';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Η μέθοδος της αφαίμαξης
Ο Φαντασιόπληκτος χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα από την ιατρική για να μας πείσει για την αναγκαιότητα νέων στρατηγικών και νέων θεωριών στο Fantasy.
Δημοσιεύτηκε: 26/10/2021 11:38
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Η μέθοδος της αφαίμαξης (αφαίρεση αίματος από ασθενή με σκοπό τη θεραπεία ή τη πρόληψη ασθένειας) υπήρξε η μακροβιότερη και συνηθέστερη επεμβατική πρακτική στην ιστορία της ιατρικής από την αρχαιότητα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν και εγκαταλείφθηκε. Η ανορθόδοξη αυτή πρακτική βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων χυμών του σώματος που αντιστοιχούσαν στα τέσσερα στοιχεία της φύσης, δηλαδή του αίματος (αέρας), του φλέγματος (νερό), της κίτρινης χολής (φωτιά) και της μαύρης χολής (γη). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, το σώμα αγωνίζεται συνεχώς να διατηρήσει την ισορροπία των χυμών του, αποβάλλοντας αν χρειαστεί έναν υπερβολικό ή νοσηρό χυμό με τον ιδρώτα, το φτάρνισμα, την κένωση, τον εμετό ή την ούρηση. Όλες οι αρρώστιες θεωρούνταν αποτέλεσμα ανισορροπίας των τεσσάρων χυμών στο σώμα και έργο του ιατρού ήταν να προσδιορίσει τη φύση της ανισορροπίας και να την αντιμετωπίσει με θεραπευτικές συστάσεις (διατροφή, αγωγή με βότανα, ανάπαυση, αποχή από σωματική εργασία) ή επεμβατική θεραπεία, όπως για παράδειγμα η αφαίμαξη.
Από τους τέσσερις χυμούς το αίμα είχε θεωρηθεί ο κυρίαρχος χυμός και αυτός που χρειαζόταν να ελέγχεται περισσότερο, επειδή μετέφερε στο σώμα όλους τους υπόλοιπους χυμούς. Οι πιο σοβαρές λοιπόν ασθένειες όπως η πανώλη, η φυματίωση, η επιληψία, ο διαβήτης, το εγκεφαλικό, η χολέρα και εκατοντάδες άλλες αποδίδονταν στην «υπεραφθονία» αίματος στον οργανισμό, η οποία μπορούσε να καταπολεμηθεί επεμβατικά με αφαίρεση αίματος από το σώμα του ασθενή. Στη πραγματικότητα όμως, η αφαίμαξη δεν ήταν παρά μία αναποτελεσματική και δυνητικά επικίνδυνη ιατρική μέθοδος, η οποία πήγαινε κόντρα στο προφανές: oι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσίαζαν βελτίωση χωρίς αφαίμαξη και οι γιατροί το ήξεραν. Πώς εξηγείται λοιπόν αυτή η εμμονή για πάνω από 2000 χρόνια σε μία αναποτελεσματική και επώδυνη πρακτική; Σύμφωνα με τον ιστορικό των επιστημών Τόμας Κουν: «Οι θεωρίες δεν καταρρέουν υπό το βάρος των λαθών τους. Καταρρίπτονται μόνον όταν παρουσιάζεται μια άλλη θεωρία που φαίνεται καλύτερη». Σήμερα λοιπόν είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η αφαίμαξη δεν έχει καμία αποτελεσματικότητα και έχει ξεπεραστεί από σύγχρονες ιατρικές θεραπείες.
