We feel devotion
EUROLEAGUE ANALYSIS
Μπάγερν Μονάχου - Παρουσίαση Ομάδας
Οι Γερμανοί θέλουν να χτίσουν πάνω στην περσινή καλή πορεία, ενώ έκαναν τη μεταγραφή του καλοκαιριού στην Euroleague.
Επιμέλεια: Παναγιώτης Μέντης | twism@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 03/10/2019 10:38
Όταν ένας φίλαθλος θα άκουγε το όνομα Μπάγερν Μονάχου, θα σκεφτόταν ονόματα όπως ο Μπεκενμπάουερ, ο Καν, ο Έφενμπεργκ ή πιο πρόσφατα ο Λεβαντόφσκι. Πρόκειται για μια παραδοσιακή δύναμη του ποδοσφαίρου από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία. Τα τελευταία χρόνια όμως η ομάδα μπάσκετ της Μπάγερν έχει αρχίσει να χαράζει τη δική της πορεία. Αρχικά στη Γερμανία, όπου κερδίζει τίτλους πλησιάζοντας τη συχνότητα της ποδοσφαιρικής ομάδας και στη συνέχεια στην Ευρώπη, όπου προσπαθεί να καθιερωθεί. Σε αυτό το πλαίσιο η Μπάγερν έχει κερδίσει ένα εγγυημένο συμβόλαιο στην Ευρωλίγκα και χρόνο με το χρόνο δικαιολογεί την παρουσία της στη διοργάνωση.


Η περσινή σεζόν



Τη σεζόν 2018-19 η Μπάγερν ξεκίνησε ως μια από τις ευχάριστες εκπλήξεις. Εκμεταλλευόμενη το σχετικά ευνοϊκό πρόγραμμά της παρέμενε συνεχώς στη διεκδίκηση της πρόκρισης στα playoffs και μάλιστα έκλεισε τον πρώτο γύρο στην έκτη θέση με ρεκόρ 8-7 (highlight της πορείας της το εντυπωσιακό 116-70 επί της Νταρουσάφακα). Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε το ίδιο καλά και η πρωταθλήτρια Γερμανίας παρέμενε στην οχτάδα κερδίζοντας μέχρι και την πρωτοπόρο Φενερμπαχτσέ. Μετά από αυτό το ματς όμως ξεκίνησε η πτώση. Η γερμανική ομάδα κέρδισε μόνο τρία από τα τελευταία εννέα παιχνίδια της και παρουσιάστηκε κατώτερη του αναμενομένου στα κρίσιμα. Η ήττα με 89-69 από τον επίσης ντεφορμέ Ολυμπιακό την άφησε πίσω στη βαθμολογία και άλλη μια ήττα (εκδίκηση για τη συντριβή του πρώτου γύρου) από την ουραγό Νταρουσάφακα με 92-87 οριστικοποίησε τον αποκλεισμό. Η Μπάγερν τερμάτισε στην 11η θέση με ρεκόρ 14-16, η σεζόν άφησε μια πικρή γεύση στους Γερμανούς, όχι όμως για την απόδοση της ομάδας τους, αλλά για τη χαμένη ευκαιρία για διάκριση.


