';
?>
We feel devotion
DataCenter
ELFantasist
Στρουμφοχωριό
Ο Φαντασιόπληκτος σας μεταφέρει αυτή τη φορά στο στρουμφοχωριό, όπου τα επίλεκτα στρουμφάκια του Φανταστρούμφ αντιστέκονται στον κακό μάγο Μπερτομέλ.
Δημοσιεύτηκε: 25/02/2021 11:34
Ο Φαντασιόπληκτος είναι ένας φαντασιακός παίκτης που γνωρίζει τόσο καλά τις ομάδες, τα ρόστερ, τις αδυναμίες και τις δυνατότητες των παικτών, ώστε να είναι σε θέση να προβλέπει τι ακριβώς θα συμβεί στα παιχνίδια της Euroleague πριν ακόμα ξεκινήσουν. Λόγω αυτή της υπερδύναμης που διαθέτει, οι «προβλέψεις» του είναι ουσιαστικά ανασκοπήσεις της αγωνιστικής που θα ακολουθήσει.
Μια φορά και ένα καιρό σε ένα ξεχασμένο δάσος υπήρχε ένα μικρό χωριουδάκι φτιαγμένο από πολύχρωμα μανιταρένια σπίτια. Εκεί ζούσαν κάτι γαλάζια μικροσκοπικά πλασματάκια που τα έλεγαν στρουμφάκια. Είχαν ύψος περίπου τριών μήλων, το ένα πάνω στο άλλο, ενώ το σώμα τους είχε σχήμα αχλαδιού και τα πόδια τους ήταν ελαστικά, ώστε να μπορούν να αναπηδούν εύκολα. Ήταν γεμάτα χαρά και καλοσύνη και όλη μέρα τραγουδούσαν και χόρευαν ανέμελα στο στρουμφοχωριό. Αρχηγός του χωριού ήταν ο Φανταστρούμφ, πατρική φιγούρα που προστάτευε με τη σοφία και τις γνώσεις του τα στρουμφάκια από τους κινδύνους του δάσους και φρόντιζε να ζουν αρμονικά.
Στο ίδιο δάσος όμως ζούσε και ο Μπερτομέλ, ένας κακός και μοχθηρός μάγος που φώναζε συνεχώς: «Ω! πόσο σας μισώ απαίσια στρουμφάκια! Μια μέρα θα πέσετε στα χέρια μου και τότε, αλίμονό σας!». Ο μαυροφορεμένος μάγος μαζί με την κακιά γάτα του, τη Ψιψινέλ, προσπαθούσε με χίλιους δυνατούς τρόπους να πιάσει τα στρουμφάκια για να τα βάλει στη χύτρα του και να φτιάξει χρυσό με ένα παλιό μαγικό ξόρκι. Όμως όλες οι προσπάθειές του συνεχώς αποτύγχαναν και τα χαρούμενα γαλάζια ανθρωπάκια έβγαιναν πάντα αλώβητα απέναντι στον άπληστο μοναχικό μάγο.
Αν το σκεφτεί κανείς, το στρουμφοχωριό δεν είναι τίποτα άλλο από τη μεταφορά στο κόσμο των κόμικς της «Ουτοπίας» του Sir Thomas More. Όπως ακριβώς και το νησί της Ουτοπίας, το στρουμφοχωριό συμβολίζει την ιδανική κοινωνία που όλοι ζουν χαρούμενοι υπό τη καθοδήγηση ενός σοφού αρχηγού. Τα στρουμφάκια είναι υπέρμαχοι του καλού, φοράνε όλα την ίδια στολή και ασκούν ένα χρήσιμο επάγγελμα προκειμένου να συνεισφέρουν στη κοινή ευημερία. Στο στρουμφοχωριό δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις και δεν χωρούν διακρίσεις, εφόσον όλα τα στρουμφάκια είναι ίσα και βοηθούν όποιον έχει ανάγκη. Όπως και στην Ουτοπία, έτσι και στο στρουμφοχωριό δεν υπάρχει ιδιωτική περιουσία: τα μανιταρόσπιτα στα οποία κατοικούν τα στρουμφάκια δεν τους ανήκουν, ενώ το φαγητό και οι πρώτες ύλες είναι κοινά και μοιράζονται εξίσου.
