We feel devotion
OUT OF THE BOX
Euroleague thoughts 1st Station
Οι πρώτες σκέψεις για τις ομάδες της Euroleague μέσα από την πρεμιέρα τους στη διοργάνωση.
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος | lampropoulos@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 05/10/2019 23:14
Για να έχουμε ένα σχετικά ασφαλές δείγμα για την κατάσταση της κάθε ομάδας θα πρέπει να περάσουν πέντε αγωνιστικές συνεπώς αυτήν την στιγμή θα προσπαθήσουμε να αποτυπώσουμε την πρώτη σκέψη. Άλλωστε με αυτόν τον σκοπό δημιουργήσαμε την παρούσα θεματολογία θέλοντας να κρατήσουμε τα βασικά key points από κάθε σύνολο σχηματίζοντας τη γενική εικόνα. Στο BasketStories μπορείτε να βρείτε πληθώρα στατιστικής απεικόνισης για κάθε παράμετρο που θα σας βοηθήσει να αξιολογήσετε παίκτες και ομάδες. Από εδώ θα επικεντρωθούμε στο δύσκολο feeling που δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί και φυσικά το υποκειμενικό στοιχείο δεν μπορεί να απουσιάσει. Η διάρκεια αυτής της θεματολογίας θα εξαρτηθεί από την ανταπόκρισή σας και το κατά πόσο εσείς οι ίδιοι θα κρίνετε ότι μπορεί να βοηθήσει ως μέσο στο ευρύτερο overview. Η κοινότητα του BasketStories είναι ισχυρή και ποιοτική και θέλουμε να γίνει ακόμα περισσότερο διαδραστική. Από εδώ δεν θα μιλάμε με κανόνες και νόρμες. Πάντα με σεβασμό στο διάλογο θέλουμε να αποτελέσει το trigger point για να ακούσουμε τις απόψεις και τις ενστάσεις σας. Κάθε ιδέα και επισήμανση είναι σημαντική για αυτό μην διστάσετε να αφήσετε comment για ό,τι εσείς θελήσετε. Παίκτες, προπονητές, διαιτητές, plays και ότι έχει να κάνει με μπάσκετ είναι καλοδεχούμενα. Εξάλλου το σύγχρονο μπάσκετ απαιτεί την επικοινωνία.

Κάτι που φαίνεται πως ο coach Σφαιρόπουλος θα πρέπει να δουλέψει πολύ στην Maccabi. Το ακούσαμε από τα χείλη του σχεδόν σε κάθε time out που είχαμε ήχο και όχι άδικα. Αμυντικά δοκίμασε αρκετούς συνδυασμούς επιλέγοντας να διώξει την μπάλα από τα χέρια του Shved (ωστόσο υπήρξε μια εμμονή με τους δύο αμυντικούς κοντά στο καλάθι) που επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά πως με όρους επιθετικότητας στην κίνηση είναι μάλλον ο νούμερο 1 της Ευρώπης. Το split game του ηγέτη της Khimki ήταν σε υψηλό επίπεδο βρίσκοντας τον ελεύθερο παίκτη στην περιφέρεια και αν η επιμονή του στο σουτ δεν ήταν τόσο έντονη η συνολική αποτελεσματικότητά του θα ήταν μεγαλύτερη. Θα έχει ενδιαφέρον όταν προστεθούν όλοι στο ρόστερ γεμίζοντας την ρακέτα, που σε αυτό το παιχνίδι φάνηκε η δυσκολία κοντά στο καλάθι ασχέτως αν η Maccabi δεν κατάφερε να το εκμεταλλευτεί. Ευθύνη σε αυτό φέρουν οι χειριστές της Maccabi που στα περισσότερα σημεία του αγώνα έδειχναν να μην υπηρετούν το πλάνο ψάχνοντας την εκτέλεση περισσότερο από τη δημιουργία καθώς και το λάθος spacing που είχαν σε πολλές επιθέσεις. Παρά την κυριαρχία που έδειχναν να είχαν οι ψηλοί της Maccabi δεν το κεφαλαιοποίησαν ποτέ στο παιχνίδι, καθώς πολλές επιθέσεις έμοιαζαν "νεκρές" με την απόσταση από την περιφέρεια να είναι σημαντική και το στοιχείο της σύνδεσης να απουσιάζει. Είναι λογικό πολλές ομάδες να αντιμετωπίσουν αντίστοιχα την Khimki και για αυτό έχει μεγάλη σημασία, να δούμε τον Bertans σε τι σχηματισμούς μπορεί να βρεθεί ανοίγοντας χώρους με την εκτέλεσή του ειδικά με την ταυτόχρονη ενδεχομένως παρουσία του με τον Timma.



