We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Τα καράβια μου καίω
Καθώς το παιχνίδι συνεχίζει να αποκαλύπτει τα σκοτεινά του μυστικά, ο Φαντασιόπληκτος αναπροσαρμόζει τη στρατηγική του για κατάκτηση της κορυφής
Επιμέλεια: Ο Φαντασιόπληκτος | ELFantasist@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 12/10/2021 11:09
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.


Μία μέρα, δύο καθηγητές ψυχολογίας που δίδασκαν οικονομία της συμπεριφοράς στο ΜΙΤ έβαλαν τους φοιτητές τους να παίξουν ένα βιντεοπαιχνίδι. Στην αρχική οθόνη εμφανίζονταν τρεις πόρτες: μία μπλε, μία κόκκινη και μία πράσινη. Οι παίκτες είχαν στη διάθεσή τους 100 πόντους και κάθε άνοιγμα μιας πόρτας τους αφαιρούσε έναν πόντο. Σε κάθε δωμάτιο μπορούσες να κερδίζεις πόντους ή να ακολουθήσεις τις πόρτες που άνοιγαν και σε οδηγούσαν σε άλλο δωμάτιο. Οι ορθολογικοί παίκτες έβρισκαν το δωμάτιο που χάριζε τους περισσότερους πόντους και παρέμεναν εκεί μέχρι να τελειώσει η παρτίδα, αγνοώντας τις πόρτες που ανοιγόκλειναν. Στη συνέχεια, όμως, οι δύο καθηγητές άλλαξαν τους κανόνες του παιχνιδιού. Εάν οι παίκτες δεν άνοιγαν μία συγκεκριμένη πόρτα επί συνεχόμενες φορές, η πόρτα αυτή εξαφανιζόταν από το παιχνίδι. Τότε οι παίκτες άρχισαν να λειτουργούν ανορθολογικά: ενώ βρίσκονταν στο πιο προσοδοφόρο δωμάτιο άρχισαν να τρέχουν από τη μία πόρτα στην άλλη για να μη χάσουν μια πιθανή «αίθουσα θησαυρού». Ακόμα κι όταν οι καθηγητές τούς έλεγαν ποιο δωμάτιο έδινε τους περισσότερους πόντους, οι παίκτες συνέχιζαν να σπαταλούν άσκοπα χρόνο και χρήμα προκειμένου να αφήσουν όλες τις πόρτες ανοιχτές: δεν μπορούσαν να διαχειριστούν μέσα τους το οριστικό κλείσιμο μιας πόρτας.

Σε προηγούμενα gameplay του αγαπημένου μας παιχνιδιού, ο εκάστοτε μάνατζερ είχε μπροστά του διάφορες πόρτες τις οποίες ανοιγόκλεινε προκειμένου να βρει τη σωστή στρατηγική. Η μπλε πόρτα για παράδειγμα θα τον οδηγούσε σε αύξηση του μπάτζετ, η κόκκινη στην αύξηση του σκορ και η πράσινη σε επενδύσεις στον πάγκο. Κανένα δωμάτιο δεν ήταν «αίθουσα θησαυρού» και καμία στρατηγική δεν ήταν εκ προοιμίου καλή ή κακή, στοιχεία που προσέδιδαν μια μαγεία στο παιχνίδι. Αυτό λοιπόν στο νέο παιχνίδι άλλαξε: η διαφαινόμενη αποσύνδεση της τιμής ενός παίκτη από τους μέσους όρους last3, last4 και last5 και η διακύμανσή της με βάση αποκλειστικά την επίδοση (ranking) στην υπό πρόβλεψη αγωνιστική κλείνει οριστικά στους μάνατζερ τη πόρτα της budget-oriented στρατηγικής. Οι σχεδιαστές του παιχνιδιού μάς αφήνουν λοιπόν μία και μόνο πόρτα ανοικτή: την αύξηση του ranking. Ο παίκτης του ρόστερ μας που θα κάνει καλό σκορ θα ανεβάσει αυτόματα την αξία του και θα αυξήσει και την αξία της ομάδας, χωρίς να υπάρχει εναλλακτικός τρόπος αύξησης του budget.

