';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Φαντασιακοί αρνητές
Ο Φαντασιόπληκτος δανείζεται αναλύσεις από τον χώρο του τένις προκειμένου να «χτίσει» πόντους που θα τον διαφοροποιήσουν από τους αρνητές του fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 18/11/2021 16:58
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Σε αντίθεση με τους επαγγελματίες τενίστες, που μπορούν να στείλουν το μπαλάκι σχεδόν πάντοτε εκεί που θέλουν, οι ερασιτέχνες κάνουν συνεχώς λάθη: είτε ρίχνουν το μπαλάκι στο φιλέ, είτε το ρίχνουν εκτός γηπέδου, είτε το υψώνουν πολύ και διευκολύνουν τον αντίπαλο να καρφώσει, είτε παίζουν από λάθος σημείο και δεν προλαβαίνουν καν να «βάλουν ρακέτα» στο χτύπημα του αντιπάλου. Το επαγγελματικό τένις είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι από το ερασιτεχνικό: η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι οι επαγγελματίες «χτίζουν» με κόπο και τέχνη τον κάθε πόντο προκειμένου να τον κερδίσουν, ενώ οι ερασιτέχνες απλά χάνουν τους πόντους.
Έτσι αν παίζουν αντίπαλοι δύο ερασιτέχνες τενίστες, η συγκέντρωσή τους θα πρέπει να είναι στο «downside», να προσέχουν δηλαδή απλά να μην κάνουν λάθη, παίζοντας συντηρητικά. Ο ερασιτέχνης τενίστας με τα λιγότερα λάθη θα αναδειχθεί νικητής του παιχνιδιού. Αντίστροφα, αν παίζουν αντίπαλοι δύο επαγγελματίες, η συγκέντρωσή τους θα πρέπει να είναι στο «upside», να πιέσουν δηλαδή τον αντίπαλο με δυνατά backhand, forehand ακριβείας, χτυπήματα με spin, ανεβάσματα στο φιλέ, σημάδεμα στο wrong foot, λόμπες, passing shots και ό,τι άλλο διαθέτουν στο οπλοστάσιο τους. Νικητής ανάμεσα σε δύο επαγγελματίες θα είναι αυτός που θα έχει το πιο αποτελεσματικό και απρόβλεπτο skillset στο παιχνίδι του. Αν δύο επαγγελματίες παίξουν ταυτόχρονα συντηρητικά, τότε πιθανότατα το παιχνίδι δεν θα τελειώσει ποτέ και θα τους μαζέψουν από το court με ασθενοφόρο.
Σύμφωνα με το Νόμο του Στέρτζον (συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας), το 90% των πάντων είναι για τα μπάζα, είτε πρόκειται για βιβλία, ταινίες, τραγούδια, μετοχές, ειδήσεις, επιστημονικά άρθρα, συναντήσεις, είτε για παίκτες του fantasy. Ο νόμος αυτός είναι ένα εξαίσιο εργαλείο σκέψης για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του «θορύβου» που υπάρχει εκεί έξω, ώστε να ξεχωρίζουμε τα λίγα πολύτιμα πράγματα που έχουν αξία και να αφήνουμε τα υπόλοιπα στην άκρη. Μπορούμε να προχωρήσουμε την ίδια εικασία και για το ίδιο το Fantasy. Σύμφωνα με το Νόμο του Στέρτζον, λοιπόν, μπορούμε να θεωρήσουμε το 90% των παικτών πως είτε είναι ερασιτέχνες (άπειροι, αδιάβαστοι, επιπόλαιοι και παντός είδους «αρνητές» του παιχνιδιού), είτε έχουν μια downside προσέγγιση στο παιχνίδι, προσπαθώντας όσο γίνεται να αποφεύγουν τα λάθη. Το υπόλοιπο 10% είναι παίκτες που παίζουν ένα πιο «επιτελικό», upside παιχνίδι με δημιουργικές εμπνεύσεις, παράκαμψη στις κακοτοπιές και χτίσιμο διαφοροποιητικών πόντων (differential points) με τους οποίους θα ξεχωρίσουν νομοτελειακά από τους «φαντασιακούς αρνητές». Βάσει αυτή της αυστηρής υπόθεσης, λοιπόν, οι 9 στις 10 αναλύσεις που διαβάζετε για το fantasy είναι κοινότυπες, δίχως να προσφέρουν το έξτρα, πρωτότυπο στοιχείο που θα βοηθήσει τον αναγνώστη. Ανήκει όμως ο Φαντασιόπληκτος στο 10% των επιτελικών παικτών του fantasy; Αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο, οπότε συνεχίστε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη.