Όταν απουσιάζουν τόσο πολλοί και σημαντικοί παίκτες από μια ομάδα (Gudaitis, Nedovic, Micov) είναι δύσκολο να βγάλεις συμπέρασμα για τη φιλοσοφία της. Ο Messina προσπάθησε να απαιτήσει τα βασικά από τους παίκτες του δίνοντας έμφαση στο P&R ενώ το αμυντικό transition κρίνεται επιεικώς μέτριο για την Armani. Το να βλέπεις τον Scola να αποδίδει τέτοιο μπάσκετ στα 39 είναι αρκετό για να παρακολουθείς την ομάδα του Μιλάνου. Επιδιώκοντας να μετατραπεί σε stretch 4 (?) ο Αργεντίνος δείχνει να μπορεί να εκμεταλλευτεί ότι του δίνει η αντίπαλη άμυνα ενώ είναι βέβαιο πως η μελλοντική παρουσία του Gudaitis (ας ελπίσουμε να επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο) θα ενισχύσει τόσο την συνεργασία με τον Sergi (που νομίζω θα είναι ο κομβικός παίκτης της φέτος) όσο και τα απαραίτητα cuts στην ρακέτα (λέτε να δούμε τον Luis σαν άλλος Nocioni στην χρυσή γενιά;). Επίσης μία απορία που γεννιέται είναι πως θα λειτουργήσει αμυντικά η περιφέρεια καθώς εκ πρώτης φαίνεται να υπάρχει έλλειψη defensive stopper. Sergi, Nedovic, Micov και Mack όλοι είναι ατομικά και δη επιθετικά εξαιρετικές προσθήκες αλλά αμυντικά ως σύνολο ίσως υπάρξει σπουδαίο πρόβλημα ειδικά σε penetration παιχνίδι. Από την άλλη οι Βαυαροί δεν εντυπωσίασαν κυρίως με την φανερή αδυναμία δημιουργίας συνθηκών για την frontline. Ίσως προϊόντος του χρόνου να αλλάξει αλλά σε αυτήν την διοργάνωση δεν υπάρχει χώρος για πολλές ήττες εκτός πλάνου. Ο παράγοντας έδρα για την Bayern έχει αξία αλλά απέναντι σε dominant centers μάλλον θα αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα αν δεν αναβαθμίσει άμεσα το rim protection.



Στο ντέρμπι της αγωνιστικής (μάλλον και το ντέρμπι της Euroleague γενικά) η απουσία των ψηλών για την Fenerbahce ήταν καταλυτική. Ομάδες πραγματικά δουλεμένες μας έδωσαν ένα πολύ όμορφο παιχνίδι. Ο βαθμός ομοιογένειας και ο παράγοντας έδρα λειτουργούσαν υπέρ της Real όμως ο Obradovic βρήκε τον τρόπο να κρατήσει την ομάδα του παρά το καλό ξεκίνημα των γηπεδούχων. Ο Campazzo θα είναι η σταθερά των Μαδριλένων με την απόδοσή του σε τομείς που δεν εξαρτώνται από το momentum αλλά από την συγκέντρωση (άμυνα και δημιουργία) να είναι πολύ υψηλή. Το βάθος της ομάδας είναι το στοιχείο που δύσκολα αντιμετωπίζεται καθώς σε κάθε παιχνίδι νέος πρωταγωνιστής μπορεί να γεννηθεί. Προσωπικά δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση να δούμε τον Laprovittola απέναντι στην Maccabi να κάνει σπουδαία πράγματα. Τα βασικά στοιχεία της Fener που την έβαλαν στο παιχνίδι νομίζω ήταν η καλύτερη αμυντική μετάβαση στην weak side αλλά και η καλύτερη αλλαγή στο main screen των Μαδριλένων. Όταν προστεθούν οι Vesely και Lauvergne εν δυνάμει θα έχουμε μπροστά μας την καλύτερη ομάδα σε μετάβαση ρυθμού και αλλαγής ψηλών σχημάτων με small ball ανά περίσταση.