Η συσσώρευση πλούτου μόνο προβλήματα δημιουργεί στη κοινωνία των Smurfs. Σε ένα επεισόδιο στην αυλή του Λιχούδη φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα. Αυτός, αντί να τα μοιραστεί με τα άλλα στρουμφάκια, τα θεωρεί δικά του και τα πουλάει στον Προκόπη με αντάλλαγμα τα βάρη του, στον Μπιζέλη με αντάλλαγμα την τσάπα του και στον Ξεφτέρη με αντάλλαγμα τα εργαλεία του. Χωρίς όμως τα εργαλεία στα χέρια των ειδικών, η στρουμφοκοινωνία άρχισε να καταρρέει αφού δεν μπορούσε να παράγει τίποτα όπως παλιά. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του Μπαμπαστρούμφ, που εξηγεί στο Λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο. Σε άλλο επεισόδιο, η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού που επινόησε ο Ξεφτέρης οδηγεί τα στρουμφάκια σε υπερκατανάλωση με αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι του χωριού, τα στρουμφόμουρα. Ακολουθεί πανικός και τη κρίση αποτρέπει ο Μπαμπαστρούμφ με τη καταστροφή της μηχανής και τη δημιουργία αποθήκης φαγητού.
Πάμε όμως αν δούμε τώρα τα στρουμφάκια που επέλεξε ο Φανταστρούμφ για να αντισταθούν στον κακό μάγο Μπερτομέλ:
Γκρινιάρης: ό,τι και να του πουν, όπως και να του το πουν είναι αντίθετος με όλα και του την δίνουν όλα. Τις περισσότερες φορές που μιλάει αρχίζει με την φράση «Μου τη δίνει που ...». Ο Γκρινιάρης μας Mike James επέστρεψε από την Αμερική και βρίσκεται πλέον στη χώρα μας όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Ολυμπιακό. Κι επειδή «του τη δίνει ο Ολυμπιακός», φροντίζει πάντα να φορτώνει το φαντασιακό του καλάθι με πολλούς πόντους όταν τον βρίσκει στο δρόμο του (για την ακρίβεια 22, 23, 24, 34.1 και 23.1 στις τρεις τελευταίες σεζόν)
Μελένιος: η κύρια του ασχολία έχει να κάνει με την εξωτερική του εμφάνιση και γι' αυτό κουβαλάει που κι αν πάει τον καθρέφτη του. Ο Μελένιος μας Nando De Colo εκτινάχθηκε φαντασιακά όταν σταμάτησε να ασχολείται με τις ανεκδιήγητες ανταύγειες του και άρχισε να «βρίσκεται» με τον Σκουντούφλη Jan Vesely, με τον οποίο αποτελεί πλέον το πιο αχτύπητο δίδυμο κοντού-ψηλού στη διοργάνωση (αθροιστικό fantasy rating των δύο παικτών στα τελευταία παιχνίδια: 56.1, 31.9, 71.5, 41.8, 60.5, 50,6 και 55).
Ξεφτέρης: τα κάνει όλα, επισκευάζει ό,τι μπορείς να φανταστείς και είναι υπερχρήσιμος για όλες τις δουλειές. Ο Ξεφτέρης μας Vladimir Lucic είναι ο παίκτης-πολυεργαλείο που ηγείται ενός σύγχρονου μπασκετικού άθλου: η ομάδα του φιγούραρε στη τελευταία θέση σε όλα τα power rankings στην αρχή της σεζόν, έδειχνε αποδυναμωμένη μετά τη φυγή του πύργου της Greg Monroe και ξεκίνησε με το χαμηλότερο budget στη διοργάνωση. Σήμερα διεκδικεί με αξιώσεις μια θέση στα playoffs και μάλιστα με πλεονέκτημα έδρας και τοποθετεί τη Γερμανία στον μπασκετικό χάρτη της διοργάνωσης. Στη προσπάθεια αυτή, o Lucic θα είναι πρωταγωνιστής μέχρι τέλους, με αυξημένο χρόνο συμμετοχής, περισσότερες προσπάθειες και θετικό αποτύπωμα σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες.
