We feel devotion
DataCenter
PICK YOUR CAPTAIN
Η ώρα των ηγετών!
Ένα βήμα πριν τον τελικό και η στήλη επιλέγει για captains παίκτες με ηγετικά χαρακτηριστικά!
Επιμέλεια: Τάσος Καλαμάτας | kaltasosdark@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 19/05/2022 00:42
Φτάσαμε επιτέλους στο Final Four της φετινής διοργάνωσης. Το Βελιγράδι έτοιμο να υποδεχθεί τους τέσσερις εναπομείναντες μονομάχους. Δύο αμφίρροποι ημιτελικοί μπροστά μας και το ερώτημα για τους παίκτες του Fantasy (όσοι εν πάση περιπτώσει απέμειναν να ασχολούνται) είναι κυρίως ποιοι παίκτες θα αποδειχθούν πραγματικοί ηγέτες και θα βγουν μπροστά στις επικείμενες μάχες.

Ανεξάρτητα από το πως παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της κανονικής περιόδου αλλά και στα playoffs, όλοι οι παίκτες σε ένα Final Four επηρεάζονται από το "κλίμα" αυτής της μίνι-διοργάνωσης. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μείνει ανεπηρέαστος και ψυχρός κάποιος, όταν μέσα σε 48 ώρες καλείται να "παίξει" τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς. Παράλληλα η εορταστική ατμόσφαιρα και η εν γένει παρουσία φιλάθλων από τέσσερις διαφορετικές ομάδες (αλλά και "ντόπιων") πάντα δημιουργεί ιδιαίτερες συνθήκες που άλλοτε ωφελούν και άλλοτε αποπροσανατολίζουν πολλούς αθλητές.

Στο δικό μας "μετερίζι" ψάχνουμε εκείνους τους παίκτες που θα καταφέρουν να ξεδιπλώσουν το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους και να οδηγήσουν τις ομάδες τους στο "όνειρο".

Σαφώς και σε καταστάσεις όπως αυτές μπορεί να "ξεπεταχτεί" ένας παίκτης όχι "πρώτης γραμμής" που να αποδειχθεί καταλύτης και να σοκάρει αντιπάλους αλλά και κοινό με την απόδοσή του, κερδίζοντας τον τίτλο του "ήρωα". Αρκετά τα παραδείγματα στο πρόσφατο αλλά και στο απώτερο παρελθόν της διοργάνωσης.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να υπενθυμίσω πως εδώ μιλάμε για Fantasy. Δηλαδή κινούμαστε με στόχο να βρούμε ποιος/ποιοι παίκτες μπορούν να αθροίσουν πόντους στο ranking τους μέσω πολλών στατιστικών κατηγοριών και όχι αποκλειστικά από μία (πχ σκορ ή ριμπάουντ). Με αυτή τη λογική επιλέγουμε τις συνθέσεις των ομάδων μας, με αυτή διαλέγουμε και αρχηγό.

Πάμε λοιπόν να δούμε ποιους παίκτες και γιατί θα εμπιστευτούμε ως captains στους δύο ημιτελικούς!

Ξεκινάμε από τον πρώτο χρονικά ημιτελικό, ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την Εφές.

Οι ερυθρόλευκοι επιστρέφουν σε Final Four μετά από αρκετά χρόνια. Με την παρουσία τους και μόνο στο Βελιγράδι εξαργυρώνουν μια εξαιρετική χρονιά, την οποία μπορούν ήδη να θεωρούν επιτυχημένη. Φιλοδοξία και δίψα βέβαια σαφώς και υπάρχουν για το παραπάνω, αλλά ο πρώτος και βασικότερος στόχος είναι ήδη γεγονός.

Για το "παραπάνω" πρώτο εμπόδιο είναι η περσινή πρωταθλήτρια Εφές. Πολλοί "ήθελαν'' την Εφές ως αντίπαλο στα playoffs, θεωρώντας πως βάσει υλικού και οι δυνατοτήτων των δύο συνόλων, ο Ολυμπιακός υπερτερεί. Δεν θα συμφωνήσω, είμαι μάλιστα της άποψης πως οι ερυθρόλευκοι δεν είναι καν το φαβορί στο συγκεκριμένο ζευγάρι. Έχουν μεν εξαιρετικό σύνολο και έρχονται με δίψα για τη διάκριση, αλλά στερούνται εμπειρίας και διαχείρισης τέτοιων αγώνων. Η σειρά κόντρα στη Μονακό ανέδειξε και συγκεκριμένες αδυναμίες, τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά.