Στην αγωνιστική που μας πέρασε, το 90% των εμπνεύσεών μας αποδείχθηκαν σωστές. Διορθώσαμε το ερασιτεχνικό λάθος της φυγής Mirotic και ρισκάραμε την αρχηγοποίησή του στο Turn 2 πάρα την καλή επίδοση του υπαρχηγού Vesely στο Turn 1 (23), κερδίζοντας πολύτιμους διαφοροποιητικούς πόντους. Η επιμονή στην ίδια τριάδα forwards δίπλα στον Mirotic (Lucic, Nunnally και Da Silva) ήταν κομβικής σημασίας για την επίτευξη ενός υψηλού σκορ, καθώς όλο το βάρος στη συνολική πίτα του ranking πέφτει στη φετινή σεζόν, όπως έχετε καταλάβει, στη θέση των forwards. Εξίσου σημαντική, και με differential στοιχεία, ήταν και η επιλογή προπονητή, με τον νεόφερτο Neven Spahija να αποδίδει 20 καλοδεχούμενους πόντους (για ένα πόντο στερηθήκαμε το απόλυτο των 25 πόντων) στο θριαμβευτικό ντεμπούτο του στη Χώρα των Βάσκων. Ο Blazevic συνεχίζει να αποδεικνύεται λίρα εκατό, και αυτή τη φορά ανέβηκε επιτέλους και η αξία του (+0.3 credits), η οποία διαμορφώνεται ακόμα στα 4.4 credits. Ο Jones συνεχίζει να μας δίνει διψήφια σκορ κι εμείς συνεχίζουμε να τον εμπιστευόμαστε επειδή μας εξυπηρετεί απόλυτη η σταθερότητά του. Μοναδικές παραφωνίες, αναμενόμενες ως ένα βαθμό, ήταν το αρνητικό ranking του Lecavicius (το οποίο μετριάστηκε στο μισό όταν πέρασε στον πάγκο) και η αρνητική εμφάνιση του Lundberg, σε ένα μπερδεμένο line-up στα guards της Ομάδας του Κόκκινου Στρατού.
Η βασική έμπνευση αυτής της αγωνιστικής είναι η έλευση του Enoch στη θέση του Center, ο οποίος αφού ολοκλήρωσε το αγροτικό του στην αναπτυξιακή ομάδα του Φαντασιόπληκτου είναι τώρα έτοιμος να ενταχθεί στη θρυλική πρώτη ομάδα. Παρελθόν λοιπόν αποτελεί ο Vesely, με το πλεόνασμα credits να μας βοηθάει να αναβαθμίσουμε την ομάδα εκεί που πονάει περισσότερο, στις θέσεις των guards: τη θέση λοιπόν του βασικού guard ανακτά ο παικταράς Okobo στη θέση του Lundberg, ενώ ήρθε η μεγάλη στιγμή να αποχαιρετήσουμε τον φίλο George, ο οποίος μπορεί να μην συνεισέφερε κανένα πόντο στην ομάδα, αλλά (έτσι κι αλλιώς) κράτησε στο ακέραιο την αξία του στα 4 credits. Τη θέση του θα πάρει ο ελπιδοφόρος Spissu, αντικαταστάτης του τραυματία ξανθού μας αγγέλου και η καλύτερη περίπτωση guard από τα χαμηλά φαντασιακά στρώματα. Ελλείψει αλλαγών, ο Skywalker παραμένει στην ομάδα, με την ελπίδα να μην αιθεροβατεί πάλι άσκοπα και να μετατρέψει την αυξημένη κινητική του ενέργεια σε φαντασιακούς πόντους. Προπονητής μας σε αυτή την αγωνιστική θα είναι η συμπαθής φιγούρα του Andrea Trinchieri, με τον Παναθηναϊκό να διανύει περίοδο υπαρξιακής κρίσης και να μην δείχνει ικανός να διεκδικήσει κάτι καλό στο εκτός έδρας παιχνίδι στο Μόναχο.
Ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, ο Νόμος του Στέρτζον δεν ισχύει μόνο για τα υλικά και διανοητικά πράγματα του έξω κόσμου, αλλά και για τα «εσωτερικά» μας προϊόντα. Το 90% των ιδεών μας είναι άχρηστες, το 90% των συναισθημάτων μας είναι υπερβολές και το 90% των επιθυμιών μας είναι ανούσιες. Άλλωστε ο ίδιος ο Einstein είχε παραδεχθεί ότι χρησιμοποιούμε μόνο το 10% της δύναμης του εγκεφάλου μας. Ας τη χρησιμοποιήσουμε λοιπόν σωστά!
