We feel devotion
DataCenter
OUT OF THE BOX
Παύλος Γιαννακόπουλος: Ο κύριος του Ελληνικού μπάσκετ
Η διαδρομή του πιο πετυχημένου παράγοντα του ελληνικού μπάσκετ υπήρξε αξιοσημείωτη. Με αξιοπρέπεια και μεστό δημόσιο λόγο, ανέδειξε την ομάδα της καρδιάς του και μαζί της το ελληνικό μπάσκετ.
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος | lampropoulos@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 06/12/2021 17:20
Η φήμη της οικογένειας Γιαννακόπουλου γιγαντώθηκε μέσω της ενασχόλησής της με τον Παναθηναϊκό όμως η ιστορία της ξεκινάει προγενέστερα της ιστορικής της απόφασης. Το φαρμακείο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στην οδό Πειραιώς ήταν από τα πρώτα της Αθήνας το 1924. Με τη σύζυγό του το 1929 φέρνουν στην ζωή τον Παύλο, το πρώτο παιδί από τα συνολικά δέκα αγόρια και μία κόρη που θα αποκτήσουν. Η μοίρα της οικογένειας μοιάζει δυσοίωνη όταν τα εφτά αγόρια της οικογένειας φεύγουν από την ζωή κατά την διάρκεια της κατοχής. Ο πρόωρος θάνατος του Δημήτρη αναγκάζει τον Παύλο να αναλάβει το φαρμακείο σε νεαρή ηλικία. Μαζί με τους αδελφούς του Θανάση και Κώστα θα προχωρήσουν ενωμένοι απέναντι στις δυσκολίες με τον Παύλο να έχει πάντα τον τελευταίο λόγο στις αποφάσεις. Το πεπρωμένο για τα αδέρφια Γιαννακόπουλου δεν είναι γραμμένο στα αστέρια αλλά ορίζεται από τις δικές τους επιλογές.


Η αρχή



Το 1960 δημιουργούν την ομόρρυθμη εταιρεία ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ η οποία επεκτείνεται τάχιστα ως αντιπρόσωπος διεθνών φαρμακευτικών έξω από τα όρια της Ελλάδας. Η μεγάλη αλλαγή συντελείται το 1971 όταν μετατρέπεται σε ανώνυμη εταιρεία υπό της νέας ονομασίας ΒΙΑΝΕΞ. Η οικογένεια από την αντιπροσωπεία περνάει σταδιακά στην παραγωγή και διάθεση των φαρμάκων εκτοξεύοντας την οικονομική ισχύ της. Ίσως λιγότερο γνωστό είναι η υψηλού ρίσκου απόφαση του Παύλου να εμπλακεί στο δύσκολα προβλέψιμο εμπόριο μπανάνας της εποχής, που αποδεικνύεται ιδιαιτέρως κερδοφόρο. Την ίδια χρονιά ο Παναθηναϊκός θα γράψει το έπος του Wembley και λίγο αργότερα θα φέρει τον πρώτο Βραζιλιάνο της ομάδας Araquem de Melo. Για την ολοκλήρωση της μεταγραφής η διοίκηση του Παναθηναϊκού ζητάει οικονομική βοήθεια από τον εύρωστο οικονομικά και γνωστό φίλαθλο της ομάδας Παύλο Γιαννακόπουλο. Όταν ο Παύλος ανταποκρίνεται η μικρότερη ανταπόδοση είναι η είσοδός του στην διοίκηση ως τακτικό μέλος.

Το 1979 είναι κομβικό για τον ελληνικό αθλητισμό καθώς στις 15 Μαρτίου η Βουλή ψηφίζει το νομοσχέδιο περί επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς οι αθλητικοί σύλλογοι πρέπει να αποκοπούν από τα σωματεία και να σχηματιστούν οι ΠΑΕ δίνοντας πρόσφορο έδαφος σε όποιον έχει την οικονομική δυνατότητα να καταθέσει την πρότασή του για το πλειοψηφικό πακέτο. Ενώ στον Ολυμπιακό η ΠΑΕ περνάει στα χέρια του Σταύρου Νταϊφά, στον Παναθηναϊκό φαίνεται πως η κατάθεση πρότασης ύψους 20 εκατομμυρίων από πλευράς Γιαννακόπουλου ως η μοναδική διέξοδος. Με μία πρωτοφανή κίνηση τα δεδομένα ανατρέπονται άρδην όταν με την περίφημη λευκή επιταγή που φέρει ο Κασιμάτης εξ ονόματος του Γιώργου Βαρδινογιάννη το μετοχικό πακέτο της ΠΑΕ περνάει στα χέρια του "καπετάνιου". Αυτή η ιστορία θα πληγώσει τον Παύλο που τελικά θα αγοράσει συμβολικά μία μετοχή αξίας 2.000 δραχμών.