Προκόπης: Ο Προκόπης γυμνάζεται όλη την ημέρα γι' αυτό και είναι ο καλύτερος σε όποιο αγώνισμα και αν πάρει μέρος. Θεωρείται λίγο απρόσιτος αλλά είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει. Ο Προκόπης μας, Walter Tavares, αφού τελειώσει με τα ασήκωτα βάρη στο γυμναστήριο, φορτώνεται στις πλάτες του όλο το βάρος της ρακέτας στο γήπεδο, σε άμυνα και επίθεση (Tyus-σκουριασμένος, Garuba-άγουρος, Reyes-ηλικιωμένος, Randolph-τραυματίας). Αυτή την εβδομάδα όμως αντιμετωπίζει τα αγαπημένα του χόμπιτ της Ζαλγκίρις, με τα οποία είχε κάνει το καλύτερό του φετινό παιχνίδι (σε κανονική διάρκεια) στο ματς του πρώτου γύρου με 22 πόντους, 9/9 δίποντα και 12 ριμπάουντ.
Σκουντούφλης: είναι αδέξιος και άτσαλος στις κινήσεις του αλλά είναι πάντα φιλότιμος, αγαθός και δίνει το καλύτερό του εαυτό. Ο Σκουντούφλης μας Jan Vesely πέφτει πάντα άχαρα επάνω στους αντίπαλους ψηλούς, αλλά βρίσκει κάθε φορά τον τρόπο να βάλει τη μπάλα στο καλάθι. Τα νούμερά του ζαλίζουν στα τελευταία 10 παιχνίδια-νίκες της ομάδας του: διψήφιος αριθμός πόντων, fantasy ranking μόνιμα άνω του 15, ποσοστό ευστοχίας 73.12% στο δίποντο και μόλις 1.9 φάουλ ανά αγώνα παρά την ατσαλοσύνη του.
Λιχούδης: καταβροχθίζει ό,τι βρει μπροστά του. Οι επιδρομές στην κουζίνα είναι καθημερινό φαινόμενο, αφήνοντας τον Μάγειρα-Στρούμφ με την απορία που πήγε το φαγητό. Ο Λιχούδης μας Luke Sikma μπορεί να μη μας θαμπώνει με τα σωματικά του προσόντα, αλλά ρεφάρει με το μπασκετικό του IQ, το οποίο θα χρησιμοποιήσει στο έπακρο προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις απουσίες του λαβωμένου Παναθηναϊκού. Ο εξάστερος πάντως διαθέτει πλέον στο ρόστερ του δύο φοβερούς ήρωες βιντεοπαιχνιδιών, τον Super Mario και τον Luigi (Nedovic), οι οποίοι υπόσχονται ανεπανάληπτες περιπέτειες μέχρι το τέλος της σεζόν.
Σπιρτούλης: Είναι το μοναδικό στρουμφάκι που τα παίρνει όλα σοβαρά. Του αρέσει να περνάει την ώρα του δίνοντας συμβουλές στα άλλα στρουμφάκια και προσπαθεί να μεταδώσει τη σοφία του Φανταστρούμφ. Ο Σπιρτούλης μας Nikola Mirotic μπορεί να έχασε λίγο από τη λάμψη του μετά την επιστροφή του ζωντανού θρύλου Pau Gasol στο Palau Blaugrana, αλλά ο μπασκετικός του εγωισμός θα τον οδηγήσει σε ακόμα καλύτερες εμφανίσεις και έξτρα κίνητρο για ποιοτικότερα λεπτά στο παρκέ. Όταν αγωνίζεσαι άλλωστε δίπλα στον θρυλικό Pau, βγάζεις ασυναίσθητα τον καλύτερό σου εαυτό.
Χαχανούλης: Είναι το στρουμφάκι «έκρηξη», καθώς ζει για να κάνει πλάκες. Κάνει δώρα τα οποία πάντα εκρήγνυνται και την πατάνε όλοι. Ο Χαχανούλης μας Shane Larkin είναι ο παίκτης-έκρηξη της διοργάνωσης. Όταν πάτησε το κουμπί της έκρηξης στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το -15 για την ομάδα του έγινε +25 και το 0 προσωπικό του ranking της πρώτης περιόδου έγινε 35.2 σκορ στο τέλος του παιχνιδιού. Ο MVP της προηγούμενης αγωνιστικής ετοιμάζει νέο δώρο-έκρηξη στο ντέρμπι αιωνίων της Τουρκίας κι εμείς πηγαίνουμε από πίσω για να απολαύσουμε τη νέα του πλάκα.
