We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Βιλερμπάν - Παρουσίαση ομάδας
Οι Γάλλοι επιστρέφουν στην κορυφαία διοργάνωση μετά από 10 χρόνια με στόχο να πείσουν ότι αξίζουν να βρίσκονται σ' αυτήν.
Επιμέλεια: Νότης Φιλιππίδης | phil@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 04/10/2019 18:31
Δέκα χρόνια μετά την τελευταία της παρουσία στην Euroleague (με προπονητή τον Collet και τους Bobby Dixon aka Ali Muhammed, Foirest και Traore, μεταξύ άλλων, στη σύνθεσή της) η Βιλερμπάν επιστρέφει στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, θέλοντας να επιστρέψει και στις παραδοσιακές (μεσαίες) δυνάμεις του χώρου, όπως τη δεκαετία του '90 και στις αρχές του 2000. Η ομάδα του Τόνι Πάρκερ δεν παρουσιάζεται ακριβώς πανέτοιμη για τη σεζόν που ακολουθεί, τουλάχιστον βάσει των προδιαγραφών του ρόστερ, αλλά αυτό θα αποδειχθεί στο παρκέ, όπου οι Γάλλοι θέλουν να αφήσουν θετικές εντυπώσεις και να σταθούν όσο γίνεται πιο ανταγωνιστικά στη φετινή διοργάνωση.



Η περσινή σεζόν

Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Eurocup, όπου αποκλείστηκε με πλεονέκτημα έδρας με 1-2 από την Ανδόρρα, χάνοντας 80-82 το τρίτο ματς της σειράς στην έδρα της. Στη Regular Season είχε ρεκόρ 7-3, ενώ στο TOP 16 παρουσιάστηκε ανώτερη με ρεκόρ 5-1 σε όμιλο με Λοκομοτίβ Κουμπάν (2-0 επιμέρους), Φρανκφούρτη και Ουλμ. Στη Γαλλία κατέκτησε το πρωτάθλημα κερδίζοντας 3-2 τη Μονακό στους τελικούς, ενώ στην κανονική περίοδο είχε τερματίσει πρώτη με ρεκόρ 27-7.


Η μεταγραφή



Αν και τα νούμερα του Jekiri είναι πολλά υποσχόμενα, το "όνομα" της μεταγραφικής περιόδου που ήρθε στην Βιλερμπάν είναι ο Edwin Jackson, πάλαι ποτέ πολύ μεγάλο ταλέντο στη γενιά των δικών μας Σλούκα, Παπανικολάου και σία. Ο Γάλλος δεν κατάφερε να κάνει την καριέρα που ονειρευόταν, δεν έμεινε όμως και στην αφάνεια, έχοντας πέρυσι γεμάτη σεζόν στην Euroleague με τη φανέλα της Μπουντούτσνοστ (9,8 πόντοι, 43% τρίποντα σε 26,5 λεπτά), ενώ έχει δύο περάσματα από την Μπαρτσελόνα κι ένα καλύτερο στη Μάλαγα, το 2015-06, όταν και σκόραρε 8,9 πόντους κατά μέσο όρο στην Euroleague. Φέτος επιστρέφει στην ομάδα που τον ανέδειξε (στην Βιλερμπάν αγωνίστηκε για 4,5 χρόνια πριν πάει στα μισά της σεζόν 2014-2015 στην Μπαρτσελόνα), ενώ έπαιξε εκεί και τη σεζόν 2007-2008 και σε ένα πιο οικείο περιβάλλον περιμένουμε να δώσει το κάτι παραπάνω, τόσο για τα δικά του δεδομένα, όσο και της Βιλερμπάν.