Η πρώτη περίοδος



Το 1987 το μπάσκετ θα κυριεύσει την Ελλάδα με την Εθνική να κατακτά το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Ο Άρης περνά στην ώριμη περίοδο της αυτοκρατορίας του και από την επόμενη χρονιά θα προσπαθήσει να φέρει για πρώτη φορά το ευρωπαϊκό συλλόγων στη χώρα με τρεις συνεχόμενες εμφανίσεις στο Final Four. Όμως παράλληλα με αυτά συντελείται ακόμα μια αλλαγή που όπως θα φανεί στο μέλλον είναι εξέχουσας σημασίας για το ελληνικό μπάσκετ. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος που έχει ήδη αποκτήσει το τρίτο του εργοστάσιο γίνεται πρόεδρος όλων των ερασιτεχνικών τμημάτων του Παναθηναϊκού.

Το 1992 είναι η σειρά του μπάσκετ να περάσει στην επαγγελματική φάση. Όπως ακριβώς 13 χρόνια πριν το ποδόσφαιρο άλλαξε δραματικά με αυτήν την απόφαση έτσι και ο μπασκετικός χάρτης σχεδιάζεται από την αρχή. Ο αυτοκράτορας Άρης αλλά και ο πολύ δυνατός ΠΑΟΚ χάνουν την πρωτοκαθεδρία και ο πόλος του αθλήματος μετακινείται από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Ο Σωκράτης Κόκκαλης ηγείται της ΚΑΕ Ολυμπιακός (λίγο αργότερα και της ΠΑΕ), ενώ ο Παύλος Γιαννακόπουλος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός διατηρώντας ταυτόχρονα την προεδρία του Ερασιτέχνη.

Από τότε τα φρένα σπάνε για το ελληνικό μπάσκετ με τις δύο διοικήσεις να επιδίδονται σε έναν ανηλεή πόλεμο μεταγραφών και οικονομικών υπερβάσεων. Ο Γιαννακόπουλος έχει επιλέξει τον πρωταθλητή Ευρώπης με την Jugoplastika, Pavlicevic και ο Κόκκαλης τον αρχιτέκτονα του Άρη, Ιωαννίδη. Σπουδαία ονόματα όπως ο Arijan Komazec, Stojko Vrankovic, Alexander Volkov φορούν το τριφύλλι. Σταδιακά ο Γιαννακόπουλος στρέφεται στην αγορά της αφρόκρεμας των μικρών κλιμακίων. Φερέλπιδες νέοι αποκτούνται όπως οι Οικονόμου, Μυριούνης, Σταυρακόπουλος, Βουρτζούμης, Γεωργικόπουλος. Είναι τέτοιο το πάθος του να ντύσει στα πράσινα τους καλύτερους που δεν διστάζει να δώσει ως αντάλλαγμα στην Γλυφάδα την μισή ομάδα πόλο προκειμένου να πάρει στο μπάσκετ τον 16χρονο με το φαρμακερό χέρι Φραγκίσκο Αλβέρτη.