Στο Κάουνας οι άμυνες πέρασαν σε πρώτο πλάνο. Η Zalgiris δεν κατάφερε σε κανένα σημείο να τρέξει το γήπεδο σε αντίθεση με την Baskonia που μπόρεσε να βρει εύκολο σκορ προερχόμενο από την άμυνα. Αυτή ήταν και η βασικότερη διαφορά των δύο ομάδων καθώς επιθετικά καμία δεν μπόρεσε να επιβάλλει τον κανόνα της. Για τους Ισπανούς προεξάρχοντος του Shields η αλληλοκάλυψη και τα closeouts ήταν σε πολύ υψηλό επίπεδο ωστόσο προβληματίζει πως οι παίκτες που προήλθαν από τον πάγκο δεν βοήθησαν αναλόγως. Σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση αυτό είναι αρκετά βασικό στοιχείο ενώ ο Saras θα έχει πολλά πράγματα να πει στους παίκτες του για το main screen και P&R καθώς και την on time εκτέλεση.



Σπουδαία εμφάνιση για την ομάδα του Pesic που κυριάρχησε στην frontline. Αν μάλιστα ήταν και πιο εύστοχη από την περίμετρο η Barcelona θα είχε ανοίξει ακόμα περισσότερο την διαφορά. Η τοποθέτηση και η διάθεση πρωτοβουλίας από τους ψηλούς ήταν εντυπωσιακή ελέγχοντας παράλληλα τα rebounds. Στοιχείο πολύ σημαντικό που αν διατηρηθεί μπορεί να γίνει η "ασφάλεια¨της ομάδας για κλειστά παιχνίδια. Επίσης θετικό πως στο σετ παιχνίδι δείχνει να έχει προβάδισμα σε αντίθεση με την Efes που η απουσία του Larkin ήταν σημαντική για τον ρυθμό που δείχνει να κερδίζει περισσότερα σε πιο ψηλό tempo.



Η Alba δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα απέναντι στην Zenit που έδειξε να έχει σοβαρό θέμα στην κάλυψη χώρου. Οι Γερμανοί με την ορθολογική κυκλοφορία και την ευστοχία στα τρίποντα κλείδωσαν από νωρίς τη νίκη χωρίς να μας επιτρέψουν να δούμε περισσότερα τακτικά πράγματα. Χαρακτηριστικό πως σε ένα τέτοιο παιχνίδι η Zenit έκανε μόλις 17 φάουλ χωρίς να κυνηγάει την ανατροπή. Θεωρητικά η δύναμη της Zenit είναι στο ζωγραφιστό αλλά χωρίς να περνάει η μπάλα με σωστές προϋποθέσεις κάθε πλεονέκτημα ακυρώνεται. Το γεγονός πως αντιμετωπίζει τις ελληνικές ομάδες την τρίτη και τέταρτη αγωνιστική αντίστοιχα είναι θετικό για τις ομάδες μας, καθώς τουλάχιστον σε αυτό το παιχνίδι οι έννοιες της μαχητικότητας και επικοινωνίας σχεδόν δεν υπήρχαν.



Η ενσωμάτωση του James από τον Ιτούδη ήταν ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Στο πρώτο τεστ τα πήγαν περίφημα αφού ο δείκτης αποτελεσματικότητας του βραχύσωμου guard ήταν σπάνιος. Το θέμα εδώ δεν είναι η ικανότητα του James. Είναι οι επιλογές του όταν το παιχνίδι δεν πάει καλά. Συνεπώς θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι να δούμε αυτή την συνθήκη και τον τρόπο με τον οποίο ο coach θα προσπαθήσει να τον ελέγξει. Η CSKA έπαιξε όμορφο μπάσκετ με αποστάσεις και σωστή κυκλοφορία ενώ τα λάθη έμειναν πολύ χαμηλά. Υπήρξαν στιγμές που η κάλυψη της ρακέτας είχε κενά αλλά καλύφθηκε με έξτρα πίεση και κάποια φάουλ, απόδειξη πως το σύνολο του Ιτούδη θα αποδώσει ακόμα μια χρονιά σε υψηλή πίεση και ένταση.