Απέναντι σε μια ομάδα που το βασικό της όπλο είναι η περιφέρειά της και ειδικά οι superstars Larkin & Micic, οι ερυθρόλευκοι θα πρέπει να υπερβάλλουν εαυτούς, τόσο για να περιορίσουν τη δράση τους όσο και για να την άμυνα των Τούρκων. Γνωρίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει όλη τη χρονιά η Εφές στο ζωγραφιστό, η λογική λέει πως πρέπει να τη χτυπήσεις εκεί που πονάει. Για να γίνει αυτό χρειάζονται αρκετά πράγματα, όπως υπομονή, καθαρό μυαλό, ευστοχία από μακριά ώστε να "ανοίξει" η άμυνα και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για plays που θα στοχεύουν τους ψηλούς.

Η Εφές θα πιέσει στην περιφέρεια και θα προσπαθήσει να "κλείσει" τους διαδρόμους, ώστε αφενός να μην αφήσει τον Ολυμπιακό να "ταΐσει" τους ψηλούς του (εκεί που έχει θεωρητικά πλεονέκτημα), αφετέρου να μπορέσει να "τρέξει" και να κάνει το παιχνίδι που της αρέσει.

Με βάση όλα τα παραπάνω θεωρώ πως το βάρος της ευθύνης για μια καλή εμφάνιση και πρόκριση των ερυθρολεύκων ξεκινάει και τελειώνει στο πως θα παρουσιαστούν οι guards του. Πιο συγκεκριμένα και σε fantasιακό περιβάλλον, η σκέψη πάει στον πιο έμπειρο και μπαρουτοκαπνισμένο από παραστάσεις Final Four παίκτη του Ολυμπιακού, τον Κώστα Σλούκα. Οι οργανωτικές αλλά και οι εκτελεστικές ικανότητές του είναι εκείνες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε ένα πολύ ισορροπημένο αγώνα. Όπως έγινε και απέναντι στη Μονακό, όπου όταν "βγήκε" μπροστά μπόρεσε ο Ολυμπιακός να ανταπεξέλθει. Η εκτίμησή μου λοιπόν είναι πως ο Έλληνας guard ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα συνεχίσει να παίρνει πρωτοβουλίες επιθετικά, ενώ παράλληλα θα έχει το "καθαρό" μυαλό για να διαχειριστεί οργανωτικά το παιχνίδι απέναντι στην Εφές. Captain λοιπόν για εμάς στο Fantasy.

Στον αντίποδα, από την τουρκική ομάδα περιμένουμε όπως είπαμε να παίξει με το μυαλό των περιφερειακών του Ολυμπιακού και να εκμεταλλευτεί κυρίως την ποιότητα των δικών της. Αν το καταφέρει αμυντικά, στο επιθετικό κομμάτι έχει το πάνω χέρι καθώς οι επιλογές που διαθέτει είναι και πολλές και εξαιρετικές. Η Εφές θα προσπαθήσει να παίξει "ξύλο" για να πιέσει τον Ολυμπιακό, όπως έκανε και η Μονακό. Δηλαδή να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό με τον ίδιο τρόπο που κάνει κι αυτός κόντρα στους αντιπάλους του.

Στη σειρά με τη Μονακό, όπου οι Γάλλοι έπραξαν το ίδιο, φάνηκε πως όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο οι ερυθρόλευκοι δυσκολεύονται να πιάσουν ρυθμό επιθετικά. Παράλληλα η ίδια σειρά μας έδειξε πως όταν υπάρχει ένας πολύ χαρισματικός guard (βλ. James), ο οποίος διαθέτει στο ρεπερτόριό του εκρηκτικότητα, ικανότητα να απειλήσει τόσο μέσω drive όσο και από μακριά, με μεγάλη ικανότητα στο να πασάρει αλλά και στο να δημιουργεί χώρους και mismatch για τους συμπαίκτες του, τότε επίσης υπάρχει έντονο πρόβλημα.