Φυσικά η μεγαλύτερη κίνηση της πρώτης περιόδου είναι η απόκτηση του θρύλου Νίκου Γκάλη από τον Άρη. Το καλοκαίρι του '93 ο Παύλος προσπαθεί να προκαλέσει μπασκετικό σεισμό στην Ευρώπη όταν και έρχεται σε συμφωνία με τον Drazen Petrovic. Δυστυχώς το τροχαίο δυστύχημα έξω από το Denkendorf δεν μας επέτρεψε να δούμε συμπαίκτες τους δύο μεγαλύτερους Ευρωπαίους σκόρερ της γενιάς τους. Οι διαταραγμένες σχέσεις του Γκάλη με τον Πολίτη οδηγούν στο απρόσμενο τέλος της καριέρας του "γκάγκστερ" στο κλειστό του Μετς στις 18 Οκτωβρίου του 1994. Ο Γιαννακόπουλος προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα χωρίς επιτυχία. Διατηρεί το συμβόλαιο ενεργό παρά την μη αγωνιστική συμμετοχή του Γκάλη προκειμένου να επανενταχθεί την επόμενη χρονιά. Οι μεγάλες αποκλίσεις του παίκτη με το νέο προπονητικό επιτελείο για περιορισμένο ρόλο και συμμετοχή οδηγούν σε εκ νέου αδιέξοδο. Ο Γκάλης θα ζητήσει την άρση συμβολαίου και ο Παύλος φέρεται διατεθειμένος να το κάνει προς χάριν μόνο του Άρη. Ο Γκάλης νιώθει εγκλωβισμένος αλλά δεν είναι διατεθειμένος να περιοριστεί αγωνιστικά. Τελικά τον Σεπτέμβριο του ‘95 θα αποχωρήσει οριστικά από το μπάσκετ δηλώνοντας πως "φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος". Ο Γιαννακόπουλος βλέποντας τις προσπάθειες του να μην αποδίδουν θα ντύσει στα πράσινα τον επόμενο μεγάλο του ελληνικού μπάσκετ, Παναγιώτη Γιαννάκη. Η ομάδα είναι αρκετά καλή και μάλιστα φτάνει στα Final Four των ευρωπαϊκών του '94 και '95. Ωστόσο ο ανταγωνισμός είναι πολύ υψηλός και διαρκώς σκοντάφτει πάνω στον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι κερδίζουν κάθε χρονιά το ελληνικό πρωτάθλημα και είναι η ίδια ομάδα που θα αποκλείσει τους πράσινους στους δύο ημιτελικούς της Ευρώπης.


Το "Άγιο Δισκοπότηρο"



Ο Γιαννακόπουλος οδηγεί την ΒΙΑΝΕΞ στα ένδοξα χρόνια της και γνωρίζει πως ο ανταγωνισμός αποτελεί ευκαιρία να υπερβείς τα όρια σου. Στρώνει χρυσάφι στα πόδια του Dominique Wilkins προκειμένου να τον πείσει να απαρνηθεί το τριφύλλι των Celtics και να φορέσει αυτό του Παναθηναϊκού. Στο τιμόνι τοποθετείται ο τρις πρωταθλητής Ευρώπης Bozidar Maljkovic με την εντολή να φτάσει στην κορυφή της Ελλάδας και της Ευρώπης. Οι πρώτες εμφανίσεις του Wilkins δεν είναι καλές και η σχέση του με τον Maljkovic φτάνει σε αδιέξοδο. Όταν ο πατέρας του πέφτει σε διαβητικό κώμα ο Γιαννακόπουλος τον στέλνει στην Αμερική χωρίς να επηρεάσει το συμβόλαιό του παρόλο που χάνει ευρωπαϊκούς αγώνες. Το σύνθημα "Ήρθες στην Ελλάδα για πικ νικ, Dominique" πικάρει τους πράσινους όμως όταν ο Wilkins θα επιστρέψει, θα ανταποδώσει την εμπιστοσύνη της διοίκησης. Η σχέση του με τον προπονητή δεν θα αποκατασταθεί ωστόσο ο Παύλος και ο Θανάσης θα καταθέσουν κάθε προσπάθεια προκειμένου οι δύο άντρες να συμβιβαστούν.

Η απαραίτητη ανακωχή θα συμβεί την κατάλληλη στιγμή και στο Final Four του Παρισιού η Ελλάδα θα έχει ακόμα μια φορά εκπρόσωπο. Από το 1988 έως και το 1990 ο Άρης έχει βρεθεί στα Final Four σε Γάνδη, Μόναχο, Σαραγόσα. Ο ΠΑΟΚ το 1993 έχει δώσει το παρόν στο Final Four του Πειραιά. Το '94 και '95 ο Ολυμπιακός έχει βρεθεί στον τελικό σε Τελ Αβίβ και Σαραγόσα έχοντας αποκλείσει και τις δύο φορές τον Παναθηναϊκό, ενώ στον πρώτο του τελικό απέναντι στην Badalona του Zeljko Obradovic έχει φτάσει μια ανάσα μακριά από την κατάκτηση. Αυτή την φορά είναι η σειρά του Παναθηναϊκού να δοκιμάσει απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Είναι Μεγάλη Πέμπτη και το ημερολόγιο δείχνει 11 Απριλίου 1996. Το Παρίσι έχει βαφτεί πράσινο, στο Palais de Bercy ο Παναθηναϊκός είναι σαν να παίζει στην έδρα του καθώς περίπου 9000 πράσινοι βρίσκονται στις εξέδρες. Ο Γιαννακόπουλος ψάχνει απεγνωσμένα στη μαύρη αγορά να βρει επιπλέον εισιτήρια για να τροφοδοτήσει τον κόσμο που έρχεται από Αθήνα με την ελπίδα να βρεθεί στο γήπεδο. Στις 10 μ.μ. ο μεγάλος τελικός ξεκινάει και στα δύο 20λεπτα του αγώνα θα συμβούν τα πάντα. Λες και είναι γραφτό στα κιτάπια του μπάσκετ, η ελληνική ομάδα χάνει την διαφορά που έχει χτίσει μέσα στα τελευταία 2,5 λεπτά. Οχτώ ημέρες πριν οι φίλοι του Παναθηναϊκού έχουν βιώσει την απόλυτη έκσταση με το γκολ του Βαζέχα στο Άμστερνταμ. Όπως η κούρσα του Δώνη στο De Meer, έτσι και στο Palais De Bercy η ανεπανάληπτη κούρσα του Vrankovic θα σημαδέψει ανεξίτηλα την ψυχή κάθε φίλαθλου του τριφυλλιού. Το "Άγιο Δισκοπότηρο" θα παραδοθεί για πρώτη φορά σε ελληνικά χέρια και η κατάρα επιτέλους θα σπάσει.