Για το τέλος αφήνουμε τους εκπροσώπους μας. Στο ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός ήταν αρκετά επιπόλαιος και αγχώδης. Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για το fast pace play απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα και μέσα στην έδρα του. Να δοκιμαστεί και να φανερωθεί ο βαθμός ετοιμότητας της ομάδας στο συγκεκριμένο τομέα και η αλήθεια είναι πως δεν τα πήγε όσο καλά περίμενε. Προφανώς το σημαντικό είναι η νίκη και αυτό κρατούν οι πράσινοι όμως σε όρους συγκέντρωσης παίρνουν μάλλον επίσης άσχημο βαθμό. Για αυτούς που συγκρίνουν τον Fredette με τον Nicholas να επισημάνουμε την σημαντική διαφορά της άμυνας και της προσωπικής έντασης. Κατανοώ την αίσθηση ενός πιθανού εκρηκτικού σερί που γεννιέται μετά από ένα εύστοχο τρίποντο και την ικανότητά του στο μακρινό σουτ. Θεωρώ όμως ότι η αναλογία των δύο παικτών σταματά εκεί. Η παρουσία του Rice είναι σημαντική και θα αποδειχθεί ιδιαιτέρως χρήσιμη στο μέλλον. Στα θετικά πως και οι δύο υπήρξαν ιδιαιτέρως προσεκτικοί στις επιλογές τους χωρίς να εκβιάσουν στην εκτέλεση.

Το πρώτο μεγάλο στοίχημα του coach Πεδουλάκη νομίζω είναι η συνέπεια στην συγκέντρωση. Δύο φάσεις χωρίς να πρέπει να αναλύσουμε plays αλλά αρκετά χαρακτηριστικές είναι το τελείωμα του πρώτου δεκαλέπτου και το τέλος του αγώνα. Ο Παπαπέτρου σηκώνει το κεφάλι, βλέπει τον χρόνο και επειδή δεν είναι αρκετός παίρνει το τρίποντο ορθώς, αντί να δώσει την μπάλα στον Rice για το εύκολο lay-up. Από την άλλη ο Thomas (που ήταν ο πιο ουσιαστικός μαζί με τον Καλάθη) χάνει χρόνο και δεν εκτελεί στην τελευταία φάση. Κάθε διαφορά μετράει και σωστά ο Πεδουλάκης τού το υποδεικνύει στο φινάλε. Μεγάλο όφελος για την ομάδα η καλή παρουσία του Παπαγιάννη και δη αμυντικά χωρίς ωστόσο να είναι ασφαλές το συμπέρασμα απέναντι σε αυτήν την frontline. Νομίζω πως ο Μήτογλου δικαιούταν περισσότερο χρόνο στο παρκέ με την παρουσία του να είναι ικανοποιητική ενώ προσωπικά πιστεύω πως το potential στο rebounding είναι πραγματικά ψηλό για αυτόν και ιδιαίτερα χρήσιμο για την ομάδα.

Οι μεταγραφικές κινήσεις του Παναθηναϊκού ανεβάζουν το ηθικό του κοινού αλλά ας παραμείνουμε ψύχραιμοι. Οι ανταγωνιστές είναι πολλοί και αρκετοί έχουν καλύτερη απόδοση από τους πράσινους τη δεδομένη στιγμή. Η εκτέλεση σε πρώτο χρόνο προϋποθέτει χημεία και χρόνο. Στα δικά μου μάτια το σετ παιχνίδι και το rebounding είναι πιο κομβικά και με μεγαλύτερη προτεραιότητα παρά την γενικότερη αίσθηση που υπάρχει, ενώ η δημιουργία two way συνόλου απαιτεί συγκέντρωση και individual fundamentals. Μένει να φανεί αν το skillset της frontline μπορεί να ακολουθήσει. Τουλάχιστον η δεδομένη ικανότητα διδασκαλίας αμυντικών αρχών του coach αποτελούν εγγύηση για περαιτέρω βελτίωση κατά την διάρκεια της χρονιάς.