Σε αντίθεση με τους επαγγελματίες τενίστες, που μπορούν να στείλουν το μπαλάκι σχεδόν πάντοτε εκεί που θέλουν, οι ερασιτέχνες κάνουν συνεχώς λάθη: είτε ρίχνουν το μπαλάκι στο φιλέ, είτε το ρίχνουν εκτός γηπέδου, είτε το υψώνουν πολύ και διευκολύνουν τον αντίπαλο να καρφώσει, είτε παίζουν από λάθος σημείο και δεν προλαβαίνουν καν να «βάλουν ρακέτα» στο χτύπημα του αντιπάλου. Το επαγγελματικό τένις είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι από το ερασιτεχνικό: η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι οι επαγγελματίες «χτίζουν» με κόπο και τέχνη τον κάθε πόντο προκειμένου να τον κερδίσουν, ενώ οι ερασιτέχνες απλά χάνουν τους πόντους.
Έτσι αν παίζουν αντίπαλοι δύο ερασιτέχνες τενίστες, η συγκέντρωσή τους θα πρέπει να είναι στο «downside», να προσέχουν δηλαδή απλά να μην κάνουν λάθη, παίζοντας συντηρητικά. Ο ερασιτέχνης τενίστας με τα λιγότερα λάθη θα αναδειχθεί νικητής του παιχνιδιού. Αντίστροφα, αν παίζουν αντίπαλοι δύο επαγγελματίες, η συγκέντρωσή τους θα πρέπει να είναι στο «upside», να πιέσουν δηλαδή τον αντίπαλο με δυνατά backhand, forehand ακριβείας, χτυπήματα με spin, ανεβάσματα στο φιλέ, σημάδεμα στο wrong foot, λόμπες, passing shots και ό,τι άλλο διαθέτουν στο οπλοστάσιο τους. Νικητής ανάμεσα σε δύο επαγγελματίες θα είναι αυτός που θα έχει το πιο αποτελεσματικό και απρόβλεπτο skillset στο παιχνίδι του. Αν δύο επαγγελματίες παίξουν ταυτόχρονα συντηρητικά, τότε πιθανότατα το παιχνίδι δεν θα τελειώσει ποτέ και θα τους μαζέψουν από το court με ασθενοφόρο.
Σύμφωνα με το Νόμο του Στέρτζον (συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας), το 90% των πάντων είναι για τα μπάζα, είτε πρόκειται για βιβλία, ταινίες, τραγούδια, μετοχές, ειδήσεις, επιστημονικά άρθρα, συναντήσεις, είτε για παίκτες του fantasy. Ο νόμος αυτός είναι ένα εξαίσιο εργαλείο σκέψης για να συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος του «θορύβου» που υπάρχει εκεί έξω, ώστε να ξεχωρίζουμε τα λίγα πολύτιμα πράγματα που έχουν αξία και να αφήνουμε τα υπόλοιπα στην άκρη. Μπορούμε να προχωρήσουμε την ίδια εικασία και για το ίδιο το Fantasy. Σύμφωνα με το Νόμο του Στέρτζον, λοιπόν, μπορούμε να θεωρήσουμε το 90% των παικτών πως είτε είναι ερασιτέχνες (άπειροι, αδιάβαστοι, επιπόλαιοι και παντός είδους «αρνητές» του παιχνιδιού), είτε έχουν μια downside προσέγγιση στο παιχνίδι, προσπαθώντας όσο γίνεται να αποφεύγουν τα λάθη. Το υπόλοιπο 10% είναι παίκτες που παίζουν ένα πιο «επιτελικό», upside παιχνίδι με δημιουργικές εμπνεύσεις, παράκαμψη στις κακοτοπιές και χτίσιμο διαφοροποιητικών πόντων (differential points) με τους οποίους θα ξεχωρίσουν νομοτελειακά από τους «φαντασιακούς αρνητές». Βάσει αυτή της αυστηρής υπόθεσης, λοιπόν, οι 9 στις 10 αναλύσεις που διαβάζετε για το fantasy είναι κοινότυπες, δίχως να προσφέρουν το έξτρα, πρωτότυπο στοιχείο που θα βοηθήσει τον αναγνώστη. Ανήκει όμως ο Φαντασιόπληκτος στο 10% των επιτελικών παικτών του fantasy; Αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο, οπότε συνεχίστε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη.
