';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Κλέφτες και αστυνόμοι
Στο αστυνομικό κλίμα των ημερών, ο Φαντασιόπληκτος διαλέγει τους δικούς του κλέφτες και αστυνόμους για να στελεχώσει την ομάδα του στο fantasy
Δημοσιεύτηκε: 11/03/2021 12:44
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που γνωρίζει τόσο καλά τις ομάδες, τα ρόστερ, τις αδυναμίες και τις δυνατότητες των παικτών, ώστε να είναι σε θέση να προβλέπει τι ακριβώς θα συμβεί στα παιχνίδια της Euroleague πριν ακόμα ξεκινήσουν. Λόγω αυτή της υπερδύναμης που διαθέτει, οι «προβλέψεις» του είναι ουσιαστικά ανασκοπήσεις της αγωνιστικής που θα ακολουθήσει.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά παιχνίδια που παίζαμε στις αλάνες όταν ήμασταν μικροί ήταν οι κλέφτες και αστυνόμοι. Στο παιχνίδι αυτό τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες: τους κλέφτες, που είναι η ομάδα με τα περισσότερα παιδιά και τους αστυνόμους. Το παιχνίδι εξελίσσεται σαν κυνηγητό ανάμεσα στα μέλη των δύο ομάδων, με τους αστυνόμους να κυνηγούν να πιάσουν τους κλέφτες και τους κλέφτες να τρέχουν για να αποφύγουν τη σύλληψη. Όταν οι κλέφτες θέλουν να ξεκουραστούν, πηγαίνουν σε έναν συγκεκριμένο χώρο, το λημέρι, όπου οι αστυνόμοι δεν μπορούν να τους πιάσουν. Οι αστυνόμοι συλλαμβάνουν έναν κλέφτη όταν τον ακουμπήσουν στη πλάτη του. Όταν συμβαίνει αυτό, οι αστυνόμοι οδηγούν τον κλέφτη σε ένα χώρο που λέγεται φυλακή και βρίσκεται όσο πιο μακριά γίνεται από το λημέρι. Ένας φυλακισμένος κλέφτης μπορεί να ελευθερωθεί όταν ένας ελεύθερος κλέφτης τον ακουμπήσει στο χέρι. Όταν οι φυλακισμένοι κλέφτες είναι αρκετοί κάνουν συνήθως το εξής τέχνασμα: ενώνουν τα χέρια τους στη σειρά σαν αλυσίδα και απλώνονται όσο πιο έξω από τη φυλακή μπορούν. Ο ελεύθερος κλέφτης που θα ακουμπήσει τον πρώτο φυλακισμένο ελευθερώνει και όλους τους υπόλοιπους. Οι αστυνόμοι απαγορεύεται να φρουρούν τους φυλακισμένους. Το παιχνίδι τελειώνει όταν όλοι οι κλέφτες πιάνονται και φυλακίζονται, κάτι που δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ!
Τα χρόνια όμως πέρασαν, τα παιδιά της αλάνας μεγαλώσαμε και μαζί μας μεγάλωσαν και τα παιχνίδια μας: οι κούκλες των κοριτσιών ζωντάνεψαν, τα πλαστικά όπλα των αγοριών απέκτησαν γεμιστήρες και κάλυκες, τα λημέρια εξαφανίστηκαν και οι φυλακές απέκτησαν κελιά. Στον κόσμο των ενηλίκων, η αθωότητα του παιδικού παιχνιδιού χάθηκε και το κυνηγητό με τους αστυνόμους δεν έχει πλέον τίποτα το συναρπαστικό, φανερώνει αντίθετα ότι έχει διαρραγεί το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ κράτους και πολιτών.
Πάμε όμως να δούμε και τους καλύτερους κλέφτες και αστυνόμους στο fantasy, τους οποίους ο Φαντασιόπληκτος μάζεψε στην ίδια ομάδα και σας τους παρουσιάζει.
ΚΛΕΦΤΕΣ
Vasilje Micic «ο κορδέλας»: λίγο τα όργια που έκανε στο παιχνίδι με τη ΤΣΣΚΑ (31.9), λίγο ο μικροτραυματισμός του Larkin σε παιχνίδι του τουρκικού πρωταθλήματος, λίγο η λειψανδρία στα guards (o James καταρρέει αγωνιστικά, ο Shved φυλάει τις κόρες του στη Μόσχα), λίγο αυτές οι φωνές στο κεφάλι μας που μας ψιθυρίζουν να του δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία και ο κορδέλας μπήκε ξαφνικά στο ρόστερ μας. Ξέρουμε ότι θα το μετανιώσουμε οικτρά και ότι δεν θα στρίβει στο γήπεδο μετά τις σπαλομπριζόλες που έφαγε τη Τσικνοπέμπτη, αλλά είμαστε ανένδοτοι.