Η μεταγραφή



Σε ένα καλοκαίρι που χαρακτηρίστηκε από τον ερχομό παικτών από το ΝΒΑ στην Ευρώπη και γενικά από την άνοδο του επιπέδου της Ευρωλίγκα είναι αξιοσημείωτο πως το όνομα που προκάλεσε μεγαλύτερη αίσθηση δεν ήρθε ούτε από την πρωταθλήτρια των μεταγραφών Μπαρτσελόνα, ούτε από την πλούσια Φενερμπαχτσέ, ούτε από την ανανεωμένη ΤΣΣΚΑ των πολλών νέων προσώπων. Ήρθε από την Μπάγερν Μονάχου και ακούει στο όνομα Γκρεγκ Μονρό. Μπορεί ο Μίροτιτς να ήταν αυτός που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά στο Μόναχο ήρθε ένας παίκτης με μ.ο. καριέρας 13,2 πόντους και 8,3 ριμπάουντ στο ΝΒΑ στα 29 του χρόνια. Κάποιος που σε 10 χρόνια καριέρας κατέγραψε οχτώ σεζόν με διψήφιο αριθμό πόντων (ακόμα και το 2018 που άλλαξε τρεις ομάδες) και μία σεζόν με double-double μέσο όρο. Ήρθε ένα σπάνιο επιθετικό ταλέντο για τα δεδομένα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Φτάνει να δει κανείς τα νούμερα του Μονρό ανά 36' συμμετοχής (κάτι στο οποίο δίνουν σημασία οι Αμερικάνοι όταν κρίνουν έναν παίκτη). Ο Μονρό λοιπόν έχει 17,2 πόντους και 10,8 ριμπάουντ ανά 36' στην καριέρα του στις ΗΠΑ, νούμερα που δεν έπεσαν καθόλου στην περσινή του (κακή για τα στάνταρντς του) σεζόν. Πρόκειται για έναν παίκτη που αναμένεται να μην έχει αντίπαλο στο low post όσο τον αντιμετωπίζουν στο ένας εναντίον ενός. Είναι εξαιρετικός σκόρερ με πλάτη στο καλάθι και διαθέτει πολύ καλά τελειώματα, αλλά και αξιοπρεπές σουτ από μέση απόσταση. Γιατί λοιπόν αυτός ο παίκτης δεν παίζει ακόμα στο ΝΒΑ, αφού δεν πέρασαν τα χρόνια; Η απάντηση βρίσκεται στο βαρύ και αργό κορμί του, ακόμα και για τα δεδομένα του ΝΒΑ. Με την ίδια ευκολία που σκοράρει απέναντι στους αντιπάλους του ο Μονρό μπορεί να αποτελέσει αμυντική αδυναμία. Ειδικά στην Ευρώπη, που όλες οι ομάδες επιλέγουν το pick n' roll ως έναν από τους κύριους τρόπους δημιουργίας, ο Μονρό θα χρειαστεί να βγει από τη ρακέτα για να αμυνθεί και με αυτό τον τρόπο θα προσπαθήσουν οι αντίπαλοι να τον περιορίσουν. Σε κάθε περίπτωση όμως πρόκειται για έναν από τους πιο ταλαντούχους παίκτες που θα παρακολουθήσουμε στα παρκέ της Ευρωλίγκα.


Ήρθαν – Έφυγαν



Ήρθαν: Greg Monroe (Philadelphia 76ers), Paul Zipser (San Pablo Burgos), Mathias Lessort (Unicaja Malaga), Josh Huestis (Austin Spurs), T.J Bray (Rasta Vechta), DeMarcus Nelson (Villeurbanne), Diego Flaccadori (Trento)

Έφυγαν: Derrick Williams (Φενερμπαχτσέ), Stefan Jovic (Χίμκι), Devin Booker (Χίμκι), Braydon Hobbs (Oldenburg), Nemanja Dangubic (Estudiantes), Robin Amaize (Oldenburg), Marvin Ogunsipe (Hamburg Towers-δανεικός)

Σημαντικές αλλαγές παρουσιάζει το ρόστερ της Μπάγερν σε σχέση με πέρσι. Εκτός από την εντυπωσιακή προσθήκη του Monroe υπήρξε και μια μεγάλη αποχώρηση. Ο Derrick Williams έφυγε για τη Φενερμπαχτσέ αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στη θέση 4. Η Μπάγερν δυνάμωσε όμως αρκετά στη θέση του σέντερ αποκτώντας το Mathias Lessort, έναν παίκτη που έχει εμπειρία και από την Ευρωλίγκα με τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα και αναμένεται να βοηθήσει δίνοντας την αθλητικότητα που λείπει από τους Monroe και Radosevic στη φροντλάιν παίρνοντας στο rotation ουσιαστικότατη θέση του Booker. Σημαντική είναι επίσης η επιστροφή του Paul Zipser, ενός παίκτη με πέρασμα, έστω και σύντομο, από το ΝΒΑ και τους Chicago Bulls, αλλά και του Josh Huestis, ενός Αμερικάνου φόργουορντ που επίσης έχει κάποιες συμμετοχές στο ΝΒΑ με την Oklahoma City. Η άλλη σημαντική απώλεια για την Μπάγερν ήταν η αποχώρηση του Jovic. Στη θέση του αποκτήθηκαν δύο γκαρντ διαφορετικού στυλ μεταξύ τους, γνώριμοι από το πέρασμά τους από την Ελλάδα. Ο T.J Bray, πρώην παίκτης του Κολοσσού, που θα δώσει οργάνωση και σουτ από την περιφέρεια και ο DeMarcus Nelson, πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού, από τον οποίο οι Γερμανοί περιμένουν πίεση στη μπάλα, τρέξιμο και ρήγματα στην επίθεση.