Ήρθαν – Έφυγαν

Mantas Kalnietis, DeMarcus Nelson και AJ Slaughter είναι τρεις από τους παίκτες που θα λείψουν στην περιφερειακή γραμμή των Γάλλων, ενώ στους ψηλούς ξεχωρίζει η αποχώρηση του Κροάτη Miro Bilan, όλοι τους παίκτες με εμπειρία Euroleague. Σημαντική και η αποχώρηση του Alpha Kaba, σέντερ που ξεχώρισε πέρυσι στο Eurocup. Στο 5 ήρθαν οι Bako και Jekiri με "γεμάτες" χρονιές σε Αντβέρπ και Γκαζιάντεπ, ενώ στους γκαρντ, Jordan Taylor, Edwin Jackson και Antoine Diot θα προσπαθήσουν να καλύψουν το κενό των προκατόχων τους, οι δύο τελευταίοι με παραστάσεις από Euroleague. Στο 2 αποκτήθηκε επίσης ο Λετονός (σουτέρ, προφανώς) Lomasz.

Το πρόσημο δεν δείχνει απαραίτητα θετικό, τουλάχιστον σε όρους εμπειρίας και μένει να φανεί στο παρκέ κατά πόσο θα αποδειχθεί όντως πιο ταλαντούχο και ικανό για το επίπεδο της Euroleague.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Edwin JacksonSG1.901989
2Jordan TaylorPG1.851989
3Tonye JekiriC2.121994
5Charles KahudiSG1.961986
6Theo MaledonG1.922001
9Rihards LomazsSG1.871996
11Charles GalliouF2.021995
12Amine NouaPF2.021997
17Livio Jean-CharlesPF2.051993
19Antoine DiotPG1.931989
21Ismael BakoC2.081995
23David LightySG/SF1.951988
32Matthew StrazelPG1.822002
33Adreian PanePF/C2.081991



Depth Chart

123
PGTaylorDiotMaledon
SGJakcsonLomazs
SFLightyKahudiGalliou
PFNouaLivio
CPayneBakoJekiri



Ο παίκτης βαρόμετρο



Κι όμως, ο παίκτης που είδαμε σε δύο ξεχωριστές σεζόν στον Παναθηναϊκό (12 παιχνίδια στην Euroleague με τους πράσινους το 2017-2018, μόλις 4 πέρυσι), είναι ένας παίκτης εντελώς διαφορετικός με τη φανέλα της Βιλερμπάν. Αυτό μαρτυρά το εντυπωσιακό του ξεκίνημα στο γαλλικό πρωτάθλημα (43 μονάδες αξιολόγησης στα δύο παιχνίδια που αγωνίστηκε), αυτό δείχνουν και τα περσινά του νούμερα με τους Γάλλους, όπου δεν εντυπωσιαζόμαστε τόσο 10,4 πόντους, αλλά από τα 24/58 τρίποντα, ποσοστό δηλαδή 41,4%. Με ένα χρόνο εμπειρίας στην ομάδα, έστω με τις λιγοστές του παραστάσεις από Euroleague, αλλά και με τους παίκτες που αποχώρησαν από την ομάδα (Kalnietis, Nelson, Slaughter, Bilan), να έχουν σαφώς πιο πλούσιο βιογραφικό από τα νέα αποκτήματα, ο ρόλος του Payne αναμένεται περαιτέρω αναβαθμισμένος φέτος στην Βιλερμπάν και έχοντας τη δεδομένη πια ικανότητα από μακριά, πιθανώς να τον δούμε να παίζει και στις δύο θέσεις των ψηλών, ανάλογα με τις απαιτήσεις του ματς. Το ταλέντο δεν λείπει από τη γραμμή ψηλών των Γάλλων, ο Αμερικανός δεν "παίζει" μόνος του εκεί, όμως δείχνει ένα κλικ μπροστά για να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του όταν τον χρειαστεί.



