We feel devotion
OUT OF THE BOX
Η αμαρτωλή υπόθεση του Seattle
Οι Thunder αποτέλεσαν μια από τις πιο εντυπωσιακές ομάδες της δεκαετίας, όμως οι SuperSonics ακόμα λείπουν από το μαγικό κόσμο του NBA. Το χρονικό της μεταφοράς της ομάδας του Seattle στην Oklahoma City μικρή σχέση είχε με το ίδιο το μπάσκετ.
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος | lampropoulos@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 12/04/2020 18:55
Λίγες ημέρες πριν ο Kevin Garnett δήλωσε πως το όνειρό του για την επόμενη ημέρα του NBA θα ήταν να μπορούσε να αγοράσει τους Seattle SuperSonics και να τους επαναφέρει στην πόλη που μεγαλούργησαν. Το Seattle ήταν τεράστιο κεφάλαιο για το NBA θα υποστηρίξει. O Garnett γνωρίζει από πρώτο χέρι τη δυναμική αυτής της έδρας. Ως παίκτης την επισκέφτηκε 27 φορές φεύγοντας νικητής μόλις οχτώ. Αν αναλογιστεί κανείς τον Lenny Wilkens, το πρωτάθλημα του 1979, την υπέροχη ομάδα των Kemp και Payton, τον Ray Allen αλλά και τον Kevin Durant που έζησε την μετάβαση στην Oklahoma πράγματι οι SuperSonics πρόσφεραν σημαντικά στην εξέλιξη της λίγκας. Με αφορμή την δήλωση του Garnett γυρνάμε σχεδόν 20 χρόνια πίσω να θυμηθούμε ξανά την ιστορική αλλαγή.



To 2001 o ιδιοκτήτης των Starbucks, Howard Schultz παίρνει υπό την κατοχή του την ομάδα των SuperSonics. Η ομάδα αγωνιστικά βιώνει δύσκολες στιγμές έχοντας χάσει την αίγλη των επιτυχιών της δεκαετίας του '90 με αποκορύφωμα την ανταλλαγή του Payton στους Milwaukee Bucks το 2003. Ωστόσο το 2005 θα γίνουν η έκπληξη της σεζόν όταν με ηγέτη τον Ray Allen και άξιο συμπαραστάτη των Rashard Lewis φτάνουν μέχρι τα ημιτελικά της Δύσης όπου αποκλείονται από τους μετέπειτα πρωταθλητές San Antonio Spurs. Εν αντιθέσει με την αγωνιστική άνοδο της ομάδας, οικονομικοί τριγμοί δημιουργούνται στην επιχειρηματική δραστηριότητα του Schultz.

Από την πρώτην στιγμή που εξαγοράζει το brand Starbucks το 1987, ο Νεοϋρκέζος στρέφεται έξω από τα όρια της Washington και συνεχίζει στον υπόλοιπο κόσμο από το Τόκιο το 1996. Για την εξάπλωση αυτή απαιτούνται τεράστια κεφάλαια τα οποία δεν δυσκολεύεται να βρει. Όσο ο τζίρος ανεβαίνει η δανειοδοτική ροή παραμένει ανεπηρέαστη καθώς τα παλαιότερα χρέη μπορούν να εξυπηρετηθούν. Όπως γίνεται αντιληπτό για την απαραίτητη εξάπλωση όμως νέα δάνεια πρέπει να ληφθούν δημιουργώντας έναν κύκλο που αν δεν σταματήσει εγκαίρως, νομοτελειακά οδηγεί σε μη εξυπηρετούμενο χρέος. Λίγο πριν τη νέα χιλιετία ο Schultz οδηγεί την εταιρεία στην νέα εποχή της. Συνάπτει συνεργασία με την FairTrade και το 2002 ανοίγει στην Ελβετία την Starbucks Coffee Trading Company (SCTC) επεκτείνοντας την επιχειρηματική δραστηριότητα πέρα από την παραδοσιακή λιανική εμπορία. Επιπροσθέτως προβαίνει σε επιθετική εξαγορά αντίπαλων brands στοχεύοντας στην μείωση του ανταγωνισμού αλλά και στην είσοδο της δύσκολης αγοράς της Ευρώπης. Ο μακροπρόθεσμος χαρακτήρας των κινήσεων (και εν τέλει όπως φαίνεται επιτυχημένος) δημιουργεί βραχυπρόθεσμα συρρίκνωση των αποθεματικών στα ταμεία. Αστάθμητοι παράγοντες δοκιμάζουν πραγματικά την οικονομική σταθερότητα του οικοδομήματος. Οι πρώτες αποζημιώσεις εργαζομένων για εργασιακά δικαιώματα εκδικάζονται και ακολουθεί ένα ντόμινο σε διάφορες χώρες. Επιπροσθέτως η βρετανική ΜΚΟ Oxfam καταγγέλλει την Starbucks για μόχλευση της τιμής του τοπικού καφέ στην Αιθιοπία αλλά και για πρακτικές εγκαθίδρυσης μονοπωλίου. Η υπόθεση τελικά επιλύεται εξωδικαστικά με ρήτρες εχεμύθειας και τη σύναψη νέας συμφωνίας εμπορίας που συρρικνώνει το περιθώριο κέρδους.