Ρόστερ

#PlayerPosHeightYear
1Jason GeorgeG1.982001
5Thomas BrayPG1.961992
7Alex KingSF2.001985
8Petteri KoponenG1.941988
10Gregory MonroeC2.111990
11Vladimir LucicF2.041989
12Maodo LoG1.911992
14Nihad DjedovicSG1.991990
16Paul ZipserF2.031994
20DeMarcus NelsonPG1.931985
21Diego FlaccadoriSG1.931996
22Danilo BarthelPF2.081991
26Mathias LessortC2.061995
34Joshua HuestisSF2.011991
43Leon RadosevicC2.081990
44Sasha GrantF1.982002
66Matej RudanF2.052001


Depth Chart

123
PGBrayNelsonLo
SGDjedovicKoponenFlaccadori
SFLucicZipserKing
PFBarthelHuestisRadosevic
CMonroeLessort



Ανάλυση ρόστερ



Το φετινό ρόστερ της Μπάγερν χαρακτηρίζεται από το βάθος. Σε όλες τις θέσεις υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές λύσεις και η ομάδα θεωρείται ενισχυμένη σε σχέση με την περσινή σεζόν. Ακόμα και στις θέσεις που αγωνίζονται τα θεωρητικά βαριά χαρτιά της η Μπάγερν έχει λύσεις και από τον πάγκο.

Στη θέση 1, που πέρσι ξεχώριζε ο Jovic, υπάρχουν οι Bray και Nelson, που αλληλοσυμπληρώνονται και διαθέτουν διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο Bray δεν είναι έμπειρος σε τέτοιο επίπεδο, γνωρίζει όμως το γερμανικό μπάσκετ και κάθε χρόνο κάνει και ένα βήμα παραπάνω στην καριέρα του. Ο Nelson είναι αρκετά έμπειρος, πέρσι αναγέννησε την καριέρα του στη Βιλερμπάν και η ομάδα περιμένει συγκεκριμένα, αλλά σημαντικά πράγματα από αυτόν. Εκτός από τους δυο Αμερικάνους στη θέση του PG θα βοηθήσει και ο διεθνής με την εθνική Γερμανίας Maodo Lo, ένας αθλητικός και γρήγορος γκαρντ με σταθερή προσφορά τα τελευταία χρόνια, τόσο στην Μπάγερν, όσο και νωρίτερα στην Μπάμπεργκ, θα προσφέρει με την άμυνα και το σουτ του.

Στη θέση του σούτινγκ γκαρντ ξεχωρίζουν ο βετεράνος Φινλανδός Petteri Koponen και ο σωσίας του Ιμπραΐμοβιτς, Nihad Djedovic. Ο πρώην παίκτης της Μπαρτσελόνα είναι σεσημασμένος στα ευρωπαϊκά γήπεδα για το σουτ του και την ικανότητα να βάζει τη μπάλα στο καλάθι υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες. Η έλλειψη ταχύτητας και αθλητικότητας είναι το μειονέκτημά του και γι' αυτό έχουν επιλεγεί διαφορετικοί παίκτες για να μοιραστούν τη θέση 2 μαζί του. Ο Diego Flaccadori ήρθε από την Τρέντο για να δώσει ταχύτητα, καλύτερη δημιουργία από τον Kopponen, αλλά και πολύ χειρότερο σουτ, ενώ ο Djedovic είναι ένας πλήρης γκαρντ-φόργουορντ, που μπορεί να κινηθεί τόσο μακριά όσο και κοντά στο καλάθι.