Ο παίκτης κλειδί



Παρά το εντυπωσιακό ξεκίνημα του Livio Jean-Charles στο πρωτάθλημα, αυτός που δείχνει πιο υποσχόμενος, αλλά και να μπορεί να δώσει το κάτι διαφορετικό στη γραμμή ψηλών της Βιλερμπάν είναι ο Amine Noua. O 22χρονος Γάλλος έχει προοπτικές και αναμένεται να αποτελέσει το βασικό τεσσάρι της ομάδας. Την περσινή σεζόν σκόραρε 10,8 πόντους με 56,6% στα δίποντα και 43,2% στα τρίποντα σε 15 ματς στο Eurocup, ενώ μάζευε και 4 ρημπάουντ. Αν καταφέρει να διατηρήσει τα ποσοστά του σε υψηλά νούμερα και να ανοίξει χώρους για τους συμπαίκτες του, τότε θα καταφέρει να διατηρήσει και την ομάδα του ανταγωνιστική για μεγαλύτερη διάρκεια μέσα στους αγώνες, αλλά και στη σεζόν συνολικότερα.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Ο 18χρονος Γάλλος είναι το next-big thing της χώρας του, τουλάχιστον στις θέσεις της περιφέρειας. Έχοντας ήδη μια γεμάτη χρονιά στο ενεργητικό του με την ομάδα του πέρυσι στο Eurocup (7,1 πόντοι σε 17:45) ο combo guard της Βιλερμπάν δείχνει να έχει πολύ υψηλό potential, τόσο που δεν θα μείνει για πολύ καιρό ακόμα στην Ευρώπη και θα ταξιδέψει σύντομα (πιθανώς και τη νέα χρονιά) στο ΝΒΑ, σύμφωνα με τα scouting reports. Ιδιαίτερα εκρηκτικός, ειδικά στο πρώτο βήμα και με μεγάλα άκρα αλλά και καλή επαφή με το καλάθι, τόσο από κοντά, όσο και από μέση και μακρινή απόσταση και με πιεστική άμυνα στην μπάλα, ο Maledon μπορεί να μην είναι ακόμα έτοιμος να ξεχωρίσει στην Euroleague, πιθανώς να μην προλάβει και ποτέ (με την έννοια αυτή, ίσως θα μπορούμε να βάλουμε εδώ Livio Jean Charles ή Tonye Jekiri), αλλά είναι ίσως ο μόνος λόγος που θα θυμόμαστε το καινούριο πέρασμα της Βιλερμπάν στη διοργάνωση μετά από χρόνια (εκτός κι αν κάνει το 2/2 με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό τώρα στην έναρξη, οπότε τότε θα 'χουμε κι άλλο λόγο).


Ο προπονητής



O Zvezdan Mitrovic θα βρίσκεται για δεύτερη σεζόν στον πάγκο της ομάδας, έχοντας φτάσει πέρυσι μέχρι τους προημιτελικούς του Eurocup (2-1 από την Ανδόρρα), αλλά και στην κατάκτηση του γαλλικού πρωταθλήματος. Ο Μαυροβούνιος προπονητής βρισκόταν τα προηγούμενα χρόνια στον πάγκο της Μονακό, την οποία έβαλε για τα καλά στο γαλλικό μπασκετικό χάρτη (προπονητής της χρονιάς το 2017 και το 2018), ενώ τα προηγούμενα χρόνια στην Ουκρανία, με αρκετά θετικά, ως επί των πλείστων ποσοστά νικών. Αυτή θα είναι η πρώτη του σεζόν στην Euroleague, ενώ είναι και προπονητής της εθνικής ομάδας της χώρας του από το 2017.



Τα συν

Το σύγχρονο ταλέντο υπάρχει, όπως και η αθλητικότητα των παικτών και τα σωματικά τους προσόντα θα μπορούν να μικρύνουν το γήπεδο, εφόσον συνδυαστούν σωστά. Η ομάδα διαθέτει παίκτες που μπορούν να σκοράρουν στην περιφέρεια, ο Diot μπορεί να δώσει το κάτι διαφορετικό στον άσσο, ενώ μαζί με τους Jackson, Lighty και Kahudi διαμορφώνουν μια τετράδα με αρκετή πείρα που ξέρει πως να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της διοργάνωσης. Jackson και Lomasz στο 2 συνδυάζουν ποσοστό άνω του 40% στα τρίποντα ενώ υπάρχει και o Maledon που αρχίζει και ...μεγαλώνει! Γενικά υπάρχει αφθονία στο 1-2. Στη frontline υπάρχουν τα κορμιά που μπορούν να μαρκάρουν, να κάνουν αλλαγές, να μπλοκάρουν και να ολοκληρώσουν φάσεις, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό κι από τους άσσους. Επειδή η ομάδα δεν "γεμίζει" το μάτι, μπορεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που θα τις δώσουν οι αντίπαλοί της σε ένα μαραθώνιο 34 αγωνιστικών, εφόσον την υποτιμήσουν.