Είναι αλήθεια πως κάθε χρονιά για τους SuperSonics ήταν και μια οικονομική ήττα. Από την πρώτη σχεδόν στιγμή που ο Schultz ανέλαβε τα ηνία τόνιζε την αναγκαιότητα νέου γηπέδου. Το Key Arena ήταν από τις παλαιότερες εγκαταστάσεις της λίγκας και αναμφισβήτητα το πιο μικρό. Όχι μόνο ως προς την χωρητικότητα των θεατών αλλά και των περιβάλλοντων χώρων που είναι ζωτικής εμπορικής σημασίας. Όλοι συμφωνούσαν σε αυτό όμως το βασικό πρόβλημα ήταν η χρηματοδότηση. Ο Schultz δεν μπορούσε ατομικά να απορροφήσει το δυσβάσταχτο κόστος ιδιαίτερα με το καθεστώς πίεσης της εταιρείας του και για αυτό στράφηκε στην πολιτεία για χρηματοδότηση. Η πολιτεία με τη σειρά της αρνήθηκε για δύο βασικούς λόγους. Ο πρώτος ήταν πως το γήπεδο ήταν ακόμα λειτουργικό συνεπώς τα χρήματα που είχαν προέλθει από τους φορολογούμενους θα έπρεπε να διοχετευτούν σε μεγαλύτερης κοινωνικής αναγκαιότητας έργα. Ο δεύτερος ήταν πως υπήρχαν πρόσφατα παραδείγματα οικοδόμησης νέων γηπέδων αποκλειστικά με ιδιωτικά κονδύλια όπως η Capital One Arena των Washington Wizards.

O Schultz ακολούθησε σχεδόν ακριβώς την ίδια οδό με αυτή των Seattle Mariners (ομάδα baseball της πόλης). Στις διαπραγματεύσεις για την οικοδόμηση του νέου γηπέδου η πολιτεία είχε αρνηθεί και σε αυτούς χρηματοδότηση. Η ιδιοκτησία της ομάδας έθεσε βέτο πως αν δεν χρηματοδοτηθεί θα πουλήσει την ομάδα ή θα ψάξει σε άλλη πολιτεία πρόσφορο έδαφος. Αυτή την φορά ο Schultz δεν έθεσε στο τραπέζι τη δεύτερη επιλογή. Εξήγησε την οικονομική συγκυρία της επιχείρησής του, ότι η χρηματοδότηση ήταν μονόδρομος για τη βιωσιμότητα και πως αν δεν βρεθεί λύση η πώληση έπαιρνε απαιτητικό χαρακτήρα ακόμα και με μειωμένη τιμή. Η πολιτεία δεν ήταν διατεθειμένη να υποκύψει τόσο σύντομα σε εκ νέου παρόμοιο "εκβιασμό". Όταν οι διαπραγματεύσεις έπεσαν στο κενό, η πώληση της ομάδας μετουσιώθηκε σε πράξη άμεσα.

