We feel devotion
EUROCUP ANALYSIS
EUROCUP TOP 16 Preview
Η παρουσίαση των 16 ομάδων που απαρτίζουν τους ομίλους της δεύτερης φάσης του Eurocup.
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μεταξάς | benchwarmer@basketstories.net
Δημοσιεύτηκε: 07/01/2020 08:58
Ενόψει των ομίλων του TOP 16 του Eurocup, το Basketstories σας παρουσιάζει τις ομάδες που συμμετέχουν σε αυτούς, καθώς και κάποιες προβλέψεις για τα φαβορί του θεσμού που θα διεκδικήσουν τον τίτλο και το εισιτήριο για την Euroleague της σεζόν 2020-21.


GROUP E



Στον όμιλο αυτό συναντάμε κατ' αρχάς ένα από τα μεγάλα φαβορί της φετινής διοργάνωσης (το μεγαλύτερο σύμφωνα με αρκετούς), την Virtus Bologna. Η ιστορική ιταλική ομάδα έχει επανέλθει δριμύτερη τόσο στο εγχώριο προσκήνιο (όπου προηγείται στην βαθμολογία της Legabasket με 14-2 ρεκόρ), όσο και στο ευρωπαϊκό (όπου τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της στην πρώτη φάση με ρεκόρ 8-2). Στο τιμόνι της ομάδας από τον πάγκο είναι ο Sasa Djordjevic, ενώ εντός του παρκέ ένας άλλος Σέρβος: ο Milos Teodosic. Με 16.9 πόντους και 5.6 ασίστ μέσο όρο ο 33χρονος πλέον Milos θέλει να αποδείξει την αξία του μετά από δύο ουσιαστικά χαμένα χρόνια στο ΝΒΑ. Δίπλα του στα γκαρντ ο συμπατριώτης του Stefan Markovic, οι Frank Gaines και Kyle Weems δίνουν το απαραίτητο σκορ από τα φτερά, ενώ πολύ σημαντικοί είναι και οι Julian Gamble και Vince Hunter που μοιράζονται τη θέση του σέντερ. Το ιταλικό στοιχείο αντίθετα δεν είναι τόσο έντονο, αλλά αυτό διόλου απασχολεί τους ανθρώπους της ομάδας, οι οποίοι και έχουν ξεκάθαρο στόχο την κατάκτηση του θεσμού και την επιστροφή στα μεγάλα σαλόνια της Euroleague.

Μαζί της στον όμιλο βρίσκεται η συμπατριώτισσα Trento, με σαφώς λιγότερες προσδοκίες, βρισκόμενη μόλις στην 11η θέση της εγχώριας λίγκας με ρεκόρ 7-9. Στο ρόστερ της ξεχωρίζει ο Alessandro Gentile με 15.4 πόντους μέσο όρο, παρέα με αρκετούς αξιόλογους Αμερικανούς, όπως ο σκόρερ James Blackmon, o σέντερ Justin Knox, αλλά κυρίως ο κορυφαίος ίσως περιφερειακός αμυντικός των ευρωπαϊκών γηπέδων Aaron Craft. Σίγουρα υπάρχουν λοιπόν αξιόλογες μονάδες, με την ομάδα να είναι ικανή να παλέψει την κατάκτηση της δεύτερης προνομιούχου θέσης, όμως η έλλειψη ικανών εναλλακτικών λύσεων σε κάποιες θέσεις πιθανότατα τοποθετεί το ταβάνι της κάπου εκεί.