Τι μπορεί να συμβεί όταν υπάρχουν όχι ένας, αλλά δύο τέτοιοι αντίπαλοι guards;

Φυσικά και ο λόγος γίνεται για τους διόσκουρους της Εφές, Larkin και Micic. Στο fantasιακό κομμάτι, που μας ενδιαφέρει εδώ, προφανώς και όλοι όσοι ασχολούνται με το παιχνίδι θα ήθελαν να τους έχουν στην ομάδα τους ενόψει ημιτελικού. Ποιος όμως από τους δύο θα έπαιρνε το χρίσμα του αρχηγού;

Από όσα αναφέραμε παραπάνω η επιλογή φαντάζει δύσκολη. Η δική μου εκτίμηση είναι πως στο συγκεκριμένο ζευγάρωμα, με το συγκεκριμένο αντίπαλο, τη δεδομένη χρονική στιγμή, ο Vasilije Micic είναι καλύτερη επιλογή για captain. Σε ένα παιχνίδι όπου αναμένω πιο αργό ρυθμό, με πολύ "κλειστές" άμυνες, ο Σέρβος guard δείχνει πιο "έτοιμος" σε σχέση με το Larkin. Παράλληλα η συνολική εικόνα τους σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, εμφανίζει ένα πιο σταθερό Micic, ενώ και απέναντι στον Ολυμπιακό παρουσιάστηκε πιο αποδοτικός σε σύγκριση με το Larkin. Micic λοιπόν επίσης για captain!

Πάμε τώρα στο δεύτερο ημιτελικό, τον ισπανικό εμφύλιο ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Ρεάλ. Οι Μαδριλένοι κλασικά "διάλεξαν" αντίπαλο για τα playoffs και έκαναν περίπατο απέναντι στα "αμερικανάκια" της αφελούς Μακάμπι. Οι Καταλανοί από την πλευρά τους, επίσης κλασικά, ζευγάρωσαν με ένα αντίπαλο που τους έβγαλε το λάδι για να περάσουν στο Final Four. Όμως τώρα είναι και οι δύο εδώ. Αν οι δυο ομάδες έπαιζαν πλήρεις με όλους τους παίκτες στο 100%, τότε η επιλογή αρχηγού για το Fantasy θα ήταν μία και κατηγορηματική, Higgins! Έλα μου όμως που αυτός μόλις πρόσφατα επέστρεψε στην αγωνιστική δράση μετά από απουσία τριών μηνών κι έτσι είναι αν μη τι άλλο δύσκολο να του εμπιστευθούμε τόσο εύκολα το χρίσμα του διπλασιασμού! Οπότε τι επιλέγουμε (και βασικά επιλέγουμε ή όχι;);

Ας προσπαθήσουμε να δούμε τα δεδομένα μας. Από τη μια έχουμε μια ομάδα που πρακτικά παίζει όλη τη χρονιά χωρίς άσσο (ο γερόλυκος Llull φάνηκε πολύ μεγάλος για να ανταπεξέλθει σε διάρκεια στο ρόλο αυτό, ενώ στο άκουσμα του Heurtel γελάει ο κόσμος) και από την άλλη μια frontline που παρά την ποιότητά της και το βάθος της κόντεψε να αποδειχθεί η αχίλλειος πτέρνα των Καταλανών και παραλίγο να τους κοστίσει την παρουσία τους στο Βελιγράδι.

Από θέμα παραστάσεων και εμπειρίας δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές. Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιοι παίκτες των δύο ομάδων και κυρίως οι πιο ηγετικές μορφές, θα είναι έτοιμοι τόσο σωματικά όσο και πνευματικά για το παιχνίδι αυτό.

Η εκτίμησή μου είναι πως σε αντίθεση με παλαιότερες χρονιές, οι Καταλανοί είναι και νιώθουν καλύτεροι από τους Μαδριλένους. Το πιστεύουν πως τους "έχουν" έστω και δύσκολα, ενώ έχει εκλείψει εκείνος ο υποσυνείδητος φόβος και η "κακομοιριά". Κάθε clasico είτε εντός των τειχών, είτε εκτός, είναι ένα παιχνίδι ιδιαίτερων συνθηκών, πόσο μάλλον ένας ημιτελικός Final Four. Περιμένω τη Μπαρτσελόνα πιο "διψασμένη" για αυτό το παιχνίδι και εκτιμώ πως θα προσπαθήσει να χτυπήσει τη Ρεάλ ακριβώς εκεί που υστερεί, με πολλή πίεση παντού και κυρίως στα guards των Μαδριλένων, προκειμένου να φέρει το ρυθμό στα μέτρα της. Δεν συμφέρει τη Μπαρτσελόνα ένα run 'n gun παιχνίδι. Από εκεί και πέρα επιθετικά, οι επιλογές που διαθέτει είναι πολλές, τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι.