Nikola Mirotic «ο εκτελεστής»: έχει ανεβάσει στροφές αγωνιστικά και έχει μπροστά του το αγαπημένο παιχνίδι των παικτών της κλάσης του, το el clásico. Η Ρεάλ έχει πρόβλημα στην αναχαίτιση των αντίπαλων power forwards, με τους Taylor και Garuba να είναι αρκετά undersized για να αντιμετωπίσουν τον Mirotic, τον Thompkins να είναι αδύναμος αμυντικά και τον Tavares να είναι αγκυροβολημένος αναγκαστικά στη ρακέτα. Ο εκτελεστής ζει και αναπνέει για τέτοια παιχνίδια.
Jordan Loyd «ο πεταλούδας»: παίζει στην έδρα του με τη Χίμκι (+6.96 οι αντίπαλοι shooting guards) και κανονικά θα έπρεπε να σταματήσει εκεί η οποιαδήποτε ανάλυση. Ο πεταλούδας δείχνει να έχει επιστρέψει για τα καλά μετά τον τραυματισμό του και οι τελευταίες παραστάσεις του με τον Ερυθρό Αστέρα θα καθορίσουν εν πολλοίς τον επόμενο σταθμό του στην αγορά του καλοκαιριού. Οπότε θα είναι συγκεντρωμένος και θα έχει κίνητρο.
Jordan Mickey «ο αντάρτης»: θα κατέβει στο Βελιγράδι να αγωνιστεί μόνος του εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. Ο σύγχρονος Τζον Ράμπο είναι πάντα μαχητικός, φιλότιμος και αρνείται να παραδώσει τα όπλα. Σε μία ομάδα που καταρρέει, ο αντάρτης καταρρίπτει συνεχώς τα ατομικά του ρεκόρ και έχει ασημένιο παράσημο στο last3 και χάλκινο στο last4 και last5. Φυσικά είναι ο κορυφαίος forward αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Mirotic.
ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ
Jan Vesely «το ελικόπτερο»: οι υψηλές πτήσεις συνεχίζονται για το αγαπημένο ελικόπτερο της διοργάνωσης το οποίο επιβάλλει το νόμο και τη τάξη στις δύο ρακέτες του γηπέδου αλλά και στους αιθέρες. Μετά την επιστροφή του από τραυματισμό στο παιχνίδι της 16ης αγωνιστικής εναντίον του Ολυμπιακού έχει καταγράψει 13 συνεχόμενα παιχνίδια με διψήφιο ranking και φυσικά δεν θα σταματήσει το σερί του στο παιχνίδι με τη Βαλένθια των δυνατών αλλά δυσκίνητων Dubljevic και Tobey.
Nando De Colo «ο σκοπευτής»: έχει το καλύτερο σημάδι στο σουτ και δίνει τις πιο στοχευμένες alley-oop πάσες με τις οποίες βρίσκει στον αέρα τον Jan Vesely το ελικόπτερο. Στις συμπλοκές σώμα με σώμα, παίρνει πάντα τις επαφές που τον οδηγούν στη γραμμή των ελευθέρων βολών που το σημάδι του είναι αψεγάδιαστο. Αν και παλιός στο σώμα και με πολλά χρόνια υπηρεσίας, διανύει ίσως τη πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας του.
Walter Tavares «ο πεζοναύτης»: αν και εξαντλημένος από τις πολλές ασκήσεις υψηλής έντασης, θα πρέπει για μία ακόμη φορά να βάλει πλάτη για την ομάδα του στο κρίσιμο ντέρμπι με τους μισητούς Καταλανούς. Όταν διαμαρτυρήθηκε στον διοικητή του ότι δεν έχει άλλες δυνάμεις να παίζει συνεχώς στο κόκκινο εκείνος του απάντησε: «Ναι, αλλά έχεις υπερδυνάμεις». Και πράγματι έχει!