Τα πλην

Είναι θέμα επιπέδου και διοργάνωσης. Αν έπαιζε αλλού, τα πλην θα ήταν πιο λίγα. Στη Γαλλία επίσης. Πλέον όμως μιλάμε για Euroleague και η Βιλερμπάν έχει πιθανώς το λιγότερο εντυπωσιακό ρόστερ από όλες τις ομάδες, ενώ δεν "σώζεται" ούτε από το κομμάτι εμπειρίας, όπου επίσης υπολείπεται, τόσο εντός παρκέ, όσο και εκτός. Δεν υπάρχει πραγματικά παίκτης που να κάνει τη διαφορά και ακόμα και οι πρωταγωνιστές της ομάδας θα ήταν στην καλύτερη περίπτωση ρολίστες σε άλλες ομάδες Euroleague. Στη θέση 3 επίσης παρατηρείται ένδεια σε σχέση με τις υπόλοιπες θέσεις, τουλάχιστον στα χαρτιά, καθώς θα υπάρξουν οι αναγκαίες "μετατοπίσεις" είτε από τα χαμηλά, είτε από τα ψηλά. Παρά την αθλητικότητα των ψηλών της ομάδας, ειδικά στο 5, απουσιάζει ο παίκτης με ένα πιο "ευρωπαϊκό" στυλ παιχνιδιού (στον άσσο για παράδειγμα υπάρχει ο Diot). Ειδικά στα εκτός έδρας ματς και δεδομένης της έλλειψης εμπειρίας υπάρχει κίνδυνος να ...χαθεί το μέτρημα στις έδρες των ισχυρών.



Στο ξεκίνημα της σεζόν

3-0 για τους Γάλλους στο πρωτάθλημα, επικρατώντας στην πρεμιέρα της Λιμόζ με 94-84, στη συνέχεια νίκησε επίσης εντός έδρας την Μπουλαζάκ με 78-69, ενώ στην τρίτη αγωνιστική πέρασε από το Στρασβούργο με 88-89! Ο Payne είναι ο πρώτος σε μέσο όρο αξιολόγησης με 21,5 μονάδες (έχει παίξει σε δύο από τα τρία ματς), ενώ αυτός που κάνει θραύση είναι ο Livio Jean-Charles με μέσο όρο 17 πόντους και 23/27 σουτ!



Ο Στόχος

Στόχος της ομάδας είναι να δικαιολογήσει την παρουσία της στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Κακά τα ψέμματα η Βιλερμπάν ήταν ομάδα επιπέδου Eurocup (και όχι από τις κορυφαίες) και οι μεταγραφές που έκανε είναι αμφίβολο κατά πόσο μπορούν να της εγγυηθούν μια αξιοπρεπή παρουσία στη διοργάνωση. Η θέση δεν έχει καμιά σημασία λοιπόν, με την ομάδα να στοχεύει στο να καταφέρει στα σταθεί ανταγωνιστικά τουλάχιστον στα εντός έδρας παιχνίδια αλλά και να προσθέσει εμπειρίες από το κορυφαίο επίπεδο σε παίκτες στους οποίους θα στηριχθεί για να αποτελέσει την κορυφαία δύναμη στο γαλλικό μπάσκετ τα επόμενα χρόνια και κατ' επέκταση να διατηρήσει σταθερή παρουσία και στην Euroleague.



Το ερώτημα

No Payne, no game;

(Τώρα ποιόν ψηλό θα πάρει ο Παναθηναϊκός τα Χριστούγεννα;)