H θεωρία των τεσσάρων χυμών του σώματος είναι αντιπροσωπευτική όλων των θεωριών που επεξεργάζονται περίπλοκα συστήματα - τον άνθρωπο, το χρηματιστήριο, τους πολέμους, τις επιχειρήσεις ή το αγαπημένο μας fantasy. Όταν δεν υπάρχει μία καλύτερη θεωρία, εμμένουμε στη παλιά θεωρία αν και υποψιαζόμαστε ότι θα μας οδηγήσει σε λάθος αποτελέσματα. Με τις αλλαγές που έφερε το νέο gameplay στο fantasy, τις οποίες κανένας δεν μπήκε στο κόπο να μας εξηγήσει επαρκώς, ένα λάθος που δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε ήταν να εφαρμόζουμε θεωρίες και στρατηγικές του παλιού fantasy. Μπήκαμε λοιπόν στο παιχνίδι με ισορροπημένο ρόστερ και υποτιμημένους παίκτες με σκοπό να αυξήσουμε το μπάτζετ της ομάδας μας, μια στρατηγική που απέτυχε παταγωδώς λόγω του υπερβολικά μικρού - σε σχέση με το προηγούμενο gameplay - εύρους διακύμανσης στις τιμές των παικτών. Στη συνέχεια επενδύσαμε σε παίκτες που βρίσκονταν στο Top 10 της πρώτης αγωνιστικής για να εκμεταλλευτούμε τη σίγουρη άνοδο στη τιμή τους λόγω του «πλεονασματικού» αρχικού ranking, στρατηγική που αποδείχθηκε ολέθρια όταν συνειδητοποιήσαμε ότι δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η αγωνιστική φόρμα στη διαμόρφωση της νέας τιμής ενός παίκτη.
Χάσαμε λοιπόν τις δύο πιο κρίσιμες αγωνιστικές (Round 1 και 2) υποβαλλόμενοι σε μια αφαίμαξη πόντων στο παιχνίδι μέχρι να αναπτύξουμε μία νέα θεωρία η οποία φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα στο τρέχον gameplay. Πάμε λοιπόν να συνοψίσουμε τα τέσσερα βασικά στοιχεία της νέας φαντασιακής μας θεωρίας:
Α) Το ranking έχει αναδειχθεί με διαφορά ως το κυρίαρχο στοιχείο του νέου gameplay, κάτι σαν το αίμα στη θεωρία των τεσσάρων χυμών. Η στρατηγική της μεγιστοποίησης των πόντων είναι πλέον η μόνη ορθολογική προσέγγιση από την αρχή μέχρι το τέλος του παιχνιδιού και οφείλει να γίνει η εμμονή μας κάθε φορά που διαμορφώνουμε το ρόστερ μας πριν τη κάθε αγωνιστική.
Β) Το στοιχείο του budget έχει περάσει σε δεύτερη πλέον μοίρα και αφορά στην αγορά παικτών που έχουν φαινομενικά υποτιμηθεί στην αρχική τιμολόγηση του παιχνιδιού (π.χ. η περίπτωση Lucic ή Okobo), ή σε αγορά φθηνών παικτών με αναβαθμισμένο ρόλο στην ομάδας τους λόγω ειδικών συνθηκών (π.χ. ο Da Silva). Το μικρό εύρος διακύμανσης τιμών και η αφαίρεση της αγωνιστικής φόρμας από τη φόρμουλα υπολογισμού της τιμής έχουν ουσιαστικά αναγάγει το budget σε παρακολούθημα του ranking.
Γ) Το στοιχείο του coaching έχει αναβαθμιστεί με την είσοδο στο παιχνίδι του προπονητή παράλληλα με τη διατήρηση του θεσμού του αρχηγού που έφερε το προηγούμενο gameplay. Ένας προπονητής ομάδας πρωταθλητισμού μπορεί να φέρει ένα εγγυημένο μεγάλο ranking, αλλά υπάρχει ο ανασταλτικός παράγοντας της υψηλής τιμής που αναγκαστικά θα υποβαθμίσει το ρόστερ των παικτών. Οι στρατηγικές αγοράς φθηνών προπονητών με εύκολο εντός έδρας παιχνίδι ή ακριβών προπονητών με προοπτική συντριπτικής νίκης είναι οι ενδεδειγμένες.
Δ) To rotation είναι ένα νέο στοιχείο το οποίο σου επιτρέπει να αλλάζεις βασικούς παίκτες με παίκτες του πάγκου ανάμεσα σε δύο turns. Αυτό σημαίνει ότι στο Turn 1 οφείλουμε να κατεβάσουμε ως βασικούς τους παίκτες που αγωνίζονται τη πρώτη μέρα της αγωνιστικής, στη συνέχεια να αξιολογήσουμε την απόδοσή τους και τελικά να αποφασίσουμε ποιοι από τους παίκτες του πάγκου που αγωνίζονται στο Turn 2 θα πάρουν φανέλα βασικού. Όσον αφορά το rotation αρχηγού, οφείλουμε πάντα να δίνουμε το περιβραχιόνιο σε παίκτη που αγωνίζεται στο Turn 1 και στη συνέχεια να κρίνουμε κατά περίπτωση αν υπάρχει παίκτης στο Turn 2 που μπορεί να μας δώσει υψηλότερο ranking.