Σε κάθε περίπτωση, η ομάδα που παρουσιάζεται ως το φαβορί για τη δεύτερη θέση του ομίλου, αλλά και γενικά φιλοδοξεί να φτάσει μακριά στον θεσμό, είναι η Partizan του Andrea Trinchieri. Με πορεία αντίστοιχη της Virtus τα τελευταία χρόνια, επιθυμεί να επιστρέψει δυναμικά στα κορυφαία σαλόνια της Ευρώπης. Το ρόστερ της σίγουρα δεν εντυπωσιάζει στην πρώτη ανάγνωση, όμως έχει κατορθώσει μέχρι στιγμής να παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει, με ένα αξιόλογο μείγμα φιλόδοξων Αμερικανών και έμπειρων παικτών της γιουγκοσλαβικής σχολής (χαρακτηριστικό ότι πρώτος σκόρερ της είναι ο 31χρονος Βόσνιος Nemanja Gordic, ένας γνωστός μεν παίκτης αλλά που δεν έχει αφήσει κάποιο ιδιαίτερο στίγμα στην πορεία του ως τώρα). Όσο για την επιστροφή στην Euroleague, ο στόχος αυτός δείχνει να είναι πιο εύκολο να επιτευχθεί μέσω της Αδριατικής Λίγκας, εκεί που η Partizan βρίσκεται στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα με 11-3 ρεκόρ.

Τον όμιλο κλείνει η Darussafaka, μία ομάδα που βρέθηκε στην Euroleague πριν κάποια χρόνια, όμως πλέον αυτές οι εποχές δείχνουν να ανήκουν στο παρελθόν. Τερμάτισε με ρεκόρ 5-5 στην πρώτη φάση του θεσμού, ενώ στο τουρκικό πρωτάθλημα έχει εξίσου μέτρια αποτελέσματα (ρεκόρ 8-7). Το φετινό ρόστερ της είναι βασισμένο εξ ολοκλήρου στους πέντε ξένους της ομάδας, στους οποίους συναντάμε τον γνωστό μας από το διετές πέρασμά του από το Λαύριο, Doron Lamb και ενδιαφέροντες ανερχόμενους Αμερικανούς όπως τους Johnathan Hamilton και Bonzie Colson. Αντίθετα, ο τουρκικός κορμός είναι μάλλον αδύναμος, με τον παίκτη που ξεχωρίζει να είναι ο 37χρονος πλέον Sinan Guler.


GROUP F



Σε αυτόν τον όμιλο συμμετέχουν άλλες δύο ιταλικές ομάδες, με τον συνολικό τους αριθμό στο TOP 16 να ανέρχεται σε τέσσερις. Αρχικά η Venezia, η οποία μεταπήδησε φέτος στο Eurocup από το BCL, που αποτελεί μία πολύ υπολογίσιμη δύναμη τα τελευταία χρόνια. Πυλώνας του ρόστερ της εδώ και αρκετές σεζόν είναι ο δικός μας Μάικ Μπράμος, ενώ πρώτοι σκόρερ της ομάδας στη φετινή σεζόν είναι το δίδυμο των ψηλών της Austin Daye και Mitchell Watt, σε αντίθεση με τις θέσεις των γκαρντ που μάλλον βρίσκεται το αδύναμο σημείο της. Βασικός στόχος της ομάδας δεν είναι άλλος από την πρόκρισή της στην φάση του TOP 8, κάτι που έδειξε ότι μπορεί να πετύχει μετά το 8-2 της πρώτης φάσης, που την έφερε στην κορυφή του ομίλου της.

Επίσης, στον ίδιο όμιλο συναντούμε την ομάδα της Brescia, η οποία με 11-5 ρεκόρ στο (πολύ αμφίρροπο πάντως) ιταλικό πρωτάθλημα βρίσκεται σε υψηλότερη θέση από τη Venezia, την οποία και κέρδισε μόλις πριν δύο μέρες. Χαρακτηριστικό της ομάδας ο χαμηλός ρυθμός και η έμφαση στην άμυνα, με την Brescia να έχει την χαμηλότερη επιθετική παραγωγή στην πρώτη φάση από τις 24 ομάδες με 70.5 πόντους μέσο όρο και με «highlight» την ήττα με 61-35 (!) από την Darussafaka. Στο ρόστερ της υπάρχει ένας αξιόλογος ιταλικός κορμός με τους Abass, Vitali και Sacchetti, ενώ οι ξένοι (πλην του πρώτου σκόρερ της ομάδας Deandre Lansdowne) βρίσκονται σε πιο συμπληρωματικούς ρόλους. Στο τιμόνι της ομάδας συναντάμε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ του ιταλικού μπάσκετ πριν κάποιες δεκαετίες, τον Vincenzo Esposito, σε αντίθεση με το στυλ μπάσκετ που έχει επιλέξει να εκπροσωπεί ως προπονητής.

