We feel devotion
ELFantasist
Τίτλοι τέλους
Ο Φαντασιόπληκτος αναλύει τις μικρές λεπτομέρειες που έκαναν τη διαφορά στον τελικό μιας συναρπαστικής διοργάνωσης που μας καθήλωσε μέχρι τέλους
Επιμέλεια: Ο Φαντασιόπληκτος | ELFantasist@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 30/05/2021 18:00

Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που γνωρίζει τόσο καλά τις ομάδες, τα ρόστερ, τις αδυναμίες και τις δυνατότητες των παικτών, ώστε να είναι σε θέση να προβλέπει τι ακριβώς θα συμβεί στα παιχνίδια της Euroleague πριν ακόμα ξεκινήσουν. Λόγω αυτή της υπερδύναμης που διαθέτει, οι «προβλέψεις» του είναι ουσιαστικά ανασκοπήσεις της αγωνιστικής που θα ακολουθήσει.


Στους τελικούς ομαδικών αθλημάτων όπως το μπάσκετ, οι μικρές λεπτομέρειες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οι μικρές ατυχίες σε θέματα τραυματισμών, τα μικρά σφάλματα σε επίπεδο διοίκησης, οι μικρές κόντρες στα αποδυτήρια των ομάδων κατά τη διάρκεια της χρονιάς και οι μικρές εμμονές των προπονητών θα καθορίσουν τη μικρή απόκλιση στο σκορ των δύο φιναλίστ. Στον τελικό της Κολωνίας αναμετρήθηκαν οι δύο καλύτερες και φαινομενικά ισοδύναμες ομάδες της διοργάνωσης, αλλά νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα που τα πήγε καλύτερα σε αυτές τις μικρές λεπτομέρειες, όχι μόνο κατά τη διάρκεια του final four, αλλά και κατά τη διάρκεια ολόκληρης της σεζόν. Πάμε λοιπόν να δούμε τις λεπτομέρειες αυτές που έκαναν τη διαφορά.

Τραυματισμός Καλάθη

Το πρώτο μεγάλο πλήγμα για τη Μπαρτσελόνα ήρθε με τον τραυματισμό του καλύτερου της παίκτη στον ημιτελικό με τη Μιλάνο και παράλληλα του μοναδικού αξιόπιστου point guard της ομάδας, Νικ Καλάθη. Αν και η μαγνητική βγήκε καθαρή μετά το παιχνίδι, ήταν φανερό ότι ο Καλάθης δεν θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά την ομάδα του σε ένα παιχνίδι υψηλής έντασης όπως ο τελικός της διοργάνωσης. Η ανετοιμότητα λοιπόν του Καλάθη, ο οποίος εκτός από καλύτερος πασέρ της διοργάνωσης είναι και από τους καλύτερους αμυντικούς παίκτες της Μπαρτσελόνα (όπως συχνά ξεχνάμε και αναγκάστηκε να μας το θυμίσει ο προπονητής του μετά τον ημιτελικό), ήταν η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας από την Καταλονία στον μεγάλο τελικό.

Υπόθεση Heurtel

Υπόθεση που σχετίζεται με τον τραυματισμό Καλάθη, ήταν ο λάθος χειρισμός της υπόθεσης Heurtel, ο οποίος με απόφαση της διοίκησης έμεινε στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης και δεν του επετράπη να επιστρέψει με την υπόλοιπη αποστολή λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2020, με την οικογένειά του να τον περιμένει άδικα να επιστρέψει στη Βαρκελώνη. Τέτοιου είδους συμπεριφορές της διοίκησης πληρώνονται, με τη θεία δίκη να επέρχεται στον τελικό όπου ο τραυματισμός Καλάθη και η απουσία αξιόπιστου guard που να μπορεί να πασάρει, όπως θα ήταν ο Heurtel, στέρησε την ομάδα από μία καλή εναλλακτική στη διαχείριση της «απουσίας» Καλάθη (ο Westermann που αποκτήθηκε μετά τη φυγή Heurtel δεν μπόρεσε να βοηθήσει σε κανένα σημείο την ομάδα του).