Στον κυνικό κόσμο των ανθρώπων, το πρόσωπο που μονοπωλεί αυτή την στιγμή την επικαιρότητα θα κριθεί από τη δικαιοσύνη αν διέπραξε τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κατηγορείται. Στον αγνό κόσμο του στρουμφοχωριού, το πρόσωπο αυτό δάνειζε τη φωνή του στον Χαχανούλη και τον Σκουντούφλη, τους παιδικούς ήρωες με τους οποίους μεγαλώσαμε στη νοσταλγική δεκαετία του '80.
Μια φορά και ένα καιρό σε ένα ξεχασμένο δάσος υπήρχε ένα μικρό χωριουδάκι φτιαγμένο από πολύχρωμα μανιταρένια σπίτια. Εκεί ζούσαν κάτι γαλάζια μικροσκοπικά πλασματάκια που τα έλεγαν στρουμφάκια. Είχαν ύψος περίπου τριών μήλων, το ένα πάνω στο άλλο, ενώ το σώμα τους είχε σχήμα αχλαδιού και τα πόδια τους ήταν ελαστικά, ώστε να μπορούν να αναπηδούν εύκολα. Ήταν γεμάτα χαρά και καλοσύνη και όλη μέρα τραγουδούσαν και χόρευαν ανέμελα στο στρουμφοχωριό. Αρχηγός του χωριού ήταν ο Φανταστρούμφ, πατρική φιγούρα που προστάτευε με τη σοφία και τις γνώσεις του τα στρουμφάκια από τους κινδύνους του δάσους και φρόντιζε να ζουν αρμονικά.
Στο ίδιο δάσος όμως ζούσε και ο Μπερτομέλ, ένας κακός και μοχθηρός μάγος που φώναζε συνεχώς: «Ω! πόσο σας μισώ απαίσια στρουμφάκια! Μια μέρα θα πέσετε στα χέρια μου και τότε, αλίμονό σας!». Ο μαυροφορεμένος μάγος μαζί με την κακιά γάτα του, τη Ψιψινέλ, προσπαθούσε με χίλιους δυνατούς τρόπους να πιάσει τα στρουμφάκια για να τα βάλει στη χύτρα του και να φτιάξει χρυσό με ένα παλιό μαγικό ξόρκι. Όμως όλες οι προσπάθειές του συνεχώς αποτύγχαναν και τα χαρούμενα γαλάζια ανθρωπάκια έβγαιναν πάντα αλώβητα απέναντι στον άπληστο μοναχικό μάγο.
Αν το σκεφτεί κανείς, το στρουμφοχωριό δεν είναι τίποτα άλλο από τη μεταφορά στο κόσμο των κόμικς της «Ουτοπίας» του Sir Thomas More. Όπως ακριβώς και το νησί της Ουτοπίας, το στρουμφοχωριό συμβολίζει την ιδανική κοινωνία που όλοι ζουν χαρούμενοι υπό τη καθοδήγηση ενός σοφού αρχηγού. Τα στρουμφάκια είναι υπέρμαχοι του καλού, φοράνε όλα την ίδια στολή και ασκούν ένα χρήσιμο επάγγελμα προκειμένου να συνεισφέρουν στη κοινή ευημερία. Στο στρουμφοχωριό δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις και δεν χωρούν διακρίσεις, εφόσον όλα τα στρουμφάκια είναι ίσα και βοηθούν όποιον έχει ανάγκη. Όπως και στην Ουτοπία, έτσι και στο στρουμφοχωριό δεν υπάρχει ιδιωτική περιουσία: τα μανιταρόσπιτα στα οποία κατοικούν τα στρουμφάκια δεν τους ανήκουν, ενώ το φαγητό και οι πρώτες ύλες είναι κοινά και μοιράζονται εξίσου.
Η συσσώρευση πλούτου μόνο προβλήματα δημιουργεί στη κοινωνία των Smurfs. Σε ένα επεισόδιο στην αυλή του Λιχούδη φυτρώνει ένα δέντρο με σοκολατένια νομίσματα. Αυτός, αντί να τα μοιραστεί με τα άλλα στρουμφάκια, τα θεωρεί δικά του και τα πουλάει στον Προκόπη με αντάλλαγμα τα βάρη του, στον Μπιζέλη με αντάλλαγμα την τσάπα του και στον Ξεφτέρη με αντάλλαγμα τα εργαλεία του. Χωρίς όμως τα εργαλεία στα χέρια των ειδικών, η στρουμφοκοινωνία άρχισε να καταρρέει αφού δεν μπορούσε να παράγει τίποτα όπως παλιά. Η κατάσταση σώζεται μετά από παρέμβαση του Μπαμπαστρούμφ, που εξηγεί στο Λιχούδη ότι για την κατάσταση φταίει η παράλογη ανάγκη του να συγκεντρώσει πλούτο. Σε άλλο επεισόδιο, η αυτόματη μηχανή παραγωγής φαγητού που επινόησε ο Ξεφτέρης οδηγεί τα στρουμφάκια σε υπερκατανάλωση με αποτέλεσμα να εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι του χωριού, τα στρουμφόμουρα. Ακολουθεί πανικός και τη κρίση αποτρέπει ο Μπαμπαστρούμφ με τη καταστροφή της μηχανής και τη δημιουργία αποθήκης φαγητού.
