαν και η κατάληψη με έφοδο έγινε δυσκολότερη. Στις κυρίως οχυρώσεις οι αμυνόμενοι προσέθεσαν γωνιακού σχήματος προμαχώνες, κάνοντας το όλο κτίσμα να φαίνεται από ψηλά σαν αστέρι. Σε αυτούς τους προμαχώνες εγκαθιστούσαν κανόνια και φορητά πολυβόλα όπλα, εμποδίζοντας έτσι το αντίπαλο πεζικό να προχωρήσει κοντά στα τείχη. Κατά τα μέσα του 16ου αιώνα, το οχυρωματικό αυτό σύστημα είχε τελειοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το πλεονέκτημα να περάσει για μία ακόμη φορά στην άμυνα. Από την άλλη όμως πλευρά, η εμφάνιση του πυροβολικού είχε αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο διεθνές σύστημα: ενίσχυσε τη κεντρική εξουσία των βασιλιάδων έναντι των τοπικών φεουδαρχών, αύξησε σημαντικά το κόστος του πολέμου και συνέβαλε στη φθίνουσα σημασία του ιππικού στη μάχη, πριν αυτό δώσει οριστικά τη θέση του στις αρχές του 20ου αιώνα στα τεθωρακισμένα άρματα μάχης.
Στα προηγούμενα gameplay του fantasy την υπεροπλία σε έναν μάνατζερ την έδινε η υψηλή στρατηγική της αύξησης του budget. Όσο πιο γρήγορα αυξάναμε το budget μας, τόσο πιο σύντομα φτάναμε σε σημείο να αγοράζουμε όποιον παίκτη θέλαμε και τόσο πιο εύκολα κατατροπώναμε τους αντιπάλους μας προελαύνοντας στις κορυφαίες θέσεις την γενικής κατάταξης (βλ. περσινή μπασκετική ιστορία με τίτλο «κεραυνοβόλος πόλεμος»). Στη τρέχουσα έκδοση του fantasy δεν μπορεί να υπάρξει υπεροπλία μέσω budget, ούτε άλλες υψηλές στρατηγικές, με αποτέλεσμα να αναλώνονται οι μάνατζερ σε ένα πόλεμο φθοράς με βραχυπρόθεσμες στρατηγικές, σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή τους και συνεχείς ανακατατάξεις στη κορυφή. Σε ένα τέτοιο gameplay δεν υπάρχουν τυφλοσούρτες στρατηγικής και κάθε σχεδιασμός θα πρέπει να είναι ευέλικτος και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες της αγωνιστικής. Οι στρατηγικοί δηλαδή παίκτες αναπροσαρμόζουν συνεχώς τα σχέδια τους, μειώνουν το ρίσκο των επιλογών τους, χρησιμοποιούν τα turns προς όφελος τους, πατάνε πάνω στη σωστή επιλογή προπονητή, τροφοδοτούν την ομάδα με δύο ισάξιους αρχηγούς διαφορετικών turns, αλλάζουν διατάξεις για να χωρέσουν τους καλύτερους διαθέσιμους παίκτες και χρησιμοποιούν τις πληροφορίες (τα «μάτια» των στρατηγικών παικτών) για να κάνουν όσο το δυνατόν ορθολογικότερες αλλαγές.