Η αμφιβολία



Ο Παναθηναϊκός του Γιαννακόπουλου έχει σμιλευτεί υπό δύσκολες συνθήκες, κάτω από πίεση και απογοήτευση. Είναι τα πέτρινα χρόνια όπως τα αποκαλεί ο αιώνιος αρχηγός Φραγκίσκος Αλβέρτης. Έχει προσπαθήσει τα μέγιστα σε αυτό το διάστημα αλλά δεν έχει καταφέρει να γευτεί το νέκταρ της πρωτιάς. Απέναντι στις πιθανότητες πετυχαίνει το ακατόρθωτο, λύνει τα μάγια και εκπληρώνει το απωθημένο του ελληνικού μπάσκετ. Η χαρά όμως κρατάει λίγο καθώς στους τελικούς του πρωταθλήματος χάνει τον ηγέτη Dominique και στον πέμπτο τελικό δέχεται την μεγαλύτερη ήττα (73-38) από τον Ολυμπιακό στην ιστορία του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά η ομάδα δυσκολεύεται να βρει τους ρυθμούς της και μάλιστα είναι η σειρά του Ολυμπιακού με τον Ivkovic να ανέβει στο βάθρο της Ευρώπης διατηρώντας τα ελληνικά κεκτημένα. Στο ελληνικό πρωτάθλημα θα αποκλειστεί στα προημιτελικά από τον ΠΑΟΚ.

Είναι η κομβική στιγμή της ομάδας που κινδυνεύει να βυθιστεί μια και καλή στην εσωστρέφεια και ηττοπάθεια. Για πρώτη φορά ο κόσμος σποραδικά και ανοργάνωτα εκφράζει τη δυσαρέσκειά του προς την διοίκηση. Γυρνάει την πλάτη στο μπάσκετ καθώς στο ποδόσφαιρο οι επιτυχίες της ομάδας έχουν κερδίσει την προσοχή (πρωταθλητής το '95 και το '96) και αναμένεται συνέχεια, αν και όπως θα δείξει η ιστορία θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Είναι το ιδίωμα του ελληνικού κοινού. Ζητάει νίκες και η μνήμη του κρατάει λίγο. Παραλίγο να ζήσουν το ανεπανάληπτο. Να δουν την ομάδα στον τελικό της Ευρώπης σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ ταυτόχρονα. Όμως μόλις έναν χρόνο μετά, το τμήμα μπάσκετ βιώνει την πιο κρίσιμη στιγμή επί εποχής Γιαννακόπουλου. Κάτω από πίεση ο Παύλος Γιαννακόπουλος αποσύρεται από τον ερασιτέχνη αλλά παραμένει στην ΚΑΕ και στρέφει την προσοχή του αποκλειστικά στο τμήμα μπάσκετ.