Πάμε όμως αν δούμε τώρα τα στρουμφάκια που επέλεξε ο Φανταστρούμφ για να αντισταθούν στον κακό μάγο Μπερτομέλ:
Γκρινιάρης: ό,τι και να του πουν, όπως και να του το πουν είναι αντίθετος με όλα και του την δίνουν όλα. Τις περισσότερες φορές που μιλάει αρχίζει με την φράση «Μου τη δίνει που ...». Ο Γκρινιάρης μας Mike James επέστρεψε από την Αμερική και βρίσκεται πλέον στη χώρα μας όπου θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Ολυμπιακό. Κι επειδή «του τη δίνει ο Ολυμπιακός», φροντίζει πάντα να φορτώνει το φαντασιακό του καλάθι με πολλούς πόντους όταν τον βρίσκει στο δρόμο του (για την ακρίβεια 22, 23, 24, 34.1 και 23.1 στις τρεις τελευταίες σεζόν)
Μελένιος: η κύρια του ασχολία έχει να κάνει με την εξωτερική του εμφάνιση και γι' αυτό κουβαλάει που κι αν πάει τον καθρέφτη του. Ο Μελένιος μας Nando De Colo εκτινάχθηκε φαντασιακά όταν σταμάτησε να ασχολείται με τις ανεκδιήγητες ανταύγειες του και άρχισε να «βρίσκεται» με τον Σκουντούφλη Jan Vesely, με τον οποίο αποτελεί πλέον το πιο αχτύπητο δίδυμο κοντού-ψηλού στη διοργάνωση (αθροιστικό fantasy rating των δύο παικτών στα τελευταία παιχνίδια: 56.1, 31.9, 71.5, 41.8, 60.5, 50,6 και 55).
Ξεφτέρης: τα κάνει όλα, επισκευάζει ό,τι μπορείς να φανταστείς και είναι υπερχρήσιμος για όλες τις δουλειές. Ο Ξεφτέρης μας Vladimir Lucic είναι ο παίκτης-πολυεργαλείο που ηγείται ενός σύγχρονου μπασκετικού άθλου: η ομάδα του φιγούραρε στη τελευταία θέση σε όλα τα power rankings στην αρχή της σεζόν, έδειχνε αποδυναμωμένη μετά τη φυγή του πύργου της Greg Monroe και ξεκίνησε με το χαμηλότερο budget στη διοργάνωση. Σήμερα διεκδικεί με αξιώσεις μια θέση στα playoffs και μάλιστα με πλεονέκτημα έδρας και τοποθετεί τη Γερμανία στον μπασκετικό χάρτη της διοργάνωσης. Στη προσπάθεια αυτή, o Lucic θα είναι πρωταγωνιστής μέχρι τέλους, με αυξημένο χρόνο συμμετοχής, περισσότερες προσπάθειες και θετικό αποτύπωμα σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες.
Προκόπης: Ο Προκόπης γυμνάζεται όλη την ημέρα γι' αυτό και είναι ο καλύτερος σε όποιο αγώνισμα και αν πάρει μέρος. Θεωρείται λίγο απρόσιτος αλλά είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει. Ο Προκόπης μας, Walter Tavares, αφού τελειώσει με τα ασήκωτα βάρη στο γυμναστήριο, φορτώνεται στις πλάτες του όλο το βάρος της ρακέτας στο γήπεδο, σε άμυνα και επίθεση (Tyus-σκουριασμένος, Garuba-άγουρος, Reyes-ηλικιωμένος, Randolph-τραυματίας). Αυτή την εβδομάδα όμως αντιμετωπίζει τα αγαπημένα του χόμπιτ της Ζαλγκίρις, με τα οποία είχε κάνει το καλύτερό του φετινό παιχνίδι (σε κανονική διάρκεια) στο ματς του πρώτου γύρου με 22 πόντους, 9/9 δίποντα και 12 ριμπάουντ.