Στην Γαλλία η ήττα έχει μικρότερη σημασία από την εικόνα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Ολυμπιακός κατά την άποψη μου είναι το screen. Η Villeurbanne το έσπασε με χαρακτηριστική ευκολία καταφέρνοντας να αποσυνδέσει πλήρως την περιφέρεια με τον ψηλό που παραδοσιακά είναι δύναμη για την ομάδα του Πειραιά. H κατάσταση έγινε ακόμα χειρότερη όταν πια στην δεύτερη επιλογή ο εκάστοτε χειριστής δεν είχε σωστές αποφάσεις οδηγώντας σε ατομικές εκτελέσεις με άσχημες προϋποθέσεις. Αυτό θέτει ένα πολύ μεγάλο ζητούμενο για τον Σπανούλη που η ικανότητά του για συνεργασία με τον ψηλό έθετε πάντα σε αμφιβολία την αντίπαλη άμυνα. Μην έχοντας πια την έκρηξη του παρελθόντος ο προσωπικός αμυντικός μπορεί να τον ακολουθήσει αν ξέρει πως η μετάβαση της μπάλας στην καρδιά της ρακέτας δεν αποτελεί επιλογή. Επιπροσθέτως χάνεται μεγάλο μέρος της αποτελεσματικότητας του Milutinov για ευνόητους λόγους. Αν λοιπόν από ένα στοιχείο χάνεις μεγάλο μέρος των δύο πρωταγωνιστών γίνεται αντιληπτό πως πρέπει να διορθωθεί άμεσα.

Από το παραδοσιακό μοντέλο των ερυθρόλευκων το στοιχείο που παρουσιάστηκε απέναντι στους Γάλλους ήταν το low post παιχνίδι του Πρίντεζη. Επίσης οι off ball δράσεις επιθετικά δεν είχαν αποτελεσματικότητα καθώς υπήρξε κατάχρηση της τρίπλας ενώ παίκτες όπως ο Παπανικολάου και Paul μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα αν τους εκμεταλλευτούν οι συμπαίκτες τους. Η πίεση των ερυθρόλευκων στην μπάλα και τους χειριστές δεν ήταν άσχημη αλλά οι βοήθειες ήταν αργές με συνέπεια την εύκολη μεταφορά της μπάλας στο post. Η ανισορροπία στην άμυνα του Ολυμπιακού φαίνεται από το γεγονός πως δέχθηκε αλλεπάλληλα ελεύθερα σουτ από τη γωνία. Είτε μιλάμε για φιλοσοφία ενός εναντίον ενός είτε για pick δράσεις, η σύνδεση της περιφέρειας με την frontline είναι ζητούμενο. Ο Ολυμπιακός οφείλει να το βελτιώσει στην συνέχεια.

To πρόβλημα δεν είναι το lay-up του Cherry που σχεδόν δεν ακούμπησε ταμπλό. Είναι πως στην ίδια φάση ο Rubit δεν ξέρει αν πρέπει να δώσει off ball screen στον Punter ή όχι. Είναι πως ο Punter χαμένος στην επίθεση μένει κοντά στον Rubit χωρίς να ενεργεί καταλύοντας την έννοια του spacing. Στην ίδια φάση ο Paul πρακτικά δεν συμμετέχει (παρά μόνο σπάει την μπάλα μια φορά) αλλά πως και στο cut του Punter από την γωνία ξανά ο Rubit δεν δίνει screen. O μοναδικός που δίνει screen (και μάλιστα δύο φορές) είναι ο Πρίντεζης όπου τελικά γίνεται η αλλαγή. Με εμφανές miss match ο Πρίντεζης παίρνει τον αντίπαλο κοντά στο καλάθι ζητώντας την μπάλα στο post (που σε όλο το παιχνίδι είναι η πιο ασφαλής επιλογή του Ολυμπιακού). Ο Paul δίνει στον Cherry όπου μπορεί να τροφοδοτήσει τον Πρίντεζη. Δεν το κάνει αλλά επιλέγει το drive απέναντι σε αντίπαλο χωρίς να έχει θέση. Ενεργεί δηλαδή αυτόνομα δείχνοντας να μην έχει δει την ομάδα και όσα γίνονται. Όχι μόνο δεν μπορεί να πάρει αυτά που του δίνει η αντίπαλη άμυνα αλλά αγνοεί και τις θέσεις των συμπαικτών του. Στο ετεροχρονισμένο cut του Rubit στο ύψος των βολών ξανά δεν δίνεται screen για να ανοίξει τον Paul ως επιλογή split out. Ο Ολυμπιακός σε εκείνο το σημείο βρίσκεται πίσω με 12 και έχει επιλέξει να κατεβάσει το ύψος ώστε να ασκήσει πίεση. Πόσα screens χάθηκαν και πόσες off ball κινήσεις έμειναν μισές ή δεν ξεκίνησαν ποτέ;