Ο ηγέτης



Όπως κάθε μεγάλη διοίκηση έτσι και ο Γιαννακόπουλος ανασυντάσσεται. Δεν έχει μάθει να τα παρατάει από τον στόχο του και ενισχύει την ομάδα. Παίρνει τον Dino Radja από τους Bostons Celtics, τον Byron Scott από τους Lakers, ενώ εντάσσει τον 16χρονο Αντώνη Φώτση στο δυναμικό. Στην ημιτελική φάση του πρωταθλήματος θα αποκλείσει την ΑΕΚ που ένα μήνα πριν έχει φτάσει στον τελικό του ευρωπαϊκού απέναντι στην Kinder. Στους τελικούς θα συναντήσει τον ΠΑΟΚ που έχει κάνει την έκπληξη απέναντι στον Ολυμπιακό με το τρίποντο του Stojakovic. Θα δυσκολευτεί αρκετά αλλά χάρη στο πλεονέκτημα έδρας θα επικρατήσει με 3-2 νίκες. Είναι το πρώτο πρωτάθλημα του Γιαννακόπουλου όμως η ομάδα ουσιαστικά θα αλλάξει σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας την επόμενη χρονιά.

Ο πλέον περιζήτητος παίκτης της Ευρώπης είναι διαθέσιμος και ο Γιαννακόπουλος είναι διατεθειμένος να ανταγωνιστεί τους πάντες προκειμένου να τον φέρει στην Αθήνα. Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής είναι η Benetton Treviso του Zeljko Obradovic που έχει συνεργαστεί μαζί του στην Ρεάλ και τον εμπιστεύεται τόσο, που είναι ο μοναδικός παίκτης που χαίρει ελευθερίας κινήσεων από τον μαέστρο Zeljko. Τελικά ο Dejan Bodiroga θα φορέσει τα πράσινα και θα προσυπογράψει την αλλαγή της ηγεσίας στο ελληνικό μπάσκετ. Ο πέμπτος τελικός του ΣΕΦ το 1996 ήταν η δήλωση του Ολυμπιακού πως στον θρόνο παραμένει η ομάδα του Πειραιά. Στο ίδιο γήπεδο, τρία χρόνια αργότερα θα γίνει η αποκαθήλωση με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Στο σπίτι του αντιπάλου ο Bodiroga ηγείται με απόλυτο τρόπο και ο Παναθηναϊκός κατακτά τον τίτλο στον πέμπτο τελικό. Επόμενος στόχος είναι τα θηρία της Ευρώπης. Το ίδιο καλοκαίρι ο Γιαννακόπουλος θα προσθέσει το τελευταίο κομμάτι προκειμένου ο Παναθηναϊκός να μετατραπεί σε ευρωπαϊκή δύναμη.


Ο αρχιτέκτονας



Με την έλευση του Obradovic η ομάδα θα ξεπεράσει σε εγχώρια κυριαρχία ακόμα και αυτή του Άρη καθώς θα μετρήσει 11 πρωταθλήματα σε 13 χρόνια. Κάθε αρχή και δύσκολη όμως με την σχέση του Obradovic και Αλβέρτη να περνάει δοκιμασίες, ενώ οι ήττες από Μαρούσι και ΠΑΟΚ φέρνουν τον κόσμο να ζητάει παρέμβαση του Γιαννακόπουλου. Επίκεντρο των αντιδράσεων είναι οι Bodiroga και Obradovic αλλά το status quo του Παναθηναϊκού όριζε απόλυτα πως ο Γιαννακόπουλος ήταν υπεύθυνος έξω από την πόρτα του γηπέδου όπως ο ίδιος έλεγε. Ο Θανάσης κατευνάζει τα πνεύματα υποστηρίζοντας πως "όλα θα πάρουν τον δρόμο τους" και η ιστορία τους δικαιώνει άμεσα.

Ο Παναθηναϊκός του Obradovic θα γίνει η πιο πετυχημένη ομάδα της Ευρώπης τα επόμενα 13 χρόνια και θα τοποθετηθεί στο κλειστό group των γιγάντων της ηπείρου. Η αρχή θα γίνει το 2000 με την κατάκτηση στην Θεσσαλονίκη και τον Παύλο να πανηγυρίζει σαν μικρό παιδί. Όμως η κόντρα της FIBA με την ULEB θα οδηγήσει στο σχίσμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Οι περισσότερες δυνάμεις του ευρωπαϊκού χώρου θα ακολουθήσουν την ULEB μέσω της Euroleague. Το γεγονός όμως πως στην πρότασή της δεν συμπεριλήφθηκαν εγγυήσεις κάνουν τον Γιαννακόπουλο και τον Mizrahi να παραμείνουν στην FIBA. "Δεν θα γίνουμε ουρά κανενός" είναι η δήλωση του Παύλου. Παναθηναϊκός και Μακάμπι θα συναντηθούν στον επεισοδιακό τελικό της Suproleague με την Μακάμπι να κατηγορεί τον Obradovic πως χειροδίκησε στην ανάπαυλα εναντίον του διαιτητή Dorizon.