Η ρευστότητα επομένως της 17ης αγωνιστικής (αναβολή στο Ζαλγκίρις-Μιλάνο, κρούσματα COVID-19 σε άλλες ομάδες, κούραση παικτών μετά τη διαβολοβδομάδα, αμφίρροπα παιχνίδια) μας οδηγεί σε μία συντηρητική στρατηγική με ελαχιστοποίηση του ρίσκου. Προπονητής της ομάδας δεν θα είναι άλλος από τον Ergin Ataman, ο μόνος με θεωρητικά εύκολο αντίπαλο (Ερυθρός Αστέρας), εντός έδρας παιχνίδι, ισχυρό κίνητρο (ανάκτηση χαμένου εδάφους) και τα πάντσερ του Larkin-Micic σε ταυτόχρονη αγωνιστική άνοδο. Για να απορροφήσουμε το υψηλό κόστος απόκτησης του Τούρκου στρατηγού θα πουλήσουμε τον Jan Vesely και θα βγούμε στην αγορά για φθηνότερο center, με τη πιο ενδεδειγμένη επιλογή να ακούει στο όνομα «Γιώργος Παπαγιάννης». Ο Πύργος του Παναθηναϊκού έμεινε πάλι μόνος και αβοήθητος στη ρακέτα της ομάδας του μετά την αποχώρηση Φλόιντ, προπαραμονή μάλιστα μιας μάχης υψηλής έντασης εναντίον του αιωνίου αντιπάλου. Αυτό που μας ενδιαφέρει βέβαια εμάς από φαντασιακή σκοπιά είναι η στατιστική αποτύπωση της «μοναξιάς» Παπαγιάννη: αυξημένος χρόνος συμμετοχής, περισσότερα ριμπάουντ, περισσότερες τάπες, περισσότερα pick and roll και περισσότεροι πόντοι (στο καλάθι του Ολυμπιακού και του Φαντασιόπληκτου).
Στη θέση του forward θα φέρουμε πίσω τον Da Silva στη θέση του Mitrovic, με τον τελευταίο να αναμένεται να τα βρει σκούρα στη Κωνσταντινούπολη απέναντι στη frontline της Εφές και τον πρώτο να μας έχει πείσει ότι το πρόσφατο -6 εναντίον της Ρεάλ ήταν απλά μια κακή παρένθεση («the Tavares effect»). Σε φυσιολογικούς καιρούς, η τελευταία μας αλλαγή θα ήταν η αναβάθμιση του Spissu σε Lecavicius και η χρησιμοποίηση του κοντορεβιθούλη - ο οποίος έχει το ίδιο ύψος με τον Φαντασιόπληκτο - στο turn 1. Η επέλαση όμως της Όμικρον και η αναβολή του παιχνιδιού στη Zalgirio Arena μας αναγκάζει να αναπροσαρμόσουμε το σχέδιο μάχης: τη θέση λοιπόν του Spissu θα τη πάρει τελικά ο Weiler-Babb, ο οποίος συνειδητοποιεί ότι με τον Hilliard τραυματία είναι ο μόνος μαζί με τον Lucic που μπορούν να αναπληρώσουν την απουσία του συναδέλφου τους. Αρχηγός στο turn 1 θα ξεκινήσει φυσικά ο Mirotic, με τους De Colo και Παπαγιάννη να καιροφυλακτούν στο turn 2 αν τυχόν στραβώσει το αρχικό μας πλάνο.
«Τα σχέδια είναι άχρηστα, αλλά ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι το παν» έλεγε ο στρατηγός και μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ Αϊζενχάουερ. Ακόμα λοιπόν κι αν ένα σχέδιο αποτύχει παταγωδώς, αυτό που μετράει σε βάθος χρόνου είναι η ικανότητα να εξετάζει κανείς κριτικά κάθε πτυχή των σχεδίων του, να αναπροσαρμόζεται και να καθορίζει συνεχώς νέους επιτεύξιμους στόχους. Άλλωστε στη ζωή, όπως και στο fantasy, ο μαραθωνοδρόμος κερδίζει τον σπρίντερ.
Στη θεωρία πολέμου υπάρχει μία αναλλοίωτη συνταγή νίκης: η υπεροπλία. Όταν δηλαδή τα οπλικά σου συστήματα είναι ανώτερα του αντιπάλου, τότε μπορείς να τον εξουδετερώσεις και να επιβάλλεις τη θέλησή σου ακόμα και αν η στρατηγική του τελευταίου είναι αψεγάδιαστη. Για παράδειγμα, η εμφάνιση των πυροβόλων κατά τον ύστατο μεσαίωνα άλλαξε ριζικά τη μορφή του πολέμου και έδωσε την υπεροπλία στον επιτιθέμενο που τα διέθετε έναντι του οχυρωμένου. Μέχρι τότε, τα τείχη ήταν απροσπέλαστα και είχαν επιβλητικό ύψος, έτσι ώστε οι επιτιθέμενοι να μην μπορούν να τα κυριεύσουν χρησιμοποιώντας σκάλες και καταπέλτες. Η εμφάνιση όμως των κανονιών μετέτρεψε το πλεονέκτημα του ύψους σε μειονέκτημα: οι εχθρικές οβίδες άνοιγαν ρήγματα στη βάση των τειχών και όσο πιο ψηλό ήταν ένα τείχος, τόσο πιο επιρρεπές ήταν στα αντίπαλα πυρά. Το ύψος λοιπόν των οχυρώσεων θα έπρεπε να μειωθεί και η επιφάνειά τους να γίνει κεκλιμένη, έτσι ώστε η κρούση των εχθρικών οβίδων να προκαλεί τη μικρότερη δυνατή ζημιά.