Σκουντούφλης: είναι αδέξιος και άτσαλος στις κινήσεις του αλλά είναι πάντα φιλότιμος, αγαθός και δίνει το καλύτερό του εαυτό. Ο Σκουντούφλης μας Jan Vesely πέφτει πάντα άχαρα επάνω στους αντίπαλους ψηλούς, αλλά βρίσκει κάθε φορά τον τρόπο να βάλει τη μπάλα στο καλάθι. Τα νούμερά του ζαλίζουν στα τελευταία 10 παιχνίδια-νίκες της ομάδας του: διψήφιος αριθμός πόντων, fantasy ranking μόνιμα άνω του 15, ποσοστό ευστοχίας 73.12% στο δίποντο και μόλις 1.9 φάουλ ανά αγώνα παρά την ατσαλοσύνη του.
Λιχούδης: καταβροχθίζει ό,τι βρει μπροστά του. Οι επιδρομές στην κουζίνα είναι καθημερινό φαινόμενο, αφήνοντας τον Μάγειρα-Στρούμφ με την απορία που πήγε το φαγητό. Ο Λιχούδης μας Luke Sikma μπορεί να μη μας θαμπώνει με τα σωματικά του προσόντα, αλλά ρεφάρει με το μπασκετικό του IQ, το οποίο θα χρησιμοποιήσει στο έπακρο προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις απουσίες του λαβωμένου Παναθηναϊκού. Ο εξάστερος πάντως διαθέτει πλέον στο ρόστερ του δύο φοβερούς ήρωες βιντεοπαιχνιδιών, τον Super Mario και τον Luigi (Nedovic), οι οποίοι υπόσχονται ανεπανάληπτες περιπέτειες μέχρι το τέλος της σεζόν.
Σπιρτούλης: Είναι το μοναδικό στρουμφάκι που τα παίρνει όλα σοβαρά. Του αρέσει να περνάει την ώρα του δίνοντας συμβουλές στα άλλα στρουμφάκια και προσπαθεί να μεταδώσει τη σοφία του Φανταστρούμφ. Ο Σπιρτούλης μας Nikola Mirotic μπορεί να έχασε λίγο από τη λάμψη του μετά την επιστροφή του ζωντανού θρύλου Pau Gasol στο Palau Blaugrana, αλλά ο μπασκετικός του εγωισμός θα τον οδηγήσει σε ακόμα καλύτερες εμφανίσεις και έξτρα κίνητρο για ποιοτικότερα λεπτά στο παρκέ. Όταν αγωνίζεσαι άλλωστε δίπλα στον θρυλικό Pau, βγάζεις ασυναίσθητα τον καλύτερό σου εαυτό.
Χαχανούλης: Είναι το στρουμφάκι «έκρηξη», καθώς ζει για να κάνει πλάκες. Κάνει δώρα τα οποία πάντα εκρήγνυνται και την πατάνε όλοι. Ο Χαχανούλης μας Shane Larkin είναι ο παίκτης-έκρηξη της διοργάνωσης. Όταν πάτησε το κουμπί της έκρηξης στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, το -15 για την ομάδα του έγινε +25 και το 0 προσωπικό του ranking της πρώτης περιόδου έγινε 35.2 σκορ στο τέλος του παιχνιδιού. Ο MVP της προηγούμενης αγωνιστικής ετοιμάζει νέο δώρο-έκρηξη στο ντέρμπι αιωνίων της Τουρκίας κι εμείς πηγαίνουμε από πίσω για να απολαύσουμε τη νέα του πλάκα.
Στον κυνικό κόσμο των ανθρώπων, το πρόσωπο που μονοπωλεί αυτή την στιγμή την επικαιρότητα θα κριθεί από τη δικαιοσύνη αν διέπραξε τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες κατηγορείται. Στον αγνό κόσμο του στρουμφοχωριού, το πρόσωπο αυτό δάνειζε τη φωνή του στον Χαχανούλη και τον Σκουντούφλη, τους παιδικούς ήρωες με τους οποίους μεγαλώσαμε στη νοσταλγική δεκαετία του '80.