Υπόθεση Pangos

Μία άλλη υπόθεση, αυτή τη φορά από το pre-season, έμελλε να παίξει κι αυτή το ρόλο της στη φετινή πορεία της Μπαρτσελόνα. Η αποδέσμευση Pangos, ο οποίος κρίθηκε ανεπαρκής από τη διοίκηση για δεύτερος point guard πίσω από τον Καλάθη, αποδείχθηκε λανθασμένη και μάλιστα με τον πιο περίτρανο τρόπο: ο «ανεπαρκής» Pangos λίγο έλειψε να αποκλείσει τη πρώην ομάδα με τις εκπληκτικές του revenge εμφανίσεις με τη Ζενίτ στα playoffs της διοργάνωσης. Πώς θα ήταν άραγε η Μπαρτσελόνα φέτος με δίδυμο Καλάθη και Pangos;

Οι MVPs της Εφές

O MVP της φετινής διοργάνωσης, Vasilje Micic και ο άτυπος MVP της περσινής διοργάνωσης, Shane Larkin, ήταν και οι δύο παίκτες της Εφές και όχι της Μπαρτσελόνα. Όταν έχεις τους δύο πιο επιδραστικούς και πολύτιμους παίκτες των δύο τελευταίων σεζόν της Euroleague στο ρόστερ της ομάδας σου, τότε ανοίγει διάπλατα μπροστά σου ο δρόμος για τη κατάκτηση του τροπαίου.

Διαχείριση δυνάμεων

Στους ημιτελικούς η διαχείριση δυνάμεων στο στρατόπεδο της Εφές ήταν καλύτερη σε σχέση με τους Καταλανούς και σε αυτό βοήθησε η έκβαση του σκορ των δύο συγκλονιστικών όπως εξελίχθηκαν παιχνιδιών. Στο μεν παιχνίδι της Εφές με τη ΤΣΣΚΑ, το χτίσιμο της διαφοράς άνω των 20 πόντων επέτρεψε στον coach Ataman να ρίξει την ένταση του παιχνιδιού και να κάνει εξοικονόμηση δυνάμεων, που λίγο έλειψε βέβαια να του κοστίσει ακριβά αν ο Will Clyburn έβρισκε στόχο στο τελευταίο σουτ. Αντίθετα, ο δεύτερος ημιτελικός Μπαρτσελόνα-Μιλάνο παίκτηκε ολόκληρος στο κόκκινο, με τις ομάδες να μένουν κοντά στο σκορ και να τα δίνουν όλα μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα. Η Εφές λοιπόν όχι μόνο έπαιξε νωρίτερα, αλλά εξοικονόμησε και δυνάμεις μέσα στο παιχνίδι του ημιτελικού, κάτι που δεν είχε τη πολυτέλεια να κάνει η Μπαρτσελόνα.

Προπονητικές εμμονές

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο Σάρας έκανε το μεγάλο βήμα στη προπονητική του καριέρας μετακομίζοντας από τη Ζαλγκίρις στη Μπαρτσελόνα, μεταφέροντας μαζί του ένα μπάσκετ αυστηρής τακτικής το οποίο θα εφάρμοζε και στη νέα του ομάδα. Ωστόσο, αν το μπάσκετ τακτικής και η «ομάδα του προπονητή» ταίριαζε απόλυτα στο αγωνιστικό στυλ και το ρόστερ της Ζαλγκίρις, άραγε ήταν το ίδιο ενδεδειγμένο και για μία ομάδα αστέρων όπως η Μπαρτσελόνα; Μήπως ένα τόσο ανελαστικό στυλ παιχνιδιού περιόριζε σημαντικά τη δημιουργική φαντασία και κρατούσε χωρίς λόγο με χαλινάρι τους τρομακτικούς παίκτες του καταλανικού ρόστερ; Μήπως τελικά το πιο ελεύθερο μπάσκετ του Ergin Ataman ήταν και αυτό που έκανε τη διαφορά στο ματσάρισμα του τελικού;