Βέβαια η υπεροπλία δεν κρατάει για πάντα. Όταν λοιπόν και οι αμυνόμενοι απέκτησαν πυροβόλα, οι κανόνες της μάχης άλλαξαν και η κατάληψη με έφοδο έγινε δυσκολότερη. Στις κυρίως οχυρώσεις οι αμυνόμενοι προσέθεσαν γωνιακού σχήματος προμαχώνες, κάνοντας το όλο κτίσμα να φαίνεται από ψηλά σαν αστέρι. Σε αυτούς τους προμαχώνες εγκαθιστούσαν κανόνια και φορητά πολυβόλα όπλα, εμποδίζοντας έτσι το αντίπαλο πεζικό να προχωρήσει κοντά στα τείχη. Κατά τα μέσα του 16ου αιώνα, το οχυρωματικό αυτό σύστημα είχε τελειοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το πλεονέκτημα να περάσει για μία ακόμη φορά στην άμυνα. Από την άλλη όμως πλευρά, η εμφάνιση του πυροβολικού είχε αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο διεθνές σύστημα: ενίσχυσε τη κεντρική εξουσία των βασιλιάδων έναντι των τοπικών φεουδαρχών, αύξησε σημαντικά το κόστος του πολέμου και συνέβαλε στη φθίνουσα σημασία του ιππικού στη μάχη, πριν αυτό δώσει οριστικά τη θέση του στις αρχές του 20ου αιώνα στα τεθωρακισμένα άρματα μάχης.
Στα προηγούμενα gameplay του fantasy την υπεροπλία σε έναν μάνατζερ την έδινε η υψηλή στρατηγική της αύξησης του budget. Όσο πιο γρήγορα αυξάναμε το budget μας, τόσο πιο σύντομα φτάναμε σε σημείο να αγοράζουμε όποιον παίκτη θέλαμε και τόσο πιο εύκολα κατατροπώναμε τους αντιπάλους μας προελαύνοντας στις κορυφαίες θέσεις την γενικής κατάταξης (βλ. περσινή μπασκετική ιστορία με τίτλο «κεραυνοβόλος πόλεμος»). Στη τρέχουσα έκδοση του fantasy δεν μπορεί να υπάρξει υπεροπλία μέσω budget, ούτε άλλες υψηλές στρατηγικές, με αποτέλεσμα να αναλώνονται οι μάνατζερ σε ένα πόλεμο φθοράς με βραχυπρόθεσμες στρατηγικές, σκαμπανεβάσματα στην απόδοσή τους και συνεχείς ανακατατάξεις στη κορυφή. Σε ένα τέτοιο gameplay δεν υπάρχουν τυφλοσούρτες στρατηγικής και κάθε σχεδιασμός θα πρέπει να είναι ευέλικτος και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες της αγωνιστικής. Οι στρατηγικοί δηλαδή παίκτες αναπροσαρμόζουν συνεχώς τα σχέδια τους, μειώνουν το ρίσκο των επιλογών τους, χρησιμοποιούν τα turns προς όφελος τους, πατάνε πάνω στη σωστή επιλογή προπονητή, τροφοδοτούν την ομάδα με δύο ισάξιους αρχηγούς διαφορετικών turns, αλλάζουν διατάξεις για να χωρέσουν τους καλύτερους διαθέσιμους παίκτες και χρησιμοποιούν τις πληροφορίες (τα «μάτια» των στρατηγικών παικτών) για να κάνουν όσο το δυνατόν ορθολογικότερες αλλαγές.