Πάμε όμως τώρα να δούμε ποιοι επιβίωσαν από το παιχνίδι του καλαμαριού της προηγούμενης αγωνιστικής. O Walter Tavares μετά τα γεννητούρια είναι νομοτελειακά σίγουρο ότι θα δώσει υψηλό ranking (βλ. Polonara, Shved), οπότε παραμένει ο βασικός μας center με back up τον τίμιο Blazevic. Ο Mirotic συνεχίζει να είναι σοβαρός και να δίνει υψηλά διψήφια ranking, οπότε μέχρι να πάθει την εμπλοκή των περσινών playoffs θα παραμείνει στυλοβάτης της ομάδας μας. Τον Ισπανομαυροβούνιο θα πλαισιώσουν στη θέση των forwards δύο παίκτες που αγωνίζονται σήμερα αντίπαλοι: ο πάντα αξιόπιστος Βεζένκοφ, ο οποίος έχει θεωρητικά εύκολο εντός έδρας παιχνίδι απέναντι στην αποδεκατισμένη Άλμπα και ο παίκτης-αποκάλυψη Da Silva, ο οποίος συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες βοήθειες στην εξαιρετικά ελλιπή frontline των Γερμανών. Οι υπόλοιποι δύο επιζήσαντες του παιχνιδιού είναι φυσικά ο Jones της Βιλερμπάν, που μαζί με τον Okobo στήνουν κάθε φορά πάρτι στις αντίπαλες άμυνες και ο George της Μπάγερν, ο οποίος δεν ενοχλεί κανένα μεταξύ πάγκου και εξέδρας και διαθέτοντας τη μικρότερη δυνατή τιμή στο παιχνίδι (4 credits).
Μετά από ένα μέτριο παιχνίδι στο Καζάν ο Jordan Loyd εξαλείφθηκε από το παιχνίδι για να δώσει τη θέση του στον ανεβασμένο Maodo Lo, ο οποίος συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι πρέπει να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες γιατί είναι ο μοναδικός έμπειρος οργανωτής της νέας του ομάδας. Όσον αφορά τον Jokubaitis, η αλήθεια είναι ότι μας έχει κουράσει η αναμονή μέχρι να βρει σταθερό ρόλο στο high rotation του Saras, οπότε θα δώσει τη θέση του στον φθηνότερο και πιο ελπιδοφόρο Alocen. Με την εξοικονόμηση credits από αυτά τα δύο trades θα κάνουμε μια σημαντική αναβάθμιση με την αγορά του εμβληματικού Lucic στη θέση του Mitrovic, ο οποίος δυστυχώς δεν χωράει στους 4 forwards που μας επιτρέπει το παιχνίδι. Ο Vladimir επέστρεψε δριμύτερος, είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Μπάγερν και θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του για να της προσδώσει τη νέα αγωνιστική της ταυτότητα. Τέλος, ο προπονητής έχει επιλεγεί για μία ακόμη φορά με τη λογική φθηνός-εντός έδρας παιχνίδι-εύκολος αντίπαλος και δεν είναι άλλος από τον παλιό γνώριμο της στήλης και ευεργέτη Zvezdan Mitrovic.
Λένε ότι ένας κακός στρατηγός παίζει πάντα την στρατηγική της τελευταίας μάχης του. Τι κι αν άλλαξε το πεδίο της μάχης, τι κι αν ο εχθρός είναι αυτή τη φορά διαφορετικός, τι κι αν τα οπλικά συστήματα έχουν αναβαθμιστεί, αποφασιστικό κριτήριο θα αποτελεί πάντα η τελευταία μάχη. Αντίθετα, ένας καλός στρατηγός, σχεδιάζει κάθε φορά στον χάρτη τη νέα στρατηγική, τη προσαρμόζει στις νέες συνθήκες και την εφαρμόζει πιστά στο πεδίο της μάχης, απαλλαγμένος από εμμονές που θα οδηγήσουν τον στρατό του στη σφαγή.