Η ομάδα πάντως που μπορεί να ξεχωρίσει σε αυτόν τον όμιλο δεν είναι άλλη από τον δικό μας Προμηθέα. Μετά από έναν κάπως ασταθή πρώτο γύρο, που τελικά έκλεισε με τρεις ήττες στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια και ρεκόρ 6-4, οι Πατρινοί έκαναν δύο πολύ σημαντικές προσθήκες παικτών που έχουν φάει τα μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια με το κουτάλι και δεν είναι άλλοι από τους Λουκά Μαυροκεφαλίδη και Βαγγέλη Μάντζαρη. Μαζί με τον ήδη υπάρχοντα αξιόλογο κορμό Ελλήνων και ξένων λοιπόν, στόχος τους είναι να οδηγήσουν την ομάδα τουλάχιστον στο TOP 8 της διοργάνωσης, στην παρθενική της συμμετοχή σε αυτήν.

Τέλος, αυτόν τον πολύ αμφίρροπο όμιλο κλείνει η ομάδα της Oldenburg. Πρόκειται για μία σταθερή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις την τελευταία δεκαετία, χωρίς όμως να καταφέρει ποτέ να κάνει το κάτι παραπάνω, είτε στην Ευρώπη είτε ακόμη και στο γερμανικό πρωτάθλημα. Η πορεία της φέτος είναι αξιόλογη, με ρεκόρ 9-5 στο γερμανικό πρωτάθλημα και 6-4 στην πρώτη φάση του Eurocup, με ένα ρόστερ το οποίο αποτελείται στην συντριπτική του πλειοψηφία από Αμερικανούς ή αμερικανοθρεμμένους παίκτες. Πρώτος σκόρερ της ομάδας είναι ο σέντερ Rasid Mahalbasic, ενώ σημείο αναφοράς αποτελεί φυσικά ο 37χρονος Rickey Paulding, στην 13η σεζόν του με τα χρώματα της ομάδας, έχοντας σπάσει κάθε ρεκόρ Αμερικανού στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ.


GROUP G



Στον τρίτο όμιλο της δεύτερης φάσης φαβορί θεωρείται από τους περισσότερους η Unics Kazan. Με τον Δημήτρη Πρίφτη στον πάγκο της εδώ και τρία χρόνια, κάνει για την ώρα μία μάλλον μέτρια σεζόν για το ρόστερ της, έχοντας ρεκόρ 7-5 στην VTB και μόλις 6-4 στον πρώτο γύρο του Eurocup, έχοντας ήττες από ομάδες που αποκλείστηκαν όπως η Nanterre και η Olimpia. Σε μία προσπάθεια αναστροφής αυτού του κλίματος, αποκτήθηκε ο Jordan Theodore αντί του Βαγγέλη Μάντζαρη, ένας παίκτης που αναμένεται να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την επιθετική λειτουργία της ομάδας, μία ομάδας που ήδη έχει σκόρερ όπως ο Errick McCollum και ο Jamar Smith. Αντίστοιχα, υπάρχουν παίκτες επιπέδου Euroleague και στη γραμμή των ψηλών της (Alex Tyus, Raymar Morgan), στόχος λοιπόν της Unics είναι ξεκάθαρα η πρόκριση αρχικά στους «8», αλλά γιατί όχι και κάποιο εισιτήριο για την επόμενη Euroleague, είτε μέσω του Eurocup είτε μέσω ξανά της VTB League.