Στον αστερισμό λοιπόν του ranking, κάθε κίνησή μας από εδώ και πέρα στο παιχνίδι θα υπαγορεύεται από την ανάγκη να αποκτήσουμε παίκτες που μπορούν άμεσα να μας προσφέρουν υψηλό σκορ. Εδώ υπάρχουν δύο πόρτες: ισχυρό ρόστερ έξι παικτών με υποβαθμισμένο πάγκο ή ισορροπημένο ρόστερ με αξιόμαχο πάγκο. Τον Φαντασιόπληκτο θα τον βρείτε στο δωμάτιο με το ισχυρό ρόστερ έξι παικτών. Μετά την επιτυχή λοιπόν στρατολόγηση του Walter Tavares στη θέση του μόνιμου Center, σειρά έχει ο ερχομός του Nikola Mirotic στη θέση του μόνιμου forward. Ο μόνος τρόπος να γίνει αυτό είναι στη θέση του «ζαλισμένου» Mike James, ο οποίος φαίνεται να μην έχει βρει ακόμα τον στόχο του και το all-around παιχνίδι στη νέα του ομάδα. Για το swap των δύο ισχυρότερων παικτών του περσινού παιχνιδιού απαιτείται αλλαγή της διάταξης σε 1-3-1 και ρόστερ τριών forwards. Τον Mirotic λοιπόν θα πλαισιώσουν οι ακλόνητοι Παπαπέτρου και Βεζένκοφ, οι οποίοι συνεχίζουν να εντυπωσιάζουν με το ώριμο και μεστό τους παιχνίδι. Την βασική πεντάδα κλείνει ο Jordan Loyd ο οποίος ως πιο έμπειρος φαίνεται να παίρνει τη σκυτάλη από τον (αναμενόμενα) ασταθή Frankamp.

Σχετικά με τις κινήσεις στον πάγκο, έκτος παίκτης παραμένει ο Jokubaitis, ο οποίος θα θέλαμε να «αναβαθμιστεί» κάποια στιγμή σε Chris Jones όταν αντληθούν οι απαραίτητοι πόροι. Φυσικά δεν σταματήσαμε να πιστεύουμε στη μπασκετική αξία του μικρού Λιθουανού, αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο έμπειρος Αμερικάνος αγωνίζεται διπλάσιο χρόνο στην ενθουσιώδη Βιλερμπάν και έχει βρει αγωνιστικό ρυθμό και ηγετικό ρόλο. Προκειμένου να μπουν λεφτά στα ταμεία μας για τη δημιουργία των Big Six, συνεχίζουμε και σε αυτή την αγωνιστική τη διαδικασία ρευστοποίησης του πάγκου με τον Biberovic (4.9 credits) να δίνει τη θέση του στον συνομήλικό του Jason George της Μπάγερν (4 credits), ο οποίος έχει το πλεονέκτημα ότι δεν χάνει credits, όπως άλλωστε και ο έτερος του πάγκου μας Blazevic (4 credits). Κασελάκης και Zaytsev παραμένουν βασικά γρανάζια του πάγκου μας, αλλά αν συνεχίσουν να μας ροκανίζουν τα credits τότε θα ενταχθούν κι αυτοί στη διαδικασία ρευστοποίησης. Τέλος, ήρθε η ώρα να αποχωριστούμε τον μεγάλο προπονητή και ευεργέτη Zvezdan Mitrovic, ο οποίος σε δύσκολους καιρούς μας χάρισε 30 ολόκληρους πόντους και αποχωρεί σαν φίλος πριν το δύσκολο παιχνίδι με την Ρεάλ. Τη θέση του παίρνει ο επίσης Γιουγκοσλάβος Radonjic του Ερυθρού Αστέρα, ο οποίος υποδέχεται στο καυτό Βελιγράδι τη φουρτουνιασμένη Ζαλγκίρις, πρώτη ομάδα τη φετινή σεζόν που αλλάζει προπονητή.

Κατά τον τρίτο αιώνα π.Χ. ο Κινέζος στρατηγός Σιανγκ Γιου εγκατέστησε τον στρατό του στην όχθη του ποταμού Γιανγκτσέ για να πολεμήσει τα στρατεύματα της δυναστείας Τσιν. Ένα βράδυ, κι, ενώ οι άντρες του ήταν βυθισμένοι στον ύπνο, έκαψε όλα τα πλοία στερώντας τους κάθε δυνατότητα επιστροφής. Τους υποχρέωσε λοιπόν να συγκεντρώσουν τη προσοχή τους στο ένα και μοναδικό πράγμα που είχε πλέον σημασία: τη μάχη. Τα καράβια μας έκαψαν και οι σχεδιαστές του νέου παιχνιδιού fantasy: αφαιρώντας τη προβλεψιμότητα στις διακυμάνσεις τιμών μας υποχρεώνουν να συγκεντρώσουμε τη προσοχή μας σε ένα και μοναδικό πράγμα που έχει πλέον σημασία: τη μάχη για ranking.