Ο Ολυμπιακός έχει ανάγκη τα βαριά χαρτιά του, που διαθέτουν την προσωπικότητα να τραβήξουν το κουπί στην φουρτούνα. Σπανούλης, Πρίντεζης, Milutinov και Παπανικολάου είναι αυτοί που θα κληθούν να σταθούν εντός παρκέ αλλά και εντός αποδυτηρίων. Για να μπορέσουν όμως να έχουν επίδραση θα πρέπει να τους δοθεί και το κατάλληλο αγωνιστικό πλαίσιο. Σε μία χρονιά που η ομάδα έχει στραμμένη τα βλέμματα πάνω της ως το πείραμα της Ευρώπης με μόνες αγωνιστικές υποχρεώσεις την Ευρωλίγκα, το στοίχημα είναι μεγάλο. Αν έρθει κορώνα τότε ανοίγει ο δρόμος για τους υπόλοιπους να ακολουθήσουν το παράδειγμα με τις συνέπειες στα εθνικά πρωταθλήματα να είναι άμεσες. Αν πάλι έρθει γράμματα τότε η εσωστρέφεια θα θέσει εν αμφιβόλω την οργανοδομή. Σκεφτείτε την κατάσταση των τεσσάρων που νιώθουν την ομάδα στην περίπτωση που στα μέσα Ιανουαρίου, το τρένο των playoffs έχει απομακρυνθεί χωρίς να προσδοκούν σε κάποια άλλη διεκδίκηση εγκαταλείποντας το στοιχείο του ανταγωνισμού.

Όλα αυτά θα φανούν. Η φανέλα μιας ομάδας που έχει κατακτήσει τρεις φορές τον τίτλο και μάλιστα με budget περιορισμένο είναι βαριά. Οι προσωπικότητες υπάρχουν και το know how στα δύσκολα επίσης. Έχει σημασία να μπορέσεις αυτούς τους ανθρώπους να τους κρατήσεις ενεργούς και να τους στηρίξεις. Το πρώτο μεγάλο βήμα θα είναι το γεμάτο και θορυβώδες ΣΕΦ ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων. Άλλωστε το έχουν κερδίσει με τον ιδρώτα τους όλα αυτά τα χρόνια. Η χρονιά είναι μεγάλη και αν η ιστορία γράφεται με τις νίκες, η προσωπικότητα σφυρηλατείται στις ήττες.



Είναι ακόμα πολύ νωρίς. Οι προπονητές φυσικά γνωρίζουν καλύτερα και η σεζόν είναι αρκετά μεγάλη. Κοιτώντας τα περασμένα κάθε χρονιά έχουμε ανακατατάξεις, διορθώσεις και x factors που κάνουν την διαφορά. Εμείς θα τα πούμε ξανά όταν το μπλοκάκι με τις σημειώσεις μας γεμίσει. Μέχρι τότε θα χαρούμε να μάθουμε την δικιά σας οπτική. Αν ο όμορφος προορισμός βρίσκεται στο τέλος του δύσκολου δρόμου, η υπομονή είναι το μέσο μετακίνησης. Ας χαρούμε το παιχνίδι χωρίς αφορισμούς, βλέποντας την κάθε ομάδα να προσπαθεί για το καλύτερο.