Στον ίδιο όμιλο, συναντάμε άλλες δύο ομάδες που τερμάτισαν στην πρώτη φάση με το ίδιο ρεκόρ με την Unics (6-4). Πρώτη από αυτές είναι η γαλλική Monaco, η οποία μάλιστα βρίσκεται στην κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος με ρεκόρ 15-2 και με μία πολύ μεγάλη νίκη επί της ASVEL την τελευταία αγωνιστική. Δύναμη πυρός της ομάδας είναι η γραμμή των γκαρντ της, με τους Norris Cole, Dee Bost και Anthony Clemmons (όλοι τους κάτω από 1.90μ.) να έχουν όλοι διψήφια νούμερα σε μέσο όρο πόντων. Στις υπόλοιπες θέσεις της πεντάδας το ρόστερ ίσως δεν έχει ιδιαίτερο βάθος, έχει όμως τους βασικούς παίκτες οι οποίοι να μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα του Sasa Obradovic τουλάχιστον στο TOP 8 της διοργάνωσης.

Η άλλη ομάδα η οποία θα διεκδικήσει την είσοδό της στα νοκ άουτ είναι η Galatasaray. Μία ομάδα με πολύ ισχυρή βάση φιλάθλων την οποία και είχε χάσει τα τελευταία χρόνια χάρη σε κάποιους χειρισμούς της διοίκησης, επιχειρεί τώρα να την πάρει πίσω, επιστρέφοντας παράλληλα όσο γίνεται ψηλότερα στον ευρωπαϊκό χάρτη. Η φετινή ομάδα μοιάζει να είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτό, με αξιόλογους παίκτες όπως ο σκόρερ Aaron Harrison, o Νεοζηλανδός Tai Webster, αλλά και ο «δικός μας» Zach Auguste (με 12.6 πόντους μέσο όρο και 70% ευστοχία εντός παιδιάς). Αντίθετα, παρά το γεγονός ότι οι Τούρκοι παίκτες της ομάδας παίρνουν αρκετό χρόνο συμμετοχής στο εγχώριο πρωτάθλημα εξαιτίας των κανονισμών, κανείς εξ' αυτών δεν έχει κατορθώσει να γίνει βασικό κομμάτι του ευρωπαϊκού ρόστερ.

Τέλος, ο όμιλος κλείνει με την ομάδα της Rytas (πρώην Lietuvos). Στα χαρτιά είναι η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου, έχοντας εξασφαλίσει την πρόκρισή της στο TOP 16 την τελευταία αγωνιστική της πρώτης φάσης, με αρνητικό μάλιστα ρεκόρ (4-6). Πρόκειται για μία ομάδα με ελάχιστους ξένους (μόλις τρεις τον αριθμό, τους Cruz, Holloway, Bairstow) που βασίζει το παιχνίδι της στους γνήσιους εκπροσώπους της λιθουανικής σχολής, όπως άλλωστε υπήρξε και ο προπονητής της Dainius Adomaitis. Το πρόβλημα βέβαια βρίσκεται στο ότι οι παίκτες αυτοί δημιουργούν ένα σύνολο που μοιάζει «λίγο» για αυτό το επίπεδο, μη διαθέτοντας το ειδικό βάρος για το κάτι παραπάνω. Πρόκειται φυσικά για μία ομάδα που θέλει προσοχή και πιθανώς να καθορίσει την τύχη του ομίλου με κάποια νίκη που θα κάνει, μέχρι αποδείξεως του εναντίου όμως μοιάζει αρκετά δύσκολο να διεκδικήσει η ίδια την πρόκριση.