Η μέθοδος της αφαίμαξης (αφαίρεση αίματος από ασθενή με σκοπό τη θεραπεία ή τη πρόληψη ασθένειας) υπήρξε η μακροβιότερη και συνηθέστερη επεμβατική πρακτική στην ιστορία της ιατρικής από την αρχαιότητα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν και εγκαταλείφθηκε. Η ανορθόδοξη αυτή πρακτική βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων χυμών του σώματος που αντιστοιχούσαν στα τέσσερα στοιχεία της φύσης, δηλαδή του αίματος (αέρας), του φλέγματος (νερό), της κίτρινης χολής (φωτιά) και της μαύρης χολής (γη). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, το σώμα αγωνίζεται συνεχώς να διατηρήσει την ισορροπία των χυμών του, αποβάλλοντας αν χρειαστεί έναν υπερβολικό ή νοσηρό χυμό με τον ιδρώτα, το φτάρνισμα, την κένωση, τον εμετό ή την ούρηση. Όλες οι αρρώστιες θεωρούνταν αποτέλεσμα ανισορροπίας των τεσσάρων χυμών στο σώμα και έργο του ιατρού ήταν να προσδιορίσει τη φύση της ανισορροπίας και να την αντιμετωπίσει με θεραπευτικές συστάσεις (διατροφή, αγωγή με βότανα, ανάπαυση, αποχή από σωματική εργασία) ή επεμβατική θεραπεία, όπως για παράδειγμα η αφαίμαξη.
Από τους τέσσερις χυμούς το αίμα είχε θεωρηθεί ο κυρίαρχος χυμός και αυτός που χρειαζόταν να ελέγχεται περισσότερο, επειδή μετέφερε στο σώμα όλους τους υπόλοιπους χυμούς. Οι πιο σοβαρές λοιπόν ασθένειες όπως η πανώλη, η φυματίωση, η επιληψία, ο διαβήτης, το εγκεφαλικό, η χολέρα και εκατοντάδες άλλες αποδίδονταν στην «υπεραφθονία» αίματος στον οργανισμό, η οποία μπορούσε να καταπολεμηθεί επεμβατικά με αφαίρεση αίματος από το σώμα του ασθενή. Στη πραγματικότητα όμως, η αφαίμαξη δεν ήταν παρά μία αναποτελεσματική και δυνητικά επικίνδυνη ιατρική μέθοδος, η οποία πήγαινε κόντρα στο προφανές: oι περισσότεροι ασθενείς θα παρουσίαζαν βελτίωση χωρίς αφαίμαξη και οι γιατροί το ήξεραν. Πώς εξηγείται λοιπόν αυτή η εμμονή για πάνω από 2000 χρόνια σε μία αναποτελεσματική και επώδυνη πρακτική; Σύμφωνα με τον ιστορικό των επιστημών Τόμας Κουν: «Οι θεωρίες δεν καταρρέουν υπό το βάρος των λαθών τους. Καταρρίπτονται μόνον όταν παρουσιάζεται μια άλλη θεωρία που φαίνεται καλύτερη». Σήμερα λοιπόν είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η αφαίμαξη δεν έχει καμία αποτελεσματικότητα και έχει ξεπεραστεί από σύγχρονες ιατρικές θεραπείες.
H θεωρία των τεσσάρων χυμών του σώματος είναι αντιπροσωπευτική όλων των θεωριών που επεξεργάζονται περίπλοκα συστήματα - τον άνθρωπο, το χρηματιστήριο, τους πολέμους, τις επιχειρήσεις ή το αγαπημένο μας fantasy. Όταν δεν υπάρχει μία καλύτερη θεωρία, εμμένουμε στη παλιά θεωρία αν και υποψιαζόμαστε ότι θα μας οδηγήσει σε λάθος αποτελέσματα. Με τις αλλαγές που έφερε το νέο gameplay στο fantasy, τις οποίες κανένας δεν μπήκε στο κόπο να μας εξηγήσει επαρκώς, ένα λάθος που δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε ήταν να εφαρμόζουμε θεωρίες και στρατηγικές του παλιού fantasy. Μπήκαμε λοιπόν στο παιχνίδι με ισορροπημένο ρόστερ και υποτιμημένους παίκτες με σκοπό να αυξήσουμε το μπάτζετ της ομάδας μας, μια στρατηγική που απέτυχε παταγωδώς λόγω του υπερβολικά μικρού - σε σχέση με το προηγούμενο gameplay - εύρους διακύμανσης στις τιμές των παικτών. Στη συνέχεια επενδύσαμε σε παίκτες που βρίσκονταν στο Top 10 της πρώτης αγωνιστικής για να εκμεταλλευτούμε τη σίγουρη άνοδο στη τιμή τους λόγω του «πλεονασματικού» αρχικού ranking, στρατηγική που αποδείχθηκε ολέθρια όταν συνειδητοποιήσαμε ότι δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η αγωνιστική φόρμα στη διαμόρφωση της νέας τιμής ενός παίκτη.