Ο μεγαλωμένος στην Oklahoma, Clay Bennett είχε βαθιά γνώση του NBA. Ήταν εκ των ιδιοκτητών των San Antonio Spurs την δεκαετία του '90 και ένας από τους βασικότερους λόγους που οι New Orlean Hornets μετακινήθηκαν στην Oklahoma για δύο χρόνια μετά τον καταστροφικό τυφώνα Katrina.



Με το αντίτιμο των 350 εκατομμυρίων δολαρίων η ιδιοκτησία των SuperSonics πέρασε στα χέρια του. Καθόλου άσχημα για τον Schultz όταν η αγορά πριν πέντε χρόνια ήταν στα 200 εκατομμύρια. Αρκετά ευνοϊκή σύμπτωση αν αναλογιστεί κανείς το καθεστώς αναγκαιότητας για πώληση. Ο όρος που υπήρξε στο συμβόλαιο μεταβίβασης ήταν η ειλικρινής καταβολή κάθε δυνατής και έννομης προσπάθειας για τουλάχιστον 12 μήνες από τη νέα διοίκηση, ώστε να παραμείνει η ομάδα στην πόλη του Seattle ενόψει της λήξης μίσθωσης του γηπέδου από τους SuperSonics το 2010.

Ο Bennett έκανε ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή πως δεν θα έμπαινε σε διαδικασία ανανέωσης της μίσθωσης του Key Arena όντας πια ένα παρωχημένο γήπεδο για το επίπεδο του NBA που δεν μπορούσε να αποδώσει οικονομικά. Κατέθεσε την πρόταση ανέγερσης νέου γηπέδου στο Renton, περίπου 20 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης σεβόμενος τη ρήτρα του συμβολαίου. Οι αντιδράσεις του κόσμου υπήρξαν πιο έντονες από ποτέ στιγμιαία. Ο λόγος ήταν πως η πρόταση φάνταζε εντέχνως εξωφρενική προκειμένου να αποτύχει. Η πρόταση περιελάμβανε πάλι χρηματοδότηση από την πολιτεία και ήταν ακριβώς αυτός ο λόγος που ο Schultz πούλησε την ομάδα. Ήταν σίγουρο πως η πολιτεία δεν ήταν διατεθειμένη να προχωρήσει σε χρηματοδότηση πόσο μάλλον συμμετέχοντας στην νέα πρόταση του Bennett που ανερχόταν στο συνολικό κόστος των 500 εκατομμυρίων. Η συγκεκριμένη πρόταση ξεπερνούσε σχεδόν κατά 200 εκατομμύρια την πρόταση του Schultz καθώς περιελάμβανε μια σειρά από παράπλευρα έργα ως ένα project με την μέγιστη οικονομική ανταπόδοση.

Το προφανές έγινε πραγματικότητα όταν πια πέρασαν οι 12 μήνες και δεν υπήρξε καμία άλλη προσπάθεια από πλευράς Bennett. Δύο μόλις ημέρες μετά την λήξη δέσμευσης ο Bennett αιτήθηκε επίσημα από την διοίκηση του NBA και τον David Stern την μετακίνηση της ομάδας στην γενέτειρά του Oklahoma και την σύγχρονη Chesapeake Energy Arena (πιο γνωστό ως Ford Center) που κατά ειρωνεία ολοκληρώθηκε η κατασκευή της όταν ο Schultz κατέθεσε την πρότασή του στην πολιτεία της Washington. Η πλευρά Bennett ξεκίνησε τις νόμιμες διαδικασίες προκειμένου να σπάσει την υποχρέωση της ομάδας να παραμείνει στην Key Arena και το Seattle μέχρι το 2010. Χρειαζόταν όμως την συναίνεση της ιδιοκτησίας του γηπέδου, δηλαδή της διοίκησης της πόλης.

