';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Η Πολυκατοικία
Ο Φαντασιόπληκτος χρησιμοποιεί τη λογική της κάθετης διαστρωμάτωσης της Αθηναϊκής πολυκατοικίας για να «δέσει» το πρώτο φαντασιακό ρόστερ της σεζόν.
Δημοσιεύτηκε: 30/09/2021 13:34
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που φτιάχνει μπασκετικές ιστορίες με ήρωες τους εκάστοτε παίκτες του στο Euroleague Fantasy. Οι προβλέψεις του είναι ουσιαστικά προφητείες που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα αυτοεκπληρωθούν. Στις περιπέτειές του, οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις δεν είναι τυχαία, είναι ηθελημένη.
Με τη λήξη του ελληνικού εμφυλίου πολέμου το 1949, πήρε μεγάλες διαστάσεις και στη χώρα μας το πανευρωπαϊκό φαινόμενο της αστυφιλίας, με μεγάλους πληθυσμούς να εγκαταλείπουν σταδιακά τη ρημαγμένη επαρχία προκειμένου να εγκατασταθούν μόνιμα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Άνθρωποι από τα χωριά της επαρχίας άρχισαν να συρρέουν μαζικά στην Αθήνα, η οποία δεν άργησε να αντιμετωπίσει έντονο οικιστικό πρόβλημα, με το κράτος να αδυνατεί να βρει πόρους για ανέγερση εργατικών κατοικιών και τις τράπεζες να εγκρίνουν με το σταγονόμετρο τα δάνεια σε ιδιώτες. Ο δύσκολος αυτός γρίφος είχε μια απρόσμενη λύση: τον θεσμό της αντιπαροχής (γη για διαμερίσματα). Με το σύστημα αυτό, οι ιδιοκτήτες παραχωρούσαν τα οικόπεδά τους σε εργολάβους με αντάλλαγμα έναν αριθμό διαμερισμάτων στη πολυκατοικία που θα ανεγερθεί. Με την εδραίωση της αντιπαροχής ως συστήματος χρηματοδότησης, οι πολυκατοικίες άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στην Αθήνα, διαμορφώνοντας ένα σύστημα οικιστικής ανάπτυξης προς τα επάνω, μια «κατακόρυφη πόλη».
Έτσι λοιπόν πρόχειρα και βιαστικά, χωρίς κανένα προγραμματισμό και κρατική παρέμβαση, η νεωτεριστική Αθηναϊκή πολυκατοικία δεν άργησε να αναδειχθεί σε σύμβολο της νέας αστικής ζωής της πόλης, στη θέση των χαμηλών νεοκλασικών κτιρίων της προηγούμενης περιόδου. Η πολυκατοικία ήταν άλλωστε ένα εξόχως ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής σύμμειξης διαφορετικών κοινωνικών τάξεων εντός του ίδιου οικήματος: στους πάνω ορόφους και τα ρετιρέ κατοικούσαν οι πλουσιότεροι, ενώ άνθρωποι που μόλις είχαν φθάσει από την επαρχία έμεναν στους πιο κάτω ορόφους και οι πιο φτωχοί στα ισόγεια και τα ημιυπόγεια. Αυτό το είδος κάθετης διαστρωμάτωσης μέσα σε ένα πολυώροφο κτίριο βοήθησε την Αθήνα να αποφύγει την οριζόντια διαστρωμάτωση - δεν υπήρχαν δηλαδή γειτονιές που ήταν αμιγώς πλούσιες ή μόνο φτωχές. Οι πολυώροφες πολυκατοικίες ισοπέδωναν ουσιαστικά τις κοινωνικές τάξεις, με τους ενοίκους όλων των ορόφων να συνυπάρχουν αρμονικά στο ίδιο κτίριο, να μοιράζονται τα κοινόχρηστα έξοδα και να συναποφασίζουν για τα κοινά θέματα της πολυκατοικίας.
Εμπνεόμενος από τον αξιοθαύμαστο μικρόκοσμο της Αθηναϊκής πολυκατοικίας, ο Φαντασιόπληκτος εφαρμόζει για τις ανάγκες του νέου fantasy μια κάθετη διαστρωμάτωση του ρόστερ του για να χωρέσει αρμονικά τους καλούς παίκτες όλων των βαλαντίων. Πάμε να δούμε τι αναγράφουν τα κουδούνια δίπλα στην εξώπορτα!