Χάσαμε λοιπόν τις δύο πιο κρίσιμες αγωνιστικές (Round 1 και 2) υποβαλλόμενοι σε μια αφαίμαξη πόντων στο παιχνίδι μέχρι να αναπτύξουμε μία νέα θεωρία η οποία φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα στο τρέχον gameplay. Πάμε λοιπόν να συνοψίσουμε τα τέσσερα βασικά στοιχεία της νέας φαντασιακής μας θεωρίας:
Α) Το ranking έχει αναδειχθεί με διαφορά ως το κυρίαρχο στοιχείο του νέου gameplay, κάτι σαν το αίμα στη θεωρία των τεσσάρων χυμών. Η στρατηγική της μεγιστοποίησης των πόντων είναι πλέον η μόνη ορθολογική προσέγγιση από την αρχή μέχρι το τέλος του παιχνιδιού και οφείλει να γίνει η εμμονή μας κάθε φορά που διαμορφώνουμε το ρόστερ μας πριν τη κάθε αγωνιστική.
Β) Το στοιχείο του budget έχει περάσει σε δεύτερη πλέον μοίρα και αφορά στην αγορά παικτών που έχουν φαινομενικά υποτιμηθεί στην αρχική τιμολόγηση του παιχνιδιού (π.χ. η περίπτωση Lucic ή Okobo), ή σε αγορά φθηνών παικτών με αναβαθμισμένο ρόλο στην ομάδας τους λόγω ειδικών συνθηκών (π.χ. ο Da Silva). Το μικρό εύρος διακύμανσης τιμών και η αφαίρεση της αγωνιστικής φόρμας από τη φόρμουλα υπολογισμού της τιμής έχουν ουσιαστικά αναγάγει το budget σε παρακολούθημα του ranking.
Γ) Το στοιχείο του coaching έχει αναβαθμιστεί με την είσοδο στο παιχνίδι του προπονητή παράλληλα με τη διατήρηση του θεσμού του αρχηγού που έφερε το προηγούμενο gameplay. Ένας προπονητής ομάδας πρωταθλητισμού μπορεί να φέρει ένα εγγυημένο μεγάλο ranking, αλλά υπάρχει ο ανασταλτικός παράγοντας της υψηλής τιμής που αναγκαστικά θα υποβαθμίσει το ρόστερ των παικτών. Οι στρατηγικές αγοράς φθηνών προπονητών με εύκολο εντός έδρας παιχνίδι ή ακριβών προπονητών με προοπτική συντριπτικής νίκης είναι οι ενδεδειγμένες.
Δ) To rotation είναι ένα νέο στοιχείο το οποίο σου επιτρέπει να αλλάζεις βασικούς παίκτες με παίκτες του πάγκου ανάμεσα σε δύο turns. Αυτό σημαίνει ότι στο Turn 1 οφείλουμε να κατεβάσουμε ως βασικούς τους παίκτες που αγωνίζονται τη πρώτη μέρα της αγωνιστικής, στη συνέχεια να αξιολογήσουμε την απόδοσή τους και τελικά να αποφασίσουμε ποιοι από τους παίκτες του πάγκου που αγωνίζονται στο Turn 2 θα πάρουν φανέλα βασικού. Όσον αφορά το rotation αρχηγού, οφείλουμε πάντα να δίνουμε το περιβραχιόνιο σε παίκτη που αγωνίζεται στο Turn 1 και στη συνέχεια να κρίνουμε κατά περίπτωση αν υπάρχει παίκτης στο Turn 2 που μπορεί να μας δώσει υψηλότερο ranking.