Κατέθεσε πρόταση ύψους 26,5 εκατομμυρίων ως δίκαιη αποζημίωση δίνοντας μία ημέρα προθεσμία απάντησης με την πλευρά του Seattle να αρνείται. Ο κόσμος της πόλης μην βλέποντας καμία διέξοδο ανασυντάχθηκε όσο μπορούσε. Με επικεφαλείς κάποιους ισχυρούς τοπικούς επιχειρηματίες προσπάθησε να συγκεντρώσει όσο δυνατόν περισσότερα χρήματα προκειμένου να πετύχει το αδιανόητο. Να αγοράσει την ομάδα του. Οι προσπάθειες όμως έπεσαν γρήγορα στο κενό με τον Bennett να αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε εν δυνάμει οικονομική εξαγορά. Θέλοντας να κερδίσει έδαφος ώστε να μετακινήσει την ομάδα το συντομότερο δυνατόν ήρθε σε συμφωνία με την πολιτεία της Oklahoma για την από κοινού επένδυση ύψους 120 εκατομμυρίων για επέκταση και ανάπλαση του περιβάλλοντα χώρου της νεότευκτης Ford Arena αλλά και τη δημιουργία του καλύτερου προπονητικού κέντρου στο NBA. Ήταν φανερό πια πως και το ίδιο το NBA επιθυμούσε την μετακίνηση της ομάδας.



Η τελευταία προσπάθεια έγινε την ύστατη στιγμή από τον Steve Ballmer, διευθύνων σύμβουλο της Microsoft. Η πρότασή του ήταν περί ολικής ανακαίνισης της Key Arena με 300 εκατομμύρια. Η πλευρά του θα έβαζε τα μισά με την πολιτεία να βάζει το υπόλοιπο προκειμένου να κρατήσει την ομάδα στην πόλη αφαιρώντας το βασικό επιχείρημα μετακίνησης στην Oklahoma. Ήταν μάλιστα το μικρότερο ποσό που είχε ζητηθεί από την πολιτεία συγκριτικά με τις προτάσεις των Schultz και Bennett. Άλλωστε για να ολοκληρωθεί η μετακίνηση της ομάδας θα χρειαζόταν η συγκατάθεση της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών των υπολοίπων ομάδων του NBA (κατά πως υπαγορεύει το καταστατικό). Με σύγχρονο γήπεδο και απουσία άλλου κοινωνικού λόγου η λογική υποστήριζε πως θα ήταν σχεδόν αδύνατον να πάρει την έγκριση των ιδιοκτητών. Πολλώ δε μάλλον όταν στην ψηφοφορία γίνεται πρωτίστως κρίση κινήτρων και προθέσεων. Μπορεί ο όρος περί ειλικρινούς προσπάθειας από πλευράς του να μην είχε πια νομική ισχύ, είχε όμως σίγουρα ηθική. Η πολιτεία αυτήν την φορά όχι μόνο έπρεπε να βάλει το χέρι στο ταμείο αλλά και να το κάνει χωρίς πραγματικές εγγυήσεις. Παρέμεινε αμετακίνητη στην θέση της.

Όλοι πλέον κατάλαβαν πως ο Bennett πρακτικά ήταν εγκλωβισμένος στο Seattle μέχρι το 2010 και απλά θα έπρεπε να κάνει υπομονή μέχρι να οδηγήσει την ομάδα στην Oklahoma. Το NBA πίεσε ακόμα περισσότερο να βρεθεί η χρυσή τομή και να γίνει αυτή η μετακίνηση όσο πιο γρήγορα γινόταν. Η εικόνα του γηπέδου ήταν η χειρότερη δυνατή για την λίγκα με τον κόσμο να δηλώνει την απέχθεια προς τον Bennett με κάθε τρόπο.



Από την πλευρά του ο Bennet όντας ξεκάθαρος νικητής αλλά εγκλωβισμένος δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο να προσπαθεί να βελτιώσει την ομάδα. Το καλύτερο που είχε να κάνει είναι να αφήσει τους SuperSonics στην τελευταία θέση κερδίζοντας τις καλύτερες θέσεις των μελλοντικών draft. Όταν πια θα πήγαινε στην Oklahoma θα είχε ένα υπερσύγχρονο γήπεδο, κόσμο που θα τον λάτρευε, θα στήριζε την ομάδα και θα αποκτούσε τους καλύτερους νέους παίκτες για να κάνει πρωταθλητισμό. Με τις ευλογίες της λίγκας η χρυσή τομή δόθηκε. Τα 26,5 εκατομμύρια που είχε αρνηθεί το Seattle έγιναν 45 και επιπλέον 30 αν η πόλη δεν έβρισκε ομάδα στην λίγκα τα επόμενα πέντε χρόνια.