James (5ος όροφος - ρετιρέ)
Η λογική της πολυκατοικίας υπαγορεύει την ύπαρξη ενός ενοίκου με οροφοδιαμέρισμα στον τελευταίο όροφο, όλες τις ανέσεις και ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη και αυτός δεν είναι άλλος από τον αγαπημένο μας να μισούμε Mike James. Αφού τελείωσε η βεντέτα με τον coach Ιτούδη στη Μόσχα, ο γυρολόγος Mike μετακόμισε στο Πριγκιπάτο των Μονεγάσκων για να πάρει τα κλειδιά της πλούσιας ομάδας της Κυανής Ακτής. Έχει περισσότερο μπασκετικό εγωισμό από ποτέ, είναι διψασμένος για εκδίκηση και φέρνει μαζί του από το NBA νέα κόλπα που έμαθε από τους Big Three των Brooklyn Nets. O Mike είναι άχαστος και παίρνει δικαιωματικά το ρετιρέ και τα κλειδιά και της δική μας ομάδας, μαζί βέβαια με την αρχηγία. No discounts on my Captain!
Reynolds, Loyd (4ος όροφος)
Πάμε τώρα σε δύο παίκτες με παράλληλους βίους, που έκαναν το level up στη περσινή σεζόν, έδειξαν ακριβώς τι αξίζουν και τώρα αναζητούν τη καθιέρωσή τους σε ομάδες που είναι καταδικασμένες να πρωταγωνιστήσουν (Μακάμπι και Ζενίτ αντίστοιχα). Ο Reynolds θα παίξει μόνος του τη θέση Center στο ματς της πρεμιέρας εναντίον της πρώην ομάδας του, με τον Zizic τραυματία και τον Lessort ανέτοιμο, το ίδιο και ο Loyd στη θέση των guards της Ζενίτ μετά τους τραυματισμούς Napier και Frankamp. Κι επειδή οι συμπαίκτες τους θα αργήσουν να επανέλθουν κι εμείς θα χρειαστούμε μία σταθερή βάση παικτών στο ρόστερ μας λόγω του περιορισμού των τριών αλλαγών, Reynolds και Loyd ήρθαν για να μείνουν.
Papapetrou, Vezenkov (3ος όροφος)
Βίους παράλληλους ακολουθούν και τα δικά μας παιδιά, Παπαπέτρου και Βεζένκοφ, οι οποίοι στην ίδια σχεδόν ηλικία έχουν καταφέρει να αναδειχθούν σε ηγέτες των δύο ελληνικών ομάδων, έχουν κλείσει τα αυτιά τους στις σειρήνες του εξωτερικού και δείχνουν πνευματικά (και σωματικά) έτοιμοι να αναλάβουν ακόμα πιο αυξημένες ευθύνες προκειμένου να οδηγήσουν τις ομάδες τους όσο πιο ψηλά γίνεται. Αν κρίνει κανείς από τα φιλικά και τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της σεζόν, δείχνουν και οι δύο σε εξαιρετική κατάσταση, οπότε θα αποτελέσουν τη μεσαία τάξη στην ανεγειρόμενη φαντασιακή μας πολυκατοικία. Με λίγο πιο πολύπλευρο ρόλο στην ομάδα του ο πρώτος και με λίγο πιο σταθερό χέρι ο δεύτερος και οι δυο τους θα πρωταγωνιστήσουν τη φετινή χρονιά αρχής γενομένης από τη πρεμιέρα.
Lecavicius (2ος όροφος)
Ο Λιθουανός θα αναλάβει τον άχαρο ρόλο του έκτου παίκτη της ομάδας μας, ο οποίος θα ξεκινήσει από το πάγκο, θα αγωνιστεί με φιλότιμο και θα μας δώσει το 100% ενός καλού ranking σε προνομιακή τιμή (7.8 credits). Μπορεί ο ερχομός στο Κάουνας του φοβερού και τρομερού ΝΒΑer Mudiay να έχει μονοπωλήσει τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά ο κοντορεβιθούλης Leca θα μονοπωλήσει το ranking της Ζαλγκίρις, γνωρίζοντας καλύτερα όσο κανείς άλλος τα κατατόπια της διοργάνωσης και τον «ευρωπαϊκό» τρόπο παιχνιδιού, με τον οποίο θα έρθει αντιμέτωπος ο αμερικανοτραφής Mudiay.