Το θαύμα της Bologna



Το 2002 ο Παναθηναϊκός θα κάνει την απόλυτη έκπληξη καθώς θα επικρατήσει στο κάστρο της Kinder σε έναν μνημειώδη τελικό για το τρίτο αστέρι. Η έξαρση τρέλας του απρόσμενου είναι τόσο μεγάλη που τα τρία αδέλφια εν θερμώ θα αθετήσουν την συμφωνία τους. Είχαν συναποφασίσει πως για λόγους ασφάλειας θα απέφευγαν να χρησιμοποιούν το ίδιο αεροπλάνο για τις μετακινήσεις τους. Στην πτήση προς την Αθήνα και οι τρεις θα βρεθούν στο ίδιο αεροπλάνο ψάχνοντας να βρουν ποιος από τους τρεις έχει κάνει το λάθος. Μετά το πέρας της χρονιάς ο Bodiroga θα μετακινηθεί στην Μπαρτσελόνα, ενώ η ΑΕΚ θα κατακτήσει το πρωτάθλημα σε μια συναρπαστική σειρά με τον Ολυμπιακό. Είναι το πρώτο πρωτάθλημα που χάνουν οι πράσινοι μετά από τρία συνεχόμενα.


Πατήσια



Μία ομάδα αν ζητάει συνέχεια και συνέπεια οφείλει να στηρίξει το προπονητικό επιτελείο, να δημιουργήσει τον πιο ισχυρό κορμό από γηγενείς, να προσθέσει τους κατάλληλους ξένους παίκτες και να κρατήσει τον κόσμο ζεστό επιτρέποντας στο σύνολο να λειτουργήσει χωρίς αντιπερισπασμούς. Το πιο σημαντικό όμως είναι να οραματίζεται το αύριο όταν ένας κύκλος φυσιολογικά κλείνει. H αποχώρηση του Bodiroga μεταβάλει τη δυναμική του ρόστερ, ενώ οι προετοιμασίες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες υποχρεώνουν τον Παναθηναϊκό να αποχωριστεί το ΟΑΚΑ και για τις επόμενες δύο χρονιές να αγωνιστεί στο "παλιομοδίτικο" κλειστό του Σπόρτιγκ. Στα Πατήσια θα ξυπνήσουν μνήμες μιας άλλης εποχής όταν το τριφύλλι αγωνιζόταν στον Τάφο του Ινδού με τον κόσμο να κατακλύζει το γήπεδο. Στο στενό "οικογενειακό" περιβάλλον των μόλις 2.500 θέσεων θα λάβουν χώρα δύο πολύ όμορφες και έντονα συναισθηματικές στιγμές. Η πρώτη είναι το ζεστό χειροκρότημα ως φόρος τιμής προς τον Maljkovic απέναντι στην Μάλαγα παρά την ομολογουμένως όχι μεγάλη απήχηση που χαίρει στους φιλάθλους ιδιαιτέρως με το περίφημο "αυτός ή εγώ" για τον Wilkins. Στον απολογισμό του ο Παύλος πολύ αργότερα θα αποδεχθεί την συγκεκριμένη απόφασή του στο δίλημμα ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του. Η δεύτερη είναι η εκπληκτική αποθέωση του ηγέτη συμβόλου Dejan Bodiroga απέναντι στην Μπαρτσελόνα για το TOP 16 της διοργάνωσης. Για εκείνο το παιχνίδι η ζήτηση ήταν τόσο μεγάλη που ο Παύλος Γιαννακόπουλος προσπάθησε να εξαντλήσει τις πιθανότητες για κατ' εξαίρεση διεξαγωγή του αγώνα σε μεγαλύτερο γήπεδο χωρίς να μπορεί να καταστεί δυνατόν. Παρά όμως τον "ρομαντισμό" του μικρού γηπέδου το σίγουρο είναι πως επηρέασε τον Παναθηναϊκό τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά. Έκτοτε ένα μεγάλο όνειρο του Παύλου είναι η απόκτηση του ΟΑΚΑ και η αποκλειστική χρησιμοποίηση του γηπέδου από το σύλλογο χωρίς όμως να μπορεί να πραγματοποιηθεί.