"Ωραία όλα αυτά αλλά captain ποιος;" θα ρωτήσετε. Η αλήθεια είναι πως η προφανής επιλογή του Nikola Mirotic δεν με βρίσκει ζεστό, αλλά ούτε και αδιάφορο. Ο Ισπανομαυροβούνιος forward σε αντίθεση με την τραγική περσινή σειρά playoffs, φέτος ήταν από αξιοπρεπής έως εξαιρετικός. Η frontline βέβαια της Ρεάλ δεν είναι ομοίου επιπέδου με εκείνη της Μπάγερν, αλλά ο Miro φέτος έχει σπουδαίες εμφανίσεις απέναντί της. Πιστεύω πως αν ο Mirotic είναι έτοιμος πνευματικά για το συγκεκριμένο παιχνίδι, τότε ναι θα είναι μια πάρα πολύ καλή επιλογή για captain. Δεν μπορώ να πω όμως πως το τελευταίο δίμηνο με έχει πείσει για κάτι τέτοιο. Από την άλλη πλευρά είναι και το "όνομα" στην ομάδα του. Αν όχι τώρα, τότε πότε θα δηλώσει το παρόν ως ηγέτης τίτλων;

Εκείνος ο παίκτης όμως που πιστεύω πως είναι έτοιμος για αυτό το παιχνίδι και είναι και σε καλή κατάσταση είναι ο Nikolas Laprovittola. Μετά από μια ουσιαστική αλλά όχι εντυπωσιακή regular season, ουσιαστικά καθάρισε τη "μπουγάδα" για τον Saras στα playoffs. Απέναντι στην backcourt της Ρεάλ έκανε πάρτι φέτος στην κανονική περίοδο (δις μάλιστα) και παρουσιάζεται έτοιμος αγωνιστικά για την υπέρβαση. Αν σε αυτά προσθέσουμε και το extra κίνητρο, το να δώσει μια ακόμα "απάντηση" σε εκείνους που δεν τον πίστεψαν στη Μαδρίτη και τον έστειλαν στη Βαρκελώνη για να αποκτήσουν τον Heurtel (ξανά γελάει ο κόσμος), τότε ίσως να έχουμε μια ακόμα επιλογή για captain, ίσως (ίσως λέω) καλύτερη κι από του Miro...

"Από τη Ρεάλ; κανένας;" Εδώ θα απαντήσω ως εξής: το παιχνίδι μας είναι το Fantasy και όχι το στοίχημα. Σαφώς και η Ρεάλ μπορεί να πάρει το παιχνίδι. Μπορεί να το πάρει και να έχει 7-8 παίκτες με διψήφιο ranking. Μπορεί να το κάνει έτσι και ούτε ένας από αυτούς να ξεπερνάει το 15! Να ρίξω τα χαρτιά για να δω αν θα αναστηθούν Rudy και Llull και βάλουν 10 στα 10 τρίποντα; Nα διαβάσω το φλυτζάνι για να δω αν ο Yabusele θα κάνει εμφάνιση Karl Malone; Να ρωτήσω κάποιο μέντιουμ για το αν ο Τavares, το μόνο αξιόπιστο φετινό όνομα της Ρεάλ, θα είναι σε καλή αγωνιστική κατάσταση; Δεν το συνηθίζω και δεν σκοπεύω να αρχίσω τώρα...

Όπως καταλαβαίνετε κλίνω περισσότερο στο να επιλέξω captain από τον πρώτο ημιτελικό. Σίγουρα πρόκειται για παιχνίδια ειδικών συνθηκών, ναι ok ο κόσμος του Ολυμπιακού και οι Σέρβοι φίλοι τους θα δημιουργήσουν ατμόσφαιρα ΣΕΦ, ναι συμφωνώ και οι τέσσερις μονομάχοι θα κοιτάξουν πρωτίστως την ουσία και όχι το θέαμα. Ναι σε όλα αυτά. Ακριβώς επειδή ασχολούμαστε με το Fantasy, η προσέγγισή μας ήταν η παραπάνω. Όπως επίσης είναι προφανές από τα γραφόμενά μου πως πιστεύω πως εκείνοι που θα ξεχωρίσουν fantasιακά θα είναι οι guards. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δεν ασχολήθηκα με τον Vezenkov, αλλά ούτε και τα θηρία Fall και Poirier.

Είδαμε λοιπόν ποιες θα είναι οι επιλογές της στήλης για τους δύο ημιτελικούς. Καλή επιτυχία και στις δικές σας όποιες και αν είναι αυτές! Και φυσικά, πέρα από οπαδικούς συναισθηματισμούς (γνωστές οι προτιμήσεις μου σε Ελλάδα και Euroleague), να ευχηθούμε καλή επιτυχία στον εκπρόσωπο της Ελλάδας!





  '; ?>