GROUP Η



Στον τελευταίο από τους τέσσερις ομίλους του TOP 16 συμμετέχουν ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τρεις ισπανικές ομάδες, οι οποίες βρίσκονται και σε πολύ κοντινές βαθμολογικές θέσεις στην ACB. Αυτή βέβαια με τις υψηλότερες προσδοκίες εκ των τριών δεν είναι άλλη από την Unicaja, η οποία τερμάτισε πρώτη στον όμιλό της πρώτης φάσης με ρεκόρ 7-3. Με τον πολύπειρο Luis Casimiro στον πάγκο της, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα φαβορί της διοργάνωσης, μέσω της οποίας φιλοδοξεί να επιστρέψει στην Euroleague, στην οποία κάνει τακτές εμφανίσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Το ρόστερ της είναι ίσως το πιο πλήρες της διοργάνωσης, με όλη την 12άδα της να συμμετέχει στο ροτέισιον και να μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε κάθε ματς. Πρώτος σκόρερ της ομάδας είναι ο Josh Adams, στα φτερά υπάρχουν παίκτες όπως οι Waczynski και Toupane, φόργουορντ όπως οι Ejim και Suarez και ψηλοί σαν τους Deon Thompson και Elegar. Τόσο λοιπόν λόγω του ονόματος και της ιστορίας της ομάδας, όσο και καθαρά από άποψη ρόστερ, στόχος της Unicaja είναι να πάει όσο γίνεται μακρύτερα στον θεσμό και γιατί όχι μέχρι την κατάκτησή του.

Μαζί της στον ίδιο όμιλο συναντάμε την Andorra. Μετά από ένα άσχημο ξεκίνημα στην πρώτη φάση, έκανε το 5 στα 5 στον δεύτερο γύρο και προκρίθηκε με τελικό ρεκόρ 7-3 στο TOP 16. Είναι μία γνήσια εκπρόσωπος της ισπανικής σχολής, με 85.3 πόντους μέσο όρο στην επίθεσή της, μίας επίθεσης όπου κινητήριος μοχλός δεν είναι άλλος από τον Clevin Hannah με 5.8 ασίστ αλλά και 11.9 πόντους μέσο όρο με εκπληκτικά ποσοστά. Στόχος της ομάδας δεν είναι άλλος από την πρόκριση στην επόμενη φάση, με την Andorra όμως να καλείται να ισορροπήσει επικίνδυνα μεταξύ του Eurocup και της πολύ δύσκολης ACB.

Στην ACB συμμετέχει και η επόμενη ομάδα αυτού του ομίλου, που δεν είναι άλλη από την ιστορική Joventut. Στο ρόστερ της βρίσκουμε τον πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης ως τώρα, τον Σλοβένο Klemen Prepelic με 17.8 πόντους μέσο όρο, που πλαισιώνεται από αρκετούς ακόμα παίκτες με μεγάλη εμπειρία στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Harangody, Omic, αλλά επίσης και ο δικός μας Νίκος Ζήσης, που στα 36 του συνεχίζει να είναι υπερπολύτιμο στέλεχος ομάδων που ψάχνουν σημαντικές διακρίσεις. Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της ομάδας είναι πως στην προεδρία της βρίσκεται ο επίσης γνωστός μας Juanan Morales (παλιός παίκτης της ομάδας), με την Joventut να ψάχνει την επιστροφή στις παλιές δόξες της, ένας δρόμος ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση περνάει από αντιπάλους που γνωρίζει πολύ καλά.

Τέλος, τελευταία ομάδα του ομίλου και του top16 είναι η τουρκική Tofas. Όπως σχεδόν όλες οι εκπρόσωποι της χώρας, στηρίζεται κατά συντριπτική πλειοψηφία στην πεντάδα των ξένων της, την οποία αποτελούν οι Sammy Mejia, Matt Lojeski, Tarik Phillip, DJ White και Devin Williams, με τον τελευταίο να έχει 14.9 πόντους και 8.3 ριμπάουντ, συνεχίζοντας τις πολύ καλές περσινές του εμφανίσεις και δείχνοντας έτοιμος για το βήμα παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση, η ομάδα δεν διαθέτει το βάθος του πάγκου των ισπανικών ομάδων, μπορεί όμως να παλέψει στα ίσια με αυτές την είσοδο στην 8άδα, διατηρώντας παράλληλα την καλή της πορεία και στην τουρκική λίγκα (ρεκόρ 10-5 αυτή τη στιγμή).