Στην αγωνιστική που μας πέρασε, το 90% των εμπνεύσεών μας αποδείχθηκαν σωστές. Διορθώσαμε το ερασιτεχνικό λάθος της φυγής Mirotic και ρισκάραμε την αρχηγοποίησή του στο Turn 2 πάρα την καλή επίδοση του υπαρχηγού Vesely στο Turn 1 (23), κερδίζοντας πολύτιμους διαφοροποιητικούς πόντους. Η επιμονή στην ίδια τριάδα forwards δίπλα στον Mirotic (Lucic, Nunnally και Da Silva) ήταν κομβικής σημασίας για την επίτευξη ενός υψηλού σκορ, καθώς όλο το βάρος στη συνολική πίτα του ranking πέφτει στη φετινή σεζόν, όπως έχετε καταλάβει, στη θέση των forwards. Εξίσου σημαντική, και με differential στοιχεία, ήταν και η επιλογή προπονητή, με τον νεόφερτο Neven Spahija να αποδίδει 20 καλοδεχούμενους πόντους (για ένα πόντο στερηθήκαμε το απόλυτο των 25 πόντων) στο θριαμβευτικό ντεμπούτο του στη Χώρα των Βάσκων. Ο Blazevic συνεχίζει να αποδεικνύεται λίρα εκατό, και αυτή τη φορά ανέβηκε επιτέλους και η αξία του (+0.3 credits), η οποία διαμορφώνεται ακόμα στα 4.4 credits. Ο Jones συνεχίζει να μας δίνει διψήφια σκορ κι εμείς συνεχίζουμε να τον εμπιστευόμαστε επειδή μας εξυπηρετεί απόλυτη η σταθερότητά του. Μοναδικές παραφωνίες, αναμενόμενες ως ένα βαθμό, ήταν το αρνητικό ranking του Lecavicius (το οποίο μετριάστηκε στο μισό όταν πέρασε στον πάγκο) και η αρνητική εμφάνιση του Lundberg, σε ένα μπερδεμένο line-up στα guards της Ομάδας του Κόκκινου Στρατού.
Η βασική έμπνευση αυτής της αγωνιστικής είναι η έλευση του Enoch στη θέση του Center, ο οποίος αφού ολοκλήρωσε το αγροτικό του στην αναπτυξιακή ομάδα του Φαντασιόπληκτου είναι τώρα έτοιμος να ενταχθεί στη θρυλική πρώτη ομάδα. Παρελθόν λοιπόν αποτελεί ο Vesely, με το πλεόνασμα credits να μας βοηθάει να αναβαθμίσουμε την ομάδα εκεί που πονάει περισσότερο, στις θέσεις των guards: τη θέση λοιπόν του βασικού guard ανακτά ο παικταράς Okobo στη θέση του Lundberg, ενώ ήρθε η μεγάλη στιγμή να αποχαιρετήσουμε τον φίλο George, ο οποίος μπορεί να μην συνεισέφερε κανένα πόντο στην ομάδα, αλλά (έτσι κι αλλιώς) κράτησε στο ακέραιο την αξία του στα 4 credits. Τη θέση του θα πάρει ο ελπιδοφόρος Spissu, αντικαταστάτης του τραυματία ξανθού μας αγγέλου και η καλύτερη περίπτωση guard από τα χαμηλά φαντασιακά στρώματα. Ελλείψει αλλαγών, ο Skywalker παραμένει στην ομάδα, με την ελπίδα να μην αιθεροβατεί πάλι άσκοπα και να μετατρέψει την αυξημένη κινητική του ενέργεια σε φαντασιακούς πόντους. Προπονητής μας σε αυτή την αγωνιστική θα είναι η συμπαθής φιγούρα του Andrea Trinchieri, με τον Παναθηναϊκό να διανύει περίοδο υπαρξιακής κρίσης και να μην δείχνει ικανός να διεκδικήσει κάτι καλό στο εκτός έδρας παιχνίδι στο Μόναχο.
Ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, ο Νόμος του Στέρτζον δεν ισχύει μόνο για τα υλικά και διανοητικά πράγματα του έξω κόσμου, αλλά και για τα «εσωτερικά» μας προϊόντα. Το 90% των ιδεών μας είναι άχρηστες, το 90% των συναισθημάτων μας είναι υπερβολές και το 90% των επιθυμιών μας είναι ανούσιες. Άλλωστε ο ίδιος ο Einstein είχε παραδεχθεί ότι χρησιμοποιούμε μόνο το 10% της δύναμης του εγκεφάλου μας. Ας τη χρησιμοποιήσουμε λοιπόν σωστά!