Mario Hezonja «ο πολυθεσίτης»: o swingman του Παναθηναϊκού έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά και αγωνίζεται πότε στη θέση του Nedovic, πότε στη θέση του Παπαπέτρου, ενώ τον συναντάς ακόμα και play maker, θέση στην οποία δεν απέκτησε ποτέ παίκτη ο εξάστερος τη φετινή σεζόν. Διαθέτει φοβερή ενέργεια, του αρέσουν τα επιθετικά drives στο καλάθι, κερδίζει πολλά φάουλ (15 φάουλ σε δύο παιχνίδια) και όταν βρει κάποια στιγμή το σουτ υπόσχεται φαντασιακά όργια. Μπορεί όμως ένας Mario να φέρει την άνοιξη;
Είτε στη παιδική, είτε στην ενήλικη εκδοχή του, το παιχνίδι "κλέφτες" και αστυνόμοι έχει πάντα ένα κοινό στοιχείο: δεν τελειώνει ποτέ, που σημαίνει ότι δεν βγαίνει κανείς κερδισμένος από αυτό το παιχνίδι.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά παιχνίδια που παίζαμε στις αλάνες όταν ήμασταν μικροί ήταν οι κλέφτες και αστυνόμοι. Στο παιχνίδι αυτό τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες: τους κλέφτες, που είναι η ομάδα με τα περισσότερα παιδιά και τους αστυνόμους. Το παιχνίδι εξελίσσεται σαν κυνηγητό ανάμεσα στα μέλη των δύο ομάδων, με τους αστυνόμους να κυνηγούν να πιάσουν τους κλέφτες και τους κλέφτες να τρέχουν για να αποφύγουν τη σύλληψη. Όταν οι κλέφτες θέλουν να ξεκουραστούν, πηγαίνουν σε έναν συγκεκριμένο χώρο, το λημέρι, όπου οι αστυνόμοι δεν μπορούν να τους πιάσουν. Οι αστυνόμοι συλλαμβάνουν έναν κλέφτη όταν τον ακουμπήσουν στη πλάτη του. Όταν συμβαίνει αυτό, οι αστυνόμοι οδηγούν τον κλέφτη σε ένα χώρο που λέγεται φυλακή και βρίσκεται όσο πιο μακριά γίνεται από το λημέρι. Ένας φυλακισμένος κλέφτης μπορεί να ελευθερωθεί όταν ένας ελεύθερος κλέφτης τον ακουμπήσει στο χέρι. Όταν οι φυλακισμένοι κλέφτες είναι αρκετοί κάνουν συνήθως το εξής τέχνασμα: ενώνουν τα χέρια τους στη σειρά σαν αλυσίδα και απλώνονται όσο πιο έξω από τη φυλακή μπορούν. Ο ελεύθερος κλέφτης που θα ακουμπήσει τον πρώτο φυλακισμένο ελευθερώνει και όλους τους υπόλοιπους. Οι αστυνόμοι απαγορεύεται να φρουρούν τους φυλακισμένους. Το παιχνίδι τελειώνει όταν όλοι οι κλέφτες πιάνονται και φυλακίζονται, κάτι που δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ!
Τα χρόνια όμως πέρασαν, τα παιδιά της αλάνας μεγαλώσαμε και μαζί μας μεγάλωσαν και τα παιχνίδια μας: οι κούκλες των κοριτσιών ζωντάνεψαν, τα πλαστικά όπλα των αγοριών απέκτησαν γεμιστήρες και κάλυκες, τα λημέρια εξαφανίστηκαν και οι φυλακές απέκτησαν κελιά. Στον κόσμο των ενηλίκων, η αθωότητα του παιδικού παιχνιδιού χάθηκε και το κυνηγητό με τους αστυνόμους δεν έχει πλέον τίποτα το συναρπαστικό, φανερώνει αντίθετα ότι έχει διαρραγεί το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ κράτους και πολιτών.
Πάμε όμως να δούμε και τους καλύτερους κλέφτες και αστυνόμους στο fantasy, τους οποίους ο Φαντασιόπληκτος μάζεψε στην ίδια ομάδα και σας τους παρουσιάζει.
ΚΛΕΦΤΕΣ
Vasilje Micic «ο κορδέλας»: λίγο τα όργια που έκανε στο παιχνίδι με τη ΤΣΣΚΑ (31.9), λίγο ο μικροτραυματισμός του Larkin σε παιχνίδι του τουρκικού πρωταθλήματος, λίγο η λειψανδρία στα guards (o James καταρρέει αγωνιστικά, ο Shved φυλάει τις κόρες του στη Μόσχα), λίγο αυτές οι φωνές στο κεφάλι μας που μας ψιθυρίζουν να του δώσουμε μια τελευταία ευκαιρία και ο κορδέλας μπήκε ξαφνικά στο ρόστερ μας. Ξέρουμε ότι θα το μετανιώσουμε οικτρά και ότι δεν θα στρίβει στο γήπεδο μετά τις σπαλομπριζόλες που έφαγε τη Τσικνοπέμπτη, αλλά είμαστε ανένδοτοι.
Nikola Mirotic «ο εκτελεστής»: έχει ανεβάσει στροφές αγωνιστικά και έχει μπροστά του το αγαπημένο παιχνίδι των παικτών της κλάσης του, το el clásico. Η Ρεάλ έχει πρόβλημα στην αναχαίτιση των αντίπαλων power forwards, με τους Taylor και Garuba να είναι αρκετά undersized για να αντιμετωπίσουν τον Mirotic, τον Thompkins να είναι αδύναμος αμυντικά και τον Tavares να είναι αγκυροβολημένος αναγκαστικά στη ρακέτα. Ο εκτελεστής ζει και αναπνέει για τέτοια παιχνίδια.