Η πρώτη επίσημη εμφάνιση στο NBA των Oklahoma City Thunder πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 2008. Είχε προηγηθεί η έγκριση της ψηφοφορίας των ιδιοκτητών με το εντυπωσιακό 28-2. Για την ιστορία οι δύο ιδιοκτήτες που καταψήφισαν τη μετακίνηση ήταν ο Mark Cuban (Dallas Mavericks) και ο Paul Allen (Portland Blazers). Στο τελευταίο draft της ιστορίας τους, οι SuperSonics διάλεξαν στην 24η θέση τον Serge Ibaka και στην τέταρτη τον Russell Westbrook.



Μαζί με τον Kevin Durant που ήδη φορούσε την πράσινη φανέλα θα ηγηθούν των Thunder. Στην παρέα θα προστεθεί από τη θέση 3 στο πρώτο draft της ιστορίας των Thunder ο James Harden. Σε μόλις τρία χρόνια θα οδηγήσουν την ομάδα στους τελικούς της διοργάνωσης.

Αυτό είναι το τέλος των Seattle SuperSonics και η αρχή των Oklahoma City Thunder. Αναλόγως τα βιώματα και την ηλικία κάποιος θα θυμάται τις μονομαχίες των Kemp και Payton απέναντι στους Bulls στους τελικούς το '96, άλλος τον βομβαρδισμό του Ray Allen συμπεριλαμβανομένης και της ιστορικής εμφάνισης των 54 πόντων απέναντι στους Jazz και άλλος ίσως τα τρελά καρφώματα του Desmond Mason. Κοινή συνισταμένη στις αναμνήσεις μας το πάντα θορυβώδες και εκφραστικό κοινό στην μικρή μεν αλλά με εξαιρετική ακουστική δε, Key Arena. Είναι ολοφάνερο σε όλους μας πως όσο ο καιρός περνά τόσο περισσότερο ο πρωταθλητισμός μετατρέπεται σε business. Για τους πιο ρομαντικούς παραμένει ως μεγάλο κρίμα που καμία φανέλα εκ των Payton και Kemp δεν πρόλαβε να αποσυρθεί και ηθικό σφάλμα που δεν το πράττει η Oklahoma. Φυσικά μικρή σημασία έχει, ενώ για τους νεότερους η Oklahoma είναι μια εξαιρετική ομάδα που ανέδειξε ήδη σπουδαία ονόματα του NBA. Ίσως αυτή η αλλαγή να έδωσε περισσότερα στο NBA από το να μην γινόταν και το κοινό των Thunder να αποδεικνύεται ακόμα πιο θορυβώδες από αυτό του Seattle. Ίσως η νοσταλγία να επηρεάζει την κρίση μας. Ίσως πάλι η ιστορία του Seattle να είναι πράγματι από τις πιο αμαρτωλές του NBA.

Ton Αύγουστο του 2007 και εν μέσω των εξελίξεων ο Aubrey McClendon έριξε λάδι στην φωτιά σε συνέντευξη του στο The Journal Record. Υποστήριξε πως ουδέποτε υπήρξε πρόθεση από την πλευρά Bennet η κατασκευή νέου γηπέδου. Στόχος ήταν η άμεση μετακίνηση στην Oklahoma. Ο Bennet απάντησε πως ο McClendon δεν μιλά εκ μέρους του επενδυτικού group και μάλιστα το NBA του έδωσε ποινή για παραπλάνηση και δυσφήμιση ύψους 250.000 δολαρίων. Ποιός ήταν όμως o McClendon; Εκ των συνεργατών του Bennet, συμμέτοχος στην εξαγορά των SuperSonics, συνιδιοκτήτης με μικρότερο μερίδιο αργότερα στους Thunder και ο ιδρυτής της εταιρείας Chesapeake Energy που ανέλαβε τόσο την κατασκευή του γηπέδου στην Oklahoma όσο και την ανάπλαση των 120 εκατομμυρίων. Όπως και να έχει, ο κόσμος του Seattle έχασε την ομάδα του και το NBA μία από τις πιο όμορφες φανέλες που είχε.