Η αυτοκρατορία



Όταν ένας κύκλος κλείνει κάποιος άλλος ανοίγει και η διοίκηση του Παναθηναϊκού μαζί με τον Obradovic έχουν την γνώση για τον σχεδιασμό της επόμενη μέρας καθώς με το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων το τριφύλλι επιστρέφει εκεί που ανήκει. Με την σκέψη της ενίσχυσης του ελληνικού κορμού πρόσθεσαν τους Διαμαντίδη, Σπανούλη, Τσαρτσαρή, Χατζηβρέττα, Περπέρογλου, ενώ επανάφεραν τον Φώτση. Ταυτόχρονα στράφηκαν στους καλύτερους ξένους που θα μπορούσαν να πάρουν ώστε να τους πλαισιώσουν κατάλληλα. Τα ονόματα είναι πάρα πολλά αλλά αν πρέπει να σταθούμε μόνο σε ένα, αυτό είναι αναμφισβήτητα του Sarunas Jasikevicius. Τον Σεπτέμβριο του 2007 βρισκόταν μια ανάσα από τον Ολυμπιακό με τις εφημερίδες που ήταν προσκείμενες στην ομάδα του Πειραιά να τον εμφανίζουν στα πρωτοσέλιδά τους ως το νέο απόκτημα της ομάδας. Η απόκτηση του Jasikevicius αποτελεί το μεγαλύτερο colpo grosso του Παύλου Γιαννακόπουλου και μπορεί να συγκριθεί σε αξία μόνο με αυτή του Bodiroga καθώς μιλάμε για τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης που άλλαζε τις ισορροπίες άμα τη εμφανίση του. Με την έλευση του Jasikevicius ο Παναθηναϊκός όχι μόνο πέτυχε τη μεγαλύτερη επικοινωνιακή νίκη του αλλά αποτελεί και την εν πράγματι δήλωση διατήρησης της υπάρχουσας τάξης απέναντι στον ανταγωνισμό και την εντυπωσιακή αύξηση δύναμης του ρόστερ του Ολυμπιακού. Το 2008 ο Sarunas αποτελεί τον ρυθμιστικό παράγοντα διατήρησης της τάξης του ελληνικού μπάσκετ. Το αντίθετο θα συμβεί με την μετακίνηση του Σπανούλη στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 2010 που αποτελεί την καταλυτική αλλαγή ισορροπίας ιδιαιτέρως από το 2012 και μετά.

To 2007 μπροστά στον κόσμο του ο Παναθηναϊκός θα σηκώσει για τέταρτη φορά το ευρωπαϊκό απέναντι στην ΤΣΣΚΑ. Το ρόστερ του 2009 είναι το καλύτερο ρόστερ που έχει παρουσιαστεί στα ευρωπαϊκά παρκέ. Στα ημιτελικά θα συναντήσει τον Ολυμπιακό όπως είχε συμβεί το 1994 και 1995. Αυτή την φορά νικητής θα αναδειχθεί ο Παναθηναϊκός και στον τελικό θα συναντήσει ξανά την ΤΣΣΚΑ. To πρώτο ημίχρονο είναι παράσταση για έναν ρόλο όμως στο δεύτερο και κόντρα στη διαιτησία το παιχνίδι παίρνει δραματικό φινάλε με τον Παναθηναϊκό να καταφέρνει να φτάσει στην επικράτηση και να ράψει στην φανέλα το πέμπτο αστέρι. Ανάμεσα στους πανηγυρισμούς ο "τυφώνας" Θανάσης θα πετάξει τα χαρτονομίσματα που έχει στην τσέπη του στον Arteaga ως διαμαρτυρία για τα σφυρίγματά του. Αν ο αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ θα είναι για πάντα ο Άρης του Γκάλη, μπορούμε να ισχυριστούμε πως στην πρώτη δεκαετία της σύγχρονης Euroleague ο αυτοκράτορας του ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι ο Παναθηναϊκός του Obradovic.

Το καλοκαίρι του 2009 ο Παναθηναϊκός θα υπογράψει τον Καλάθη. Στην δραματική σειρά του 2011 με την Μπαρτσελόνα ο Παναθηναϊκός θα προκριθεί στο Final Four παρά το μειονέκτημα έδρας και στην συνέχεια θα κατακτήσει τον τελευταίο ευρωπαϊκό τίτλο του.


Αυλαία



Το 2012 θα πέσουν οι τίτλοι τέλους της χρυσής εποχής της ομάδας και ο Παναθηναϊκός θα περάσει στην νέα εποχή του. Ο Obradovic θα αποχωρήσει, ενώ ο Παύλος Γιαννακόπουλος θα αποσυρθεί τόσο από την ομάδα όσο και από τις επιχειρήσεις του αφήνοντας την ηγεσία στον γιο του. Το 2015 ο Παναθηναϊκός θα τον τιμήσει ονομάζοντας την ιστορική έδρα του "Τάφου του Ινδού" σε κλειστό "Παύλος Γιαννακόπουλος".