Wembanyama, Zaytsev (1ος όροφος)
Ο πρώτος είναι το next big thing του γαλλικού μπάσκετ και ο δεύτερος είναι ο ξανθός μας άγγελος, που μας προστατεύει σε κάθε δύσκολο φαντασιακό ξεκίνημα και μας χαρίζει πόντους και χρήμα δυσανάλογα της τιμής του. Δείτε το κι έτσι: o Wembanyama είναι μία επένδυση υψηλού ρίσκου και υψηλής απόδοσης, ενώ ο Zaytsev μία επένδυση χαμηλή ρίσκου και μέτριας απόδοσης. Τους χρειαζόμαστε και τους δύο!
Kaselakis, Biberovic (ισόγειο)
Οι ένοικοι του ισογείου είναι φιλότιμοι, σημαντικοί στο rotation της ομάδας τους και η κάθε μονάδα ranking τους αγοράζεται σε προνομιακή τιμή. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τον Κασελάκη και αυτός, ως πιστός στρατιώτης, θα δώσει στον Παναθηναϊκό αυτό που χρειάζεται. Ο δε Biberovic έχει ψηθεί πλέον σε επίπεδο Euroleague, έχει δουλέψει αρκετά το σώμα του και είναι έτοιμος για το level up σε μία ομάδα που θα του δώσει απλόχερα την ευκαιρία. Το μέλλον άλλωστε του ανήκει.
Zvezdan Mitrovic (ημιυπόγειο)
Ενώ η Αθηναϊκή πολυκατοικία ήταν έργο μηχανικού και όχι αρχιτέκτονα, η φαντασιακή μας πολυκατοικία έχει μόνο αρχιτέκτονα και μάλιστα τον πιο οικονομικό της αγοράς. Ο Mitrovic συνεχίζει την επιτυχημένη συνεργασία του με τη Μονακό μετά τη κατάκτηση του περσινού Eurocup και επιστρέφει στη Euroleague με ένα ρόστερ ικανό να κάνει τη ζημιά σε οποιαδήποτε ομάδα της διοργάνωσης. Στο ημιυπόγειο είναι η θέα!
Όταν οι άνθρωποι της πολυκατοικίας επιστρέφουν στα σπίτια τους, η παρουσία των άλλων είναι πάντα εμφανής, χωρίς, ωστόσο, να προκαλεί ενόχληση. Οι πολυκατοικίες άλλωστε είναι ένα μοναδικό ανθρώπινο μωσαϊκό, κυψέλες μιας ατέρμονης ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας. Άλλες ευρωπαϊκές πόλεις διαθέτουν αναμφίβολα ομορφότερα κτίρια με πιο επιβλητική αρχιτεκτονική. Αλλά λίγες φαίνονται πιο ζωντανές και αβίαστα ελκυστικές όσο η Αθήνα!
Με τη λήξη του ελληνικού εμφυλίου πολέμου το 1949, πήρε μεγάλες διαστάσεις και στη χώρα μας το πανευρωπαϊκό φαινόμενο της αστυφιλίας, με μεγάλους πληθυσμούς να εγκαταλείπουν σταδιακά τη ρημαγμένη επαρχία προκειμένου να εγκατασταθούν μόνιμα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Άνθρωποι από τα χωριά της επαρχίας άρχισαν να συρρέουν μαζικά στην Αθήνα, η οποία δεν άργησε να αντιμετωπίσει έντονο οικιστικό πρόβλημα, με το κράτος να αδυνατεί να βρει πόρους για ανέγερση εργατικών κατοικιών και τις τράπεζες να εγκρίνουν με το σταγονόμετρο τα δάνεια σε ιδιώτες. Ο δύσκολος αυτός γρίφος είχε μια απρόσμενη λύση: τον θεσμό της αντιπαροχής (γη για διαμερίσματα). Με το σύστημα αυτό, οι ιδιοκτήτες παραχωρούσαν τα οικόπεδά τους σε εργολάβους με αντάλλαγμα έναν αριθμό διαμερισμάτων στη πολυκατοικία που θα ανεγερθεί. Με την εδραίωση της αντιπαροχής ως συστήματος χρηματοδότησης, οι πολυκατοικίες άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στην Αθήνα, διαμορφώνοντας ένα σύστημα οικιστικής ανάπτυξης προς τα επάνω, μια «κατακόρυφη πόλη».