Πάμε όμως τώρα να δούμε ποιοι επιβίωσαν από το παιχνίδι του καλαμαριού της προηγούμενης αγωνιστικής. O Walter Tavares μετά τα γεννητούρια είναι νομοτελειακά σίγουρο ότι θα δώσει υψηλό ranking (βλ. Polonara, Shved), οπότε παραμένει ο βασικός μας center με back up τον τίμιο Blazevic. Ο Mirotic συνεχίζει να είναι σοβαρός και να δίνει υψηλά διψήφια ranking, οπότε μέχρι να πάθει την εμπλοκή των περσινών playoffs θα παραμείνει στυλοβάτης της ομάδας μας. Τον Ισπανομαυροβούνιο θα πλαισιώσουν στη θέση των forwards δύο παίκτες που αγωνίζονται σήμερα αντίπαλοι: ο πάντα αξιόπιστος Βεζένκοφ, ο οποίος έχει θεωρητικά εύκολο εντός έδρας παιχνίδι απέναντι στην αποδεκατισμένη Άλμπα και ο παίκτης-αποκάλυψη Da Silva, ο οποίος συνεχίζει να προσφέρει πολύτιμες βοήθειες στην εξαιρετικά ελλιπή frontline των Γερμανών. Οι υπόλοιποι δύο επιζήσαντες του παιχνιδιού είναι φυσικά ο Jones της Βιλερμπάν, που μαζί με τον Okobo στήνουν κάθε φορά πάρτι στις αντίπαλες άμυνες και ο George της Μπάγερν, ο οποίος δεν ενοχλεί κανένα μεταξύ πάγκου και εξέδρας και διαθέτοντας τη μικρότερη δυνατή τιμή στο παιχνίδι (4 credits).
Μετά από ένα μέτριο παιχνίδι στο Καζάν ο Jordan Loyd εξαλείφθηκε από το παιχνίδι για να δώσει τη θέση του στον ανεβασμένο Maodo Lo, ο οποίος συνειδητοποιεί σιγά σιγά ότι πρέπει να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες γιατί είναι ο μοναδικός έμπειρος οργανωτής της νέας του ομάδας. Όσον αφορά τον Jokubaitis, η αλήθεια είναι ότι μας έχει κουράσει η αναμονή μέχρι να βρει σταθερό ρόλο στο high rotation του Saras, οπότε θα δώσει τη θέση του στον φθηνότερο και πιο ελπιδοφόρο Alocen. Με την εξοικονόμηση credits από αυτά τα δύο trades θα κάνουμε μια σημαντική αναβάθμιση με την αγορά του εμβληματικού Lucic στη θέση του Mitrovic, ο οποίος δυστυχώς δεν χωράει στους 4 forwards που μας επιτρέπει το παιχνίδι. Ο Vladimir επέστρεψε δριμύτερος, είναι ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Μπάγερν και θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του για να της προσδώσει τη νέα αγωνιστική της ταυτότητα. Τέλος, ο προπονητής έχει επιλεγεί για μία ακόμη φορά με τη λογική φθηνός-εντός έδρας παιχνίδι-εύκολος αντίπαλος και δεν είναι άλλος από τον παλιό γνώριμο της στήλης και ευεργέτη Zvezdan Mitrovic.
Λένε ότι ένας κακός στρατηγός παίζει πάντα την στρατηγική της τελευταίας μάχης του. Τι κι αν άλλαξε το πεδίο της μάχης, τι κι αν ο εχθρός είναι αυτή τη φορά διαφορετικός, τι κι αν τα οπλικά συστήματα έχουν αναβαθμιστεί, αποφασιστικό κριτήριο θα αποτελεί πάντα η τελευταία μάχη. Αντίθετα, ένας καλός στρατηγός, σχεδιάζει κάθε φορά στον χάρτη τη νέα στρατηγική, τη προσαρμόζει στις νέες συνθήκες και την εφαρμόζει πιστά στο πεδίο της μάχης, απαλλαγμένος από εμμονές που θα οδηγήσουν τον στρατό του στη σφαγή.