Jordan Loyd «ο πεταλούδας»: παίζει στην έδρα του με τη Χίμκι (+6.96 οι αντίπαλοι shooting guards) και κανονικά θα έπρεπε να σταματήσει εκεί η οποιαδήποτε ανάλυση. Ο πεταλούδας δείχνει να έχει επιστρέψει για τα καλά μετά τον τραυματισμό του και οι τελευταίες παραστάσεις του με τον Ερυθρό Αστέρα θα καθορίσουν εν πολλοίς τον επόμενο σταθμό του στην αγορά του καλοκαιριού. Οπότε θα είναι συγκεντρωμένος και θα έχει κίνητρο.
Jordan Mickey «ο αντάρτης»: θα κατέβει στο Βελιγράδι να αγωνιστεί μόνος του εναντίον του Ερυθρού Αστέρα. Ο σύγχρονος Τζον Ράμπο είναι πάντα μαχητικός, φιλότιμος και αρνείται να παραδώσει τα όπλα. Σε μία ομάδα που καταρρέει, ο αντάρτης καταρρίπτει συνεχώς τα ατομικά του ρεκόρ και έχει ασημένιο παράσημο στο last3 και χάλκινο στο last4 και last5. Φυσικά είναι ο κορυφαίος forward αυτή την στιγμή στο παιχνίδι και με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο Mirotic.
ΑΣΤΥΝΟΜΟΙ
Jan Vesely «το ελικόπτερο»: οι υψηλές πτήσεις συνεχίζονται για το αγαπημένο ελικόπτερο της διοργάνωσης το οποίο επιβάλλει το νόμο και τη τάξη στις δύο ρακέτες του γηπέδου αλλά και στους αιθέρες. Μετά την επιστροφή του από τραυματισμό στο παιχνίδι της 16ης αγωνιστικής εναντίον του Ολυμπιακού έχει καταγράψει 13 συνεχόμενα παιχνίδια με διψήφιο ranking και φυσικά δεν θα σταματήσει το σερί του στο παιχνίδι με τη Βαλένθια των δυνατών αλλά δυσκίνητων Dubljevic και Tobey.
Nando De Colo «ο σκοπευτής»: έχει το καλύτερο σημάδι στο σουτ και δίνει τις πιο στοχευμένες alley-oop πάσες με τις οποίες βρίσκει στον αέρα τον Jan Vesely το ελικόπτερο. Στις συμπλοκές σώμα με σώμα, παίρνει πάντα τις επαφές που τον οδηγούν στη γραμμή των ελευθέρων βολών που το σημάδι του είναι αψεγάδιαστο. Αν και παλιός στο σώμα και με πολλά χρόνια υπηρεσίας, διανύει ίσως τη πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας του.
Walter Tavares «ο πεζοναύτης»: αν και εξαντλημένος από τις πολλές ασκήσεις υψηλής έντασης, θα πρέπει για μία ακόμη φορά να βάλει πλάτη για την ομάδα του στο κρίσιμο ντέρμπι με τους μισητούς Καταλανούς. Όταν διαμαρτυρήθηκε στον διοικητή του ότι δεν έχει άλλες δυνάμεις να παίζει συνεχώς στο κόκκινο εκείνος του απάντησε: «Ναι, αλλά έχεις υπερδυνάμεις». Και πράγματι έχει!
Mario Hezonja «ο πολυθεσίτης»: o swingman του Παναθηναϊκού έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά και αγωνίζεται πότε στη θέση του Nedovic, πότε στη θέση του Παπαπέτρου, ενώ τον συναντάς ακόμα και play maker, θέση στην οποία δεν απέκτησε ποτέ παίκτη ο εξάστερος τη φετινή σεζόν. Διαθέτει φοβερή ενέργεια, του αρέσουν τα επιθετικά drives στο καλάθι, κερδίζει πολλά φάουλ (15 φάουλ σε δύο παιχνίδια) και όταν βρει κάποια στιγμή το σουτ υπόσχεται φαντασιακά όργια. Μπορεί όμως ένας Mario να φέρει την άνοιξη;
Είτε στη παιδική, είτε στην ενήλικη εκδοχή του, το παιχνίδι "κλέφτες" και αστυνόμοι έχει πάντα ένα κοινό στοιχείο: δεν τελειώνει ποτέ, που σημαίνει ότι δεν βγαίνει κανείς κερδισμένος από αυτό το παιχνίδι.