Η θέση 3 είναι μάλλον αυτή με το μεγαλύτερο βάθος στο ρόστερ της Μπάγερν. Εδώ ξεχωρίζει η επιστροφή του Zipser, που επιστρέφει μετά από δύο χρόνια στο ΝΒΑ και ένα στην Ισπανία, χρόνο και στη θέση του SF θα πάρει κι ο Djedovic, ενώ λύσεις στο 3 μπορούν να δώσουν τόσο ο Huestis, όσο και ο Lucic. Οι δυο τους όμως αναμένεται να εναλλάσσονται και στις δυο θέσεις των φόργουορντ, με τον Σέρβο πάντως να αποτελεί τη βασική επιλογή της ομάδας την περασμένη σεζόν, ενώ από στο βάθος του πάγκου θα υπάρχει και ο Alex King. Δεν αποκλείεται βέβαια να δούμε ακόμα και τον Zipser σε θέση 4, να ανοίγει το χώρο για τους συμπαίκτες του και τον Monroe με το φαρμακερό του σουτ.



Στη θέση 4 υπάρχει ένας κλασικός πάουερ φόργουορντ, ο διεθνής Danilo Barthel. Δεν είναι όμως μόνος του, καθώς τόσο ο Huestis, όσο και ο Lucic σε πιο ελαφριά σχήματα μπορούν να ανέβουν στο 4 δίνοντας ευελιξία στην ομάδα, όπως εξάλλου και ο Zipser. Δεν αποκλείεται μάλιστα σε περίπτωση που χρειαστεί να δούμε και ψηλές πεντάδες με δυο σέντερ, με τις οποίες ο κόουτς Ράντονιτς θα επιδιώξει να μεταφέρει το παιχνίδι στη ρακέτα (είτε με Lessort, είτε με Radosevic).

Τέλος, στη θέση 5 ξεχωρίζει η μορφή του Greg Monroe. Το παιχνίδι αναμένεται να περάσει αρκετά από τα χέρια του, κυρίως για το σκοράρισμα, αλλά γιατί όχι και για να δημιουργήσει από το low post. Μαζί του υπάρχουν ο αθλητικός Lessort, που θα καλύψει το έλλειμμα του Monroe σε αυτό τον τομέα, αλλά και ο έμπειρος και ικανός επιθετικά Κροάτης Leon Radosevic, που ελπίζει να μη χάσει το ρόλο του με τον ερχομό δύο τόσο ικανών σέντερ.


Ο παίκτης βαρόμετρο



Εδώ και χρόνια τις τύχες των ομάδων της Ευρωλίγκα συνηθίζεται να τις κρίνουν Ευρωπαίοι παίκτες και δη περιφερειακοί. Όταν όμως σε μια ομάδα έρχεται ένας παίκτης που έχει τόσο καλή καριέρα στο ΝΒΑ, δεν μπορεί να είναι αυτός το βαρόμετρο της ομάδας, ακόμα κι αν πρόκειται για σέντερ. Ο Greg Monroe λοιπόν είναι αυτός που θα κουβαλήσει την Μπάγερν στις πλάτες του. Περιμένουμε να είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της διοργάνωσης και περιμένουμε η ικανότητα που έχει στην επίθεση να ισορροπήσει με τη χτυπητή αδυναμία του στην άμυνα. Όσο καλύτερα καταφέρει ο Ράντονιτς να τον κρύψει στην άμυνα, τόσο πιο μακριά θα πάει κι η Μπάγερν στη διοργάνωση.