Μέσα σε λιγότερο από ένα έτος τα τρία αδέλφια θα φύγουν από την ζωή. Ο Κώστας θα αφήσει την τελευταία του πνοή στις 29 Απριλίου 2018, θα ακολουθήσει ο Παύλος στις 10 Ιουνίου 2018 και τέλος ο Θανάσης θα αποχαιρετήσει τα εγκόσμια στις 19 Μαρτίου 2019. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν άλλαξε μόνο την ιστορία του Παναθηναϊκού αλλά συνολικά του ελληνικού μπάσκετ. Έδειξε τον δρόμο της ισχυρής διοίκησης και του σταθερού αθλητικού οικοδομήματος. Χαρακτηριστικό του ιδιαίτερου τρόπου αντίληψης είναι ο τρόπος διαπραγμάτευσης για τα τηλεοπτικά συμβόλαια όπως μας την γνωστοποίησε ο Λάμπης Ταγματάρχης. Ο Γιαννακόπουλος δεν ζητούσε υπέρογκα ποσά και οι διαπραγματεύσεις για το τελικό ποσό ήταν συνήθως γρήγορες. Ο βασικός όρος του Γιαννακόπουλου ήταν πως καμία άλλη ομάδα δεν θα έκανε συμβόλαιο μεγαλύτερης αξίας με το κανάλι. Ήταν θέμα αξιοπρέπειας και τιμής για την ομάδα που βρισκόταν στην κορυφή του ελληνικού μπάσκετ. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά του ήταν ο ευρύτερος σεβασμός που κέρδισε από την αθλητική κοινότητα.

Το ήθος και η στάση του βοήθησαν να επικεντρωθεί η ευρύτερη ματιά του κοινού στα πεπραγμένα της ομάδας εντός του παρκέ παρά σε δηλώσεις και επικοινωνιακές αντιπολιτεύσεις. Ο διευρυμένος ορίζοντας της οπτικής του φάνηκε όταν μετά την τραγωδία της Θύρας 7 βρέθηκε στο Τζάνειο προσφέροντας αφιλοκερδώς την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή ως υποκατάστατο του πλάσματος. Ήταν ο ίδιος που το 1987 είχε βοηθήσει χρηματικά την νοσηλεία της θρυλικής τρομπέτας της ερυθρόλευκης κερκίδας Αττίλιο. Αναμφισβήτητα επένδυσε υπέρογκα ποσά χωρίς να θέτει περιορισμό στις οικονομικές απώλειες. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως δεν έθεσε ποτέ περιορισμούς στα όνειρά του για το άθλημα. Μετά το δεύτερο αντίο του ανεπανάληπτου Michael Jordan ο Γιαννακόπουλος οραματίστηκε το ανήκουστο. Να ντύσει στα πράσινα το νούμερο 23 για έναν φιλανθρωπικό αγώνα στην Αθήνα. Παρά την βεβαιότητα του απραγματοποίητου φανερώνεται ο δυναμισμός μέσω του οποίου αντιλαμβανόταν το μπάσκετ και τον Παναθηναϊκό. Ο δρόμος που χάραξε ο Παύλος Γιαννακόπουλος στον ελληνικό αθλητισμό ήταν ανηφορικός ακριβώς όπως ορίζει το μεγάλο όραμα προς την κατάκτηση της κορυφής. Με πυξίδα το ήθος του υγιούς ανταγωνισμού και την βαρύνουσα σημασία της δημόσιας τοποθέτησης κέρδισε πολλούς φίλους και σεβασμό από όλες τις πλευρές. Τα χνάρια του παραμένουν στην ιστορία ως οδηγός για τους επόμενους που έχουν την διάθεση και την οικονομική δυνατότητα να πρωταγωνιστήσουν σε κάποιο σωματείο. Πέρα από όλες τις ιδιότητες που έφερε, ενήργησε στην πορεία του ως γνήσιος φίλαθλος του αθλήματος που ο ίδιος ονόμαζε ψυχοβγάλτης. Λιγομίλητος και σεμνοπρεπής, άφησε το έργο του να τον περιγράψει. Ένας κύριος ακόμα και αν βρεθεί σε σκοτεινά σοκάκια και υπόγεια, οφείλει να παραμείνει κύριος.