Έτσι λοιπόν πρόχειρα και βιαστικά, χωρίς κανένα προγραμματισμό και κρατική παρέμβαση, η νεωτεριστική Αθηναϊκή πολυκατοικία δεν άργησε να αναδειχθεί σε σύμβολο της νέας αστικής ζωής της πόλης, στη θέση των χαμηλών νεοκλασικών κτιρίων της προηγούμενης περιόδου. Η πολυκατοικία ήταν άλλωστε ένα εξόχως ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής σύμμειξης διαφορετικών κοινωνικών τάξεων εντός του ίδιου οικήματος: στους πάνω ορόφους και τα ρετιρέ κατοικούσαν οι πλουσιότεροι, ενώ άνθρωποι που μόλις είχαν φθάσει από την επαρχία έμεναν στους πιο κάτω ορόφους και οι πιο φτωχοί στα ισόγεια και τα ημιυπόγεια. Αυτό το είδος κάθετης διαστρωμάτωσης μέσα σε ένα πολυώροφο κτίριο βοήθησε την Αθήνα να αποφύγει την οριζόντια διαστρωμάτωση - δεν υπήρχαν δηλαδή γειτονιές που ήταν αμιγώς πλούσιες ή μόνο φτωχές. Οι πολυώροφες πολυκατοικίες ισοπέδωναν ουσιαστικά τις κοινωνικές τάξεις, με τους ενοίκους όλων των ορόφων να συνυπάρχουν αρμονικά στο ίδιο κτίριο, να μοιράζονται τα κοινόχρηστα έξοδα και να συναποφασίζουν για τα κοινά θέματα της πολυκατοικίας.
Εμπνεόμενος από τον αξιοθαύμαστο μικρόκοσμο της Αθηναϊκής πολυκατοικίας, ο Φαντασιόπληκτος εφαρμόζει για τις ανάγκες του νέου fantasy μια κάθετη διαστρωμάτωση του ρόστερ του για να χωρέσει αρμονικά τους καλούς παίκτες όλων των βαλαντίων. Πάμε να δούμε τι αναγράφουν τα κουδούνια δίπλα στην εξώπορτα!
James (5ος όροφος - ρετιρέ)
Η λογική της πολυκατοικίας υπαγορεύει την ύπαρξη ενός ενοίκου με οροφοδιαμέρισμα στον τελευταίο όροφο, όλες τις ανέσεις και ανεμπόδιστη θέα στην Ακρόπολη και αυτός δεν είναι άλλος από τον αγαπημένο μας να μισούμε Mike James. Αφού τελείωσε η βεντέτα με τον coach Ιτούδη στη Μόσχα, ο γυρολόγος Mike μετακόμισε στο Πριγκιπάτο των Μονεγάσκων για να πάρει τα κλειδιά της πλούσιας ομάδας της Κυανής Ακτής. Έχει περισσότερο μπασκετικό εγωισμό από ποτέ, είναι διψασμένος για εκδίκηση και φέρνει μαζί του από το NBA νέα κόλπα που έμαθε από τους Big Three των Brooklyn Nets. O Mike είναι άχαστος και παίρνει δικαιωματικά το ρετιρέ και τα κλειδιά και της δική μας ομάδας, μαζί βέβαια με την αρχηγία. No discounts on my Captain!
Reynolds, Loyd (4ος όροφος)
Πάμε τώρα σε δύο παίκτες με παράλληλους βίους, που έκαναν το level up στη περσινή σεζόν, έδειξαν ακριβώς τι αξίζουν και τώρα αναζητούν τη καθιέρωσή τους σε ομάδες που είναι καταδικασμένες να πρωταγωνιστήσουν (Μακάμπι και Ζενίτ αντίστοιχα). Ο Reynolds θα παίξει μόνος του τη θέση Center στο ματς της πρεμιέρας εναντίον της πρώην ομάδας του, με τον Zizic τραυματία και τον Lessort ανέτοιμο, το ίδιο και ο Loyd στη θέση των guards της Ζενίτ μετά τους τραυματισμούς Napier και Frankamp. Κι επειδή οι συμπαίκτες τους θα αργήσουν να επανέλθουν κι εμείς θα χρειαστούμε μία σταθερή βάση παικτών στο ρόστερ μας λόγω του περιορισμού των τριών αλλαγών, Reynolds και Loyd ήρθαν για να μείνουν.