Ο παίκτης κλειδί



Κάθε καλός ψηλός χρειάζεται και καλούς σουτέρ γύρω του. Έτσι και η Μπάγερν θα στηριχτεί στους σουτέρ της για να ανοίξουν τους χώρους γύρω από τη ρακέτα και να βρουν πεδίο δράσης ο Monroe και οι υπόλοιποι. Το μεγαλύτερο βάρος σε αυτό θα πέσει στον Petteri Koponen. Ο Φινλανδός είναι ένας από τους κορυφαίους σουτέρ της Euroleague και στη μέρα του μπορεί να κάνει ζημιά σε οποιαδήποτε άμυνα. Πέρσι σούταρε με 46,8% πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. και η Μπάγερν περιμένει ανάλογες επιδόσεις και φέτος. Ο Koponen μπορεί να δημιουργήσει και δικό του σουτ, πράγμα που τον κάνει ικανό να αποτελέσει την κύρια επιθετική απειλή από την περιφέρεια.


Ο παίκτης που θα κάνει level-up



Τελικά στη Ρόδο ξέρουν να αναδεικνύουν παίκτες. Μετά τον Mike James, που έχει καθιερωθεί σαν ένα από τα μεγάλα ονόματα της Euroleague και μετά τον Dominic Waters, που μπορεί να μην εντυπωσίασε, αλλά κατάφερε να φτάσει ως τον τελικό το 2017, τώρα και ο TJ Bray θα συμμετάσχει στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Η πορεία του Bray είναι αξιοσημείωτη, καθώς από την Α2 Ιταλίας κατάφερε μέσα σε μια τετραετία να φτάσει στην Ευρωλίγκα με την πρωταθλήτρια Γερμανίας (με ενδιάμεσους σταθμούς το Βέλγιο, την Ελλάδα και τη Ράστα Φέχτα στη Γερμανία). Πέρσι βγήκε δεύτερος στην ψηφοφορία για τον MVP του πρωταθλήματος (πίσω από άλλον έναν παίκτη που είδαμε στην Ελλάδα, τον Will Cummings, πρώην παίκτη του Άρη) και η πολύ καλή χρονιά του τόσο ατομικά όσο και ομαδικά (η Φέχτα τερμάτισε τέταρτη και θα παίξει στο Eurocup) εξαργυρώθηκε με διετές συμβόλαιο με την Μπάγερν. Αν λοιπόν δεν μείνει πίσω από τον τραυματισμό που τον άφησε εκτός αγώνων για όλο το Σεπτέμβριο, χάνοντας αρκετά φιλικά, θα μπορεί να δείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει και στο ανώτερο επίπεδο.


Ο προπονητής



Ο 49χρονος Μαυροβούνιος Ντέγιαν Ράντονιτς παρέμεινε στον πάγκο της Μπάγερν μετά την περσινή επιτυχημένη σεζόν. Ο Ράντονιτς είχε διαδεχτεί τον Σάσα Τζόρτζεβιτς στα μέσα της σεζόν 2017-18 και με το περσινό του έργο δείχνει ικανός να παραμείνει για καιρό στον πάγκο των Βαυαρών. Πρόκειται για έναν προπονητή που στηρίζεται πολύ στην τακτική προσέγγιση του παιχνιδιού, δίνει έμφαση στην άμυνα και θέλει να ελέγχει το ρυθμό του αγώνα χωρίς να παρασύρεται η ομάδα του σε υπερβολές και βιαστικές επιλογές. Όλα αυτά έρχονται να εξισορροπήσουν το ένστικτο που έχουν τόσο οι γερμανικές ομάδες, όσο και ορισμένοι παίκτες της Μπάγερν για γρήγορο παιχνίδι. Ο Ράντονιτς προσπαθεί έτσι να φέρει ισορροπία ανάμεσα στο γρήγορο και το ελεγχόμενο μπάσκετ, ώστε να πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.


Τα συν

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Μπάγερν είναι η παρουσία ενός εξαιρετικού παίκτη ρακέτας. Ήταν μεγάλη έκπληξη πως ένα τόσο γνωστό όνομα όπως ο Monroe επέλεξε μια ομάδα που δεν είναι παραδοσιακή δύναμη για να ξεκινήσει την ευρωπαϊκή του καριέρα. Στο Μόναχο όμως θα έχει την ευκαιρία να ξεχωρίσει, όπως έκανε πέρσι ο Derrick Williams. Η Μπάγερν είναι μια ομάδα με αρκετά βαθύ ρόστερ. Σε κάθε θέση υπάρχουν τουλάχιστον τρεις παίκτες, που μπορούν να προσφέρουν, ακόμα και αν χρειαστεί να πάρουν πολλά λεπτά συμμετοχής. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που βρίσκεται μόνο στις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης.