Η ρευστότητα επομένως της 17ης αγωνιστικής (αναβολή στο Ζαλγκίρις-Μιλάνο, κρούσματα COVID-19 σε άλλες ομάδες, κούραση παικτών μετά τη διαβολοβδομάδα, αμφίρροπα παιχνίδια) μας οδηγεί σε μία συντηρητική στρατηγική με ελαχιστοποίηση του ρίσκου. Προπονητής της ομάδας δεν θα είναι άλλος από τον Ergin Ataman, ο μόνος με θεωρητικά εύκολο αντίπαλο (Ερυθρός Αστέρας), εντός έδρας παιχνίδι, ισχυρό κίνητρο (ανάκτηση χαμένου εδάφους) και τα πάντσερ του Larkin-Micic σε ταυτόχρονη αγωνιστική άνοδο. Για να απορροφήσουμε το υψηλό κόστος απόκτησης του Τούρκου στρατηγού θα πουλήσουμε τον Jan Vesely και θα βγούμε στην αγορά για φθηνότερο center, με τη πιο ενδεδειγμένη επιλογή να ακούει στο όνομα «Γιώργος Παπαγιάννης». Ο Πύργος του Παναθηναϊκού έμεινε πάλι μόνος και αβοήθητος στη ρακέτα της ομάδας του μετά την αποχώρηση Φλόιντ, προπαραμονή μάλιστα μιας μάχης υψηλής έντασης εναντίον του αιωνίου αντιπάλου. Αυτό που μας ενδιαφέρει βέβαια εμάς από φαντασιακή σκοπιά είναι η στατιστική αποτύπωση της «μοναξιάς» Παπαγιάννη: αυξημένος χρόνος συμμετοχής, περισσότερα ριμπάουντ, περισσότερες τάπες, περισσότερα pick and roll και περισσότεροι πόντοι (στο καλάθι του Ολυμπιακού και του Φαντασιόπληκτου).
Στη θέση του forward θα φέρουμε πίσω τον Da Silva στη θέση του Mitrovic, με τον τελευταίο να αναμένεται να τα βρει σκούρα στη Κωνσταντινούπολη απέναντι στη frontline της Εφές και τον πρώτο να μας έχει πείσει ότι το πρόσφατο -6 εναντίον της Ρεάλ ήταν απλά μια κακή παρένθεση («the Tavares effect»). Σε φυσιολογικούς καιρούς, η τελευταία μας αλλαγή θα ήταν η αναβάθμιση του Spissu σε Lecavicius και η χρησιμοποίηση του κοντορεβιθούλη - ο οποίος έχει το ίδιο ύψος με τον Φαντασιόπληκτο - στο turn 1. Η επέλαση όμως της Όμικρον και η αναβολή του παιχνιδιού στη Zalgirio Arena μας αναγκάζει να αναπροσαρμόσουμε το σχέδιο μάχης: τη θέση λοιπόν του Spissu θα τη πάρει τελικά ο Weiler-Babb, ο οποίος συνειδητοποιεί ότι με τον Hilliard τραυματία είναι ο μόνος μαζί με τον Lucic που μπορούν να αναπληρώσουν την απουσία του συναδέλφου τους. Αρχηγός στο turn 1 θα ξεκινήσει φυσικά ο Mirotic, με τους De Colo και Παπαγιάννη να καιροφυλακτούν στο turn 2 αν τυχόν στραβώσει το αρχικό μας πλάνο.
«Τα σχέδια είναι άχρηστα, αλλά ο στρατηγικός σχεδιασμός είναι το παν» έλεγε ο στρατηγός και μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ Αϊζενχάουερ. Ακόμα λοιπόν κι αν ένα σχέδιο αποτύχει παταγωδώς, αυτό που μετράει σε βάθος χρόνου είναι η ικανότητα να εξετάζει κανείς κριτικά κάθε πτυχή των σχεδίων του, να αναπροσαρμόζεται και να καθορίζει συνεχώς νέους επιτεύξιμους στόχους. Άλλωστε στη ζωή, όπως και στο fantasy, ο μαραθωνοδρόμος κερδίζει τον σπρίντερ.