Papapetrou, Vezenkov (3ος όροφος)
Βίους παράλληλους ακολουθούν και τα δικά μας παιδιά, Παπαπέτρου και Βεζένκοφ, οι οποίοι στην ίδια σχεδόν ηλικία έχουν καταφέρει να αναδειχθούν σε ηγέτες των δύο ελληνικών ομάδων, έχουν κλείσει τα αυτιά τους στις σειρήνες του εξωτερικού και δείχνουν πνευματικά (και σωματικά) έτοιμοι να αναλάβουν ακόμα πιο αυξημένες ευθύνες προκειμένου να οδηγήσουν τις ομάδες τους όσο πιο ψηλά γίνεται. Αν κρίνει κανείς από τα φιλικά και τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της σεζόν, δείχνουν και οι δύο σε εξαιρετική κατάσταση, οπότε θα αποτελέσουν τη μεσαία τάξη στην ανεγειρόμενη φαντασιακή μας πολυκατοικία. Με λίγο πιο πολύπλευρο ρόλο στην ομάδα του ο πρώτος και με λίγο πιο σταθερό χέρι ο δεύτερος και οι δυο τους θα πρωταγωνιστήσουν τη φετινή χρονιά αρχής γενομένης από τη πρεμιέρα.
Lecavicius (2ος όροφος)
Ο Λιθουανός θα αναλάβει τον άχαρο ρόλο του έκτου παίκτη της ομάδας μας, ο οποίος θα ξεκινήσει από το πάγκο, θα αγωνιστεί με φιλότιμο και θα μας δώσει το 100% ενός καλού ranking σε προνομιακή τιμή (7.8 credits). Μπορεί ο ερχομός στο Κάουνας του φοβερού και τρομερού ΝΒΑer Mudiay να έχει μονοπωλήσει τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά ο κοντορεβιθούλης Leca θα μονοπωλήσει το ranking της Ζαλγκίρις, γνωρίζοντας καλύτερα όσο κανείς άλλος τα κατατόπια της διοργάνωσης και τον «ευρωπαϊκό» τρόπο παιχνιδιού, με τον οποίο θα έρθει αντιμέτωπος ο αμερικανοτραφής Mudiay.
Wembanyama, Zaytsev (1ος όροφος)
Ο πρώτος είναι το next big thing του γαλλικού μπάσκετ και ο δεύτερος είναι ο ξανθός μας άγγελος, που μας προστατεύει σε κάθε δύσκολο φαντασιακό ξεκίνημα και μας χαρίζει πόντους και χρήμα δυσανάλογα της τιμής του. Δείτε το κι έτσι: o Wembanyama είναι μία επένδυση υψηλού ρίσκου και υψηλής απόδοσης, ενώ ο Zaytsev μία επένδυση χαμηλή ρίσκου και μέτριας απόδοσης. Τους χρειαζόμαστε και τους δύο!
Kaselakis, Biberovic (ισόγειο)
Οι ένοικοι του ισογείου είναι φιλότιμοι, σημαντικοί στο rotation της ομάδας τους και η κάθε μονάδα ranking τους αγοράζεται σε προνομιακή τιμή. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τον Κασελάκη και αυτός, ως πιστός στρατιώτης, θα δώσει στον Παναθηναϊκό αυτό που χρειάζεται. Ο δε Biberovic έχει ψηθεί πλέον σε επίπεδο Euroleague, έχει δουλέψει αρκετά το σώμα του και είναι έτοιμος για το level up σε μία ομάδα που θα του δώσει απλόχερα την ευκαιρία. Το μέλλον άλλωστε του ανήκει.
Zvezdan Mitrovic (ημιυπόγειο)
Ενώ η Αθηναϊκή πολυκατοικία ήταν έργο μηχανικού και όχι αρχιτέκτονα, η φαντασιακή μας πολυκατοικία έχει μόνο αρχιτέκτονα και μάλιστα τον πιο οικονομικό της αγοράς. Ο Mitrovic συνεχίζει την επιτυχημένη συνεργασία του με τη Μονακό μετά τη κατάκτηση του περσινού Eurocup και επιστρέφει στη Euroleague με ένα ρόστερ ικανό να κάνει τη ζημιά σε οποιαδήποτε ομάδα της διοργάνωσης. Στο ημιυπόγειο είναι η θέα!
Όταν οι άνθρωποι της πολυκατοικίας επιστρέφουν στα σπίτια τους, η παρουσία των άλλων είναι πάντα εμφανής, χωρίς, ωστόσο, να προκαλεί ενόχληση. Οι πολυκατοικίες άλλωστε είναι ένα μοναδικό ανθρώπινο μωσαϊκό, κυψέλες μιας ατέρμονης ανθρώπινης παρουσίας και δραστηριότητας. Άλλες ευρωπαϊκές πόλεις διαθέτουν αναμφίβολα ομορφότερα κτίρια με πιο επιβλητική αρχιτεκτονική. Αλλά λίγες φαίνονται πιο ζωντανές και αβίαστα ελκυστικές όσο η Αθήνα!