Τα πλην

Ο καλύτερος παίκτης της Μπάγερν έχει αδυναμία στην άμυνα. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να κρυφτεί στο ΝΒΑ, αλλά στην Ευρώπη, που η κάθε φάση μετράει περισσότερο κινδυνεύει να στοιχίσει σε οποιαδήποτε ομάδα. Ακόμα περισσότερο δεν όταν και ένας από τους βασικούς γκαρντ της ομάδας (Koponen) δεν αποτελεί και αμυντικό ογκόλιθο. Ο Jovic δεν αντικαταστάθηκε με κάποιον εξίσου έμπειρο γκαρντ και υπάρχει ο κίνδυνος να παρουσιαστεί πρόβλημα στη θέση 1. Υπάρχει μόνο ένα κλασικό 4άρι και θα χρησιμοποιηθούν εκεί παίκτες που από τη φύση τους κινούνται και πιο μακριά από το καλάθι. Τέλος, το μεγάλο βάθος του ρόστερ μπορεί να αποτελεί πλεονέκτημα, αλλά θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ, αν οι καινούριοι παίκτες δεν βρουν τους ρόλους τους έγκαιρα. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να παρουσιαστεί αστάθεια στην απόδοση της ομάδας.


Στο ξεκίνημα της σεζόν



Η Μπάγερν πρωτοτύπησε αρκετά στο πρόγραμμα των φιλικών αγώνων της φέτος. Επέλεξε να δώσει τα περισσότερα παιχνίδια της εναντίον μη ευρωπαϊκών ομάδων, γεγονός που δυσκολεύει την εξαγωγή συμπερασμάτων για την κατάστασή της. Στο πρώτο φιλικό αντιμετώπισε το πανεπιστήμιο του Stanford κερδίζοντας με 67-66. Ακολούθησε μια ήττα-έκπληξη από τη Μιτελντόιτσερ με 79-86 και στη συνέχεια η πρωταθλήτρια Γερμανίας ξέσπασε στους Σανγκάι Σαρκς συντρίβοντάς τους με 102-64. Επόμενα φιλικά ήταν αυτά εναντίον της Φλαμένγκο και της Σαν Λορέντζο, τις οποίες κέρδισε με το ίδιο σκορ, 80-72. Τέλος, συμμετείχε σε ένα τουρνουά με επίλεκτες ομάδες, αρχικά της Ουρουγουάης, την οποία κέρδισε με 76-58 και στη συνέχεια της G-League, όπου επικράτησε με 93-84.

Στην 1η αγωνιστική του γερμανικού πρωταθλήματος αντιμετώπισε τους Τάουερς του Αμβούργου. Το ματς δεν προσφέρθηκε ούτε για προπόνηση για τους πρωταθλητές, οι οποίοι κέρδισαν με το εντυπωσιακό 111-55, με τον Monroe να δείχνει δείγματα του ταλέντου του.


Ο Στόχος

Μετά την περσινή ενθαρρυντική παρουσία στο Μόναχο θα ήθελαν το κάτι παραπάνω και αυτό θα ήταν η πρόκριση στα playoffs. Το επίπεδο όμως της διοργάνωσης φαίνεται ανεβασμένο, τόσο ώστε η οχτάδα να μοιάζει υπέρβαση. Ίσως μοιάζει πιο ρεαλιστικό για την Μπάγερν να διεκδικήσει την πρόκριση ως το τέλος και αυτό να είναι ο πραγματικός στόχος. Αν τελικά μπει στην οχτάδα, θα είναι μεγάλη επιτυχία, αν δεν αντέξει και μείνει από νωρίς πίσω, θα είναι αποτυχία.


Το ερώτημα

Αν ο Ράντονιτς αποτύχει, θα αναλάβει και την ομάδα μπάσκετ ο Ότμαρ Χίτσφελντ;