Διαχείριση πανδημίας

Η πανδημία έφερε πολλά οικονομικά προβλήματα στις ομάδες της Euroleague, με πολλές ομάδες να προχωρούν σε περικοπές μισθών των αθλητών τους στο τέλος της περσινής σεζόν, η οποία όπως είναι γνωστό δεν τελείωσε ποτέ ελέω covid-19. Ωστόσο, η ομάδα που μονοπώλησε τα media στο τέλος της περσινής σεζόν ήταν η Μπαρτσελόνα, που πληροφορίες που διέρρευσαν έκαναν λόγο για περικοπές ακόμα και άνω του 70% σε παίκτες με ακριβά συμβόλαια. Το επικοινωνιακό αυτό φιάσκο μπορεί να μην επηρέασε αγωνιστικά την ομάδα στη νέα σεζόν, αλλά φανέρωσε ένα ακόμα πρόβλημα της διοίκησης και των αποδυτηρίων, σε αντίθεση με την Εφές η οποία θωράκισε τα αποδυτήρια υποδειγματικά και παρόλο που ήταν η πιο αδικημένη ομάδα με την απόφαση διακοπής της σεζόν 2019/20, παρέμεινε προσκολλημένη στον στόχο της κατάκτησης της κορυφής.

Αφανείς ήρωες

Εκτός από τους γνωστούς υπερπαίκτες στο ρόστερ της Εφές και της Μπαρτσελόνα, μία ακόμη διαφορά των δύο ομάδων ήταν ότι η πρώτη διέθετε και έναν αφανή ήρωα που αποτέλεσε τον απρόβλεπτο παράγοντα στο final four της Κολωνίας. Ο λόγος φυσικά για το Sertac Sanli, έναν απίθανο τύπο που ξεκίνησε τη χρονιά σαν τρίτος σέντερ πίσω από τους Dunston και Pleiss και λόγω των τραυματισμών των δύο τελευταίων έφτασε να σηκώνει μόνος του το βάρος της Εφές στη θέση Center. Ο Τούρκος ψηλός πάλεψε σαν λιοντάρι στις δύο ρακέτες στο παιχνίδι του τελικού, έφαγε ξύλο, έριξε ξύλο, σκόραρε, προστάτεψε το καλάθι της ομάδας του και ίσως να ήταν αυτός που ήθελε πιο πολύ από κάθε άλλο μέσα στο γήπεδο τη κατάκτηση του τροπαίου για την ομάδα της χώρας του.

Απονομή δικαιοσύνης

Η Εφές πήρε τελικά αυτό που άξιζε από τη περσινή σεζόν και θα ήταν άδικο να μη τελειώσει με ένα τρόπαιο αυτό το μπασκετικό παραμύθι που ξεκίνησε από τη τελευταία θέση της regular season και την απόλυτη απαξίωση το 2018 στη κατάκτηση της πρώτης θέσης της Euroleague και την απόλυτη καταξίωση το 2021. Η ομάδα λοιπόν με τον καλύτερο διαμοιρασμό ρόλων, με τη πιο ελκυστική μπασκετική φιλοσοφία, με τα καλύτερα αποδυτήρια, με τη καλύτερη διαχείριση δυνάμεων κατά τη διάρκεια της σεζόν, με τη καλύτερη φυσική κατάσταση των παικτών της κέρδισε το πολυπόθητο τρόπαιο. Η μπασκετική δικαιοσύνη αποδόθηκε!

Πάμε όμως να δούμε και το τελευταίο ρόστερ με το οποίο παρατάχθηκε η ομάδα του Φαντασιόπληκτου στο fantasy.




Να είμαστε πάντα καλά να ανταμώνουμε στις ίδιες μπασκετικές αλάνες, στις ίδιες διαφυγές που μας προσφέρει απλόχερα ο αθλητισμός, στις ίδιες σπαζοκεφαλιές που μας βάζει το αγαπημένο μας fantasy. Θα βγαίνουμε πάντα κερδισμένοι!

Σας ευχαριστώ με κάθε τρόπο!

Ο Φαντασιόπληκτος